- "Θεός"...ποιός??? Ο έρωτας ή η Αγάπη...??? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Μπορούν όλοι να προβούν στις κατάλληλες ψυχικές διαδικασίες για να υπερβούν αυτό που θα σκοτεινιάσει τις επιλογές τους ή θα μείνουν στο σκοτάδι του εγωισμού όπως αναφέρεις;Το ερώτημα γνώριμο όπως νομίζω και η απάντηση...
quote:
Και σ'αυτό που λες υπάρχει κατά τη γνώμη μου η πρόκληση αγαπητή Γωγώ.Μπορούν όλοι να προβούν στις κατάλληλες ψυχικές διαδικασίες για να υπερβούν αυτό που θα σκοτεινιάσει τις επιλογές τους ή θα μείνουν στο σκοτάδι του εγωισμού όπως αναφέρεις;Το ερώτημα γνώριμο όπως νομίζω και η απάντηση...
Εντάξει...
Προφανώς και μιλάμε για μια εξιδανικευμένη, ιδεαλιστική κατάσταση...Αλλά γιατί όχι? Γιατί να μην υπάρχουν?Διάβασα και διαβάζω με προσοχή τα όσα αναφέρετε έκαστος και μέλημά μου είναι καθε φορά που διαβάζω τα όσα λέτε , να προσπαθώ όχι τόσο να αντιληφθώ το περιεχόμενο αυτών καθ'εαυτών των όσων λέτε αλλα να προσπαθώ να αφουγκρασθώ εκείνη την άλλη σκηνή που οργανώνει κάθε σκέψη σας και οδηγεί το χέρι σας στο να τα πληκτρολογήσετε...
Προσπαθώ να αφουγκρασθώ , εκείνο -πρωτίστως- το "μικρό αλλα κυρίαρχο κομμάτι" του "είναι" σας που αναζητάει να προβληθεί -να εξωτερικευθεί μάλλον- και να προσληφθεί ή ακόμα περισσότερο να γίνει αποδεκτό και κατα κάποιο τρόπο , θα τολμούσα να πώ "Να αγαπηθεί"....
Κάθε εκφορά του λόγου φίλοι μου -για οποιαδήποτε επιθυμία ή ικανοποίηση αναγκης- , εμπεριέχει και ένα απροϋπόθετο αίτημα γι'αγάπη...που "ξεκινάει" απο το "παρ-είναι" επιδιώκοντας να τεθεί στο "συν-είναι" κάτι που παραπέμπει στην αποδοχή και στην συνάντηση και ένταξη στην πανανθρώπινη εκείνη συλλογική ψυχή , μέλος/η του οποίου όλοι α-συνείδητα , επιδιώκουμε να γίνουμε...με απώτερο στόχο-επιδίωξη την μεταβασή-υποκειμενικοποιησή σας στο υπέρτατο επίπεδο εκείνο ... της "Μέθεξης" που επέρχεται δια μέσου της αισθαντικότητας του αναφερομένου ως "εν-είναι" κατα την Χαϊντεγκεριανή άποψη , που προέκυψε ως υποπροϊόν της Αριστοτελικής απόψεως...!!!
Μια γροθιά φίλοι μου , προϋποθέτει την παρουσία όλων των δακτύλων ενός χεριού και η δική σας συμβολή και ύπαρξη αυτό ακριβώς θεμελιώνει , την δύναμη της συνεργασίας όλων των σκέψεων και απόψεων , που δεν εξαιρεί αλλα "εντάσσει" μέσα της και διαπραγματεύεται ακόμα και το εμφαινόμενο ως "αδύνατον" ... καταστώντας το εν'τέλλει δια της "συζεύξεως" παράγοντα "εσωτερικών ζυμώσεων" κυρίως των δικών μας δυνατοτήτων και "προσωπικών αδυναμιών"...!!!
Έτσι το ένοιωσα και έτσι το είπα...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...