- Η τυραννία των μεγάλων αριθμών, ως ένδεια διάνοιας. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Οι καλές στιγμές δίνουν ευκαιρίες στη γαλαντομία και την ανεκτικότητα, άφεση αμαρτιών ελαφρά τη καρδία και χώρο στο χιούμορ να ανθήσει. Ετούτη δεν είναι καλή στιγμή.

Δεν είναι καλή στιγμή, ούτε για μένα, αλλά κυρίως, ούτε για κανέναν φαντάζομαι. Το πρόβλημά μου είναι η τυραννία των μεγάλων αριθμών.

Παλιό σύνθημα της δεκαετίας του ΄70 σε τοίχο των Εξαρχείων, πρότεινε: "Φάε κι εσύ σκατά. Τόσα εκατομμύρια μύγες, αποκλείεται να κάνουν λάθος". Μια πρόταση ευφάνταστη και ανατρεπτική, της οποίας ο εμπνευστής ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν θα είχε φανταστεί την πλήρη και απόλυτα πιστή εφαρμογή στο μέλλον. Θα αναφέρω μερικά παραδείγματα, που ενώ φαινομενικά μοιάζουν άσχετα, στην ουσία τους θα δείξω πως είναι απολύτως συναφή.

1. "Την απόρρητη έκθεση που υπήρχε ήδη από το 1997 κλειδωμένη στα συρτάρια της Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου της Ελλάδος (ΔΕΠ-ΕΚΥ Α.Ε.) και αποκάλυπτε την ύπαρξη γιγαντιαίων στόχων-κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου δυτικά της Πελοποννήσου και νότια της Κρήτης, έφερε στο «φως» η Realnews.
Σε αυτή περιλαμβάνονται χάρτες στους οποίους αποτυπώνονται αντίστοιχες σεισμικές καταγραφές με αυτές που προέκυψαν κατά την πρόσφατη έρευνα της νορβηγικής εταιρείας PGS, η οποία επέδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη περιοχή και για τις προοπτικές των εν λόγω κοιτασμάτων."
Από Realnews της Κυριακής 10-03-13.

Θυμάμαι τον Σωτήρη Σοφιανόπουλο, χημικό μηχανικό και πρώην ιδιοκτήτη της ΧΡΩΠΕΙ. Στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 και σε περιθωριακά κανάλια των Αθηνών, ο άνθρωπος μιλούσε για εκθέσεις προπολεμικές(!) που καταδείκνυαν την ύπαρξη εκτεταμένων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, τόσο στις θάλασσες που μας περιβάλλουν, όσο και στην ηπειρωτική Ελλάδα. Κάποιες κακές γλώσσες μάλιστα στον Πειραιά, έλεγαν πως τα φορτηγά της επιχείρησης κινούνταν ήδη με καύσιμα από ιδιωτική του γεώτρηση στην Κεφαλονιά.

Ο άνθρωπος αυτός καταδικάστηκε ως γραφικός στην "κοινή" γνώμη και συνείδηση. Το ίδιο και ο Κώστας Χαρδαβέλας, που ανακίνησε το ζήτημα στις αρχές της δεκαετίας του ΄00. Μετονομάστηκε από συγκεκριμένους σε Χαρχαρέλα. Έγινε ο τύπος που ασχολείται με τα ούφο και τον Γιούρι Γκέλερ, ένας παρωχημένος, πρώην γόης δημοσιογράφος.

Η τυραννία των μεγάλων αριθμών νίκησε. Τα μεγάλα κανάλια, οι πολλές εφημερίδες, τα μαζικά κόμματα, νίκησαν. Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο ωστόσο, είναι εκεί, αλλά πια δεν είναι δικά μας. Δεν είναι πλέον περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων.

2. Ο Δημήτρης Μπάτσης. Το 1947, εν μέσω εμφυλίου, κυκλοφόρησε μια μελέτη του για τα ορυκτά κοιτάσματα στον ελλαδικό χώρο, με τον τίτλο "Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα". Της Παναγιάς τα μάτια έγραφε ο άνθρωπος. Σίδηρος, χρώμιο, νικέλιο, χρυσός, και, και, και... Ο Μπάτσης εκτελέστηκε το ΄52, μαζί με τον Μπελογιάννη, ως κομμουνιστής(?). Δηλαδή από τους πολλούς και νικητές της εποχής, εν ονόματι της συμμόρφωσης των λίγων. Το βιβλίο του έχει εξαφανιστεί. Ωστόσο, οι βιογραφίες του Καραμανλή, του Παπανδρέου, του Μητσοτάκη, του Σημίτη, κυκλοφορούν ευρέως. Σε μεγάλους αριθμούς...

Η τυραννία των μεγάλων αριθμών νίκησε. Οι πολλοί μπορούσαν να εκτελούν, να εφαρμόζουν τον κοινωνικό τουρισμό για τους λίγους στη Μακρόνησο, την Κέρκυρα, την Ικαρία και τη Γυάρο. Τα ορυκτά ωστόσο, είναι εκεί. Μόνο που τώρα πλέον δεν είναι ελληνικά. Τώρα ανήκουν στους Καναδούς (χρυσός), τους Γάλλους (αλουμίνιο) και πάει λέγοντας.

3. Στα τέλη της δεκαετίας του ΄50, οι αγροτικοί πληθυσμοί αποσαθρώθηκαν και μεταφέρθηκαν σε μια Αθήνα, η οποία σε τριάντα χρόνια οκταπλασίασε τους κατοίκους της. Άναρχη οικοδόμηση, αλόγιστη δόμηση της γης, ανυπαρξία υποδομών, καταστροφή της πρωτογενούς παραγωγής, ερήμωση της υπαίθρου. Οι πολλοί, ήθελαν τους πολλούς μαζεμένους. Εύκολα προσβάσιμους, παντελώς εξαρτημένους από τις εισαγωγές προϊόντων, ασφυκτικά κλεισμένους σε στενούς χώρους, χωρίς ουσιαστική προοπτική, αλλά στοιβαγμένους με τάξη και ευκόλως αριθμήσιμους.

Η τυραννία των μεγάλων αριθμών νίκησε. Όλοι μπορούμε να προσφέρουμε υπηρεσίες που κανείς δεν χρειάζεται, ωστόσο κανείς δεν μπορεί να προσφέρει μια πατάτα. Εκτός ίσως από τους Τούρκους, τους Αιγύπτιους και του Ισραηλινούς. Η ελληνική γη είναι εκεί, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι και βέβαιος για αυτό. Κβαντικά δηλαδή, η ελληνική ύπαιθρος υπάρχει, αλλά ελλείψει παρατηρητή, δεν αποτελεί μέρος της λειτουργικής
πραγματικότητας. Της δικής μας. Για τους Αλβανούς, τους Σκοπιανούς και τους Μουσουλμάνους της Θράκης, η πραγματικότητα μάλλον έχει διαλέξει διαφορετικό κβαντικό μονοπάτι...

4. Στις αρχές της δεκαετίας του ΄80, ήταν πλέον σαφές σε όλους του Έλληνες, πως ο σαραντάχρονος διχασμός, αλλά και οι πληγές του χουντικού καθεστώτος των απριλιανών, έπρεπε με επιτακτικό τρόπο να επουλωθούν. Η συντριπτικότατη πλειοψηφία των Ελλήνων, όχι μόνο το έβλεπε, αλλά το ποθούσε κιόλας. Δεν θα μπορούσαμε να πορευθούμε ως έθνος διαφορετικά. Πολύ αίμα, πολύ μίσος, πολλές οι αδικίες, οι εκτοπισμοί, οι ακυρώσεις, οι καταστροφές. Πολλή η ερημιά στις ψυχές, αλλά και η προσδοκία. Με δυό γραμμές Σεφέρη, τρείς Ελύτη και μια στροφή του Ρίτσου, βαλθήκαμε να γίνουμε Καζαντζάκηδες.

Το 25% και πλέον του παραγωγικού μας δυναμικού έγιναν δημόσιοι υπάλληλοι. Σφράγιζαν χαρτιά, μετακινούσαν φακέλους, απεργούσαν κατά βούληση, όπως άλλωστε πραγματοποιούσαν και τις εμφανίσεις τους στο εργασιακό(?) τους περιβάλλον. Ανακαίνιζαν γραφεία, ξανασφράγιζαν χαρτιά, πρωτοκολλούσαν βεβαιώσεις, ξαναμετακινούσαν φακέλους, έπαιρναν εξάμηνες αναρρωτικές άδειες γιατί το παιδί τους πέρασε στις πανελλαδικές, και που να το στέλνεις τώρα μόνο του σε ξένη πόλη. Άλλωστε κάθε αρχή και δύσκολη... Και φυσικά ήταν για όλους μια καινούργια αρχή. Για τις καθαρίστριες στη ΔΕΗ, που πλέον έπαιρναν μέρος στα Δ.Σ. της επιχείρησης και συν-αποφάσιζαν για την παραγωγή λιγνίτη και τις γραμμές μεταφοράς του Λάδωνα, για τους οδηγούς λεωφορείων της Ολυμπιακής που συν-αποφάσιζαν στο Δ.Σ. περί της σκοπιμότητας ύπαρξης απευθείας δρομολογίων από και προς Αυστραλία, και άλλα πολλά χαριτωμένα.

Η τυραννία των μεγάλων αριθμών νίκησε. Μόνο που η ΔΕΗ ιδιωτικοποιήθηκε, η Ολυμπιακή έκλεισε, τα χαρτιά έγιναν πλέον docs, και οι φάκελοι folders, που δεν χρειάζονται μετακίνηση από όροφο σε όροφο. Τώρα το 25% μετακινεί μόνο το άγχος της απόλυσής του, κι αγκομαχάει να συντηρήσει το υπόλοιπο 75% που ιδιωτικά απολύθηκε την τελευταία τριετία. Τόσο ιδιωτικά, όσο και η στιγμή της αυτοκτονίας...

5. Ο Λοΐζος πέθανε. Κι ο Ξυλούρης πέθανε. Ο Μικρούτσικος δεν πέθανε ακόμα βέβαια, αλλά και να πεθάνει, θα ζουν στην αιωνιότητα τα περίφημα Φεστιβάλ Πατρών, που τόσους(?) νέους καλλιτέχνες ανέδειξαν. Ο Χατζιδάκις έφτιαξε το τρίτο πρόγραμμα (0.01 ακροαματικότητα). Ποιός Χατζιδάκις, θα μου πείς. Αυτός μωρέ, που έγραφε τραγούδια για τη Βουγιουκλάκη. Απ΄τα πιό γνωστά του έργα, το "Νιάου βρε γατούλα, με τη ροζ μυτούλα". Ο Σαββόπουλος βρήκε επιτέλους τον πραγματικό ρόλο του στην τέχνη, κι αν είναι να ανταμωθούμε κάτω απ' την Ακρόπολη, ας τραγουδάει και η Καλομοίρα...

Τα μικρά όμως θέατρα, δεν επαρκούν για τους πολλούς. Για να τιμήσει κανείς τον γίγαντα Φοίβο (όχι τον Απόλλωνα, τον άλλο, τον αληθινό), χρειάζεται ολόκληρο στάδιο. Με Καλατράβα για τη βροχή, μην και κυλήσουν οι νότες στα χαντάκια της αποστράγγισης. Και την άλλη βδομάδα, κακέκτυπο μπάλας. Στον ίδιο χώρο. Με τους ίδιους θεατές κι ακροατές. Music for the Masses. Όπως οι μάσες, στο Δρομέα που εικοσιπέντε χρόνια τώρα, κάλυψε μόλις την απόσταση Ομόνοια - Χίλτον.

Η τυραννία των μεγάλων αριθμών νίκησε. Τώρα μπορεί να μην έχουμε Χατζιδάκι, έχουμε όμως Χατζηδάκη. Κωστή. Αλλά και απέραντη συμπάθεια στην περιπέτεια της υγείας του Πανταζή. Του Λευτέρη. Τουλάχιστον αυτός ο τελευταίος, δεν κινδυνεύει να του χύσουν τη μπρούτζινη προτομή οι Ρομά. Του έχυσαν σπονδές άλλοι. Με ουίσκι και γαρύφαλλα. Εισαγωγής από την Ολλανδία. Το ουίσκι δικό μας. Μπόμπα. Και να δεις που ήμουν σίγουρος για εκείνον τον διανοούμενο που περιμένουμε να βγεί μπροστά στις δύσκολες ώρες. Τον έχω κάπου στο πατάρι, μαζί με τα υπόλοιπα καλοκαιρινά...

6. Στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, όλη η Ελλάδα έπαιζε χρηματιστήριο. Η εκλεγμένη κυβέρνηση από τους πολλούς, τους πάρα πολλούς, έδειχνε με κάθε τρόπο τη Σοφοκλέους. Χωράφια, προίκες, αποταμιεύσεις, όνειρα και προσδοκίες, ρευστοποιήθηκαν και έγινα χαρτάκια, μετοχές και οψιόν. Αντί να πάρουμε θέση στη λαίλαπα, πήραμε θέσεις χρηματιστηριακές, και στο τέλος εξαργυρώσαμε τη μιζέρια του τίποτα.

Η τυραννία των μεγάλων αριθμών νίκησε. Όλοι έγιναν Σόρος για λίγους μήνες. Μόνο ο Τζώρτζ όμως συνεχίζει να είναι Σόρος...

7. Τέλη της δεκαετίας του ΄90, το πιό ανθελληνικό πράγμα που μπορούσε να κάνει κανείς, ήταν να αμφισβητήσει τη σκοπιμότητα της τέλεσης των Ο.Α. στην Αθήνα του 2004. Και πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς? Με μόλις 4 δις ευρώ, θα είχαμε εξασφαλισμένη την για τουλάχιστον μία οκταετία τουριστική προβολή της Ελλάδας παγκοσμίως. Όλοι το κατανοούσαν αυτό, εκτός από κάποιους λίγους γραφικούς, που είχαν ψάξει το παρελθόν και τα οικονομικά μεγέθη των αγώνων. Αλλά είναι γνωστή η ύποπτη στάση τέτοιων τύπων, και τα σκοτεινά συμφέροντα (κυρίως έξωθεν υποκεινούμενα) που εξυπηρετούν.

Η τυραννία των μεγάλων αριθμών νίκησε. Μόνο που σε πρώτη ανάγνωση, το κόστος των Ο.Α. της Αθήνας ήταν τουλάχιστον 28 δις ευρώ, αντί τεσσάρων, ο δανεισμός για την τέλεσή τους θα μας βαραίνει για τουλάχιστον τριάντα ακόμα χρόνια, ενώ είναι πλέον σαφές πως το κόστος της απαξίωσης των υποδομών που δημιουργήθηκαν, είναι μικρότερο από το ενδεχόμενο κόστος συντήρησής τους. Η δε αύξηση του τουρισμού που αναμέναμε, κάπου ατύχησε στον δρόμο, μιας και ξεχάσαμε πως οι τουρίστες πρέπει με κάποιον τρόπο να μετακινούνται άνετα, να σιτίζονται ποιοτικά, να διαμένουν αξιοπρεπώς και να περιηγούνται τους Ανοιχτούς και Περιποιημένους αρχαιολογικούς, αλλά και φυσικού κάλλους προορισμούς τους ...

8. Αρχές δεκαετίας ΄00. Αυτοκίνητα για όλους. Με δόσεις. Για τους νέους, τους φοιτητές, τους μεσήλικες και τους συνταξιούχους.

Ο νέος για να ξεκινήσει τη ζωή του γρήγορα. Με 16 βαλβίδες, ικανές να αναπνέουν το θαλασσινό αεράκι των νότιων προαστίων, με φόντο το ναό του Ποσειδώνα.

Ο φοιτητής, για να πηγαίνει στις παρακολουθήσεις. Δεν υπάρχει χρόνος για τις αργές ή και ανύπαρκτες συγκοινωνίες. Το διάβασμα είναι πολύ, και μετά τη βραδυνή μελέτη στην Οκτάνα, την Όστρια και το Stand, δεν υπάρχουν παρά μόνο τα ταξί. Και είναι εκτός ιδεολογικής και ταξικής λογικής.

Ο μεσήλικας χρειάζεται οπωσδήποτε δύο αυτοκίνητα. Ένα για να πηγαίνει με την ησυχία του καθυστερημένος στο γραφείο, κι ένα για τα Σαββατοκύριακα, με πιό μεγάλους χώρους και πρόθυμα κυβικά, ικανά να κουβαλήσουν ακόμα και την πεθερά με τον ανεμιστήρα στο μακρινό Καπανδρίτι. Ή και στο εξωτικό Λουτράκι, με διπλό κέρδος. Τη σύζυγο και τη μάνα της στην παραλία με τα κόπερτον, και την αρχοντιά του για free ντακίρι και σαντουιτσάκια στο καζίνο. Ότι περισσέψει, καβάντζα για τη λιγουριά στην επιστροφή.

Ο συνταξιούχος του ΟΤΕ, μετά από ευδόκιμη υπηρεσία 35 χρόνων αποφάσισε στα 55 του να αγοράσει μια Z 3, ξοδεύοντας μόλις το ένα πέμπτο του εφάπαξ του. Είχε κι εκείνον τον ξάδερφο της πρώην γυναίκας του που δούλευε στον ΟΔΔΥ, και τη βρήκε κοψοχρονιάς: το κατάλληλο αυτοκίνητο για το κατάλληλο μαλλί. Να ανεμίζει το πλούσιο αριστερό ημισφαίριο, και να καλύπτει το φτωχό δεξί με την προχωρημένη εγκατάλειψη. Από μακριά, η ξελιγωμένη σαραντάρα πρώην μανικιουρίστ Ρουμάνα, θα έβλεπε τον Άλις Κούπερ. Η διχαλωτή πράσινη σαγιονάρα, με λίγη προσοχή καλύπτεται απ΄τα αγωνιστικού τύπου τρυπητά αλουμινένια πεντάλ, και το foot rest για τις ατέλειωτες ευθείες προς το Πόρτο Γερμενό. Στο κάτω-κάτω, στα περίχωρα του Βουκουρεστίου θα έβρισκε καλύτερο κελεπούρι?

Η τυραννία των μεγάλων αριθμών νίκησε. Τώρα όλοι έχουμε ένα αυτοκίνητο, που με λίγο μεράκι και γούστο, θα μας φιλοξενήσει για τα επόμενα χρόνια. Θα γλυτώσουμε και τα κοινόχρηστα...

9. Παραμονές Ο.Α. Με την ευκαιρία των αγώνων, σχεδόν όλοι σκέφτηκαν να αγοράσουν μια καινούργια πλάσμα τουλάχιστον 38''. Εκεί λοιπόν που καθόσουν στην ουρά (αυτή με τα κορδόνια αριστερά-δεξιά, σαν τα πρόβατα στο σφαγείο) για τον γκισέ της τράπεζας, περιμένοντας να κάνεις μια ανάληψη 800 ευρώ προς τιμήν της Sony, ένας καλοβαλμένος νεαρός με καφέ δερμάτινα παπούτσια, σηκώθηκε από το γραφείο του και σε πλησίασε:

- Καλημέρα σας κύριε.
- Καλημέρα σας. Του απάντησες.
- Μόλις εγκρίθηκε για εσάς μιά κάρτα 8.000 ευρώ με μηδενικό επιτόκιο για τον πρώτο χρόνο!
- Για μένα?
- Φυσικά για εσάς!
- Μα.. Μα... με γνωρίζετε?
- Βεβαίως κύριε. Δεν είσαστε πελάτης της Τράπεζάς μας? Αφού βλέπω στο χέρι σας το βιβλιάριο!
- Ναι. Βεβαίως, αλλά εγώ μένω στο Κερατσίνι. Εδώ ήρθα πρώτη φορά, γιατί είχα κοντά έναν πελάτη, που...
- Δεν έχει σημασία κύριε. Αρκεί που είσαστε πελάτης μας. Τί Κολωνάκι, τί Κερατσίνι. Σε αυτά θα σταθούμε τώρα?

Το Σεπτέμβριο, και με το χρυσό μετάλλιο στο στήθος των διεθνών μας, η γυναίκα σου πήγε μια Δευτέρα να πληρώσει τη δόση της κάρτας που σου είχαν δώσει στο Κολωνάκι. Ένας κύριος, γύρω στα σαρανταπέντε, με χρυσό ρολόι και λευκό κοκκάλινο σκελετό στα γυαλιά, σηκώθηκε απ΄το γραφείο του...

Την Παρασκευή το απόγευμα έφυγες νωρίτερα από το γραφείο. Είχατε ραντεβού με το συμβολαιογράφο στο Παλαιό Φάληρο, για το καινούργιο σπίτι. Μεζονέτα 100 τετραγωνικά, διετίας. 200.000 ευρώ μόνο. Αλλά μιας και τα έξοδα ακόμα και του δικηγόρου καλύπτονταν από το δάνειο, χαλάλι. Τί είναι τριανταπέντε χρόνια δόσεις? Γεροί νά΄μαστε, θα δουλέψουμε και θα τα βγάλουμε. Όχι που θα τα χαρίζουμε στο σπιτονοικοκύρη, και στο τέλος δεν θα μείνει και τίποτα να αφήσουμε στα παιδιά...

Η τυραννία των μεγάλων αριθμών νίκησε. Όλοι έχουμε ένα σπίτι. Να επιστρέψουμε στην Τράπεζα. Τί Κολωνάκι, τί Κερατσίνι. Και τα δυό από κ αρχίζουν, και τελειώνουν σε ι. Σαν το καυλί. Δε βαριέσαι, τουλάχιστον μας έμεινε η Sony των 38''. Απλά πρέπει να βρούμε έναν αντάπτορα για να παίζει με συνεχές απ΄την μπαταρία του αυτοκινήτου...

10. Ο Τρωικός Πόλεμος στην Ιλιάδα, και η Οδύσσεια του νικητή. Ένας μύθος εξαίσιος, το έπος του ανθρώπου ενάντια σε όλη τη φύση, τη δική του και τη θεΐκή. Η αποθέωση της αρμονίας, μέσα από τη βία, του κάλλους μέσα από το θάνατο, της ανδρείας μέσα από την πολυπραγμωσύνη, της τιμής και του ήθους μέσα από το αναπόφευκτο. Ωστόσο ένας μύθος.

Η τυραννία των μεγάλων αριθμών νίκησε. Οι ινδοευρωπαίοι κατέλαβαν την ηπειρωτική Ελλάδα, κατέκλυσαν το Αιγαίο Πέλαγος, κι αφού ασχολήθηκαν για λίγο με το Φοινικικό αλφάβητο στην Εύβοια, το οικειποιήθηκαν και ξεκίνησαν να καταγράφουν τον Όμηρο. Φυσικά η συνθετότητα των προφορικών λέξεων, η σύνταξη και η γραμματική τους, ήρθαν κατά εντελώς συμπτωματικό τρόπο και βρήκαν την απόλυτα ταιριαστή γραπτή τους μορφή σε ένα προγενέστερο εργαλείο Μεσανατολικής προέλευσης. Δυστυχώς ο Ερρίκος Σλήμαν το 1873 είχε διαφορετική άποψη.

Μερικές τελευταίες σκέψεις.

Δεν ξέρω αν στα παραπάνω αναγνώρισε κανείς κομμάτια του εαυτού του, ή της εμπειρίας του. Δεν έχει και σημασία. Θα μπορούσα να γράψω δεκάδες ακόμα, αλλά φοβάμαι πως ήδη έγινα κουραστικός. Άλλωστε δεν συνηθίζω να κατεβάζω σεντόνια.

Μέσα στο θυμό μου, προσπαθώ να δείξω πως έχουμε χάσει τη μπάλα. Η ελευθερία της σκέψης και του λόγου, έχει ταυτιστεί με τη Δημοκρατία. Η ισότητα και η πλειοψηφία με την επιστημονική εγκυρότητα. Οι μεγάλοι αριθμοί, είτε πρόκειται για ανθρώπους, είτε για χρήματα, με την αξία και την ορθότητα. Λες και όσο πιό δυνατά πεις τη γνώμη σου, τόσο πιό ουσιαστική γίνεται. Λες και αν γεμίσεις τους τοίχους, τις εφημερίδες, τα κανάλια, τα fora με έναν καταιγισμό των πεποιθήσεών σου, αυτές θα δικαιωθούν.

Λες και οι μεγάλοι αριθμοί, ως άλλοι τύραννοι, θα επιβιώσουν λόγω μεγέθους και μόνον.

Λες και η λογική και ακόμα περισσότερο η διανόηση, είναι ζήτημα ποσοστών αποδοχής...

Όσο και να ακούγεται σκληρό,το 95% καίει το οξυγόνο των υπολοίπων.Όχι επειδή αναπνέει,επειδή ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ.

Όσοι έχουν διαβάσει αναρτήσεις μου,γνωρίζουν ότι είμαι αντίθετος των απολυταρχικών καθεστώτων.

Απλά αυτό που ζούμε -όχι μόνο στην Ελλάδα-δεν είναι δημοκρατία.

Είναι δικτατορία μέσω της ακούσιας βοήθειας του 95% των ηλιθίων.
Οι ηλίθιοι έχουν ένα τρόπο να βελτιωθούν.

Ακούγοντας τους αρίστους.Εθελοντικά.

Μόλις αποδεχτούμε ένα πολίτευμα που οι πολλοί θα διδάσκονται από τους λίγους,και θα αποφασίζουν οι κατέχοντες τη γνώση, και όχι τον πλούτο ή την αμαθή πλειοψηφεία,

τότε ίσως αποφύγουμε την τυραννία των μεγάλων αριθμών.

DSM,μπράβο για το θέμα.

σαν κάποιος/οι να ακολουθούν ένα σχέδιο.Ενα σχέδιο υποταγής.
Είναι φανερό πλέον,ότι οι "μεγάλοι" δεν ενδιαφέρονται για το χρήμα.Το έχουν ήδη όλο.

Αρα τι μένει?Γιατι όλη αυτη η "σκευωρία" που περιγράφει ο DSM?Ποιός μπορεί να είναι ο σκοπός?Το κίνητρο?

Εχω απαντήσεις.Συνομωσιολογικές θα πει κάποιος εκπρόσωπος της τυραννίας των αριθμών.Και φυσικά θα γίνει αποδεκτός,έναντι εμου του συνομωσιολόγου,που δεν θέλω την ευημερία και το καλό της ανθρωπότητας,όπως την έχει κάνει αποδεκτή η τυραννία των αριθμών.

Δεν πρέπει να επαναστατήσω και να πώ απολύτως τίποτα,μη αρεστό στα χαϊβάνια,που ενώ έχασαν εργασίες,σπίτια,αυτοκίνητα,περιουσίες,έφαγαν αναίτιο ξύλο μόλις τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν και είδαν τους ανθρώπους τους να αυτοκτονούν,πήγαν και ψήφισαν πάλι μια απο τα ίδια.Και χειρότερα.Δεν φταίνε αυτοί.Η τυραννία των αριθμών φταίει.

Είχα γράψει κάποτε εδώ στο φόρουμ,ότι το 95% της ανθρωπότητας χρειάζεται "επαναπρογραματισμό".Με ξέπληξε ο συνδίκτυος Πλάτων όταν μου είπε ότι κάνω λάθος.Οχι το 95, μου είπε, αλλά το 98%...!!!!

Κάποιοι και ευθέως αναφέρω τις 300 οικογένειες που κυβερνούν τον πλανήτη,επιθυμούν την υποταγή όλων μας εις αυτούς,εξυπηρετώντας σχέδια παγκόσμιας εξουσίας.Επειδή αυτο είναι το μόνο που τους λείπει.Ολα τα άλλα τα έχουν ήδη.Και όσα δεν έχουν,είναι λίγα και εύκολο να τα αποκτήσουν.Εχουν τον παγκόσμιο στρατό (ΟΗΕ) και τα μέσα (ΧΡΗΜΑ) να το κάνουν.Και θα επιτύχουν.

Θα επιτύχουν στα σίγουρα.Η τυραννία των αριθμών εγγυάται για αυτό.

Συνάνθρωποι.

Είμαστε όλοι κάτοικοι του πλανήτη ΓΗ.Ολοι άνθρωποι.
Τι χρειαζόμαστε τα σύνορα με τα παλούκια και τις αιχμηρές άκρες αναμεταξύ μας?Τι προστατεύουμε?Τα εδάφη μας?Δεν νομίζω.Οπου γη και πατρίς είναι για μένα.Τα χώματα είναι απλώς χώματα.Δεν υπάρχουν ιερά κι ανίερα.Τα ιερά χώματα,είναι απλώς προϊόν της τυραννίας των αριθμών.

Τι χρειαζόμαστε τα στρατεύματα,τους εξοπλισμούς,τα όπλα μαζικής καταστροφής?Μα για να προστατευθούμε απο τον εχθρό,θα πείτε.Ποιόν εχθρό βρε χαϊβάνια?Ο μόνος σας εχθρός είναι η τυραννία των αριθμών.Αυτη που σας προστάζει και σας αποθηκεύει στο μυαλό απο νηπιακής ηλικίας,όλα τα ανούσια εγκλήματα κατα της ανθρωπότητας,ώς Ιστορικά γεγονότα και Εθνικές περγαμηνές.Τι σας χωρίζει απο έναν συνομήλικό σας στην Ζουαζιλάνδη?Σκεφθείτε το.Τίποτα απολύτως.Αναπνέεται τον ίδιο αέρα,πίνετε το ίδιο νερό,τρώτε τις ίδιες τροφές,έχετε τις ίδιες ανάγκες με όλα τα ανθρώπινα όντα ολόκληρου του πλανήτη.Γιατι λοιπόν να έχετε αιχμηρά παλούκια ανάμεσά σας και πυροβόλα στραμένα ο ένας εναντίον του άλλου?
Μόνο οι 300 χαίρονται για αυτο.

Ο μουσουλμάνος σκοτώνει τον χριστιανό και αντιστρόφως.Γιατι?
Η τυραννία των αριθμών φρόντισε για αυτό.Φρόντισε να υπάρχουν χριστιανοί και μουσουλμάνοι.Τα υπόλοιπα τα έκαναν και τα κάνουν μόνοι τους.Ας φωνάζει και ας ορύεται το 2% του Πλάτωνα.Πώς να ακουστεί?

Τι είναι αυτο που εμποδίζει την ανθρωπότητα τόσες χιλιάδες χρόνια, να μην μπορεί να καταλάβει το ανούσιο του κέρδους,του χρέους,της σκοπιμότητας?Μόνο έναν παράγοντα βλέπω.Την απύθμενη βλακεία.Την απαξίωση του αξιώματος: << Η Ιστορία διδάσκει.>>
Θα μπορούσαν αυτοι οι 300 να εφαρμόσουν τα σχέδιά τους,άν η τυραννία των αριθμών αντιστρεφόταν?Σαφώς όχι.

Οραμα.

Η κοινωνία που οραματίζομαι φίλοι έχει κοντολογίς ώς εξής:
Ολοι άνθρωποι του πλανήτη ένα κράτος,χωρίς στραεύματα και όπλα.Χωρίς σύνορα και διακρίσεις.Χωρίς οικονομικά κίνητρα,κέρδος,χρέος κ.λ.π.Ολοι εργάζονται και όλοι απολαμβάνουν.Για όλους τα ίδια,ισότιμα χωρίς ανταγωνισμούς.Ενας δυο τύποι αυτοκινήτων,δυο τρία είδη σπιτιών για όλους.Αυτο το όραμα χρειάζεται περισσότερη ανάλυση,έχω απαντήσεις για όλα τα ερωτήματα,αλλά δεν είναι του παρόντος.Απλώς έδωσα μια ιδέα της άποψής μου, για το ανθρώπινο σύνολο του πλανήτη μας.

Πού εύστοχη λοιπόν η ανάλυσή σου DSM και με παρεκίνησε να γράψω τα ανωτέρω.
Σου ορκίζομαι πώς άν η βλακεία,απαρτιζόταν απο σωματίδια,θα εύρισκα τρόπο να την εξουδετερώσω.Τώρα...βράστα!!!

Αφιέρωση.
Αφιερώνω τα ανωτέρω σε όσους έχουν την πρόθεση και την διάθεση να ανατρέψουν την τυραννία των αριθμών.

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

---

Λες και αν γεμίσεις τους τοίχους, τις εφημερίδες, τα κανάλια, τα fora με έναν καταιγισμό των πεποιθήσεών σου, αυτές θα δικαιωθούν.

---

Χα! Δεν καταλαβαίνεις ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει;
Αν περιμένεις δικαίωση από το "θείο" δικαστήριο αυτό μην το περιμένεις από ανθρώπους. Ο Θεός έχει δώσει νου στους ανθρώπους να κρ΄νουν τι τους ωφελεί. Αν εσυ επηρρεάζεσαι από την ποσότητα θα έρθω εγώ και θα σου δώσω έναν τόνο άχρηστα ή σχεδόν άχρηστα πράγματα. Θα σου καλύψω την πείνα της ποσότητας. Και φυσικά ΔΕΝ θα είναι θρεπτικά. Ώστε να πεινά και πάλι. Πιενώντας θα είσαι υποχείριο του τροφοδότη. Αυτη είναι η μέθοδος του "διαβόλου" εντός ή εκτός εισαγωγικών. Συμφωνά με τις διαπιστώσεις πιο πάνω. Αλλά δεν αρκούν. Αν δεν αξιοποιηθούν είναι ΑΧΡΗΣΤΕΣ. Αν βγεις με μεγάφωνο στο δρόμο και τις πεις δε θα συγκινηθεί κανένας. ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ο καθένας θα είναι στον ύπνο του. Αυτή είναι η δύναμη της πλάνης, της maya, που θα έλεγαν ινδοί ή του "πονηρού" που θα έλεγαν οι χριστιανοί. Είναι μια απίστευτη δύναμη γιατί έχει θεία προέλευση. Επομένως μόνο κάτι θείο μπορεί να της αντισταθεί και να την ξεπεράσει. Η πραγματικά θεία γνώση. Γιατί ο Χριστός ήταν σημείο αντιλεγόμενο και όχι απορριπτέο γενικά ή αποδεκτό γενικά; Γιατί μόνο έτσι ακυρώνεται η δυναμη της μάγια: με την ισορροπία! Με την μεσότητα σε κάθε τι. Η μεσότητα οδγεί στο επόμενο κάθε φορά επίπεδο, επειδή το πιο λεπτοφυές είναι πάντα στο ΚΕΝΤΡΟ των δύο άκρων του χαμηλότερου επιπέδου που το ίδιο δημιουργεί. Οτιδήποτε και αν είναι αυτό. Η πλάνη ή "πονηρία" προκαλεί "πόνο"=κόπο στα αρχαία ελληνικά λόγω περι-πλάνησης. Γιαυτό και δεν έχει νόημα να μπεις στη διαδικασία της σωτηρίας των άλλων αλλά του εαυτού σου πρώτα. Αν σώσεις τον εαυτό σου από την πλάνη είναι σαν να έσωσες τον κόσμο όλο. Γιατί αν είμαστε μέσα σε αυτή τότε ότι και να πούμε είναι διαιώνισή της. Ούτε και οι διαπιστώσεις που κάνουμε περί αυτής είναι βέβαιο ότι ισχύουν. Πρέπει από κάπου να ξεκινήσουμε. Ακόμη και η παραδοχή της δικτατορίας των μεγάλων αριθμών είναι μια αρχή αν και κακώς συνδέθηκε με την ένδεια διάνοιας. Αν πεις ότι υπάρχει ένδεια σε κάτι πρέπει να το συγκρίνεις με το μέσο όρο και εδώ ο μέσος όρος , οι πολλοί θεωρούνται ελλιπείς! Αυτό δε λέει τίποτε όμως. Αλλού είναι επαρκείς. Στην ποσότητα. Έχουν το λόγο ύπαρξής τους.

"ΧΑΙΡΕ ΑΣΤΕΡΟΣ ΑΔΥΤΟΥ ΜΗΤΗΡ , ΧΑΙΡΕ ΑΥΓΗ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΗΜΕΡΑΣ"

Το θέμα του συγκεκριμένου topic είναι: "Η τυραννία των μεγάλων αριθμών, ως ένδεια διάνοιας"

quote:

---

regulus
της δικτατορίας των μεγάλων αριθμών είναι μια αρχή αν και κακώς συνδέθηκε με την ένδεια διάνοιας

---

There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.

- ...

- Ακούστε να δείτε, και θα παρακαλούσα εδώ να πάψετε να με διακόπτετε επιτέλους, και να με αφήσετε να ολοκληρώσω τη σκέψη μου. Δεν είναι δική μου ευθύνη, και ούτε υπήρξε ποτέ, ο τρόπος επιλογής. Εγώ υπήρξα πάντα ένας πιστός εργάτης και τίμιος αγωνιστής του χώρου αυτού, και επειδή πολλά ακούγονται τελευταία, τέτοιος σκοπεύω να παραμείνω. Ποτέ δεν έβαλα το προσωπικό μου συμφέρον μπροστά από το κοινό. Αυτό νομίζω πως ούτε οι αντίπαλοί μου θα μπορούσαν να μου το προσάψουν. Όσοι ισχυρίζονται τέτοια πράγματα είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων κακοήθεις, για να μην μιλήσω για τα γνωστά συμφέροντα που λυμαίνονται το χώρο.

- ...

- Ακούστε, ακούστε, και αφήστε τα αυτά που ξέρετε μαζί μου. Γνωρίζουν οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Δεν είμαστε δα και τόσοι πολλοί! Άλλωστε η γνωριμία μας έρχεται από μακριά, κι από άλλα μετερίζια. Εσείς ειδικά θα έπρεπε να είσαστε πιό προσεκτική. Σας το λέω με αγάπη πάντα. Στο κάτω-κάτω, ποτέ δεν γνωρίζει κανείς την επόμενη στροφή. Για αυτό σας λέω...

- ...

- Μην το λέτε, μην το λέτε. Κι εγώ έτσι έλεγα, και μάλιστα ορκιζόμουν για αυτό, αλλά πιστέψτε με, όταν σε καλεί το καθήκον, όλα αρχίζουν να μοιάζουν πιό λογικά. Έτσι κι αλλιώς, σημασία δεν έχει το πόστο, αλλά η διάθεση για προσφορά, και σε αυτό τουλάχιστον, δεν νομίζω οτι μπορεί κανείς να μας καταλογίσει κακές προθέσεις.

- ...

- Έχετε απόλυτο δίκιο. Ποιός θα μπορούσε να το αμφισβητήσει αυτό? Εμείς τουλάχιστον, σε καμία περίπτωση. Κατά βάθος, αν το σκεφτείτε, το ίδιο πράγμα λέμε. Αλλά κι εμείς να μην το λέγαμε, ο κόσμος καταλαβαίνει. Ο κόσμος έχει αλάνθαστο κριτήριο σε αυτά τα πράγματα. Η λαϊκή σοφία είναι αξεπέραστη, και οι αγώνες που βασίστηκαν σε αυτή, υπήρξαν μακροί, επίπονοι κι επιτυχημένοι. Θα πρέπει ωστόσο να αναγνωρίσετε την ιδιαιτερότητα της παρούσας συγκυρίας. Δεν είναι απλό αυτό που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Δεν είναι μόνο οι πρόσκαιρες συνθήκες που περιπλέκουν την κατάσταση, αλλά και οι συσσωρευμένες παθογένειες από το παρελθόν.

- ...

- Και λοιπόν? Εσείς δηλαδή κυρία μου, θα δεχόσασταν να σας τσουβαλιάζουν διαρκώς, επειδή κάποιοι άλλοι δεν έπραξαν το καθήκον τους με την προσήκουσα σοβαρότητα και υπευθυνότητα? Γιατί πάντα αυτή η ευκολία στη διάχυση των ευθυνών? Γιατί πάντα φταίνε οι άλλοι δηλαδή? Η προσωπική ευθύνη του καθενός πάει περίπατο δηλαδή? Πως μπορεί να περιμένει κανείς τα πάντα άνωθεν, την ίδια στιγμή που αμελεί τα στοιχειώδη προσωπικά του καθήκοντα και υποχρεώσεις?

- ...

- Εμένα μου έγινε η τεράστια τιμή, να έχω τη δυνατότητα να προσφέρω ΚΑΙ από αυτή τη θέση, και πιστέψτε με, έχω την πρόθεση να ανταποκριθώ ΚΑΙ αυτή τη φορά, όπως ΚΑΙ ΟΛΕΣ τις προηγούμενες. Με απόλυτη αφοσίωση και προσήλωση, πάντα στον κοινό στόχο, και με την αποτελεσματικότητα που απαιτούν οι καιροί και οι καταστάσεις. Τα υπόλοιπα, δεν με αγγίζουν καθόλου. Στην τελική, ο κόσμος καταλαβαίνει, κι αυτό το έχει αποδείξει και στο παρελθόν, και τώρα. Αν νομίζετε πως θα συνεχίσω να ασχολούμαι με τον κάθε τυχάρπαστο, κάνετε λάθος. Και δεν το λέω για να το ακούσετε εσείς, αλλά κυρίως για όλους αυτούς που τα γνωστά κέντρα κατευθύνουν. Αφήστε δηλαδή, που στις περισσότερες των περιπτώσεων, αυτή η λασπολογία είναι και ανώνυμη. Είναι ξεκάθαρη η τακτική που έχουν επιλέξει, αλλά αυτή τη φορά δεν θα έχει αποτέλεσμα. Είμαστε απολύτως αποφασισμένοι, κι εγώ, και όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτή την τιτάνια νέα προσπάθεια. Και να ξέρετε κι αυτό. Όσο αισθάνομαι τη ζεστή συμπαράσταση του κόσμου, αυτού του υπέροχου κόσμου, που τόσα έχει υποφέρει στο παρελθόν, αλλά και το παρόν, στο πλευρό μας, τίποτα δεν πρόκειται να σταθεί εμπόδιο μπροστά μας. Εμείς δεσμευτήκαμε και προγραμματικά, και δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω ούτε σπιθαμή!

- ...

- Γιατί? Πότε το είπα εγώ αυτό? Πότε? Να μου το φέρετε εδώ γραμμένο, κι εγώ θα παραιτηθώ επιτόπου. Εμείς ήμασταν πολύ συγκεκριμένοι σε όλα όσα είπαμε. Άλλωστε δεν υπήρξαμε ποτέ από αυτούς που πίστευαν σε μαγικά ραβδάκια και άλλες γραφικότητες. Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις, και το ρόλο μας τον αντιλαμβανόμασταν ανέκαθεν πολύ σοβαρά, για να μπούμε σε τέτοιες ατέρμονες και ατελέσφορες συζητήσεις. Αυτά, άλλοι τα έλεγαν, και μάλιστα σε κάθε τόνο και ευκαιρία. Εμείς, ποτέ!

- ...

- Καλά, καλά. Αυτά να τα πείτε αλλού. Όχι σε μένα. Και νομίζω, πως καμιά καλή υπηρεσία δεν προσφέρετε, όσο επιμένετε σε τέτοιου είδους λαϊκισμούς. Τα είδατε, τα είδαμε όλοι, που οδηγούν αυτές οι λογικές και πρακτικές του παρελθόντος. Από εδώ και πέρα ο καθένας κρίνεται. Και να ξέρετε, πως και οι κρίνοντες κρίνονται.

- ...

- Όχι φυσικά. Αλίμονο! Δεν αναφερόμουν σε εσάς προσωπικά. Πως θα μπορούσα άλλωστε! Το κοινό μας παρελθόν και πορεία δεν θα μου το επέτρεπε ποτέ! Για χάρη της κουβέντας, μπορεί ώρες-ώρες να ξεφεύγουμε λίγο, αλλά αυτό είναι λογικό νομίζω. Οι άνθρωποι με πάθος κα πίστη στον αγώνα τους, το παθαίνουν συχνά. Καλό είναι αυτό.
Να μην ξεχνάμε, οτι πάνω απ΄όλα είμαστε κι εμείς άνθρωποι. Αλίμονο αν ξεχνάγαμε κι από που ξεκινήσαμε...

Σίγουρα μια τέτοια εξόρυξη υπό την αιγίδα του κράτους θα γίνονταν με μεγαλύτερη προσοχή και με οικολογικές μεθόδους ( ο θεός να τις κάνει), όμως και πάλι μιλάμε για μια ριζική μεταβολή μιας περιοχής προς το χειρότερο!
Φαντάζομαι έχεις δει λατομείο, πως σου φαίνεται ως θέαμα;
Απαραίτητο θα μου πεις, σίγουρα, είναι άλλη η αίσθηση να περπατάς σε μάρμαρο και άλλη σε πλακάκι!
Ας μην πιάσουμε το πετρέλαιο, λερώνει το άτιμο πολύ! Θυμάσαι που έκανες μπάνιο σε μια θάλασσα ελαφρώς μολυσμένη;
Ε! κράτα το καλά στη μνήμη σου να' χεις να το λες στα εγγόνια σου!

Μήπως όλα αυτά γίνονται για να ζητήσουμε μόνοι μας να βγάλουμε τα ματάκια μας;
Μπορείς να διανοηθείς οτι αυτή τη στιγμή χρησιμοποιούν τρόφιμα για την παραγωγή καυσίμων όταν υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε;
Γιατί;
Επειδή δε φτάνουν τα ορυκτά καύσιμα;
Νομίζεις δεν υπάρχει τεχνογνωσία για την παρασκευή καυσίμων απο τα οικιακά λίπη και έλαια, ας πούμε; (εδώ βέβαια δε μπορούμε να οργανώσουμε τον εαυτό μας...)
Απο την κάνναβη μπορεί να παραχθεί καύσιμο με κόστος 1/3 αυτού που απαιτείτε για την παρασκευή απο το πετρέλαιο (βάλε κόστος εξόρυξης-μεταφοράς-επεξεργασίας του πετρελαίου σε αντιδιαστολή με τη σπορά συγκομιδή επεξεργασία και μιλάμε για το φυτό με τη μεγαλύτερο δείκτη φυτικής μάζας στον πλανήτη)! Απο την άλλη χρηματοδοτούν την έρευνα για την παραγωγή καυσίμου απο έναν μύκητα του αμαζόνιου
!!!
Μόνη λογική εξήγηση, η μόνη που μπορώ να δω εγώ, όλα αυτά γίνονται για να υπάρξουν κείμενα σαν τα δικά σου! Για να στρέψουν τον άνθρωπο να κοιτάξει τον εαυτό του!
Δώσε πόνο!!!

Ο DSM περιέγραψε και εκείνος βέβαια την κατάσταση, αλλά εστίασε στον φταίχτη.

Φίλε osmosis,και το λέω με καλή διάθεση,προς τι μια παράγραφος κλαψομ0ύνικης οικολογικής παπαρίτσας,τη στιγμή που στις τελευταίες δυο γραμμές δείχνεις να συμφωνείς με το κείμενο του DSM ;

Και για να σε προλάβω περί της αυστηρής κριτικής μου στην παράγραφό σου,
την προσυπογράφω ως σωστή μεν,
ανεπίκαιρη και χωρις επαρκή εστίαση δε.

Χρειάζεται primary target φίλε "gamer",αλλιώς το χάνουμε το δάσος πατριώτη,για να σώσουμε σκόρπια δένδρα...

Πάρε σαφή θέση για αυτήν τη μέση υποθετική οντότητα που φαίνεται να κατηγορούμε ως "βιολογική" συνισταμένη της στατιστικής τυραννίας των μεγάλων αριθμών.
Καταδίκασέ την και άσε τα μισόλογα.

ΥΣ: εκτιμώ ότι συμφωνείς,κατά βάθος.

quote:

---

Καταδίκασέ την και άσε τα μισόλογα.

---

Το κάνεις εσύ για μένα, εγώ συμπάσχω!

We seldom stop to think that we are
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.

Μια συμβουλή στον DSM: μην καταναλώνεσαι σε κριτική/περιγραφή του status quo. Εστίασε σε εναλλακτικές λύσεις και αν δεν τις βρίσκεις έτοιμες, χρησιμοποίησε τη δημιουργικότητα και τη φαντασία σου προς αυτή την κατεύθυνση. Εναλλακτική δεν αποτελούν μόνο οι ΑΝ.ΕΛ., αλλά και η αλλαγή του οικονομικού μοντέλου/συστήματος εξ'ολοκλήρου. Μη χαραμίζεις το πανίσχυρο μυαλό σου (σε παρακολουθώ στο φόρουμ όποτε βρίσκω χρόνο) σε μοιρολατρία. Εμείς οι λίγοι και «τρελοί»(μας λένε και ουτοπικούς) θα αλλάξουμε τον κόσμο, πλησιάζει το σημείο καμπής.

Ο πλανήτης μας αυτή τη στιγμή κυβερνάται από το 0.1% που συγκεντρώνει τη συντριπτική πλειοψηφία του πλούτου και του εισοδήματος, άρα και της εξουσίας. Σκοπός αυτής της μειοψηφίας είναι η διαιώνιση αυτής της κατάστασης, η διαιώνιση δηλαδή του χάσματος μεταξύ πλουσίων (πάμπλουτων για την ακρίβεια) και φτωχών (μικρομεσαίων) καθώς από αυτό το γεγονός αντλούν την εξουσία τους, από το χάσμα. Αν δεν υπήρχε χάσμα , δεν θα υπήρχαν πλούσιοι και φτωχοί ούτε ανισότητα, εξουσία, εκμετάλλευση κτλ.

Το status quo προστατεύεται και εξασφαλίζεται μέσω του ελέγχου των ΜΜΕ και της πλύσης εγκεφάλου που αυτά επιτελούν. Δυστυχώς, το φαινόμενο της πλύσης εγκεφάλου από τα ΜΜΕ έχει λάβει ευρύτερες κοινωνικές διαστάσεις και ονομάζεται πλέον κοινωνικός προγραμματισμός ή κοινωνική κατήχηση. Ξεκινά μέσα στο ίδιο μας το σπίτι από τους γονείς μας και συνεχίζεται στο σχολείο, το πανεπιστήμιο, την εργασία μας και γενικά κάθε κοινωνική συναναστροφή μας. Οι άνθρωποι έχουν μετατραπεί σε πρόβατα εδώ και δεκαετίες, έχουν απολέσει την κριτική σκέψη (για να μην πω τη σκέψη..) και απλά αντανακλούν το περιβάλλον τους, μιμούνται.

Η δημοκρατία και οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις είναι εικονικές, ένα παραμύθι που έντεχνα σερβίρεται στον κόσμο για να μη χάσουν την εμπιστοσύνη τους στους τρέχοντες πολιτικούς θεσμούς. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (ο μακαρίτης Τσάβεζ, ο Κορρέα του Ισημερινού, ο Μοράλες της Βολιβίας), όλοι οι σημερινοί κυβερνώντες και τα κόμματά τους είναι διεφθαρμένοι μέχρι το μεδούλι. Δωροδοκούνται αδρά (μέσω συνεισφορών στις προεκλογικές εκστρατείες και κυρίως μέσω υποσχέσεων για κερδοφόρα απασχόληση αργότερα) για να εκτελούν τις εντολές των αφεντικών τους.

Ποια είναι αυτά τα αφεντικά;
Το .1%

Μα, ποιο είναι αυτό το .1%;
Αναζητήστε τους στις λίστες του Forbes, δεν είναι και τόσο δυσεύρετοι οι μπαγάσες. Και αυτοί οι άτιμοι οι Εβραίοι, άλλο πράμα. Πολύ ΜΙΚΡΟ ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού, του αμερικάνικου πληθυσμού κλπ. από τη μία, πολύ ΜΕΓΑΛΟ ποσοστό του .1% των πλουσιότερων του παγκόσμιου πληθυσμού, του αμερικάνικου πληθυσμού κλπ. από την άλλη: http://vnnforum.com/showthread.php?t=139057

Δημοκρατία δεν χρειάζεται να εξηγήσω γιατί δεν έχουμε και δεν είχαμε ποτέ (σαν ανθρωπότητα, όχι μόνο στην Ελλάδα, παγκοσμίως), αλλά θα το κάνω διότι επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως.
Δημοκρατία σημαίνει συμμετοχή στα πολιτικά δρώμενα, στα κοινά (όπως έλεγαν οι Αρχαίοι Έλληνες).
Και ρωτάω εγώ:
Ψήφισε ποτέ κάποιος λαός για πόλεμο;
Ψήφισαν οι Αμερικανοί για τον πόλεμο στο Βιετνάμ, στο Ιράκ, στη Γιουγκοσλαβία; Ψήφισαν για το διαστημικό πρόγραμμα; Ή μήπως ψήφισαν για κανένα άλλο πρόγραμμα;
Ψήφισε κανένας λαός για μέτρα λιτότητας;
Που στο καλό συμμετέχετε όλοι εσείς που πιστεύετε στη δημοκρατία;
Είναι απλά μια ψευδαίσθηση που πουλιέται στους ανθρώπους.
Ακόμη και τους εκλεγόμενους επιλέγουν για να διασφαλίσουν τη διατήρηση της τρέχουσας κατάστασης των πραγμάτων, της εξουσίας τους.
Έτσι, έχεις να επιλέξεις ανάμεσα σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔημΑρ.
Όταν για εναλλακτικές έχει τους ακροαριστερούς/τρομοκράτες (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ) και τους ακροδεξιούς/νεοναζιστές (Χ.Α.), τότε τα παραπάνω 3 κόμματα αποτελούν τις φωνές της λογικής, τους προστάτες της δημοκρατίας..
Τον Καμμένο και τους ΑΝΕΛ τους απέκλεισαν τα ΜΜΕ, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
Έβαλαν και τους προδότες μέσα στο κόμμα, να φεύγουν ένας-ένας και να το ρίχνουν όποτε πάει να ανέβει και έδεσε το γλυκό.
Έτσι, στην Αμερική έχεις να επιλέξεις ανάμεσα σε Ομπάμα και Ρόμνι, τα προγράμματα των οποίων ήταν σχεδόν πανομοιότυπα.

Αν υπήρχε πραγματική δημοκρατία, θα υπήρχαν χιλιάδες κόμματα και θα ακούγονταν όλες οι απόψεις.
Όταν κάποιος θα πρότεινε περικοπές, κάποιος άλλος θα συμφωνούσε αλλά θα αντιπρότεινε την εφαρμογή του από πάνω προς τα κάτω (έτσι ώστε να επηρεάσει μόνο αυτούς που δεν τα έχουν ανάγκη).
Κάποιος άλλος θα συμφωνούσε, αλλά θα αντιπρότεινε να γίνει μια ευρείας κλίμακας περικοπή των στρατιωτικών δαπανών καθώς εν έτη 2013 δεν νοούνται έχθρες και πόλεμοι, εφόσον θέλουμε να αποκαλούμαστε πολιτισμένα, νοήμονα όντα.
Κάποιος άλλος θα διαφωνούσε, παρατηρώντας πως από το 1971 και μετά που η ΗΠΑ με τον Νίξον βγήκε από τον κανόνα χρυσού (και ακολούθησαν όλα τα υπόλοιπα κράτη), κάθε κράτος που εκδίδει το δικό του νόμισμα έχει το νόμιμο κυριαρχικό δικαίωμα να το εκδίδει απεριόριστα.
Έχει δηλαδή Νομισματική Κυριαρχία.
Το χρήμα δημιουργείται ηλεκτρονικά πλέον και αυτόματα, μέσω πιστώσεων τραπεζικών λογαριασμών.
Αντίστοιχα, το χρήμα καταστρέφεται μέσω χρεώσεων τραπεζικών λογαριασμών.
Όταν εκτελούνται δημόσιες δαπάνες, δημιουργείται χρήμα.
Όταν συλλέγονται φόροι, καταστρέφεται χρήμα.
Οι προαναφερθείσες διαδικασίες δεν έχουν λειτουργική σχέση μεταξύ τους.
Το μόνο που χρειάζεται είναι το πάτημα πλήκτρων στα πληκτρολόγια των Υπουργείων Οικονομικών και των Κεντρικών Τραπεζών.
Ο δημόσιος δανεισμός αποτελεί κατάλοιπο του κανόνα του χρυσού, όταν τα κράτη χρειάζονταν όντως τα φορολογικά έσοδα και τα δανεικά για να δαπανήσουν. Κάτι που συμβαίνει σήμερα με τα κράτη της Ευρωζώνης, καθώς έχουν απολέσει τη Νομισματική τους Κυριαρχία και χρησιμοποιούν ένα ξένο νόμισμα για αυτά, το οποίο δεν ελέγχουν.
Αυτός ο τελευταίος λοιπόν, αν ήταν υποψήφιος σε μια νομισματικά κυρίαρχη χώρα, θα έλεγε πως το δημόσιο έλλειμμα αποτελεί πλεόνασμα για τον ιδιωτικό τομέα βάσει οικονομικής ταυτότητας.
Θα έλεγε πως ο μόνος περιορισμός είναι ο πληθωρισμός, ο οποίος θα έρθει μόνο όταν φτάσουμε στο σημείο πλήρους απασχόλησης (μηδενικής ανεργίας), άρα βρισκόμαστε πολύ μακριά από αυτόν.

Συνεχίζω στην επόμενη δημοσίευση και θα καταλήξω στην εναλλακτική, η οποία βρίσκεται ΠΟΛΥ κοντά στον κόσμο που οραματίζεται ο ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ.

quote:

---

Far-fighter
Τον Καμμένο και τους ΑΝΕΛ τους απέκλεισαν τα ΜΜΕ, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

---

quote:

---

Έλα τώρα, δεν τους απέκλεισαν τα ΜΜΕ.
Είχαν και τίποτα να προτείνουν; Σου έλεγαν "μνημόνιο" με ωραίο τρόπο, όπως ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ, τις ίδιες ανοησίες. Δε λέω, ωραία αυτά που έλεγε ο Καμμένος, και για τους αδερφούς του Παπανδρέου κλπ.. αλλά πού πας χωρίς στοιχεία; Και με γιάννη μανώλη τώρα στον κόμμα του.. εντάξει.

Μα κόμματα υπάρχουν, απλά ο κόσμος ψηφίζει μόνο ο,τι βγαίνει στη τηλεόραση. Αν δεν έχεις πρόσβαση στην TV, άντε γεια, γιατί ο κόσμος αυτήν υπακούει.

---

Ειλικρινά λυπάμαι. Κυρίως βέβαια για ένα στοιχηματάκι με κάτι μπυρίτσες που έχασα, αλλά και για την συνεχιζόμενα επιβεβαιούμενη τυραννία των μεγάλων αριθμών.

Κόουτς, από εσένα δεν περίμενα ούτως ή άλλως τίποτα περισσότερο, οπότε δεν έχω κανένα πρόβλημα.

Far-fighter, βρήκες το απολύτως λάθος μέρος για να κάνεις την οποιαδήποτε προπαγάνδα.

Αυτό ωστόσο που και οι δυο σας δεν αντιληφθήκατε από το κείμενό μου, είναι η εστίαση στο πρόβλημα της έλλειψης παιδείας. Αλλά όπως καταλαβαίνω, αυτό ήταν νομοτελειακό για εσάς.

Λυπάμαι Far-fighter που υποχρεώνομαι να μιλήσω σε ένα νέο μέλος με τόσο προσβλητικό τρόπο, αλλά αισθάνομαι βαθιά προσβεβλημένος από τον τρόπο που χρησιμοποίησες τα γραφόμενά μου.

Σε κάποιο άλλο θέμα, με διαφορετικό αντικείμενο, η ανάρτησή σου θα ήταν το καλύτερο ίσως κείμενο.Ομως εδώ ο DSM πραγματεύεται την ένδεια της διανοίας,ώς επικρατέστερη αιτία των δεινών της ανθρωπότητος.

Δυστυχώς όλοι οι άνθρωποι, λίγο-πολύ συμμετέχουν σε αυτή την ένδεια, είτε λόγω άγνοιας, είτε λόγω παράλειψης, είτε λόγω ηλιθιότητος.

Εκεί εστιάζει η συζήτηση.Αν εξέλιπε η ένδεια-παιδεία,τότε θα μπορούσαν να γίνουν όλα αυτά που λές εσυ,ο Αμεινίας,ο Οσμοσις,εγώ.

Διαφωνώ με τον τρόπο που σε "καλωσόρισε" ο DSM.
Kαμιά φορά και οι διάνοιες κάνουν λάθος,θα το καταλάβει και θα το διορθώσει.

Θα ήθελα πολύ να συνεχίσεις και φθάσεις στο όραμά σου.
Ολα τα θέματα λίγο-πολύ ψιλο-εκτροχιάζονται,αλλά αυτός ο εκτροχιασμός θα είναι καλοδεχούμενος σε λογικά πλαίσια.

Προχώρα το λοιπόν!

quote:

---

DSM
Far-fighter, βρήκες το απολύτως λάθος μέρος για να κάνεις την οποιαδήποτε προπαγάνδα.

---

Μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις!!!

Αλλοιώς εκπροσωπείς την...τυραννία των αριθμών!!!

Αν σε αφορά κρισίμως το πρόγραμμα οποιουδήποτε κόμματος, γιατί δεν απευθύνεσαι απευθείας στο κόμμα, και αντ' αυτού συνεχίζεις την κουβέντα σε κατεύθυνση σαφώς άσχετη από του θεματοθέτη?

Καινούργια είναι αυτή η τακτική κόουτς?