- ΕΧΩ ΨΥΧΙΚΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΨΑΧΝΩ ΑΤΟΜΑ ......... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
xtremefast βρισκω πολυ ενδιαφερον το χαρισμα σου. Θα μπορουσα να πω οτι κι εγω εχω παρομοιες εμπειριες οχι ομως στον δικο σου βαθμο. Οταν ημουν πιο μικρη το ειχα πιο πολυ και μαλιστα η μητερα μου παντα μου γνωριζε τις φιλες της για να δει τι θα της πω και αν θα τις εγκρινω.Για καποιο λογο παντα μπορουσα να καταλαβω αν ενας ανθρωπος ειναι καλος η οχι, σε τι ψυχολογικη κατασταση ειναι κτλ και σχεδον ποτε δεν εχω πεσει εξω. Εκτος απο αυτα μπορουσα να διαισθανθω και διαφορα αλλα, οπως παρουσιες σε εναν χωρο, και διαφορα παραφυσικα φαινομενα. Αυτη η ανοιχτη διαισθηση που ειχα ομως με φοβιζε. Σαν μικρο παιδι φοβομουν τρομερα οταν εβλεπα αποκοσμα πραγματα. Ετσι αποφασισα να την κλεισω εκεινη την πορτα. Και πραγματικα μπορω να πω οτι σχεδον το καταφερα. Αυτο ομως που μου εμεινε ειναι το να μπορω να καταλαβενω τον αλλο(ως ενα σημειο βεβαια). Δεν εχω καταλαβει ποτε απο που προερχεται αυτο (δεν εχω διαβασει ολα τα ποστς ετσι συγχωρεστε με αν επαναλαμβανω κατι που εχετε ηδη πει)ομως οταν γινεται ειναι σαν να συντονιζομαι στον κυμα εκπομπης του αλλου.
Για παραδειγμα περυσι. Ξεκινουσα το μαστερ μου και ειχα συναντηση με ολη την ταξη και τους καθηγητες για να γνωριστουμε. Με το που μπηκα λοιπον στην ταξη υπηρχαν καμια δεκαρια ατομα μεσα. Το ματι μου επεσε στον ενα καθηγητη που καθοταν πισω πισω. Για την ακριβεια δεν επεσε απλα το ματι μου πανω του... μου τραβηξε ολη την προσοχη! Ηταν σαν να ελαμπε. Σαν να τον περιεβαλε ενα φως που εκανε ολο μου το ειναι να συγκεντρωθει πανω του. Οταν λεω ομως ολο μου το ειναι το εννοω. Δεν μπορουσα να σκεφτω τιποτα αλλο παρα μονο αυτον. (Εδω να σημειωσω οτι καμια σχεση με ερωτικη ελξη! Ο ανθρωπος ειναι 56 χρονων και εγω 24.)Ενοιωσα αμεσως να συνδεομαι μαζι του. Σα να ηταν κομματι του εαυτου μου και εγω κομματι του δικου του εαυτου. Οταν με κοιταξε ενιωσα πονο μεσα του και μοναξια. Σα να μου ζητουσε βοηθεια κατα καποιο τροπο. Σα να εψαχνε απεγνωσμενα να βρει καποιον που θα τον καταλαβει, που θα καταλαβει πως δεν ειναι μονο αυτο που δειχνει.Απτην αλλη ελαβα και πολυ ευχαριστα συναισθηματα.Ελαβα γαληνη απο το προσωπο του. Επισης αναγνωρισα μερη του εαυτου μου μεσα του. Σα να ειχαμε κατι κοινο το οποιο δεν μπορω να εντοπισω ακριβως. Αργοτερα κανοντας μαθημα μαζι του και διαβαζοντας τα βιβλια του εμαθα οτι ειναι παντρεμενος και χωρισμενος δυο φορες, με δυο κορες και οτι μενει μονος του στην Ουαλια. Απο μονος του πολλες φορες εχει πει πως δεν εχει καλες σχεσεις με τις γυναικες και αυτο φαινεται πως τον στενοχωρει. Βεβαια στα βιβλια του παντα γραφει οτι περασε μια πολυ ευχαριστη παιδικη ηλικια και γενικα δινει στον αλλο να καταλαβει οτι ειναι χαρουμενος. Κατι μεσα μου ομως λεει πως δεν ειναι ετσι τα πραγματα. Οχι οτι μου δινει ασχημα συναισθηματα. Το αντιθετο, οταν τον βλεπω και εχω μαθημα μαζι του δεν θελω να τελειωσει γιατι λαμβανω πολυ ομορφα συναισθηματα απο αυτον και με κανει να θελω να ασχοληθω περισσοτερο μαζι του, να μαθω κι αλλα για αυτον. Να καταλαβω γιατι εχω συνδεθει τοσο μαζι του.Ισως και να ειναι χαρουμενος, δεν ξερω. Ισως να ειναι η πρωτη φορα που πεφτω εξω, τι να πω. Ισως να τα εχω παρει ολα τελειως αντιθετα απο οτι ειναι. Θα ηθελα παρα πολυ να του πω αυτα που νιωθω και να τον ρωτησω αν οντως ειναι ετσι τα πραγματα ομως ειναι πολυ λεπτο ζητημα αυτο και δεν εχω το θαρρος να το κανω. Στο κατω κατω ειναι καθηγητης μου και ποιος ξερει τι θα νομισει. Εσενα extremefast σου εχει συμβει αυτο, η σε κανεναν αλλο? Μου εχει συμβει και με αλλους ανθρωπους αυτο οχι ομως τοσο εντονα. Πραγματικα θελω μια απαντηση και δεν ξερω που να ψαξω. Ειπες στην αρχη του θεματος οτι μπορεις να καταλαβεις πραγματα για καποιον απο φωτογραφια του. Θα μπορεσεις να μου κανεις τη χαρη να κοιταξεις τη φωτο του καθηγητη μου? οριστε το λινκ http://www.mdani.demon.co.uk/daniels.htm
Οτι εχεις να πεις σιγουρα θα με βοηθησει.
Θα σε παρακαλούσα, εάν δεν είναι πρόβλημα για σένα, να αφήνεις κάποιες παραγράφους στα μηνύματά σου, δυσκολεύτηκα λίγο στο διάβασμα.
Σχετικά με αυτό που ρωτάς για τον καθηγητή σου σκέφτομαι ότι ίσως είναι καλύτερα να ρωτήσεις τον ίδιο. Μπορείς να του πεις αυτό που ένοιωσες και είμαι σίγουρη ότι δεν θα σε κοιτάξει περίεργα ή ενοχλημένα. Λόγω του ότι δεν είναι μόνο καθηγητής σου αλλά δηλώνει και ερευνητής δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά.
Εάν για τον οποιονδήποτε δικό του λόγο, δεν επιθυμεί την συνέχεια της συζήτησής σας, θα το αντιληφθείς και θα πράξεις ανάλογα.
Δεν το βλέπω και τόσο σωστό να προσπαθήσεις με διάφορες μεθόδους να εισβάλεις στον εσωτερικό του κόσμο.
ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ.
Οσο για τον καθηγητη μου πραγματικα θα του το ελεγα αν ηταν καποιος φιλος η γενικα καποιος ανθρωπος με τον οποιο ειχα φιλικη ανεση. Ομως δεν θελω να φερω σε δυσκολη θεση ουτε αυτον ουτε εμενα.
Τι να του πω? Ξερετε κυριε καθηγητα ενιωσα αυτο κι αυτο για εσας και αισθανομαι πως δεν ειστε ευτιχισμενος κτλ κτλ?
Πρωτον ακομα και δικιο να εχω δεν νομιζω οτι θα κατσει να ανοιχτει τοσο πολυ σε μια μαθητρια του.
Και δευτερον, και σε μενα να ερχοταν καποιος και να μου ελεγε κατι τετοιο θα ερχομουν σε δυσκολη θεση, ειδικα αμα ηταν μαθητης μου. Αλλαζει το θεμα αμα ηταν φιλος μου ή συγγενης.
Δεν προσπαθω σε καμια περιπτωση να εισβαλω στον εσωτερικο του κοσμο! Ισα ισα που η 'εισβολη' εχει γινει απο μερος του. Δεν προσπαθησα εγω να νοιωσω ολα αυτα τα πραγματα. Αυτος τα εκπεμπει σε μενα...
Δεν θελω κανεις να κατσει και να μου κανει ψυχολογικη αναλυση του καθηγητη μου απο μια φωτογραφια. Δεν ειναι αυτο που ζηταω. Απλα προσπαθω να καταλαβω γιατι μου συμβαινει αυτο. Και ισως μια φωτο να βοηθησει σε αυτη την προσπαθεια. Μπρορει για παραδειγμα να δινει τετοια συναισθηματα και σε αλλους ανθρωπους οταν τον βλεπουν. Οποτε τουλαχιστον θα ξερω οτι δεν ειμαι μονο εγω.
Έχεις δίκιο για τον καθηγητή σου, είναι λίγο δύσκολο να του πεις ότι αισθάνθηκες.
Σκέφτομαι τώρα ότι εάν δεν εμπλακείς συναισθηματικά στην αφήγηση, αλλά πεις ότι θέλεις στεγνά, δεν θα έχει το περιθώριο για παρεξήγηση. Οι λέξεις «δεν είστε ευτυχισμένος» εκτός του ότι ακούγονται ως δεδομένο μπορούν να προκαλέσουν αντίδραση από μέρους του με τον συνδιασμό «δεν» και «ευτυχισμένος», είναι κάτι αρνητικό που δεν αρέσει σε κανέναν και κάτι θετικό που αποτελεί επιθυμία όλων.
Θα μπορούσες να πεις πιθανόν «όταν σας συνάντησα έλαβα ένα συναίσθημα που με έκανε να αισθανθώ στενοχώρια», δηλαδή ότι ναι μεν έλαβες κάτι από αυτόν αλλά εσύ το μετέφρασες έτσι, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έτσι είναι.
Αφού ο άνθρωπος δεν είναι έξω από τα πράγματα που σχετίζονται με την διαίσθηση, τουλάχιστον έτσι κατάλαβα από την ιστοσελίδα που παρέθεσες, θα αντιληφθεί ότι δεν έχεις καμμία διάθεση κουτσομπολιού, απλά θέλεις να διαπιστώσεις εάν είναι δικές σου φαντασιώσεις ή όντως υπάρχει κάποια βάση και λειτουργεί η διαίσθησή σου.
Σχετικά με την φωτογραφία θα προσπαθήσω να εξηγήσω το σκεπτικό μου και γιατί χαρακτηρίζω την κίνηση αυτή εισβολή.
Όταν συναντάς κάποιον άνθρωπο και εσύ και αυτός εκπέμπετε κάτι, όσο πλησιάζετε ο ένας τον άλλον(εννοώ την απόσταση μεταξύ των δύο υλικών σωμάτων) τόσο πιό έντονα λαμβάνει και ο ένας και ο άλλος ότι εκπέμπεται. Μία φωτογραφία είναι κάτι άψυχο, δεν μεταφέρει τον μαγνητισμό του ανθρώπου παρά μόνο αυτού που την έπιασε. Για να μπορέσει κάποιος να κάνει εκτίμηση πρέπει να συντονιστεί με το συγκεκριμένο πρόσωπο που δείχνει η φωτογραφία, εάν έχει δωθεί η άδεια από το πρόσωπο αυτό δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, εάν όμως δεν έχει δωθεί όπως στην περίπτωση που συζητάμε, χαρακτηρίζω την διαδικασία εισβολή.
Βεβαίως για να είναι κάποιος σίγουρος για την εκτίμηση είναι καλό να μην το κάνει ο ίδιος αλλά να απευθυνθεί σε άτομο που δεν εμπλέκεται συναισθηματικά με το πρόσωπο της φωτογραφίας και ακόμα καλύτερο είναι να έχει τουλάχιστον 2 εκτιμήσεις από διαφορετικά άτομα. Όμως ανάμεσα στο να μείνω με την αμφιβολία κατά πόσο λειτουργεί η διαίσθησή μου και στον να σιγουρευτώ κάνοντας κάτι για το οποίο δεν έχει δωθεί άδεια από τον άμεσα εμπλεκόμενο, προτιμώ το πρώτο.
Δεν προσπαθώ να σε πείσω για κάτι, εσύ θα αποφασίσεις τι θα κάνεις τελικά, αλλά πιστεύω ότι όταν συζητάμε μας δίνεται η δυνατότητα να δούμε και μιάν άλλη οπτική που πιθανόν να μην μας είχε περάσει από το μυαλό.
1. καθομαστε με δυο φιλες στο γνωστο μας στεκι, οι δυο τους καθονται διπλα διπλα και εγω απο απεναντι πλατη στο μπαρ. Σε καποια φάση η μια απο τις δυο ερχεται και καθεται διπλα μου. Ξαφνικα εκει που μιλαμε μου ρχεται φλασια και της λεω:πανε εκει που καθοσουν γιατι θα ερθει ο ...(επαιζε κατι μεταξυ τους)και θα καθισει στο μπαρ και οταν πας να καθισεις στη θεση σου θα νομιζει οτι το κανεις για να τον βλεπεις, λογικο αφου αυτος δεν θα γνωριζει οτι εκει καθοσουν... Μου λεει αποκλειεται ειναι πολυ νωρις για να ερθει τωρα, σε καμια ωριτσα ισως... Επιμενω και τη στελνω στη θεση της. Δεν παιρνανε δυο λεπτα και τη βλεπω παγωμενη να με κοιταζει. Ε δεν χρειαστηκε να την ρωτησω γιατι... Ειχε φτασει το παλικαρι και... καθοταν στο μπαρ!
Συμπτωση?? Μπορει...
2. καθομαστε με μια αλλη φιλη σπιτι της. Δεν ηταν και τοσο καλα, μας ειχε παρει απο κατω... και ξαφνικα αρχισε να κλαιει. Σε καποια φαση παρατηρω οτι τα ματια μου επεφταν στο κινητο της χωρις λογο, οπου σε καποια φαση γυριζω και της λεω: σταματα να κλαις γιατι θα χτυπησει το κινητο σου και θα χρειαστει να μιλησεις! Με κοιταει σταματαει αποτομα γιατι ξερει την κατασταση μου, και... χτυπαει το κινητο της!
Ξανα συμπτωση?? Ισως..
3. αυτο το περιστατικο δεν προκειται να το ξεχασω κι ευχομαι να μην ξανασυμβει κατι παρομοιο ποτε. Γυρνουσα με μια φιλη(να την κανει ο θεος) απο το φροντηστηριο, φτανουμε στο σταυροδρομι και βλεπω απο τα δεξια ενα αυτοκινητο και απο απεναντι μου ενα μηχανακι... και αυτοματα νιωθω ενα ριγος, οι χτυποι της καρδιας μου διπλασιαστηκαν... Λεω απο μεσα μου κατι κακο θα γινει.. Περναει το αυτοκινητο την ωρα που περασαμε απεναντι, την ωρα που ξεφυσουσα καθως ανακουφιστηκα οτι επαισα εξω ευτυχως, ακουω ενα δυνατο θορυβο. Γυριζω και βλεπω το μηχανακι πεσμενο και τον ανθρωπο διπλα ξαπλωμενο. Το μηχανακι επεσε απο μονο του και οχι απο συγκρουση με το αυτοκινητο! Ευτυχως ο ανθρωπος δεν επαθε κατι...
Το θεμα ειναι οτι ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΓΡΟΥΣΟΥΖΑ, απλα λεω αυτα που αισθανομαι. Οχι, γιατι το ακουσα και αυτο, μετα ομως καταλαβα οτι ο λογος που με αποκαλεσαν ετσι καποια ατομα ηταν επειδη φοβηθηκαν να συνειδητοποιησουν αυτο που μου συμβαινει...
Καποιες φορες νιωθω οτι τα βεπω ολα απο αλλη οπτικη γωνια, καταλαβαινω πραγματα χωρις να το επιδιωκω, πχ μου λεει μια φιλη:μετα θελω να σου πω κατι και γω καταλαβαινω για ποιο πραγμα θα μου μιλησει... απλα συμβαινει.
Δε θέλω να γίνω καλύτερη από κανένα, θέλω να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερη από το χθεσινό εαυτό μου.
εχω ατομα και ψαχνω για ψυχικες ικανοτητες
ζητηστε κυριο Γιαννη
ΠΡΟΣΟΧΗ---ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΓΑΛΕΙ ΕΔΩ ΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟ.ΕΙΝΑΙ ΑΝΗΛΙΚΟΙ.
ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ.
se katalavaino apolita peri diaisthiseos ...oso gi aytoys poy de pisteyoyn i koroidevoyn mi dineis simasia apla fovoynte kati poy de kseroyn kai den eidan pote min afineis na se epireazoyn giati xalaei ayto to ksexoristo feeling poy se kanei ksexoristo.kai mena moy exoyn simbei trella skinika eite ne atixima diko moy poy to provlepsa alla distixos de pisteva sti diaisthisi moy opote de to apetrepsa..ola kala omos pali kala den itan sovaro.exo provlepsei atixima kai se alloys,opos exo apotrepsei asxima skinika sti zoi moy.ego exo polla deja vu gia mena kai gia toys alloys vlepo kapoies mellontikes katastaseis oi opoies meta apo kapoio xroniko diastima simbainoyn.episis otan skeftomai kapoion entona mporo na ton ipovallo na me parei til akomi ki as imaste tsakomenoi ki as ftaio.se ayto exo peiramatistei gyro stis 4 fores apaitei poli sigentrosi kai de mporo na to kano panta.aytes tis 4 poy prospathisa omos petixe kirios to kana gia peirama...Ego de mporo na katalavo polla apo foto i otan do ton allon (moy rxonte merikes fores kapoia minimata) alla einai liga kai mperdemena...mporo omos na do kala to kafe kai na diavaso to xeri osoi me kseroyn me pisteyoyn mi koloneis pouthena!!!xairomai na gnorizo tetoioys anthropoys sa kai sena giati de niotho moni..
soy steila kai mail
ta leme soon
Σχετικά με το θέμα θα ήθελα να σου πω ότι το να μην είναι πιστευτό ότι ισχυρίζεσαι δεν είναι και το καλύτερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί, αλλά το ξεπερνάς. Το να υποβάλεις όμως τον άλλον είναι αρκετά σοβαρό, σκέψου να ήσουν εσύ στην θέση του, πως θα ένοιωθες εάν το μάθαινες? Δεν θέλεις να αποφασίζεις εσύ για την ζωή σου, για τις επιλογές σου? Θα ήταν αποδεκτή από εσένα η όποια προσπάθεια τρίτου να σε κατευθύνει? Σκέψου το λίγο παραπάνω, ίσως εάν βάλεις στην θέση του άλλου τον εαυτό σου μπορέσεις να δεις πιό καθαρά τι θα πράξεις.
Σου εύχομαι καλή συνέχεια στις συζητήσεις.