- ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν επίγεια αποστασιόμετρα λέιζερ για να επιβεβαιώσουν ότι η περιστροφή της Γης προκαλεί μικρές μεταβολές στις τροχιές δύο δορυφόρων, οι οποίες δεν μπορούν να εξηγηθούν χωρίς τη θεωρία της σχετικότητας.

Αν και τα αποτελέσματα που θα δώσει ο δορυφόρος θα είναι πιθανώς πιο ακριβή, η τελευταία δημοσίευση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους θεωρητικούς φυσικούς.

Το 1918 οι Αυστριακοί φυσικοί Τζόσεφ Λενς και Χανς Τίρινγκ πρότειναν ότι, ως συνέπεια της θεωρίας του Αϊνστάιν, τα ουράνια σώματα που περιστρέφονται παρασύρουν μαζί τους τον χωροχρόνο και τον συστρέφουν, όπως ένα κουτάλι που περιστρέφεται μέσα σε ένα φλιτζάνι δημιουργεί δίνη στο υγρό. Το «φαινόμενο Λένς-Τίρινγκ», γνωστό και ως frame-dragging, ήταν μέχρι σήμερα τεχνικά δύσκολο να επιβεβαιωθεί.

Τώρα, ο Ιγνάτζιο Τσιουφολίνι του Πανεπιστημίου του Λέτσε στην Ιταλία και ο Ερρίκος Παβλής του Πανεπιστημίου της Βαλτιμόρης στο Μέριλαντ αναφέρουν ότι κατάφεραν να το επιβεβαιώσουν πρώτοι.

Οι ερευνητές παρακολουθούσαν με αποστασιόμετρα λέιζερ την πορεία των επιστημονικών δορυφόρων LAGEOS και LAGEOS 2 για τα τελευταία 11 χρόνια, με ακρίβεια μερικών χιλιοστών.

Διαπίστωσαν ότι οι δορυφόροι απέκλιναν από τις τροχιές τους κατά δύο μέτρα το χρόνο, ως συνέπεια του φαινομένου Λενς-Τίρινγκ. Τα αποτελέσματα συμφωνούν κατά 99% με τις θεωρητικές προβλέψεις, με περιθρώριο σφάλματος 10%.

Οι υπολογισμοί ήταν δύσκολοι, καθώς ακόμα και χωρίς το φαινόμενο Λενς-Τίρινγκ οι δορυφόροι θα απέκκλιναν: η Γη δεν είναι μια τέλεια σφαίρα, και το βαρυτικό της πεδίο δεν είναι ομοιόμορφο, με αποτέλεσμα οι δορυφόροι να παρασύρονται σε μικρές αποστάσεις λόγω των βαρυτικών διακυμάνσεων. Για να λύσουν το πρόβλημα, οι Τσιουφολίνι και Παβλής χρησιμοποίησαν έναν ακριβή χάρτη του γήινου βαρυτικού πεδίου που είχε δημοσιευτεί πέρυσι, και στάθμισαν τα αποτελέσματά τους αναλόγως.

Η κβαντική φυσική αποκάλυψε ότι ανάμεσα στα μόρια υπάρχει μια θεμελιώδης συμμετρία: κάθε στοιχειώδες σωματίδιο συνδέεται συμμετρικά μ' ένα αντισωματίδιο ίδιας μάζας, αλλά με αντίθετο ηλεκτρικό φορτίο.

Τα σωματίδια της αντιύλης παρουσιάζουν την ίδια ακριβώς σταθερότητα με τα αντίστοιχα σωματίδια της ύλης. Κατά συνέπεια, το ηλεκτρόνιο έχει ένα αντισωματίδιο με θετικό φορτίο, το ποζιτρόνιο. Το πρωτόνιο έχει το αντιπρωτόνιο κλπ. Ωστόσο, η ύλη και η αντιύλη δεν είναι δυνατό να συνυπάρξουν σε πολύ κοντινές αποστάσεις μεταξύ τους, παρά μόνο για απειροελάχιστα κλάσματα του δευτερολέπτου, καθώς η αλληλεπίδρασή τους έχει ως τελικό αποτέλεσμα την αμοιβαία εξαΰλωσή τους, με ταυτόχρονη απελευθέρωση τεράστιων ποσών ενέργειας. Γενικά, η διάκριση ανάμεσα στα σωματίδια και στα αντισωματίδια είναι συμβατική. Σωματίδια ονομάζονται εκείνα που υπερτερούν στο φυσικό μας περιβάλλον, όπως τα ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια. Σ' ένα τέτοιο περιβάλλον τα αντισωματίδια εξαφανίζονται, είναι δηλαδή εφήμερα. Για να παραχθούν τα αντισωματίδια πρέπει να υπάρξει πρόσκρουση υψηλής ενέργειας μεταξύ δύο σωματιδίων. Σε αυτή την περίπτωση ένα μέρος της ενέργειας μετατρέπεται σε ύλη και ένα σε αντιύλη. Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι ορισμένοι απομακρυσμένοι γαλαξίες είναι δυνατό να συνίστανται αποκλειστικά από αντιύλη. Μια από τις συνέπειες της θεωρίας αυτής είναι η πιθανότητα σε κάθε σημείο του σύμπαντος να υπάρχουν κόσμοι αντιύλης κατοικημένοι από... αντιανθρώπους!

ΕΠΙΣΗΣ Η ΑΝΤΙΥΛΗ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ

ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Η "SITE" "FOCUS-MAGAZINE" ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΤΑ ΠΗΡΑ

ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΕΛΗΣΑ Η ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΑ ΝΑ ΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΩ ΣΕ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ.