- Ο ΕΡΩΤΑΣ ΠΕΘΑΝΕ!!! - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

ήτανε μιά φορά,
μα τώρα δεν υπάρχει!

το χώμα και οι ρίζες μου, μακριά πολύ μακριά...
τα φύλλα μου μαραίνονται μέρα με την μέρα...
τα πέταλα μου χάνονται και πέφτουν ένα-ένα...

όταν οι αναμνήσεις σου είναι πιό νοσταλγικές από το παρόν,
όταν κοιτάς πίσω σου και θυμάσαι τον έρωτα,

τότε ο έρωτας πέθανε...
και κάνεις μνημόσυνο!

είναι αλήθεια αυτό?

Χμμμμμμ καταρχάς καλή μου Πρώτη Γυναίκα, το ποίημα είναι δικό σου;;;
(Αν θές μου απαντάς φυσικά)
Πάντως το κείμενό σου, είναι ΙΔΙΟ με τα λόγια του Βούδδα κατα τη στγμή της ΦΩΤΙΣΗΣ ΤΟΥ!!!!!

Ναι, αλήθεια σου λέω...
Μη γελάς και μην γουρλώνεις τα μάτια σου
Πίστεψέ με....

Το κείμενο του Βούδδα μας το παράθεσε ο Τρισμέγιστος στο θέμα του MATRIX (πάνω στο οποίο θα στηθεί μια ζωντανή εκπομπή του Esoterica.gr)
Και μιάς και δεν βλέπω συμμετοχή στο εκεί θέμα είπα να σου το παραθέσω εδώ, στο δικό σου θέμα...
Ελπίζω να με συγχωρέσεις καλή μου....

Λοιπόν τα λόγια του Σιντάρτα Γκοτάμα ΚΑΤΑ τη στιγμή που καταστήθηκε ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΣ είναι τα εξής:

Παραλλήλισε και συνταίριαξε το ποίημά σου με τα λόγια του Φωτισμένου Σιντάρτα και πές μου ότι ΔΕΝ ΕΧΩ δίκιο....

Πάντως, ΟΤΑΝ ο 'Ερωτας πεθάνει, ΤΟΤΕ γεννιέται ένας ΘΕΟΣ...
Για ποιό "μνημόσυνο" λοιπόν μιλάμε;;;
Καλύτερα να μιλάμε για "γεννητούρια"...

Κέλσος ο Φιλάληθης

ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΛΙΛΙΘ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΑ ΛΟΓΙΑ ??????

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΠΕΘΑΝΕ ΜΑΣ ΛΕΣ.
ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΑΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ ???????
ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ???????
ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ???????
ΠΕΘΑΙΝΕΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ ???

ΔΕΣ ΓΥΡΟ ΣΟΥ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ....
ΔΕΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΟΛΩΝ ΓΥΡΟ ΣΟΥ...
ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ...

ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΚΕΛΣΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ TOY BOYΔA ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΟΣΗ ΓΝΩΣΗ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΦΙΛΕ ΜΟΥ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**

είναι αλήθεια αυτό?]

εννοεις οτι πρεπει να δωθει βαση στο γεγονος του μνημοσυνου....
λενε πως στον ερωτα(των...ανθρωπων) αν χασουμε κατι ειναι γιατι δεν το θελουμε πια...

...οσο για τη μεταφυσικη διασταση που δινει στο θεμα ο αγαπητος Κελσος ,συγχωρα με, φιλη Λιλιθ, μα δε διεκρινα κατι τετοιο στο κειμενο, -παρα μια χαρα για το μνημοσυνο(ισως λογω θαυμαστικου)-

αν ειναι αληθεια;

χμμμ...εσυ τι λες;

"υποκειμενικα"...ναι,τωρα εχεις την δυνατοτητα να επιλεξεις... "διασταση"...

...φως!

Let there be Light!

Σχηματιζε σε αστραφτερά υφασματα
το περίγραμμα της καλοσύνης

Το ηθελε οπως τα παιδια
που παιζουν ωρες ατελειωτες στην αλανα της αθωοτητας
φορωντας στα μαλλια λευκα ανθη

Ερωτα..οι ανθρωποι σου εκαναν σημαδια
απο αγκαθια... σου προσφεραν τριανταφυλλα...

Ομως και τι δε θα εδινα για μια στιγμη να
ερθω κοντα σου
με την μελωδια των ανεμων
με το αρωμα του φεγγαριου
τη λαμψη του ηλιου

θα ψιθυρισω το ονομα σου
θα κοιταξω ψηλα στον ουρανο
και θα σε συναντησω στη γη
διπλαμου

θα εδινα τα παντα
να μπορουσα να γιατρεψω τα σημαδια σου

Ερωτα..εισαι εδω...δε πεθανες
απλα ψαχνεις... να βρεις τη γαληνη....

Βασικά….. Μπeρdεμένοs πρέπει να είμαι…..
Η μήπως δεν είμαι;;;

Αχ…….. αυτός είναι ο έρωτας…….

και δεν λεει ψεμματα ποτε
ΗΡ8Α ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΜΨΗ ΠΑΩ ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΛΑΜΨΗ...

Πως μπορει να πεθανει ο ερωτας... ο ερωτας στο ονομα του οποιου τοσος κοσμος δημιουργει ελπιδες, εικονες, ονειρα!

Πως μπορει να πεθανει ο ερωτας που μας ζεσταινει, μας φωτιζει...

Ισως καποιες στιγμες να παραστρατει, να μας δημιουργει την ψευδαισθηση οτι εφυγε...κοιμηθηκε...πεθανε...

Παντα ομως ξανα-βρισκει τον δρομο, τον νοιωθουμε και παλι ζωντανο, μπροστα μας, μεσα μας!!

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ !!!

Μα ηρθε το πρωι...
Ερωτα μου μεταμορφωθηκες ... πηρες την μορφη του πονου
Ψυθιρισα το ονομα σου και ακουσα μια φωνη
Μεταλικη, ψυχρη... "Τωρα ξερεις πως εχεις ζησει"

Η αχτινες του ηλιου προσπαθουν να ζεστανουν την καρδια μου μα ο πονος δυνατος...μεταμορφωνετε σε μοναξια!

Αγκαλιαζω τον εαυτο μου ... θερμαινω το κορμι μου και μεταλλασω την μοναξια σε ερωτα για μενα ...
Φτιαχνω τον δρομο για να δεχτω και σενα...

Γιώργος

Ψιθυριζει πολλα και μεσα στους ψιθυρους της θα ακουσεις και την απαντηση στο ερωτημα σου :)

Καλέ μου Κέλσο, ναι, νομίζω ότι το ποίημα που παραθέτεις έχει σχέση με αυτό που έγραψα, ή καλύτερα, εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο των στοχασμών περί νοσταλγίας, παρελθόντος κλπ.
Γιαυτό το λόγο, θα παραθέσω ένα κείμενο που μου έστειλε κάποιος φίλος.

quote:

---

Το χθες είναι νεκρό. Υπηρέτησε το σκοπό του και πέρασε στην ιστορία. Η ζωή που ζήσαμε χθες επηρεάζει την σημερινή, αλλά η σημερινή ζωή μας θα πρέπει να είναι πιο μεγάλη και πιο πλατειά από τη χθεσινή.

Ο Φίλιπ Μπρούκς έλεγε, πως η μοναδική υπηρεσία που το παρελθόν μπορεί να προσφέρει στον άνθρωπο είναι να τον βοηθήσει να προχωρήσει στο μέλλον.

Το χθες έχει τη θέση του στη ζωή μας, αλλά δεν μπορούμε να ζούμε στο Χθες. Αν πέσουμε σε τέτοιο λάθος, ο κόσμος θα μας προσπεράσει και θα μας ξεχάσει.

Το Χθες στάθηκε μια ετοιμασία για το Σήμερα, ας γίνει και το Σήμερα μια ετοιμασία για το Αύριο και ας επωφεληθούμε στον ύψιστο βαθμό.

Μια Σανσκριτική διδασκαλία λέει: Πρόσεξε το Σήμερα γιατί αποτελείται από ζωή, είναι η καθαυτό ζωή της ζωής. Στην βραχεία πορεία του βρίσκονται όλες οι αλήθειες κι όλες οι πραγματικότητες της ύπαρξής μας: η ευλογία της ανάπτυξης, η δόξα της δράσης, η αίγλη της ομορφιάς.

Το Χθες δεν είναι παρά όνειρο, το Αύριο δεν είναι παρά όραμα. Το Σήμερα όμως, αν το ζήσουμε σωστά, θα μεταβάλει κάθε Χθες σε όνειρο ευτυχίας και κάθε Αύριο σε όραμα ελπίδας. Πρόσεχε λοιπόν τη σημερινή σου ημέρα.

---

πριν από 5-6 χρόνια είχα ζήσει έναν πολύ δυνατό έρωτα.
Θυμάμαι τον εαυτό μου μετά από λίγο καιρό που ο πόθος μου εκπληρώθηκε και βρέθηκα στην αγκαλιά του αγαπημένου μου, να είμαι σε μιά παραλία το φεγγαρόφωτο και να κλαίω γιατί δεν θα ξαναζούσα το ίδιο συναίσθημα που ένιωσα τις πρώτες στιγμές του έρωτά μου...

ναι, το ξέρω -Κέλσο + ...- ο έρωτας μεταστοιχειώνεται σε κάτι άλλο, αλλά μιλάω γιά την συγκεκριμένη απώλεια του πολύ μοναδικού, δυνατού και ανεπανάλυπτου συναισθήματος που νιώθεις στην αρχή...

αυτό είναι η μία πλευρά του θέματος,
η άλλη,
μιλάει γιά κάτι άλλο...

όταν "μαθαίνουμε" να μην ερωτευόμαστε -μετάφραση- να μην πονάμε τόσο πολύ, μαθαίνουμε να "φεύγουμε γρήγορα" από την οδυνηρή κατάσταση του έρωτα.

όπως λέει και ο αγαπητός μου Εχέμβροτος,

quote:

---

Είμαι ερωτευμένος.
Ε…. δεν είμαι…..
Είμαι ερωτευμένος;;
Λογικά πρέπει να είμαι…..
Μάλλον τελικά δεν είμαι.
Η μήπως είμαι;;

Βασικά….. Μπeρdεμένοs πρέπει να είμαι…..
Η μήπως δεν είμαι;;;

---

λιλιθ -η πρωτη γυνέκα

click ^

Σαν να βλεπω τον εαυτο μου σε ζωγραφια...οχι ομως με χρωματα αλλα με λεξεις!!

quote:

---

έχουμε βάλει τάξη στη ζωή και τα συναισθήματά μας πιά είναι υπό έλεγχο...

δε μας παίρνει από κάτω, δε βγαίνουμε από το πρόγραμμα, δε θυσιαζόμαστε γιά χάρη ενός συναισθήματος, δεν γινόμαστε ρεζίλι, γιατί ξαφνικά μας ήρθε να τραγουδίσουμε στη δουλειά μας, την ώρα που όλοι οι άλλοι είναι σοβαροί...

---