- Γιατί δεν είμαστε ευτυχισμένοι; - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Προσπάθησα να σκεφτώ κάποιον ευτυχισμένο άνθρωπο και στο νου μου ήρθαν πρώτα πρώτα τα παιδάκια μου.
Τις περισσότερες ώρες της ημέρας γελούν και χαίρονται (εκτός βέβαια από εκείνες που έχουν κάνει ζαβολιά και τα έχω μαλώσει ή εχω βάλει τιμωρία)
Και σκέφτηκα αυτό που είχε πει ο Χριστός για τα παιδιά ότι δηλαδή σ'αυτά ανήκει η Βασιλεία.
Και αναρωτιέμαι γιατί τα παιδιά είναι σχεδόν πάντα ευτυχισμένα;

Σκέφτομαι ότι ένα βασικό στοιχείο είναι ότι νιώθουν ασφαλεια και σιγουριά, γιατί υπάρχει ο πατέρας και η μητέρα που εξασφαλίζουν
όλα τα απαραίτητα για τη ζωή τους
Νιώθουν αγάπη και στοργή, δεν νιώθουν μόνα.
Δεν έχουν εγωισμό και δεν κρατούν κακία στην ψυχούλα τους. Ενώ τα μαλώνω, σε λίγα λεπτά τα ξεχνούν όλα και έρχονται στην αγκαλιά μου.

Μήπως και εμείς θα πρέπει να επιστρέψουμε στην αγκαλιά του Πατέρα μας;

Ευτυχισμένος άνθρωπος πιστεύω ότι είναι αυτός που έχει ΑΓΑΠΗ μέσα του.
Αυτός που τα έχει βρει με τον εαυτό του και τους συνανθρώπους του
( η ευτυχία μας είναι άμεσα συνδεδεμένη με τους συνανθρώπους μας)
Αυτός που προσπαθεί να δημιουργήσει έναν καλύτερο κόσμο μέσα του και γύρω του.
Αυτός που δεν κρίνει και καταδικάζει τους άλλους στη συνείδησή του.
Αυτός που προσπαθεί να πράττει το θέλημα του ΠΑΤΈΡΑ.
Αυτός που ζεί την κάθε στιγμή σαν να πρόκειται να πεθάνει την επόμενη.
Αυτός που ζεί την κάθε στιγμη σαν να μην πρόκειται να πεθάνει ποτέ!!!

(Πάντως αν παρατηρούμε τα παιδιά μπορούν να μας διδάξουν πολλά!!)

ΦΙΛΙΚΑ
ΕΥΧΗ

Βλέπετε είναι περασμένη και η ώρα!!!!!

quote:

---

(Πάντως αν παρατηρούμε τα παιδιά μπορούν να μας διδάξουν πολλά!!)

---

'manava seva, madhava seva'

Ευτυχια...

Σε εναν εκπτωτο κοσμο!!!
Διαρκους Συναλλαγης και εμπορευματοποιησης...

Αν θέλουμε να ορίσουμε την ευτυχία ας την νοησουμε το αντίθετο της
Κατάθλιψη.

Τι είναι κατάθλιψη; Είναι η ανικανότητα να αισθάνεσαι, είναι η αίσθηση πως είσαι νεκρός, ενώ το σώμα είναι ζωντανό

Ευτυχια .. μια κατάσταση έντονης ζωτικότητας που συγχωνεύει την προσπάθεια, τόσο για την κατανόηση των συνανθρώπων μας, όσο και για να γίνουμε ένα μαζί τους. Η ευτυχία απορρέει από το βίωμα της παραγωγικής ζωής και από τη χρήση των δυνάμεων της αγάπης και της λογικής που μας ενώνουν με τον κόσμο. Η ευτυχία συνίσταται στο να φτάνουμε στο βάθος της πραγματικότητας, στο να ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας ή την ομοιότητά μας με τους άλλους, καθώς και τις διαφορές μας με τους άλλους. Η ευτυχία είναι μια κατάσταση έντονης εσωτερικής δραστηριότητας και το βίωμα μιας αυξανόμενης ζωτικής ενέργειας που παρατηρείται στην παραγωγική σχέση μας με τον κόσμο και με τους εαυτούς μας.
Συμπερασμα
Γιατι δεν ειμαστε ευτυχισμενοι? φιλε μου, noti_29 οπως σωστα λες...
Πως θα ειμαστε...
Σε εναν κοσμο ΕΓΩλατρειας ...
Υπερμετρου Ατομικισμου..
Συνειδησιακης Αναλγησιας...

Το αλλοτριωμένο πρόσωπο δεν μπορεί να είναι υγιές.
Αισθάνεται τον εαυτό του σαν πράγμα, σαν επένδυση, που το χειρίζονται όπως θέλουν ΟΙ ΝΟΜΟΙ..

Προσπαθεί να εξοικονομήσει χρόνο ..και παρ' όλ' αυτά είναι πρόθυμος να σκοτώσει το χρόνο που εξοικονομει...

quote:

---

Χαιρετώ όλους τους αναζητητές της ευτυχίας.

Προσπάθησα να σκεφτώ κάποιον ευτυχισμένο άνθρωπο και στο νου μου ήρθαν πρώτα πρώτα τα παιδάκια μου.
Τις περισσότερες ώρες της ημέρας γελούν και χαίρονται (εκτός βέβαια από εκείνες που έχουν κάνει ζαβολιά και τα έχω μαλώσει ή εχω βάλει τιμωρία)
Και σκέφτηκα αυτό που είχε πει ο Χριστός για τα παιδιά ότι δηλαδή σ'αυτά ανήκει η Βασιλεία.
Και αναρωτιέμαι γιατί τα παιδιά είναι σχεδόν πάντα ευτυχισμένα;

Σκέφτομαι ότι ένα βασικό στοιχείο είναι ότι νιώθουν ασφαλεια και σιγουριά, γιατί υπάρχει ο πατέρας και η μητέρα που εξασφαλίζουν
όλα τα απαραίτητα για τη ζωή τους
Νιώθουν αγάπη και στοργή, δεν νιώθουν μόνα.
Δεν έχουν εγωισμό και δεν κρατούν κακία στην ψυχούλα τους. Ενώ τα μαλώνω, σε λίγα λεπτά τα ξεχνούν όλα και έρχονται στην αγκαλιά μου.

Μήπως και εμείς θα πρέπει να επιστρέψουμε στην αγκαλιά του Πατέρα μας;

Ευτυχισμένος άνθρωπος πιστεύω ότι είναι αυτός που έχει ΑΓΑΠΗ μέσα του.
Αυτός που τα έχει βρει με τον εαυτό του και τους συνανθρώπους του
( η ευτυχία μας είναι άμεσα συνδεδεμένη με τους συνανθρώπους μας)
Αυτός που προσπαθεί να δημιουργήσει έναν καλύτερο κόσμο μέσα του και γύρω του.
Αυτός που δεν κρίνει και καταδικάζει τους άλλους στη συνείδησή του.
Αυτός που προσπαθεί να πράττει το θέλημα του ΠΑΤΈΡΑ.
Αυτός που ζεί την κάθε στιγμή σαν να πρόκειται να πεθάνει την επόμενη.
Αυτός που ζεί την κάθε στιγμη σαν να μην πρόκειται να πεθάνει ποτέ!!!

(Πάντως αν παρατηρούμε τα παιδιά μπορούν να μας διδάξουν πολλά!!)

ΦΙΛΙΚΑ
ΕΥΧΗ

---

Ειμαι η Destiny.. μια μικρη σκια που ψαχνει την ευτυχια της αληθειας μεταξυ μικροκοσμου & μακροκοσμου

Οσο περισσοτερο φως ..τοσο μικραινει η φιγουρα μου..

Δεν αμφισβητω αυτα που λες..
Ισα ισα.. εχεις απολυτο δικιο..
Η Αδυναμια μας μπροστα στην απολυτοτητα της Φυσης..

Αυτα ομως δεν μπορουμε να τα ελενξουμε...
Ας προσπαθησουμε ολοι αυτα τουλαχιστον που περναν απο το χερι μας να τα στολισουμε με ορχιδειες και οχι με αγκαθια..

Ενα μικρο μυνημα για την eso.. Ευτυχια...

Να είμαστε ταπεινοι γιατί είμαστε φτιαγμένοι απ'το χώμα της γης.
Να είμαστε ευγενεις γιατί είμαστε φτιαγμένοι απ'την ύλη των άστρων..

Φιλικα...

Σε αυτή την ερώτηση μπορώ μόνον να απαντήσω προσωπικά φίλε Νότη.
Πιστεύω οτι αρκετές στιγμές στη ζωή μου είμαι ευτυχισμένος.
Απο την άλλη, υπάρχουν και οι στιγμές που δεν είμαι ευτυχισμένος.
Τι προκαλέι όμως την έλλειψη ευτυχίας.
Αυτό που νομίζω οτι προκαλεί την έλλειψη ευτυχίας είναι η τροπή των γεγονότων που προσμένουμε οτι θα συμβούν.
Περιμένουμε να μας αγαπά ο/η σύζυγος, να είμαστε υγιείς, να εργαζόμαστε με υψηλές αποδοχές, να αποκτούμε τα περισσότερα απο αυτά που επιθυμούμε και ένα σωρό άλλα παραδείγματα...
Τι είναι όμως η έλλειψη ευτυχίας?...
Προφανώς είναι η πίστη σε πράγματα που πρόκειται να μας συμβούν και τα οποία σχεδιάζουμε προσεκτικά...
Αν αφουγκραστούμε όμως και βιώσουμε αληθινά-έστω για λίγο-τη ζωή μας, θα αντιληφθούμε οτι τίποτε σχεδόν δε γίνεται όπως το σχεδιάσαμε, τίποτε σχεδόν δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας.
Αυτή είναι και η βάση της ψυχολογικής μας ανικανοποίησης, η οποία μεταφράζεται ως έλλειψη ευχαρίστησης.
Ίσως αν είμασταν περισσότερο ταπεινοί, περισσότερο προσγειωμένοι και περισσότερο αληθινοί με τους εαυτούς μας, να είμασταν συνεχώς ευτυχισμένοι.
'
'
Γιατί όταν βλέπεις τη ζωή μέσα απο πολλά πρίσματα, γνώμες, Εγώ και εντυπώσεις, βλέπεις κάτι πολύπλοκο και δυσνόητο για το οποίο θα πρέπει να προσπαθήσεις πολύ για να εναρμονιστείς μαζί του.
Όταν όμως βλέπεις τη ζωή μέσα στην απλότητα που την περιβάλει, βλέπεις οτι το ελάχιστο που σου απομένει είναι να είσαι ευτυχισμένος.

~Γρηγόρης~

Η ευτυχία & οι μη-ευτυχισμένες στιγμές (δεν χρησιμοποιώ την λέξη δυστυχία γιατί δεν την έχω γνωρίσει ούτε στο ελάχιστο) παλεύουν μέσα μου... Μα γιατί? Είναι το ερώτημα που κυριολεκτικά με ΒΑΣΑΝΙΖΕΙ τους τελευταίους μήνες. Είμαι καλά! Είμαι γερή! Έχω δίπλα μου φίλους που με στηρίζουν, γονείς που με αγαπούν & έναν άνθρωπο που με λατρεύει! Έχω δίπλα μου φίλους που σέβομαι & στηρίζω, γονείς που αγαπώ & έναν άνθρωπο που λατρεύω! Γιατί κακιώνω... γιατί εκνευρίζομαι... γιατί κάνω άσχημες σκέψεις για συνανθρώπους μου??? Γιατί?!

Για μένα η απάντηση είναι πολύ απλή, -Γιατί δεν θέλουμε; Γιατί μας φταίνε όλοι γύρω μας εκτός απο εμάς τους ίδιους. Γιατί σαν πρόβατα πάμε στην σφαγή, εκεί που φέλουνε να μας πάνε οι "απο πάνω".
Γιατί ξεχάσαμε να χερετάμε τον γειτονά μας, εκτός αφτού ούτε ξέρουμε
το ονομά του. Γιατί δεν δείχνουμε όλοι αυτό που είμαστε, αλλά αυτο που θα θέλαμε να είμαστε. Γιατί η γυναίκα συμπεριφέρετε σαν άντρας και ο άντρας σαν γυναίκα. Γιατί όλο θέλουμε αλλά δεν ξέρουμε αν τα
χρειαζόμαστε. Γιατί το τοπ επάγγελμα τώρα είναι του εισοδηματία.
Γιατί η καλύτερη απασχόληση σήμερα είναι ο καφές στην πλατεία. Γιατί
είμαστε δειλοί. Γιατί δεν ξέρουμε να αγαπάμε. Γιατί ξεχάσαμε τι πάει
να πεί συμπερηφορά.Γιατί όταν κάθεσε στο λεωφορίο δεν προσφέρεις την
θέση σου στον ηλικιωμένο, αλλά και αν το κάνεις μπορεί και να στραβόσει που το έκανες. Γιατί αντιμηλάμε και βρήζουμε μπροστά στους γωνείς μας, πολλές φορές ακόμα και του; ίδιους. Γιατί είμαστε φιλοχρήματοι. Γιατί είμαστε τεμπέλιδες. Και αν δεν είμαστε όλα αυτά και άλλα πολλά, τότε σύγουρα κάτι απ'αυτά θα είμαστε. Και το χειρότερο, πολοί συμβιβάζονται με αυτά!