- ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ.... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
γέλαγες κάποτε λέγοντας "γλώσσα δεν έχει βάλει μέσα σήμερα αυτό το κορίτσι"
τώρα, γελάς ακόμα...?
γελάς ε?
G.
Δ
Ε Κ
μεσ΄την κούρασή σου
να στοχάζεσαι,
να περιδιαβαίνεις ακούραστος
στοχαζόμενος
πάνω στα κοράλια του νου,
στην ρέμβη των ωκεανών
ρεμβαστικός
όσο ποτέ
στους ανθώνες της δικής μου καρδιάς.
΄Ονειρο και θύμηση,
και τις νύχτες
στις διηγήσεις σου
ζωντανεύουν
θρύλων φιγούρες
ανατολίτικων παραμυθιών...
Ξέρω, συμπλέκεις
την καρδιά με το μυαλό.
Ξέρω το ύφος σου είναι μεταδοτικό.
Με μπάζει άμεσα στους ξενώνες των ανθρωπίνων
αναζητήσεων.
Ξέρω να φυλάγομαι
πιά.
Κράτα με...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Ξέχνα τους αχούς της ματαιότητας
του μυστηρίου τη γητειά.
Κοράκια που αντιμάχονται...
Κράτα στοχασμούς
ανωτερότητας
σπάσε την ψευτιά
αυτών που δεν αισθάνονται...
Ανέγνωρα πλάτια
ψυχής μονοπάτια
στο άγνωστο πάμε
πιστά προσπερνάμε...
ΟΣΑ ΠΟΝΑΝΕ
ΑΠΛΑ ΚΡΑΤΑΜΕ
ΟΤΙ ΑΓΑΠΑΜΕ.
ΕΣΥ ΕΜΕΝΑ
ΕΓΩ ΕΣΕΝΑ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Τα διλήμματα πρέποντα.
Κι η λογική του άσπρου μαύρου παρούσα και απούσα συνάμα.
Μιά βόλτα στην Πνύκα.
Κι οι ψίθυροι του Δεκέμβρη, να λένε:
-Μη σύρεις τη ζωή καταγής
σε ρυθμούς που οι άλλοι επιβάλλουν.
Αργά και βασανιστικά.
Καλύτερα να διαπρέψεις
στου θέρους το άσμα
παρά να γενείς
αδίστακτο έντομο.
Αρμονία και θετικές αλλαγές.
Που να τις βρεις;
Κεφάλια στους κέκρακτες
πιό νεκρά απ΄την ισοπέδωση.
Λίγοι ξεχωρίζουν.
Μιά βόλτα στην Πνύκα...
Χαμογελώ στον καθησυχαστικό τόνο της φωνής σου.
Σαν ελαφρώνεις το φορτίο μου στις πιό βαριές μου ώρες...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
remember?
Galadriel
υ.γ. μη φοβάσαι...
Δ
Ε Κ
Εν ουρανοίς ή επί γης...
Ανέβα στο βήμα
να υπερασπιστείς
τον λόγο που με λόγο απορρίπτεις.
Δημαγωγών
μετρίων φωνές
και σοφιστών
μεθοδεύσεις...
Οι άνθρωποι αγάπη μου
είναι που σφάζουν
καίνε
ρημάζουνε τον κόσμο δαύτο.
Και στα καμένα χώματα, ψυχή μου,
σπέρνουνε παραδείσους...
Κόσμος
αυριανός
ανέγνοιαστος
και πράος...
Δράκοντες...
Πράττοντες...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Η ρίζα του Ιεσσαί
Έλλη Πασπαλά
Έτσι όπως κάνεις έτσι όπως πας,
το δρόμο χάνεις και παραπατάς
μη μου ζορίζεσαι
πάει βαθιά η ρίζα του Ιεσσαί...
Το ευχαριστώ που σου χρωστώ
είναι βαθύ, βαθύτερο απ' τον έρωτα
κι όμως αυτό το ευχαριστώ
δεν έχω βρει τα λόγια να στο πω!
Να μην τρομάζεις, μη σταματάς
μπρος να κοιτάζεις και να μ' αγαπάς
Μην απελπίζεσαι
είναι βαθιά η ρίζα του Ιεσσαί...
Να μην τρομάζεις να μ' αγαπάς
μπρος να κοιτάζεις να μην απελπίζεσαι
κι όταν δειλιάζεις και δε τολμάς
να μ' αγκαλιάζεις και να προχωράς!
Το ευχαριστώ που σου χρωστώ
είναι βαθύ, βαθύτερο απ' τον έρωτα
το σ' αγαπώ αυτό...
Ακόμα ψάχνω τρόπο να στο πω!
Το ευχαριστώ που σου χρωστώ
είναι βαθύ, βαθύτερο απ' τον έρωτα
κι όμως αυτό το ευχαριστώ
Δεν έχω βρει το τρόπο να στο πω!
...mat...
Γιατι τώρα??
Ενός λεπτού φιλί
Έλλη Πασπαλά
Αχ...απόψε πάρε με
με δυο φτερά μ' ένα φιλί
μ' ένα ιπτάμενο χαλί
να δω τον κόσμο μια φορά από ψηλά
τ' αστέρια χαμηλά
Αχ...απόψε κράτα με
απ' το σπασμένο μου φτερό
στον τελευταίο μας χορό
μεσα απ' τους κύκλους του σαν κόμπος να λυθώ
γλυκά να ζαλιστώ
Η αγάπη, αγάπη μου,
πληγωμένο πουλί
απόψε αχ...για μας τους δυο
ας κράταγε ενός λεπτού φιλί
Απόψε πάρε με....
Αχ...ψυχή μου μάγισσα
κι αναστενάρισσα καρδιά
πήραν τα πόδια μου φωτιά
θέλω να τρέξω, να χορέψω , να στο πω
ακόμα σ' αγαπώ
Η αγάπη, αγάπη μου,
πληγωμένο πουλί
απόψε αχ...για μας τους δυο
ας κράταγε ενός λεπτού φιλί
Απόψε πάρε με....
Γιατι τώρα??
Η αγάπη ποτίζεται.
Αν της λείψει αυτό το ιερό ύδωρ
ραγίζει...
Σε σκέφτομαι
κι είναι κουρασμένες οι μνήμες οι στιγμές.
Στην αιώρα του δειλινού
αφήνω τη σκέψη να ταξιδέψει.
Με βρήκε η νύχτα
να χαμογελώ
στη λογική
να σφίγγω παθιασμένα το συναίσθημα.
Αλλά δες, φεύγω,
Μέσα σε τυμπανοκρουσίες
και φώτα που μοιάζουν δακρυσμένα.
Σε σκέφτομαι
αλλά
έρχονται στιγμές
που απορρίπτω.
Τη μέθη της αγάπης πάλι φοβάμαι.
Με τα δάχτυλα φτιάχνω σχέδια στην άμμο, όχι συνειδητά,
κλείνω τα μάτια μου, κι αφήνω τα χέρια
να περιπλανηθούν ελεύθερα εντός της.
Κυττώ την άμμο το δίσκο των κυματισμών,
εικόνες και σύμβολα,
αγκαλιάζω τις μνήμες.
Χθες στον ύπνο ήρθε ο Απόλλωνας,
θεός προφητειών και πρόγνωσης.
΄Ετσι φάνηκε.
΄Υστερα από μία μάχη με το τεράστιο ερπετό τον Πύθωνα
πήρε τη θέση στο Μαντείο των Δελφών.
Μυστήρια, κρυμμένα πράγματα.
ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ.
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ.
ΕΝΣΤΙΚΤΩΔΗΣ.
ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ, ΑΛΛΑ
ΑΠΟΜΟΝΩΝΟΜΑΙ...
ΣΥΜΦΙΛΙΩΝΟΜΑΙ ΜΕ ΤΟ ΧΑΔΙ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ.
ΘΑ ΔΡΕΨΩ ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ.
ΔΥΝΑΤΗ.
ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΕΝΕΡΓΩ.
ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΩ...
Ο ΚΛΩΣΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.
ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ.
ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΔΥΝΑΤΟ.
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ.
ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΟΜΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΣΤΟΧΟ.ΣΕ ΕΝΑ ΣΚΟΠΟ.
ΝΙΚΗ.
ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ.
ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ.
ΘΑ ΔΕΙΞΕΙ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Μα δε σε βλέπω συχνά.
Αγωνία και φόβος.
΄Ολοι αισθάνονται έτσι;
Προφανώς.
Δυνατοί κι αδύναμοι.
poihsh2005.Δύο πράγματα είναι άπειρα.Το σύμπαν κι η ανθρώπινη ηλιθιότητα,χωρίς να είμαι σίγουρος γιά το πρότερο.ΑΙΝΣΤΑΙΝ.