- urban legends και σινεμα... - - Κινηματογράφος -

μηπως γνωριζετε για το φαντασμα ενος μικρου αγοριου που εμφανιζεται στη ταινία "ένα μωρό για τρεις";

το αλλο με τη λεξη sex να σχηματιζεται απο συννεφα σε μια σκηνη της αγαπημενης ταινιας των παιδιων "ο βασιλιας των λιονταριων" το ξερετε;

Μηπως ,πάλι, τα γυρίσματα του "εξορκιστή" και του "poltergeist" εξοργισαν τιποτε δαιμονικες υπαρξεις και αποφασισαν να κανουν τη ζωη των συνεργειων και των ηθοποιων ανυποφορη;

και επιστρεφοντας στη disney εχετε προσεξει ότι σε ενα πλανο του "Ποιος παγιδεψε το Roger Rabbit" η σεξυ Τζεσικα Ραμπιτ αποκαλυπτει στιγμιαια το...(αχεμ)...φυλο της;

εννοειται ότι οι περισσοτερες απο αυτες τις θεωριες ειναι ουσιαστικα αστηρικτες. ομως προσθέτουν περισσότερο ενδιαφέρον στον ήδη μυθικο χώρο του κινηματογράφου.

ξερει κανεις σας αλλα κινηματογραφικά urban legends ;

Αμέσως βέβαια ξέσπασε ολόκληρη παραφιλολογία για την "κατάρα" της οικογένειας Lee, λαμβανομένου υπόψη και του "περίεργου" θανάτου του πατρός Lee...Αλλά δεν γνωρίζω περισσότερες λεπτομέρειες γι' αυτό το θέμα...

Το Νοέμβριο του 1973, όταν ο Εξορκιστής συναντούσε την ετυμηγορία του κοινού στις αίθουσες, αλλόκοτες φήμες για κάποια μυστηριώδη φαινόμενα που έλαβαν χώρα στο διάστημα προετοιμασίας του φιλμ ζητούσαν απεγνωσμένα επιβεβαίωση. Βαφτίζοντας τα περιστατικά ως την "κατάρα του Εξορκιστή", οι πρώτες διηγήσεις μιλούσαν για τις αμέτρητες ατυχίες που χτύπησαν τα γυρίσματα, αρχής γενομένης από το χαμό του ηθοποιού Τζακ Μακ Γκόουραν (υποδυόταν τον Μπερτ Ντένινγκς), ενός μόλις από τους εννέα συνολικά θανάτους που έπληξαν συγγενείς των συντελεστών του φιλμ. Ανάμεσά τους, τον αδελφό του Μαξ φον Σίντοφ, τον παππού της Λίντα Μπλερ, ενώ την τελευταία στιγμή γλίτωσε ο μικρός γιος του Τζέισον Μίλερ από ένα παρ ολίγο ολέθριο τραύμα στο κεφάλι.
Τα δυστυχήματα δε σταμάτησαν εκεί: ένας βοηθός παραγωγής χρειάστηκε να αποσυρθεί επειδή προσβλήθηκε από μια σπάνια ασθένεια, ένα μέλος του συνεργείου έχασε δάχτυλα από το ένα χέρι του, ενώ ένα σκηνικό καταστράφηκε από μια μυστηριώδη πυρκαγιά. Ο ίδιος ο Φρίντκιν τροφοδοτούσε τις προλήψεις της κοινής γνώμης διοχετεύοντας διαρκώς διηγήσεις για τις παράξενες εικόνες και οπτασίες που εμφανίστηκαν από το πουθενά στο αρνητικό τού φιλμ (όπως κάποιες αλλόκοτες διπλοεκθέσεις στο πρόσωπο της Μπλερ) ή για το πώς η ηχητική μπάντα περιείχε αποσπάσματα από έναν αληθινό εξορκισμό που πραγματοποίησε το Βατικανό.

Εξιτάροντας περαιτέρω το ενδιαφέρον του κοινού, δήλωσε σε μια συνέντευξη ότι για τη σκηνή όπου η Ρέγκαν αιωρείται πάνω από το κρεβάτι της χρησιμοποιήθηκαν μαγνητικά πεδία, ενώ δυσάρεστες εικασίες ήθελαν τη Λίντα Μπλερ παρανοϊκή από τις ωμότητες που κατέγραφε το φιλμ.
Εντούτοις η πολεμική ενάντια στην ταινία δε σταματούσε εδώ. Ο ευαγγελιστής Μπιλ Γκράχαμ απέτρεπε θεατές από το να δουν τον Εξορκιστή, ισχυριζόμενος ότι υπήρχε κάτι γνήσια σατανικό (πέραν του αρχαίου δαίμονα Παζούζου) ριζωμένο μέσα στο ίδιο το σελιλόιντ. Ο συγγραφέας Χαλ Λίντσεϊ υποστήριζε ότι το φιλμ προετοίμαζε την έλευση του Σατανά, ενώ ο κριτικός Γουίλσον Μπράιαν Κέι έκρινε την παρακολούθηση του Εξορκιστή εξαιρετικά επικίνδυνη εξαιτίας του ότι παρουσίαζε υποσυνείδητα πλάνα δαιμονικών εικόνων.
Ο Κέι στήριζε το στοχασμό του πάνω σε δύο συγκεκριμένα στιγμιότυπα: ένα πλάνο όπου η παγωμένη αναπνοή του Μέριν σχημάτιζε για δευτερόλεπτα μια απόκοσμη φιγούρα με διαβολικά χαρακτηριστικά (κάτι που ουδείς μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να εξακριβώσει) και ένα (υπαρκτό αυτή τη φορά) αποκρουστικό νεκρικό πρόσωπο που προβάλλει για κλάσματα δευτερολέπτου στη σεκάνς με το εφιαλτικό όνειρο του πάτερ Κάρας. Το μυστήριο έλυσε ο ίδιος ο Φρίντκιν, απαντώντας πως επρόκειτο για ένα δοκιμαστικό στο μεϊκάπ της Αϊλίν Ντίετζ που του φάνηκε χρήσιμο να μπει σε αυτή τη σκηνή.

Οι αντιδράσεις του κόσμου ήταν τόσο ακραίες όσο και το φιλμ που τις δημιούργησε. Θεατές εγκατέλειπαν έντρομοι την αίθουσα, λιποθυμούσαν, έκαναν εμετό ή υφίσταντο εμφράγματα. Στο Μπέρκλεϊ, ένας θεατής όρμησε στην οθόνη, σε μια άτυχη προσπάθεια να "πιάσει το δαίμονα". Στους μήνες που ακολούθησαν, εγκλήματα και αυτοκτονίες που σημειώθηκαν σε όλη την Ευρώπη χρεώθηκαν στον Εξορκιστή. Αναστατωμένη, η αυστηρή λογοκρισία της Αγγλίας απαγορεύει τη διανομή του φιλμ στο βίντεο για 25 περίπου χρόνια.

Από τότε μέχρι σήμερα, το μόνο σίγουρο για τα εκατομμύρια θεατών που έχουν δει την ταινία είναι πως ο Εξορκιστής αποτελεί μια σοκαριστική και εξαιρετικά ψυχοφθόρα εμπειρία. 28 χρόνια μετά τη θρυλική κυκλοφορία του, το φιλμ εξακολουθεί να θυμίζει ότι στην πραγματικότητα που ζούμε καμιά πολιτισμική πρόοδος δεν μπορεί να τα βάλει με τον ανεξερεύνητο και απειλητικό κόσμο που είναι το Μεγάλο Αγνωστο. Ο Εξορκιστής γνώρισε άπειρους μιμητές, μια μετριότατη συνέχεια από τον Τζον Μπούρμαν και ένα πολύ ενδιαφέρον και άκρως ατμοσφαιρικό τρίτο μέρος σκηνοθετημένο από τον Μπλάτι, που όμως πέρασε απαρατήρητο εισπρακτικά. Η φετινή του επανέκδοση επιβεβαιώνει απλώς ότι οι κοφτερές και αξέχαστες εικόνες του έχουν ισόβια θέση στην καρδιά της συλλογικής κινηματογραφικής μνήμης και του αχανούς σκοταδιού που προσφέρει ο απόλυτος τρόμος.

Απόσπασμα από το άρθρο του Λουκά Κατσίκα που δημοσιεύτηκε στο τ. 123 του περιοδικού Σινεμά
@

--------------------------------------------------------------------------------