- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ - Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΡΩΑΣ. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Schwabe: Οι Έλληνες είχαν 82 πλοία και οι βυζαντινοί 350 σύμφωνα με τον Zlatarski. Ενώ σύμφωνα με τον Κόρεσο οι Έλληνες είχαν 70 πλοία και οι βυζαντινοί 500. Ναύαρχος των Ελλήνων ήταν ο Συνέστιος. Στο δεξί κέρας των Ελληνικών πλοίων επικεφαλής ήτο ο Κόρεσος.Ο γενναίος Έλλην Ιερεύς του Διονύσου δεν άκουγε τις συμβουλές των Ελλήνων που του έλεγαν να προσέχει τον εαυτό του, διότι θα επακολουθήσουν πολλές μάχες κατά των βυζαντινών και τον χρειάζονται ως αρχηγό. Αφού πρώτα οι Έλληνες έκαναν θυσίες προς τους Θεούς και προσευχήθηκαν όλοι μαζί, ο Κόρεσος έδωσε πρώτος το παράδειγμα ορμώντας ακάθεκτος κατά των βυζαντινών πλοίων. Αμέσως εμβόλισε το πρώτο βυζαντινό πλοίο βυθίζοντάς το. Επακολούθησε σκληρή μάχη σώμα με σώμα καθώς τα Ελληνικά πλοία ναι μεν ήταν πιό ευκίνητα των βυζαντινών, αλλά υστερούσαν σε ισχύ πυρός. Οπότε οι γενναίοι Έλληνες μαχητές έπρεπε να πλευρίζουν τα βυζαντινά πλοία και να ανεβαίνουν οι ναύτες πάνω τους για να σκοτώσουν τους βυζαντινούς.
Η νίκη ήταν συντριπτική υπέρ των Ελλήνων. Ο βυζαντινοί ηττήθηκαν με τρομακτικές απώλειες. Ο Βρυέννιος αναφέρει 190 βυζαντινά κατεστραμμένα πλοία ενώ ο Zlatarski μιλάει για 300 βυζαντινά πλοία κατεστραμμένα και 60 αιχμαλωτισμένα. Επίσης οι πηγές μιλάνε για 8 Ελληνικά πλοία κατεστραμμένα. Οι νεκροί από πλευράς βυζαντινών ανέρχονται στους 70.000 και από πλευράς Ελλήνων στους 1200.
Σε στρατιωτικό συμβούλιο που έγινε στην Αθήνα το 727 ο Συνέστιος προτείνει να μεταφερθεί ο πόλεμος και στην ξηρά. Ο Κόρεσος συμφωνεί και δίνει εντολή στους Ιεροκήρυκες να ξεσηκώσουν όλες τις Ελληνικές Πόλεις κατά των βυζαντινών κατακτητών και να εξοπλιστούν όλοι με ότι όπλα μπορεί να βρει ο καθένας....
Το πιάνεις φίλτατε τι εστί ΠΟΡΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ??
Αν οι χριστιανοί συνομιλητές σου Schwabe, είχαν ρητορικά αντανακλαστικά, θα μπορούσαν να σαρκάσουν άνετα: «Ώστε υπήρχαν ακόμα ιερείς του Διονύσου τον 8ο αιώνα; Δεν τους είχαν εξολοθρεύσει οι κακοί χριστιανοί νεορωμαίοι κατακτητές;»
Εκείνο που μένει ως επίγευση από το σχετικό απόσπασμα, δεν είναι η αίσθηση του τι εστί «πόρνη ιστορία», αλλά η απορία για το ποιος εκπόρνευσε την έννοια της μυθολογίας - ποιος θα μπορούσε να σκαρώσει την προβοκάτσια αυτή, που αλίευσες από την ιστοσελίδα της Hellenic Religion.
(http://www.hellenicreligion.gr/doc/istorikesmnimes.htm)
Εκ πρώτης όψεως, η ιστοσελίδα μοιάζει να είναι το ορμητήριο κάποιων περίεργων νεοεθνικών, που θεωρούν ανθρωπιστή το Νέρωνα, εμπρηστή της Ρώμης τον Σενέκα και εθνική επανάσταση των Ελλήνων, την αντίδραση των εικονολατρών κατά του εικονομάχου βυζαντινού Αυτοκράτορα. Υπάρχει όμως και κάτι που με υποψιάζει περαιτέρω: Πέραν του ότι ο «Συνέστιος» είναι μια ανύπαρκτη ιστορική προσωπικότητα που φέρει ένα ανύπαρκτο όνομα, αναφέρεται και ο ιερέας Κόρεσος: Μια μυθική, ευγενική φιγούρα, που συνδέεται με μία αποτρόπαια εντολή ανθρωποθυσίας, από εκείνες που δίνονταν κατά τα φαινόμενα, στην απώτατη αρχαιότητα.
Δεν μπορώ να φανταστώ, ότι θα ήταν δυνατόν, ο οιοσδήποτε σώφρων νεοεθνικός να επινοήσει ένα τέτοιο παραμύθι, που θα παρέπεμπε ευθέως, (με την επίκληση του ονόματος του Κόρεσου), στις πλέον σκοτεινές σελίδες της αρχαίας εθνικοθρησκευτικής παράδοσης.
Περισσότερο πιθανό μου φαίνεται, η ιστοσελίδα-φάρσα να έχει σκαρωθεί από χριστιανούς που επιθυμούν να στείλουν τα κορόιδα που θα την πιστέψουν, ως πρόβατα επί σφαγήν στις αιματηρές αντιπαραθέσεις του Ίντερνετ.
Στην – πραγματική – εξέγερση, πρόκειται να αναφερθώ αργότερα, καθώς έχει όντως σημασία στην ανάπτυξη των σκέψεών μου. Προς το παρόν, ας μείνουμε εδώ.
quote:
Schwabe: Ωστόσο, οι δήθεν «βυζαντινοί» που ορέγεστε, κατάφεραν με την μισαλλόδοξη τους θρησκεία να αφανίσουν τις σχολές των Ελλήνων και να καταντήσει το όνομα ΕΛΛΗΗ ισότιμο του αλήτη, του αχρείου.
quote:
Schwabe: Ο ΕΛΛΗΝΑΣ υπήρξε ΑΝΑΘΕΜΑ για την μαύρη ρόμπα, ο ΕΛΛΗΝΑΣ υπήρξε απόκληρος για τους αλλοεθνείς της κατοχής των Νεορωμαίων.
quote:
Schwabe: Ήδη το 529 ο Σλαβικής καταγωγής Ιουστινιανός ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ και απαγορεύει με αυστηρότατους νόμους την πατρώα θρησκεία των Ελλήνων αλλά και ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.
quote:
Schwabe: Κοίτα να δεις, εάν υπήρχε έστω και ένας ΕΛΛΗΝΑΣ εκ των διαφόρων καθαρμάτων που πέρασαν απο τον θρόνο της θεοκρατικής αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης, τότε θα το γνωρίζαμε, τότε θα το γνώριζαν και οι ιστορικοί του παρελθόντος που προφανώς δεν τράβαγαν κανένα ζόρι για το εάν ήταν Έλληνας ή Αρμένιος.
quote:
Schwabe: Τότε, και ενώ δεν υπήρχε το «ελληνοχριστιανικό» ιδεολόγημα, κανένας δεν τράβαγε κάποιο ζόρι ως προς το εάν ή όχι ήταν κάποιος αυτοκράτορας Έλληνας.
Τα συναγόμενα από τις παραληρηματικές ως άνω εκφράσεις είναι εξαιρετικά αντιφατικά: Το όνομα του Έλληνα, ήταν ανάθεμα, ο Έλληνας θεωρείτο «απόκληρος, αλήτης, αχρείος» και «αποκλείεται με νόμο από το στρατό και την πολιτική». Αλλά, αν κάποιος Αυτοκράτορας ήταν ελληνικής καταγωγής, θα το ξέραμε, γιατί «κανένας δεν τράβαγε κάποιο ζόρι ως προς το εάν ή όχι ήταν κάποιος αυτοκράτορας Έλληνας».
Το μόνον σχόλιο που μπορώ να κάμω, είναι σουρεαλιστικής φύσεως: «Έχει πλάκα να παίζεις στο Jocker!»
quote:
Schwabe : Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ προέρχεται απο οικογένεια που εκδιώχθηκε απο την Μικρά Ασία (Μουδανιά της Προύσας), και έχει κάθε λόγο να θέλει «επιβεβαιωμένα» όσα απο την παιδική της ηλικία έχει μάθει. Ωστόσο, ούτε αυτή μας απέδειξε την ΕΘΝΟΤΙΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ, και φυσικά οι αναφορές της είναι γνωστές και δεν αποτελούν κάτι το καινούργιο.
quote:
Scwabe : Στην λεγόμενη Καππαδοκία ζούσε μια πανσπερμία λαών, όπως Αρμένιοι, Εβραίοι, Αιγύπτιοι αλλά και διάφορα υπολείμματα παλαιότερων μικρασιατικών λαών. Εάν λοιπόν υπήρχε ξεκάθαρη ελληνική καταγωγή, τότε εδώ και αιώνες θα το γνωρίζαμε.
quote:
Schwabe : Έχεις έστω και μια πηγή που να αναφέρει οπως ο Απολλώνιος ο Τυανεύς δεν ήταν Έλληνας?
Για τον Καππαδόκη Αυτοκράτορα Μαυρίκιο (και τους λοιπούς αυτοκράτορες του Βυζαντίου), η μη ελληνικότητα είναι δεδομένη και η ενδεχόμενη ελληνική καταγωγή, πρέπει να αποδειχθεί. Για τον Καππαδόκη μύστη, Απολλώνιο τον Τυανέα, η ελληνική καταγωγή θεωρείται δεδομένη - και ο αμφισβητίας της, θα πρέπει να αποδείξει το αντίθετο.
Έχει όντως πλάκα να παίζεις στο Jocker.
quote:
Macedon: Το όνομά του πάντως δεν είναι ούτε ελληνικό καθώς το «Φλάβιος Ηράκλειος Αύγουστος» ουδόλως παραπέμπει σε Ελληνα.
quote:
Schwabe: Υπόδουλοι ήσαν στους διαφόρους αλλοεθνείς αυτοκράτορες της Νέας Ρώμης, καθώς γνωρίζουμε ότι ο όρος «βυζάντιο» ήταν ανύπαρκτος τότε. Η φαντάζεσαι επειδή εξελληνίσαμε το Τζεμίσκε σε...Τσιμισκή (όπως και το Σαούλ και Παύλο π.χ.), σημαίνει και ότι έγιναν «ελληνικά» εκείνα τα χρόνια.
quote:
Schwabe: Ελληνικό όνομα έχει και......ο Πρόεδρος της Αμερικής!!!!! Ελληνικά ονόματα είχαν και πολλοί Τσάροι της Ρωσίας? ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ???? Το Κωνσταντίνος είναι λατινικό. Το Μιχαήλ είναι Εβραϊκό. Το Ρωμανός είναι παράγωγο. Το Ιωάννης είναι Εβραϊκό. Το Τσιμισκής είναι Τζεμίσκ. Το Ισαάκιος είναι Εβραϊκό. Το Μανουήλ είναι Εβραϊκό. Τουλάχιστον οι 50 εκ των αυτοκρατόρων που είχε η Νέα Ρώμη είχαν Λατινικά, Εβραϊκά ή Σλάβικα ονόματα, όπως το Ντράγκατς που έγινε.......Δραγάτσης!!(sic) Ρε συ, με τέτοια κόλπα ξεγελιέστε?
quote:
Schwabe: Η δυναστεία των Λασκαριδών είχε κατα τους ιστορικούς Περσική καταγωγή, πράγμα που δηλώνει και το όνομα τους το οποίο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ, δεδομένου ότι το lascar στα Περσικά σημαίνει πολεμιστής. Το ότι βέβαια το lascar ακούγεται στα αυτιά των αδαών ως «ελληνικό» δεν μας παραξενεύει, καθώς «ελληνικό» ακούγεται και το Ιωάννης, και το Παύλος, και το Μιχάλης, και το Ηλίας, και το Άννα, και το Ματθαίος, και φυσικά δεν είναι!
Η παρούσα ενότητα αποσπασμάτων, όπως την καταγράφω, εμπεριέχει άλλη μία εσωτερική αντίφαση: Το δεύτερο και το τρίτο απόσπασμα, αναιρεί το επιχείρημα του αντιπάλου ότι το ελληνικό όνομα ενός Αυτοκράτορα, υποδηλεί και την ελληνικότητά του. Το πρώτο όμως, καθώς και ένα τμήμα του τελευταίου αποσπάσματος, υπαινίσσονται πως το όνομα είναι δηλωτικό της καταγωγής – και κυρίως, ότι η καταγωγή αποτελεί μόνιμο χαρακτηριστικό ενός ανθρώπου, που θα πρέπει τον συνοδεύει σαν κατάρα, αυτόν και τα παιδιά του.
Ο νεοεθνικισμός, σε αντίθεση με τον παλαιό μεγαλοϊδεατικό και ευγενή εθνικισμό, που προέτασσε την παιδεία και το έθος έναντι του γενετικού στοιχείου, επιστρέφει πίσω, στην αιματολογική συγγένεια, στο «DNA». Αν ο Λάσκαρις για παράδειγμα, ήταν δυνατόν να κατάγεται από οικογένεια περσών αριστοκρατών της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, χίλια και πλέον χρόνια αργότερα παραμένει Πέρσης, ακόμα και αν έχει εξελληνίσει ο ίδιος (ή κάποιος πρόγονός του) το όνομά του, ακόμα και αν μιλά ελληνικά, ακόμα και αν θεωρεί το βασίλειό του ταυτισμένο με το ελληνικό έθνος. Η βάρβαρη αυτή λογική, θέλει την «περσικότητα», ή την «σλαβικότητα», κάτι σαν το στίγμα της μεσογειακής αναιμίας, ή τον ιό του AIDS, που θα πρέπει να ξεχωρίζεται από το υγιές αιματολογικό δείγμα.
Ας μπούμε λοιπόν, άφοβα στο ρατσιστικό αυτό νοητικό βασίλειο και ας εξερευνήσουμε με σύνεση και νοημοσύνη τη λογική του κατάληξη.
Ας εξετάσουμε με την ίδια λογική, όχι το Βυζάντιο, αλλά το νεοελληνικό κρατικό μόρφωμα, τους πολιτικούς, τους καλλιτέχνες του, τους ποδοσφαιριστές του, για να δούμε σε τι συμπεράσματα θα οδηγηθούμε.
Ο πολιτικο-διοικητικός βίος της νέας Ελλάδας, ξεκινά με έναν γνήσιο βυζαντινό Νεορωμαίο, τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, για να συνεχιστεί με έναν Ρωμαίο κυβερνήτη - τον Καποδίστρια (Capo D’ Istria). Με εξαίρεση δε, ορισμένους έλληνες Πρωθυπουργούς (Δεληγιάννης-Τρικούπης), σκοντάφτουμε και πάλι σε «τουρκόφιλους Φαναριώτες», τους Ανδρέα, Θρασύβουλο και Αλέξανδρο Ζαΐμη, (το όνομα των οποίων υποδηλώνει κάτοχο zeamet, δηλαδή, στρατιωτικού κτήματος που δινόταν δώρο στους οθωμανούς ιππείς που διακρίνονταν στη μάχη), σε έναν Στέφανο Δραγούμη, έναν Δημήτριο και έναν Γεώργιο Ράλλη, του βυζαντινού οίκου των Ραούλ-Ραλών.
Ο Πρωθυπουργός Γενναίος Κολοκοτρώνης, σύμφωνα με τη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, φέρει ένα εξελληνισμένο επώνυμο, πιστή μετάφραση του αρβανίτικου «Μπιθεγκούρα», ενώ, ακόμα παλαιότερα, η οικογένειά του έφερε το επώνυμο «Τσέργανης» (εκ του αρβανίτικου «τσέργα»). Αλβανίτες ήσαν επίσης, οι Πρωθυπουργοί, Κίτσος Τζαβέλλας, Γιώργος Κουντουριώτης, Πέτρος και Δημήτριος Βούλγαρης («Τζουμπές»), καθώς και ο δικτάτορας, Θεόδωρος Πάγκαλος.
Η κεντρώα παράταξη που δημιούργησε την «Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών», διευθυνόταν επί δεκαετίες από την οικογένεια των Βενιζέλων, που είναι απόγονοι του νεορωμαϊκού οίκου των Μπενιζέλων. Στην ίδια οικογένεια, απαντούμε και έναν άλλον παραγνωρισμένο Πρωθυπουργό στα 1863, τον Μπενιζέλο Ρούφο (εκ του αρχαίου ρωμαϊκού Rufus προφανώς) – για να μην μιλήσουμε για τον πολωνοεβραίο Ανδρέα Παπανδρέου (εκ μητρός Σοφίας Μινέικο).
Να μην ξεχάσουμε επίσης, τον Αλέξανδρο Κουμουνδούρο, τον πρώτο έλληνα Πρωθυπουργό που περιηγήθηκε την απελευθερωμένη Θεσσαλία, ο οποίος κατάγεται επίσης από τον αντίστοιχο βυζαντινό οίκο:
«Ως καταγομένους από την Κωνσταντινούπολιν, φέρει σήμερον η παράδοσις, όχι μόνον τους Στεφανοπούλους του Οιτύλου, τους Τρουπάκηδες της Καρδαμύλης, αλλά και τους Κοντόσταβλους της Μέσα Μάνης, τους Ταβουλάρηδες, τους Κουμουνδούρους, Κουτηφαραίους, Κονταίους, Φωκάδες, Χρυσοσπάθηδες κ.ά. Ακόμη δια της παραδόσεως, έφθασε μέχρι σήμεραν και το ότι εκ των οικογενειών του Μυστρά, πλείστοι γόνοι των Παλαιολόγων, των Κομνηνών, των Κατακουζηνών και άλλων επιφανών οικογενειών των δύο ελληνικών αυτοκρατοριών Βυζαντίου και Τραπεζούντος, κατέφυγον εις την Μάνην, πολλαί δε σήμερον οικογένειαι αυτής, (σ.σ. Δεμέστιχας, Καλλονάρος, Καμπανάρος, κ.ά.) υπερηφανεύονται ότι εκείθεν έλκουσι το γένος…» (Δικαίου Β. Βαγιακάκου: Βυζαντινά ονόματα και επώνυμα εκ Μάνης, Αθήναι 1959)
Συγγενής των Ραούλ-Ραλών-Ράλληδων είναι και ο οίκος των Καβάκων. Η Ελλάδα δεν θα πρέπει να υπερηφανεύεται για το Λεωνίδα Καβάκο, το πρώτο βιολί της Ευρώπης σήμερα, εφ’ όσον ο ίδιος δεν αποκηρύσσει τους κατακτητές της Ελλάδος προγόνους του και το επώνυμό τους, το οποίο παραπέμπει στα «βυζαντινά καθάρματα και τις συμμορίες της μαύρης ρόμπας»:
(«Ο οίκος Καβάκη, απαντά παλαιότερον εις Λακεδαίμονα και ήτο συγγενής προς άλλον αυτόθι επιφανή τον των Ραούλ-Ραλών, δι ο ελέγοντο και Ραούλ-Καβάκαι. Γνωστός εκ τούτων είναι ο βιβλιογράφος Δημήτριος Ραούλ Καβάκης, ο Σπαρτιάτης και Βυζάντιος, όπως ο ίδιος υπέγραφε και ο υιός αυτού Εμμανουήλ» (Δικαίου Β. Βαγιακάκου, ενθ. αν.)
Άλλο τόσο η Ελλάδα δεν μπορεί να υπερηφανεύεται για μία από τις σπουδαιότερες πιανίστριες του 20ου αιώνα, την Τζίνα Μπαχάουερ, ενώ στο μικροσκόπιο θα πρέπει να μπει και η γενετική καθαρότητα του αιγυπτιώτη μουσουργού μας, του αείμνηστου Γιάννη Χρήστου. Για τον θεατράνθρωπο Κάρολο Κουν, όμως, δεν χρειάζεται καν σκέψη. Θα έπρεπε να απορεί κανείς, πώς αναγνωρίζεται ως έλληνας σκηνοθέτης.
Ο περίφημος κεφαλλονίτης εξερευνητής Juan De Fuca, (http://www.vancouver.grconsulate.ca/english/pioneers/index.cfm?Directory=Pioneers&Page=4) το οποίου το όνομα μάλιστα, έχει δοθεί στον ομώνυμο καναδικό πορθμό, εννοείται πως δεν έχει καμία σχέση με τον Ελληνισμό.
Εφ’ όσον «lascar σημαίνει πολεμιστής στα περσικά», θα πρέπει να υποπτευθούμε τον Ελληνισμό της Κορσικής, καθώς, ανάμεσα στους αναχωρήσαντες από το Οίτυλο για εκεί στα 1675, ήταν και ο Μιχάλης Λάσκαρις. Το γεγονός ότι ο μητροπολίτης Λακεδαιμονίας Χρύσανθος Λάσκαρις (17ος αιώνας) αλληλογραφεί απευθείας με τον Δούκα του Νεβέρ Κάρολο το Β’ για την εκδίωξη των Τούρκων από το Μωρηά, είναι πολύ φυσικό - είναι προφανές πως προσπαθεί να αναστήσει την βυζαντινή υποδούλωση των Ελλήνων.
Υπάρχει βεβαίως και η ερμηνεία κάποιου βυζαντινόπληκτου σχετικά με το επώνυμο Λάσκαρις, εκ του «δάσκαλης» που έγινε «ράσκαλης». (Φαίδων Κουκουλές: Βυζαντινών τινων επιθέτων σημασία και ορθογραφία. 1928). Ας μην ασχολούμαστε όμως με ανοησίες.
Τέλος, για να φαιδρύνουμε έτι περαιτέρω την ατμόσφαιρα, θα ανατρέξουμε στην εργασία του Βάσου Βογιατζόγλου, «Επώνυμα της Μικρασίας : Τουρκικά και Τουρκογένη επώνυμα στην Ελλάδα», 1992 , προκειμένου να υποψιαστούμε πως η ταύτιση μιας σειράς τουρκογενών ελληνικών επιθέτων, με τα πρόσωπα που τα έφεραν, ενδεχομένως να υποκρύπτει σελτζουκοθωμανική καταγωγή των τελευταίων.
Τα γήπεδα σείονταν στο παρελθόν από την ιαχή «έμπαινε Γιούτσο!», αλλά ο γίγαντας Νίκος Γιούτσος (εκ του τουρκικού yuce = ο μέγας, ο έξοχος) μάλλον θα έπρεπε να παίζει στην Εθνική Τουρκίας. Το ίδιο ισχύει και για τον Γιώργο Δεληκάρη, (εκ των τουρκικών deli=τρελός και kari = γυναίκα), τον Γιώργο Τσαλίκη (calik = αυτός που κλίνει, που γέρνει), τον κομμουνιστή ηθοποιό Κώστα Καζάκο (εκ του Kazak = Κοζάκος), την βουλευτή Μαρία Δαμανάκη (Daman = ποδόγυρος), τον πρωτεργάτη της παρούσης επίμαχης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης Θάνο Βερέμη (εκ του αραβικού verem = φυματίωση, χτικιό), τον νομπελίστα ποιητή μας, Γιώργο Σεφέρη (εκ του sefer = ταξίδι), τον σκηνοθέτη Τζων Κασαβέτη (εκ του kasavet = θλίψη), τον γνωστό από την υπόθεση Οτσαλάν, συνταγματάρχη Σάββα Καλεντερίδη (εκ του kalender = τυχοδιώκτης), τον συνοδοιπόρο των ΕΑΜιτών πολιτικό Γιώργο Καφαντάρη (εκ του kafadar = σύντροφος).
Η Ελλάδα κυβερνάται, διασκεδάζεται, μορφώνεται, υποδουλώνεται από τους απογόνους των Ρωμαίων και των Οθωμανών. Ξυπνάτε Έλληνες!
(Η συνέχεια επί της οθόνης)
quote:
Schwabe: Κανείς αυτοκράτορας δεν ήταν Έλληνας, κανείς εκτός ελληνικών συνόρων δεν γνωρίζει τίποτα για το «ελληνικό βυζάντιο», αλλά κατα τα άλλα ο symbol ονειρεύεται......τα παλιά μεγαλεία!!!!
quote:
Schwabe: Εάν υπήρχε φίλτατε ΙΧΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑΣ στο πολυφυλετικό και θεοκρατικό μόρφωμα της Νέας Ρώμης, τότε και το Βρεταννικό Μουσείο θα το σημείωνε, αλλά και φυσικά όλο και κάποια σοβαρή επιστημονική έδρα θα το είχε εντοπίσει....
quote:
Schwabe: Να αφήσεις τις ανοησίες και να σοβαρευτείς. Προσκόμισε μας ΕΝΑΝ ιστορικό, ΜΙΑ ιστορική μελέτη, ΕΝΑ πανεπιστήμιο απο τα πολλά του εξωτερικού όπου υπάρχουνε έδρες βυζαντινών σπουδών, όπου να μιλάνε ΓΙΑ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΕΛΛΗΝΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!
quote:
Macedon: Προσωπικά, θα σε συμβούλευα, όπως και τους υπόλοιπους χριστιανούς, να αφήσετε κατά μέρος τις ανώνυμες χριστιανικές ιστοσελίδες (που κατά τη γνώμη μου απευθύνονται σε άτομα χαμηλής νοημοσύνης) και να αρχίσετε να διαβάζετε κανένα βιβλίο ιστορίας. Διαλέξτε ένα στην τύχη, όλα τα ίδια γράφουν σχεδόν. Θα δεις ότι μπορεί και να σας βοηθήσει.
Είναι λίγες οι φορές που συμφωνώ με σένα Macedon, αλλά εδώ οφείλω να ομολογήσω πως δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Γιατί, ακόμα και αν ο τεμπέλης αναγνώστης βαριέται να ανοίξει οιοδήποτε βιβλίο, μπορεί να εμπιστευτεί την οιαδήποτε έγκυρη επιστημονική ιστοσελίδα προκειμένου να βεβαιωθεί, πως πλείστοι όσοι ιστορικοί εντοπίζουν ελληνικότητα στο Βυζάντιο και μάλιστα, πολύ περισσότερο από «ίχνη».
Αν θα ήθελα να είμαι ακόμα περισσότερο χαιρέκακος και πολύ λιγότερο αντικειμενικός, δεν θα χρειαζόταν παρά να επικαλεστώ, χωρίς περαιτέρω σχόλια, αποσπάσματα όπως τα παρακάτω, για να καταδείξω πως, την εποχή τουλάχιστον που συγγράφονταν τα ημέτερα σχολικά βιβλία, συμφωνούσαν πλήρως με τις διατυπώσεις των ξένων ιστορικών περί «ελληνικής Αυτοκρατορίας» και «ελλήνων Αυτοκρατόρων».
Την αρχή την κάνει ο φίλος σου ο Gibbon – ας παραθέσω για μια ακόμη φορά την ιντερνετική διεύθυνση του κλασσικού του συγγράμματος, για την «παρακμή και πτώση της ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας» http://www.ccel.org/g/gibbon//decline/index.htm, για να καλέσω κι εγώ απλοϊκά τον αναγνώστη, να μετρήσει πόσες φορές αναφέρεται η λέξη ‘’greek’’ στο κείμενο.
Μετά πηγαίνουμε στην ιστοσελίδα του Washington State University, (http://www.wsu.edu/~dee/MA/BYZ.HTM) όπου ο καθ. Richard Hooker, αφού μας πει ότι «το Βυζάντιο ήταν η ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και όχι απλώς η συνέχειά της στην Ανατολή», μας εξηγεί ότι είχε ένα διαφορετικό περιεχόμενο, με κυρίαρχο τον ελληνικό χαρακτήρα: Ίσως το μόνο προεξέχον στοιχείο της βυζαντινής κουλτούρας, ήταν η μετάδοση της κλασσικής. Ενώ οι κλασσικές σπουδές, επιστήμη και φιλοσοφία, εν πολλοίς εξαφανίστηκαν στη λατινική Δύση, η βυζαντινή εκπαίδευση και φιλοσοφία, εξακολούθησε να ενασχολείται με τις πνευματικές αυτές παραδόσεις. Ήταν στο Βυζάντιο που ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης εξακολούθησαν να σπουδάζονται και ενδεχομένως μεταδόθηκαν αρχικώς στον ισλαμικό κόσμο και έπειτα στη δυτική Ευρώπη. Μια βασική εκπαίδευση στο Βυζάντιο, αφορούσε κυρίως την γνώση της κλασσικής ελληνικής φιλολογίας όπως την ομηρική (εν πολλοίς άγνωστη στη Δύση την περίοδο εκείνη—σχεδόν όλη η ελληνική φιλολογία που έχουμε σήμερα, διατηρήθηκε μονάχα από τους Βυζαντινούς».
Προκαλεί εντύπωση και απορία, ο αέρας σου Schwabe να προκαλείς τους συνομιλητές σου να του υποδείξουν έστω και έναν ιστορικό που να αποδίδει ελληνικότητα στο Βυζάντιο, όταν το σύνολο των - κλασσικών τουλάχιστον - ιστορικών και βυζαντινολόγων, έπραττε ακριβώς αυτό. Ας πάρουμε μια γεύση:
Αναφερόμενος στην Α’ Σταυροφορία ο William Miller στο έργο του «Η Ελλάς επί των Βυζαντινών», σημειώνει: «Ο Βοημούνδος επανέλαβε μετά είκοσι έτη, τας εναντίον του βυζαντιακού κράτους επιθέσεις του πατρός. Εν τούτω δε τω μεταξύ, καρπός της συμμετοχής αυτού εις την πρώτην σταυροφορίαν, υπήρξε η ανάρρησις αυτού ως ηγεμόνος της Αντιοχείας, μιας των τιμαριωτικών εκείνων πολιτειών, αίτινες πλέον προσεπέλασαν αμέσως εις τας κτήσεις του Έλληνος αυτοκράτορος και η υπ’ αυτού εξάσκησις μεγίστης κοινωνικής επιδράσεως επί τα ήθη των υπηκόων αυτού».
«Ο Αλέξιος παρεχώρησε τα επιβλαβή ταύτα προνόμια ίνα αποφύγη κίνδυνον πολύ μεγαλύτερον. Είχε άλλως, ικανήν οξυδέρκειαν ώστε να προβλέπη ποία αποτεκλέσματα θα είχον αι πράξεις του. Είχε την ευφυίάν να μετατρέπη εις όργανα της θελήσεώς του εχθρούς ισχυροτέρους, παραχωρών εις αυτούς κατά τας κρισίμους στιγμάς δικαιώματα, ή αφαιρών αυτά. Απέδειξε τούτο, ότε εξ ανάγκης ήλθεν εις συνεννόησιν προς τους σταυροφόρους οίτινες τραχύτεροι αυτού, εξ ίσου δε άπιστοι, ήσαν όμως ολιγώτερον πανούργοι. Οι θαυμασταί των σταυροφόρων, τυφλοί περί τα ελαττώματα των ηρώων των, δεν ευρίσκουσιν ικανά επίθετα όπως στιγματίσωσι την απιστίαν του Έλληνος βασιλέως. (Dirk Christiaan Hesseling (1859-1941): Βυζάντιον και Βυζαντινός πολιτισμός, Αθήνα 1911)
«Στην ιστορία του βυζαντινού κράτους, η κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως από τους Λατίνους, είναι μια σημαντική ημερομηνία. Ήταν η πρώτη φορά από την ίδρυσή της, που η βυζαντινή πρωτεύουσα είχε πέσει στα χέρια των ξένων επιδρομέων και το αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος, ήταν η εξάρθρωση της μοναρχίας. Οι νικητές Λατίνοι εγκαταστάθηκαν στα ερείπια της βυζαντινής αυτοκρατορίας (…) Όμως απέμειναν και μερικά ελληνικά κράτη και στην αρχή, μετά την πτώση της αυτοκρατορίας πολλαπλασιάσθηκαν απεριόριστα. Αλλά μεταξύ των φιλοδόξων εκείνων, που επιθυμούσαν ολόψυχα να αποσπάσουν ηγεμονίες για τους εαυτούς τους, μόνον τρεις ήταν που επέτυχαν να δημιουργήσουν μόνιμα κράτη (…) Σ’ αυτά κράτη, όπου η νίκη των Λατίνων είχε ως αποτέλεσμα την εκ νέου αφύπνιση του πατριωτισμού και του εθνικού συναισθήματος, ήταν πολύ φυσικό, όλοι οι Έλληνες ηγεμόνες να διακατέχωνται από την ίδια φιλοδοξία…» (Charles Diehl (1859-1944) : Η ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας)
Ο διαπρεπέστερος των βυζαντινολόγων, ο πολύς Sir Steven Runciman έχει ήδη αναφερθεί. Στο έργο του, Βυζαντινός Πολιτισμός, χαρακτηρίζει το Βυζάντιο «συγχώνευση της αυτοκρατορικής Ρώμης και της χριστιανικής Ελλάδας» και αναφέρεται «στις αρχές του 15ου αιώνα, όταν ήταν πια φανερό ότι η Αυτοκρατορία πέθαινε και ο πάπας είχε ανακτήσει αρκετό από το κύρος του, πολιτικοί του αυτοκράτορα, στην απελπισία τους, ανανέωσαν την κίνηση για την ένωση. Ο Μανουήλ Β’ καλλιεργούσε με πολλή προθυμία τις σχετικές ελπίδες σαν ένα δέλεαρ για τη Δύση και συμβούλευε και το γιό του να υπόσχεται διαπραγματεύσεις, αλλά να τις αναβάλλει επ’ άπειρον. Η έπαρση των Λατίνων και το πείσμα των Ελλήνων, του είπε, δεν θα τους άφηναν ποτέ να συμφωνήσουν και κάθε απόπειρα για ένωση, απλώς θα έκανε το σχίσμα μεγαλύτερο»
Τη θεωρία περί μετεξέλιξης της ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε Βυζαντινή, όπως ακριβώς τη διδαχθήκαμε στα σχολεία μας, καταγράφει και η Encyclopaedia Britannica στην 9η έκδοσή της (1875-79).
Σχετικά, ο αντιπρύτανης του πανεπιστημίου του St Andrews και καθηγητής των ανθρωπιστικών σπουδών στο πανεπιστήμιο του Αμπερντήν, James Donaldson, σημειώνει πως «υπάρχει αρκετή διχογνωμία σχετικά με το πότε ακριβώς έπαψε να υπάρχει η ρωμαϊκή αυτοκρατορία της ανατολής και προέκυψε η Βυζαντινή» - χαρακτηρίζει ωστόσο «περίοδο της ελληνικής αφύπνισης (greek revival)» την περίοδο μεταξύ του Κωνσταντίνου και του Λέοντος του 3ου του Ίσαυρου. Ο Μιχαήλ Παλαιολόγος χαρακτηρίζεται ως «ιδρυτής της τελευταίας δυναστείας που κυβέρνησε την ελληνική αυτοκρατορία» και παρουσιάζεται να αντιπροσωπεύει «τις περισσότερες από τις ανεπιθύμητες ποιότητες της ελληνικής φυλής – συνωμότης, εγωιστής, αδίστακτος».
Τέλος, ο Cyril Mango, στο έργο του με τίτλο Βυζάντιο: Η Αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης, επιβεβαιώνει τη διάδοση των απόψεων περί ελληνικότητας του Βυζαντίου…διαφωνώντας: «Ο ίδιος ο χαρακτηρισμός «Έλληνες» που τόσο ελεύθερα χρησιμοποιούμε για όσους Βυζαντινούς δεν ανήκαν σε κάποια ξένη εθνική ομάδα, απουσιάζει εντελώς από τις πηγές της εποχής. Ο κάτοικος της Ελλάδας νότια της Θεσσαλίας, θα ονόμαζε τον εαυτό του «Ελλαδικό» (όνομα που χρησιμοποιείται ήδη τον 6ο αιώνα), αλλά θα μπορούσε να είναι είτε Σλάβος, είτε «Έλληνας». Το ίδιο ισχύει και για κατοίκους άλλων περιοχών, τα ονόματα των οποίων προέρχονταν από το όνομα της επαρχίας τους, για παράδειγμα Παφλαγόνες ή Θρακήσιοι…»
Σε τι διαφέρουν λοιπόν οι πλειοψηφικές απόψεις που εξετέθησαν παραπάνω, από εκείνες που διδαχθήκαμε στο σχολείο; Σε τίποτα.
Υπάρχει μια διαφορά όμως, που είναι μεγάλη και ουσιαστική. Δεν βρίσκεται στη διατύπωση, αλλά στο περιεχόμενο των λέξεων. Μια διαφορά, που το υπουργείο Παιδείας και οι συγγραφείς των σχολικών βιβλίων, δεν θα μπορούσαν να αναδείξουν χωρίς να ανοίξουν τους ασκούς του Αιόλου. Αφορά βεβαίως την εθνική ταυτότητα των νεοελλήνων και τις σχέσεις τους με τους αρχαίους Έλληνες.
quote:
Schwabe: Με άλλα λόγια, και δεδομένου ότι ΚΑΜΙΑ ΝΥΞΗ δεν γίνεται για τον δήθεν «εξελληνισμό» που έχουνε φανταστεί οι Τουρκόφιλοι Φαναριώτες ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ…
quote:
Schwabe: Εάν υπήρχε φίλτατε ΙΧΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑΣ στο πολυφυλετικό και θεοκρατικό μόρφωμα της Νέας Ρώμης, τότε και το Βρεταννικό Μουσείο θα το σημείωνε, αλλά και φυσικά όλο και κάποια σοβαρή επιστημονική έδρα θα το είχε εντοπίσει....
quote:
Schwabe: Εμ, ναι, βέβαια!!! Μα, τι λέτε τώρα, τους συμφέρει τους Άγγλους να πούνε την «αλήθεια»??? Τους συμφέρει να πούνε πως.......ο Βουλγαροκτόνος ήταν στην πραγματικότητα βέρος Αθηναίος ας πούμε! Τους συμφέρει να πούνε πως ο Φλάβιος Βαλέριος ήταν στην πραγματικότητα......βέρος πρόγονος του Σωκράτη για παράδειγμα!!!
Δεν θα μπορούσε να βρει κανείς, πιο κατατοπιστική διευκρίνιση της διαφοράς αυτής, από το παρακάτω απόσπασμα της Encyclopaedia Britannica, υπογεγραμμένο από τον Sir Richard Claverhouse Jebb, καθηγητή της Ελληνικής και Λέκτορα του Trinity College του πανεπιστημίου του Cambridge. Φέρει τον τίτλο “Greek settlements in Asia” (ελληνικοί εποικισμοί στην Ασία) και παρατίθεται παρακάτω:
«Οι αποικίες που εγκατέστησε ο Αλέξανδρος στην προέλασή του στην Ασία, σηματοδοτούν την έναρξη μιας νέας περιόδου στην ελληνική ιστορία. Μέχρι τότε, είχαμε να κάνουμε με λαούς, των οποίων η ελληνική ενότητα έγκειτο, όχι απλώς σε μια κοινότητα γλώσσας και πολιτισμού, αλλά επίσης, κοινότητα αίματος. Τώρα, πλάι στο φυσικό αυτό ελληνικό έθνος, εγείρεται ένα τεχνητό ελληνικό έθνος, μια κοινή γλώσσα και πολιτισμός, αλλά όχι αποκλειστικά από ελληνικό αίμα.
Οι Μακεδόνες μπορούν να θεωρούνται ως οι ιδρυτές της τεχνητής αυτής εθνικότητας. Ήσαν άνευ αμφιβολίας από ένα γένος συγγενές του ελληνικού - σε ποιο βαθμό είναι λιγότερο εύκολο να ειπωθεί - αλλά (με εξαίρεση τους βασιλείς τους) θεωρούντο γενικώς από τους Έλληνες, ως ιστάμενοι ανάμεσα στους Έλληνες και τους βάρβαρους. Ο Φίλιππος έκανε αρκετά για να εξελληνίσει τη Μακεδονία. Και οι μακεδονικές αποικίες του Αλέξανδρου, έγιναν με τη σειρά τους, κέντρα απ’ όπου η επίδραση του ελληνικού πολιτισμού μεταγγίστηκε στην Ασία. Έκτοτε, υπάρχουν δύο ελληνικοί τύποι: Ο ελληνικός του κυρίως ελληνικού τύπου, ο οποίος διατηρεί σε ορισμένο βαθμό την διακριτή ιδιαιτερότητα του παλαιού ελληνικού χαρακτήρα – και ο ασιατικός Έλληνας, περισσότερο επηρεασμένος από αλλοδαπά περιβάλλοντα, περισσότερο εύπλαστος και λιγότερο ανεξάρτητος. Η ιστορία της σύγχρονης ελληνικής εθνικότητας, χρονολογείται από τις ημέρες του Αλεξάνδρου.
(…) Η διχόνοια των πόλεων – ανίατη, καθώς εμφανίζεται ένεκα μιας βαθειάς εσωτερικής παρακμής – δίνει τη δυνατότητα σε έναν πολυμήχανο βασιλέα μιας ημιβάρβαρης χώρας, να καταστήσει εαυτόν στρατιωτικό δικτάτορα της Ελλάδας. Αλλά, μόλις ακριβώς οι καλύτερες ημέρες του ελληνικού πολιτισμού μοιάζουν να έχουν παρέλθει, μια νέα πορεία του ανοίγεται. Άνθρωποι που δεν είναι ελληνικού αίματος, βοηθούν να μεταγγισθεί η ελληνική γλώσσα, σκέψη και τρόποι, σε ένα ευρύτερο πεδίο: και η ζωή του σύγχρονου ελληνικού έθνους ξεκινά».
Το ελληνικό κράτος, μας μετέφερε στα σχολικά βιβλία, ακριβώς ό,τι έγραφαν οι ξένοι επιστήμονες - εκτός από το βασικό και το αυτονόητο για κάθε νοήμονα άνθρωπο: Ότι ο «εξελληνισμός» υπήρξε αμφίδρομος, ξεκίνησε ήδη επί Μακεδονικής Αυτοκρατορίας, εξελίχθηκε επί Ρωμαιοκρατίας και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και πως, έκτοτε, τα μόνα μέρη στα οποία θα μπορούσε να είχε διατηρηθεί «αμόλυντο» το αρχαίο ελληνικό αίμα επί μακρόν, θα ήταν απομονωμένα μέρη όπου αναγκαστικά θα βασίλευε η αιμομιξία μέχρι παραλύσεως.
(Η συνέχεια επί της οθόνης…)
Μιλάς για ελληνικότητα του Βυζαντίου. Τι ακριβώς εννοείς με τον όρο "ελληνικότητα"; Πώς αντιλαμβάνεσαι την "ελληνικότητα" αυτή; Πολιτικά; Θεσμικά; Θρησκευτικά; Πολιτιστικά; Γλωσσικά; Εθνικά;
Καθορίζοντας τι σημαίνει για σένα "ελληνικότητα" μπορούμε μετά να συζητήσουμε πάνω στο τι υπάρχει για την ελληνικότητα αυτή. Γιατί αυτά όλα που παραθέτεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά η κατάδειξη της επίδρασης του ελληνικού πνεύματος πάνω στη Ρώμη, που άρχισε το 146 όταν άρχισαν να μεταφέρονται τα ελληνικά αγάλματα στην πρωτεύουσα των κατακτητών και άρχισε η Ρώμη να εξελληνίζεται πολιτιστικά χωρίς όμως να γίνει ελληνική. Παρέμεινε ρωμαϊκή.
quote:
Trainman
Την αρχή την κάνει ο φίλος σου ο Gibbon – ας παραθέσω για μια ακόμη φορά την ιντερνετική διεύθυνση του κλασσικού του συγγράμματος, για την «παρακμή και πτώση της ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας» http://www.ccel.org/g/gibbon//decline/index.htm, για να καλέσω κι εγώ απλοϊκά τον αναγνώστη, να μετρήσει πόσες φορές αναφέρεται η λέξη ‘’greek’’ στο κείμενο.
Πρόκειται γι'αυτό που είπα παραπάνω. Ο Gibbon χρησιμοποιεί τον όρο "greek" με διαφορετική έννοια προφανώς απ'ό,τι εσύ. Γι'αυτόν, όπως φαίνεται και από το σύνολο του έργου του, το Βυζάντιο παραμένει ρωμαϊκό σε επίπεδο πολιτικής ύπαρξης. Η ελληνικότητά του έχει να κάνει με άλλα πράγματα τα οποία μάλλον δεν θέλεις να κατανοήσεις, με τον ίδιο τρόπο που οι Greek Orthodox (κατά τίτλο) εκκλησίες της δυτικής ακτής των Η.Π.Α. ούτε greek είναι (μια και δεν ακούγεται λέξη ελληνικά εκεί μέσα) ούτε orthodox είναι.
Η περίπτωση του Βυζαντίου (τηρουμένων των αναλογιών) είναι η αντίστοιχη περίπτωση της Καλιφόρνια σήμερα. Η Καλιφόρνια λοιπόν κατοικείται από διάφορες εθνότητες. Το μεγαλύτερο μέρος είναι Μεξικανοί. Η Μεξικανική θεωρείται επίσημη γλώσσα της πολιτείας και όλες οι δημόσιες επιγραφές πρέπει να είναι ΚΑΙ στα ισπανικά (μερικές είναι μόνο στα ισπανικά). Είναι η μοναδική πολιτεία όπου τα μεξικανικά χαρτιά (ταυτότητες, ληξιαρχικές πράξεις, δημόσια έγγραφα του Μεξικού) γίνονται δεκτά από τις αντίστοιχες αμερικανικές υπηρεσίες χωρίς να απαιτείται η προσκόμιση μετάφρασης.
Μάντεψε όμως. Η Καλιφόρνια ΔΕΝ είναι μεξικανική πολιτεία. Παραμένει αμερικανική.
Πριν λοιπόν προχωρήσεις στη "συνέχεια επί της οθόνης" αναμένω να καθορίσεις τι εννοείς "ελληνικότητα" του Βυζαντίου και πάλι εδώ είμαστε.
macedon
quote:
Τα γήπεδα σείονταν στο παρελθόν από την ιαχή «έμπαινε Γιούτσο!», αλλά ο γίγαντας Νίκος Γιούτσος (εκ του τουρκικού yuce = ο μέγας, ο έξοχος) μάλλον θα έπρεπε να παίζει στην Εθνική Τουρκίας. Το ίδιο ισχύει και για τον Γιώργο Δεληκάρη, (εκ των τουρκικών deli=τρελός και kari = γυναίκα), τον Γιώργο Τσαλίκη (calik = αυτός που κλίνει, που γέρνει), τον κομμουνιστή ηθοποιό Κώστα Καζάκο (εκ του Kazak = Κοζάκος), την βουλευτή Μαρία Δαμανάκη (Daman = ποδόγυρος), τον πρωτεργάτη της παρούσης επίμαχης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης Θάνο Βερέμη (εκ του αραβικού verem = φυματίωση, χτικιό), τον νομπελίστα ποιητή μας, Γιώργο Σεφέρη (εκ του sefer = ταξίδι), τον σκηνοθέτη Τζων Κασαβέτη (εκ του kasavet = θλίψη), τον γνωστό από την υπόθεση Οτσαλάν, συνταγματάρχη Σάββα Καλεντερίδη (εκ του kalender = τυχοδιώκτης), τον συνοδοιπόρο των ΕΑΜιτών πολιτικό Γιώργο Καφαντάρη (εκ του kafadar = σύντροφος).Η Ελλάδα κυβερνάται, διασκεδάζεται, μορφώνεται, υποδουλώνεται από τους απογόνους των Ρωμαίων και των Οθωμανών. Ξυπνάτε Έλληνες!
(Η συνέχεια επί της οθόνης)
@ trainman
Φίλε με το σκεπτικό αυτό από το επώνυμο να δηλώνεις την εθνικότητα κάποιου συνεπεία 400 χρόνων σκλαβιάς δεν έχεις αφήσει κανέναν γνήσιο Έλληνα.Όλοι με αυτό το σκεπτικό είμαστε τουρκόσποροι!Δεν θα δεχτώ αυτή την ισοπεδωτική λογική.Έλληνα δεν σε κάνει το επώνυμο μόνο.
Φιλικά.-
ICXC
Ούτως ή άλλως θεωρώ ότι τα όσα γράφει αξίζει να διαβαστούν περισσότερο από μία φορές.
Με εκτίμηση
quote:
θεωρώ ότι τα όσα γράφει αξίζει να διαβαστούν περισσότερο από μία φορές.
Εγώ τα έχω διαβάσει πάνω από είκοσι φορές. Είμαι Ρωμαίος, είμαι Ρωμαίος, είμαι Ρωμαίος, είμαι Ρωμαίος...
Καλά πάω ή να συνεχίσω να διαβάζω;
Κάποια στιγμή ομολογώ ότι μπερδεύτηκα. Είμαι βυζαντινός, είμαι Γραικός, είμαι Ρωμιός..; Αλλά τώρα ξέρω ότι είμαι Ρωμαίος. Οι Γερμανοί και οι Ιταλοί άραγε το ξέρουν;
Χρειάζομαι όμως, μερικούς καλούς λόγους, για να νιώθω υπερήφανος γι αυτήν μου την ταυτότητα. Δώστε μου τα ονόματα μερικών βυζαντινών, που έχουν γράψει χρυσές σελίδες, στον παγκόσμιο πολιτισμό. Φιλοσόφους,μαθηματικούς,θεατρικούς,αστρονόμους,γιατρούς,ιστορικούς,
ζωγράφους,παραμυθάδες,θαυματοποιούς, ότι νά ναι...Γιατί τώρα είμαι υπερήφανος, μόνο για την "άλωση". Τώρα, τους αλωνίσαμε... μας αλωνίσανε... αυτό δεν το θυμάμαι καλά.
quote:
Είμαι Ρωμαίος, είμαι Ρωμαίος, είμαι Ρωμαίος, είμαι Ρωμαίος...
quote:
Είμαι Ρωμαίος, είμαι Ρωμαίος, είμαι Ρωμαίος, είμαι Ρωμαίος...
Ampere,
Γιατί έβαλες τον Γαλάτη να κάνει "toc toc" το κεφάλι του;
Δεν είμαστε υπερήφανοι Ρωμαίοι; Και τι διάολο κατάλαβα εγώ;
Εσύ φταίς, που είπες να διαβάσουμε αυτά που γράψατε, πάνω από μία φορές. Εγώ, όταν τα διάβασα πρώτη φορά, δεν κατάλαβα τίποτα και δεν είχα κάτι να πώ. Μετά είπες, να τα διαβάσουμε πάνω από μία φορές - προφανώς για να μας γίνουν ποιό κατανοητά - κι εγώ όλη την νύχτα διάβαζα. Στο τέλος έβγαλα το συμπέρασμα, ότι μπορούμε να δηλώνουμε Ρωμαίοι. Και εκεί που περίμενα να μου πείς, "έμπαινε Γιούτσο", όπως έκανες με τον Trainman, σήκωσες τον Γαλάτη και με έβγαλες "οφσάιντ".
Διαμαρτύρομαι εντόνως...!!!
Αλλά εντάξη, ανακαλώ το Ρωμαίος. Δεν είμαστε Ρωμαίοι. Έτσι κι αλλιώς αυτή η λέξη, καθόταν σαν κόμπος στον λαιμό μου. Και δεν έχει σημασία που δεν καταλαβαίνω εγώ, για ποιόν λόγο φλυαρείται, σημασία έχει που τον καταλαβαίνουν οι υπόλοιποι.
quote:
Macedon: Πριν λοιπόν προχωρήσεις στη "συνέχεια επί της οθόνης" αναμένω να καθορίσεις τι εννοείς "ελληνικότητα" του Βυζαντίου και πάλι εδώ είμαστε.
Φίλε Macedon
Προς το παρόν, βρίσκομαι ακόμα στο στάδιο της αναίρεσης και της διευκρίνισης του τι λένε οι ξένοι ειδικοί βυζαντινολόγοι. Κάποιοι εξόχως σημαντικοί εξ αυτών λοιπόν, όπως έδειξα στην τελευταία μου παράγραφο, έχουν μια θέση για το τι είδους "Έλληνες" είμαστε εμείς και υποστηρίζουν ότι αυτό το "νέο" ελληνικό έθνος ξεκίνησε τόσο παλιά, όσο και η Μακεδονική Αυτοκρατορία!
Εγώ λοιπόν, συμφωνώ σε γενικές γραμμές με τη θέση αυτή. Περισσότερα θα γράψω αργότερα. Μείνε στο ακουστικό - θα μου πάρει λίγο χρόνο ακόμη και ελπίζω να καταφέρω να γίνω σαφέστερος.
quote:
Ampere: Ούτως ή άλλως θεωρώ ότι τα όσα γράφει αξίζει να διαβαστούν περισσότερο από μία φορές.
Ampere, η διαδικασία αυτή, στο Ζεν λέγεται Κοάν!