- ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΣ - Τεχνικά θέματα των Forums, Προβλήματα-Λύσεις

Αν έμαθε κάτι, αυτό είναι πως το άπειρο, το θείο, κρύβεται
μέσα στη ψυχή μας! Όλα τα μυστικά, τα ειπωμένα και τα ανείπωτα
είναι μέσα μας!

Κάποια άτομα που φέρνει η ζωή κοντά μας, λίγα και ξεχωριστά,
μας βοηθάνε να φωτίσουμε τη ψυχή μας και να δούμε λίγα από τα κρυμμένα μυστικά!

Συνέχισε το πέταγμά σου, οι εκπλήξεις δε σταματάνε ποτέ, αρκεί
να έχεις ανοιχτά τα παράθυρα και την πόρτα της ψυχής σου, έτοιμη να δεχτείς...

Αυτό που περιμένεις θα έρθει όταν εκείνο θεωρήσει κατάλληλη
τη στιγμή...

Κι όλα τα παλιά θα σβήσουν, ένα καινούριο νόημα θα φωτίσει
την ύπαρξή σου...

Μου λες ομως..
____________________________________________________________

Κι όλα τα παλιά θα σβήσουν, ένα καινούριο νόημα θα φωτίσει
την ύπαρξή σου...
____________________________________________________________

Αν ολα τ΄αστερια εξαφανιστουν απο τον εβενινο Ουρανο μου..
Αν κανενα κυμα δεν αντιχτυπα τις ακτες της ληθης μου..
Τοτε μονο θα σβησει το Φως μου
Τοτε θα πεσει νεκρος ο Ηλιος μου..
Και γω Αγαπω Τον Ηλιο.. Θα τον προσεχω!~!

Το φως του θα συνεχίζει να σε φωτίζει...
Αλλά θα είναι ένα καινούριο φως, πιο ζεστό, πιο γλυκό, πιο ζωογόνο...

Θα δώσει ένα καινούριο νόημα σ' αυτά που σε περιβάλλουν, δεν θα τα καταργήσει...

Κι όλα θα είναι πιο όμορφα, πιο ουσιαστικά, πιο αληθινά...

Κι ότι ψεύτικο υπάρχει γύρω σου, θα γίνει μικρό κι ασήμαντο,
θα διαλυθεί σαν πρωινή ομίχλη...

Τα άστρα, στον εβένινο ουρανό σου, θα λάμψουν σαν πολύτιμα πετράδια,
δικά σου για πάντα...

Πίστεψέ με...

Το πνευμα σου, μου ψιθιριζει μεσα απο την γραφη..

Σ΄ευχαριστω...

Μακάρι οι λέξεις μου, σαν θαλασσινή αύρα,
να δροσίσουν τη ψυχή σου...

Ο Ουρανός σου, φωτεινός και υπέροχος...

Ποιος άραγε μπορεί να μας πει ποια είναι η χρυσή στιγμή?...

quote:

---

Ποιος άραγε μπορεί να μας πει ποια είναι η χρυσή στιγμή?...

---

Με του πρωινού αέρα το καθαρό μυαλό...

Σ' ευχαριστώ για την επικοινωνία...

Ξεκούραστο απόγευμα καλή μου...

Ξεκίνησες από άλλους ουρανούς το πέταγμά σου...

Είσαι εκεί?...

Οχι οχι.. Δεν εχω ξεκινησει ακομα..

Πες μου, αν θέλεις, για τα χρόνια όταν το φεγγάρι ήταν νέο,
και είχε θάλασσες με σειρήνες να κελαρύζουν μέσα του..
κι είχε τα βουνά ζωσμένα με λουλούδια από τη ρίζα ως την κορυφή·
πες μου για πλανήτες, που οι απόκρυφοι τους ουρανοί και ορίζοντες, τους Οραματιστές, τους έχουν βάλει σε σκέψεις....

Κι εσύ ένα νυχτολούλουδο που περιπλανιέται μέσα στο μαγικό φως του φεγγαριού...
Τι ψάχνεις, ρωτάνε οι ασημένιες ακτίνες...τα μακρινά σύννεφα...κι εσύ δεν απαντάς, μόνο δακρύζεις...

Ας πετάξουμε λοιπόν μαζί...

Ναι, κάποτε, λαμπερές οι ακτίνες του ήλιου, χρύσιζαν τα μαλλιά του και το καινούριο φεγγάρι χάϊδευε το πρόσωπό του...

Όλα εξαίσια και τα λουλούδια αρωμάτιζαν τον αέρα για χάρη του...

Γευόταν τη ζωή με όλες τις αισθήσεις του, γιατί όλα ήταν καινούρια, όλα υπέροχα...

Ένα ταξίδι μοναδικό, που πίστευε πως δεν θα τελειώσει ποτέ...

Μακρινά τοπία, σε άλλους κόσμους απίστευτης ομορφιάς, αντίκρισαν τα μάτια του...εκεί που λίγοι έχουν πάει...

Και λίγοι μπορούν να καταλάβουν τη σημασία τους...

Ποια είναι τα κρυφά όνειρα που αναρριγούν στα φύλλα της καρδιάς της?

Ποιες νυχτερινές φωνές ταράζουν τα όνειρά της?

Ο Moebius μπορεί να ''δει'' βαθιά, μέσα στον κρυφό σου εαυτό και να ερμηνεύσει τα ανείπωτα...

Μη τον φοβάσαι...

Άνοιξέ του το μυστικό σου κήπο...