- Ψευδοεπιστήμη - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

quote:

---

Διέκρινα ευθύς αμέσως δύο αντιμαχόμενες ομάδες-παρατάξεις, τους αποκρυφιστές ή παραφυσικούς και τους ψευδοσκεπτικιστές (ψ/στές) ή debunkers. Οι πρώτοι κατανάλωναν αμασητί οποιαδήποτε αλλοπρόσαλλη θεωρία διακινούταν στις πολυάριθμες δικτυακές πηγές αποκρυφισμού και new age, ενώ οι δεύτεροι έκαναν ακριβώς το ίδιο, τροφοδοτούμενοι από σελίδες διαφόρων άλλων διαδικτυακών σχολιαστών & debunker. Που τους εξόπλιζαν με διάφορα ψ/κα εργαλεία για να αποκρούουν τους πρώτους. Συνειδητοποίησα ότι πρόκειται για περίπου την ίδια κατηγορία ανθρώπων

---

Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.

Υπάρχει ο σωστός που κάνει λάθος, ο κανείς που κάνει πως υπάρχει, ο λάθος που γράφει 311.

Όλα υπάρχουν. Μάλλον δηλαδή, αφού ζούμε σε ένα κόσμος με μεγάλα νούμερα. Για αδύνατες, για κανονικές, για εύσωμες, γαμημένες κι αγάμητες. Ερωμένες, συζύγους, ιδέες, τακτικές, ελπίδες κι αναφορές.

Οι ευφυείς ιδέες ενέχουν το σπέρμα της ακύρωσης. Τους. Γενάνε τους δολοφόνους τους, κι αυτό δεν είναι κανιβαλιστικό.

Αν υπάρχουν μόνο μερικά πράγματα, από αυτά πρέπει να κάνεις ζάφτι. Ποιός? Ο κανείς. Εσύ, που μάλλον είσαι εντελώς κανείς και διαβάζεις αυτά που σου γράφω, εγώ, που τα γράφω, αλλά και το μoυνί που με πέταγε, να γίνονται τέτοια.

Κι αν ξέρω αυτά που ξέρω, πόσα από αυτά γνωρίζω? Πόσο μαλάκας είναι αυτός που κατανοεί τη φράση? Πόσο μαλάκας είμαι εγώ, που παίζω σαν κανείς να κατανοεί τη φράση?

ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα

Οἶδα και οἶδα. Τί? Πόσο προσωπική μπορεί να γίνει η γνώση? Γάματο αυτό, πόσο προσωπική μπορεί να είναι μια ιδέα? Γάματο κι αυτό. Πόσο προσωπικό μπορεί να είναι ένα πρόσωπο?

Όταν γράφω εδώ χαμέ, ποιός γράφει?

Πώς ακριβώς γίνονται οι άνθρωποι γραπτά, και πώς γίνονται τα γραπτά ανθρώπινα? Με στατιστικό τρόπο? Με λογοτεχνικό? Με φιλοσοφικό?

Μάλλον υπάρχουν τρόποι κυριολεξίας. Ειδικά στη γλώσσα μας. Πώς κυριολεκτείς το ακατάληπτο? Μην το πας σε μπουρδέλο κατάστασις. Ακατάληπτο είναι αυτό που δεν μπορώ να συλλάβω. Που δεν φτάνω, δεν κατανοώ, δεν αντιλαμβάνομαι.

Ο ίδιος κανείς, που δεν βλέπει το κόκκινο γαμωφάναρο και σκοτώνει τρεις, τρεις ώρες πριν είδε το μετέωρο που θα σκοτώσει τρις, το 5624.

Αν το έχουμε, πώς ακριβώς το έχουμε? Τί είναι αυτό που τα κάνει όλα αποδεκτά? Ανάποδα. Τί είναι αυτό που κανείς δεν μπορεί να αποδεχτεί?

Ο κανείς, είναι κάποιος που δεν μπορεί να είναι?

Μην κάνει κανείς τη μαλακία να μπλέξει τον Παρμενίδη. Αυτός δεν είναι εδώ, έστω κι αν ήταν κάποιος, πριν γίνει κανείς. Άνευ Παρμενίδη, έχει απάντησις?

Ιδομεν.

Αν όντως ο άνθρωπος αυτός βρήκε τον τρόπο να διασπά το νερό με δόνηση συχνοτήτων, υποκαθιστώντας έτσι την μέχρι τώρα γνωστή και εξαιρετικά ενεργοβόρα μέθοδο της ηλεκτρόλυσης,τότε δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ ή να φοβηθώ.Σίγουρα θα εκπλαγώ.

Αυτό που είναι επίσης αξιοσημείωτο-μικρότερης σημασίας,αλλά υπολογίσιμης-είναι η σταθερή παροχή υδρογόνου στην έξοδο αν σκεφτούμε την προχειρότητα της κατασκευής.
Αυτό ,υποδηλώνει την δυναμική της ίδιας της μεθόδου,αν όντως δεν υπάρχει "λούμπα".
Συνήθως πρωτότυπες κατασκευές παρουσιάζουν προβλήματα νεότητας και αστάθειες λειτουργίας,σε μεγάλο βαθμό.
Το ότι αυτή η συσκευή,αν και πρωτότυπο, λειτουργεί με τέτοια απλότητα και σταθερότητα,οδηγεί σε δυο μονάχα δρόμους.
Εϊτε είναι εξαιρετική είτε εντελώς μούφα.
Παρ' ότι έχουμε ελάχιστα δεδομένα και είναι νωρίς για εκτιμήσεις,τολμώ να πω ότι δεν βρίσκω ενδείξεις για το δεύτερο.

Οι εξελίξεις επί του θέματος, μάλλον αναμένεται να έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Πιστεύεις πως:

Αν κάποιος εφεύρει ένα σύστημα-μηχάνημα-συνδυασμό μηχανημάτων, οτιδήποτε στην τελική, το οποίο θα παρέχει εντελώς δωρεάν και άνευ κόστους, ενέργεια σε οικίες, βιομηχανίες, αυτοκίνητα κ.λ.π, χρησιμοποιώντας ως μέσο διάδοσης τον...αέρα( αιθέρα ίσως ).

Αυτή η συσκευή θα ακολουθήσει τον δρόμο της εφαρμογής, ή θα "εξαφανισθεί"?

Γιατί ο χρόνος έχει πάψει να είναι χρήμα*, άρα είναι ανίκανος να παράξει ενέργεια, που βεβαίως υπό χρείαν χρήματος τελεί. Η ενέργεια.

Από την άλλη, στήνεις έναν πάγκο και πουλάς τίμιο ξύλο, είσαι καθ'όλα τίμιος, γίνεσαι καθ'όλα κονομημένος και διαχειριστής ενέργειας.

Κι αν σε πρώτη ανάγνωση αυτό δεν έχει σχέση με το θέμα, λυπάμαι, αλλά θέλει και λίγο γαμωψάξιμο το πράγμα.

*Συγνώμη Μπερνάρ, αλλά ο χρόνος και η ανθρώπινη εργασία, καμμία σχέση δεν έχουν με την παρούσα διευθέτηση των πραγμάτων. Δέχομαι ωστόσο, πως αυτό είναι μια παροδική κατάστασις.