- Γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία α λα ελληνικά - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.

Τόσο δύσκολο είναι σε συζητήσεις σε διάφορα round-tables (όπως π.χ.
στο http://www.ibrt.gr/ereyna/2_grapti_meleti_peristatikoy.pdf) να
τολμήσει κάποιος από τους παρισταμένους να ρωτήσει την μυθομανή
θεραπεύτρια που κάνει παρουσίαση «δύσκολου περιστατικού» αν:
- προτού καταλήξει στη διάγνωση της «μεταιχμιακής» είχε προσπαθήσει
να ερμηνεύσει ή επεξεργαστεί (ή έστω να συνεισφέρει ή τέλος απλώς να
ακούσει απαθώς την άποψη του πελάτη για) τις αρνητικές σκέψεις και
πεποιθήσεις, αφού το γραφείο/ιατρείο της είχε κατακλυστεί από λίστες
τέτοιων σκέψεων;
- μήπως είναι ανίκανη να επεξεργαστεί αρνητικές σκέψεις;
- μήπως η ίδια είναι ασθενής και δεν θα έπρεπε να παίζει ρόλο
θεραπευτού (είναι άραγε σύμπτωση που τόσο οι ασθενείςπλειψηφία τους
όσο και οι θεραπευτές στην πλειοψηφία τους είναι γένους θηλυκού);
- μήπως συνέπεσε η «παρουσίαση του δύσκολου περιστατικού» με κάποια
ανειλημμένης υποχρέωσης προς τους συναδέλφους της; Μήπως απλώς του
κόλλησε τη διάγνωση για να κάνει με ένα σμπάρο δύο τριγώνια;
- μήπως θα έπρεπε αν ερωτηθεί για το τι έγινε στη συνέχεια, μετά την
καταπληκτική διάγνωση; Η μυθομανής θεραπεύτρια απλώς ένιψε τας
χείρας της και πήγε να κάνει ηλιοθεραπεία;
- μήπως είχε διαβάσει (ή της είχε σφυρίξει κάποιος για τα εξής που
γράφει η Judith Beck) «…16. There may have been no agreement between
therapist and pa¬tient about the treatment goals. Given that the
goals of therapy are ex¬plicit and operationally defined, the
patient and therapist need to check their agreement on the
therapeutic goals. Developing a treatment plan and having the
patient read and sign the plan are parts of informed con¬sent
procedure for treatment that is required in many mental health
set¬tings. Stating the goals for a set period (e.g., for 3 months),
discussing the rationale for the goals, accepting patient input,
negotiating changes, checking patient understanding, and getting and
giving feedback are in¬trinsic to the cognitive therapy model. A
review and reference back to treatment goals to check ongoing
agreement as therapy proceeds is also crucial to maintaining
collaboration across time»;
Γνωσιακές-συμπεριφοριστικές μέθοδοι τραιναρίσματος επεξεργασίας
αρνητικών σκέψεων, πεποιθήσεων και ενδιάμεσων πεποιθήσεων
(προέλευσης Α. Beck)

1. Εντοπισμός αρνητικής σκέψης (π.χ. μήπως δεν είναι γνωσιακή
θεραπεία, αλλά θεραπεία της κυράς μας της μαμμής). Καταγραφή της. Σε
περίπτωση μη εντοπισμού συγκεκριμένης αρνητικής σκέψης, γίνεται
συζήτηση για αρνητικές σκέψεις των παχύσαρκων, έστω και αν ο
θεραπευόμενος είναι πετσί και κόκαλο.

2. Παρουσίαση στον θεραπευόμενο ενός φύλλου χαρτιού με παιδαριώδη
σχηματική απεικόνιση και επεξήγηση αρνητικών σκέψεων, με τίτλους που
δεν βγάζουν κανένα νόημα. Συζήτηση αδυναμίας του θεραπευόμενου να
καταλάβει τι διάολο σημαίνουν αυτά. Διαβεβαίωση του θεραπευτή ότι 99
στους 100 ασθενείς του (SIC) καταλαβαίνουν με την πρώτη περί τίνος
πρόκειται και συνεργάζονται καταγράφοντας σκέψεις τους. Επίκληση του
επιχειρήματος ότι και στο Ινστιτούτο χρησιμοποιούν την ίδια σελίδα.

3. Πρόταση για βιβλιοθεραπεία. Υπόδειξη βιβλίων, που μιλούν όμως για
γνωσιακή θεραπεία και όχι εκείνη της κυράς μας της μαμμής.
Συνειδητοποίηση από τον θεραπευόμενο ότι έχει μπόλικες αρνητικές
σκέψεις. Καταγραφή τους. Παρουσίασή τους στο θεραπευτή. Αμηχανία του
θεραπευτή («Μα εγώ μετά βίας βγάζω μία αρνητική σκέψη από τους
πελάτες μου και εσείς μου φέρατε τόσες!»–Θα κάνει πως ξέχασε τι
έλεγε προηγουμένως για τους 99 στους 100).

4. Υπόδειξη στο θεραπευόμενο να βάλει σε διαφορετικές στήλες τις
αρνητικές σκέψεις και να συμπληρώσει όλες τις στήλες (Assumptions,
ενδιάμεσες αρνητικές σκέψεις, πεποιθήσεις, ενισχυτικά γεγονότα για
την εμπέδωση των πεποιθήσεων, αμφισβήτηση, εναλλακτική πρόταση, πως
αισθάνεσαι μετά την πρόταση που έκανες εσύ ο ίδιος). Αφιέρωση
ειδικής συνεδρίας για την διευκρίνιση ότι core beliefs ερμηνεύεται
στα ελληνικά «πυρηνικές πεποιθήσεις» και όχι «κεντρικές
πεποιθήσεις». Επεξήγηση ότι έτσι το ερμηνεύουν στο Αιγινήτειο και
επομένως έτσι είναι η ελληνική γλώσσα. Παράθεση επιχειρήματος ότι
core ερμηνεύεται μόνο πυρήνας, πυρηνικό, στο αγγλοελληνικό λεξικό
Divry’s (=Γεωργίου Κωνσταντοπούλου εκ Δίβρης).

5. Χωρίς να εξεταστούν οι ήδη εντοπισθείσες αρνητικές σκέψεις,
ψάχνουμε και για άλλες. Αναπομπή της λίστας στο θεραπευόμενο με
υπόδειξη για πιο γεωμετρικά καλαίσθητη σχεδίαση των στηλών των
βαθμών επεξεργασίας κάθε αρνητικής σκέψης. Επανυποβολή στο θεραπευτή
σε επόμενη συνεδρία.

6. Self disclosures του θεραπευτή προς το θεραπευόμενο, ώστε ο
τελευταίος να καταλάβει τι λάθη κάνει και να τα γράψει. Να γράψει
και τις αμφισβητήσεις που θα κάνει ο ίδιος στις δικές του αρνητικές
σκέψεις, καθώς και πόσο ωραία νιώθει τώρα που έκανε τη δουλειά όλη
μόνος του. Ηλιοθεραπεία του θεραπευτή που πρέπει να πίνει χυμούς για
να αποφύγει την αφυδάτωση. Σύσταση προς τον θεραπευόμενο να μην τον
φωτογραφίζει επειδή έχει κρέμα στο πρόσωπό του.

7. Συζήτηση, κατόπιν απορίας του θεραπευόμενου για την Judith Beck
και το Βιβλίο της Εισαγωγή στη Γνωσιακή Θεραπεία-Cognitive Therapy,
Basics and Beyond, ως προς ανάγκη δόμησης της συνεδρίας, εξαγωγή
συμπερασμάτων, σύνδεση με την προηγούμενη συνεδρία, ανάγκη να
συνοψίσει ο θεραπευόμενος στο τέλος της θεραπείας τι κατάλαβε και τι
δεν κατάλαβε, διαδικασία με οποία οδηγούμαστε από την αρνητική σκέψη
στην ενδιάμεση πεποίθηση και μετά στην πεποίθηση. Θα πρέπει να
εξηγηθεί στο θεραπευόμενο (αφού συμπληρωθούν τουλάχιστο 65 ώρες
συνεδριών) ότι αυτά δεν είναι απόλυτα («Ναι, υπάρχουν ορισμένοι
άκαμπτοι συνάδελφοί μου που ακολουθούν αυτή τη δομημένη τεχνική.
Ομως έχει γραφτεί – πού; στον Τηλεθεατή;- ότι αυτό κουράζει τους
ασθενείς, και πράγματι όλοι οι ασθενείς μου, μου έχουν έρθει
παρακαλώντας με, ικετεύοντάς με να μιλάμε ελεύθερα γιατί δεν
αντέχουν αυτή τη δόμηση. Εγώ επειδή ενδιαφέρομαι πραγματικά για
αυτούς και τους αγαπάω, δεν κάνω δόμηση, για το καλό τους»)

8. Συζήτηση για άλλο είδος θεραπείας που έμαθε ο θεραπευτής ότι
κάνουν στο εξωτερικό, και το οποίο έχει σχέση με τη γνωσιακή
θεραπεία επειδή δίνει απαντήσεις π.χ. γιατί ο ασθενής νιώθει
κατώτερος, ή ότι τον δουλεύουν.

9. Ανακάλυψη ότι υπάρχουν στο φάκελο του θεραπευτή πολλές δεκάδες
αρνητικών σκέψεων που λιμνάζουν επί μήνες, χωρίς να έχουν συζητηθεί.
Επιχειρήματα για ανατροπή των ισχυρισμών του θεραπευόμενου («Μα
εσείς φταίτε για τη διαχείριση του χρόνου, εγώ απλώς συζητάω αυτά
που φέρνετε εσείς στη συνεδρία! Κοιτάξτε πως χαμογελάω σαν αυθόρμητο
παιδί!»).

10. Ο θεραπευόμενος θα μπορούσε να επικοινωνήσει με με e-mail με
άλλο γνωσιακό συμπεριφοριστικό θεραπευτή, πρώην μπάτσο, και να λάβει
την απάντηση («Στη γνωσιακή θεραπεία υπάρχει πάντα δομή,
επαγγελματικότητα και πάντοτε σαφής χρονικός ορίζοντας»). Η
φράση «σαφής χρονικός ορίζοντας», μπορεί να χτυπήσει σαν καμπάνα στο
μυαλό του θεραπευόμενου. Επικοινωνία με το θεραπευτή του.

11. Ο θεραπευτής μπορεί να στείλει μήνυμα SMS στο θεραπευόμενο, να
μη ζητάει σαφή χρονικό ορίζοντα, επειδή «έχει διαταραχή
προσωπικότητας» (πρώτη φορά να του το πει με SMS) και επομένως
έχει «πολλή, πολλή, πολλή δουλειά ακόμα!»

12. Ο θεραπευτής, χωρίς να ακολουθήσει τη μέθοδο που περιγράφει η
Judith Beck, για μετάβαση από αρνητικές σκέψεις σε ενδιάμεσες
πεποιθήσεις, πρέπει να πετάξει στη μούρη του θεραπευόμενου
ό,τι «πυρηνικές» πεποιθήσεις πρέπει να έχει (προσέξτε –όχι «έχει») ο
θεραπευόμενος, αφού του έχει διαγνώσει τη συγκεκριμένη διαταραχή
(ίσως να είναι η συγκεκριμένη διαταραχή που έχει αναλάβει σαν
εργασία να παρουσιάσει σε ομήγυρη εκλεκτών θεραπευτών, οπότε ο
πελάτης γίνεται guinea pig). Ετσι, θέλει δεν θέλει, ο θεραπευόμενος
έχει δύο επιλογές ή να κάνει το θύμα, αποδεχόμενος πεποιθήσεις που
δεν του πάνε, ή να πάει αλλού. Μπορεί ο θεραπευόμενος να ρωτήσει με
e-mail μια άλλη θεραπεύτρια τι να κάνει. Σε μια τέτοια περίπτωση,
εκείνη θα πρέπει να του απαντήσει, μεταξύ άλλων, ότι «πρέπει να
συζητήσετε το θέμα με το θεραπευτή σας. Αν πάτε σε άλλο θεραπευτή
μην παραλείψετε να του αναφέρετε το λόγο διαφωνίας σας με τον
προηγούμενο».

13. Ο λόγος του προηγούμενου είναι προφανής. Για την περίπτωση που ο
θεραπευόμενος το κρύψει από το νέο θεραπευτή του, θα πρέπει να
ζητηθεί εκ των προτέρων από τους συναδέλφους να δείξουν συναδελφική
αλληλεγγύη. Κανένας δεν πρέπει να δέχεται άνθρωπο που υποτίμησε τη
διάγνωση και διαδικασία –καλή ή κακή- άλλου συναδέλφου.

14. Μπορεί να γίνει δεκτό αίτημα του θεραπευόμενου για γνωσιακή-
συμπεριφοριστική θεραπεία μέσω μερικών e-mails, επι αμοιβή. Φυσικά
στην αμοιβή περιλαμβάνονται 40 λεπτά για τη λήψη του μηνύματος και
άλλα 40 λεπτά για την αποστολή της απάντησης, επειδή το computer του
θεραπευτή είναι αργό και καθυστερεί στην πρόσβαση στο Ιντερνέτ και
θα το αλλάξει ….. το Μάιο. Το περιεχόμενο των απαντητικών μηνυμάτων
πρέπει να περιέχει μόνο διευκρινιστικές ερωτήσεις, χωρίς να οδηγεί
σε κάποιο γνωσιακό συμπέρασμα. Παράλληλα να του μαθαίνει μερικά
κόλπα για να θυμάται ονόματα (π.χ. για να θυμάσαι τον Γαβριήλ
Γαβριηλίδη, να έχεις στο μυαλό σου το ΓΑΒ-ΓΑΒ του σκύλου).

15. Θα πρέπει να καταγγελθεί σαν απαράδεκτη η άποψη της Judith Beck,
σύμφωνα με την οποία «είναι δυνατόν να υπάρχει και αρνητική σκέψη
που να είναι αληθινή και στην περίπτωση αυτή ο θεραπευτής αντί να
την αμφισβητεί, βοηθάει τον θεραπευόμενο να επιλύσει το βασικό του
πρόβλημα». Αυτό φέρνει σε δύσκολη θέση το γνωσιακό θεραπευτή που
έχει σαν στόχο του να δουλεύει μόνο από τα συγκεκριμένα γνωστικά
λάθη, τα οποία έχουμε μάθει απέξω κι ανακατωτά. Διαφορετικά ανοίγει
το κουτί της Πανδώρας και ….. Δεν είναι δουλειά του γνωσιακού
θεραπευτή να ασχολείται με άλλο πρόβλημα (π.χ. αν έχασε τη δουλειά
του ο θεραπευόμενος) εκτός από το να τον βοηθήσει να
συνειδητοποιήσει τις στάνταρντ αρνητικές σκέψεις που κάνει.

16. Μπορεί τέλος να ανακαλύψει ο θεραπευτής (με καθυστέρηση 3 μηνών)
ότι έχει ξεχάσει συγκεκριμένο κείμενο, το οποίο είχε υποσχεθεί να
διορθώσει ως προς τη διαδικασία των αρνητικών σκέψεων. Τότε του
λέγει «α νόμιζα ότι τα κάνατε με άλλο θεραπευτή το καλοκαίρι!».

17. Τελευταίο επιχείρημα, μετά από 70 ώρες συνεδριών, ο θεραπευτής
μπορεί να πει «ε, αν τελικά δεν είστε ευχαριστημένος από την
προσέγγισή μου, μπορείτε να πάτε σε άλλο θεραπευτή» (έχοντας βέβαια
φροντίσει να σαμποτάρει επιτυχώς μια παρόμοια προσπάθεια προσέγγισης
άλλου θεραπευτή). Αν ο θεραπευόμενος ζητήσει από το θεραπευτή του
να του συστήσει κάποιον άλλον, εκείνος πρέπει να κάνει πως δεν ξέρει
κανέναν. Μπορεί να προσποιηθεί μόλις γύρισε από σπουδές που έκανε
στη Μαδαγασκάρη και δεν ξέρει ούτε έναν.

18. Οι θεραπευτές δεν πρέπει να νιώθουν άσχημα όταν διαχειρίζονται
αρνητικές σκέψεις με αυτό τον τρόπο. Με τη διαδικασία αυτή ο
θεραπευόμενος θα ξεχάσει την αρχική αιτία που τον ενοχλούσε και θα
έχει αγανακτήσει με το θεραπευτή του (=θα μπορούσε να αποτελέσει
κάποια βερσιόν ομοιοπαθητικής!) Επίσης, όταν ο θεραπευόμενος πάψει
να αγανακτεί κατά του θεραπευτή (που δεν δίνει λογαριασμό σε κανένα
και δεν νιώθει ποτέ άσχημα για το «έργο» του), σημαίνει ότι είναι
κοντά στο τέλος της θεραπείας.

19. Γενικά ο Γνωσιακός θεραπευτής πρέπει να είναι ένα αυθόρμητο
παιδί, απαλλαγμένο από οποιοδήποτε αίσθημα ενοχής, ευχάριστο στην
παρέα του, που θα αντιμετωπίζει τα πάντα με ένα χαμόγελο και δεν θα
κρατάει άσχημες σκέψεις στο κεφάλι του.

Το θέμα το ανοίγω για μια ιδέα που είχα (σωστή ή λάθος).

Οι φυσικοί μας λένε οτι το Σύμπαν που ζούμε είναι 3ών διαστάσεων.
Μας λένε επίσης οτι την 4η διάσταση που είναι ο χρόνος, εμείς απλά
την αντιλαμβανόμαστε σαν "σκιά", δηλαδή όχι σαν απτή διάσταση αλλά σαν "ώρα που περνάει".

Μετά μας λένε ένα άλλο κουφό, το οποίο δεν αρέσει ούτε στου ίδιους, οτι υπάρχει η ύλη και η ακτινοβολία, η μεν ύλη είναι απτή, η δε ακτινοβολία χωρίζεται σε 2 κατηγορίες:
α) Τη σωματιδιακή ακτινοβολία (Υλική)
β) Την ενεργειακή ακτινοβολία (Άϋλη)

Και μετά πλακώνονται μεταξύ τους για το ΑΝ στέκει η θεωρία τους.

Στο στοχασμό μου λοιπόν προκύπτουν κάποια ερωτήματα όπως:
Πως είναι δυνατόν να υπάρχει κάτι, χωρίς να υπάρχει τίποτα?
Δηλαδή, η ακτινοβολία είναι κάτι, απο τι αποτελείται? Απο "τίποτα" λένε οι μισοί και απο "κάτι" λένε οι άλλοι μισοί.
ΟΚ, από "κάτι", τι "κάτι"?
Και αν αυτό το "κάτι" δεν το γνωρίζουν ακόμη, γιατί οι μισοί λένε "τίποτα" και οι άλλοι μισοί λένε "κάτι"?
Απλά για να πούνε κάτι? (Σε δουλειά να βρισκόμαστε)?
Το φως το βλέπεις, έτσι δεν είναι?
Αφού το βλέπεις, είναι κάτι, δεν είναι τίποτα, άρα πως μπορείς να πεις οτι αποτελείται από τίποτα?
Λες οτι είναι ενέργεια, ΟΚ, είναι ενέργεια, αν είναι ενέργεια δεν είναι τίποτα, είναι κάτι, αλλιώς δεν θα το έβλεπες γιατί δεν θα υπήρχε ή αν υπάρχει κάτι δεν το ξέρεις.

Εκτός απο αυτό που βλέπουμε, υπάρχει και αυτό που δεν βλέπουμε, π.χ. υπέρυθρο φως, κάντε ένα πείραμα, πάρτε το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης και πατήστε ένα οποιοδήποτε πλήκτρο, με τη μούρη του τηλεκοντρόλ στραμένη προς μία βιντεοκάμερα, κοιτάξτε το μέσα από την οθόνη της βιντεοκάμερας, θα μπορέσετε να δείτε το φως που εκπέμπει, ένα φως που για χρόνια δεν έχετε δει ποτέ.

Λέω λοιπόν, οτι υπάρχουν και πράγμματα που δεν βλέπουμε, αλλά αυτά υπάρχουν πέρα απο τις αισθήσεις μας.

Εδώ λοιπόν αναρωτιέμαι το εξής, στο σύμπαν μας και σύμφωνα με τις αισθήσεις μας, όλα έχνου Χ-Ψ-Ζ (μήκος-πλάτος-ύψος), ή μήπως όχι?
Μήπως, λέμε τώρα υποθετικά, κάθε αντικείμενο ή έμβιο Ον, έχει και την 4η διάσταση που εμείς ΔΕΝ αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας?

Και ΑΝ, αυτή η διάσταση προσδιορίζει την ύπαρξή μας στη διάσταση 4, μήπως είναι ο λόγος που υπάρχει κάτι και όχι τίποτα?

The truth of Ninja will prevail.

Μήπως υπάρχει μονή διάσταση? Δηλαδή μια διάσταση όπου δεν υπάρχει ο χώρος αλλά μόνον ο χρόνος.
Και αν υπάρχει τέτοια διάσταση, θα μπορούσε να είναι "ο άλλος κόσμος"?
Εκεί δηλαδή που ο χώρος είναι ανύπαρκτος και είναι υπαρκτό ΙΣΩΣ αυτό που θα μπορούσαμε να πούμε.....

The truth of Ninja will prevail.

Μην μπερδεύεσαι φίλε.
Ο χρόνος δεν είναι διάσταση.

Η 4η διάσταση είναι και αυτή υλική, όπως και όλες οι διαστάσεις.Η πυκνότητα των μορίων της ύλης, είναι αυτή που κάνει την διαφορά.

Συλλογίσου σε αυτό και θα δεις πολλά από τα ερωτήματά σου, να μπαίνουν σε σειρά...λύσης!!

Έχουμε μάθει να κοιτάμε ένα ρολόι ή να υπολογίζουμε τις ώρες με την αυγή, την δύση κτλ. ο χρόνος δεν είναι μόνο τα δευτερόλεπτα όπως γνωρίζουμε αλλά μετράτε και σε κλάσματα δευτερολέπτου, τι είναι όμως αυτό που μπορεί να μας ταξιδέψει στην τέταρτη διάσταση για εμένα, τον χωροχρόνο;

Τις προάλλες περπατούσα απλά και έβλεπα τα σύννεφα, όταν παρατήρησα ένα σύννεφο που έκρυβε τον ήλιο, τότε είδα κάτι σαν κάτοπτρο, μάλλον στην αρχή νόμιζα ότι είχε μείνει το σχήμα της σελήνης να κινείται να εφάπτεται πάνω στο σύννεφο και να βγαίνει ο ήλιος από πίσω από τα σύννεφα, οι ακτίνες μάλλον γιατί τον ήλιο δεν το αντικρίζουμε, μάλλον δεν μπορούμε.

Και σκέφτηκα ίσως και πολύ απλά, μήπως τελικά όλο αυτό είναι σαν την σκιά μας, μήπως οι διαστάσεις είναι απλά ένα κάτοπτρο του κόσμου μας, είναι μάλλον αισθάνομαι κάποιες φορές, ότι ενώνουμε δύο τηλεσκόπια και αυτό που μένει, το άνοιγμα εκεί που εφάπτονται η σχισμή είναι η πέμπτη διάσταση.

Παλιότερα τα φανταζόμουν όλα αυτά σαν σκαλοπάτια που στην μέση η σκάλα έπαιρνε διαφορετική φορά και άλλαζε και μετέπειτα πάλι ομαλοποιούνταν, άρα αν φτάναμε στον χωροχρόνο, όλες οι διαστάσεις από εκεί και πέρα ήταν εφαπτόμενες και επαναλαμβανόμενες, αλλά καμία υλική ουσιαστικά ως προς το δικό μας κόσμο.

Μου αρεσε η αποψη καθως ελεγε πως ο χρονος δεν υπαρχει!
Αλλα ειναι η παρεκταση της κινησης μεταξυ μαζων.
Ειναι απλα μια ανθρωπινη επινοηση που κατασκευαστηκε
για την αλλαγη ,τη ρευστοτητα και την παλινδρομηση.

Αν καποιος εχει παθος με μαγνητες ,ας του στειλω τα βιντεο και το βιβλιο.
Δεν πρεπει να τα κραταω για μενα.