- Σπηλιά νερού - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

------------------------

------------------------

ΟΣΟ ΖΩ ΜΑΘΑΙΝΩ!!!

------------------------

Από καιρό ήθελα να συμμαζέψω το πνευματικό περιεχόμενο της ψυχής μου.
Το πρώτο που έκανα , ήταν να δώσω εντολή στον υπολογιστή του εγκεφάλου μου , να δραστηριοποιήσει την μνήμη μου .
Του ανέθεσα να ψάξει το ποιο πολύτιμο δαχτυλίδι μέσα στην άβυσσο της ψυχής μου .
Ανέτρεξε ως αστραπή στα παιδικά μου χρόνια . Από εκεί ψάρεψε την αθωότητα και την έβαλε στην άκρη.
Ανάτρεξε ευθέως αμέσως στα αρχεία της εφηβείας μου και από εκεί πήρε τον έρωτα , το πάθος για ζωή , την τρέλα και τα έβαλε και αυτά σε μια άκρη.
Έφτασε στην στιγμή , όπου γεννήθηκαν τα δύο παιδιά μου , πήρε το δεδομένο της ευτυχίας και την έβαλε και αυτήν στην άκρη.
Έφτασε έως την σημερινή στιγμή ψαρεύοντας στιγμές όπως εσωτερική αναζήτηση , που τις θεωρώ ακόμη σημαντικές για την ύπαρξή μου.

Αφού τα συγκέντρωσε όλα αυτά τα αρχεία σε ένα file , με ειδοποίησε ότι τελείωσε την έρευνα.

Του έδωσα την εντολή να τα εκτιμήσει , με την μέθοδο της σύγκρισης.
Σύντομα μου έβγαλε το πόρισμα , ότι όλα ήταν σημαντικά για την ψυχοσύνθεσή μου και ότι κανένα δεν έχει κάποιο βασικό πλεονέκτημα , έναντι του άλλου.
Του έδωσα την εντολή να συγκρίνει όλα αυτά , με ένα άλλο πολύπλοκο δεδομένο που ονομάζουμε αγάπη .

Το λαμπάκι του υπολογιστή μου , άναψε κόκκινο.
Μέσα από το υποσυνείδητο , μου έφερνε την πληροφορία , ότι η αγάπη την οποία ένιωσα ,αισθάνθηκα και βίωσα , μέχρι τότε , δεν ήταν δυνατόν να εκτιμηθεί.
Η ένδειξη ανεκτίμητη επαναλαμβανόταν συχνά.

Προσπάθησα να ενεργοποιήσω το υποσυνείδητο .
Του έδωσα την εντολή να , μου εξηγήσει για ποιο λόγο , είναι ανεκτίμητη.

Μετά από αρκετό χρόνο , μου έβγαλε μονάχα ένα αρχείο.
Επάνω σε αυτό , είχε χαράξει την επιγραφή :

πολυτιμότερο δαχτυλίδι.

Εντάξει πότε την ένοιωσα στον μέγιστο βαθμό , σε ποια στιγμή της ζωής μου .
Δεν χρειάστηκε να υπολογίσω και να συγκρίνω , έβλεπα ένα χέρι να με χαιρετάει , απόμακρα από έναν ψηλό λόφο.
Διέκρινα το όμορφο γέλιο της μητέρας μου .
Δεν το χόρταινα , θέλησα να παγώσω την σκηνή αυτή.

Η πόρτα του δωματίου άνοιξε απότομα και μπήκε μέσα η κόρη μου .
Ακαριαία επανήλθα στους παλιούς γνώριμους ρυθμούς της ζωής.
Μπαμπά μου είπε γλυκά .
Πάλι ονειρεύεσαι.

Θα ήθελα πολύ να μάθω ποιο είναι πολυτιμότερο δαχτυλίδι , η λίθος , η μαργαριτάρι της δικής σας ψυχής.

Σας εύχομαι μια καλή ημέρα .
Με ανεκτίμητη αγάπη.

Διαβάζοντας την ανασκόπηση της εως τώρα ζώης σου, χωρίς να καταλάβω το γιατί πλυμμύρισα με δάκρυα.
Μετά από μια σύντομη σκέψη της εως τώρα πορείας της ζωή μου, συνειδητοποίησα ότι πολύτιμα πετράδια της ψυχής μου είναι όλα μου τα λάθη. Τα λάθη που κατάφερα να δω κατάματα, που ανέλυσα και έμάθα από αυτά. Τα λάθη που κατάφεραν να βγάλουν το πιο όμορφο εαυτό μου στη παρούσα στιγμή. Τα λάθη που με εκαναν να συνειδητοποιησω ότι είμαι άνθρωπος και μπόρεσα να αγαπήσω και τα λάθη των άλλων.

Ξωτικά, Galadriel