- ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ? - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
Πολλές φορές το κάνουμε, για να γίνουν πιο κατανοητά όσα λέμε. Αναγκαστικά δηλ. γιατί πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να περιγράψουμε μια κατάσταση βιωματική που μόνο με κάποια παρομοίωση ή παραλληλισμό μπορούμε να το κάνουμε.
Σ'εμένα το λές.Όταν είδα ως παραλληλισμό την ιστορία με το δέντρο της γνώσις και τον καρπό του,αυτή με τον όφι λέω,ως τις δενδροειδής απολίξεις του εγκεφάλου μας και τους καρπούς αυτών, τη σκέψη, κάτι άλλαξε.Άσε που ξεκινάς απο εκεί σκοντάφτεις σε κάτι τέτοιο
Και συνεχίζεις σε άλλα.
Τον οφι πάντως τον έχω ως ήχο στο μυαλό μου,ενα σούρσιμο,σσσσ(η πόλη κοιμάται)
quote:Γι' αυτό λέμε ότι πρέπει να υπάρχει μια κάποιου είδους εκπαίδευση. Βέβαια, αυτό που διατυπώνεις είναι ένα εύλογο ερώτημα. Αλλά κοίτα, μιλάμε για απαλλαγή των εξωτερικών ερεθισμάτων των 5 αισθήσεων. Συνεπώς, δεν έχει νόημα να αναφερόμαστε στην όραση με την τυπική σημασία του όρου, και να αναρωτιόμαστε "τι είναι αυτό που βλέπουμε ;". Δεν βλέπουμε με τον συνηθισμένο τρόπο. Η οπτική μας και ο τρόπος με τον οποίο "βλέπουμε", αλλάζει και δεν είναι ο συνηθισμένος. Βλέπουμε με έναν περισσότερο - πως να το πω ; - δι-αισθαντικό / υπερ-αισθαντικό τρόπο*, όχι μέσα από την τυπική διαδικασία της όρασης, των νοητικών ερεθισμάτων δηλ. αλλά μέσα από την διαίσθηση. Και αυτό που "βλέπουμε", δεν μπαίνει σε κάποια διαδικασία ελέγχου ή φιλτραρίσματος αν είναι σωστό ή όχι. Απλώς, το γνωρίζουμε. Γίνεται ένα με το "είναι" μας και μοιάζει σαν να το γνωρίζαμε από πάντα. (Δεν ξέρω αν έγινα αντιληπτός, συγνώμη, είναι δύσκολο να το περγράψω, αν είσαι γυναίκα ίσως να καταλάβεις καλύτερα τι εννοώ μιας και αυτή η ικανότητα είναι περισσότερο ανεπτυγμένη στην γυναικεία φύση).
Απόλυτα!
Έχουμε ξαναμιλήσει για το θέμα,παρόλα αυτά το αποτέλεσμα δεν είναι παρά το συνονθύλευμα όλων αυτών που έχεις αποκόψη,παρόλα αυτά, βλέπεις ακούς γεύεσαι...όλα αυτά μαζί,ε;
Πλάκα δεν έχει;☺
quote:Μ! Εδώ θα διαφωνήσω, οτι την βρίσκουμε δηλαδή στην πορεία,μάλλον την κουβαλάμε απο την στιγμή της σύλληψης.Η αλήθεια είναι μία και μοναδική. Δεν την βρίσκουμε, μας βρίσκει και όταν έρθει σε επαφή μαζί μας, ενσωματώνεται στο "είναι" μας και επιλέγει η ίδια τον τρόπο με τον οποίο θα εκφραστεί και θα έλθει στην επιφάνεια ...
Μας βρίσκουν πάντως διάφορα και επικολλούνται,😈,αυτό ισχύει!😉
quote:https://m.youtube.com/watch?v=reMI0GvBGis
*περισσότερες λεπτομέρειες γι' αυτόν τον τρόπο (πώς λειτουργεί αυτό, από πού προέρχεται, ποια η φύση του κτλ), δεν γνωρίζω να σου πω. Απλά, γνωρίζω πως υπάρχει. Αυτό που μπορώ να σου πω μετά βεβαιότητας είναι πως στην κατάσταση αυτή, σε μία σωστή δηλ. κατάδυση, παύει να υφίσταται η διάκριση των αντιθέτων γι' αυτό και δεν έχει νόημα αυτός ο "έλεγχος" του σωστού ή του λάθους. Δεν υπάρχει δηλ. σωστό και λάθος, δεν υπάρχει διάκριση, ούτε κρίση. Το μότο που κάπου αναφέρεις "μην κρίνεις ίνα μην κριθείς", χρησιμοποιείται ακριβώς για να δείξει ότι σε μια κατάσταση ενόρασης, ο καταδυόμενος δεν μπορεί να διακρίνει και κατά συνέπεια να κρίνει. Απλά, χρησιμοποιείται επειδή γίνεται ευκολότερα αντιληπτό αυτό από τον απλό κόσμο ως μία αποτρεπτική συμβουλή λόγω του ότι είναι λόγια μιας διδασκαλίας.
Μόνο που ούτε άγιος ήτανε,εδώ μπερδεύτηκα,είναι, ούτε και τρόμαξε!
Ο συγκεκριμένος άνθρωπος μπαινόβγαινε στη ροή με μεγάλη ευκολία,όποτε γούσταρε!
Μάλιστα κατείχε αυτό το χάρισμα απο μικρός,αν και ακριβώς επειδή δεν καθόταν καλά έφαγε και ένα σούρσιμο 100 μέτρων κάτω απο ένα αυτοκίνητο,με αποτέλεσμα να χάσει κομμάτι εγκεφαλικού οστού!
Ήταν σαν να του είπε ο Θεος,ΚΑΤΣΕ ΦΡΟΝΙΜΑ,συνήθιζε να λέει χαχα!
Το λέω αυτό γιατί συνθήκες ακραίου πόνου μπορεί να επιφέρουν τη ρωγμή,τη χαραμάδα εκείνη που θα σου επιτρέψει να "δείς" παρακάτω!
Τα μοτο είναι για να καταπατούνται,άλλο τι θα έπρεπε,και θέση έπαιρνε και προτιμήσεις είχαμε,😯!
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.
quote:
[...]οτι την βρίσκουμε δηλαδή στην πορεία,μάλλον την κουβαλάμε απο την στιγμή της σύλληψης.
Ναι, σωστό κι αυτό.
quote:
Το λέω αυτό γιατί συνθήκες ακραίου πόνου μπορεί να επιφέρουν τη ρωγμή,τη χαραμάδα εκείνη που θα σου επιτρέψει να "δείς" παρακάτω!
Σαφώς, αλλά δεν είναι μόνο συνθήκες ακραίου πόνου. Εγώ θα το έλεγα ... συνθήκες ακραίου σοκ, πιο γενικά ας πούμε. Ένα σοκ μπορεί ασφαλώς να προκαλείται και από πόνο.
quote:if you have an object that can either act like a particle or* a wave, at what point does that object 'decide'?
Στο σημείο που θα αποφασίσει ... ο παρατηρητής του. Το ίδιο το αντικείμενο δεν είναι σε θέση να πάρει καμιά "απόφαση" καθώς συμπεριφέρεται σαν κύμα *ΚΑΙ σαν σωματίδιο.
Edited by - z_i_p on 05/11/2015 17:38:37
quote:quote:if you have an object that can either act like a particle or* a wave, at what point does that object 'decide'?
Στο σημείο που θα αποφασίσει ... ο παρατηρητής του. Το ίδιο το αντικείμενο δεν είναι σε θέση να πάρει καμιά "απόφαση" καθώς συμπεριφέρεται σαν κύμα *ΚΑΙ σαν σωματίδιο.
Edited by - z_i_p on 05/11/2015 17:38:37
Χεχε,
ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ ΑΠΙΣΤΟΙ😁😁😁
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.
Θα είχε ένα ενδιαφέρον να σχολιάσεις, εφόσον υπάρχει κάτι να σχολιαστεί, το τελευταίο πόστ, εδώ:
http://www.esoterica.gr/FORUMS/topic.asp?whichpage=2&ARCHIVEVIEW=&TOPIC_ID=9940
Επίσης, ιδού ένα θέμα που ενδείκνυται για καταδύσεις:
Ένα πείραμα σε βάθος ΙΙ, Κάθοδος / Κατάδυση (συγκριτική μελέτη)
Το αναφέρω σε περίπτωση που παρεξηγείται κανένας
για να διαβάσω εγώ τέτοιο σεντόνι πρέπει να μου τάξεις!😤
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.
"Ο δρόμος του τεμπέλη"