- Ψυχική υγεία και ισορροπία! - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Θα συμφωνήσω απόλυτα συμπαθέστατε ''Εαρινέ'' με το τελευταίο post σου.Το προτελευταίο σου post όμως με κάνει να πιστεύω, πως στη ζωή σου υπάρχει κάποιο άτομο ή κάποια άτομα, τα οποία κοινώς... σου σπάνε τα νεύρα. Με συγχωρείς εάν έγινα αδιάκριτη.
Καταλαβαίνω πολύ καλά τι θέλεις να πεις, αλλά αυτό το ''εσείς φταίτε'' ισχύει. Όταν κάποιος άνθρωπος για παράδειγμα, νιώσει την απόρριψη από τον ένα ή και τους δύο γονείς, λογικό δεν είναι να το κουβαλάει πάντα στην ψυχή του και να ψάχνει την αναγνώριση από όλους τους άλλους για το υπόλοιπο της ζωής του? Όπως και να το κάνουμε, οι γονείς αυτού του ατόμου φταίνε, που είτε ακούσια, είτε εσκεμμένα, απέρριψαν το παιδί.
Φίλη Σοφία , έχεις ποτέ αναρρωτηθεί :"Πόσο αδύναμοι και ελλειματικοί ως ψυχολογικές οντότητες" είναι όλοι όσοι ανέφερες(γονείς...δάσκαλοι..κοινωνία κλπ) και πόσο οροεξαρτούνται και σημαίνονται απο δικά τους ασυνείδητα μορφώματα και "επιταγές"??
Έχεις αναρρωτηθεί κατα πόσο προβάλλουν δικά τους ελλείματα και φόβους ...όπως και υιοθετημένες σκέψεις και συμπεριφορές και στις οποίες είναι συνεχώς υποκείμενοι?
Θεωρείς ότι το προβλημά τους ...είσαι σύ ή εγώ ή ο φίλος dying-incubus??
Όχι φίλη Σοφία , να αποδίδεις την παράβαση στην πηγή της και μην ενοχοποιούμαι τον εαυτό μας για τις αποκρίσεις και διατυπώσεις των άλλων!
Ο τρόπος με τον οποίο αναλύουμε κάθε εξωτερικό ερέθισμα ή γεγονός δημιουργεί αντίστοιχα συναισθηματικά φορτία...και δεν το αξίζουμε να αναλαμβάνουμε την ευθύνη ανευθύνων ανθρώπων και "αρρώστων"...δεν οφείλεται η όποια "ασθενειά τους" σε μάς...προυπήρχε και θέλουν να την μοιράσουν και όχι ακριβώς θέλουν αλλά τους επιβάλλει η ανωριμότητα και ελλειψή τους!
soul
Ποιό παιδί φταίει για το γεγονός ότι οι γονείς του , ήταν ενδεείς συναισθηματικά...αποτέλεσμα ενός νοσηρού κλίματος με το οποίο γαλουχήθηκαν και οι ίδιοι -γονείς- και στην συνέχεια υιοθέτησαν άκριτα θέτοντας τον ευατό του μέσα σε προκαταλλήψεις και παραβατικές σκέψεις??
Δεν είναι ότι δεν ήθελαν και δεν θέλουν οι γονείς...δεν μπόρεσαν και δεν μπορούν...δυστυχισμένοι άνθρωποι...ανθρωπάκια είναι οι ίδιοι , κατανόηση και "λύπηση" χρειάζονται διότι και οι ίδιοι πονούν και φοβούνται ...προβάλλουν συνέχεια το ποιοί είναι και κάποιοι απο μας ενοχοποιούν τον εαυτό τους γι'αυτό ως δικό τους έλλειμα..
ΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ!
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ ΜΑΣ..
soul
quote:΄
Φίλη Σοφία , έχεις ποτέ αναρρωτηθεί :"Πόσο αδύναμοι και ελλειματικοί ως ψυχολογικές οντότητες" είναι όλοι όσοι ανέφερες(γονείς...δάσκαλοι..κοινωνία κλπ) και πόσο οροεξαρτούνται και σημαίνονται απο δικά τους ασυνείδητα μορφώματα και "επιταγές"??Έχεις αναρρωτηθεί κατα πόσο προβάλλουν δικά τους ελλείματα και φόβους ...όπως και υιοθετημένες σκέψεις και συμπεριφορές και στις οποίες είναι συνεχώς υποκείμενοι?
Θεωρείς ότι το προβλημά τους ...είσαι σύ ή εγώ ή ο φίλος dying-incubus??
Όχι φίλη Σοφία , να αποδίδεις την παράβαση στην πηγή της και μην ενοχοποιούμαι τον εαυτό μας για τις αποκρίσεις και διατυπώσεις των άλλων!
Ο τρόπος με τον οποίο αναλύουμε κάθε εξωτερικό ερέθισμα ή γεγονός δημιουργεί αντίστοιχα συναισθηματικά φορτία...και δεν το αξίζουμε να αναλαμβάνουμε την ευθύνη ανευθύνων ανθρώπων και "αρρώστων"...δεν οφείλεται η όποια "ασθενειά τους" σε μάς...προυπήρχε και θέλουν να την μοιράσουν και όχι ακριβώς θέλουν αλλά τους επιβάλλει η ανωριμότητα και ελλειψή τους!
soul
Και πάλι θα συμφωνήσω!! Και θα σου δώσω και ένα παράδειγμα. Εδώ και κάποια χρόνια, έχουμε πάψει να είμαστε φίλες, με μια κοπέλα, που σέβομαι και αγαπώ πολύ. Η κοπέλα αυτή, όπως η ίδια παραδέχτηκε σε πολλές συζητήσεις μας, ένιωσε και συνεχίζει να νιώθει την απόρριψη του μαμπά της. Ο μπαμπάς την απέρριπτε όπως η ίδια έλεγε, επειδή δε μπορούσε να ξεσπάσει στη μητέρα της φίλης μου, με την οποία είχαν χωρίσει και την είχε ''άχτι'' που λέμε. Το πιστεύω αυτό.
Η συμπεριφορά της, ήταν πάντα ανταγωνιστική απέναντί μου - μόνο όταν είμασταν μπροστά σε κόσμο - πράγμα που με κούρασε απίστευτα ύστερα από κάποια χρόνια. Επίσης έκανε αυτό που προανέφερα. Αναζητούσε παντού και από όλους την αναγνώριση με κάθε δυνατό τρόπο.
Όταν αυτό άρχισε να μου ''τη σπάει'' έκανα το τραγικό λάθος, να μιλήσω για αυτήν λέγοντας πως η συμπεριφορά του μπαμπά της, την επηρρεάζει σε μεγάλο βαθμό και φέρεται άσχημα. Είπα, πως θα ήταν καλό να μιλούσε με κάποιον ψυχολόγο, ώστε να διώξει από πάνω της αυτό του ''κουσούρι'' και να ελευθερωθεί. Όπως φαντάζεσαι, επακολούθησε ένας χαμός. Φυσικά έφταιξα πολύ, και διότι δεν της το είπα εξ αρχής κατά πρόσωπο αλλά και γιατί επέμενα τόσο πολύ στην άποψή μου, με αποτέλεσμα να νιώσει τρελή και πως επεμβαίνω στα οικογενειακά της. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της ζωής μου και δεν ξέρω αν ποτέ θα ξεπεράσω το κακό που της προκάλεσα.
Αυτό το παράδειγμα, μας οδηγεί στο να καταλάβουμε, πως ναι μεν η κοπέλα ήξερε ότι ο μπαμπάς την απορρίπτει, ήξερε για ποιο λόγο την απορρίπτει, αλλά προφανώς δεν ήξερε ότι έχει επηρεαστεί. Δεν το καταλαβαίνει με τίποτα και με το δίκιο της.
Γιατί εδώ μιλάμε για κάτι πολύ σοβαρό. Δεν είναι θέμα τύπου, με προσέβαλε ο συνάδελφος στη δουλειά και το έκανε επειδή ο ίδιος είναι ανίκανος και αδύναμος. Είναι θέμα ολόκληρης της ύπαρξης. Ο άνθρωπος που με δημιούργησε, με θεωρεί λάθος, άρα είμαι λάθος και προσπαθώ να γίνω σωστός, ψάχνω κάποιον πάντα να μου πει πως είμαι σωστός και πως η ύπαρξή μου έχει νόημα.
Για την καθήλωση στην οποία πάντα βρίσκονται θα θεωρούν ως υπευθύνους όλους τους άλλους!
Εδώ βλέπεις δεν έγινε μια μετάθεση θέσεως...δεν υπήρξαν τα ανάλογα δυναμικά και οι λόγοι και δυστυχώς αυτοί οι άνθρωποι καθηλώθηκαν στην πρώιμη θέση...αυτή του παιδιού , που μονίμως κλαίει και εκλιπαρεί για μια ματιά!!!
Είναι το σύνδρομο των ανευθύνων και μη ενηλικιωθέντων ανθρώπων!
Είσαι γλυκειά Σοφία , μα πρέπει περισσότερη σοφία να περιλούσει τις όποιες -καλοπροαίρετες- σκέψεις και συμπεριφορές μας...μια σοφία που θα μας ελευθερώσει απο τις επιθυμίες και επιδιώξεις του υποσυνειδήτου μας και που προσπαθεί να τις εμφανίσει, ως δικές μας!
soul
quote:
Τι εννοείς με αυτό? ''μια σοφία που θα μας ελευθερώσει απο τις επιθυμίες και επιδιώξεις του υποσυνειδήτου μας και που προσπαθεί να τις εμφανίσει, ως δικές μας!''
Ως γνωστόν , ο άνθρωπος είναι καταστατικά διηρημένος και δεν αποτελεί μια ολότητα , τουλάχιστον όχι όπως καθημερινά την εννοούμε!
Είναι διηρημένος ανάμεσα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο μέρος του τα οποία αντιπαλεύουν μεταξύ τους καθημερινά και ενώ ο γνωστικός νούς λεει:"Όχι , αυτό δεν θα το κάνω , δεν είανι σωστό" , τελικά επεμβαίνει η επιθυμία του , η οποία αναβλύζει απο τη έλλειψη του υποσυνειδήτου και τον εναγκαλίζει , θέτοντάς τον υπό τον έλεγχο της διασφάλισης της επιθυμίας του , της ικανοποιησής της αδιαφορώντας για τον ίδιο!
Οι επιθυμίες δεν αναβλύζουν κατ'εντολή μας φίλη Σοφία , προκύπτουν παρά την θελησή μας απο μια άλλη σκηνή και στην οποία πρόσβαση ο άνθρωπος δεν έχει!
Δεν ξέρω αν μπόρεσα να γίνω κατανοητός...!!!
soul
Τώρα, αυτό που δεν καταλαβαίνω, είναι γιατί δεν μπορείς να δείξεις έλεος, στους ανθρώπους που χαρακτηρίζεις ''ανεύθυνους και μη ενηλικιωμένους''.
Τι αξιώσεις έχεις από αυτούς? Γιατί σε ενοχλούν?
Ωραία ερώτηση Σοφία :"Γιατί δεν μπορώ , να δείξω έλεος??"
Προσωπικά δείχνω κατανόηση και αποδίδω την ευθύνη της παράβασης στην πηγή της , κατανοώ την αδυναμία στην οποία έχει περιέλθει ο απέναντί μου και την προβάλλει δια μέσου -ενδεχομένως- ειρωνικών σχολίων..επιθετικότητας ή άλλων συμπεριφορών και όλα αυτά σε μια ύστατη προσπάθεια αποδόμησης και ευτελισμού του απέναντί του , προκειμένου να τον μειώσει στα μάτια των παρευρισκομένων και να εμφανισθεί ως -ο πιο δυνατός- στα μάτια των άλλων ...αποκαλύπτοντας την θεμελιώδη αδυναμία του και απο την οποία οροεξαρτάται και χειραγωγείται καθημερινά , θέτοντας τον εαυτό του σε μια ατέρμονη διαδικασία αποδείξεως της αξίας του -ποιάς αξίας του?- ...εκείνης που δεν υπάρχει και τον καλεί να την υποστηρίξει και να την εμφανίσει στους γύρω του?
Μα αν πραγματικά πίστευε στην αξία του και την ένοιωθε , δεν θα "έμπαινε" ποτέ στην διαδικασία να την προβάλλει ...οργίζεται ...απειλεί και θορυβεί μόνο αυτός που δεν πιστεύει στον εαυτό του και ολόκληρη η ζωή του είναι εκχωρημένη σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να αποδείξει ότι αξίζει και να γίνει αποδεκτός!!!
Υπ'αυτήν την έννοια πρόκειται για έναν άνθρωπο πονεμένο και βυθισμένο στην αγωνία και στην δυστυχία..ακόμα και δίκιο να έχει η κριτική του...ο τρόπος που την ασκεί , προβάλλει τα εσωτερικά δρώμενά του και αυτές καθ'εαυτές τις επιδιώξεις του ..!
soul
Εδώ ο ίδιος του ο εαυτός δεν μπορεί να έχει αξιώσεις απο τον ίδιο...είναι δυνατόν , να έχω εγώ οποιαδήποτε αξίωση απ'αυτόν???
soul
Φίλε μου ''Εαρινέ'', σε καταλαβαίνω.. Σε ρώτησα γιατί δε μπορείς να δείξεις έλεος, ενώ ούτε και εγώ μπόρεσα. Μπορώ μόνο τώρα στη θεωρία, στην πράξη τότε δεν άντεχα. Και δυτυχώς, όχι μόνο εγώ, όλοι οι κοινοί μας φίλοι απομακρύνθηκαν. Στην ουσία, την απέρριψαν.
Πλέον, δεν πιστεύω, πως υπάρχει κάποια λύση σε αυτού του είδους το πρόβλημα. Ίσως υποσυνείδητα, να επιδιώκουν να απορριφθούν, για να αναπαράγουν την αρχική κατάσταση απόρριψης από το γονιό για παράδειγμα. Γιατί στην τελική όλοι απορρίπτονται από τον κύκλο τους, κανείς δεν τους υποφέρει.
Νομίζω, πως μόνο με τη βοήθεια, ενός καλού ψυχολόγου μπορούν να βρουν τον εαυτό τους.
"Κανείς ψυχίατρος..ψυχολόγος ή ψυχαναλυτής δεν μπορεί να κάνει οτιδήποτε , εφ'οσον δεν υπάρχει το προαπαιτούμενο ...δηλαδή η συνειδητοποίηση του προβλήματος και η θέληση να "αυτοθεραπευθεί" ο ίδιος ο άνθρωπος!
Δεν πάει να πάει όπου θέλει σε ψυχιάτρους και σε παππάδες να τον/ην "διαβάσουν" ή και σε μάγους και γκουρού...αν δεν θέλει ο ίδιος ο άνθρωπος να "ιαθεί" δεν θα ιαθεί ποτέ!
Εδώ εξάλλου ορίζεται κατα κάποιο τρόπο και η έννοια της ψύχωσης!
soul