- Περι Αγάπης... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Εδώ αρχίζουν…τα δύσκολα.

Είναι εύκολο να μιλάμε «περί ανέμων και υδάτων».
Είναι εύκολο να μακαρίζουμε τους πρόγονους μας ή να χαιρόμαστε την ιστορική μας κληρονομιά.
Είναι εύκολο να σχολιάζουμε την πολιτική ζωή, την διαφθορά και την ατιμία γύρω μας.

Και μετά;

Τι νόημα έχει όταν περνούν τα χρόνια και εμείς δεν αλλάζουμε;

Δεν θέλω να δημιουργήσω κλίμα απαισιοδοξίας.
Αλλά τι «τρομερά θεϊκά όντα» είμαστε, υποταγμένοι στους νόμους της ύλης;

Δηλαδή ναι μεν, αλλά τι γίνεται με τον Θεό μέσα μας;

Μέσα μας, όχι κάπου σε άλλο γαλαξία!
Μέσα είναι η απάντηση που πρέπει να δώσουμε και πρώτα για μας.

Το μέτρο κρίσης για τον εαυτό μας είναι πάντα το μέτρο της Αγάπης μας προς κάθε άνθρωπο. Κρίνοντας τον εαυτό μας θέτουμε και τις προϋποθέσεις της Ελευθερίας της Ψυχής μας και της εκδήλωσης του Πνεύματός μας.

Τι άλλο μπορούμε να πούμε για την Αγάπη;

Α. Τι νόημα έχει όταν περνούν τα χρόνια και εμείς δεν αλλάζουμε;

Β. ….. αλλά τι γίνεται με τον Θεό μέσα μας;

Γ….. Αλλά τι «τρομερά θεϊκά όντα» είμαστε, υποταγμένοι στους νόμους της ύλης;

Από Α, Β, Γ, τα ξανά γράφω... μην τυχόν κάνω λάθος!

Λέμε κουταμάρες μιλώντας για Θεωση! Η ύλη κυριαρχεί επάνω μας.
Μέχρι να έρθει ο ΘΕΟΣ μέσα μου…τα χρόνια περνούν…και εγώ δεν αλλάζω!

Και ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ λέει…ΔΙΑΝΑ Φωτιε!

Σαν έρθει... είσαι το ίδιο άτομο που ήσουν πριν…. ΜΕΣΑ ΣΟΥ?
Σαν έρθει... εκδηλώνεται συνεχώς.... πιστεύω, όχι μόνο προς τους ανθρώπους, μα προς τα ΠΑΝΤΑ!
Δεν το λέω για σένα…το παρακατω!
μα τι είδους ΘΕΟΣ είναι μέσα μου… αν εκδηλώνω αγάπη προς τον συνάνθρωπο μου την κυριακη…. και μετά παίρνω την καραμπίνα, και πάω να σκοτώσω ελάφια και πουλιά?

Δεν θα λέγαμε ακομα,…. πως σαν άνθρωποι... πρέπει να γνωρίσουμε τη διαφορά της κίνησης του χεριού, από την κίνηση της καρδιάς? Ακόμα και στην ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ!

Για την Αγάπη ΦΩΤΙΕ, δεν θα τέλειωνα ποτέ να μιλάω…γιατί από φύση της... είναι δημιουργική!

Μα για να δημιουργήσεις….χρειάζεται, εκτος του οτι μιλησαμε, ευαισθησία!

Χωρίς αυτήν, είμαστε αγκυροβολημένοι στο Γ, περνάει γρήγορα το Α, και χάνουμε το Β!

Εσύ καλέ μου φίλε, τι προτείνεις για το Α?

Τόνια 6 ετών

Όταν η γιαγιά μου έπαθε αρθρίτιδα δεν μπορούσε να βάψει τα νύχια των ποδιών της γιατί δεν μπορούσε να σκύψει. Έτσι της τα έβαφε ο παπούς μου παρότι και αυτός είχε αρθρίτιδα στα χέρια του».

Ρεββέκα 8 ετών

Όταν κάποιος σε αγαπά ο τρόπος πού προφέρει το όνομά σου είναι διαφορετικός. Ξέρεις ότι το όνομά σου είναι ασφαλές στο στόμα του.

Βασίλης 4 ετών

Αγάπη είναι όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα κι ένα αγόρι άφτερ σέιβ και μετά βγαίνουν έξω μαζί και μυρίζουν ο ένας τον άλλο.

Κάρολος 5 ετών

Αγάπη είναι όταν βγαίνεις γιά φαγητό και δίνεις στον άλλο τις μισές τηγανιτές σου πατάτες χωρίς να του ζητήσεις να σου δώσει κι αυτός από τις δικές του.

Χριστίνα 6 ετών

Αγάπη είναι αυτό πού σε κάνει να χαμογελάς όταν είσαι κουρασμένη.

Λευτέρης 4 ετών

Αγάπη είναι όταν η μαμά φιάχνει καφέ γιά τον μπαμπά και πίνει πρώτα μιά γουλιά εκείνη γιά να δεί αν τον πέτυχε.

Δανιήλ 7 ετών

Αγάπη είναι όταν φιλιέσαι όλη την ώρα. Μετά βαριέσαι να φιλιέσαι αλλά θέλεις συνέχεια να είσαι μαζί με τον άλλο και να μιλάτε. Η μαμά μου κι ο μπαμπάς μου έτσι κάνουν. Κι όταν φιλιούνται εμένα μου φαίνεται αηδία.

Αιμιλία 8 ετών

Η αγάπη είναι όταν είσαι στο δωμάτιό σου τα Χριστούγεννα κι ανοίγεις τα δώρα, αν σταματήσεις το άνοιγμα θα ακούσεις την αγάπη.

Πάνος 7 ετών

Αν θέλεις να μάθεις ν’ αγαπάς καλύτερα πρέπει να ξεκινήσεις από ένα φίλο πού μισείς.

Νίκη 6 ετών

Υπάρχουν δύο είδη αγάπης. Η αγάπη των ανθρώπων και η αγάπη του Θεού. Αλλά ο Θεός τα έχει φιάξει και τα δύο.

Τζένη 8 ετών

Η αγάπη είναι όταν λες σε ένα αγόρι ότι σου αρέσει το πουκάμισό του κι αυτός το φοράει μετά κάθε μέρα.

Ελλη 7 ετών

Η αγάπη είναι σαν το γέρο και τη γριά πού μετά από τόσα χρόνια πού γνωρίζονται είναι ακόμα φίλοι.

Θωμάς 6 ετών

Κατά τη διάρκεια του ρεσιτάλ πιάνου μου μ΄έπιασε φόβος πάνω στη σκηνή. Τότε κοίταξα κάτω και είδα τον μπαμπά μου να με χαιρετάει χαμογελώντας. Ηταν ο μόνος πού το έκανε αυτό. Τότε μου πέρασε ο φόβος.

Μαρία 8 ετών

Η μαμά μου με αγαπάει πιό πολύ απ’ όλους. Κανένας άλλος δεν έρχεται να με φιλήσει όταν πέφτω γιά ύπνο.

Κλαίρη 6 ετών

Η αγάπη είναι όταν η μαμά δίνει στο μπαμπά την καλύτερη μερίδα φαί.

Ελένη 5 ετών

Η αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει τον μπαμπά αξύριστο και βρώμικο και πάλι πιστεύει ότι είναι ωραιότερος κι απ’ τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ.

Χρήστος 7 ετών

Αγάπη είναι όταν το σκυλάκι σου, σου γλύφει το πρόσωπο ακόμα κι αφού το άφησες μόνο του όλη μέρα.

Μαριάννα 4 ετών

Ξέρω ότι η αδελφή μου μ’ αγαπά γιατί μου δίνει όλα τα ρούχα της ακόμα κι άν πρέπει να βγεί έξω και να αγοράσει άλλα.

Λάμπρος 4 ετών

Αφήνω την μεγαλύτερη αδελφή μου να με πειράζει γιατί η μαμά λέει ότι με πειράζει επειδή μ’ αγαπάει. Κι μετά εγώ πειράζω την μπέιμπι σίτερ γιατί την αγαπάω.

Αλεξάνδρα 4 ετών

Όταν αγαπάς κάποιον οι βλεφαρίδες σου ανοιγοκλείνουν και βγάζουν αστεράκια.

Κατερίνα 7 ετών

Αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει το μπαμπά στην τουαλέτα και δεν σιχαίνεται.

Μάρκος 6 ετών

Δεν πρέπει να λές σ’ αγαπώ αν δεν το εννοείς. Αλλά αν το εννοείς πρέπει να το λες συνέχεια γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε.

Ο συγγραφέας Λέο Μπουσκάλια έκανε κάποτε ένα διαγωνισμό. Ο σκοπός του διαγωνισμού ήταν να βρεθεί το πιό συμπονετικό παιδί. Το βραβείο κέρδισε ένα τετράχρονο αγοράκι πού έκανε το εξής:

Το παιδάκι είχε ένα παππού γείτονα του οποίου η γυναίκα είχε πεθάνει πρόσφατα. Μόλις το παιδάκι τον είδε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει πήγε και απλά έκατσε στην αγκαλιά του. Όταν η μαμά του το ρώτησε τι είχε πεί στον παππού το παιδάκι είπε «τίποτα απλώς τον βοήθησα να κλάψει».

ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ Η ΚΑΛΗ ΦΙΛΗ ΑΜΑΛΙΑ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ.
ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΔΩ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΜΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΒΑΘΥΣΤΟΧΑΣΤΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΑΛΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΕΔΩΣΑΝ ΚΑΛΙΤΕΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.

ΑΠΛΕΣ, ΚΑΤΑΝΟΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΩΑ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ...

ΝΑΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ????

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΕΦΕΡΕΣ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΑΜΑΛΙΑ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Αν γινότανε να κάναμε την ίδια ερώτηση στα παιδάκια……όταν γίνουν 30 , 40, και 50 ετών, είμαι σίγουρος πως θα είχαν δυσκολίες!

Αυτά συζητάμε… με το ΦΩΤΙΟ στα…. περί αγάπης!

Αμαλιω!!!….το βραβείο θα το έδινα στο ίδιο παιδί…. Πιστεύω και πολλοί εδώ μέσα!

Τα περισσότερα παιδάκια καταλήγουν .....

A Proposito di Schmidt (J.Nicholson) (Μελαγχολικό……μα μην το χάσεις! )

Υ.Γ Πάρε και τον avatar μαζί σου,….. μα μην του αγοράσεις προφιτερολ!

Γεννιούνται λοιπόν οι άνθρωποι, ξέροντας τι είναι αγάπη, ή την μαθαίνουν από την οικογένειά τους; Πολλά παιδάκια γεννιούνται λιγότερο τυχερά από άλλα, σε περιβάλλον ανεπαρκούς αγάπης. Ομως αν τα ρωτήσεις, αν τα κοιτάξεις, βγάζουν αγάπη, έτσι δεν είναι; Ακόμη κι ένα σκυλάκι που έχει γεννηθεί στο χαντάκι, το κλωτσούν και το διώχνουν, μπορεί να είναι φοβισμένο, αλλά μέσα στα μάτια του, πάλι θα την δεις την αγάπη.

Ποιός θα μπορέσει να με πίσει ότι δεν υπάρχει ψυχή; Θεός; Οτι όλα είναι τυχαία, ένα βήμα στην εξέλιξη των κυτταρικών οργανισμών; Οταν το πλάσμα που γεννιέται από την "ανυπαρξία", φέρει μαζί του την ΥΨΙΣΤΗ απόδειξη της ΥΠΑΡΞΗΣ; την αγάπη.
...............................................................
Ομως...
Εδώ έχει αρχίσει μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μεταξύ Πλάτωνα και Φώτιου, που μην έχοντας το κουράγιο να διαβάσω τα προγραφόμενα, άθελά μου την διέκοψα. Είστε πολύ ευγενικοί φίλοι μου, που παρόλαυτα, σχολιάσατε και τη δική μου παρέμβαση. Τα γραφόμενά σας ωστόσο μου έδωσαν ερεθίσματα πολλά. Και σκέψεις γεννήθηκαν στο μυαλό μου, που τελικά, ίσως κολλάνε στη συζήτησή σας:

Γεννιόμαστε λοιπόν, φέροντας την αγάπη. Γεννιόμαστε Θεοί. Το εγώ δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί για να αρχίσει να οριοθετεί την ύπαρξή μας στα στενά του σύνορα. Μεγαλώνοντας, μεγαλώνει και η συνείδηση, της εξωτερικής μας πραγματικότητας κυρίως, που κλείνει τα μάτια στην αρχική εκπόρευσή μας από το θείο για λίγα χρόνια, ώσπου να αρχίσει να γεννιέται ξανά η τελευταία, μέσα στην συνειδητή ζωή μας.
Κι εδώ βρίσκεται η Σοφία Του. Μας στέλνει να ζήσουμε, φορώντας μοναδικό ρούχο ένα θείο δώρο - ταυτόσημο με την ύπαρξή μας - σε έναν κόσμο σκληρό που πληγώνει την ύπαρξή του. Κι όμως αυτό το δώρο υπάρχει, νιώθει, βουλιάζει, για να αποκτήσει σταδιακά συνειδητότητα και να αναβλύσει ξανά, πιο δυνατό, πιο στέρεο, πιο δικό μας, αλλά και πιο παγκόσμιο.
Και η αγάπη γίνεται συνείδηση, κατακτά κι αυτό το πεδίο ύπαρξης, και δεν αναρρωτιώμαστε πια, γιατί άραγε ζούμε.

αυτή...που τα κατάφερε!

(ζητώ συγνώμη για την απουσία μου αλλά το ΠΣΚ-και όχι μόνο, εργάζομαι εντατικά )

Αμαλία νασαι καλά! Πολύ όμορφα τα αποσπάσματα που παράθεσες. Σου εύχομαι μέσα από την ψυχή μου να είναι η καρδιά σου ανοιχτή πάντα στην Αγάπη και στην Ομορφιά της Ανθρώπινης ψυχής!

Ζητώ συγνώμη επίσης για την «αμφιβολία» μου στο τι ακόμα μπορούμε να πούμε.
Νάσαι καλά Πλάτωνα. Άπειρος ο Θεός, άπειρη η Αγάπη, ας είναι αστείρευτη και η Προσφορά από μέσα μας!

Φίλε Έλληνα Άβαταρ, θέλω και εγώ να σε ευχαριστήσω για την ευχαριστία σου!
Είναι αλήθεια πως τις περισσότερες φορές στα τόπικ είσαι με τον καλό λόγο στο στόμα σου, χμ…στα δάχτυλά σου (στο πληκτρολόγιο)και το νου σου!

Είναι αλήθεια πως τα λόγια δεν αρκούν. Χρειάζονται πράξεις.
Είναι όμως απαραίτητα και τα λόγια.
Βοηθούν στην διάνοιξη των οριζόντων του νου μας και στην κατανόηση αυτού που είμαστε.

Δεν είναι τυχαία η προτροπή του Ιησού για τα παιδιά.
Έχουμε «ανάγκη» από την Αγνότητα στην ψυχή μας!

Βασικά συμφωνώ μαζί σου Αμαλία.
Όσο όμως ανοιχτά στην ψυχή τους είναι τα παιδία, άλλο τόσο σκληρά γίνονται αναμεταξύ τους όταν συγκρούονται τα ξαναδιαμορφωνόμενα εγώ τους.
«Ανοιχτή» ψυχή δέχεται πιο εύκολα πληγές.
Προσπάθησε να εμβαθύνει ο Φρόιντ και όλοι οι ψυχολόγοι και ψυχαναλυτές που ακολούθησαν.
Και όμως δεν έγινε «καλύτερη», «αγνότερη», ή πιο «ελεύθερη» η ανθρώπινη ψυχή μετά από δεκαετίες ψυχανάλυσης.
Γιατί; Μήπως της ξεφεύγει κάτι;

Πως μπορεί να γίνει επιτυχημένη η «επιστροφή» στην Αγνή Ψυχή μέσα μας;

Ξέρετε, υπάρχει και ο αντίστοιχος συμβολισμός της Αγνής-Παρθένας Ψυχής-Μητέρας η οποία Γεννά τον Λόγο-Χριστό μέσα μας με την επενέργεια του Αγίου Πνεύματος!

Δεν θέλω να δώσω θρησκευτικό χαρακτήρα, αλλά να παρουσιάσω και μια καταγεγραμμένη σχέση Νομοτέλειας για την Ψυχή.

Πως μπορεί λοιπόν, να γίνει συνειδητή αυτή η Κάθαρση της Ψυχής από τον Πόνο, τον Φόβο, και τα εκατοντάδες (χιλιάδες ίσως;) αμυντικά κατεστημένα χτισμένα γύρω της;

Πως μπορεί να γίνει πράξη και όχι λόγια, αυτή Αγνότητα, αυτό Νέο Παιδί μέσα στην Ψυχή μας;

Το κάνω ταχτικά…

Αν σκεφτείς πως μεγαλώνοντας, μαθαίνουμε να ζωγραφίζουμε ΕΜΕΙΣ,… τις εικόνες από έξω…...και που σιγα σιγα...

.... γίνεται ο κόσμος που φυλακιζόμαστε...

Τι όμορφη που είναι η ζωή!