- Τι είναι φιλοσοφία; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Τώρα, αν είσαι μάγκας
Τους μαγκες τους πατησε ολους το τραινο !!!!!!
quote:
Αν θες να προσεγγίσεις το θέμα φιλοσοφία θα πρέπει να ξεκινήσεις να το κάνεις απο μια διανοητική σκοπιά.
Για να μπορεσω να βοηθησω ,αν μπορω, στην διαλευκανση, θα πρεπει ειτε να μου αντιπαραβαλεται την ερωτηση της Αμαλιας με την δικια μου απαντηση ,πολυ συγκεκριμενα δηλαδη, η να εχω μια πολυ συγκεκριμενη ερωτηση
μηπως καταλαβω που εχω ξεφυγει
quote:
Αν θες να προσεγγίσεις το θέμα φιλοσοφία θα πρέπει να ξεκινήσεις να το κάνεις απο μια διανοητική σκοπιά.
Νομιζω οτι καταλαβα τι ενοεις με το παραπανω !!!!
Λοιπον θα σου πω οτι, αυτα ολα που εχω πει,. αναφερονται σε δυο τρια πραγματακια πολυ απλα
Για μενα ομως εξαιρετικα μεγαλης σπουδαιοτητος
Απο την αλλη το γεγονος ,οτι αναφερομαι σε περισσοτερα απο ενα πραγματα, σε συνδυασμο με τις παρερμηνειες που μπορει να δωσει καποιος, εστω και σε μια εξηγηση ,ειμαι σιγουρος οτι φταιει για το τι οτι δημιουργει το θεμα της ασυνενοησιας!!
Νομιζω οτι θα ειμαι πιο αποτελεσματικος αν θα αναφερομουν μονο σε μια ενοια
Σαν βασικη ,και αρχικη , ενοια λοιπον θα επελεγα αυτην της ΜΗΧΑΝΙΚΟΤΗΤΟΣ
Αν καποιος δεν κατανοησει καποιες ενοιες ειναι μετα πολυ δυσκολο να ακολουθησει την ροη μιας συζητησεως η καποιων προτροπων
Αυτο θα εκανα,αν ειχα αναλαβει την ευθυνη εκμαθησης καποιων πραγματων σε καποιους ανθρωπους , και αυτο θα κανω εαν μου ζητηθει να δειξω ξαναλεω τα λιγοστα αλλα σπουδαια πραγματα που εχω κατανοησει
quote:Πώς συνδέεται η μηχανικότητα με το θέμα της φιλοσοφίας;
Νομιζω οτι θα ειμαι πιο αποτελεσματικος αν θα αναφερομουν μονο σε μια ενοιαΣαν βασικη ,και αρχικη , ενοια λοιπον θα επελεγα αυτην της ΜΗΧΑΝΙΚΟΤΗΤΟΣ
Αν καποιος δεν κατανοησει καποιες ενοιες ειναι μετα πολυ δυσκολο να ακολουθησει την ροη μιας συζητησεως η καποιων προτροπων
Αυτο θα εκανα,αν ειχα αναλαβει την ευθυνη εκμαθησης καποιων πραγματων σε καποιους ανθρωπους , και αυτο θα κανω εαν μου ζητηθει να δειξω ξαναλεω τα λιγοστα αλλα σπουδαια πραγματα που εχω κατανοησει
quote:
Πώς συνδέεται η μηχανικότητα με το θέμα της φιλοσοφίας;
Αυτη ειναι η ερωτηση κεντρο που λεμε φιλε μου !!!!
Ασ φερω λοιπον ενα παραδειγμα μηπως και βρουμε μια κοινη οδο !!!!
Τι λεμε λοιπον ''φιλοσοφια '' στη καθημερινοτητα μας
Αυτος φιλοσοφει λεμε !!!!!
Αυτο που τουλαχιστον εγω εχω κατανοησει ,ειναι οτι αυτος ο ανθρωπος ψαχνει να βρει καποια πραγματα που αξιζουν στην ζωη ,
Καποιους σταθερους ''τοπους ''νοητικους να πατησει στερεα !!!
Παει λοιπον σε μια κηδεια , και αντιλαμβανεται οτι ολα αυτα που αντιπροσωπευει ,που πρατει, που αισθανεται , τα σχεδια του, οι μικροεγωισμοι του ,και γενικα ολο αυτο που αντιπροσωπευει ειναι ανωφελο ,ανουσιο και ολα τα εις αν.......
Εδω στην θεση αυτου του παραδειγματος μπορεις να βαλεις οποιαδηποτε στιγμη που υπαρχει καποια αντιληψη πχ ειδα τι μου εκανε το τσιγαρο η πληροφορηθηκα για το τσιγαρο ....θα κοψω το τσιγαρο η μια οποιαδηποτε αλλη κακκια συνηθεια
Edited by - xristosxatz on 30/12/2013 00:15:44
Γιατι γινεται αυτο ;;;;;;;
Η εξηγηση βρισκεται ,στο οτι σε λες τις παραπανω περιπτωσεις, υπηρξε δημιουργια συγκεκριμενων μηχανικοτητων ,που ωοθησαν στην ληψη αυτων των συμπερασματων η αποφασεων
Η πραγματικοτητα ομως της καθε μηχανικοτητας και η φυση της ειναι η αλλαγη
Ετσι οταν βρεθηκαμε σε μια παρεα που καπνιζε ξανακαπνισαμε και εμεις !!!!
Παρολο που ειχαμε ορκιστει για το αντιθετο !!!!
Οταν συνεβη κατι που προσεβαλε το εγω μας, αντιδρασαμε με τον ιδιο απαραλακτο τροπο
Οταν ειχαμε το καταληλο ερεθισμα κυνηγησαμε και παλι την μικροτητα μας
Και παει η ......ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ η μαλλον η αμπελοσοφια ,που ομως δεν ειναι αποριπτεα διοτι φανερωνει την διαθεση για κατι καλυτερο
Η αληθεια δηλ ειναι οτι αυτος που κανει κουμαντο ειναι η μηχανικοτητα !!!
Για αυτο και εχω επανειλειμενως πει οτι σαν ανθρωποι ειμαστε ερεθισματικοι !!!!!
Δρουμε δηλαδη συμφωνα με το ερεθισμα ,που ξανα λεω ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ
Εχει ΣΩΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΙ ΑΡΑ ΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΘΕΙ Αυτο μας κυβερνα!!!!
Αυτην την ΑΝΤΙΛΗΨΗ πρεπει να αποκτησει καποιος ουτως ωστε να εχει μια πιο πληρη εικονα του εαυτου του
Τι είναι η Φιλοσοφία;
έχει αγνοηθεί πλήρως, αν και σύμφωνα με την σειρά (αν φυσικά είναι όπως ανέφερα) είναι και το σημαντικότερο.
Γυρνάτε την Φιλοσοφία γύρω από τον εαυτό σας/μας, λες και είμαστε εμείς το κύριο και αποκλειστικό αντικείμενό της, ενώ κάτι τέτοιο, αν με έναν αγαθό τρόπο μπορεί να θεωρηθεί πλάνη, με έναν ουσιαστικότερο τρόπο καταντά μαλακία.
Λες και το Κόσμος είναι εντελώς και μονοσήμαντα εξαρτημένο και εκπορευόμενο της ύπαρξή μας, ή ακόμα και από τις αισθήσεις και τους μηχανισμούς μετάφρασης και αξιοποίησής τους.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:
Γυρνάτε την Φιλοσοφία γύρω από τον εαυτό σας/μας, λες και είμαστε εμείς το κύριο και αποκλειστικό αντικείμενό της,
Μα και βεβαια εκει θα την γυρναω !!!
Που αλλου θα μπορουσα αλλωστε!!!
Θα ελεγα ψεματα αν καταπιανομουν με κατι αλλο !!!
Με ενδιαφερει αφανταστα ο τροπος της δικης μου λειτουργιας !!
Αλλωστε ας μην ξεχναμε, οτι ειμαστε ενα κυταρο της κοινωνιας που ζουμε
Ως εκ τουτου εαν αυτο το κυταρο αρχισει να λειτουργει ευρυθμα αυτο πλεον δεν θα αφορα μοναχα αυτο το ιδιο, αλλα θα επηρεαζει, και την κοινωνια στην οποια ζει !!!
Επισης δεν πρεπει να ξεχναμε οτι ο τροπος λειτουργιας μας καθοριζει και πως βλεπουμε τα πραγματα και αν τα βλεπουμε !!
Ολα αυτα ομως, δεν θα ηταν ικανα, για μια μακροχρονη συνεχιση της ενασχολησης με τα εσωτερικα
Ο στοχος δεν μπορει να αφορα εξωτερικα πραγματα!!!
Το βασικοτερο κινητρο ειναι η δημιουργια !!!!
Στοχος ειναι ο ιδιος ο δρομος !!!!
Ειναι η δημιουργια που λαμβανει χωρα συναμα με την εσωτερικη ενασχοληση
Edited by - xristosxatz on 30/12/2013 09:49:37
Εγω τετοιες ικανοτητες δεν εχω !!
Και βεβαια δεν θα ενοιωθα βολικα να αναμασω θεωριες που εχω διαβασει και που ουδε μια σχεση εχω με αυτες !!
quote:
με έναν ουσιαστικότερο τρόπο καταντά μαλακία.
Edited by - xristosxatz on 30/12/2013 10:18:57
Edited by - xristosxatz on 30/12/2013 10:19:22
Συνεχιζοντας δεν ξερω φιλε ΠΥΡΙΝΕ αν εδωσα σε ικανοποιητικο βαθμο μια εξηγηση για το πως η μηχανικοτητα συνδεεται με την φιλοσοφια
Ουσιαστικα το να αναγνωρισει καποιος τον ΑΛΗΘΙΝΟ τροπο λειτουργιας του [και η μηχανικοτητα εχει ενα μεγαλο μεριδιο στον τροπο αυτο ]σημαινει οτι πλεον βαδιζει με αληθινα δεδομενα
Αυτο σημαινει οτι πλεον δεν θα τον ξεγελα η ζωη του στον βαθμο που αυτο καποτε συνεβαινε
Θα μπορει να ευθυγραμιζεται και να ειναι περισσοτερο δεκτικος, σε καταστασεις, που κατω απο διαφορετικες συνθηκες, θα ηταν αδυνατο , να κανει κατι παρομοιο
ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ
Πτυχές του σώματός σου στα σεντόνια
Δεν έχω άλλο κόσμο να σου δώσω.
Απόψε, που με βάρυναν τα χρόνια
και σκέφτομαι να φύγω, να τελειώσω
γυρεύω το σκοτάδι σου, σαν να ‘σουν
Αυγερινός, σε αυτούς που θα με χάσουν
Γυρεύω το ξημέρωμα πριν φύγει
το σώμα σου στα δάση και στα ρίγη.
Μα, σκύβω κι ακουμπώ στη μυρωδιά σου
με τ’ άστρωτα λευκά παρηγοριέμαι
και να, θυμάμαι κάτι στα μαλλιά σου
σαν φως και λίγο-λίγο αποκοιμιέμαι…
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
θέλω - θά 'θελα
θέλω ένα τσιγάρο αναμένο
με φωτιά παθιασμένη..
μια αγκαλιά γεμάτη στοργή..
και ένα φιλί με όνειρα γεμάτο..
θα θέλα να ήμουν κομμάτι
των ονείρων σου
ο άνεμος ο ίδιος
να έρχομαι να σε αγγίζω
απαλα στο σώμα
και να σου ψυθιρίζω τρυφερά λόγια
της σιωπής στο αυτί
αλμυρή
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
πρωτα απ' όλα θα ήθελα να πω οτι βρίσκω πολύ καλή την σελίδα αυτη αν και δεν λείπουν και τα... σκουπίδια (κατα την γνώμη μου πάντα).
Αυτά για αρχή.
Παναγιώτης Κονδύλης
Στοχασμοί και αποφθέγματα
Συμπληρωματικά περί οπτικής
Οι παρωπίδες προσφέρουν ασφαλή προσανατολισμό.
Επειδή τα όρια των ονείρων είναι ρευστά, γίνονται ρευστά και τα όρια του Πραγματικού: γιατί το Πραγματικό βλέπεται από τη σκοπιά του ονείρου.
Ελπίδα και φόβος παρεμποδίζουν την κατανόηση των ανθρωπίνων πραγμάτων· Η ελπίδα όμως ξεπερνιέται πολύ δυσκολότερα από το φόβο.
Ο άνθρωπος είναι ικανός να πιστέψει οτιδήποτε, προκειμένου να πείσει τον εαυτό του και τους άλλους ότι οι πράξεις του βρίσκονται σε συμφωνία με τις πεποιθήσεις του.
Μας ενδιαφέρει λιγότερο το τι είμαστε από το τι πιστεύουν οι άλλοι για μας.
Ευσεβείς διαλογισμοί
Μετά το θάνατο του Θεού όλα επιτρέπονται — θρησκολογούν ορισμένοι· όσο ζούσε ακόμη ο Θεός, τα είχε επιτρέψει όλα από μόνος του — διαπιστώνουν άλλοι.
Αν ο θάνατος δεν έχει νόημα, τότε δεν έχει νόημα ούτε η ζωή: αυτό υπήρξε ανέκαθεν το ισχυρότερο —και δολιότερο— επιχείρημα των επί γης τοποτηρητών του Εκείθεν.
Ο διάβολος είναι εξαιρετικός θεολόγος, οι θεολόγοι μέτριοι διάβολοι.
Κοινωνιολογία της ηθικής και ηθική της κυριαρχίας.
Γιατί οι μικροαστοί δεν είναι ποτέ κυνικοί: Η πίστη στην ύπαρξη και την πρακτικότητα των γενικώς αποδεκτών κανόνων της ηθικής τους παρέχει ένα αίσθημα πρόσθετης ασφάλειας.
Ο τωρινός κυρίαρχος επικαλείται τη λογική, ο μελλοντικός υμνεί την ελευθερία.
Οι ιδέες είναι η παρηγοριά των αδύναμων και η πρόφαση των ισχυρών.
Φιλοσόφων εγκώμιον
Η έλλειψη ιστορικής παιδείας είναι η αστείρευτη πηγή έμπνευσης των φιλοσόφων.
Το πρώτο μέλημα τού επαγγελματία φιλοσόφου είναι να πείσει τον εαυτό του και τον κόσμο ότι κερδίζει το μισθό του όχι ως απλός εργαζόμενος, σαν όλους τους άλλους, αλλά ως ευεργέτης της ανθρωπότητας.
Οι θεωρητικές αναμετρήσεις μεταξύ φιλοσόφων γίνονται ειλικρινείς μόνο όταν καταλήγουν σε προσωπικές ύβρεις.
Μια παραβολή των πολιτικών αναλύσεων του Tocqueville και του Hegel δείχνει ότι ο κήρυκας του απόλυτου Πνεύματος ήταν τελικά επαρχιώτης.
Περί υγιεινής ζωής
Οριστικό επιχείρημα υπέρ του καπνίσματος: Η απόλαυση είναι βέβαιη, ο κίνδυνος είναι ενδεχόμενος.
Ζητήματα γούστου
Απ' όλα προτιμώ περισσότερο την μετριοφροσύνη των αμόρφωτων. Όμως από το θράσος των ημιμαθών προτιμώ τη ματαιοδοξία των πεπαιδευμένων.
Είναι καλό πού το σώμα μου δεν μπορεί να διαπράξει όλες τις αμαρτίες του πνεύματος μου.
Ο απέραντος πόθος να ρουφήξεις τον κόσμο — και η απέραντη ανία αφότου το έκανες.
Το φθινόπωρο είναι ο πιο εμπνευσμένος κιτς ζωγράφος.
Ο γάμος ισοδυναμεί με την απόπειρα να αντικαταστήσουμε όλα τα βιβλία του κόσμου με μία και μόνη εγκυκλοπαίδεια.
Summa summarum
Καμμιά αθωότητα δεν είναι αθώα, καμμιά ενοχή δεν είναι ένοχη.
Ανθρώπινο είναι οτιδήποτε πράττουν ή έχουν πράξει οι άνθρωποι.
Οι αξίες είναι σχετικές και ο άνθρωπος θνητός· στην έσχατη συνέπεια του τούτο το στοιχειώδες συμπέρασμα σημαίνει: μηδενισμός.
Ο ανδρισμός, ο οριστικός δηλαδή αποχαιρετισμός κάθε ελπίδας και φόβου, είναι η ηθική του μηδενισμού.
Το Δαιμονικό δεν είναι κάποιο σκοτεινό ορμέμφυτο, αλλά η έσχατη συνεπεία της σκέψης.
Να μη θέλεις τίποτα, να θέλεις το τίποτα, να μη θέλεις: αυτές είναι κατά σειρά οι δυνατές κλιμακώσεις της βούλησης.
Μετάφραση: ΛΑΜΠΡΟΣ ΛΑΡΕΛΗΣ
(Νέα Εστία τ. 1717)
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Καρδιες βαθυστοχαστες ,πνευματα σοφα, δεχτειτε την ζωη οπως την επλασε ο Θεος.Ειναι μακρα δοκιμασια,ακαταληπτη προπαρασκευη για την αγνωστη μοιρα.Η μοιρα αυτη ,την αληθινη εννοω,αρχιζει για τον ανθρωπο απο το πρωτο σκαλοπατι του ταφου.Τοτε παρουσιαζεται κατι σ'αυτον και τοτε μολις ο ανθρωπος διακρινει το οριστικο.Οριστικο λεω.
Οι ζωντανοι βλεπουν το αοριστο,μονο στους νεκρους γινεται ορατο το οριστικο.Στο μεταξυ, αγαπατε υποφερετε,ελπιζετε και σκεφτεστε.Αλλοιμονο σε κεινον που αγαπησε μονο κορμια, σχηματα κ'επιφανειες.Ο θανατος θα του τα εξαφανισει ολα.Προσπαθειτε να αγαπατε ψυχες ,γιατι αυτες θα τις ξαναβρειτε.
#######################
Ποσο μεγαλο ειναι να σ'αγαπουν.Υπαρχει τιποτε μεγαλυτερο?Ναι Ν'αγαπας.Απο το πολυ παθος η καρδια γινεται ηρωικη.Αποτελειται πια απ'οτι ειναι καθαρο και αγνο,και στηριζεται μονο σ'οτι ειναι υψηλο και μεγα.Οπως ειναι αδυνατο να φυτρωσει τσουκιδα πανω σε παγωμενο χιονι το ιδιο ειναι αδυνατο να βλαστηση σ'αυτη σκεψη αναξια.
Κρατω για μενα τον αγαπημενο συγγραφεα αν και ειναι πασιγνωστος.
Αγαπητέ μου ανιψιέ Λεωνίδα, ψευτο-Σπαρτιάτη, χαίρε!
»Το τελευταίο σου γράμμα φανερώνει πως έχει η σοφολογιότητά σου διανοητική φαγούρα, τις περίφημες πνεματικές ανησυχίες που 'χουν οι νέοι, και δώστου δένεις προβλήματα και μάχεσαι ύστερα να τα λύσεις και δεν το καταφέρνεις κι απελπίζεσαι, και τα βάζεις με το Θεό, με το διάολο και με το νου του ανθρώπου· κι ύστερα σέρνεις γοερές κραυγές και μου ζητάς βοήθεια. Τι βοήθεια να σου δώσω, κακόμοιρο με τα γυαλάκια κλωσοπουλι της Αθήνας; Απάνω τους, παλικαράκι μου, αέρα! καθώς φωνάζετε όταν κάνετε γιουρούσι στους αντάρτες, ρίξου απάνω στους φοβερούς αγκαθερούς σκαντζόχοιρους, στα αιώνια ρωτήματα, σπάσε και συ τα μούτρα σου, αιματώσου στις αγκίδες τους, και σαν πια καταλάβεις πως δεν είναι το «αίμα τους που αναγλείφεις με ηδονή, παρά το δικό σου το αίμα που χύνεται, τότε πια υπόγραψε παράδοση χωρίς όρους, να ησυχάσεις. Παραδώσου σ' ένα μεγάλο σκαντζόχοιρο, θέλω να πω σε μια μεγάλη ίδέα, υπάρχουν τόσες και τόσες -πατρίδα, θρησκεία, επιστήμη, τέχνη, δόξα, κομουνισμός, φασισμός, ισότητα, αδελφοσύνη... φτάσατε στο ξεπουλημα, νεαροι μου, διαλέγετε και παίρνετε! Υπάρχουν σήμερα ντουζίνες μεγάλες ιδέες, γιατι δεν υπάρχει καμιά γιατι μπήκατε, σου λέω, στο ξεπουλημα, βράδιασε, παίρνει τέλος το πανηγύρι, έπεσαν οι τιμές, μπορείς ν' αγοράσεις για ένα κομμάτι ψωμί μια μεγάλη ίδέα.
»Όταν ήμουν κι εγώ νέος, θυμούμαι είχε έρθει στο νησί μας ένας τσαρλατάνος Ιταλός με καπέλο καμινάδα και θεράπευε όλες τις νόσους και τις μαλακίες. Στέκουνταν ορθός σ' ένα κάρο, που το τραβούσε ·μιά αγαθή υπομονετικιά γαϊδουροπουλα, που την έλεγε, δεν ξέρω γιατι, Καρολίνα· κι αυτόν τον έλεγαν Καρολίτο. Κρατούσε τις φούχτες του γεμάτες μποτιλάκια και σκονάκια και μαντζούνια. Τι αρρώστια είχες; όλες τις γιάτρευε· έβγαζε και δόντια· έβαζε και γυάλινα μάτια· πουλούσε και ξύλινα χέρια με χοντρδ αγκρίφι για τους κουλούς· και ξύλινα ποδάρια με σούστα για τους μονοπόδαρους, και ζώνες λαστιχένιες για τους σακατεμένους. Είχε και ξόρκια μαγικά για τους ερωτοχτυπημένους κι ένα άσπρο ποντίκι, που διάλεγε με το μουσουδάκι του ένα χαρτάκι μ' ένα δίστιχο και σου 'λεγε τη μοίρα σου...
»Ένας Καρολίτος είναι κι ο νούς του ανθρώπου, Λεωνιδάκι μου· πες του την αρρώστια σου και σίγουρα θα σου βρεί το γιατρικό σου να γιάνεις· και καθώς υποψιάζουμαι από άλλα σου γράμματα, το γιατρικό για την αρρώστια σου υπάρχει κι είναι αληθινα θαματουργό. Ρωτάς από που ερχόμαστε και που πάμε και ποιος ο σκοπός της ζωής, και τι και πως και γιατι; μεγάλη άρρώστια! Μα ο Καρολίτος θα σου δώσει την απάντηση να ησυχάσεις· την ξέρω κι εγώ την απάντηση αυτή, γιατι, λίγο πολύ, είμαι Καρολίτος· το γιατρικό σου το λοιπόν λέγεται: Μαριώ. Αυτή θα σου δώσει σίγουρη αποστομωτική απάντηση σε όλα σου τα ρωτήματα' πάρε δυό ή τρεις στάλες Μαριώ, όσες σηκώνεις (όσο περισσότερες τόσο καλύτερα) το βράδυ πρίν κοιμηθείς -και θα ησυχάσεις.
»Θαρρεΐς πως κοροϊδεύω όπως το 'χω συνήθειο, και δεν καταδέχουμαι ν' ανοίξω σοβαρές κουβέντες μαζί σου; Γελιέσαι, νεαρέ μου· πιο σοβαρά δεν μπορώ να μιλήσω, ετούτος είναι ο ανώτατος καρπός όλης μου της σοφίας. Δεν έχω μαθές εμπιστοσύνη στην ανθρώπινη αντοχή και στις μεγάλες ιδέες που τυραννούν, σαν τα σπειριά της νιότης, τους νέους· κουφοβράζει το αίμα τους, έρεθίζουνται και ταράζουνται για την αρχή και το τέλος του κόσμου, για το σκοπό της ζωής, κι αν πρώτα γεννήθηκε η κότα ή το αυγό· δερματική αρρώστια, νεαρέ μου, τίποτ' άλλο. Ένα πρωΐ, εκεί που περπατούν ανήσυχοι, βυθισμένοι σε μεγάλους στοχασμούς, συναντούν μια σουσουράδα, στρουμπουλή χωριατοπουλα ή άναιμικιά πρωτευουσιάνα, μελαχρινή ή κατάξανθη ή καστανιά (Εχει για όλα τα γούστα) και στέκουνται με άνοιχτο το στόμα -να η απάντηση· την παντρεύουνται κι ησυχάζουν.
»Αύτά έχω ν' απαντήσω στο μεγαλοϊδεάτικο γράμμα σου, αγαπητέ μου ανιψιέ·
ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ
ΟΙ ΑΔΕΡΦΟΦΑΔΕΣ
(- ΘΕΛΕΙ, ΛΕΕΙ, ΝΑ 'ΝΑΙ ΛΕΥΤΕΡΟΣ. ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΝ!)
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Κανε με μικρό θεό των αστεριών και φώτισε με ξανά.
Αναστησε με και δώσε μου τη δύναμη να ανασταίνομαι και να ανασταίνω.
Πέτα απο πάνω μας τη δυστυχία και την άγνοια. Λυπήσου την μικρότητα της ύπαρξης μας. Κάνε μου δώρο την καρδία σου και το ουράνιο τόξο σου Ουρανέ.
Πάρε τον φόβο απο τον Κώστα ουρανέ, τον χρειάζομαι δυνατότερο μιας κι εγώ είμαι ένα ΤΙΠΟΤΑ... Ουρανέ ρίξε κεραυνούς στα ψέματα, ρίξε ηλιαχτίδες στην Αλήθεια.
Ουρανέ....
Κάνε τα παιδιά όλου του κόσμου παιδιά σου. Δώσε τους Φαγητό, Νερό και Δύναμη.
Αντίο Ουρανέ.... ειμαι δικός σου Κώστα
Kahlil Gibran:
"Τα τρία μυρμήγκια"
Τρία μυρμήγκια αντάμωσαν πάνω στη μύτη ενός ανθρώπου, που ήταν ξαπλωμένος και κοιμόταν στον ήλιο. Χαιρετήθηκαν, σύμφωνα με τα έθιμα της φυλής τους, και στάθηκαν εκεί κι άρχισαν την κουβέντα.
Το πρώτο μυρμήγκι είπε : "Αυτοί οι λόφοι κι αυτές οι πεδιάδες είναι οι πιο άγονες που έχω γνωρίσει. Ψάχνω ολημερίς για κανένα σποράκι, αλλά δε βρίσκω τίποτε". Το δεύτερο μυρμήγκι είπε : "Ούτε εγώ βρήκα τίποτε, μολονότι έψαξα κάθε γωνιά και ξέφωτο. Αυτή είναι θαρρώ η χώρα εκείνη που ο λαός μου την ονομάζει μαλακιά και κινούμενη γη, όπου τίποτα δε φυτρώνει". Το τρίτο μυρμήγκι σήκωσε τότε το κεφάλι και είπε : "Φίλοι μου, αυτή τη στιγμή στεκόμαστε πάνω στη μύτη του Υπέρτατου Μυρμηγκιού, του ισχυρού και άπειρου Μυρμηγκιού. Το σώμα του είναι τόσο μεγάλο ώστε δεν μπορούμε να το δούμε. Η σκιά του είναι τόσο μεγάλη, ώστε δεν μπορούμε να την ανιχνεύσουμε. Η φωνή του είναι τόσο δυνατή, ώστε δεν μπορούμε να την ακούσουμε. Και είναι ο Πανταχού παρών".
Όταν το τρίτο μυρμήγκι είπε αυτά τα λόγια, ο άνθρωπος γύρισε στον ύπνο του, σήκωσε το χέρι του, κι έξυσε τη μύτη του. Τα τρία μυρμήγκια έγιναν λιώμα .
(απόσπασμα από το "Ο Τρελός" )
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Δεν είμαστε εμείς
είν’ οι σκιές μας
πάνω σε ξερολιθιές
που άλλοι πέτρα την πέτρα
σώριασαν
κάτω από έναν ξένο ήλιο
που λίγο λίγο με το φως του
μας ξεθωριάζει.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius