- "ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ".... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
(πάλι ρεζίλι έγινα στο net-cafe... 
)Μην σταματήσεις!!! (επεξήγηση: αν σταματήσεις την έβαψες...
)
Όλες οι οπτικές χρειάζονται και τις απολαμβάνουμε εξίσου.
Τα λόγια σας φίλοι μου πηγή έμπνευσης.
"For the strength of the wolf is the pack and the strength of the pack is the wolf"
quote:
όταν τελειώσεις το ταξίδι σου σε περιμενω
σε περιμένω ... να σκύψεις στη λίμνη , να παρεις λίγο νερό στη χουφτα σου και να με ξεδιψάσεις...
μα αν δεν με βρεις , να ξερεις πως με πηρε ο άνεμος...
και καθε φορα που θα σε χαιδεύει ο άνεμος ,
να ξερεις πως θάμαι πλαι σου...
ΕΛΠΙΖΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝΕΙΡΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ,
ΝΑ ΜΗΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΠΟΤΕ...
ΚΙ'ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΦΤΟ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ,
ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΤΙ ΟΜΟΡΦΟ ΣΆΥΤΗ ΤΗΝ ΖΩΗ,
ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΙΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ
ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ
ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ...
ΜΙΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΟΝΕΙΡΟΥ,ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ,ΙΔΑΝΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ..... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
( χωρίς παρεξήγηση , έτσι ? :):):)είσαι φοβερος !!! ιδιαίτερα στην επιλογή του ονόματος ... Ντιντής!
να σαι καλα
ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ!!!
ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΔΩΣΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ
"ΖΩΝΤΑΝΕΜΑ" ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΕΒΑΛΑ ΣΑΝ ΘΕΜΑ ΜΑΣ..ΚΑΙ
ΕΦ'ΟΣΟΝ ΞΕΠΕΡΑΣΑΜΕ ΤΟ ΟΡΙΟ ΚΑΠΟΥ ΕΔΩ ΕΦΘΑΣΕ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ
ΜΟΥ ΣΕΙΡΑ....ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ...
"Ο ΝΟΥΣ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ,ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥΠΟΥ ΚΑΡΤΕΡΙΚΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΜΕΝΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΑΠ'ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ... Η ΜΑΧΗ ΗΤΑΝ ΣΚΛΗΡΗ ΚΑΙ ΒΙΑΙΗ,Η ΤΕΛΙΚΗ ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑ ΕΠΙΠΟΝΟΥ, ΜΑ ΠΟΤΕ ΜΑΤΑΙΟΥ...
Ο ΣΚΟΠΟΣ ΗΤΑΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΟ ΙΔΙΟ...
ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΦΑΝΤΗ ΚΑΙ ΑΝΑΘΑΡΡΗΣΕ ΓΙΑ
ΤΙΣ ΕΝΟΧΕΣ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ Η ΨΥΧΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΜΑΧΗ..
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΣΟ ΑΙΜΑ!!!ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΔΙΚΟ,ΑΛΛΕΣ ΟΜΩΣ ΠΕΡΑ ΩΣ ΠΕΡΑ ΔΙΚΑΙΟ...
ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΥΤΗ Η ΝΙΚΗ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑΝΑΙ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΝ..."ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ..." ΕΤΣΙ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΕΚΕΙΝΗ,ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΛΟΓΙΑ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ...
ΕΝΟΙΩΘΕ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ...ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΩΝΕ ΤΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ
ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΑ...
ΕΔΩ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΛΙΜΝΗ,ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΩΝΟΒΙΑ ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΝΑ ΧΡΥΣΑΦΙΖΕΙ ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ ΤΟΥ ΣΤΑ ΝΕΡΑ,ΕΠΕΡΝΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ...
ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ...ΚΑΙ ΕΔΙΝΕ ΦΤΕΡΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΤΟ ΕΒΛΕΠΕ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝΕΤΑΙ ΑΝΤΑΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ...
ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΘΑ ΤΟΝ ΕΒΡΙΣΚΕ ΝΑ ΠΕΡΝΑ ΤΗΝ ΠΥΛΗ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΘΑ ΕΙΧΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΙΔΑΝΙΚΗ ΑΞΙΑ!!!"
ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΕΧΩ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ ΜΟΛΙΣ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ ΘΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΕΙΚΟΝΑ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ..... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Edited by - kapodistria on 30/08/2003 19:58:36
Πόσο θλιμμένοι είναι οι κάτοικοι της χώρας των ειδώλων.
Πόσο εγωιστικό είναι από μέρους μας να απαιτούμαι να παρουσιάζονται μόνο όταν ΕΜΕΙΣ κοιτάμε στον καθρέπτη η΄΄ στο νερό.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ;
ΜΕΤΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ;
Ίσως να μην χάνονται. Ίσως να έχουν δικές τους ζωές. Μπορεί να μην μπορούν να έχουν τις δικές τους ζωές γιατί παρακολουθούν εμάς πότε θα θέλουμε να δούμε το είδωλο μας.
Δεν είναι τρελο. Είναι μια πραγματικότητα. Αυτό το φεγγάρι καθρεπτίζεται στην λίμνη είτε το βλέπω εγώ είτε όχι.
Για ποια ελευθερία δικαιούμαι να μιλάω ΄΄όταν έχω φυλακίσει τον ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ;
Πως θέλω να λέω ότι δεν είμαι εγωιστής όταν ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΓΩ ΘΕΛΩ;;;;
ΟΧΙ!!! Πρέπει να διορθώσω αυτό το λάθος. Σήμερα εδώ μπροστά σε αυτή την μαγική λίμνη που το φεγγάρι αντάλλαξε την θέση του με το είδωλο του, θα κάνω και εγώ το ίδιο. Το είδωλο του φεγγαριού θα είναι από σήμερα ελεύθερο ψηλά στον ουρανό. Και εσύ υπομονετικό και αγαπημένο μου είδωλο , που περίμενες τόσα χρόνια καρτερικά μόνο για να με δεις για λίγα λεπτά, να γελάσεις με την χαρά μου και να λυπηθείς για την θλίψη μου, είσαι από σήμερα ελεύθερο. Σου έφερα και τον φίλο μας. Παρέα με αυτό το άλογο θα ζήσεις ΄΄όλα όσα σου στέρησα τόσα χρόνια. Τώρα εγώ θα είμαι το είδωλο σου. θα περπατήσω στους δικούς σου δρόμους και εσύ στους δικούς μου. και έτσι θα γίνουμε καλύτεροι και πιο δίκαιοι.
Καλό σου ταξίδι.
quote:
Η χώρα των ειδώλων.Πόσο θλιμμένοι είναι οι κάτοικοι της χώρας των ειδώλων.
Πόσο εγωιστικό είναι από μέρους μας να απαιτούμαι να παρουσιάζονται μόνο όταν ΕΜΕΙΣ κοιτάμε στον καθρέπτη η΄΄ στο νερό.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ;
ΜΕΤΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ;
Ίσως να μην χάνονται. Ίσως να έχουν δικές τους ζωές. Μπορεί να μην μπορούν να έχουν τις δικές τους ζωές γιατί παρακολουθούν εμάς πότε θα θέλουμε να δούμε το είδωλο μας.
Δεν είναι τρελο. Είναι μια πραγματικότητα. Αυτό το φεγγάρι καθρεπτίζεται στην λίμνη είτε το βλέπω εγώ είτε όχι.
Για ποια ελευθερία δικαιούμαι να μιλάω ΄΄όταν έχω φυλακίσει τον ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ;
Πως θέλω να λέω ότι δεν είμαι εγωιστής όταν ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΓΩ ΘΕΛΩ;;;;
ΟΧΙ!!! Πρέπει να διορθώσω αυτό το λάθος. Σήμερα εδώ μπροστά σε αυτή την μαγική λίμνη που το φεγγάρι αντάλλαξε την θέση του με το είδωλο του, θα κάνω και εγώ το ίδιο. Το είδωλο του φεγγαριού θα είναι από σήμερα ελεύθερο ψηλά στον ουρανό. Και εσύ υπομονετικό και αγαπημένο μου είδωλο , που περίμενες τόσα χρόνια καρτερικά μόνο για να με δεις για λίγα λεπτά, να γελάσεις με την χαρά μου και να λυπηθείς για την θλίψη μου, είσαι από σήμερα ελεύθερο. Σου έφερα και τον φίλο μας. Παρέα με αυτό το άλογο θα ζήσεις ΄΄όλα όσα σου στέρησα τόσα χρόνια. Τώρα εγώ θα είμαι το είδωλο σου. θα περπατήσω στους δικούς σου δρόμους και εσύ στους δικούς μου. και έτσι θα γίνουμε καλύτεροι και πιο δίκαιοι.
Καλό σου ταξίδι.
ΜΑ, ΝΑΙ!!!
ΟΡΙΣΤΕ ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΝΕΙ!!!
ΦΙΛΕ ΑΛΑΤΙ13,ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΣΑΤΙΡΑ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ(ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΠΡΟΦΟΡΙΚΑ,ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ...)ΒΛΕΠΩ ΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΓΟΝΙΜΗ ΣΚΕΨΗ...
ΓΙΑΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕ ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ,ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΑ ΣΚΕΦΘΕΙ ΠΟΤΕ ΕΤΣΙ!!! ΑΛΗΘΕΙΑ,ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ "ΣΚΛΑΒΙΑΣ",ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ "ΕΓΩΙΣΜΟΥ",ΟΠΩΣ ΤΟ ΘΕΤΕΙΣ ΑΚΡΙΒΩΣ,ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΟΠΤΙΚΗ...
ΜΗΠΩΣ,ΛΕΩ ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΘΟΥΜΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΕΙΔΩΛΩΝ;ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΟΠΟΥ ΟΛΑ ΘΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΔΩ Σ'ΕΜΑΣ,ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ,ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΑΛΛΗ ...ΟΠΤΙΚΗ;ΜΗΠΩΣ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΗ;ΚΙ'ΑΝ ΝΑΙ ΜΗΠΩΣ ΤΟΤΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ "ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ" ΑΦΟΥ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΘΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΚΑΤΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ;
ΣΚΕΨΕΙΣ...ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ...ΑΦΟΡΜΗΣ ΔΟΘΕΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΛΑΤΙ13...
ΟΧΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΣΩΣΤΕΣ,ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΒΑΣΙΣΜΕΝΕΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ...ΛΟΓΙΚΗ...ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ ΑΥΤΕΣ ΑΝΑΞΙΕΣ ΟΠΟΙΟΥ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥ...
ΑΣ ΤΟ ΠΑΡΑΒΛΕΨΟΥΜΕ.....
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
κάνει μια τέτοια ωραία ψυχεδελική πρόταση, μου δίνεις ένα ωραίο πάτημα και ξαφνικά με κόβεις;;; τώρα δεν σταματάω !!!θα με ανεχτείτε για λίγο ακόμα.
Λοιπόν!!!
Στην χώρα των ειδώλων πιστεύουν ότι τα είδωλα είμαστε εμείς. Ζουν μια ζωή ιδια με την δική μας , μόνο που είναι ανάποδα. Αρα είναι και πιο σωστή και πιο ωραία από την δική μας.
Στην χώρα των ειδώλων μαζεύονται τα παιδιά και τα εγγόνια με χαρές και πανηγύρια για να ξεθάψουν από το νεκροταφείο τον παππού. Ο παππούς αφού μείνει για λίγο στο νοσοκομείο , αρχίζει να παίρνει την σύνταξη του και να απολαμβάνει την ηρεμία.
Μετά από μερικά χρόνια αρχίζει να δουλεύει (στα 65 του). Όταν μετά από κάποια χρόνια κουραστεί να δουλεύει , ξεκινάει τις σπουδές του, γνωρίζοντας πόσο σημαντικό πράγμα είναι ο χρόνος και τι ωραίο που είναι να τον έχεις για να διαβάζεις. Φυσικά η πείρα που έχεις αποκτήσει σου επιτρέπει να ξέρεις τι θέλεις να σπουδάσεις, χωρίς φυσικά να σε νοιάζει αν θα βρείς δουλειά. Κατά την διάρκεια των σπουδών και γινόμενος όλο και μικρότερος απολαμβάνεις την χαρά του να είσαι έφηβος και να κάνεις ότι σου κατέβει στο κεφάλι. Φυσικά δεν υπάρχει χάσμα γενεών γιατί γνωρίζεις πως είναι να είσαι γονιός.
Α!!! ξέχασα να σας πω ότι μετά από 30-40 χρόνια γάμου , γνωρίζεις την γυναίκα σου και τον μεγάλο σου έρωτα. (τα πράγματα γίνονται ΠΑΝΤΑ όλο και καλύτερα ΣΤΗΝ ΧΏΡΑ ΤΩΝ ΕΙΔΏΛΩΝ.)
Που είχα μείνει;; α ναι .. στην εφηβεία. Αφού λοιπόν τελειώσεις με τις διαβολιές τις εφηβείας νιώθεις κουρασμένος από τις ευθύνες και από την ζωή , και έτσι μπαίνεις στην παιδική ηλικία όπου είναι υπεύθυνοι οι γονείς σου για εσένα.
Τέλος αποκαμωμένος από την ζωή κουρνιάζεις γλυκά στην αγκαλιά της μητέρας σου. Μετά μπαίνεις στον κόλπο της και παραμένεις εκεί εννέα υπέροχους μήνες, μέχρι την στιγμή που θα χαθείς.
Δεν είναι πραγματικά υπέροχο;;;
Γι αυτό όταν ξανά βρεθείτε μπροστά στον καθρέπτη ξανά σκεφτείτε αυτό.
Μήπως ο πραγματικός εαυτός μου είναι από την άλλη μεριά;;; μήπως εδώ που βρίσκομαι είναι η μεριά ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΈΠΤΗ;;;
ΠΟΙΟΣ ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΙΝΗΣΗ;;
ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ ΠΟΙΑΝΟΥ;;;
Χι χι χι!!!
αφού λοιπόν κάτσεις 9 μίνες στον κόλπο της μάνας σου, μετά γίνεται μια χημική αντίδραση με την βοήθεια του πατέρα σου, όπου μετά τηλεμεταφέρεσε σε αυτόν και μένεις κάπου εκεί μέσα, αφού κάτσεις για λίγο μετά διασπάτε η ύλη σου και σκορπίζεσαι, όταν περάσουν τα χρόνια γίνεσαι βιταμίνη, όταν γίνεις βιταμίνη βγαίνεις από τον πατέρα σου και μπαίνεις κάπου στο φαγητό, ύστερα γίνεσαι (καρότο καρπούζι what ever) και σιγά σιγά μικραίνεις, αφού μικρύνεις γίνεσαι σποράκι, άστο
βαριέμαι να σινεχίσω, δεν είμαι καλός και στη βιολογία ας συνεχίσει κάποιος άλλος.
Where There Is Light..... There is Darkness....
Φιλικά...
Τέτοιος θα είναι ο χαρακτήρας εκείνου του πρωινού
που το απλό πέρασμα του χρόνου δεν μπορεί να φέρει την αυγή του
quote:
Δεν ξέρω αν το προσέξατε αλλά το φεγγάρι καθρεφτίζεται ως ένα "Ε"...Φιλικά...
Τέτοιος θα είναι ο χαρακτήρας εκείνου του πρωινού
που το απλό πέρασμα του χρόνου δεν μπορεί να φέρει την αυγή του
ΕΙΔΑΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΟΛΟ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΡΟΣΤΙΘΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΣΥΜΒΟΛΗ;
ΦΙΛΕ ΚΡΟΝΕ,
ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ.ΩΣ ΕΝΑ "Ε" ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ!!ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΑ!!!ΤΙ, ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;ΣΗΜΑΔΙ;ΕΥΟΙΩΝΟΣ ΟΙΩΝΟΣ;ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΤΩΝ "Ε"....
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ..... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.