- ΑΓΑΠΗ-μηπως πισω απο την λεξη κρυβουμε εμεις οι ανδρες ΜΟΝΟ την ερωτικη μας επιθυμια;;; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
-Από τη στιγμή που άνθρωπος καλλιέργησε τον νού του, βγήκε απ' τα σπήλαια...Άρα συμφωνείς ότι η καλλιέργεια που επέρχεται δια μέσου της εκπολιτιστικής διαδικασίας , είναι εκείνη που διαχωρίζει τον άνθρωπο απο τα ζώα και βοηθάει το παιδί να καλλιεργήσει τον νού του και να μην παραμείνει σε ζωώδη κατάσταση....που σημαίνει ότι με την εκπαίδευση και την καλλιέργεια αποκτά γνώση που το βοηθά να ενηλικιωθεί και να χειρίζεται ως ενήλικος κάθε ερέθισμα και κατάσταση -εντός και εκτός του- στην ζωή...
Όχι, η καλλιέργεια του νου διαφοροποιεί τον άνθρωπο από τα ζώα ως προς την επιβίωση. Ο άνθρωπος χάρη στον νου κέρδισε την επιβίωσή του μέσα στην φύση. Ο Αριστοτέλης λέει ότι ο άνθρωπος είναι το πιο επικίνδυνο ζώο, επειδή σε σχέση με τα άλλα ζώα, έχει πολύ πιο αναπτυγμένο νου. Ο άνθρωπος δεν έχει χάσει όλα αυτά που τον καθιστούν ζώο, ακόμα τα έχει, άρα ακόμα κατα μια έννοια είναι ζώο. Δεν είναι μόνο ο νους βέβαια που καθιστά τον άνθρωπο το ισχυρότερο ζώο, αλλά εμείς αυτόν έχουμε καλλιεργήσει.
Με την εκπαίδευση και τη καλλιέργεια ο άνθρωπος δεν έλεγξε τα ζωικά πάθη, απλά δημιουργησε συνθήκες που αυτά να μην ερεθίζονται. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι συνθήκες ακόμα θα τρώγαμε ο ένας τον άλλο.
Αυτο φυσικά συνεχίζουμε να το κάνουμε, αλλά το κάνουμε είτε με "πολιτισμένους" τρόπους είτε με τη φαντασία μας. Έτσι ένας άνθρωπος μπορεί στην κοινωνία να φαίνεται ειρηνικός, νηφάλιος, οικογενειάρχης αλλά όταν κοιμάται βλέπει ότι απατά τη γυναίκα του, ότι ρίχνει ξύλο σε κάποιον που αντιπαθεί, ακόμα και ότι σκοτώνει.
Αυτό δεν είναι πολιτισμός.
Αυτό που εμείς λέμε πολιτισμό είναι ακριβώς αυτό που είπα πριν: Τις συνθήκες που δεν ερεθίζουν ή που δεν αφήνουν τα περιθώρια σε εμάς να ασκούμε, τα ζωικά μας πάθη.
Απλά αυτή η ειρηνική κατάσταση έχει ως αποτέλεσμα διάφορα απο Εγώ μας να ατροφούνε. Π.χ. το Εγώ του γόνου ατροφεί στις πολιτισμένες κοινωνίες. Σε άλλες χώρες τριτοκοσμικές αυτό το Εγώ μπορεί να βρίσκει έξαρση, αλλά επειδή εμείς δεν το καλλιεργούμε, σε εμάς δεν βρίσκει έξαρση. Βρίσκουν όμως έξαρση άλλα Εγώ. Τα εγώ που σχετίζονται με τη λαγνεία, τα εγώ που σχετίζονται με τη λαιμαργία, τα εγώ που σχετίζονται με τη ζήλεια, με το θυμό κοκ.
quote:Θεωρώ ότι σου έχω απαντήσει ήδη, ίσως να μην έχεις προσέξει ότι έχω απαντήσει. Αν θες παράθεσε μου τις συγκεκριμένες σου απορίες να σου υποδείξω πού σου έχω απαντήσει και να σου απαντήσω αν δεν σου έχω απαντήσει.
"Γιατί δεν απαντάς στις θέσεις που διετύπωσα...θεωρείς ότι όλα όσα ανέφερα είναι λάθος"???
Ανέφερα πολύ συγκεκριμμένα πράματα...σε τι διαφωνείς?
quote:Φυσικά. Απλά ένας γονέας πρέπει να δουλεύει ο ίδιος πάνω στα Εγώ, γιατί αφενός όσα Εγώ έχει(ιδεοληψίες, κόπλεξ κλπ) θα τα περάσει στο παιδί του, αφετέρου θα του κάνει τη ζωή δύσκολη. Για έναν γονέα που ασχολείται σοβαρά με τον θάνατο του Εγώ το να μεγαλώσει παιδιά είναι ένας καλός τρόπος για να τλειοποιηθεί εσωτερικά.
-Τα παιδιά π.χ. επειδή δεν έχουν τόσο αναπτυγμένο το Εγώ του φόβου, μπορεί να ανεβούν στο κάγκελο του μπαλκονιού και να πέσουν και να σκοτωθούν. Αυτό γιατί δεν νιώθουν φόβο...Άρα , συμφωνείς ότι η "θέση του παιδιού" ως θέση ζωής , είναι επισφαλής και χρειάζεται η διαμεσολάβηση του γονεϊκού λόγου που εκ των πραγμάτων κρίνεται ως ζωοσωτήριος για κείνο το οποίο δεν έχει τις απιτούμενες επειρίες ως παρακαταθήκη για να λειτουργήσει "ορθά" στην ζωή του , κάνοντας σωστές επιλογές...άρα συμφωνείς ότι ο καλλιεργημένος ενήλικος και όχι το παιδί είναι το αιτούμενο...
quote:Όμως δε ξέρω τι εννοείς με τον όρο υποκειμενοποίηση... Αυτό για το οποίο εγώ μιλάω πρόκειται για εξαγνισμό, καθαρμό, από το Εγώ. Δεν πρόκειται για κάποια θεωρία ή κάποια διανοητική γνώση που θα τη πάρεις διαβάζοντας βιβλία ή λύνοντας εξισώσεις και πορβλήματα λογικής. Πρόκειται για εσωτερικό πόλεμο που οδηγεί εν τέλει στο να βλέπεις τον κόσμο χωρίς υποκειμενικότητα.
Σύμφωνα δε με τα όσα με τον δικό σου τρόπο είπες -εύστοχο θα έλεγα- η γνώση και η καλλιέργεια του εαυτού "μας" , είναι 'κείνη που θα μας βοηθήσει να υποκειμενικοποιηθούμε τόσο στο σύγχρονο πεδίο δράσης αλλα και στην υποκειμενικοποίησή μας επί της αγάπης και των άλλων υγειών συναισθημάτων και την απομάκρυνσή μας απο τα βλαβερά και επιζήμια...
Η υποκειμενικότητα ανήκει και αφορά στο Εγώ. Ανάλογα με τα Εγώ που έχεις αντιλαβάνεσαι και διαφορετικά την πραγματικότητα. Ο σκοπός είναι να την δεις ως έχει.
Κάποιος άνδρας π.χ. μπορεί να βλέπει τη φωτογραφία μιας γυναίκας και να νιώθει λύπη, απάτη, απόρριψη, σεξουαλικό ερεθισμό κοκ. Αν είχε καθαρό τον ψυχισμό του, θα έβλεπε απλά μια φωτογραφία.
quote:Αυτά που κάνουν τη χειραγώγηση είναι τα εγώ.
Εξ'οσων θυμάμαι -αν κάνω λάθος , διόρθωσέ με- οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν αναφερθεί στα "εν δυνάμει" και στα "εν ενεργεία" στοιχεία των ανθρώπων και η σύγχρονη ψυχολογία έχει δείξει ότι όλα -γνωστά και άγνωστα σε μάς στοιχεία- ενυπάρχουν εντός μας και κάτω απο τα κατάλληλα ερεθίσματα , ενεργοποιούνται οι μηχανισμοί προώθησης των αναλόγων συναισθημάτων που με την σειρά τους χειραγωγούν και κατευθύνουν εν συνεχεία τον οργανισμό σε επι μέρους σκέψεις και πράξεις...
Ας πούμε ότι ακούς κάτι που σου είναι δυσάρεστο και σαν αντίδραση πας να κλωτσίσεις μια καρέκλα. Αν τη στιγμή που ακούς αυτό που σου είναι δυσάρεστο κάνεις συνειδητή αυτοπαρατήρηση, θα δείς ότι την αντίδραση την προκαλεί ένα Εγώ. Και εκείνη τη στιγμή που "πιάνεις" αυτό Εγώ μέσα σου, θα πρέπει να βρεις την αιτία που ερέθισε αυτό το Εγώ. Θα δεις ότι ο λόγος που θυμώνουν οι άνθρωποι, είναι γιατί δεν ικανοποιήθηκε κάποια επιθυμία τους. Αν όμως δεν υπήρχε επιθυμία δεν θα υπήρχε και θυμός. Αλλά το ένα άγει το άλλο.
Το ερώτημα είναι ποιος έχει τα σκήπτρα του εαυτού σου.
quote:
Ntoctor
Τέλος πάντων όμως, εγώ δεν έβαλα αυτό το παράθεμα για να ασχοληθούμε με το ζήτημα της ψυχής αλλά με το ζήτημα της επιθυμίας σε σχέση με την αγάπη. Το ερώτημα του αρχικού μηνύματος είναι κατα πόσο πίσω από λέξη Αγάπη κρύβεται πραγματικά η Αγάπη και όχι κάποια προσωπική εγωική επιθυμία.
Φίλε Ντοκτορα το θέμα μας είναι - σωστά όπως το λες- , η αγάπη, την οποία όμως ο δικό σου την συνδέει με το “Εγώ”, το “Εγώ” με την “επιθυμία” , την επιθυμία με την “ψυχή”.
Σε ρώτησα αν τα πιστεύεις αυτά , παραθέτοντας σου συγκεκριμένα αποσπάσματα, και ζητώντας σου να μου διευκρινίσεις το νόημα που εσύ αποδείξεις στο “Εγώ” , “ψυχή”, “έμβρυο ψυχή” , και “επιθυμίες”
Αν αυτά συσχετίζονται – κατά Σαμαέλ – με την αγάπη, γιατί δεν έχουν σχέση με το θέμα μας?
Ξεκινώντας από το “Εγώ” που κατά την γνώμη σου ταυτίζεται με το ασυνείδητο (λάθος, είναι το ασυνείδητο + το συνειδητό , αλλά δεν θα μείνουμε σε αυτό)
Το ασυνείδητο ΔΕΝ περιέχει ΜΟΝΟ επιθυμίες και δεν είναι διαβολικό.
Περιέχει τις ενστικτώδεις καταγραφές, και επιπλέον κάθε επιθυμία που απωθείται εκεί ως μη ηθική από την συνείδηση του ατόμου, όπως αυτή διαπλάθεται, (η συνείδηση) χειραγωγείται ή και επιβάλλεται εμμέσως ή αμέσως, από την οικογένεια ή την κοινωνία.
Η θεώρησή της ό “διαβολική” είναι κατά την γνώμη μου υπερβολική και άκομψη.
Ως αφορά την ψυχή, η έννοια που εσύ αποδίδεις, προσεγγίζει πολύ με την Ινδουιστική και κάπως με την Βουδιστική αντίληψη.
Μια τέτοια αντίληψη ΔΕΝ με βρίσκει σύμφωνο, και θεωρώ αρλούμπες του Σάμιουελ τις αναφορές του στην ψυχή, την ενσάρκωση, τον Σατανά, το νου, την καρδιά, την δύναμη της ίδιας της αγάπης του ανθρώπου, που ουσιαστικά θεωρεί ως μη όντα .
Μήπως μας κάνεις πλάκα?
"Όχι, η καλλιέργεια του νου διαφοροποιεί τον άνθρωπο από τα ζώα ως προς την επιβίωση.
Ο άνθρωπος χάρη στον νου κέρδισε την επιβίωσή του μέσα στην φύση. Ο Αριστοτέλης λέει ότι ο άνθρωπος είναι το πιο επικίνδυνο ζώο, επειδή σε σχέση με τα άλλα ζώα, έχει πολύ πιο αναπτυγμένο νου. Ο άνθρωπος δεν έχει χάσει όλα αυτά που τον καθιστούν ζώο, ακόμα τα έχει, άρα ακόμα κατα μια έννοια είναι ζώο. Δεν είναι μόνο ο νους βέβαια που καθιστά τον άνθρωπο το ισχυρότερο ζώο, αλλά εμείς αυτόν έχουμε καλλιεργήσει.
Με την εκπαίδευση και τη καλλιέργεια ο άνθρωπος δεν έλεγξε τα ζωικά πάθη, απλά δημιουργησε συνθήκες που αυτά να μην ερεθίζονται. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι συνθήκες ακόμα θα τρώγαμε ο ένας τον άλλο.
Αυτο φυσικά συνεχίζουμε να το κάνουμε, αλλά το κάνουμε είτε με "πολιτισμένους" τρόπους είτε με τη φαντασία μας. Έτσι ένας άνθρωπος μπορεί στην κοινωνία να φαίνεται ειρηνικός, νηφάλιος, οικογενειάρχης αλλά όταν κοιμάται βλέπει ότι απατά τη γυναίκα του, ότι ρίχνει ξύλο σε κάποιον που αντιπαθεί, ακόμα και ότι σκοτώνει.
Αυτό δεν είναι πολιτισμός.
Αυτό που εμείς λέμε πολιτισμό είναι ακριβώς αυτό που είπα πριν: Τις συνθήκες που δεν ερεθίζουν ή που δεν αφήνουν τα περιθώρια σε εμάς να ασκούμε, τα ζωικά μας πάθη.
Απλά αυτή η ειρηνική κατάσταση έχει ως αποτέλεσμα διάφορα απο Εγώ μας να ατροφούνε. Π.χ. το Εγώ του γόνου ατροφεί στις πολιτισμένες κοινωνίες. Σε άλλες χώρες τριτοκοσμικές αυτό το Εγώ μπορεί να βρίσκει έξαρση, αλλά επειδή εμείς δεν το καλλιεργούμε, σε εμάς δεν βρίσκει έξαρση. Βρίσκουν όμως έξαρση άλλα Εγώ.
Τα εγώ που σχετίζονται με τη λαγνεία, τα εγώ που σχετίζονται με τη λαιμαργία, τα εγώ που σχετίζονται με τη ζήλεια, με το θυμό κοκ".
---------------------------------------------------------------------
Παράξενα μου τα λές φίλε μου...και μπερδεύομαι είναι η αλήθεια...
Ας ξεκινήσουμε απο το τελευταίο που λές..περί θυμού!
Ο θυμός δεν είναι ένα συναίσθημα το οποίο δημιουργείται κατ'εντολήν μας -όπως και όλα τα υπόλοιπα- αλλα αναβλύζει αβίαστα εφόσον υπάρξει κάποιο ανάλογο ερέθισμα...
Σε τριτοκοσμικές π.χ χώρες , όπου η γνώση και η καλλιέργεια περνάει μέσα απο δαιμονοληψίες/θεοληψίες , κάθε τι το διαφορετικό απ'οσα τους έχουν επιβληθεί ανεξέλεγκτα ΚΑΙ υιοθετηθεί -Απο το γονεϊκό και κοινωνικό περιβάλλον- δημιουργεί φόβο και απειλή για το κάθε υποκείμενο , με αποτέλεσμα και να θυμώνει και να οργίζεται και να κάνει πολλά άλλα "όμορφα" που ωστόσο βρίσκουν νομιμοποίηση απο τον κώδικα πεποιθήσεών του/ους...
Με λίγα λόγια , η ερμηνεία που δίνει ο καθένας -μας- σε κάθε εξωτερικό γεγονός , διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στις αντιδράσεις του...
Πού διαφωνείς σε αυτά που λέω???
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:Δεν λέω ότι διαφωνώ κάπου μαζί σου, αλλά σου λέω τις συνθήκες υπο τις οποίες συμφωνώ. Έχουν σημασία αυτές οι συνθήκες, γιατί καθορίζουν και τη λύση του προβλήματος.
Πού διαφωνείς σε αυτά που λέω???
Παράδειγμα.
Σήμερα έχουμε τους Αγανακτισμένους.
Όλοι οι αγανακτισμένοι τα έχουν βάλει με την κυβέρνηση (λογικό είναι).
Κάποιοι όμως τα έχουν βάλει μαζί της επειδή δεν ήθελαν το μνημόνιο, κάποιοι επειδή θέλουν το δεύτερο κατα σειρά κόμμα που κατέστρεψε την Ελλάδα να πάρει την εξουσία, κάποιοι επειδή θέλουν να εφαρμοστεί ένα κομμουνιστικό καθεστώς και κάποιοι επειδή απολύθηκαν απ' τη θέση που πήραν απο ρουσφέτι.
Τι να το κάνω λοιπόν αν εσύ και εγώ συμφωνούμε ας πούμε στο ότι θέλουμε να πέσει το ΠΑΣΟΚ απο κυβέρνηση,
αλλά εσύ ζητάς αλλαγή του πολιτικού συστήματος, ενώ εγώ μπορεί να ζητάω να βγει η ΝΔ για να διαπραγματευτεί το μεσοπρόθεσμο.
Επομένως το να συμφωνείς σε κάτι δε σημαίνει απαραίτητα και ότι πραγματικά "συμφωνείς". Για αυτό δεν αρκούμαι στο να σου πω πού συμφωνούμε, αλλά σου κάνω ολόκληρη ανάλυση για να μπορέσεις να δεις ΣΕ ΤΙ είναι αυτό ακριβώς στο οποίο συμφωνώ.
quote:Ακριβώς, δεν είναι συνειδητή επιλογή αλλά αντίδραση. Πάμε παρακάτω.
Ας ξεκινήσουμε απο το τελευταίο που λές..περί θυμού!
Ο θυμός δεν είναι ένα συναίσθημα το οποίο δημιουργείται κατ'εντολήν μας -όπως και όλα τα υπόλοιπα-
quote:
Σε τριτοκοσμικές π.χ χώρες , όπου η γνώση και η καλλιέργεια περνάει μέσα απο δαιμονοληψίες/θεοληψίες , κάθε τι το διαφορετικό απ'οσα τους έχουν επιβληθεί ανεξέλεγκτα ΚΑΙ υιοθετηθεί -Απο το γονεϊκό και κοινωνικό περιβάλλον- δημιουργεί φόβο και απειλή για το κάθε υποκείμενο , με αποτέλεσμα και να θυμώνει και να οργίζεται και να κάνει πολλά άλλα "όμορφα" που ωστόσο βρίσκουν νομιμοποίηση απο τον κώδικα πεποιθήσεών του/ους...
Ακριβώς, η κοινωνία έχει δημιουργήσει σε αυτούς τους ανθρώπους κάποια Εγώ (κόμπλεξ, πεποιθήσεις) με αποτέλεσμα όταν βλέπουν κάτι διαφορετικό να θίγονται αυτά τα Εγώ και να προκαλούν τον θυμό, τον φόβο κοκ.
quote:Ακριβώς. Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να πάψουμε να δίνουμε ερμηνείες.
Με λίγα λόγια , η ερμηνεία που δίνει ο καθένας -μας- σε κάθε εξωτερικό γεγονός , διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στις αντιδράσεις του...
π.χ.
Εγώ δίνω στο κάπνισμα την ερμηνεία ότι είναι κάτι που κάνει καλό στην ψυχολογική μου κατάσταση και ότι η ζημιά που κάνει στην υγεία μου είναι αμελητέα.
Η πραγματικότητα όμως είναι ότι το κάπνισμα κάνει μόνιμη ζημιά στο αναπνευστικό μου σύστημα, στα μάτια μου, στη στοματικη μου υγιεινη και στις αισθήσεις της γεύσης και της όσφρησης.
Το πώς ερμηνεύει κάποιος την πραγματικότητα, είναι αδιάφορο για την ίδια την πραγματικότητα.
Όσο πιο γρήγορα σταματήσουμε να την ερμηνεύουμε τόσο το καλύτερο για το ευ ζην μας σε όλα τα επίπεδα.
ΥΓ: Δεν καπνίζω.
quote:Εντάξει, αλλά δεν θα αναλύσουμε σε αυτό το θέμα όλη τη γνωστική κοσμοθεωρία, γιατί αν αρχίσουμε να ακολουθούμε κάθε όρο όπως ερμηνεύεται από την τελευταια, εκεί θα καταλήξουμε!
Αν αυτά συσχετίζονται – κατά Σαμαέλ – με την αγάπη, γιατί δεν έχουν σχέση με το θέμα μας?
quote:Υπάρχει σκοπιμότητα στο ότι την αποκαλεί έτσι.
Η θεώρησή της ό “διαβολική” είναι κατά την γνώμη μου υπερβολική και άκομψη.
quote:Καμία αντίρρηση.
Ως αφορά την ψυχή, η έννοια που εσύ αποδίδεις, προσεγγίζει πολύ με την Ινδουιστική και κάπως με την Βουδιστική αντίληψη.
quote:Οκ άποψή σου.
Μια τέτοια αντίληψη ΔΕΝ με βρίσκει σύμφωνο, και θεωρώ αρλούμπες του Σάμιουελ τις αναφορές του στην ψυχή, την ενσάρκωση, τον Σατανά, το νου, την καρδιά, την δύναμη της ίδιας της αγάπης του ανθρώπου, που ουσιαστικά θεωρεί ως μη όντα .
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 15/07/2011 11:31:50
quote:
DoctorΟ άνθρωπος χάρη στον νου κέρδισε την επιβίωσή του μέσα στην φύση. Ο Αριστοτέλης λέει ότι ο άνθρωπος είναι το πιο επικίνδυνο ζώο, επειδή σε σχέση με τα άλλα ζώα, έχει πολύ πιο αναπτυγμένο νου
Το υπερόπλο του ανθρώπου, που τόν τοποθετεί στην κορφή του οικοσυστήματος του, είναι ο ανεπτυγμένος του εγκέφαλος .
Δεν χρειάζεται η συνδρομή του Αριστοτέλη να επιβεβαιώσει κάτι τόσο απλό.
Αν τον εγκέφαλο περιγράφεις ως “νου”, συμφωνούμε.
Ο εγκέφαλος βεβαίως είναι μέρος του υλικού ανθρώπινου σώματος
quote:
Ο άνθρωπος δεν έχει χάσει όλα αυτά που τον καθιστούν ζώο, ακόμα τα έχει, άρα ακόμα κατα μια έννοια είναι ζώο. Δεν είναι μόνο ο νους βέβαια που καθιστά τον άνθρωπο το ισχυρότερο ζώο, αλλά εμείς αυτόν έχουμε καλλιεργήσει.
Μα ο άνθρωπος φίλε μου ΕΙΝΑΙ ένα ζώο με ανεπτυγμένο εγκέφαλο.
Τι να χάσει από το ζώο?
Ο εγκέφαλος ΔΕΝ μας δόθηκε, και εμείς τον καλλιεργήσαμε. Η αύξησή του έγινε σε βάθος χρόνου, σταδιακά, και ήταν ανάλογη με την χρήση του.
quote:
Με την εκπαίδευση και τη καλλιέργεια ο άνθρωπος δεν έλεγξε τα ζωικά πάθη, απλά δημιουργησε συνθήκες που αυτά να μην ερεθίζονται. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι συνθήκες ακόμα θα τρώγαμε ο ένας τον άλλο.
Γιατί να τρώγαμε ο ένας τον άλλον, αν είμαστε πολύ ζώα?
Ποια ζώα τρώγονται μεταξύ τους?
Η αντιπαλότητα που παρατηρούμε, είναι ΜΟΝΟ μεταξύ των κυρίαρχων αρσενικών, και έχει να κάνει με την σοφή επιλογή. Ο ισχυρότερος πρέπει να μεταφέρει τα δικά του γονίδιά του στους απογόνους του είδους .
Αντιθέτως το ζώο άνθρωπος – ως άνθρωπος – σκοτώνει ο ένας τον άλλον με μια αδικαιολόγητα τρέλα.
quote:
Ntoctorένας άνθρωπος μπορεί στην κοινωνία να φαίνεται ειρηνικός, νηφάλιος, οικογενειάρχης αλλά όταν κοιμάται βλέπει ότι απατά τη γυναίκα του, ότι ρίχνει ξύλο σε κάποιον που αντιπαθεί, ακόμα και ότι σκοτώνει.
Αυτό δεν είναι πολιτισμός.
Στον ύπνο μας φίλε Ντόκτορ δεν ονειρευόμαστε τον αλληλοσπαραγμό.
Τα όνειρα είναι προβολές των επιθυμιών του ασυνειδήτου, που το προσυνειδητό λογοκρίνει και μασκαρεύει γιατί οι επιθυμίες αυτές είναι αντίθετες με την εκάστοτε διαμορφωμένη ηθική του μεμονωμένου ατόμου.
Αυτό που βλέπουμε δηλαδή στο όνειρο ΔΕΝ είναι ίδια αυτή καθεαυτή η επιθυμία.
quote:
η ειρηνική κατάσταση έχει ως αποτέλεσμα διάφορα απο Εγώ μας να ατροφούνε. Π.χ. το Εγώ του γόνου ατροφεί στις πολιτισμένες κοινωνίες. Σε άλλες χώρες τριτοκοσμικές αυτό το Εγώ μπορεί να βρίσκει έξαρση, αλλά επειδή εμείς δεν το καλλιεργούμε, σε εμάς δεν βρίσκει έξαρση. Βρίσκουν όμως έξαρση άλλα Εγώ. Τα εγώ που σχετίζονται με τη λαγνεία, τα εγώ που σχετίζονται με τη λαιμαργία, τα εγώ που σχετίζονται με τη ζήλεια, με το θυμό κοκ.
Για ποια “Εγώ” μας μιλάς βρε Ντόκτορα?
Ένα είναι το “Εγώ” του κάθε ανθρώπου, και είναι το σύνολο του περιεχομένου του ασυνείδητου και του συνειδητού, που αποτελούν τον χαρακτήρα του ατόμου.
Είναι η ατομικότητα του, σε αντιδιαστολή με το “Εκείνο”, που είναι όλος ο υπόλοιπος κόσμος (όλη η υπόλοιπη ύπαρξη)
Λάθος τα έχεις μαθημένα τα νούμερα κατά την γνώμη μου.
Γιαυτό σου είπα αρχικά, πως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποιες έννοιες που αναφέρει μπουρδουκλωμένες ο δικός σου, περιγράφοντας αόριστες και ασαφείς έννοιες, χρησιμοποιούνταν παχιά λόγια χωρίς το ουσιαστικό τους νόημα. .
Ξεκινώντας να μιλήσει για αγάπη ο δικός σου, μπλέκει “Εγώ”, “ψυχή”, “ασυνείδητο”, “επιθυμίες”, “ονείρατα”, ζωικά ένστικτα, και τι δεν έχει μπουρδουκλώσει.
Σε παρασύρουν οι ήχοι των λέξεων του, να υποθέσω?
quote:Αρνείσαι δηλαδή ότι στα ονειρά μας βλέπουμε επιθυμίες που κρύβουβε στο ασυνείδητο;
Στον ύπνο μας φίλε Ντόκτορ δεν ονειρευόμαστε τον αλληλοσπαραγμό.
Τα όνειρα είναι προβολές των επιθυμιών του ασυνειδήτου, που το προσυνειδητό λογοκρίνει και μασκαρεύει γιατί οι επιθυμίες αυτές είναι αντίθετες με την εκάστοτε διαμορφωμένη ηθική του μεμονωμένου ατόμου.
Αυτό που βλέπουμε δηλαδή στο όνειρο ΔΕΝ είναι ίδια αυτή καθεαυτή η επιθυμία.
quote:Νούμερα;
Λάθος τα έχεις μαθημένα τα νούμερα κατά την γνώμη μου.
quote:Ο Α.Δ.Σ. ήταν εξαιρετικά ξεκάθαρος και διαφωνώ κάθετα σε αυτό που λες. Εμείς μπουρδοκλώνουμε τα πράγματα όταν προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο τα αδικαιολόγητα του εαυτού μας.
Γιαυτό σου είπα αρχικά, πως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποιες έννοιες που αναφέρει μπουρδουκλωμένες ο δικός σου, περιγράφοντας αόριστες και ασαφείς έννοιες, χρησιμοποιούνταν παχιά λόγια χωρίς το ουσιαστικό τους νόημα. .
Ξεκινώντας να μιλήσει για αγάπη ο δικός σου, μπλέκει “Εγώ”, “ψυχή”, “ασυνείδητο”, “επιθυμίες”, “ονείρατα”, ζωικά ένστικτα, και τι δεν έχει μπουρδουκλώσει.Σε παρασύρουν οι ήχοι των λέξεων του, να υποθέσω?
Παρόλα αυτά δικαιολογώ αυτό που λες περι μη κατανόησης γιατί προκειμένου να κατανοήσει κάποιος τις έννοιες που περιλαμβάνονται στο προαναφερθέν απόσπασμα θα πρέπει κατ'αρχήν να 'χει μια εξοικείωση μαζί τους μέσα από τη μελέτη αλλά και πρόσωπο με πρόσωπο διδαχή από τρίτους. Εντούτοις κρίνω ότι ο καθένας είναι σε θέση με κάποιες ή αρκετές εξηγήσεις να κατανοήσει σε ένα σημαντικό βαθμό τα όσα λέγονται.
Π.χ. Όταν κάποιος σου λέει ότι η επιθυμία με την Αγάπη είναι πραγματα που αλληλοσκοτώνονται, πόσο δύσκολο είναι κάποιος να το καταλάβει;
Όταν επιθυμείς απ' τον άλλο πράγματα είναι προφανές ότι δεν τον Αγαπάς γιατί η αγάπη δεν ζητά απ' τον άλλον, δίνει στον άλλον.
Όσον αφορά στις "λέξεις" σωστά κατάλαβες ότι έχουν και ήχους...
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 16/07/2011 12:27:37
quote:
Αρνείσαι δηλαδή ότι στα ονειρά μας βλέπουμε επιθυμίες που κρύβουβε στο ασυνείδητο;
Αυτό που ανέφερα είναι οτι τα όνειρα είναι οι μασκαρεμένες επιθυμίες του ασυνειδήτου.
Αυτό θα πει, πως άλλο βλέπουμε στο όνειρο, και άλλη είναι η επιθυμία που εκπληρώνεται.
Υπάρχει η λογοκρισία και ο συμβολισμός στο όνειρο.
Οι φόνοι, οι βιασμοί κλπ κλπ που λες και περιγράφεις εσύ σαν επιθυμίες του “διαβολικού” όπως αναφέρεις ασυνείδητου, είναι οι μασκαρεμένες επιθυμίες όχι οι πραγματικές.
Δεν έχω χρόνο αυτή την στιγμή, να σου αναλύσω τους μηχανισμούς των ονείρων.
quote:
Νούμερα;
Τα πολλά νούμερα/ποσότητες των “Εγώ”
Για κάθε άνθρωπο μιλάμε για ένα και μοναδικό “Εγώ”
Αυτά που λές εσύ αποτελούν τις “διαθέσεις”, δηλαδή μέρος από τα γνωρίσματα του Εγώ.
quote:
Ο Α.Δ.Σ. ήταν εξαιρετικά ξεκάθαρος και διαφωνώ κάθετα σε αυτό που λες. Εμείς μπουρδοκλώνουμε τα πράγματα όταν προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο τα αδικαιολόγητα του εαυτού μας
Το ίδιο κάθετα διαφωνώ και εγώ.
Οι έννοιες που αναφέρονται, περιγράφονται ανακριβώς.
Ίσως δεν γνωρίζει το ακριβές νόημά τους, ή η μετάφρασή τους δεν έχει γίνει σωστά.
Όταν αναφερόμαστε στην λογική της φιλοσοφίας,θα πρέπει να προσδιορίζουμε εκ προοιμίου τις έννοιες που θα χρησιμοποιηθούν για να μπορούμε να γίνουμε κατανοητοί.
Είναι διαφορετικά να περιγράφει κάποιος ένα ιστορικό γεγονός, και διαφορετικά μια επιστημονική ή φιλοσοφική άποψη.
Στην πρώτη περίπτωση μπορείς να βγάλεις νόημα και από τα συμφραζόμενα, ενώ στην δεύτερη και το νόημα τον ίδιων των λέξεων, ακόμα και ένα κόμμα, μπορεί να αλλάξει το ίδιο νόημα.
Δεν ξέρω αν έγινε κατανοητή η θέση μου.
quote:
Αυτό που ανέφερα είναι οτι τα όνειρα είναι οι μασκαρεμένες επιθυμίες του ασυνειδήτου.
Αυτό θα πει, πως άλλο βλέπουμε στο όνειρο, και άλλη είναι η επιθυμία που εκπληρώνεται.
Υπάρχει η λογοκρισία και ο συμβολισμός στο όνειρο.
Οι φόνοι, οι βιασμοί κλπ κλπ που λες και περιγράφεις εσύ σαν επιθυμίες του “διαβολικού” όπως αναφέρεις ασυνείδητου, είναι οι μασκαρεμένες επιθυμίες όχι οι πραγματικές.
Α, εντάξει συμφωνούμε.
quote:Εντάξει, όπως το καταλαβαίνεις.
Τα πολλά νούμερα/ποσότητες των “Εγώ”
Για κάθε άνθρωπο μιλάμε για ένα και μοναδικό “Εγώ”
Αυτά που λές εσύ αποτελούν τις “διαθέσεις”, δηλαδή μέρος από τα γνωρίσματα του Εγώ.
quote:Η μετάφραση είναι ερασιτεχνική αλλά κατανοητή, αλλιώς θα το μετάφραζα ο ίδιος για να το παραθέσω. Ισχύει αυτό που σου είπα ότι πρέπει να 'χεις μια εξοικείωση. Η έννοια του ή των Εγώ ας πούμε νοηματοδοτείτε καθαρά απο τη διδασκαλία και όχι απο κάποια επιστήμη ή φιλοσοφική θεώρηση. Το συγκεκριμένο μάλιστα απόσπασμα είναι από την 160 περίπου σελίδα ενός βιβλίου με περίπου 250 σελίδες.
Το ίδιο κάθετα διαφωνώ και εγώ.
Οι έννοιες που αναφέρονται, περιγράφονται ανακριβώς.
Ίσως δεν γνωρίζει το ακριβές νόημά τους, ή η μετάφρασή τους δεν έχει γίνει σωστά.
Αντιλαμβάνομαι ότι ειδικά η έννοια του Εγώ μπορεί να γίνει δύσκολα αντιληπτή απο καποιους, επομένως επιχειρήσω να δώσω κάποιες πιο ευρείες ερμηνείες:
-Εγώ είναι κάθε αρνητικό στοιχείο που κρύβει ο άνθρωπος στον ψυχισμό του.
-Εγώ είναι κάθε στοιχείο του ανθρώπινου ψυχισμού, συμπεριλαμβανομένου του χαρακτήρα του και της προσωπικότητας του, που εμποδίζει τον άνθρωπο να βιώσει την ευτυχία.
-Εγώ είναι κάθε στοιχείο του ανθρώπινου ψυχισμού που περιορίζει ψυχολογικά τον άνθρωπο.
Είπαμε προηγουμένως ότι η αιτία της ανθρώπινης δυστυχίας είναι η ψυχολογική διαστρέβλωση της πραγματικότητας.
-Εγώ είναι κάθε στοιχείο του ανθρώπινου ψυχισμού που κάνει τον άνθρωπο να βλέπει τη πραγματικότητα διαφορετικά από αυτή που είναι.
quote:Στην προκειμένη περίπτωση ο Α.Δ.Σ. δεν φιλοσοφεί, απλώς λέει πώς έχουν τα πράγματα. Το ρήμα "φιλοσοφώ" υπονοεί ότι κάποιος ερμηνεύει καταστάσεις. Ο Α.Δ.Σ. δεν ερμηνεύει καμία κατάσταση, την παρουσίαζει ως έχει. Φυσικά αυτό είναι στη πίστη του καθενός το αν η πραγματικότητα έχει όντως έτσι. Παραμένει να αποδειχτεί από τον καθένα στην πράξη.
Όταν αναφερόμαστε στην λογική της φιλοσοφίας,θα πρέπει να προσδιορίζουμε εκ προοιμίου τις έννοιες που θα χρησιμοποιηθούν για να μπορούμε να γίνουμε κατανοητοί.Είναι διαφορετικά να περιγράφει κάποιος ένα ιστορικό γεγονός, και διαφορετικά μια επιστημονική ή φιλοσοφική άποψη.
quote:
αιτία της ανθρώπινης δυστυχίας είναι η ψυχολογική διαστρέβλωση της πραγματικότητας
Αυτό το λέει ο Α.Δ.Σ ή είναι δική σου άποψη?
Η αιτία της δυστυχίας του ανθρώπου είναι ή αίσθηση της έλλειψης δύναμης.
Ότι δηλαδή σε κάνει να νιώθεις δυνατός σε σχέση με αυτούς που σε ενδιαφέρουν και αποζητάς την γνώμη και την αναγνώρισή σου, σου μεταφέρει ευτυχία. Το αντίθετο σε κάνει δυστυχισμένο.
Στη θέση του Α.Δ.Σ αναφέρεται σαν αιτία της ανθρώπινης δυστυχίας να είναι η ψυχολογική διαστρέβλωση της πραγματικότητας.
Ποιος και κυρίως πως, διαστρεβλώνεται ψυχολογικά η πραγματικότητα και για ποιο λόγο να γίνεται κάτι τέτοιο?
quote:Είναι η δική μου ερμηνεία πάνω στην έννοια του Εγώ όπως την έχω καταλάβει από τα διάοφρα έργα του Α.Δ.Σ. και απο συζητήσεις με άλλους πειραματιστές.
Αυτό το λέει ο Α.Δ.Σ ή είναι δική σου άποψη?
quote:
Η αιτία της δυστυχίας του ανθρώπου είναι ή αίσθηση της έλλειψης δύναμης.
Ότι δηλαδή σε κάνει να νιώθεις δυνατός σε σχέση με αυτούς που σε ενδιαφέρουν και αποζητάς την γνώμη και την αναγνώρισή σου, σου μεταφέρει ευτυχία. Το αντίθετο σε κάνει δυστυχισμένο.
Αν αυτό πιστεύεις, οκ.
Εγώ όμως σου λέω ότι αυτό είναι ένα Εγώ.
Ένας άνθρωπος δεν χρειάζεται την αναγνώριση των άλλων, ούτε τη γνώμη τους για να είναι δυνατός.
Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται καμία απόδειξη ή αναγνώριση της δύναμής του. Αυτό, η εντύπωση ότι χρειάζεσαι αναγνώριση απ' τους όλους, είναι μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας, είναι ένα Εγώ.
Η ψευδαίσθηση ότι με το να σε αναγνωρίζουν οι άλλοι κερδίζεις κάτι, προέρχεται από το Εγώ.
Η ψυχολογική ικανοποίηση της αναγνώρισης, προέρχεται από το Εγώ.
Εσύ δε κερδίζεις τίποτα με τα λόγια των άλλων, τα λόγια είναι απλά ήχοι, και εσύ αυτός που είσαι είσαι, ανεξάρτητα με το τι λένε οι άλλοι.
Εσύ δε κερδίζεις τίποτα με τα λόγια των άλλων.
Το Εγώ σου όμως κερδίζει μια προσωρινή ικανοποίηση.
Αυτός που ζητάει αναγνώριση, είναι το Εγώ.
Το Εγώ δημιουργεί μαι αίσθηση ευχαρίστησης όταν το τρέφουμε. Μόνο που αυτή έχει ημερομηνία λήξης, μετά το Εγώ θα ζητάει κάτι άλλο για να τραφεί.
Επειδή έχουμε πολλά εγώ, (ή γνωρίσματα κατ' εσέ) είναι και πολλά τα πράγματα που ζητάμε.
Απο αυτά τα πράγματα που ζητάμε πόσα χρειαζόμαστε;
Ζητάμε πράγματα άχρηστα, όπως η αναγνώριση των άλλων, για την ικανοποίηση των παθών-εγώ μας.
quote:
Ποιος και κυρίως πως, διαστρεβλώνεται ψυχολογικά η πραγματικότητα και για ποιο λόγο να γίνεται κάτι τέτοιο?
Αυτός που τη διαστρεβλώνει είναι το Εγώ μας, η αίσθηση ότι είμαστε ξέχωροι απ' τους άλλους ανθρώπους και τον κόσμο.
Η αιτία της διαστρέβλωσης, είναι η ύπαρξη του Εγώ, ενός πρωτόγονου μηχανισμού του ανθρωπού.
Το εγώ είναι ένας μηχανισμός επιβίωσης.
Πήγαινε σε προηγούμενα μηνύματα για λεπτομέρειες.
Όσο η ανθρωπότητα ταυτίζει τον εαυτό της με τη ψυχοδιανοητική οντότητα του Εγώ, θα είναι δυστυχισμένη.
Δεν είμαστε το Εγώ μας.
Το Εγώ φτιάχτηκε για να υπηρετεί εμας, όχι εμείς για να υπηρετούμε το Εγώ μας.
Το Εγώ είναι κάτι που το φέρουμε, σαν τα μικρόβια, απαραίτητο σε ένα βαθμό για την επιβίωσή μας, αλλά και εξαλείψιμο για όσους θέλουν να προχωρήσουν εξελιξιακά.
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 16/07/2011 15:57:57
Αν αυτό πιστεύεις, οκ.
Εγώ όμως σου λέω ότι αυτό είναι ένα Εγώ.
Ένας άνθρωπος δεν χρειάζεται την αναγνώριση των άλλων, ούτε τη γνώμη τους για να είναι δυνατός.
Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται καμία απόδειξη ή αναγνώριση της δύναμής του. Αυτό, η εντύπωση ότι χρειάζεσαι αναγνώριση απ' τους όλους, είναι μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας, είναι ένα Εγώ.
Η ψευδαίσθηση ότι με το να σε αναγνωρίζουν οι άλλοι κερδίζεις κάτι, προέρχεται από το Εγώ...
Φίλε μου γειά σου!
Έλεγα σήμερα να μην γράψω αλλα "προκαλούμαι" με τα όσα διαβάζω...
Χωρίς να διαφωνώ με τα όσα λές , θα συμφωνήσω και με τον φίλο Γιάννη...αυτό που αναφέρεις πιο πάνω παρουσιάζει τον εξαρτώμενο άνθρωπο απο την "εκπολιτιστική διαδικασία"...που τον νοηματοδοτεί αναλόγως και αυτό που αναφέρει ο συνδίκτυος παρουσιάζει τους λόγους που αυτό συμβαίνει...
Προσωπικά δεν βλέπω διαφορές , απλά ο καθένας -έχω την αίσθηση- το βλέπει υπο διαφορετική γωνία το όλο θέμα....
Θα επανέλθω αργότερα...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:Υπάρχει μια βασική διαφορά. Εγώ αυτή τη συμπεριφορά δεν τη δικαιολογώ.
Χωρίς να διαφωνώ με τα όσα λές , θα συμφωνήσω και με τον φίλο Γιάννη...αυτό που αναφέρεις πιο πάνω παρουσιάζει τον εξαρτώμενο άνθρωπο απο την "εκπολιτιστική διαδικασία"...που τον νοηματοδοτεί αναλόγως και αυτό που αναφέρει ο συνδίκτυος παρουσιάζει τους λόγους που αυτό συμβαίνει...
Προσωπικά δεν βλέπω διαφορές , απλά ο καθένας -έχω την αίσθηση- το βλέπει υπο διαφορετική γωνία το όλο θέμα....
Δεν την θεωρώ κτήμα μου, δεν την θεωρώ ως κάτι που είναι φυσιολογικό που πρέπει απλά να το αποδεκτώ και να το ανεχτώ, το θεωρώ ως κάτι βρώμικο, βλαβερό και ταιριαστό μόνο για ανθρωπάκια, όχι για Ανθρώπους. Δεν το επέλεξα, δεν μου αρέσει, πρέπει να φύγει.
Αναφέρομαι, στο Εγώ, στο πάθος, στην Επιθυμία.
Οτιδήποτε πέρα από αυτό είναι δικαιολογίες του νου, παρακινούμενος απο το Εγώ.
Οι σκέψεις τύπου: "Δε πειράζει.. έλα μωρέ.. πού να προσπαθώ τώρα.. δεν μπορώ να κάνω κάτι.. καλά είμαι.. έτσι είμαι απ΄τη φύση μου εγώ.. η φύση δεν αλλάζει.." είναι αρλούμπες ενός ανθρωπάκου. Ανήκουν στο Εγώ.
Αδύναμος, είναι αυτός που έχει Εγώ.
Κάθε Εγώ είναι και ένα αδύναμο σημείο.
Η Ελευθερία με το Εγώ δεν συνυπάρχει.
Η Δύναμη με το Εγώ δεν συνυπάρχει.
Η Ευτυχία με το Εγώ δεν συνυπάρχει.
Αυτά...
"Αδύναμος, είναι αυτός που έχει Εγώ.
Κάθε Εγώ είναι και ένα αδύναμο σημείο.
Η Ελευθερία με το Εγώ δεν συνυπάρχει.
Η Δύναμη με το Εγώ δεν συνυπάρχει.
Η Ευτυχία με το Εγώ δεν συνυπάρχει".
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα όσα λές και δεν έχει σημασία αν επι της αρχής συμφωνώ ή όχι...εκείνο που για μένα έχει σημασία , είναι αν αυτά που λέει ο καθένας κινούνται σε "σωστή κατεύθυνση" και μπορούν να αποδώσουν...
Θα επιχειρήσω να κάνω μια διαφορετική -λιγάκι- προσέγγιση των πραγμάτων ... διαφοροποίηση να το πώ???
Μάλλον "όχι"...
Η Ελευθερία δεν συνυπάρχει με εσωτερικές εξαρτήσεις...*εσύ το λές -αναφέρεις- ως "εγώ"...
Η Δύναμη με τις εσωτερικές εξαρτήσεις δεν συνυπάρχει...*εσύ το λές -αναφέρεις- ως "εγώ"...
Η Ευτυχία με τις εσωτερικές εξαρτήσεις δεν συνυπάρχει...*εσύ το λές -αναφέρεις- ως "εγώ"...
Προσωπικά , αποδέχομαι ένα "εγώ" με συγκροτημένο συνειδητό που ασκεί έλεγχο σε κάθε επισυμβαίνον και αποφασίζει εκείνο -συνειδητό- για την ορθότητα της εκάστοτε επιθυμίας...και για την απόλαυσή της ή όχι...
Λές.."Αδύναμος, είναι αυτός που έχει Εγώ".
Προσωπικά θα έλεγα ότι αδύναμος είναι όποιος έχει ένα αλλοτροιωμένο εγώ...ένα "εγώ" που έχει υποστεί επιμόλυνση του συνειδητού -ενήλικα- και είναι υποκείμενο σε σε λάθος/παραβατικές πεποιθήσεις...με αποτέλεσμα αυτό το "εγώ" να μην ασκεί γενικό εποπτεύοντα ρόλο αλλα ΚΑΙ να μην υπάρχει κατ'ουσίαν...
Ωστόσο δεν βλέπω να διαφοροποιούμαστε Επι της αρχής...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Edited by - Εαρινός on 16/07/2011 18:58:13
Edited by - Εαρινός on 16/07/2011 18:59:37
quote:
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα όσα λές και δεν έχει σημασία αν επι της αρχής συμφωνώ ή όχι...εκείνο που για μένα έχει σημασία , είναι αν αυτά που λέει ο καθένας κινούνται σε "σωστή κατεύθυνση" και μπορούν να αποδώσουν...
Θα επιχειρήσω να κάνω μια διαφορετική -λιγάκι- προσέγγιση των πραγμάτων ... διαφοροποίηση να το πώ???
Μάλλον "όχι"...Η Ελευθερία δεν συνυπάρχει με εσωτερικές εξαρτήσεις...*εσύ το λές ως "εγώ"...
Η Δύναμη με τις εσωτερικές εξαρτήσεις δεν συνυπάρχει...*εσύ το λές ως "εγώ"...
Η Ευτυχία με τις εσωτερικές εξαρτήσεις δεν συνυπάρχει...*εσύ το λές ως "εγώ"...
Σωστά τα λες φίλε Εαρινέ, νομίζω ότι επι της αρχής συμφωνούμε και ότι έχεις συλλάβει αρκετά τι πάει να πει Εγώ με τη γνωστική έννοια του όρου.
quote:Ναι, σαν προστάδιο τουλάχιστον αυτό δνε είναι άσχημη ιδέα, δηλαδή και εγώ μέσα σε άκρες αυτό κάνω. Αλλά δεν είμαι ικανοποιημένος με αυτό, γιατί πρακτικά οι επιθυμίες και οι διάφορες εσωτερικές εξαρτήσεις είναι πολύ εύκολο να σε πάρουν απο κάτω. "Χαλάνε και τις καλύτερες οικογένειες" που λέμε.
Προσωπικά , αποδέχομαι ένα "εγώ" με συγκροτημένο συνειδητό που ασκεί έλεγχο σε κάθε επισυμβαίνον και αποφασίζει εκείνο -συνειδητό- για την ορθότητα της εκάστοτε επιθυμίας...και για την απόλαυσή της ή όχι...
Εκτός αν κάποιος είναι άτομο πολύ ισχυρής θέλησης και πειθαρχίας, αλλά δεν υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι.
Οπότε προσωπικά ναι μεν αφαρμόζω μέσα σε άκρες το παραπάνω που προτείνεις, αλλά δεν μένω εκεί, προχωράω παράλληλα στην διάλυση των διάφορων "επιμέρους" εγώ.
Γιατί το Εγώ είναι σαν ένα μεγάλο δέντρο. Έχει πολλά παρακλάδια. Αν όμως σιγά σιγά του κόψεις όλα τα κλαδιά, όλα τα μικρο-εγώ ή μεγαλο-εγώ που θρέφουν το κυρίος δέντρο, κάποια στιγμή το δέντρο δε θα μπορεί να κάνει φωτούνθεση, θα ατροφήσει και θα πεθάνει. Έτσι είναι το μικρόβιο του εγώ. Λερναία Ύδρα. Αλλά είναι πεπερασμένο.
Μόλις μπήκα στο σπίτιαπο μια όμορφη βολτίτσα και δεν είμαι σε θέση να γράψω πολλά...
Αύριο , κάποια στιγμή θα αναφερθώ στο "εγώ" όπως προσεγγίζεται "ψυχολογικά" και θα έχουμε την ευκαιρεία να τοποθετηθούμε "καλύτερα" όσο το δυνατόν μπορούμε...
Αναφορικά θα πώ ότι υπάρχουν δύο προσεγγίσεις , με την πρώτη -Φροϋδική- να θέτει το εγώ σταθερά εντός της λιμπιντικής οικονομίας συνδέοντάς το με την αρχή της ηδονής , ενώ η δεύτερη προσέγγιση συνδέει το εγώ με το σύστημα αντίληψης-συνείδησης και το αντιπαραθέτει στην αρχή της ηδονής...
Αίσθησή μου είναι ότι εδώ εμφανίζεται μια φαινομενική αντίφαση και αυτό διότι -κατα την γνώμη μου- και οι δυό προσεγγίσεις κινούνται προς την σωστή σφαιρική προσέγγιση του ερωτήματος του "εγώ"...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Ntoktor
"Αδύναμος, είναι αυτός που έχει Εγώ.
Κάθε Εγώ είναι και ένα αδύναμο σημείο.Η Ελευθερία με το Εγώ δεν συνυπάρχει.
Η Δύναμη με το Εγώ δεν συνυπάρχει.
Η Ευτυχία με το Εγώ δεν συνυπάρχει".
Αν με τον όρο “ελευθερία” εννοείς ελευθερία στη βούληση, ΔΕΝ υπάρχει ελευθερία, γιατί ΠΑΝΤΑ υπάρχει το “Εγώ”,
Δύναμη με το “Εγώ” μπορεί να συνυπάρχει, όταν με την αυτογνωσία – τη γνώση και κατανόηση του ασυνείδητου – ελέγχουμε τα πάθη μας.
Μέ τις ίδιες προϋποθέσεις μπορεί να υπάρχει και ευτυχία.
Δεν είμαι σίγουρος, αλλά έχω την εντύπωση πως μεταφέρεις μια Ινδουιστική περιγραφή της ψυχής, απο μια χριστιανική γωνία. Υπό αυτή την οπτική, ή άποψή σου δεν μπορεί να είναι χριστιανική, μα μήτε και Ινδουιστική.
Μπορεί και να κάνω λάθος.
quote:
ΕαρινοςΧωρίς να διαφωνώ με τα όσα λές , θα συμφωνήσω και με τον φίλο Γιάννη...αυτό που αναφέρεις πιο πάνω παρουσιάζει τον εξαρτώμενο άνθρωπο απο την "εκπολιτιστική διαδικασία"...που τον νοηματοδοτεί αναλόγως και αυτό που αναφέρει ο συνδίκτυος παρουσιάζει τους λόγους που αυτό συμβαίνει...
Προσωπικά δεν βλέπω διαφορές , απλά ο καθένας -έχω την αίσθηση- το βλέπει υπο διαφορετική γωνία το όλο θέμα....
Φίλε Δήμο, δεν μπορώ να διακρίνω κάποια σχέση με αυτό που εγώ θεωρώ “Εγώ” και αυτά που ο φίλος Ντόκτορ θεωρεί πολλαπλά “Εγώ”
Έστω και αν αποδώσουμε την έννοια του ασυνειδήτου στα πολλαπλά “Εγώ” του ντόκτορα, πάλι διαφέρουμε στο περιεχόμενο αυτού ασυνειδήτου.
Εγώ θεωρώ πως το “Εγώ” είναι ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ, και για κάθε άτομο Ξεχωριστό.
Αποτελείται κατα την γνώμη μου από το σύνολο του περιεχομένου του συνειδητού και ασυνείδητου του κάθε ατόμου.
Το ασυνείδητο περιέχει όλες της γονιδιακά μεταφερόμενες πληροφορίες/καταγραφές, που αποτελούν αυτό που ονομάζουμε, “ενστικτώδεις” συμπεριφορές, και επιπλέον όλες τις γνώσεις με τις δημιουργούμενες εντυπώσεις/συναισθήματα, από την αρχή της σύστασης του ατομικού εγκεφάλου, ως έμβρυο στην μήτρα, αλλά και μετά ως βρέφος, με πρωτόγονη διάκριση/κρίση.
Επιπλέον στο ασυνείδητο – κατά την δική μου θέση – σωρεύεται και κάθε σκέψη/επιθυμία που απωθήται από το συνειδητό ως κακή και αντιβαίνουσα από την διαμορφωμένη ηθική της δεδομένης στιγμής.
Η επιθυμία αυτή παραμένει απωθημένη στο ασυνείδητο, ως βδελυρή, σύμφωνα με την προσωπική κρίση της στιγμής εκείνης, που πολλές φορές είναι διαφορετική από την μεταγενέστερη ηθική, καθώς η συνείδηση είναι ζωντανή και μεταβάλλεται.
Στο άτομο αυτό, μια παλιά αποθυμένη επιθυμία, προβάλλεται μασκαρεμένη, με αποτέλεσμα το ίδιο το άτομο να υποφέρει μη κατανοώντας την πραγματική αιτία του προβλήματος, και εδώ είναι που αναλαμβάνει η ψυχανάλυση να εντοπίσει και απομυθοποιήσει το πρόβλημα.
Αυτή είναι πολύ συνοπτικά, δική μου θέση σχετικά με το “Εγώ” , “Ψυχή”,
Για μένα οι έννοιες αυτές είναι το ίδιο, και είναι αυτό που αποκαλούμε “ανθρώπινος χαρακτήρας”.
Ο τρόπος που δημιουργούνται και απωθούνται οι επιθυμίες, είναι μια λειτουργία που περιγράφεται από την αναλυτική και συμπλεγματική ψυχολογία, και που διαφέρει από την ινδουιστική αντίληψη που περιγράφει ο Ντόκτορ, που περιγράφεται με κύκλους και μετενσαρκώσεις, μετεμψυχώσεις, δαιμονοποιήσεις καθώς και επίπεδα συνηδειτότητας κλπ κλπ. έννοιες παντελώς ασύμβατες με τις δυτικού τύπου επιστημονικές ερμηνείες της ψυχής.
Αυτή είναι η δική μου - συζητήσιμη - θέση
quote:
Αν με τον όρο “ελευθερία” εννοείς ελευθερία στη βούληση, ΔΕΝ υπάρχει ελευθερία, γιατί ΠΑΝΤΑ υπάρχει το “Εγώ”,Δύναμη με το “Εγώ” μπορεί να συνυπάρχει, όταν με την αυτογνωσία – τη γνώση και κατανόηση του ασυνείδητου – ελέγχουμε τα πάθη μας.
Μέ τις ίδιες προϋποθέσεις μπορεί να υπάρχει και ευτυχία.
Αν με τον όρο "έλεγχο" εννοείς αυτό που ο Ζιπ αποκαλεί συμφιλίωση.. τότε συμφωνώ.
Αλλά σου έχω μια ερώτηση: Με τι θα ασκούμε αυτόν τον έλεγχο τον οποίο λες;
quote:Ναι μπορείς να το πεις και έτσι.
Δεν είμαι σίγουρος, αλλά έχω την εντύπωση πως μεταφέρεις μια Ινδουιστική περιγραφή της ψυχής, απο μια χριστιανική γωνία. Υπό αυτή την οπτική, ή άποψή σου δεν μπορεί να είναι χριστιανική, μα μήτε και Ινδουιστική.Μπορεί και να κάνω λάθος.
quote:Η διανοητική ηθική, αυτή που αποκτίεται μέσα από την παιδεία, είναι ένα σκουπίδι. Για ανθρωπάκους όμως είναι απραίτητη για να μην κανιβαλίζουν.
Επιπλέον στο ασυνείδητο – κατά την δική μου θέση – σωρεύεται και κάθε σκέψη/επιθυμία που απωθήται από το συνειδητό ως κακή και αντιβαίνουσα από την διαμορφωμένη ηθική της δεδομένης στιγμής.
quote:Συμφωνώ. Η ψυχανάλυση είναι πολύ χρήσιμη.
Στο άτομο αυτό, μια παλιά αποθυμένη επιθυμία, προβάλλεται μασκαρεμένη, με αποτέλεσμα το ίδιο το άτομο να υποφέρει μη κατανοώντας την πραγματική αιτία του προβλήματος, και εδώ είναι που αναλαμβάνει η ψυχανάλυση να εντοπίσει και απομυθοποιήσει το πρόβλημα.
quote:Ναι, μέχρι στιγμής είναι ασύμβατες, αλλά κάποια στιγμή η επιστήμη θα ενωθεί με την αρχαία σοφία δημιουργόντας κάτι εντελώς καινούριο. Οι πρόγονοί μας ήταν πάντα ένα βήμα μπροστά. Η σύγχρονη επιστήμη επιμελώς το κρύβει αυτό για να συντηρεί τον τεχνολογικό μεσαίωνα και την κοινωνία των ανθρωπάκων.
Ο τρόπος που δημιουργούνται και απωθούνται οι επιθυμίες, είναι μια λειτουργία που περιγράφεται από την αναλυτική και συμπλεγματική ψυχολογία, και που διαφέρει από την ινδουιστική αντίληψη που περιγράφει ο Ντόκτορ, που περιγράφεται με κύκλους και μετενσαρκώσεις, μετεμψυχώσεις, δαιμονοποιήσεις καθώς και επίπεδα συνηδειτότητας κλπ κλπ. έννοιες παντελώς ασύμβατες με τις δυτικού τύπου επιστημονικές ερμηνείες της ψυχής.
quote:Είναι ένα, αλλά αποτελείται απο πολλούς συνδέσμους. Το Εγώ είναι ένα δεντρο. Ένα. Τα κλαδιά είναι μέρος του δέντρου. Τα κλαδιά είναι δέντρο. Αλλά τα κλαδιά τα λέμε κλαδιά και το δέντρο το λέμε δέντρο. Αντίστοιχα το Εγώ το λέμε εγώ, και τα κλαδιά του Εγώ, που είναι και αυτά Εγώ, τα λέμε Εγώ (σε πληθυντικό). Κόβοντας όλα τα κλαδιά σκοτώνεις το δέντρο. Ή κόβοντας όλες τις ρίζες κατ' αντιστοιχία.
Έστω και αν αποδώσουμε την έννοια του ασυνειδήτου στα πολλαπλά “Εγώ” του ντόκτορα, πάλι διαφέρουμε στο περιεχόμενο αυτού ασυνειδήτου.Εγώ θεωρώ πως το “Εγώ” είναι ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ, και για κάθε άτομο Ξεχωριστό.
Αποτελείται κατα την γνώμη μου από το σύνολο του περιεχομένου του συνειδητού και ασυνείδητου του κάθε ατόμου.