- ΤΑΡΩ ή ΤΑΡΟ - "(ΠΡΩΗΝ) TARW" - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
LAMANIΝέο Μέλος
Τι περισσότερο μπορούμε να ζητήσουμε από σένα ΚΡΟΝΕ/ΧΡΟΝΕ πατέρα των θεών και των ανθρώπων... Μια επαφή, μια ευκαιρία γνώσης, ένα βήμα παραπέρα...
Επανέρχομαι στο άρθρο του ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ "Το κυνήγι των αναζητητών", το οποίο προκάλεσε και την ανάγκη μου ν' ανοίξω το τόπικ.
Νοιώθω ότι υπάρχει πολλή κινδυνολογία, πολύς αφορισμός, εμείς οι καλοί που όλοι μας δέρνουν και μας κυνηγούν κι εκείνοι οι κακοί (που μας δέρνουν και μας κυνηγούν). Δεν πιστεύω ότι είναι τόσο τραγικά τα πράγματα. Οι καταστάσεις αλλάζουν συνεχώς. Σήμερα μπορείς ν' ακούσεις έξαφνα την κυρά Κατίνα να λέει ότι στην άλλη της ζωή θα γεννηθεί βασίλισσα γιατί είναι καλός άνθρωπος κι έχει ταλαιπωρηθεί πολύ και τον κυρ Νίκο ν' αναρωτιέται τι σκ... έκανε στην προηγούμενη ζωή του και τα πληρώνει τώρα! Μπορεί νάναι απλές κουβέντες και να μην τα πιστεύουν, αλλά βλέπουμε ότι υποσυνείδητα το πράγμα λειτουργεί και κερδίζει συνεχώς έδαφος. Κι αν είμαστε σήμερα εμείς οι "γραφικοί" της ιστορίας, αύριο μπορεί να είμαστε οι "κρατούντες". Κι αν δεν μάθουμε από την ίδια την ιστορία, θα επαναλάβουμε τα λάθη της. Γραφικοί υπήρξαν κάποτε ο Μαρξ, ο Έγκελς, ο Μπακούνιν...
Μας φαντάζεσαι σε κάποιο απώτερο μέλλον να καίμε τους ορθολογιστές και τους άθεους, να ρίχνουμε τους Χριστιανούς στα λιοντάρια και ν' αποκεφαλίζουμε τους Ισλαμιστές, μόνο και μόνο γιατί δεν σκέφτονται σαν και μας;
Γι' αυτόν τον φόβο μιλάω. Τον φόβο των - εκάστοτε - κρατούντων που για να μη χάσουν την εξουσία τους, σκοτώνουν, υποβιβάζουν, φυλακίζουν τους όποιους αντιφρονούντες.
Είμαστε κι εμείς σαν κι αυτούς, ή ανοίγοντας το μυαλό και την καρδιά μας ανεβαίνουμε ένα σκαλοπατάκι στην διαμόρφωση της Ανθρώπινης ψυχής;
Αυτά για σήμερα. Τα ξαναλέμε.
Επανέρχομαι στο άρθρο του ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ "Το κυνήγι των αναζητητών", το οποίο προκάλεσε και την ανάγκη μου ν' ανοίξω το τόπικ.
Νοιώθω ότι υπάρχει πολλή κινδυνολογία, πολύς αφορισμός, εμείς οι καλοί που όλοι μας δέρνουν και μας κυνηγούν κι εκείνοι οι κακοί (που μας δέρνουν και μας κυνηγούν). Δεν πιστεύω ότι είναι τόσο τραγικά τα πράγματα. Οι καταστάσεις αλλάζουν συνεχώς. Σήμερα μπορείς ν' ακούσεις έξαφνα την κυρά Κατίνα να λέει ότι στην άλλη της ζωή θα γεννηθεί βασίλισσα γιατί είναι καλός άνθρωπος κι έχει ταλαιπωρηθεί πολύ και τον κυρ Νίκο ν' αναρωτιέται τι σκ... έκανε στην προηγούμενη ζωή του και τα πληρώνει τώρα! Μπορεί νάναι απλές κουβέντες και να μην τα πιστεύουν, αλλά βλέπουμε ότι υποσυνείδητα το πράγμα λειτουργεί και κερδίζει συνεχώς έδαφος. Κι αν είμαστε σήμερα εμείς οι "γραφικοί" της ιστορίας, αύριο μπορεί να είμαστε οι "κρατούντες". Κι αν δεν μάθουμε από την ίδια την ιστορία, θα επαναλάβουμε τα λάθη της. Γραφικοί υπήρξαν κάποτε ο Μαρξ, ο Έγκελς, ο Μπακούνιν...
Μας φαντάζεσαι σε κάποιο απώτερο μέλλον να καίμε τους ορθολογιστές και τους άθεους, να ρίχνουμε τους Χριστιανούς στα λιοντάρια και ν' αποκεφαλίζουμε τους Ισλαμιστές, μόνο και μόνο γιατί δεν σκέφτονται σαν και μας;
Γι' αυτόν τον φόβο μιλάω. Τον φόβο των - εκάστοτε - κρατούντων που για να μη χάσουν την εξουσία τους, σκοτώνουν, υποβιβάζουν, φυλακίζουν τους όποιους αντιφρονούντες.
Είμαστε κι εμείς σαν κι αυτούς, ή ανοίγοντας το μυαλό και την καρδιά μας ανεβαίνουμε ένα σκαλοπατάκι στην διαμόρφωση της Ανθρώπινης ψυχής;
Αυτά για σήμερα. Τα ξαναλέμε.
Darkangel_78Μέλος
Για άλλη μια φορά με διορθώνετε και με συμπληρώνετε...
Δέος λοιπόν και όχι φόβος.Επίγνωση,σεβασμός.Και μακάρι να είμαστε πολλοί ..και καλοί!!
Αγαπητέ LAMANI είμαι φίλη και όχι φίλος!
Δέος λοιπόν και όχι φόβος.Επίγνωση,σεβασμός.Και μακάρι να είμαστε πολλοί ..και καλοί!!
Αγαπητέ LAMANI είμαι φίλη και όχι φίλος!
O Σκοτεινός Άγγελος! 
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Edited by - Darkangel_78 on 14/10/2003 00:09:34
LAMANIΝέο Μέλος
Συγνώμη για την ακούσια αλλαγή φύλλου Φωτεινέ μου Άγγελε... κι εγώ είμαι γένους θηλυκού!
Συνεχίζοντας, περιμένω τις απόψεις σου πάνω στην 10η επίγνωση. Νομίζω ότι το θέμα έχει ζουμί και μας αφορά όλους.
Συνεχίζοντας, περιμένω τις απόψεις σου πάνω στην 10η επίγνωση. Νομίζω ότι το θέμα έχει ζουμί και μας αφορά όλους.
CronosΜέλος
Φόβος...
Αυτό που περισσότερο φοβάται ο φόβος μου, είναι μήπως και δεν τον φοβηθώ...
και όμως είναι τόσο μπερδεμένος ο φόβος με τον κόμπο των αποριών. οτιδήποτε δεν μπορούμε να εξηγήσουμε και το περνάμε στο υποσυνείδητο παρατώντας το μετατρέπεται σε φόβο...
Και μετά, τη στιγμή που πραγματικά δεν τον θέλουμε, εμφανίζεται.
Ίσως βέβαια ο φόβος να μας βοηθάει να καταλάβουμε περισσότερα.... Ίσως να μην είναι τόσο κακός...
Ίσως να είναι σαν τον πόνο. Σαν το τσοπανόσκυλο που τραβάει το μαλλί του προβάτου για να το φέρει πίσω στο κοπάδι. Είναι πραγματικά κάτι κακό ο Φόβος; Μήπως είναι μία ευκαιρία να καταλάβουμε τί έχουμε τώρα και ποσο καλά είμαστε;...
Αναμένω...
Αυτό που περισσότερο φοβάται ο φόβος μου, είναι μήπως και δεν τον φοβηθώ...
και όμως είναι τόσο μπερδεμένος ο φόβος με τον κόμπο των αποριών. οτιδήποτε δεν μπορούμε να εξηγήσουμε και το περνάμε στο υποσυνείδητο παρατώντας το μετατρέπεται σε φόβο...
Και μετά, τη στιγμή που πραγματικά δεν τον θέλουμε, εμφανίζεται.
Ίσως βέβαια ο φόβος να μας βοηθάει να καταλάβουμε περισσότερα.... Ίσως να μην είναι τόσο κακός...
Ίσως να είναι σαν τον πόνο. Σαν το τσοπανόσκυλο που τραβάει το μαλλί του προβάτου για να το φέρει πίσω στο κοπάδι. Είναι πραγματικά κάτι κακό ο Φόβος; Μήπως είναι μία ευκαιρία να καταλάβουμε τί έχουμε τώρα και ποσο καλά είμαστε;...
Αναμένω...
Τέτοιος θα είναι ο χαρακτήρας εκείνου του πρωινού
που το απλό πέρασμα του χρόνου δεν μπορεί να φέρει την αυγή του
LAMANIΝέο Μέλος
Όπως θέτεις την έννοια του φόβου Κρόνε,
"είναι τόσο μπερδεμένος ο φόβος με τον κόμπο των αποριών"
και
"Ίσως βέβαια ο φόβος να μας βοηθάει να καταλάβουμε περισσότερα.... Ίσως να μην είναι τόσο κακός...
Ίσως να είναι σαν τον πόνο"
μιλάμε για τον δημιουργικό "φόβο" όπως τον θέσαμε και παραπάνω. Μου το χαλάς όμως με την τελευταία παράγραφο
"Μήπως είναι μία ευκαιρία να καταλάβουμε τί έχουμε τώρα και ποσο καλά είμαστε;..."
Τι είναι αυτό που έχουμε τώρα και δεν θέλουμε να χάσουμε; Άγνοια;;; Ίσως... Ίσως είναι καλύτερα να μένουμε κλεισμένοι μέσα στα μικρά μίζερα μυαλάκια μας και να μην αφήνουμε να μπει τίποτα που μπορεί να μας ταρακουνήσει... Ίσως είναι καλύτερα να μένουμε κλεισμένοι στο σπιτάκι μας, μπροστά στην ΤηΒούλα μας και ν' αφήνουμε τους άλλους να ζουν τη ζωή μας... Τόχω σκεφτεί πολλές φορές, πόσο καλύτερα θάτανε!
Προσωπικά έχω θυσιάσει ολόκληρη ζωή σ' αυτόν τον δημιουργικό "φόβο". Πολλές φορές - μέσα από χλεύη και ταπείνωση - έννοιωσα δικαιωμένη που δεν τα παράτησα... Έχασα... Πολλές φορές "έχασα", αλλά η ίδια η ζωή μου απέδειξε ότι τελικά δεν είχα χάσει τίποτα κι αντίθετα αυτά που κέρδισα από αυτά που θεωρούσα "απώλειες" ήταν απείρως μεγαλύτερα και καλύτερα. Όχι, αρνούμαι να δεχτώ ότι
"είμαστε καλά με ότι έχουμε τώρα"
Τουλάχιστον εγώ δεν είμαι καλά. Θέλω κι άλλο, θέλω περισσότερο.
Σ' ένα πράγμα συμφωνώ μαζί σου ανεπιφύλακτα:
"Αυτό που περισσότερο φοβάται ο φόβος μου, είναι μήπως και δεν τον φοβηθώ..."
Είναι γεγονός ότι ο φόβος τρέφεται με φόβο... Ας επιλέξουμε λοιπόν ποιον φόβο θέλουμε να συντηρήσουμε και να θρέψουμε και ποιόν να καταστρέψουμε.
Δεν είμαστε κοπάδι, αλλά ούτε και τσοπανόσκυλα. Το τι κάνουν οι άλλοι μας αφορά μόνο στον βαθμό που μας το επιτρέπουν. Το τι κάνουμε εμείς, είναι αποκλειστικά δικό μας έργο.
"είναι τόσο μπερδεμένος ο φόβος με τον κόμπο των αποριών"
και
"Ίσως βέβαια ο φόβος να μας βοηθάει να καταλάβουμε περισσότερα.... Ίσως να μην είναι τόσο κακός...
Ίσως να είναι σαν τον πόνο"
μιλάμε για τον δημιουργικό "φόβο" όπως τον θέσαμε και παραπάνω. Μου το χαλάς όμως με την τελευταία παράγραφο
"Μήπως είναι μία ευκαιρία να καταλάβουμε τί έχουμε τώρα και ποσο καλά είμαστε;..."
Τι είναι αυτό που έχουμε τώρα και δεν θέλουμε να χάσουμε; Άγνοια;;; Ίσως... Ίσως είναι καλύτερα να μένουμε κλεισμένοι μέσα στα μικρά μίζερα μυαλάκια μας και να μην αφήνουμε να μπει τίποτα που μπορεί να μας ταρακουνήσει... Ίσως είναι καλύτερα να μένουμε κλεισμένοι στο σπιτάκι μας, μπροστά στην ΤηΒούλα μας και ν' αφήνουμε τους άλλους να ζουν τη ζωή μας... Τόχω σκεφτεί πολλές φορές, πόσο καλύτερα θάτανε!
Προσωπικά έχω θυσιάσει ολόκληρη ζωή σ' αυτόν τον δημιουργικό "φόβο". Πολλές φορές - μέσα από χλεύη και ταπείνωση - έννοιωσα δικαιωμένη που δεν τα παράτησα... Έχασα... Πολλές φορές "έχασα", αλλά η ίδια η ζωή μου απέδειξε ότι τελικά δεν είχα χάσει τίποτα κι αντίθετα αυτά που κέρδισα από αυτά που θεωρούσα "απώλειες" ήταν απείρως μεγαλύτερα και καλύτερα. Όχι, αρνούμαι να δεχτώ ότι
"είμαστε καλά με ότι έχουμε τώρα"
Τουλάχιστον εγώ δεν είμαι καλά. Θέλω κι άλλο, θέλω περισσότερο.
Σ' ένα πράγμα συμφωνώ μαζί σου ανεπιφύλακτα:
"Αυτό που περισσότερο φοβάται ο φόβος μου, είναι μήπως και δεν τον φοβηθώ..."
Είναι γεγονός ότι ο φόβος τρέφεται με φόβο... Ας επιλέξουμε λοιπόν ποιον φόβο θέλουμε να συντηρήσουμε και να θρέψουμε και ποιόν να καταστρέψουμε.
Δεν είμαστε κοπάδι, αλλά ούτε και τσοπανόσκυλα. Το τι κάνουν οι άλλοι μας αφορά μόνο στον βαθμό που μας το επιτρέπουν. Το τι κάνουμε εμείς, είναι αποκλειστικά δικό μας έργο.
quote:
quote:
CronosΜέλος
Είχα γράψει κοτζάμ απάντηση και σβήστικε...
Κάποια άλλη στιγμή θα τα ξαναγράψω.
Κάποια άλλη στιγμή θα τα ξαναγράψω.
Πάντως μπορείς να περάσεις από εδώ...
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=930" target="_blank">Φόβος
Τέτοιος θα είναι ο χαρακτήρας εκείνου του πρωινού
που το απλό πέρασμα του χρόνου δεν μπορεί να φέρει την αυγή του
LAMANIΝέο Μέλος
Γειά σου Κρόνε
Δεν μπόρεσα να μπω στο link που με παραπέμπεις, μου βγάζει αυτό:
An error occurred on the server when processing the URL. Please contact the system administrator: root@esoterica.gr
Πάντως περιμένω ανυπόμονα την απάντησή σου.
Δεν μπόρεσα να μπω στο link που με παραπέμπεις, μου βγάζει αυτό:
An error occurred on the server when processing the URL. Please contact the system administrator: root@esoterica.gr
Πάντως περιμένω ανυπόμονα την απάντησή σου.
CronosΜέλος
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=930
Δοκίμασε ξανά, ίσως το διώρθωσα
Δοκίμασε ξανά, ίσως το διώρθωσα
Τέτοιος θα είναι ο χαρακτήρας εκείνου του πρωινού
που το απλό πέρασμα του χρόνου δεν μπορεί να φέρει την αυγή του
LAMANIΝέο Μέλος
Το βρήκα! και μ' άρεσε το παρακάτω:
Πόσες φορές έχουμε γελάσει εμείς οι ίδιοι με τους δικούς μας φόβους;
Πόσες φορές δεν έχουμε πει: αν ήξερα πως ήταν τόσο εύκολο, θα το είχα κάνει νωρίτερα!
Ο φόβος δεν είναι ποτέ λογικός. Ας μη ζητάμε ερμηνεία του με την ανθρώπινη λογική. Ο φόβος και η ανυπαρξία του φόβου είναι δύο ακραίες στάσεις που μπορούν να παρατηρηθούν ξεκάθαρα στη συμπεριφορά των ζώων.
Η ανθρώπινες στάσεις δεν είναι ποτέ τόσο ακραίες, είναι πιο εκλεπτυσμένες αλλά το ίδιο ή και περισσότερο επικίνδυνες, επειδή η νοητική μας ικανότητα μας δίνει πολύ περισσότερη δύναμη από ένα ζώο.
Jason 6/4/03
Κι ακριβώς επειδή δεν είμαστε ζώα και ο ανθρώπινος φόβος είναι απρόβλεπτος κι ανεξέλεγκτος, ίσως μόνο η αλήθεια, ή η ενδοσκόπηση μπορεί να μας δώσει μια κάποια λύση(;)
Τι φοβάμαι; Γιατί φοβάμαι; Γιατί δεν μπορώ να μιλήσω γι' αυτό;
Darkangel_78Μέλος
quote:
Συνεχίζοντας, περιμένω τις απόψεις σου πάνω στην 10η επίγνωση.
Συγγνώμη φίλη LAMANI που σε ανάγκασα να περιμένεις...
Λοιπόν όσο μου άρεσε η "Ουράνεια Προφητεία" τόσο ΔΕ μου άρεσε η "Δεκάτη Επίγνωση".Βασικά,μιλώντας επιφανειακά,περίμενα ένα πιο ...εντυπωσιακό φινάλε!Πιο βαθιά,μου φάνηκαν εντελώς ανεδαφικά τα όσα διαδραματίστηκαν...
Όσο για αυτό που λες
quote:
Τι φοβάμαι; Γιατί φοβάμαι; Γιατί δεν μπορώ να μιλήσω γι' αυτό;
Φοβάμαι το ίδιο το γεγονός ότι έχασα τον έλεγχο της κατάσταση και του εαυτού μου,φοβάμαι ότι φοβάμαι! Και έχω παγώσει από το φόβο του φόβου γι'αυτό δε μπορώ να μιλήσω.
Τί κατεβάζει το μυαλό του ανθρώπου νυχτιάτικα...
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Edited by - Darkangel_78 on 20/11/2003 00:09:29
LAMANIΝέο Μέλος
Μ' αποστόμωσες Σκοτεινέ Άγγελε...
"...φοβάμαι ότι φοβάμαι! Και έχω παγώσει από το φόβο του φόβου γι'αυτό δε μπορώ να μιλήσω..." γι' αυτό κι η αργοπορημένη απάντηση.
Προχτές έγινε μια συγκέντρωση της ΚΙΝΗΣΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ" με θέμα την ψυχή. Μεταξύ άλλων, ένας από τους εισηγητές είπε:
"...όταν φοβάσαι να σκέφτεσαι πως θα ενεργούσες στη συγκεκριμένη περίπτωση αν δεν φοβόσουν..."
Μ΄έβαλε σε σκέψεις και, παραδόξως, το εφάρμοσα χτές που πήγα να διεκδικήσω την αποζημείωσή μου από τον "τρομοκράτη" πρώην εργοδότη μου. Δεν θα το πιστέψεις... Έπιασε!!!
Ο ρόλος "δεν σε φοβάμαι" τον μεταμόρφωσε σε κότα...
"...φοβάμαι ότι φοβάμαι! Και έχω παγώσει από το φόβο του φόβου γι'αυτό δε μπορώ να μιλήσω..." γι' αυτό κι η αργοπορημένη απάντηση.
Προχτές έγινε μια συγκέντρωση της ΚΙΝΗΣΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ" με θέμα την ψυχή. Μεταξύ άλλων, ένας από τους εισηγητές είπε:
"...όταν φοβάσαι να σκέφτεσαι πως θα ενεργούσες στη συγκεκριμένη περίπτωση αν δεν φοβόσουν..."
Μ΄έβαλε σε σκέψεις και, παραδόξως, το εφάρμοσα χτές που πήγα να διεκδικήσω την αποζημείωσή μου από τον "τρομοκράτη" πρώην εργοδότη μου. Δεν θα το πιστέψεις... Έπιασε!!!
Ο ρόλος "δεν σε φοβάμαι" τον μεταμόρφωσε σε κότα...
Darkangel_78Μέλος
LAMANI χαίρομαι που όλα πήγαν καλά με τα νομικά σου ζητήματα,κατ'αρχήν!
Χαίρομαι επίσης που η έμπνευση της στιγμής σου άρεσε τόσο!
Είδες τί μπορεί να κάνει μια καλή συζήτηση?Χαιρετώ!
Χαίρομαι επίσης που η έμπνευση της στιγμής σου άρεσε τόσο!
Είδες τί μπορεί να κάνει μια καλή συζήτηση?Χαιρετώ!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"