- ΜΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Ξέρω ότι για όλους είναι δύσκολος ο διαχωρισμός της συνείδησης και της ελεύθερης βούλησης όμως σκεφτείτε το.

Πληροφόρησε νευρολογικά πειράματα αναφέρεται ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο εγκέφαλος είναι αυτός που θα πατήσει το κουμπιά μπορούσε κανείς να πει ότι ακόμα και κατωτέρα ζώα διαθέτουν ελεύθερη βούληση,αφού οι εγκέφαλοι τους λαμβάνουν αποφάσεις..αυτή όμως δεν είναι συνειδητή.

Παρόλο που η κίνηση ενός μέλους του σώματος μας ξεκινά πριν τη συνειδητή μας απόφαση να το κινήσουμε,αυτό δε σημαίνει ότι το κινητικό μας κέντρο ελέγχει και τις πράξεις μας,όταν η απόφαση εκκρεμεί,είναι φυσικό το σώμα να προετοιμάζεται ,κατά τον ίδιο τρόπο όπως όταν στεκόμαστε στο βατήρα των 10 μέτρων στο κολυμβητήριο και σκεφτόμαστε αν θα πηδήξουμε.Κατά τη διάρκεια του χρόνου αναμονής,το σώμα προετοιμάζετε για το ότι σύντομα ίσως πέσει στο νερό από μεγάλο ύψος.Για να διευκολύνουμε την απόφαση,ενδεχομένως μετράμε μέχρι το τρία.Το σώμα σφίγγεται ακόμη κι αν τελικά αποφασίσαμε να μην πηδήξουμε.

Ξέρω ότι για όλους είναι δύσκολος ο διαχωρισμός της συνείδησης και της ελεύθερης βούλησης όμως σκεφτείτε το.

Πληροφορία:νευρολογικά πειράματα αναφέρουν ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο εγκέφαλος είναι αυτός που θα πατήσει το κουμπί.Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ακόμα και κατωτέρα ζώα διαθέτουν ελεύθερη βούληση,αφού οι εγκέφαλοι τους λαμβάνουν αποφάσεις..αυτή όμως δεν είναι συνειδητή.

Για παράδειγμα, τα φυτά διαθέτουν σχεδόν μηδενικό βαθμό ελεύθερης βούλησης καθώς και πολλά κατώτερα είδη οργανισμών. Ανώτερα είδη (με υψηλότερο βαθμό οργάνωσης του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος) διαθέτουν μεγαλύτερους βαθμούς ελευθερίας ενώ ο πιο υψηλός βαθμός ελεύθερης βούλησης παρατηρείται στον άνθρωπο.

Από την άλλη πλευρά, ως συνείδηση θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ο βαθμός οργάνωσης του νου. Για παράδειγμα, τα φυτά δεν φαίνεται να διαθέτουν συνείδηση, ενώ πάλι όσο αυξάνεται ο βαθμός οργάνωσης του ΚΝΣ, τόσο αυξάνεται και ο βαθμός συνειδητότητας μέχρι και την αυτο-συνείδηση στον άνθρωπο και μερικούς οργανισμούς του ζωικού βασιλείου (κάποια ανώτερα είδη πιθήκων, ο ελέφαντας, κλπ).

Γενικά λοιπόν, φαίνεται δια της επαγωγώγής ότι όσο μεγαλύτερο βαθμό συνείδησης διαθέτει ένας οργανισμός, τόσο περισσότερους βαθμούς ελευθερίας διαθέτει. Ο υψηλότερος βαθμός συνείδησης, λόγω της δυνατότητας παραγωγής σκέψης, παρατηρείται στον άνθρωπο.

Βέβαια, κανένας οργανισμός δεν προσδιορίζεται απολύτως ελέυθερα από τη στιγμή, που πάντα υπάρχει ένας μικρότερος ή μεγαλύτερος βαθμός ντιτερμινισμού. Έχει δειχθεί με πειράματα, ότι ακόμα και ο άνθρωπος προσδιορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τέτοιου είδους αιτιοκρατικές διαδικασίες. Για παράδειγμα, βλάβες σε ορισμένα σημεία του εγκεφάλου δημιουργούν συμπεριφορές, που δείχνουν ένα μεγάλο βαθμό αδυναμίας ελεύθερης βούλησης.

Επίσης, πάντα υπάρχει και ένα εξωτερικό όριο στην ελεύθερη βούληση, από τη στιγμή που οι επιλογές είναι περιορισμένες. Πόσο 'ελεύθεροι' είμαστε από τη στιγμή που υπάρχουν νόμοι της φύσης; Είμαστε μάλλον 'περιορισμένα' ελεύθεροι.

Ως συμπέρασμα λοιπόν, πιστεύω, ότι η συνείδηση είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη για την ύπαρξη ελεύθερης βούλησης.

Υπονοώ από τα παραπάνω, και κάτι ακόμα. Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε σε όλο και πιο χαμηλά επίπεδα οργάνωσης (για παράδειγμα μικροσωληνίσκοι) και πιθανοκρατικές/κβαντικές ερμηνείες για να εξηγήσουμε την ελεύθερη βούληση. Η συνείδηση και η ελεύθερη βούληση είναι φαινόμενα, κατά τη γνώμη μου, οργάνωσης της ύλης (και ίσως όχι μόνο).