- Πρόγονοι της σκέψης του GIORDANO BRUNO - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Giordano Bruno


Τόσο η σκέψη του, όσο και τα παραδείγματά του ήταν πηγή έμπνευσης, κρυφής και φανερής πολλών.

Αρκεί να αναφέρουμε το Γκαίτε που δηλώνει:

" Τα έργα του Τζ.Μπρούνο είναι ένα ύψιστο δημιούργημα των μεγάλων αληθειών κι έχω δημιουργήσει από αυτά ακριβώς την υπόσταση των σκέψεών μου."



...ένας φιλόσοφος για το 2000

γιατί σήμερα;

Γιατί: Σε αυτές τις στιγμές της ανασφάλειας στο τέλος ενός ταραγμένου αιώνα, η σκέψη του Τζ.Μπρούνο μπορεί να δώσει μια κατεύθυνση στον σύγχρονο άνθρωπο.

Γιατί: Παρ'όλο που πέρασαν 4 αιώνες, η εικόνα του Νολάνου Φιλόσοφου είναι μια πηγή γνώσης για τους ανθρώπους, οι οποίοι, στις πύλες της 3ης χιλιετίας, θ' αντιμετωπίσουν ένα αβέβαιο μέλλον.

Γιατί: Στο αδιέξοδο της σύγχρονης επιστήμης, ο Τζ. Μπρούνο ενσαρκώνει το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να εκφράσει ελεύθερα τη σκέψη του και το δικαίωμα κάθε αναζητητή στη γνώση.

Γιατί: Η αναμφισβήτητη επικαιρότητα της ολιστικής θεώρησης του κόσμου του μπορεί να φέρει κοντά την Επιστήμη με τη Φιλοσοφία.

Γιατί: Η ζωή του μπορεί να είναι παράδειγμα για τον Πολιτισμένο άνθρωπο που αναγνωρίζει σ' αυτόν ένα μάρτυρα της επιστήμης και έναν πρόδρομο μελλοντικών χρόνων

«Υπάρχει, δεν ξέρω ποια αναλογία, καθαρή και αποδεδειγμένη, καθώς και απόκρυφη συγχρόνως, μεταξύ των ανώτερων πραγμάτων (ΜΑΚΡΟΚΟΣΜΟΣ) και της κατώτερης ύλης (ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ), εξ αιτίας της οποίας οι θεϊκές χάρες, ερεθισμένες από κάποιες εικόνες και αντιστοιχίες, κατεβαίνουν και επικοινωνούν»

ΠΕΡΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ,Τζ. Μπρούνο

μηπως ξερεις ποιος ειναι στην τελευταια φωτογραφια;
o κικερων ο δημοκρητος ο σενεκας ο πυθαγορας ολοι αξιοι εργου!
ευχαριστω

να σαι παντα καλα για τα αφιερωματα και τις φωτογραφιες!

η αγαπη ειναι παντοτινη

O ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΣΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΙΣΩΣ???

.
.

Και μερικα ακομη στοιχεια για τον Τζορντάνο Μπρούνο:

Μέσα στο Μεσαίωνα της Ευρώπης και στον τρόμο που προκαλούσε η Ιερά Εξέταση, εμφανίζεται ένας κοσμοπολίτης φιλόσοφος, ο Τζορντάνο Μπρούνο. Γεννημένος στη Νόλα της Νάπολης, πρωτοπόρος της ιδέας της Ενωμένης Ευρώπης, ταξιδεύει παντού. Εκπλήττει τους πάντες με τη βαθειά γνώση του, πολλές φορές ανεξήγητη, τον αντιδογματισμό και την ευθύτητά του. Δεν "κάνει πολιτική" αλλά εκφράζει καθαρά και ξάστερα τις ιδέες του αντίθετα προς το κάθε λογής κατεστημένο. Μέσα σ' ένα θρησκόληπτο όχλο που κυριαρχεί στην Ευρώπη μιλά για άπειρους κόσμους, για την ενότητα της ζωής, για τον ολιστικό άνθρωπο, για τη δύναμη της δημιουργικής φαντασίας και το ρόλο της, για την ολοκλήρωση καθώς και για τη μνημοτεχνική. Θεωρείται μάλιστα ότι κατείχε ένα σύστημα μνημοτεχνικής τόσο αποτελεσματικό, που τον ζητούσαν παντού να το διδάξει. Επίσης έφερε στο φως διδασκαλίες των προσωκρατικών, του Πλάτωνα και ακόμη του μυθικού Ερμή του Τρισμέγιστου, χτυπώντας την Αριστοτέλεια λογική που, μέσω μιας εκφυλισμένης σχολαστικής μορφής της, κυβερνούσε τη βυθισμένη στο Μεσαίωνα Δύση. Ομως η Ιερά Εξέταση καιροφυλακτεί. Ενας αποτυχημένος μαθητής τον προδίδει κι έτσι σύντομα βρίσκεται έγκλειστος στις τρομερές φυλακές "Πιόμπι" της Ρώμης, φυλακές υποβρύχιες όπου ο χτύπος των νερών "θρυμματίζει" το νου κάθε φυλακισμένου. Εκεί έμεινε έγκλειστος ο Τζορντάνο Μπρούνο επτά ολόκληρα χρόνια. Λίγες μέρες πριν από τη δίκη του κατορθώνει να ξεπεράσει όλα τα προβλήματα της πολύχρονης φυλάκισης που τον είχε μετατρέψει σε ζωντανό τέρας και με θάρρος κατακεραυνώνει τους δικαστές του που τον δίκαζαν "στο όνομα του θεού" και του πάπα. Καταδικάζεται να καεί στο "Κάμπο ντι Φιόρι" της Ρώμης, πλατεία που πουλούσαν λουλούδια... Μαζί του καίγονται και πολλά από τα βιβλία του, τα οποία μετά τις "μάγισσες" και τους "μάγους" θεωρούνταν από την Ιερά Εξέταση ο υπ' αριθμόν ένα εχθρός της "πίστης".

Λέγεται ότι, όταν άκουσε την απόφαση, είπε στους δικαστές: "Εσείς που με δικάζετε και λέτε την απόφαση τρέμετε περισσότερο από μένα που την ακούω". Ο Τζορντάνο Μπρούνο υπήρξε ένας φιλόσοφος μάρτυρας των ιδεών του. Δεν υποχώρησε όπως ο Γαλιλαίος, δε μίλησε με καλυμμένα λόγια ούτε κρύφτηκε. Ηταν ένας γνήσιος εκφραστής της ελεύθερης σκέψης σε μια εποχή που βασίλευε ο σκοταδισμός, η κυριαρχία του πάπα, ο φανατισμός των μοναχικών ταγμάτων και κυρίως η άγνοια. Σαν νέος Σωκράτης πέθανε για τις ιδέες του. Σκόρπισαν τις στάχτες του στους ανέμους και για δύο σχεδόν αιώνες το όνομά του και τα έργα του δεν αναφέρονταν καν. Ομως ο κύκλος του σκοταδισμού έκλεισε και ένας νέος κύκλος έρευνας ξεκίνησε μετά τις πυρές της Ιεράς Εξέτασης. Οπως συμβαίνει με όλους τους μάρτυρες, εκ των υστέρων ο Τζορντάνο Μπρούνο αναγνωρίστηκε σα γνήσιος εκφραστής της ελεύθερης σκέψης και στην πλατεία που κάηκε υψώνεται σήμερα ένα πανύψηλο μπρούντζινο άγαλμα με παραστάσεις της ζωής και της δίκης του ανάγλυφες στο βάθρο του. Στη βάση του βρίσκονται πάντα φρέσκα λουλούδια που τοποθετούν θαυμαστές του απ' όλο τον κόσμο γι' αυτόν που ήξερε να ζήσει αλλά και να πεθάνει για τις ιδέες του.

Κάναμε μια αναδρομή κατά μήκος της Ιστορίας και αναφέραμε ενδεικτικά τα ονόματα μερικών μόνο φιλοσόφων. Ο κατάλογος όμως θα ήταν πολύ μακρύς, αν επιμέναμε έστω και λίγο. Γιατί η πρωτοπορία στη σκέψη πάντα ήταν ενοχλητική για τους κάθε λογής φανατικούς. Ετσι ονόματα όπως του Ηράκλειτου, του Εμπεδοκλή, των μεγάλων τραγικών αλλά και του φιλόσοφου αυτοκράτορα Ιουλιανού - ο οποίος φαίνεται ότι δολοφονήθηκε από τους χριστιανούς - ανήκουν στη λίστα αυτή. Από τη λίστα των απαγορευμένων βιβλίων της Ιεράς Εξέτασης στη Δύση, δε γλίτωσαν παρά ελάχιστα. Κάποια στιγμή απαγορεύτηκαν μέχρι και τα βιβλία του Καντ.
Στην Ανατολή ο Γνωστικισμός - που συνδύαζε πάρα πολλά φιλοσοφικά στοιχεία με τη θρησκεία - κυνηγήθηκε άγρια με την ταμπέλα της "αίρεσης".

Στη Δύση οι Καθαροί και οι Ναϊτες εξοντώθηκαν εντελώς. Πολλοί κάλυψαν τη διδασκαλία με τις αλληγορίες τις οποίες μετά ειρωνεύονται, εξηγώντας τις κατά γράμμα οι διάφοροι καλόγεροι.
Ομως η Αναγέννηση ήταν αναπόφευκτη. Με την αραβική επίδραση η Επιστήμη και η Φιλοσοφία ακμάζουν ξανά στην άκρη της Ευρώπης. Στην Ιταλία ο Φιτσίνο μεταφράζει Πλάτωνα και γεννιούνται οι νέες Ακαδημίες.

Βέβαια πολλοί νοσταλγούν το παρελθόν και ο ολιστικός τύπος ανθρώπου που ενσαρκώνει ο Ντα Βίντσι δεν τους συγκινεί. Αλλά η πορεία προς την αλήθεια δεν μπορεί να εμποδιστεί. Σιγά σιγά με την ολοκληρωμένη παρακμή της πολιτικής και οικονομικής δύναμης του Βατικανού - και όχι μόνο της θρησκευτικής - θα έλθουν στο φως πολλά εγκλήματα του καθολικισμού όχι μόνο διώξεις κατά της φιλοσοφίας αλλά και πολλά άλλα, όπως η γενοκτονία των Ινδιάνων της Βορείου και Νοτίου Αμερικής "στο όνομα του Χριστού", η "δουλεία" των μαύρων στο όνομα αυτού που έλεγε ότι δεν υπάρχει δούλος και οι οπαδοί του διακήρυξαν ότι καταργήθηκε η δουλεία και όμως η δουλεία των μαύρων στους χριστιανούς αποίκους ήταν η χειρότερη που υπήρξε στην ιστορία και με χριστιανούς κυρίως. Και όλα αυτά γιατί ο πολιτισμός δε χρειάζεται μόνο τη θρησκεία ή την τεχνολογία.

Πρέπει να βασίζεται στην αρμονική συνύπαρξη Θρησκείας, Επιστήμης, Τέχνης, Φιλοσοφίας. Τότε δεν θα παρατηρούμε φαινόμενα "αφορισμού" όπως του Νίκου Καζαντζάκη, που τα έργα του έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου και παντού στις σελίδες του "ψάχνει να βρει το θεό", ή όπως του Θεόφιλου Καϊρη, ο οποίος δίδασκε τη "Θεοσέβεια", με αποτέλεσμα να φυλακιστεί, να πεθάνει από τις κακουχίες και το σώμα του να το γεμίσουν ασβέστη, να το κάψουν και να σκορπίσουν τη στάχτη του στους τέσσερις ανέμους, γιατί ήταν "αιρετικός".
Σήμερα όμως έχει στηθεί το άγαλμά του και η προτομή του και πολλοί δρόμοι έχουν το όνομά του. Εκ των υστέρων αναγνώριση. Δε θα έπρεπε να μας προβληματίσουν όλα αυτά; Η μήπως η εποχή μας είναι καλύτερη;

Οι εθνικισμοί και οι θρησκευτικοί φανατισμοί ξαναγεννιούνται από τις στάχτες τους και το κυνήγι μάγων και μαγισσών ξαναζωντανεύει. Η φιλοσοφία και σήμερα είναι υπό διωγμόν. Οποιος αμφιβάλλει ας διακηρύξει ανοιχτά τις ιδέες του.

Νέα Ακρόπολη

Πραγματικά χαίρομαι που κάποιοι δεν έχουν ξεχάσει τον μεγάλο Νολάνο φιλόσοφο, τον άνθρωπο που σε μια εποχή σκοταδισμού έδωσε ένα τεράστιο μάθημα τόλμης και ελεύθερης σκέψης σε όλη την ανθρωπότητα.

Χαίρομαι που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αφήνουν λουλούδια στο άγαλμα του ανθρώπου που δεν δείλιασε να πεθάνει υπερασπιζόμενος τις ιδέες του. (Κάτι που έκανε και ο Σωκράτης αλλά δείλιασε να κάνει ο Γαλιλαίος)

Χαίρομαι που υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξεχνούν ότι σε λίγες μέρες (17/2) είναι η επέτειος του γενναίου θανάτου του και θα αφιερώσουν λίγες σκέψεις σε αυτόν.

Χαίρομαι που υπάρχουν οργανισμοί όπως η νέα ακρόπολη που εκδίδουν τα βιβλία του στα ελληνικά και κάνουν αφιερώματα σε αυτόν (http://www.nea-acropoli.gr/special/bruno/index.html )

που υπάρχουν ισντιτούτα (Warburg Institute) που διοργανώνουν σεμινάρια για την μελέτη της σκέψης του (http://www.giordanobruno.it/summary.htm)

και που υπάρχουν συγγραφείς, όπως ο Michael White, που ακόμα εμπνέονται από τη σκέψη του
(http://www.curledup.com/popeand.htm )

Το άγμαλμα του Bruno στο Campo de Fiore της Ρώμης