- '0' ...' ΤΡΕΛΟΣ' - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

" [...]

Τον κατέβασαν κωπηλατώντας από το βορρά μέσα σ' ένα δερμάτινο κανό επανδρωμένο με τρολ. Η γούνινη κάπα του είχε μια κρούστα από κερί, το συνοφρύωμά του λεκέδες μπλε από κρασί - αν και σπάνια το πρόσεχε κανείς γιατί το έκρυβε η μάσκα της αλεπούς που φορούσε πάντα. Με μια πένα από φτερό στα δόντια του, ένα μοναχικό δάκρυ να στριφογυρίζει στην παλάμη του, ήταν ο νέος πρίγκηπας της γειτονιάς σου, αρρενωπός, αμόλυντος, που ήρθε αναζητώντας πιο ανθεκτικές πόρτες για να καρφώσει τους σπαρακτικούς στίχους του.

Στο Καϊρο έπεσε άμμος στο μελανοδοχείο του. Στην Πράγα εξερράγη το κουτί με τα μπαχαρικά του. Και στην Ελλάδα, στο νησί της Ύδρας, ήρθε ο Ορφέας τα χαράματα καβάλα σ' ένα διάφανο γάϊδαρο και πέρασε νέες χορδές στη φτηνή του κιθάρα. Από εκείνη την στιγμή άφησε τον εαυτό του πρόθυμα και αδιάντροπα εκτεθειμένο στην αρρώστια της μουσικής και της συγγραφής. Στη φευγαλέα θρησκευτικο-σεξουαλική περιέργεια του σοβαρού αναζητητή προστέθηκε το ανοιχτά παράτολμο πάθος του ρομαντικού τροβαδούρου. Όταν γύρισε στον τόπο του, οι λέξεις δούλευαν μέσα του σαν μέλισσες στην σοφίτα και οι ειδήμονες ένιωθαν ανεξέλεγκτη μια λαχτάρα για το νυχτερινό του μέλι, παρ' όλο που μερικές φορές τους πλήγωνε την καρδιά.

Τώρα, τριάντα χρόνια αργότερα, καθώς η κοινωνία οδεύει τρεκλίζοντας στην νέα χιλιετία χειρονομώντας αλαφιασμένα και στριγλίζοντας σαν ουραγκοτάγκος μ' ένα μαχαίρι καρφωμένο στα πλευρά, ο Τρελός, - το όραμά του, το δώρο του, η επιμονή του - βρίσκει επιτέλους την αναγνώριση που του αξίζει. Μπορεί να είναι επειδή μιλά στο πληγωμένο zeitgeist με ιδιαίτερη ευγλωττία και ακρίβεια, μπορεί να είναι απλώς μια πολιτισμική χρονική υστέρηση, ένα ακόμη παράδειγμα όπου οι πολλοί μέσα στην βραδυπορία τους ανοίγουν καθυστερημένα τα αφτιά τους σε αυτό που οι λίγοι άκουγαν από την αρχή. Όπως και να έχει το πράγμα, η χρυσωμένη αυλαία κουρελιάστηκε, η πύλη μπούγκι - γούγκι τραντάχτηκε και έπεσε από τους μεντεσέδες της, και να ο Τρελός να κάθεται σ' έναν βωμό στον κήπο απολαμβάνοντας μετρημένα την νέα του δημοτικότητα και τον διευρυμένο σεβασμό.

Είναι μια φωνή αυλακωμένη από τα νύχια του Έρωτα, μια φωνή γδαρμένη από την τριβή της με την φιλοσοφική λίθο. Μια φωνή μαριναρισμένη σε μπράντι από κεράσια, θειάφι, μόσχο και χιόνι, δεμένη με επιδέσμους φτιαγμένους με τρίχινο ράσο από ρημαγμένο μοναστήρι, ζεσταμένη από τα κάρβουνα που μένουν κοντά στο ποτάμι αφού φύγουν οι τσιγγάνοι.

Είναι μια φωνή μετανοούντος, μια φωνή ραβινική, μια κρούστα από άζυμη φωνητική φρυγανιά αλειμμένη με καπνό και ανατρεπτικό πνεύμα. Είναι μια φωνή σαν μοκέτα σε παλιό ξενοδοχείο, σαν κακή φαγούρα στην καμπούρα της Αγάπης. Είναι μια φωνή φτιαγμένη για να προφέρει τα ονόματα των γυναικών - και να ταξινομεί τα μερικές φορές επικίνδυνα κάλλη τους. Κανείς δεν μπορεί να πει την λέξη "γυμνή" όσο γυμνά την λέει ο Τρελός. Μας κάνει να βλέπουμε μέχρι και τα σημάδια του καλτσόν.

[...]

Οδηγηθήκαμε σε μια εικόνα του Τρελού που τον θέλει να περνά τα πρωϊνά του, - τα πρωϊνά του 2006, τα Κυριακάτικά του - κάνοντας διαλογισμό ντυμένος με τις πιτζάμες του, τα απογεύματα παλεύοντας με την μούσα, τα βράδια του καθισμένος σε καφέ όπου τρώει, πίνει και μιλά εκ βαθέων αποπλανώντας τις όμορφες του δρόμου. Είναι πολύ πιθανό αυτή η εικόνα να είναι παραμορφωμένη. Το απόκρυφο, όμως, έχει ένα ιδιαίτερο είδος αλήθειας.

Δεν έχει σημασία ουσιαστικά. Εκείνο που μετράει εδώ είναι ότι μετά από τριάντα χρόνια ο Τρελός αγορεύει στον προθάλαμο του ανεμοστρόβιλου και ότι οι γίγαντες έχουν συγκεντρωθεί για να του αποτίσουν φόρο τιμής. Σε αυτόν - και σ' εμάς - φέρνουν τις προσφορές που έχουν σφυρηλατήσει από το σίδερό του, το μολύβι του, τον κρυπτονίτη του, το σεξουαλικό του άζωτο, τον χρυσό του.

[.]"

Ίκαρος

Spinning further, deeper
I know you're out to try me
I'm not in this to be a slave
Push the dirt, make me feel
Locate what swallows life
Night bird you build my world

..and then I close my eyes
..and then I close my eyes

Judge me now
Used to be afraid to let it show, bow down
A king in my own mind
Everything's in place so much brighter from today

Drown the monster
Make all bad dreams go away
Whatever it takes to keep running free
Open scars, the quiet place
All the bridges fall to the ground and you say you sacrificed

..and then I close my eyes
..and then I close my eyes

Judge me now
Used to be afraid to let it show, bow down, bow down!
A king in my own mind
Everything's in place so much brighter from today
A king in my own mind

Judge me now
A king in my own mind
Judge me now
A king in my own mind

Judge me now
Used to be afraid to let it show, Bow down, bow down!
A king in my own mind
Everything's in place so much brighter from today
A king in my own mind

Ίκαρος