- Κατάλογος στοιχειωμένων περιοχών - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Υ.Γ ΜΗΠΩΣ ΖΟΥΜΕ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΖΟΝΤΑΝΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

'manava seva, madhava seva'

λοιπον, τις ιστοριες (4) μου τις διηγηθηκε ενας φιλος. ουσιαστικο θα ηθελα να τονιζω οτι ειναι ισως η 7η ή 8η φορα που τις ακουω απο τον ιδιο. (εχουν συμβει στον ιδιο). οσον αφορα την αυθεντικοτητα τους, πιστευω οτι ειναι αληθινες και ξεκαθαρες εμπειριες -τουλαχιστον οι 3 πρωτες.
το αναφερω αυτο γιατι πολλες ιστοριες μεταφερονται απο στομα σε στομα και κυκλοφορει και πολυ φαντασια αναμεσα τους... τις συγκεκριμενες 3 πρωτες ιστοριες εγω θα τις ονομαζα "οικογενειακο ντοκουμεντο" γιατι με τα ιδια λογια και χωρις να προσθετουν η να μεγαλοποιουν τα πραγματα οι ιστοριες αυτες εχουν εξιστορηθει απ ολα τα ατομα της οικογενειας που τις εζησε.

το στοιχειωμενο επίκεντρο των 3 ιστοριων ειναι μια φαρμα κοντα στη Θηβα, οπως καταλαβα απο την εθνικη οδο με κατευθυνση αθηνα προς θεσσαλονικη ειναι λιγο πριν και δεξια του δρομου, κοντα σε ενα λοφο.
τη φαρμα την ειχε αυτη η οικογενεια μεχρι το 1987, οποτε πωληθηκε και εχει γινει τωρα μια μεγαλη κτηνοτροφικη μοναδα που περιβαλλεται απο εναν οικισμο.
πριν το 1987 η φαρμα αποτελουνταν απο ενα μικρο σπιτακι, το σιλο με τις τροφες και τον χωρο των ζωων -500 μοσχαρια. στη φαρμα αυτη πηγαινε ο φιλος μου μαζι με τον παππου του και καμμια φορα καθονταν και τα βραδια στο σπιτακι.
ενα βραδυ, ενω παππους και εγγονος κοιμουνται, ακουνε δυνατο ποδοβολητο απο τον χωρο που κοιμουνται τα μοσχαρια. ξυπνουν και σκεφτονται οτι γινεται σεισμος και μετα πιο ψυχραιμα οτι κλεβουν τα μοσχαρια. βγαινουν απο το σπιτακι -του οποιου η πορτα δεν κοιταγε προς την κατευθυνση των μοσχαριων- κανουν σιγα-σιγα το γυρω του σπιτιου -και μολις φτανουν στη γωνια που ξεκινα ο χωρος των μοσχαριων τοτε καθε θορυβος σταματαει αποτομα και τα μοσχαρια κοιμουνται μακαριως.
αλλο βραδυ, το ιδιο σκηνικο, τα ιδια ατομα ξυπνουν απο φασαρια στην κουζινα του σπιτιου. πιατα σπανε, φωνες και τσακωμοι ακουγονται -εντωμεταξυ το σπιτακι ειναι στη μεση του πουθενα, δεν υπαρχουν γειτονες η αλλη πηγη φασαριας -εκτος απο τα μοσχαρια παντα. μεταξυ του δωματιου που κοιμουνται και της κουζινας μεσολαβουν 2 πορτες και ενας διαδρομος. πανε σιγα-σιγα προς την κουζινα, πλησιαζουν την πορτα και ξαφνικα ησυχια... ανοιγουν την πορτα κανενας.
αλλο βραδυ, ακουνε απ εξω απο το σπιτακι φασαρια, αυτο κινητα να ερχονται, φωνες, κλαματα. ωχ -λενε- ηρθαν οι γυφτοι, κλεινουν φωτα, κλειδωνουν μην τους παρουν ειδηση οτι ειναι εκει και ακουνε. μεσα στη φασαρια καταλαβαινουν οτι ακουν γερμανικα -raus- (εξω). μετα ακουν φωνες, κλαματα, πυροβολισμους, μετα ησυχια. την επομενη μερα βγαινουννα δουν αν υπαρχουν ιχνη απο καλυκες -τιποτε φυσικα, ουτε και κανενα ιχνος απο τους "υποτιθεμενους τσιγγανους".

η συγκεκριμενη φαρμα ειχε μια φημη φαντασματων. κανενας φιλακας δεν δεχοταν να κατσει βραδυ εκει και πολλα εκπαιδευμενα σκυλια που αφηναν το βραδυ για φυλαξη το σκαγαν μετα απο 2-3 μερες.
καποια στιγμη, ο φιλος μου εμαθε -η το ηξεραν(?)- οτι σε αυτο το μερος, συγκεκριμενα στο λοφο οι γερμανοι ειχαν εκτελεσει πολλους κατα τη διαρκεια της κατοχης.

η τεταρτη ιστορια συνδεεται με τα αντικηθυρα. με εναν δρομο που κατεβαινει απο τον οικισμο -νομιζω- προς το λιμανι, εχει στα αριστερα το βουνο, το κυκλωνει, περνα και απο ενα σχολειο. καθως ο φιλος μου κατεβαινε βραδυ μονος και περνουσε διπλα απο το σχολειο ακουει σε μια μετρια αποσταση απο πισω του μια βαρια ανασα. γυρνα να δει -κανενας. προχωραει και μετα απο τη στροφη που χανεται το σχολειο απο το οπτικο πεδιο η ανασα σταματα ν ακουγεται. το λεει σε κατι φιλους του και αυτοι τον λενε φαντασιοπληκτο. το αλλο βραδυ κατεβαινουν μαζι. η ανασα τους ακολουθει απο πισω παλι. ε. και οι φιλοι φυσικα φοβουνται και πανε πλεον τρεχοντας...

1. Οδός Πύρωνος & Προαιρεσίας(ανακαινίστηκε και είναι μια ωραία σπιταρώνα!!!!)
2. Οδός Άργας 22, Καλλιμάρμαρο (πήγα, αρκετά τρομακτικό αλλά με πολλούς γείτονες...)
3. Θησείο, πίσω από τον Ηλεκτρικό Σταθμό
4. Οδός Λασκαρίδου, Καλλιθέα (και σε αυτό πήγα αλλά μόνο σπίτι δεν βρήκα...)
5. Οδός Ελευθερίου Βενιζέλου, Νέο Φάληρο

Μετά έχει κάποια ακόμη αλλά χωρίς διευθύνσεις:

· Πύργος Αθανασόπουλου
· Ένα οίκημα στην Πλατεία Βάθης
Και φυσικά το ανάκτορο της Ροδοδάφνης

Καλό ψάξιμο....

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!

σε αυτο το site εχει μπει κανεις σας? εγω το ειδα σημερα και εντυπωσιαστηκα

το βιβλιο που ειχα αναφερει σε προηγουμενο μηνυμα -το γαλαζιο κυπελο του τομικο ινουι- απ οτι καταλαβα δεν το ξερει κανενας απο εσας.
λοιπον, αυτο διηγειται μια ιστορια που συνεβει στην ιαπωνια κατα το 2ο παγκοσμιο πολεμο. σε ενα σπιτι (δε θυμαμαι πως ακριβως) κατι παιδια "κληρονομουν" ενα γαλαζιο κυπελλο και τους λενε οτι πρεπει να το γεμιζουν γαλα και να το αφηνουν καθε πρωι στο παραθυρο για να ερθουν να πιουν τα μικρα ανθρωπακια. τα μικρα ανθρωπακια πινουν καθε πρωι απο το κυπελλο, και σιγα-σιγα ξεθαρευουν και γνωριζονται με τα παιδια. κλπ. κλπ. οταν φουντωνει ο πολεμος, η οικογενεια με τα παιδια πανε να ζησουν στην εξοχη, εντωμεταξυ εχει πεσει πεινα και δεν εχουν γαλα, οποτε σταματανε να γεμιζουν το κυπελλο και τα ανθρωπακια τους χαιρετουν και φευγουν...
μπου-χου-χου-χου-χου
(κλαμα που χα ριξει μικρη, οταν διαβαζα -πανω απο 5 φορες- αυτο το βιβλιο!)

σας το συστινω, ΑΜΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ -ειναι δυσκολο γιατι ειναι παμπαλαια εκδοση- να το αγορασετε!

λενε στο χωριο μου ΕΧΕΜΒΡΟΤΕ...

παντως και γω εχω ακουσει να με φωναζουν με τ ονομα μου στο σπιτι μου, ολοκαθαρα, και δε χρειαζεται να πω οτι δεν ηταν κανενας στο σπιτι...

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!

quote:

---

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΑΣΕ ΣΕ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΔΑΣΟΣ,ΩΡΑ ΓΥΡΩ ΣΤΙΣ 2 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ,ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΘΑ ΕΛΕΓΑ ΝΑ ΜΑΣ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΜΑΣ!

---