- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - vol 3 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

“Δώσ’ μου ένα όνειρο να κρατηθώ”
Βλέπω τα πάντα να εξελίσσονται με την ταχύτητα του φωτός
ανήμπορος να αντιδράσω, παρατηρητής απλός
νιώθω να είμαι σ’ αυτό το θέατρο που λέγεται ζωή
να ζει κανείς ή να μη ζει ιδού η απορία η γνωστή
σκληρός κόσμος, χωρίς αισθήματα, παντού τα χρήματα
στέλνω μηνύματα, βάζω προβλήματα
βλέπω τα θύματα να πέφτουν ένα – ένα στο κενό
μα ‘γω μέσ’ από στίχους σκάβω το τούνελ της σκέψης βρίσκω διέξοδο
μοιάζει να είναι εύκολο, έτσι εκφράζομαι εγώ, ποτέ μην το ξεχνάς αυτό.
Ίσως να έχω κάνει λάθος που κάποιος δεν έχει συγχωρέσει
ίσως όντως να έχω φταίξει και μη νομίζεις πως μ’ αρέσει
Όπως και να ‘χει, πάντα μαθαίνω από τα δικά μου λάθη
σε συμβουλεύω να κάνεις το ίδιο αν θέλεις ελπίδα να υπάρχει
κι αν τα ‘χεις παρατήσει, δεν τα ‘χεις καταφέρει
κάπου θα καταλήξει σου λέω κανείς δεν ξέρει
Εξαρτάται από ‘σενα και μόνο βασίσου λοιπόν στις δικές σου τις δυνάμεις
πίστεψε στον εαυτό σου το σωστό αν θες να κάνεις.

“Δώσ’ μου ένα όνειρο να κρατηθώ”
Απεγνωσμένα γι’ άλλη μια φορά να ψάχνω τη λύση
και με λυγμούς και με στίχους είναι σα να ‘χω νικήσει
πες μου για πόσα χρόνια τ’ όνειρο μπορεί να ζήσει
μακριά απ’ το φόβο, πριν ο χρόνος χτυπήσει.

Βλέπω, λοιπόν, τα πάντα να χάνονται, μόνη κατάληξη να ‘ναι η άνοιξη
όμως για ‘μενα υπάρχει η μουσική σαν επίγειος παράδεισος
να με λυτρώνει και να με σώνει κάθε φορά που κάτι μ’ αγχώνει
φτάνει μονάχα μια νότα σου λέω κι απαλύνονται οι πόνοι
όμως παγώνει η σκέψη μου βλέποντας πάλι το χρόνο σιγά – σιγά να τελειώνει
και στο πέρασμα του τα πάντα να σαρώνει
βλέπεις κανείς δε γλιτώνει, στο τέλος μένουμε μόνοι
και τότε είναι που ο χρόνος τις αναμνήσεις συγκεντρώνει
ρωτάς γιατί και πώς, το ξέρω, το μυαλό σου δεν αντέχει
κάνε το γρήγορα σύμμαχό σου κι ας το ελεύθερο να τρέχει
δεν είναι εύκολο, το ξέρω, μα πρέπει γρήγορα και πάλι να δράσεις
μόνος σου μπορείς να βρεις μια λύση, μόνος σου μπορείς να ξεπεράσεις
κάθε σου φόβο, μαζί με τον τρόμο
να βλέπεις το όνειρο να πέφτει απ’ το θρόνο
πέφτω, ματώνω, το βλέμμα σηκώνω
και βλέπω το χρόνο μαζί με το φόβο
μου κλείνουν το δρόμο, μ’ αφήνουν να λιώνω
αντικρίζω τον πόνο, τις πληγές μου οχυρώνω
δυνάμεις συγκεντρώνω, αφήστε με μόνο…

Transilvanian Hunger...cold..soul
Your hands are cruel...to haunt..to haunt

the mountains are cold...soul...soul...
careful..pale...forever at Night

Take me...can't you feel the Call
Embrace Me Eternally in your daylight slumber

To be Draped by the Shadow of your Morbid Palace
ohh, Hate Living...The only heat is warm blood

So Pure... So Cold
Transilvanian Hunger

Hail to the True, intense vampires
A story made for Divine fulfillment

To be the ones breathing a Wind of Sorrow
Sorrow and fright the dearest catharsis

Beautiful Evil Self to be the Morbid Count
A part of a Pact that is delightfully immortal

[scream]

Feel the call freeze you with the uppermost desire
Transilvanian Hunger...my mountain is cold

[scream]

So Pure... Evil, Cold
Transilvanian Hunger...

When the starflower bloom in the forest's arcane night
then you better turn away...

Overhead the albatross hangs motionless upon the air
And deep beneath the rolling waves
In labyrinths of coral caves
The echo of a distant time
Comes willowing across the sand
And everything is green and submarine

And no one called us to the land
And no one knows the wheres or whys
But something stirs and something tries
And starts to climb toward the light

Strangers passing in the street
By chance two separate glances meet
And I am you and what I see is me
And do I take you by the hand
And lead you through the land
And help me understand the best I can

And no one calls us to move on
And no one forces down our eyes
And no one speaks and no one tries
And no one flies around the sun

Cloudless everyday you fall upon my waking eyes
Inciting and inviting me to rise
And through the window in the wall
Comes streaming in on sunlight wings
A million bright ambassadors of morning

And no one sings me lullabies
And no one makes me close my eyes
And so I throw the windows wide
And call to you across the sky

When the starflower bloom in the forest's arcane night
then you better turn away...

In the ocean, deep down
Under raging waves, wrapped in memories, you'll find
Wrecks of stately ships, they all went astray

Captain, did you find
Land of Mu, Eldorado for the seaman?
Or did you sink in dreams (and) lose your ship
In the Sirens' symphony?

When the sailman's sailing away
He shows that the dream of Lemuria is true
A land lost he will find again
Hear the call from the depth of the anemone song
Do you dare to enter the ship?
Hear the call from below of an underwater world
Land of Mu is close to the stars
In the arms of the sea you will live as hypnotized

Call of Narayana, the seven-headed on
Lemuria, rise!

When the sailman's sailing away
He shows that the dream of Lemuria is true
A land lost he will find again
Hear the call from the depth of the anemone song
Do you dare to enter the ship?
Hear the call from below of an underwater world
Land of Mu is close to the stars
In the arms of the sea you will live as hypnotized

when the starflower bloom in the forest's arcane night
then you better turn away

The She Mantis...

.
.
.
The She Mantis...ο φαιδρός τέτοια κάμει...

.
.
.
The She Mantis... ...όταν κανείς δεν του δίνει σημασία...

.
.
.
The She Mantis...

.
.
.
The She Mantis...