- Προφητεία από το τραχώνι της λεμεσσού - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Εχει δικιο ο/η Bizarre <<< Νομίζω ο aries0 δεν εννοεί ότι ευθύνεται για τις αποφάσεις του σε αυτή τη ζωή. Αλλά την απόφαση που πήρα η ψυχή του να ζήσει τη συγκεκριμένη ζωή, πριν γεννηθεί. >>>>

Αυτο ακριβως συμβαινει συμφωνα τις μεχρι τωρα γνωσεις που εχω....!!

Σα; χαιρετω..

Sunrise zero

quote:

---

quote:

---

Bizarre, προσωπικά δεν κατακρίνω κανένα από τα άτομα που αυτοκτονεί...

---

Καλέ μου Dying_Incubus, προσωπικά… είμαι εντελώς κατά!

---

(*)3SEENA!

Κάθε φορά που η ομορφιά άγγιζε το τέλειο, έλεγα μέσα μου :

Τώρα θα ήθελα να φύγω από την ζωή και να κρατήσω αυτήν την πανέμορφη στιγμή, ως τελευταία αίσθηση .

Πιστεύω, ότι έχουμε το δικαίωμα να φύγουμε όποτε θέλουμε από την ζωή.
Όμως θέλει πολύ θάρρος για να την αφαιρέσεις.
Η απογοήτευση ,θα πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερη από την χαρά.

Ποιο σοφό μου φαίνεται , να ζεις και να προσπαθείς να βρεις την αιτία της υπάρξεώς σου.
Αν τα καταφέρεις νωρίς και σου απομείνει χρόνος, θα είσαι τυχερός, διότι θα επιδιώξεις να διαμορφώσεις την ζωή σου σύμφωνα με το αίτιο ,για το οποίο υπάρχεις.

Βλέποντας και συνομιλώντας με μεγαλύτερα άτομα σε ηλικία αντιλήφθηκα ότι :

Υπάρχουνε συνάνθρωποί μου , που φεύγουνε από την ζωή ( φυσιολογικός θάνατος ) και δεν γνωρίζουνε γιατί ζήσανε.
Αυτό το δράμα δεν θέλω να συμβεί και με εμένα.

Από το πολύ ψάξιμο ( σκέψεις, συλλογισμός, διαλογισμός και συζητήσεις ) έχω βγάλει μερικά χρήσιμα συμπεράσματα για την προσωπική μου ύπαρξη.
Αυτό δεν γνωρίζω αν μπορεί να ισχύει για περισσότερους ανθρώπους.
Κάθε ψυχή έχει διαφορετικό περιεχόμενο και σύμφωνα με αυτό νιώθει τον κόσμο γύρω της.

Έχω αντιληφθεί, ότι :
Πριν να υπάρξω δεν με ρώτησε κανείς αν θέλω να υπάρξω, διότι για να απαντήσω θα έπρεπε πρώτα να υπάρξω και να ζήσω καμπόσο καιρό.
Άρα καλά είναι έτσι όπως ήρθα στον κόσμο, δίχως να με ρωτήσουνε.

Την ζωή την περιέγραψε άριστα ο φίλος xeiram ,έγραψε : Είναι ένα καμίνι και ένα αμόνι με τον άνθρωπο στην μέση να σφυροκοπάτε συνεχώς και αδιακόπος από την ζωή την ίδια αλλά και από τον ίδιο του τον εαυτό!

Μια άλλη πολύ καλή περιγραφή είναι του ryche ,από ένα άλλο θέμα ,γράφει :

Δες τι κανεις καθημερινα.
Με τι πραγματα ασχολησαι
Τι προβληματα εχεις
Ποιοι ειναι η φοβοι σου
οι ανησυχειες σου
Τι αγαπας,τι μισεις.
Τι θες.
Ε,αυτη ειναι η Ζωη.

Προσωπικά δεν θέλω να μείνω σε αυτήν την μορφή, που λίγο πολύ βιώνουμε όλοι μας.

Καμιά φορά, μπορεί να επιθυμώ κανένα 6ρι στο τζόκερ , αλλά όταν το ξανασκέφτομαι , βλέπω την ματαιότητα .
Κάποτε έκανα μια συνομιλία προς τον θεό .
Του είπα τα εξής.

Θα με βοηθήσεις να πιάσω στο λαχείο και εγώ , θα διαφημίζω την ουσία σου που θεωρώ ότι είναι η αγάπη ,σε όλον τον κόσμο.
Έκανα μάλιστα και σχέδια.
Θα δημιουργούσα ένα χωριό :

Το χωριό της αγάπης.
Εκεί θα προσπαθούσαμε όλοι, να βρούμε έναν όμορφο τρόπο διαβίωσης , με πρώτο γνώμονα την αγάπη.
Αυτό το όνειρο το κρατάω ακόμη ζωντανό στο μυαλό μου.
Ίσως κάποτε να γίνει πραγματικότητα.
Ίσως στην πορεία της ζωής μου , να συναντήσω ανθρώπους με το ίδιο όραμα και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας.

Ε δεν ξέρεις φίλε rizitis ,πόσο μεγάλο πνευματικό ενθουσιασμό μου φέρνει αυτή η ιδέα.
Εμ η άλλη, που έχω ως εφεδρικά ( ρεζέρβα ), σε περίπτωση που αποτύχει η πρώτη :

Αιώνια ζωή.

Αυτή η ιδέα και αν δεν με πάει στα σύννεφα και ακόμα παραπέρα .
Με κάνει να ξεχνάω τελείως τα γήινα προβλήματα μου.
Όταν τα συγκρίνω με την μέλλουσα αιώνια ,μου φαίνονται όλα τιποτένια ,χάρτινα εμπόδια .

Κρατάω στην τσέπη μου ( ψυχή μου ) μια ακόμη ιδέα ως τελευταία εναλλακτική λύση πνευματικού ενθουσιασμού.
Λέω μέσα μου :

Άιντε ωρε alfa-omega , σήμερα μπορεί να σε πάρει ο πνευματικός πατέρας όλων μας, επάνω .
Μα και επάνω να μην είναι κάπου ίσως αλλού, Θάνε.
Έτσι την ζω σαν να είναι η τελευταία .

Αυτό με κάνει να ζω και να απολαμβάνω την στιγμή .