- Μια εικόνα χίλιες λέξεις - ΕΙΚΟΝΕΣ

Edited by - notis_29 on 05/01/2003 13:47:47

Στη φωτογραφία φαίνεται η ένωση δύο κυττάρων του είδους Skeletonema costatum, ενός διατόμου (μια κατηγορία φυτοπλαγκτικών οργανισμών) που συχνά εμφανίζεται στις θάλασσές μας και σχηματίζει αλυσίδες. Κύριο χαρακτηριστικό των διατόμων είναι το πυρίτιο που περιβάλλει το κυτταρικό τους τοίχωμα με αποτέλεσμα οι συνδέσεις που δημιουργούνται μεταξύ των κυττάρων να είναι επίσης από πυρίτιο. Γεγονός που τις καθιστά αρκετά ανθεκτικές σε αντίξοες συνθήκες

Η φωτογραφία είναι από το www.sciencenews.gr

Οι πολικές αρκούδες προσαρμόζονται για να ζήσουν στις δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες της Αρκτικής, όπου οι χειμερινές θερμοκρασίες μπορούν να φτάσουν και τους -45°C. Μηχανισμοί που εξασφαλίζουν την διατήρηση υψηλής θερμοκρασίας στο σώμα της: δύο στρώματα γούνας, ένα παχύ στρώμα λίπους (μέχρι και 11.5 εκατοστών βάθους), συμπαγή αυτιά και μικρή ουρά. Οι πολικές αρκούδες προστατεύονται πολύ καλά από το κρύο, με αποτέλεσμα να έχουν μεγαλύτερη προβλήματα από την υπερθέρμανση παρά από τις χαμηλές θερμοκρασίες. Ακόμη και όταν οι πολικές θερμοκρασίες κάνουν την εμφάνισή τους, οι αρκούδες υπερθερμαίνονται γρήγορα καθώς προσπαθούν να τρέξουν. Αλλες προσαρμογές είναι: μικρά φύματα, που δεν αφήνουν τα πόδια τους να γλιστρούν πάνω στον πάγο, ισχυρά νύχια που τους επιτρέπουν να πιάσουν τις φώκιες, δυνατή όσφρηση για να μπορούν να ανιχνεύσουν το θήραμά τους, μίλια μακριά.

Η φωτογραφία είναι από το www.sciencenews.gr

Όμως αυτή δεν καταλαβαίνει από τέτοια. Μαθαίνει από πολύ μικρή την τέχνη της ύφανσης, της δημιουργίας του ιστού τους. Και όλα γίνονται με έναν μαγικό και συνάμα ορθολογικό τρόπο. Σαν κάτι να καθορίζει με ακρίβεια τα μεγέθη και τις διαστάσεις. Ο ιστός φτιάχτηκε και τα ανυποψίαστα θύματα θα αφήσουν την τελευταία τους πνοή. Δολιότητα; Πανουργία; Κακία; Μάλλον πρόκειται για το ένστικτο της επιβίωσης. Τουλάχιστον για τις αράχνες είναι δικαιολογημένο αφού δεν έχουν νόηση. Για εμάς;

Η φωτογραφία είναι από το www.sciencenews.gr

Το 1955 ο ιπτάμενος δίσκος παίρνει το κωδικό όνομα "606Α" και ένα λευκό αστέρι των αμερικάνικων ενόπλων δυνάμεων ζωγραφίζεται στην άτρακτο του πρωτοτύπου. Το 1959 γίνονται δοκιμές από το αμερικάνικο Ναυτικό. Η κατασκευή είναι σχετικά απλή: τρεις μικρές μηχανές τζετ γύρω από έναν κεντρικό έλικα που απορροφά τον αέρα μέσω ενός κεντρικού σωλήνα αναρρόφησης στο κέντρο του δίσκου. Στις δοκιμές καταγράφονται σοβαρά προβλήματα αστάθειας του "606Α". Το 1960 γίνεται προσπάθεια για δοκιμαστική πτήση αλλά ο ιπτάμενος δίσκος παρουσιάζει επικίνδυνη αστάθεια σε ύψος 2.5 μέτρων. Προσπάθειες βελτίωσης καταλήγουν άκαρπες και σταματά η χρηματοδότηση του σχεδίου το 1961, μετά τη δαπάνη 7.5 εκατομμυρίων δολλαρίων.

Ο ιπτάμενος δίσκος αποτελεί πια, ένα από τα πολλά άχρηστα αποκτήματα του Εθνικού Μουσείου Αεροδιαστημικής. Το μυστικό όπλο "606Α" ή Avrocar έμεινε στην ιστορία ως ο μοναδικός ιπτάμενος δίσκος που προσπάθησε να πετάξει. Ή μήπως δεν είναι ο μοναδικός;

Η φωτογραφία είναι από το www.sciencenews.gr

Το νερό, η θάλασσα και ο ωκεανός ήταν από πολύ παλιά, η οντότητα του άγνωστου πολλών θαλασσοπόρων και ερευνητών. Ακόμη και σήμερα, το άγνωστο και το ανεξερεύνητο υπάρχει και το μέσο για την αναζήτηση αποτελεί πρόκληση για όλους.

Η φωτογραφία είναι από το www.sciencenews.gr

Τμήματα από κρυστάλλους με μορφή λίθου, όπως αυτό που βλέπετε στην παραπάνω εικόνα χρησιμοποιούνται για τη μελέτη μοριακών διεργασιών, όπως η αλληλεπίδραση νερού-ασβεστίου.

Η φωτογραφία είναι από το www.sciencenews.gr

Ο Υπολογιστής των Αντικυθήρων ανακαλύφθηκε σε ναυάγιο εμπορικού πλοίου που χρονολογείται στα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. και εντοπίσθηκε στην θέση Ποταμάκια κοντά στο ακρωτήριο Γλυφάδα , σε βάθος 60 μέτρων και σε απόσταση 30 μέτρων από την ακτή στο μικρό νησί των Αντικυθήρων.

Η φωτογραφία είναι από το www.sciencenews.gr

Ο "Τιτανικός" έκανε το παρθενικό του ταξίδι από το Σαουθάμπτον προς τη Νέα Υόρκη, όπου θα έφτανε το πρωΐ της 16ης Απριλίου 1912. Ποτέ όμως δεν προσέγγισε εκεί. Οι 46.328 τόνοι του, κινούμενοι με μέγιστη ταχύτητα 25 κόμβων (46,5 χιλιόμετρα την ώρα), προσέκρουσαν σε έναν παγόβουνο ανοίγοντας ρήγμα περίπου 100 μέτρων. Η βύθιση ήταν ταχύτατη. Οι σκηνές τις τελευταίες 2 ώρες πριν από την εξαφάνισή του δραματικές. 1178 διαθέσιμες θέσεις στις ναυαγοσωστικές λέμβους, 2224 επιβάτες καταστρώματος. 1503 άτομα ποτέ δεν είδαν ξανά τον έναστρο ουρανό εκείνης της νύχτας. Το ναυάγιο εντοπίστηκε την 1η Σεπτέμβρη του 1985, σε βάθος 4 χιλιομέτρων, σπασμένο σε δύο κομμάτια.

Κερδισμένος και χαμένος δεν υπάρχει στην μάχη που έδωσε το μυαλό του ανθρώπου με τη φύση. Η κατασκευή του τεράστιου και αβύθιστου κρουαζιερόπλοιου έμελλε να καταρεύσει μπροστά σε ένα παγόβουνο. Η φύση δεν εκδικείται. Ποτέ δεν το κάνει. Απλά οι άνθρωποι δεν θέλουν να αντιληφθούν τους νόμους της, είναι υπερόπτες και αλαζόνες. Σαν να πέφτεις από έναν ουρανοξύστη στο κενό, αγνοώντας τον νόμο της βαρύτητας. Φταίει η βαρύτητα;

Η φωτογραφία είναι από το www.sciencenews.gr

*ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΓΡΑΦΤΕΙ.....*

Διευκρίνισαν, όμως, ότι η δημοσίευση των φωτογραφιών στις εφημερίδες αλλά και η μετάδοση αυτών από την τηλεόραση αδικούν την ποιότητα των φωτογραφιών.

Οι υψηλής ευκρίνειας και ποιότητας φωτογραφίες του Σύμπαντος οφείλονται σε ένα νέο, προηγμένης τεχνολογίας φωτογραφικό φακό, ο οποίος τοποθετήθηκε στο τηλεσκόπιο κατά τη διάρκεια διαστημικής αποστολής τον Μάρτιο.

Ανάμεσα στις φωτογραφίες που απαθανάτισε ο φακός του "Χαμπλ" είναι και η σύγκρουση δύο ελικοειδών γαλαξιών.
Σύμφωνα με τους αστρονόμους, το μακρινό μέλλον επιφυλάσσει την ίδια ακριβώς μοιραία κατάληξη και για το δικό μας γαλαξία.

Το 1939, τη χρονιά που ανακαλύφθηκε και η τηλεόραση, ο ηλεκτρολόγος Semian Kirlian ανακάλυψε πως όταν δημιουργείται ένα ηλεκτρικό πεδίο υψηλής συχνότητας γύρω από ένα χέρι που βρίσκεται σε επαφή με μια φωτογραφική πλάκα, έχουμε το αποτύπωμα, όχι μόνο της εικόνας του αλλά και της "αιθερικής ακτινοβολίας" του. Αυτό ισχύει για κάθε ζωντανό οργανισμό.

Αν και υπάρχει μια διαμάχη για το τι ακριβώς είναι αυτή η "αύρα", το γεγονός ότι μεταβάλλεται ανάλογα με τη φυσική, τη συγκινησιακή ή τη νοητική κατάσταση του ατόμου έχει γίνει αντικείμενο μελέτης για πολλά χρόνια.

Με φωτογραφίες περίθλασης ακτίνων-Χ από ένα κρύσταλλο (βηρυλλίου) αποκαλύπτεται η συμμετρία διαφόρων κρυστάλλων. Τα μαύρα σημεία σε μια τέτοια εικόνα δεν είναι τα άτομα, άλλα ένα "σχέδιο" που δημιουργείται από τα άτομα του κρυστάλλου.

Επειδή το σχέδιο εξαρτάται από τη διάταξη των ατόμων στον κρύσταλλο, η ανάλυση των διαφόρων φωτογραφιών περίθλασης ακτίνων-Χ δείχνει την ατομική δομή του κρυστάλλου.

Οι φωτεινές ακτίνες αλλάζουν κατεύθυνση όταν περνούν από ένα διαφανές μέσο σε ένα άλλο διαφορετικής πυκνότηταs, από τον αέρα στο νερό, από ένα αέριο σε άλλο ή ανάμεσα από ρεύματα του ίδιου αερίου σε διαφορετικές θερμοκρασίες.

Μια έξυπνη τεχνική καλείται φωτογραφία Schlieren και εκμεταλλεύεται τις πολύ μικρές αλλαγές κατεύθυνσης των ακτινών (διάθλαση), για να κάνει ορατές τις πιο εφήμερες κινήσεις ενός αερίου και για να δείξει στους επιστήμονες τι συμβαίνει σε απρόσιτες περιοχές, όπως είναι τα υπέρθερμα αέρια της εξάτμισης ενός κινητήρα αεριωθουμένου.

Όπως οι ακτίνες-Χ διαπερνούν υλικά που είναι αδιαφανή στο ορατό φως, έτσι και τα νετρόνια, σωματίδια που αποτελούν βασικά συστατικά όλων των ατομικών πυρήνων, διαπερνούν υλικά που είναι αδιαπέραστα από τις ακτίνες-Χ, και παράγουν δικές τους χαρακτηριστικές εικόνες σκιών.

Οι φωτογραφίες αυτές βρίσκουν εφαρμογή στον έλεγχο της ποιότητας των εκρηκτικών υλών και για την επιθεώρηση εξαρτημάτων που χρησιμοποιούνται από την αεροπορία και άλλες βιομηχανίες.

Το υπεριώδες καλείται και "μαύρο φως", γιατί οι λάμπες που το δημιουργούν δεν παράγουν ακτινοβολία ορατή στο μάτι. Με βάση τη δυνατότητα ανάκλασης ή φθορισμού διαφορετικών υλικών μπορούμε να πάρουμε φωτογραφίες στο υπεριώδες, με σκοπό για παράδειγμα την καταπολέμηση της πλαστογραφίας.

Το 1895, ο φυσικός Roentgen ανακάλυψε τις ακτίνες Χ, που μπορούσαν να προσβάλλουν τη φωτογραφική πλάκα.

Λόγω της μεγάλης διεισδυτικότητας των ακτινών Χ, αυτό το είδος φωτογράφησης εντάχθηκε άμεσα στην υπηρεσία των ιατρών, των μηχανικών, στην αναζήτηση ατελειών σε συγκολλήσεις μετάλλων, αλλά και των καλλιτεχνών στη μελέτη πολύ παλιών πινάκων.

ΦΙΛΕ ΝΟΤΙΣ_29 ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ Η ΦΟΤΟ ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΩ...
ΑΞΙΖΟΥΝ .

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Το 1896, ο φυσικός Becquerel ανακάλυψε τις ακτίνες-γ, που αποτελούν ένα ακόμη τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη λήψη φωτογραφιών.

Από τις αρχές του 1946, οπότε και έγινε η πρώτη τέτοια φωτογράφηση, οι ακτίνες-γ βρήκαν εφαρμογή στην Αρχαιολογία και στην Ιστορία της Τέχνης και στην αποκάλυψη πλαστών έργων τέχνης.

Η ικανότητά τους να διαπερνούν αδιαφανείς επιφάνειες χωρίς να καταστρέφουν το αντικείμενο, έκανε τα ραδιογραφήματα ανεκτίμητα στον έλεγχο της ποιότητας των προϊόντων, ακόμη και στη βιομηχανία αυτοκινήτων,