Κολίμπρι
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
ισως μια νέα αρχή στη ζωή σου θα ήταν καλή για σένα αλλά και για αυτή, όσο οδυνηρό κι αν είναι στην αρχή.
Ιt's up to you!
Εγω τι να κάνω που έχω ερωτευτεί την... http://www.guildguitars.com/gear/gear.php?node_id=2249
...μπορείτε να μου πείτε?
σιγα τη διαφόρα που εχουμε οι αριστερόχειρες απο τους δεξιόχειρες
Ενα πραγμα μου τη σπάει σ'αυτή την ιστορία: να με ρωτάνε όσοι με βλέπουν να γράφω ή να παίζω κιθάρα, -Αριστερόχειρας είσαι;
- όχι σε μεγάλε, απλα που και που αλλάζω χέρι για να μη βαριέμαι....
Αυτά...
quote:
quote:
--------------------------------------------------------------------------------Και κάτι τελευταίο για τη φύση....ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΣΩΣΤΟ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΔΙΟΤΙ ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΗ
--------------------------------------------------------------------------------
Κι όμως υπάρχει! Το κάθε πράγμα μέσα στη φύση έχει συγκερκιμένη λειτουργία. Αν δεν την επιτελεί τότε είναι άχρηστο για τη φύση. Στο ζήτημά μας, η φύση έδωσε στους ανθρώπους γεννητικά όργανα με σκοπό την αναπαραγωγή και όρισε ότι για να αναπαραχθούν οι άνθρωποι χρειάζεται αρσενικό+θηλυκό. Αυτή είναι δηλαδή η "φυσική" λειτουργία τους.
Τώρα βέβαια είμαι σίγουρος ότι θα βγούμε κάπως off topic γιατί μάλλον το ζήτημα με τη φύση θα μας απασχολήσει αρκετά στη συνέχεια
Συμφωνώ οτι στη φύση καθετι έχει συγκεκριμένη λειτουργία.Και για αυτό τον λόγο υπάρχουν τα γεννητικά όργανα(αναπαραγωγή). Αλλά η προσωπική ευχαρίστηση και συγκεκριμένα η σεξουαλική ευχαρίστη δεν χρειάζεται απαραίτητα έναν άνδρα και μια γυναίκα. Για την αναπαραγωγή είναι αφύσικο να έχουμε δύο αιδεία, αλλά όχι για το σεξ.
Φτάνει αυτό!
πίστεψα σε αξιές που έγιναν αηδίες. Έτσι συνεχίζω περπατώντας "αποδυναμωμένος" απο αυτές μα δεν καταλαβαίνω το γιατί.
Σε αξιές και αηδίες... Περίμένω το φώς για να κοιμηθώ. Επιμένω και αντιστέκομαι αντιδρώντας. γι' αυτό σήμερα το πρωί με λύγισε ένας στίχος του Θανάση Παπακωνσταντίνου:
Γειά σας πότες της στρογγυλής τραπέζης
που τα σαρκία σας η μέθη κυβερνά
ας είναι μια φορά τίποτα να μην πούμε
τον ψίθυρο των άστρων έπιασε η γκλάβα μου
αρμονία και χάος... πάλι στα ίδια γυρνώ...
...και αποκοιμήθηκα...
(amalia σε ευχαριστώ για την επέμβαση στον demasgamas)
.Καληνύχτα!
Τώρα που η πόλις μετανάστεψε, καθίζει η μνήμη της πομπής και αναστενάζει εμπρός εις τους κενούς και ηλιοκαείς τροχιοδρόμους
Κάπου τους ξέρω αυτούς τους "κενούς και ηλιοκαείς τροχιοδρόμους",
σε καποιο όνειρο με τους αδελφούς μου τους είδα και ταξιδεύω πάνω τους - με στασεις και παραστρατήματα - άλλοτε ζωντανός και άλλοτε νεκρός. Κυνηγάμε το όνειρο αυτό ακόμη, στο δρόμο του φεγγαριού πάνω στα κύματα και το φώς του φάρου μας, μας φωτίζει. Αν δεν αράξουμε στα βράχια της ακρογυαλιάς πάλι όλοι μαζί ίσως να μην προχωρήσουμε. Δεν υέλω να προχωράω μόνος μου. Φοβάμαι... Φοβάμαι το σκοτάδι... Φοβάμαι το έρεβος... Μουσικές με βοηθάνε να παραλύσω στην αγκαλιά του χάους που κρύβω μέσα μου, στην προσπάθεια να το καταλάβω και να με καταλάβει, να με τυλίξει... Πετάω το προσωπείο μου και ψάχνω πάλι αυτή την αγκαλιά. Η "πόλις μετανάστεψε" και εγώ μαζί της χάνομαι στα στενά και τα πάρκα της παρακμάζοντας την σάρκα και δυναμώνοντας τον νου. Όχι μόνος. Όχι φοβισμένος. Όμως πάντα μετανάστης και ακούραστος ταξιδιώτης... Πάνω στις κενές και ηλιοκαμένες ράγες του τρένου...
όχι μόνο στο site αλλά και μέσα σου. Καλό ταξίδι...
Όσοι περισσο΄τεροι, τόσο το καλύτερο!
Take it easy...
ζω μαζί τους. αγκαλιασμενος με τους φόβους, σαν ένα πλάσμα.
Τελειώνει κάπως έτσι: Δεν υπάρχει διάδοχος ή εκπρόσωπος μου που θα συνεχίσει τη διδασκαλία τώρα ή οποτεδήποτε στο μέλλον, στο όνομα μου... Δε χρειάζονται ερμηνευτές... Κάθε άνθρωπος θα πρέπει να παρατηρεί κατευθείαν τις δικές του δραστηριότητες κι όχι μέσω κάποιας θεωρίας ή αυθεντίας.... (1986)
...Ζήτω που καήκαμε...
Δεν θυμάμαι που το είδα αλλά μου έκανε εντύπωσε και γέλασα με την ψυχή μου...
Κανε με μικρό θεό των αστεριών και φώτισε με ξανά.
Αναστησε με και δώσε μου τη δύναμη να ανασταίνομαι και να ανασταίνω.
Πέτα απο πάνω μας τη δυστυχία και την άγνοια. Λυπήσου την μικρότητα της ύπαρξης μας. Κάνε μου δώρο την καρδία σου και το ουράνιο τόξο σου Ουρανέ.
Πάρε τον φόβο απο τον Κώστα ουρανέ, τον χρειάζομαι δυνατότερο μιας κι εγώ είμαι ένα ΤΙΠΟΤΑ... Ουρανέ ρίξε κεραυνούς στα ψέματα, ρίξε ηλιαχτίδες στην Αλήθεια.
Ουρανέ....
Κάνε τα παιδιά όλου του κόσμου παιδιά σου. Δώσε τους Φαγητό, Νερό και Δύναμη.
Αντίο Ουρανέ.... ειμαι δικός σου Κώστα
πρωτα απ' όλα θα ήθελα να πω οτι βρίσκω πολύ καλή την σελίδα αυτη αν και δεν λείπουν και τα... σκουπίδια (κατα την γνώμη μου πάντα).
Αυτά για αρχή.
εχω την αίσθηση οτι προσπαθεις να κάνεις κατι εντυπωσιακό μα δεν τα καταφένρεις.τι να σου πω.προσπάθησε.Ισως κάποια στιγμη....
Δεν θυμάμαι που το είδα αλλά μου έκανε εντύπωσε και γέλασα με την ψυχή μου...