- Mission in-Possible - "Μουσείο" Απολιθωμένων Θεμάτων/Συζητήσεων...
Αν το πάμε στον Αλη Μπαμπα και στους 40 ΚΛΕΦΤΕΣ να το ξέρουμε.
Ο κλέφτης Λερναια Ύδρα να μαζέψει τα κεφάλια του γιατί πληθαίνουν επικίνδυνα και θα χρειαστεί καυτηριασμός.
Καλά ξεμπερδέματα...

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Στου κυρ-Αντώνη του μανάβη τις ντομάτες,
που ‘ναι σαν κόρες φθισικές, πολυβαμμένες,
έχω με τέχνη περισσή εγώ βαλμένες,
πράσινες κάμπιες κι άγριες σαν τους αντάρτες.
Στα νιάτα του έμπλεξε ο Αντώνης με μια τσούλα
κι οι συγγενείς του όλοι μπήκανε στην μέση.
Να την θυμάται πότε – πότε πια τ’ αρέσει,
ζώντας μια ήσυχη και άχαρη ζωούλα.
Χώρα σαν τούτη μες τον κόσμο δεν είν’ άλλη,
με πολιτείες ολοπλούμιστες, με φώτα,
μα το νερό είναι αρμυρό σαν τον ιδρώτα
κι ο τόπος μοιάζει σαν μια αλυκή μεγάλη
Ρίχνω το βλέμμα στου προσώπου σου τα μήλα,
δεν βρήκες μου ‘πες τον Θεό, μα δεν σε νοιάζει.
Εγώ όμως βρήκα αυτό το κάτι που του μοιάζει,
το λεν αγάπη κι είναι στης καρδιάς τα φύλλα.
Τα 'χω μισήσει τα ολόχρυσα κλουβιά σας,
μ' ακολουθούνε σ' όποιο μέρος και να πάω.
Να 'χετε υπόψη σας, μια μέρα θα σας φάω,
όλους εσάς όπου "κοιτάτε την δουλειά σας".
Κόπιασε κόρη μες του ονείρου μου τ' αλώνι,
δεν θα γεράσουμε ποτέ, στο υπογράφω.
Και τις ντομάτες στα παπούτσια μου τις γράφω,
μαζί με το μανάβικο του κυρ-Αντώνη.
Deva Parinito
Edited by - 8thThief on 08/11/2005 16:40:14
το τόπικ αυτό ανοίχτηκε με μοναδικό σκοπό να ξεκαθαρίσουμε εντυπώσεις που λανθασμένα ενυπάρχουν στον καθένα μας. Απώτερος σκοπός
δεν είναι άλλος απ' αυτόν που υπάρχει μέσα στην ψυχή μας, δηλαδή την αυτοβελτίωση και την εξέλιξη... Γι'αυτό και το θέμα ανοίχτηκε στην
κατηγορία Ψυχή... Επειδή όμως κατά την γνώμη μου για να προσεγγίσει κανείς τα ανώτερα πεδία συνείδησης πρέπει καταρχήν, να πατάει
γερά τα πόδια του στην Γη, ξεκινήσαμε από τα πολύ τετριμμένα που αφορούν τις διαδικτυακές (και φορουμικές ειδικότερα) συζητήσεις μας...
προσπαθούμε μέσα από μία προσωπική αντιπαράθεση απόψεων να δείξουμε πως πίσω απ' όλα αυτά η Ψυχή παραμένει στο Δρόμο της
και ανεπηρέαστη από αυτά που τα εφήμερα αυτιά και μάτια μας εννοούν να της υποβάλλουν....
θα παρακαλούσα λοιπόν για την ανοχή σας στα Παραμύθια της Χαλιμάς, για τα οποία ναι μεν έχετε δίκιο να διαμαρτύρεστε καταρχήν, αλλά
να υπενθυμίσω πως και σε άλλες περιπτώσεις απενεργοποιήσεων, όταν κάποιο μέλος άνοιγε νέο λογαριασμό με διαφορετική οπτική και αντιμετώπιση
ως προς το φόρουμ, αυτό γινόταν ανεκτό από την συντονιστική ομάδα...
με τον ίδιο τρόπο που εγώ που βαλλόμουν (αδίκως) από το μέλος (τότε) Deva Parinito, κατάφερα να δω πίσω από το εικονικό ενός λογαριασμού και
να δώσω μία δεύτερη ευκαιρία και στους δύο μας (σε καλό μας βγήκε τελικά), νομίζω πως θα άξιζε να δώσετε αυτή την δεύτερη ευκαιρία και τώρα εσείς
τόσο στον ίδιο όσο και στους εαυτούς σας και στο φόρουμ....
αν πάλι, αυτό δεν είναι εφικτό θα το καταλάβω απόλυτα ![]()
ευχαριστώ
Galadriel

bitch and bites
quote:
όταν κάποιο μέλος άνοιγε νέο λογαριασμό με διαφορετική οπτική και αντιμετώπιση ως προς το φόρουμ, αυτό γινόταν ανεκτό από την συντονιστική ομάδα...
Ντάρλιγκ, αυτά μην τα λες, γιατί θα το πιστέψουν. Η σωστή φράση είναι "διαφορετική & ίδια". Άσε τους παρεξηγιάρηδες να αποφασίσουν μόνοι τους.
Είπα: " Ή οι κλέφτες θα γίνουν σαράντα ή ο λογαριασμός μου θα συνεχίσει να υπάρχει στην Pro-Bank, Pro-δίδοντας την ύπαρξή μου"
Deva Parinito
γιατί η υπερβολή μπορεί να περικλείει αυτή την Ουσία, ενώ οποιαδήποτε μετρημένη σκέψη πιθανότατα της πέφτει λιγότερη...
Το ποια είναι και δεν είναι η παρτενέρ σου, μου είναι και μένα (εντός φόρουμ φυσικά, μην ξεχνιόμαστε ε?) και των υπολοίπων
αδιάφορο!
Καλό είναι, αυτό, του οποίου παράδειγμα είμαστε εμείς οι ίδιοι, να μπορούμε να το μεταφέρουμε σε όλες τις αλληλεπιδράσεις μας
με τους άλλους... Οπως σε μία υγιή σχέση δεν μπορεί και δεν πρέπει να χάνουμε την προσωπικότητα μας, εξαιτίας και μόνο της σχέσης
αυτής, αλλά να παραμένουμε αυθεντικοί και να συνεχίζουμε σε μια ενωτική πορεία. Ετσι και στις φορουμικές μας συζητήσεις, καλό είναι
να αποφεύγουμε να συγχέουμε τα εξωφορουμικά τεκταινόμενα και η προσωπική μας γραφή και τρόπος σκέψης να παραμένουν αυθεντικά.
Το έχω ξαναπεί, αλλά δεν με διάβαζες τότε... Το με ποιον τρώμε, πίνουμε και κοιμόμαστε δεν αφορά κανέναν! και δεν πρέπει να αφορά
ΟΥΤΕ την ερμηνεία με την οποία προσεγγίζουμε τα γραπτά των άλλων...
γκε? γκε? (κοπρέντε ? που λες κι εσύ...)
οι αγάπες και οι έρωτες είναι ωραιότατα μεν, αλλά μας δημιουργούν εντυπώσεις που δεν έχουν λόγο να υπάρχουν... αν εγώ δηλαδή,
βάλω στα γραπτά μου δυό - τρία κιλά ηλιοβασιλέματα και θλιμμένες αγάπες και φώτα στους βρεμμένους δρόμους της πόλης, έγινα
ποιητής?
αν εγώ πάλι, που υπογράφω ως "bitch and bites" την "πω" σε κάνα δυό, έγινα κακιά?
τσου!
G. (επί του σημείου)

bitch and bites
quote:
Το ποια είναι και δεν είναι η παρτενέρ σου, μου είναι και μένα (εντός φόρουμ φυσικά, μην ξεχνιόμαστε ε?) και των υπολοίπων
αδιάφορο!
Μις Τζι μου, στο είπα. Μπορεί να πέφτω έξω.Στο είπα από το πρώτο μου μήνυμα στο θέμα σου. Αυτό μην το ξεχνάς.
Φυσικά και δεν ενδιαφέρει ποια είναι η παρτενέρ μου. Η λέξη "παρτενέρ" ήρθε να "προβληθεί" έναντι της λέξης "κομπλιμάν", αν θυμάσαι. Κομπλιμάν εσύ, παρτενέρ εγώ. Αχ εσύ, αμάν εγώ. Είμαι στιχατζής, μην το ξεχνάς.
Deva Parinito
quote:
Παραμύθια της Χαλιμάς
Η Χαλιμά μωρό μου, είναι η light βερσιόν του Αισώπου. Μια χαρά είναι, τι έχει δηλ ? Εγώ πολύ την γουστάρω. Κάτσε να ρωτήσουμε και το τζίνι.
- Εσύ τι λες για όλα αυτά τζίνι ?
- Πάλι μαλακίες λες Deva.
Deva Parinito & το τζίνι του
τώρα μιλάς ορθά (αν και καθήμενος υποθέτω)....
εκείνο το πέσω έξω λοιπόν, βλέπεις τώρα πως δεν μπορεί να είναι αυτονόητο για όλους? εγώ μπορεί να κατάλαβα τι λες, άντε και κάνα δυό άλλοι...
χρειαζόταν όμως ένας ολόκληρος κύκλος ποστ μέχρι να καταλάβουν οι περισσότεροι...
κι εδώ δεν είμαστε για να μιλάμε δυό τρία άτομα μεταξύ μας... αλλιώς κανονίζαμε να πάμε για καφέ, να πούμε τι θέλουμε και να τελειώνει η πλάκα...
φιλάκια βρε ![]()
G.

bitch and bites
Όσον αφορά τον τρόπο...
Έχει αναφερθεί πολλάκις, ποιος θα μπορούσε να είναι συμβατός
σε κάθε ανάλογη περίπτωση.
Αλλά κάποιες περιπτώσεις, επέλεξαν τον δικό τους τρόπο.
Ας είναι.
Δική τους η επιλογή.