- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Για να μπορεί κάποιος να έχει αυτή την αίσθηση του παρατηρητή ..αλλά και να φτάσει στην καθαρή επίγνωση της ιδίας της επίγνωσης. Στη καθαρή αντίληψη αυτού που ΕΙΝΑΙ χρειάζεται να αποταυτιστει από όλες τις ιδέες ,τα νοητικά περιεχόμενα. Και του λογισμούς όλων των ειδών.
quote:
Ο παρατηρητής, μαθαίνει, η επιτηρεί;
Ο παρατηρητής μαθαίνει με την έννοια ότι παύει να υπάρχει το ατομικό.. υπάρχει το Θεϊκό!! Στην αρχή είναι μια αίσθηση παρουσίας ..ότι κάποιος σε παρατηρεί μέσα από την καρδιά σου σιωπηλά ..χωρίς κρίση ..αλλά ξέρει το ορθά σωστό.
Σιγά σιγά αυτή η αίσθηση δυναμώνει και αρχίζει η αποταυτιση από όλα αυτά που νομίζουμε ότι είμαστε. Και στο τέλος αυτή η αίσθηση «αποκαλύπτεται» μέσα στην καθαρή επίγνωση αυτού που ΕΙΝΑΙ.
Όταν κάποιος αποκτά σταδιακά αυτήν την επίγνωση δεν μπορεί ο νους να κλέψει την συνειδησιακή μας προσοχή . Αρχίζουμε να μην πέφτουμε θύματα των εγώ ..γιατί είμαστε ανάλογα πάντα στο βαθμό που ο καθένας μπορεί με την συνείδηση μας αφυπνισμένη. Αυτή είναι η βασική αιτία που μας δίνει την δυνατότητα να μπορούμε να δούμε και να κατανοήσουμε όλους τους μηχανισμούς των εγώ.
Όταν όλοι οι μηχανισμοί έχουν κατανοηθεί ..τότε ο νους «χάνεται» σαν καπνός στον αέρα.. αυτό που μένει τότε είναι η επίγνωση της αυθόρμητης παρουσίας της ουσίας ή αν θες η πνευματική ενεργεία από οπού είναι «φτιαγμένος» ο παρατηρητής. Και λέω αυθόρμητης, επειδή δεν δρα με κάποιο εγώ που έχει ένα θέλω ή μια επιθυμία ..αλλά δρα με το θέλημα του θεού. Όταν υπάρχει ένα εγώ.. τότε ο Θεός απουσιάζει.. Το εγώ θέλει πάντα να είναι ξέχωρο από τον Θεό. Ποτέ όμως κάτι δεν είναι ξέχωρο από αυτόν. Ουτε και ο Θεός απουσιάζει από κάπου.. Αυτή η απουσία είναι η ταύτιση με την μορφή του πηλού που λέγαμε
Κάποιος που φέρνει την γνωστή προσευχή που ξέρεις.. στην καρδιά, τότε τα λόγια απουσιάζουν.. τα εγώ φεύγουν και έρχεται το φως.. τα εγώ είναι όπως το σκοτάδι και αυτό το σκοτάδι είναι... γιατί η συνείδηση μας δεν μετέχει σε αυτό το φως με επίγνωση.
Αυτά τα σκοτάδια είναι η προσωπική κόλαση του καθενός ..και μέσα σε αυτήν ζούμε καθημερινά εκφράζοντας λαγνεία, περηφάνια, αλαζονεία, θυμό ,τεμπελιά και πολλά αλλά. Αυτή την κόλαση ..αυτά τα σκοτάδια πρέπει να καθαρίσουμε ή να φέρουμε το φως ..συμβολικά αυτή η πράξη έχει σχέση με την κάθοδο του Χριστού στον Άδη. Αν η εσωτερική μας κόλαση δεν καθαρίσει ..τότε ..τα εγώ θα πάρουν ότι έχουμε..
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Αν μείνει,δεν ειμαστε εμείς ικανοί...
Μόλις διαλεξουμε, θα χαθούν οι κολάσεις μας...
quote:
Αγαπητέ μου φίλε trexagireveΣτις δυνατότητες του Θεού υπάρχουν όλα.. όλα ξεκινούν από την αφετηρία που δεν έχει αρχή και όλα ξαναγυρίζουν στην ιδία αρχή χωρίς ποτέ να έχουν φύγει από αυτή..
Όταν ο Θεός είναι αδιαίρετος και αδιάσπαστος δεν υπάρχει απόσταση..μπορεί να υπάρχει άπειρος χώρος αλλά όχι απόσταση..ο Θεός Είναι ταυτόχρονα παντού..Όταν ο ίδιος αλλάζει ρυθμό τότε δημιουργείται ένας άλλος ρυθμός .
Αλλά αυτός ο άλλος ρυθμός δεν είναι αποσπασμένος από τον αρχικό ρυθμό.. αν δεν υπάρχει ο αρχικός ρυθμός τότε τίποτα δεν μπορεί να υπάρχει. Έτσι μέσα από τον ένα ρυθμό υπάρχει μεταβολή σε έναν άλλο ρυθμό και από αυτόν σε έναν άλλο και όλοι οι ρυθμοί κάνουν …. μια συμπαντική αρμονία.
Αυτό που κάνει την διάφορα είναι η επίγνωση. Μπορεί κάποτε όλα σαν δημιουργία να ξαναγυρίσουν στην αρχική κατάσταση όπου όλα εκπορεύτηκαν και μετά να ξαναπροβαλουν σαν μια νέα δημιουργία. Μέσα σε αυτό το κοσμικό παιχνίδι κάποιοι μπορούν να αποκτήσουν επίγνωση ή αυτοσυνείδηση..και ακόμα περισσότερο την συγχώνευση με το μυστήριο των μυστηρίων.. και κάποιοι άλλοι όχι..αυτό δεν εμποδίζει την δημιουργία να γίνεται συνεχώς.
Αυτή η άναρχη αρχή που πάντα ΕΙΝΑΙ ..δεν ελαττώνεται ούτε προστίθεται..
Η συγχώνευση υπάρχει όσο υπάρχει το φαινόμενο το ξέχωρο το διαφορετικό και ο νους που αντιλαμβάνεται.. ως προς το Είναι όλα Είναι..
Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι ο Θεός νιώθει μοναξιά και ότι εμείς θα γίνουμε μικροί θεοί που θα του κάνουμε παρέα..Αν ο θεός έχεις ανάγκη από παρέα τότε και η παρέα μπορεί να βαρεθεί και τότε τι θα γίνει; Προσάπτουμε στο Θεϊκό ανθρώπινες αδυναμίες και κάνουμε συλλογισμούς ως προς την ύπαρξη του Θεού και της δημιουργίας.
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Υπαρχει ο Θεός, το υπέρτατο Όν και αυτό διαχέει το πνεύμα του....
Δεν το διαχέει για ν επιστρέψει,απο όπου ξεκινησε,αλλά για να υπάρξει μέσα απο μας, ξέχωρα...Αν ήταν να ξαναγυρίσουμε στο σύνολο, απο όπου προήλθαμε, ποιός ο λόγος της ιδιαιτεροποιησης μας;
--------------------------------------------------------------------------------
Μπορώ να σου απαντήσω.. η αύξηση της συνείδησης του Θεού στην απειροτητα του γίγνεσθαι..
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Και θα μπορούσα να συμπληρώσω ..ότι δεν υπάρχει σκοπός επειδή ο θεός ΕΙΝΑΙ. Δεν μπορεί να υπάρχει κάτι που να γίνει εκτός από αυτόν τον ίδιο .
Όταν όμως μου κάνεις μια ΕΡΩΤΗΣΗ που ψάχνει μια λογική απάντηση τότε σου δίνω μια απάντηση..όχι γιατί είναι κάτι αληθές ..αλλά για να σου δείξω σε σχέση με αυτά που έλεγα πριν..ότι ο νους μπορεί να βρει πολλούς τρόπους για το γιατί της δημιουργίας..
Έχεις μια απάντηση..βλέπεις κάποιο σκοπό.. υπάρχουν και άλλες απαντήσεις επειδή υπάρχουν πολλοί νόες .Για αυτό λέω πως η αλήθεια δεν είναι κάτι που ο νους μπορεί να ξέρει..μπορεί να κατασκευάσει μια υποκειμενική αλήθεια και να την παρουσιάσει σαν αντικειμενική..αλλά αυτό δεν είναι κάτι πραγματικά αντικειμενικό.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Οπότε, ούτε κι αυτό στέκει περοριστικά..Άρα, έχουμε καθαρά μια κίνηση του Θεου, με δικό Του σκοπό...
Θα μπορούσα να πω πως η ζωή είναι η ίδια ο σκοπός και δεν υπάρχει κάτι άλλο από αυτή…
Ήθελα να πω πως αν κάποιος μπορεί να παρατηρεί το σώμα του τα συναισθήματα του και τις σκέψεις του..τότε αυτή η απόσταση ή η αποταυτιση από αυτά ..φανερώνει μια ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ που είναι η σιωπηλή επίγνωση του παρατηρητή. Αυτή η αίσθηση δεν είναι του νου..δεν είναι δηλ μια σκέψη..σαν αίσθηση, δεν ανήκει σε κάποιο συναίσθημα..και σίγουρα δεν είναι του σώματος.
Αυτή η ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ αρχικά είναι αμυδρή επειδή ο νους είναι πολύ φλύαρος..όταν όμως κάποιος παραμένει σε αυτή την ΠΑΡΟΥΣΙΑ αρχίζει σιγά σιγά να εμβαθύνει μέσα σε αυτή και ο νους, δεν μπορεί να τραβήξει την προσοχή της συνείδησης ..με αποτέλεσμα η ταυτιση να γίνεται όλο και μικρότερη..ο νους όλο και πιο ήσυχος..αν κάποιος παραμείνει σε αυτή την ΠΑΡΟΥΣΙΑ τότε έρχεται μια στιγμή που ο νους είναι ήσυχος..δεν υπάρχει καμία σκέψη..κανένα εγώ..τότε είναι που έχει συμβεί το αναπάντεχο..η μνήμη, το πεπερασμένο, τα αντίθετα ,οι καταβολές, όλα αυτά έχουν σιωπήσει..αυτό που έχει μείνει είναι η επίγνωση της αυθόρμητης παρουσίας αυτού που Είναι..
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
αυτό που έχει μείνει είναι η επίγνωση της αυθόρμητης παρουσίας αυτού που Είναι..
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Τι είναι εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή ;
Περιέγραψε το είναι λιγάκι .
Δεν μπορώ να περιγράψω το ΕΙΝΑΙ. Η περιγραφή ανήκει στον νου. Αυτό που λέω «αυτό που Είναι», δεν ανήκει στον νου, για αυτό οποιαδήποτε προσέγγιση δια μέσω του νου, μας απομακρύνει από αυτό που Είναι.
Μπορώ να πω καθαρή επίγνωση, παρουσία, αίσθηση του μάρτυρα ή του παρατηρητή, αυτοσυνείδηση, αυτοενθύμηση, αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν μπορεί να σου δώσει εξηγήσεις.
Αυτό που χρειάζεται είναι να αποκτήσεις την σιωπή του νου. Ο νους είναι φλύαρος και αυτή η φλυαρία έχει πολλά επίπεδα και μηχανικοτητες .Όταν μπορείς να παρατηρείς τον νου και να κατανοείς αυτά τα επίπεδα τις φλυαρίας που έχει, τότε αναπόφευκτα θα αποκτήσεις την αίσθηση της παρουσίας του παρατηρητή, επειδή παρακολουθώντας ή παρατηρώντας σιωπηλά τον νου, θα δεις ότι ο νους δεν είναι αυτός που παρατηρεί.
Αυτή η πρώτη αίσθηση, ότι δεν παρατηρείς με τον νου είναι η αρχή της αφύπνισης της συνείδηση. Αργότερα καταβάλλοντας πλέον συνειδητή προσπάθεια να διατηρείς αυτή την αίσθηση σε ότι κάνεις, μπορεί να σε οδηγήσει στην ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
Η αυτοσυνείδηση είναι αυτή που μπορεί να σου δώσει την σιωπηλή απάντηση αυτών που με ρωτάς. Με ρωτάς «Τι είναι εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή ;»
Σου απαντώ ότι είναι μια αιωνιότητα, ή μια άχρονη στιγμή και επίσης ούτε άχρονη στιγμή ειναι αλλα ούτε και αιωνιότητα. Αυτή η απάντηση ή και κάποια άλλη δεν αλλάζει κάτι στην συνείδηση σου. Μπορεί να κάνει κάτι στον νου σου αλλά οχι στην συνείδηση σου.
Υπάρχουν δύον ειδών γνώσεις που μπορεί κάποιος να λάβει. Η μια λαμβάνεται από τον νου, από τον συλλογισμό, από την ιδέα και αυτή η γνώση μπορεί να αλλάζει συνεχώς ανάλογα με τις επιρροές που δέχεσαι.
Σήμερα έχεις μια άποψη για το τι είναι η αλήθεια ,αύριο αυτή η άποψη μπορεί να αλλάξει και μεθαύριο να αλλάξει ξανά. Έτσι είναι ο νους.Δέχεται και απορρίπτει. Αλλάζει διαρκώς.Ομως καμία αποδοχή και καμια απορριψη δεν είναι η αλήθεια.
Και η δεύτερη γνώση, λαμβάνεται απευθείας από την καρδιά ή αν θες από την αφυπνισμένη συνείδηση. Είναι μια άμεση γνώση που δεν έχει νοητικό περιεχόμενο. Αυτή η γνώση παραμένει σταθερή και αναλλοίωτη στους αιώνες των αιώνων.
Αυτός που ψάχνει πρέπει να αναζητήσει μέσα του. Αλλά τι είναι αυτό το μέσα του; Κάποιοι ψάχνουν μέσα στο νου και συλλογίζονται και ξανά συλλογίζονται αδιάκοπα χωρίς ποτέ να βρίσκουν κάτι ουσιαστικό. Άλλοι αναζητούν πέρα από τον νου και βρίσκουν αυτό που Είναι χωρίς να υπάρχει κάποια εξήγηση για το ποιοι Είναι.
Δεν χρειάζεται καμία εξήγηση. Η ίδια η παρουσία αυτού που Είναι ειναι και η απάντηση στο ποιοι Είναι;
Όλα είναι θέμα κατεύθυνσης. Θα κινηθείς μέσα από τον νου; Ή πέρα από αυτόν;
Αν ο νους είναι ένα εμπόδιο τότε πρέπει κάποιος να μπορεί να δει αυτό το εμπόδιο και να το ξεπεράσει. Αν βλέπει με τον νου τότε δεν πρόκειται να δει κανένα εμπόδιο επειδή κοιτά με αυτό που τον εμποδίζει. Αν δει με την συνείδηση, τότε θα δει το εμπόδιο σε όλο του το μεγαλείο.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
Αγαπητέ φίλε Α-Ω
Σου απαντώ ότι είναι μια αιωνιότητα, ή μια άχρονη στιγμή και επίσης ούτε άχρονη στιγμή ειναι αλλα ούτε και αιωνιότητα. Αυτή η απάντηση ή και κάποια άλλη δεν αλλάζει κάτι στην συνείδηση σου. Μπορεί να κάνει κάτι στον νου σου αλλά οχι στην συνείδηση σου.ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Μην φάσκεις & αντιφάσκεις .
Είναι πράγματι μία γεύση από αιωνιότητα .
Απλά δεν μπορεί ο συμπερασματικός μας νους να ερμηνεύσει την στιγμή αυτήν , με χρώματα & ήχους ,αντικειμενικά .
Ένας μελετηρός & ψαγμένος καλλιτέχνης συλλαμβάνει πληροφορίες από το υπερπέραν, από την αιωνιότητα και τα έργα του εμπεριέχουνε το άχρονο .
Ένας μαθητής του αιώνιου & του άπειρου , πρέπει να φτάσει στην συνειδητοποίηση, ότι αυτό που βιώνουμε όλοι οι άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο, είναι μία σταγόνα από την πραγματικότητα της αιωνιότητας.
Αν δεν συμβεί , θα αμφιβάλλει και θα αμφισβητεί διαχρονικά .
Ήδη συμβαίνει με την πλειοψηφία της ανθρωπότητας .
Ο ένας στους εκατό περίπου χιλιάδες ανθρώπους (ελεύθερη εκτίμηση ) , γνωρίζει από εμπειρίες & βιώματα & επίσης από περασμένες ενσαρκώσεις σε συνδυασμό πάντοτε με την θεωρεία ,ότι είναι εφικτό να προσπαθείς να γίγνεσθαι αιώνιος ,άφθαρτος, άπειρος.
Και ότι η προσπάθεια αξίζει περισσότερο από το αποτέλεσμα .
Γιατί ?
Διότι όσοι ασχολούνται σοβαρά με την εσωτερική σύνθεση των πάντων , έχουνε εμπεδώσει, ότι δεν υπάρχει πολυπλοκώτερη γνώση από την εσωτερική γνώση .
Αξίζει όμως ,όταν για παράδειγμα , ένα άτομο φτάνει στο σημείο να συναισθάνεται, διαισθάνεται το αληθινό του είναι & η επαλήθευση ότι πράγματι ήτανε το αληθινό , έρχεται με την πεποίθεση ότι βίωσε στην ζωή του στιγμές άχρονες ,αιώνιες ,άπειρες ….,
Και αυτό βέβαια πρέπει να σημαίνει & σημαίνει, ότι ο μαθητής διαμορφώνει μέσω αυτών των στιγμών , ζήλο για την ανεύρεση και παραμονή στον αληθινό του εαυτό.
Είναι το παν η αιωνιότητα ,το άφθαρτο, το άπειρο, το διαχρονικό ,διότι από εκεί κρατάει η σκούφια μας .
Για το ΟΛΟΝ είναι το παν , η διεύρυνση της συνείδησης των πάντων.
Αυτό φυσικά εξελίσσεται σταδιακά και το βλέπουμε και μέσα από την ιστορική πορεία του Άνθρώπου .
Έχει ακόμη τεράστιες ανάγκες ο Άνθρωπος .
Δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμη, ότι είναι στην ουσία του αιώνιος.
Ακόμη ζούμε για να τρώμε και αυτό είναι μία ένδειξη της Ομαδικής πορείας μας στους εσωτερικούς κόσμους.