- Που χάθηκε η μεσαία τάξη; Γιατί πλέον ζούμε σε μια κοινωνία πολύ πλούσιων και πολύ φτωχών; Νο1 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
ενεργειακού προιόντος,του πετρελαίου,π.χ., μετά ξεσπάς δυο τραπεζικά κράχ,στην μεγαλύτερη χώρα, ακολούθως,κάνεις και
κανά δυο κρίσεις μεταξύ ενεργοπαραγωγών χωρών και ο κόσμος
είναι έτοιμος να κάνει ότι του πεις...
Αυτό δεν ζούμε τώρα;
συμπέρασμα..Όντως, άλλαξε η παγκόσμια τάξη πραγμάτων,έχουμε
μια καινούργια....Κι αυτό φυσικά σημαίνει περισσότερες αναταραχές,
μιας και οι ανακατάτάξεις, πάντα φέρνουν κρίση...Να κάνω μια
πρόβλεψη; Θα συνεχιστούν οι αναταραχές και η κρίση θα εγκαθιδρυθεί
μαζί με τα νέα μέτρα που θα φέρουν, ώστε να σταθεροποιηθεί
καλύτερα...
Αναλυτικά, οικονομική έρευνα και θέμα έκανε η ημερησία, που αναφέρει σε σχετικό της άρθρο:
"ΟΡΑΤΗ ΜΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΑΛΛΑ ΜΕ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ....
Ίσως πάρει αρκετούς μήνες για να ανακαλύψουμε εάν τα μέτρα που ελήφθησαν από την Oμάδα των Eίκοσι (G20), στη σύνοδο του Λονδίνου, είναι επαρκή για τη διάσωση της παγκόσμιας οικονομίας από μια παρατεταμένη και βαθιά ύφεση. Tα συμπεράσματά της καλούνται να πείσουν τις αγορές κεφαλαίου, τους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς, τους επενδυτές και τους καταναλωτές ότι μπορούν να αρχίσουν και πάλι να ξοδεύουν, να δανείζονται και να δανείζουν.
Aλλά ο συμβολισμός ίσως αποδειχτεί πιο σημαντικός από την ουσία. Oι είκοσι χώρες που συμμετείχαν στη σύνοδο (ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή το 1997 κατά την ασιατική οικονομική κρίση) αποτελούν αναμφίβολα ένα περίεργο «μείγμα». Aντιπροσωπεύουν, όμως, συνολικά ένα νέο στοιχείο για την παγκόσμια τάξη. Δεν είναι η Oμάδα των Eπτά (G7) -το κλαμπ των δυτικών δυνάμεων και της Iαπωνίας- ή η Oμάδα των Oκτώ (η G7 με την προσθήκη της Pωσίας). H ενεργοποίηση της G20 στη σημερινή συγκυρία, αποτελεί μια ξεκάθαρη ένδειξη ότι η παλαιά παγκόσμια οικονομική τάξη... πέθανε.
Στρατηγικές συμμαχίες
Πριν από τέσσερις μήνες, το αμερικανικό National Intelligence Council, τμήμα του μηχανισμού ασφαλείας της Oυάσιγκτον, δημοσίευσε μια αναπάντεχη πρόβλεψη. «Tο διεθνές σύστημα, όπως οικοδομήθηκε μετά τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», προέβλεπε η Eπιτροπή, «δεν θα είναι διακριτό μέχρι το 2025 λόγω της παγκοσμιοποίησης, της αύξησης του αριθμού αναδυόμενων δυνάμεων και της ιστορικής μεταφοράς πλούτου και οικονομικής δύναμης από δυσμάς προς ανατολάς».
«Tα επόμενα 20 χρόνια, στη διάρκεια της μετάβασης προς ένα νέο σύστημα θα είναι γεμάτα από κινδύνους», επισήμαινε η συγκεκριμένη μελέτη. «Στο επίκεντρο θα βρεθούν στρατηγικές συμμαχίες στο εμπόριο, στις επενδύσεις, στην τεχνολογική καινοτομία και στις εξαγορές». H μελέτη αυτή συντάχθηκε πριν γίνουν ακόμη πλήρως αισθητές οι επιπτώσεις της χρηματοοικονομικής κρίσης. Oι συντάκτες της ήταν ωστόσο πεπεισμένοι ότι η «μονοπολική στιγμή» της αμερικανικής ηγεμονίας, αφότου γκρεμίστηκε το τείχος του Bερολίνου, οδεύει προς το τέλος της. H μελλοντική παγκόσμια τάξη θα είναι «πολυπολική». Tο τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η πτώση του Tείχους το 1989 άνοιξαν το δρόμο για να αναδυθούν νέες δυνάμεις -η Kίνα και η Iνδία ιδιαίτερα- και μετακίνησαν τα ιδεολογικά εμπόδια που υπήρχαν στον δρόμο της παγκοσμιοποίησης. H διασυνοριακή μετανάστευση αυξήθηκε. Το Ίντερνετ άλλαξε ριζικά τη μορφή των διεθνών επικοινωνιών, της ροής της ενημέρωσης, του εμπορίου και της πολιτικής.
Μετατόπιση βάρους
Σε πολλά μέρη του πλανήτη διατυπώνεται σήμερα η άποψη ότι «η κρίση του καπιταλισμού» μετά το «πάγωμα» του χρηματοοικονομικού συστήματος, θα επιταχύνει μακροπρόθεσμα τη μετατόπιση του γεωπολιτικού κέντρου βάρους, προαναγγέλλοντας την παρακμή της αμερικανικής ισχύος και της ευρωπαϊκής επιρροής. Tο γεγονός ότι η Σύνοδος της G20, με τη συμμετοχή χωρών όπως η Kίνα, η Iνδία και η Bραζιλία, θεωρήθηκε ως βήμα για την αντιμετώπιση της κρίσης, χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως σημαντικό βήμα προόδου. Ήταν όμως λύση έκτακτης ανάγκης ή θα έχει πραγματικά αποτελέσματα;
Kαταρχήν, η G20 δεν διαθέτει μόνιμη γραμματεία. O Bρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Mπράουν, ο οποίος προήδρευσε στη σύνοδο της 2ας Aπριλίου, έδωσε πολύμηνη μάχη στο πλαίσιο του μικρού σχετικά επιτελείου του για να πετύχει ομοφωνία. Διάσταση απόψεων καταγράφηκε μεταξύ Aμερικανών και Eυρωπαίων. Διαφορετικές ήταν, επίσης, οι προτεραιότητες για τις βιομηχανικά ανεπτυγμένες και τις αναδυόμενες οικονομίες. Eίναι πραγματικά εκπληκτικό το ότι κατάφεραν να καταλήξουν σε μια κοινά αποδεκτή συμφωνία: το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και η προσπάθεια επίλυσής του θα πρέπει να είναι κοινή. H χρηματοπιστωτική κρίση χτύπησε περισσότερο τις αναδυόμενες παρά τις ανεπτυγμένες οικονομίες με τον περιορισμό της ροής κεφαλαίων και την δραματική πτώση στις τιμές των εμπορευμάτων. Oι αναδυόμενες επίσης οικονομίες, οι οποίες βρίσκονται στη φάση μετάβασης από τη φτώχεια στην ευημερία και από τον κομμουνισμό στη δημοκρατία, επλήγησαν από την οικονομική κρίση προτού προλάβουν να οικοδομήσουν σταθερά συστήματα διακυβέρνησης και να καταπολεμήσουν τη διαφθορά.
Όπως επισημαίνει ο γενικός διευθυντής του συμβουλίου εξωτερικών υποθέσεων της E.E., Pόμπερτ Kούπερ, «γεωπολιτικά γεγονότα όπως η απώλεια του Mάο στην Kίνα και η πτώση του Tείχους του Bερολίνου έχουν πολύ μεγαλύτερες συνέπειες από τα χρηματοοικονομικά σοκ». Παραδέχεται, ωστόσο, ότι οι δύο μεγαλύτερες οικονομικές κρίσεις του εικοστού αιώνα, η Mεγάλη Ύφεση τη δεκαετίας του ‘30 και η οικονομική κατάρρευση της Eυρώπης μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν σημαντικές συνέπειες. H μεν πρώτη γέννησε τη ναζιστική Γερμανία, έφερε την απομόνωση των HΠA και το ξέσπασμα του πολέμου, ενώ η δεύτερη οδήγησε τον κόσμο στο σχέδιο Mάρσαλ, την οικονομική αναγέννηση της Eυρώπης και την ίδρυση της Eυρωπαϊκής Ένωσης (EOK).
Νομισματική τάξη
Tα μαθήματα του 1930 οδήγησαν επίσης στο Mπρέτον Γουντς, τη γέννηση της Παγκόσμιας Tράπεζας και του Διεθνούς Nομισματικού Tαμείου, με στόχο να υπάρξει νομισματική τάξη στα βιομηχανικά κράτη και να δημιουργηθεί ένα σύστημα διαχείρισης των κρίσεων, το οποίο λειτούργησε για περισσότερο από 60 χρόνια.
Aπό τη σημερινή κρίση γεννιέται ένας νέος γίγαντας, η Kίνα. Tο Πεκίνο επιθυμεί μεγαλύτερο μερίδιο στις ψήφους του ΔNT, με βάση όμως το κατά κεφαλήν AEΠ, παραμένει μια φτωχή χώρα. Όπως ωστόσο επισημαίνουν οι ειδικοί, «αν και δεν είναι ακόμη μια υπερδύναμη, έχει θέσει τις βάσεις για να γίνει».
Aν όμως η Kίνα θεωρείται ο μεγάλος νικητής μετά τη σύνοδο της G20, η Pωσία είναι ο μεγάλος χαμένος. Kαι τούτο διότι, από τη στιγμή που υποβαθμίστηκε ο ρόλος της G8 και αναβαθμίστηκε ο αντίστοιχος της G20, η Pωσία έχασε το προνόμιο να είναι η μοναδική χώρα που συμμετείχε στο γκρουπ των πλουσίων της υφηλίου.
«Mαύρα» είναι, τα μαντάτα και για τη Γηραιά Ήπειρο συνολικά, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με την ταχύτατη γήρανση του πληθυσμού της. Στους κερδισμένους της συνόδου συγκαταλέγεται ο Mπαράκ Oμπάμα, ο οποίος επιθυμούσε και τελικά πέτυχε τον τριπλασιασμό των πόρων του ΔNT.
Όπως και να έχουν τα πράγματα, πάντως, το βέβαιο είναι ότι μια νέα παγκόσμια τάξη ετοιμάζεται να αντικαταστήσει την παλιά. Mόνο που η διαδρομή κρύβει πολλές λακκούβες....
H Kίνα δηλώνει δυναμικά παρούσα
Όταν τον περασμένο Nοέμβριο συγκεντρώθηκαν στην Oυάσιγκτον οι ηγέτες των «20» για να συζητήσουν σχετικά με την οικονομική κρίση, ήταν όλοι πεπεισμένοι ότι η Kίνα θα είχε δυναμική παρουσία. Aλλά διαψεύστηκαν. Tο Πεκίνο απέφυγε να αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο, τονίζοντας ότι κύρια μέριμνά του ήταν να παραμείνει προσηλωμένο στην οικονομία (που αντιστοιχεί στο ένα δέκατο της παγκόσμιας παραγωγής). Έθεσε δε ως στόχο του να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε το AEΠ της χώρας να εξακολουθήσει να «τρέχει» με ρυθμό άνω του 8%. Γι’ αυτό και δέσμευσε το ποσό των 570 δισ. δολαρίων σε έκτακτα δημοσιονομικά μέτρα.
Δεν συνέβη, όμως, το ίδιο και στο Λονδίνο. Eκεί, έγινε πλέον από όλους αντιληπτό ότι η Kίνα αναδεικνύεται σε παγκόσμιο παίκτη. Tο Πεκίνο ανέλαβε δράση και έκανε γνωστό ότι οι Hνωμένες Πολιτείες δεν πρέπει να βασίζονται εφεξής στην Kίνα για να χρηματοδοτήσουν τα τεράστια ελλείμματά τους, τουλάχιστον όχι χωρίς αντάλλαγμα.
Πλέον η Kίνα απαιτεί τον σεβασμό, ιδιαίτερα σε θέματα που έχουν να κάνουν με την πώληση όπλων στην Tαϊβάν, την ανεξαρτησία του Θιβέτ και τις δραστηριότητές της σε χώρες όπως το Σουδάν."
Οι αλλαγές κι οι νέες συμμαχίες και συνθήκες,δημιουργούν ένα
ακόμη χειρότερο αύριο...Αλλά, μήπως δεν είναι όλα μέσα στο πρόγραμμα
των οπαδών της Νέας Τάξης και Νεας Εποχής;
ο υπουργός οικονομίας, Γ. Παπαθανασίου, ο οποίος,δηλώνει
ότι δεν βγαίνουν οι δείκτες που ζητάει η Ευρωαπική Ένωση...
Νέες θυσίες, σημαίνουν,νέα φοροεισπρακτικά μέτρα, κατόπιν
ευρωπαικών απαιτήσεων...Λόγω του πληθωρισμου, υποτίθεται...
Αλλά, όταν περνάς κρίση και στις άλλες χώρες οι ηγεσίες βοηθάνε
τον πολίτη, εδώ,μιλάμε για νέα μέτρα..Δεν είναι πολύ βολικό;
Κι η κρίση έτσι θα παραταθεί...Μηδενικές αυξήσεις για φέτος,
αλλά, δεν φαίνεται κανένα μέλλον καλύτερο...Απαιδιοδοξία μόνο...
οι ταγοί των εθνών να μιλάνε πια για τον πολίτη...Μιλάνε
για ένα απροσδιόριστο αύριο, ενός συνόλου, που όλοι είμαστε,
αλλά δεν ξέρουμε τι θα γίνει, αν θα πετύχει τίποτε...
Απλά, εξαντλούμαστε, γίνονται μεγαλύτερες αναταραχές και κρίσεις
που πάλι θα πληρώσει ο πολίτης...Μέχρι πτώσεως...
Ο πολίτης έχει καταλάβει ότι όλα γίνονται για τους λίγους
και εκλεκτούς, αλλά, δεν είναι πια τόσο πρόθυμος να θυσιαστεί γι αυτούς....
quote:
trexagireve:
Νέες θυσίες του λαού, φυσικά, θα ζητήσει το καλοκαίρι
ο υπουργός οικονομίας, Γ. Παπαθανασίου, ο οποίος,δηλώνει
ότι δεν βγαίνουν οι δείκτες που ζητάει η Ευρωαπική Ένωση...
Θα τις ζητήσει αλλά το ζήτημα είναι οτι το πολιτικό κόστος στην συνέχεια θα είναι βαρύτατο για τον ίδιο, το κόμμα του, και τον αρχηγό του. Είναι δίλημμα άν βγάλει το καλοκαίρι και τα πάρει ο ίδιος ο Παπαθανασίου ή θα προκαλέσει το κόμμα του εκλογές για να πάρει τα συγκεκριμένα μέτρα κάποιος άλλος.
Και η υπόθεση Παυλίδη μυρίζει πρόωρες εκλογές.
αγαπητέ μου snoopy..Βλέπεις, μέρα με τη μέρα πληθαίνουν οι
αναταραχές που επηρεάζουν αρνητικότερα την πακόσμια
οικονομία...Την ίδια στιγμή, πληθαίνουν κι οι φωνές
που μιλάνε για μια προγραμματισμένη ενέργεια των λίγων
ώστε να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί
φτψχότεροι...Σε έρευνα που έγινε τον περασμένο μήνα στην Ελλάδα
το 90% των ερωτηθέντων συμφώνησαν ότι αυτο γίνεται σήμερα...
Αλλά, για την παγκόσμια κρίση,συμμετοχή έχει και το κράτος...
Το όποιο κράτος, αφού ενισχύει το σύστημα, με όλους τους
περίεργους και αντιφατικούς τρόπους που μπορεί να βρει...
Σε άρθρο το ένας παλιός οικονομολόγος και διατελέσας επι σειρά
ετών διευθυντής δημοσίων έργων στην τοπική νομαρχιακή και περιφερειακή αυτοδιοίκηση Λάρισας, ο κ. Πέτρος Ηλιάδης, τονίζει ότι το κράτος είναι που δίνει συνεχώς στους πλουσίους και αφαιρεί απο
τους φτωχούς..Συγκεκριμένα αναφέρει το παράδειγμα όπου ένας φτωχός
παίρνει με τα νέα μέτρα, κατά 600 ευρώ φτηνότερο ενω ο πλούσιος
κατά 12000 ευρώ φτηνότερο...Ένας ατυπος σοσιαλισμός, όπως
χαρακτηριστικά αναφέρει για τους πλουσίους και ένας σκληρός καπιταλισμός για τους φτωχούς....Ε αυτό δείχνει τουλάχιστον περίεργο,αν σκεφτείς ότι δεν μπορεί να γίνεται κατά λάθος....
πει κανείς γιατί....Κσθίζηση σε οικοδομη και τουρισμό,
αλλά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις..
Τα λεφτά υπάρχουν, αλλά δεν τα δίνουν...Επιτηδες για να συντηρούν
την κρίση....
που ανέφερα πιο πάνω, για να δούμε τι συνδέσεις υπάρχουν
μεταξύ κρίσης, κράτους, πλουσίων και πολιτών...
Πιστεύω κατατοπιστικό....
Οικονομική κρίση ή το Κράτος στην Υπηρεσία του συστήματος;
Του Πέτρου Ηλιάδη
Βιώνουμε μια παγκόσμια οικονομική κρίση που όπως λένε οι ειδικοί είναι η μεγαλύτερη, μετά το κραχ του 1929. Υπάρχει μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα ανησυχίας, οι φήμες οργιάζουν για χρεοκοπίες υπαρκτές ή φανταστικές, εγγενή προβλήματα της Ελληνικής Οικονομίας αποδίδονται στην «κρίση» (π.χ πολλοί απορούν τι σχέση έχει το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας με την «παγκόσμια οικονομική κρίση»;) και ο πολύς κόσμος προβληματίζεται για το τι πρόκειται να ακολουθήσει, υπάρχει γενικά ένα αίσθημα αβεβαιότητας και ανασφάλειας.
Δεν είμαι ειδικός αλλά αισθάνομαι την ανάγκη να διατυπώσω μερικούς απλούς προβληματισμούς που με οδηγούν αναπόφευκτα και σε κάποια πολιτικά συμπεράσματα.
Κατ' αρχάς πώς δημιουργήθηκε η οικονομική κρίση, ποια είναι τα γενεσιουργά της αίτια;
Έπεσε ξαφνικά η παγκόσμια παραγωγικότητα, δημιουργήθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο ανακατατάξεις στις εργασιακές σχέσεις, προέκυψαν νέοι συσχετισμοί στην παραγωγή πλούτου, άλλαξαν τα οικονομικά δεδομένα λόγω των εξελίξεων της τεχνολογίας; Ειδικοί και μη συμφωνούν ότι τίποτε απ' αυτά δεν συνέβη. Όλοι έχουμε αντιληφθεί ότι το πρόβλημα δεν αφορούσε (στην αρχή τουλάχιστον) την πραγματική οικονομία αλλά ήταν καθαρά πρόβλημα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και ιδιαίτερα του χρηματοπιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ. Ξαφνικά διαπιστώθηκε ότι δημιουργήθηκαν τεράστιες επισφάλειες από αλόγιστες χρηματοδοτήσεις σε ύποπτες και αμφιλεγόμενες «επενδύσεις» τις οποίες το σύστημα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Οι εγγυήσεις αποδείχτηκαν ανεπαρκείς, αέρας κοπανιστός. Το σύστημα άρχισε να μην αισθάνεται καλά, άρχισαν οι πρώτες «καταρρεύσεις» χρηματοπιστωτικών κολοσσών, οι τράπεζες έκλεισαν τις πόρτες των χρηματοδοτήσεων, η έλλειψη ρευστότητας στραγγαλίζει την αγορά και η πραγματική οικονομία αντιμετωπίζει πλέον πρόβλημα. Ο απλός πολίτης διερωτάται: Τα υπερκέρδη των τραπεζών και ο πακτωλός χρηματοδότησης των αμφιλεγόμενων επενδύσεων τί έγιναν; Πού πήγαν τα χρήματα, χάθηκαν; ΟΧΙ βέβαια. Απλούστατα οι εστίες πλουτισμού ανά τον κόσμο αποφάσισαν και επέτυχαν την πιο βίαιη, την πιο κυνική, την πιο κερδοσκοπική μεταφορά πλούτου από τους πολλούς στους λίγους που έγινε ποτέ.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια αθέατη παγκόσμια πολιτική, κοινωνική και οικονομική επανάσταση του συστήματος με στόχο να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Και από εδώ αρχίζει η τραγωδία, η παγκόσμια τραγωδία. Οι ιδεολογικοί ταγοί του συστήματος ενεργοποιούνται για να αποκαταστήσουν την «ισορροπία» του χρηματοπιστωτικού συστήματος παίρνοντας μέτρα ενίσχυσης(!) του συστήματος από το υστέρημα των εργαζομένων χρησιμοποιώντας το πιο εκβιαστικό δίλημμα που έχει τεθεί ποτέ: ή ενισχύουμε το σύστημα για να επιβιώσει ή καταρρέουμε όλοι μας μαζί μ' αυτό.
Για την επιτυχία του εγχειρήματος χρησιμοποιείται το πιο δυνατό εργαλείο του συστήματος, το κράτος. Στις μέρες μας παρακολουθούμε έκπληκτοι να εφαρμόζεται ένας ιδιότυπος κρατικός σοσιαλισμός για τους πλούσιους και ένας βάρβαρος καπιταλισμός για τους φτωχούς. Το κράτος σπεύδει να ενισχύσει τις Τράπεζες, τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους (βάζοντας στο παιχνίδι και την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων), τους εμπόρους αυτοκινήτων (εδώ συμβαίνει το προκλητικό να μειώνεται η τιμή του μικρού αυτοκινήτου που θα πάρει ο μικρομεσαίος κατά 600 ευρώ ενώ του μεγάλου αυτοκινήτου που θα πάρει ο πλούσιος κατά 12.000 ευρώ (!).
Παράλληλα το κράτος μηδενίζει τις αυξήσεις των εργαζομένων, συντάξεις και εφάπαξ δίνονται μετά από δύο χρόνια και οι απολύσεις είναι στην ημερήσια διάταξη.
Οι ιδεολογικοί ταγοί της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς μιλούν για την ανάγκη θέσπισης κανόνων αλλά ταυτόχρονα ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου για την υπονόμευση κοινωνικών κατακτήσεων όπως οι εργασιακές σχέσεις, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα κ.λπ. Αποπροσανατολίζουν τους πολίτες καταγγέλλοντας τα «golden boys» (οι δύσμοιροι αυτοί απλώς πήραν το μερίδιο που τους αναλογεί κατά τη διαδικασία μεταφοράς του πλούτου από τους πολλούς στους λίγους) αλλά ταυτόχρονα δεν κάνουν καμία κίνηση για μείωση των υπερβολικών αποδοχών, των bonus κ.λπ., ούτε φυσικά γίνεται λόγος για αναζήτηση ευθυνών.
Αντίθετα γίνεται μείωση των μισθών των εργαζομένων. Σήμερα επιβεβαιώνεται ότι το κράτος του οικονομικού φιλελευθερισμού που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είναι μηχανισμός στην Υπηρεσία του πολίτη, εξασφαλίζοντας την ισορροπία ανάμεσα στους νόμους της αγοράς και τα κοινωνικά δικαιώματα, στην πραγματικότητα λειτουργεί με μια ιδιότυπη συμπεριφορά: Απλώνεται προστατευτικά όταν το σύστημα κινδυνεύει και συρρικνώνεται όταν το σύστημα ευημερεί.
Η πολιτική αυτή είναι κυνικά ταξική και πολιτικά ανήθικη. Όσοι δεν αρνούνται την οικονομία της αγοράς, αλλά με κανόνες που θέτει το κράτος για ένα ελάχιστο δίχτυ κοινωνικής προστασίας του Λαού, δεν είναι δυνατόν να αποδεχθούν μια τέτοια πολιτική.
Η μεγάλη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία του Λαού θέλει το κράτος όχι υπηρέτη του πιο ακραίου καπιταλισμού που βιώνει ο τόπος αλλά ρυθμιστή των κανόνων της αγοράς και εγγυητή του κοινωνικού κράτους. Μια τέτοια πολιτική, στην παρούσα φάση δεν θα μπορούσε παρά να θέσει υπό δημόσιο έλεγχο, την πέτρα του σκανδάλου, δηλαδή ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Είναι προφανές ότι κάτι τέτοιο απαιτεί πολιτική αλλαγή, απαιτεί την ανάδειξη στην εξουσία εκείνων των πολιτικών δυνάμεων που έχουν ως κέντρο της πολιτικής τους τον άνθρωπο και τις ανάγκες του και στοχεύουν στην σταδιακή και ομαλή ανακατανομή του πλούτου από τους λίγους στους πολλούς.
ευρωπαίους ποίτες....Μόνο το 34% σκοπεύει να κατέβει
να ψηφίσει..Θα είναι ένα πολύ ηχηρό μηνυμα, πιστεύω...Η
αποχή φυσικά, έχει να κανει και με την αντίδραση των πολιτών
σε όσα παίζονται εις βάρος τους απο τις κυβερνήσεις των μελών κρατών
και απο την Ευρωπαική Ένωση την ίδια....
Μια τέτοια αποχή, θα ταράξει σίγουρα την εξουσία και θα οδηγήσει
σε επικοινωνία με τον πολίτη, αυτό που λείπει σήμερα και γι αυτό
έχουμε αυτη την μεγάλη διαφορά θέσεων λαού και εξουσίας....
Πριν λίγα χρόνια, ο συνδικαλισμός ήταν δυνατός και καθαρός...Αφού
διαλύσαν τον συδικαλισμό με την προώθηση στην πολιτική,΄ολων
των ανώτερων συνδικαλιστών, περάσαν ότι ήθελαν στη συνέχεια,
αφού δεν είχαν αντίπαλο...
Ποιός να θυμηθεί τώρα πως γίνονται οι κοινωνικοί και εργατικοί
αγώνες...
Λένε και για κάτι λεφτά άμεσα στον πολίτη...Κάτι για 2,5 δις σε
ανέργους....Να δούμε....Μήπως αρχίσουν και εκτιμούν την λαική
δυσσαρέσκεια...
κρίση μόνο για τον απλό πολίτη, οι πλούσιοι δεν
περνάνε καμία κρίση...Αντιθέτως, προατατεύονται καλά
απο το δικό τους σύστημα και κράτος....
Αυτή η κραυγαλέα διαφορά, ποιόν υπεύθυνο ευαισθητοποίησε;
Κανέναν..Και ποιός απο μας το θέτει ως ζήτημα δημοκρατίας;
Κανείς...Μονο για καταστροφολογίες λένε ορισμένοι και το ότι
γίνεται αυτό που γίνεται, πάλι στον πολίτη το ρίχνουμε...
Πάσχα και καλή ανάσταση....
δεν τον επηρεάζουν, κι ας καταστροφολογούν κάποιοι....Θα
δείξει χριστιανός θα γιορτάσει το Πάσχα, χωρίς να επηρεαστεί
ουσιαστικά, μέσα του...
Το καλοκαίρι, όμως πλησιάζει και η απάντηση στις ευρωεκλογές
του Ιουνίου, εκτός απροόπτου,θα είναι η μεγάλη αποχή...Αυτό
διαπιστώνεται με μετρήσεις και σχετικές μελέτες,αλλά τότε θα
δούμε τι γίνεται, αφού μόνο οι εκλογές που έρχονται μπορούν να
δώσουν την αληθινή γνώμη του λαού..Και να τη δούμε μια φορά
διατυπωμένη σωστά....
γύρω απο τη Ρωσία, ανεβάζοντας και πάλι τις τιμές..Η Ουκρανία
κινδυνεύει με πρόστιμο για λιγότερη κατανάλωση,πράγμα που θα φέρει νέα ένατση,ένταση στο Τουρκμενιστάν,για έκρηξη αερίου, ένα
θέμα με αγωγό και τώρα πάλι στη Γεωργία,την ώρα που οι πολίτες της χώρας,αντιδρούν και ζητούν την παραίτηση του Σακιασβίλι, που προκάλεσε την κρίση με τη Ρωσία,ετοιμάζουν άσκηση του ΝΑΤΟ με τη
Γεωργία, δίπλα απο την Ρωσία....
Υπάρχει κανείς που αμφισβητεί ότι η κρίση είναι τεχνητή;
Ακόμη και τώρα που γινεται μια προσπάθεια ελέγχουν της κρίσης,
οι γνωστοί άγνωστοι Αμερικάνοι, ταράσουν την ανατολική Ευρώπη,
ώστε να περιορίσουν την ενεργειακή επηροή της Ρωσίας...
Πόσες τέτοιες ενέργειες γίνονται παράλληλα; Ποιός τις ελέγχει;
Σε τι αποσκοπεί αυτη η αναταραχή;
άγχος της καθημερινότητας, το Πάσχα, αυτή η μεγάλη γιορτή
της χριστιανοσύνης, μπορεί ακόμη και κρατάει τον άνθρωπο, άνθρωπο...
Θέλω να πω, ότι θα ζήσει όπως ξέρει, όπως θέλει,δεν υπακούει
σε κρίσεις και άλλα προστάγματα που τον τραβούνε απο όλα
όσα ονομάζει πολιτισμό του,να γίνει μια ανθρώπινη μηχανή, που ζει
για να δουλεύει και να καταναλώνει....
Κάθε μέρα, η κίνηση στην αγορά πολύ διαφορετική απο πρίν..Χαίρονται
οι έμποροι για την κίνηση στην αγορά, όλα δείχνουν οτι τελικά ο
μέσος πολίτης, δεν χάνει ακόμη τον ρυθμό του..
Κι υπαρχει μια πλευρά που λέει ότι όλα αυτά που γινονται, η ακρίβεια
η ανεργία,η κρίση, γίνονται για να χάσει αυτή την χαρά του να
είναι άνθρωπος ο κάτοικος του πλανήτη μας...Όλα γίνονται για να
γίνει αποδεκτή αυτή η παγκοσμιοποίηση που λέγαμε, για να είμαστε όλοι
υπάλληλοι σε ένα τεράστιο εργοστάσιο που θα παράγει και θα παράγει,
θα καταναλώνει και θα καταναλώνει και τίποτε άλλο....
Κι όμως, ο πολίτης ,ανθίσταται...Αντέχει, έχει μέσα του κάτι που
τον κάνει άτρωτο, ανεπηρέαστο....Είναι άνθρωπος κι αυτό το υλικό,
είναι άφθορο...
Τότε,όμως, αφού δεν περάσει η πολιτική, έρχεται η δικτατορία...
Βρίσκουν τρόπο αυτοί....
ρυθμίσεις,αφού η Ευρωπαική Ένωση, κρίνει ότι δεν φτάνουν
τα υπάρχοντα μέτρα για την προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας
με τα κοινοτικά όρια....
Νέοι φόροι, επαναλαμβάνω,σε εποχή κρίσης; Σε ποιά χώρα γίνονται
τέτοια πλην της Ελλάδας;
Πουθενά....Γιατί τόση επιμονή, σε εποχή κρίσης;
ίδια στιγμή οι εκπτώσεις στην αγορά συνεχίζονται,αν και η
πτώση συνεχίζεται...
Μόνοι κερδισμένοι τα πολυκατααστήματα κι οι πολυεθνικές....
Κι ο πολίτης, ετοιμάζεται για νέα μέτρα που έρχονται...
οι δείκτες ανάπτυξης, ενώ και ο τουρισμός παρουσιάζει
αρνητικες τάσεις, απο τώρα....Ούτε όμως κι η κυβέρνηση, ή οι
κυβερνήσεις, κάνουν κάτι για να αλλάξουν την κατάσταση....
Όλα δείχνουν μοιραία, χωρίς αντιστροφή πορεία.
Το περιέργο είναι ότι ο απλός πολίτης, πλέον καταλαβαίνει τι
γίνεται...Έχει μάθει πια τι κέρδη παίζονται εις βάρος του
και με τι τρόπους, ξέρει ότι είναι ένα ανθεκτικό υποζύγιο,
που όλοι φορτώνουν και φορτώνουν....
Αλλά,αφού τόσο τον υποτιμούν, γιατί χρησιμοποιούν μόνο αυτόν; Γιατί
αυτός ο μέσος πολίτης,είναι το πειραματόζωο όλων αυτών που
ψεκάζουν τον πολίτη, τον ποτίζουν δηλητήρια πάσης φύσεως, του
πασάρουν συνθετικές τροφές, τον σκοτώνουν με χίλιους τρόπους;
Γιατί τον μισούν τόσο πολύ;
κάποιος μισεί, είναι γιατί, προσωπικά μοιάζει να βάλλεται σε όλα
τα επίπεδα ο πολίτης, προκειμένου, εί δυνατόν, να χάσει όλη την
ανθρώπινη αξιοπρέπεια και υπερηφάνια που διαθέτει ώς
άνθρωπος και να δει κι αυτός την ύπαρξη του, σαν μια μονάδα
αναλώσιμη, δίχως αξία, μπρος σε ένα ακαθόριστο σύνολο που προβάλλεται και ένα καλύτερο μέλλον...
Αυτή η απάτη, που ζητά μόνο θυσίες και εξάντληση κάθε ανθρωπίνου
ιδανικού, στο βωμό της όποιας προβληματικής ανάπτυξης, συνεχώς
ανανεώνεται, με νέες θέσεις και νέες αιτίες για περισσότερες
θυσίες, για πιο πολλούς περιορισμούς και πιο πολλές αντιδημοκρατικές
ενέργειες, εις βάρος του πολίτη κια όλως περιέργως, προς όφελος του,
όπως διατεινονται οι ινστρούχτορες της Νέας Εποχής...
Όλοι οφείλουμε σε κάτι άλλο, που θα έρθει, αλλά μάλλον θα θυσιάσουμε
την δική μας ζωή γι αυτό...
Μάλλον ο άνθρωπος, δέχεται την μεγαλύτερη υποτίμηση της προσωπικότητας και αξίας του, με άγνωστο και θολό το λόγο που
γίνονται όλα....
Μια μεγάλη απάτη..Απλά, το άσχημο είναι ότι χάθηκαν πια οι φωνές
ανθρώπων που οδηγούσαν τον άνθρωπο σε τέτοιες περιπτώσεις..
http://www.ant1online.gr/Economy/General/Pages/20094/af5f9215-ad7b-4bf4-a109-b84896c0f4c7.aspx
Σε κλοιό ελλειμμάτων βρίσκεται η ελληνική οικονομία. Εκτίναξη του ελλείμματος, για το 2008, στο 5%, αναμένεται να ανακοινώσει σήμερα η Eurostat.
Με δεδομένο ότι οι Βρυξέλλες πιέζουν για μείωση του στο 3%, μέχρι το 2010, η κυβέρνηση καλείται να βρει 6 δις ευρώ και σχεδιάζει νέα εισπρακτικά μέτρα που θα τεθούν σε ισχύ μετά τις ευρωεκλογές.
Μεταξύ αυτών θα είναι η αύξηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης σε ποτά, τσιγάρα και καύσιμα και η τακτοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων.
Βαρόμετρο θα αποτελέσει και η αξιολόγηση από την ΕΕ των μέτρων που, ήδη, έχουν ληφθεί.
Νέα μετρά βλέπει ο ΣΥΝ τα οποία θα υποστούν οι εργαζόμενοι και οι οικονομικά ασθενέστεροι