- Εννεάδες του Πλωτίνου (Σειρά Γνώσης) - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

quote:

---

Κατι μου θυμιζει αυτο...Οτι τελικα ΟΛΑ ειναι ΕΝΑ!

---

Δεν θα μπορούσε να έχεις περισσότερο δίκιο.

Εγώ, όμως, ακόμα προβληματίζομαι μήπως τελικά ο Πλωτίνος μας λέει σχεδόν μυστικά ότι ακόμα και το κάθε ΜΕΡΟΣ είναι πραγματικά ΕΝΑ. Ποιος ξέρει;

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"

"Ακόμα κι ο χαρακτηρισμός "Ένα" περιέχει μόνο την αναίρεση της πολλαπλότητας. Για αυτό οι Πυθαγόρειοι, μεταξύ τους, το χαρακτήριζαν συμβολικά "Απόλλων" ως άρνηση των πολλών [α-πολλών]" (Πλωτίνος, Εννεάδες, V 5,6)

Σχόλια:

Μια ωραία ερμηνεία που σχετίζει την αρχαία ελληνική θεολογία με την αρχαία ελληνική μυστική φιλοσοφία.

Θα δούμε και παρακάτω ότι ο Πλωτίνος πίστευε ακράδαντα πως υπάρχει μια ουσιώδης συγγένεια και σχέση μεταξύ της αρχαίας ελληνικής θεολογίας και της μυστικής διδασκαλίας των Ορφικών και Πυθαγόρειων.

Για τον Πλωτίνο και για κάθε αρχαίο Έλληνα εσωτεριστή φιλόσοφο, η θεολογία δεν είναι "παραμύθια" ούτε απλώς ψυχολογικές πραγματικότητες αλλά μια αληθινή μυστική διδασκαλία που συμπερικλείει απόκρυφα και καλυμμένα νοήματα και που "ξεκλειδώνονται" μόνο μέσα από την μύηση και τα Μυστήρια.

«Αγαθό είναι εκείνο από το οποία εξαρτώνται τα πάντα, αλλά το οποίο δεν εξαρτάται από τίποτε». Πλωτίνου Εννεάδες, Α.7, 1.

«Είναι ποθητό το κάλλος ως αγαθόν και ο πόθος προς αυτό κατατείνει, το αποκτούν όμως μόνο οι ανερχόμενοι στην υψηλή σφαίρα, εκείνοι, οι οποίοι στρέφονται προς αυτό και αφαιρούν τα ενδύματα που πήραν κατερχόμενοι, καθώς ακριβώς οι ανερχόμενοι στα άδυτα των ναών οφείλουν να καθαρθούν, να αφαιρέσουν τα ενδύματά τους και να ανέλθουν γυμνοί, μέχρις ότου εγκαταλείποντας κατά την ανάβαση αυτή, κάθε τι ξένο προς τον θεό, δουν μέσα σε απόλυτη γνησιότητα, απλότητα και καθαρότητα το Ον εκείνο, από το οποίο εξαρτώνται τα πάντα, προς το οποίο αποβλέπουν τα πάντα κει εκ του οποίου εκπορεύεται η ύπαρξη, η ζωή και ο νους». Πλωτίνου Εννεάδες, Α 6, 7.

«Αλλά δεδομένου ότι υπάρχει μία και μόνη επιστήμη των αντιθέτων και ότι το κακό είναι αντίθετο του αγαθού, η επιστήμη του αγαθού είναι επίσης και η επιστήμη του κακού. Έτσι παρουσιάζεται η ανάγκη γι αυτούς που προβλέπουν να διαγνώσουν το κακό, να εμβαθύνουν στην φύση του αγαθού, γνωρίζοντας ότι τα ανώτερα είδη προηγούνται από τα δεύτερα, τα οποία είναι στέρηση των πρώτων». Πλωτίνου Εννεάδες, Α.8, 1.

Σχόλια:

Το ΕΝ έχει και μια άλλη ονομασία. Ονομάζεται και ΑΓΑΘΟΝ (το καλό). Αυτές οι δύο ονομασίες είναι ανταλλάξιμες. Ο Πρόκλος μας λέει ότι το ίδιο πράγμα ονομάζεται ΕΝ όταν τον βλέπουμε από πάνω και ονομάζεται ΑΓΑΘΟΝ όταν το βλέπουμε από κάτω, προσεγγίζοντάς το ως σκοπό της ανάβασης της συνείδησής μας.

Είναι ΑΥΤΟ από το οποίο εξαρτώνται τα πάντα αλλά αυτό δεν εξαρτάται από τίποτε. Πόσο πιο εντυπωσιακός και αληθινός ορισμός θα μπορούσε να υπάρχει;

Η ανάβαση προς το ΑΓΑΘΟΝ παρομοιάζεται με μια μυητική διαδικασία κάθαρσης, όπου αφαιρούμε τα "ενδύματα", τα "σώματά" μας και βρισκόμαστε "γυμνοί" μπροστά του και αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε ΑΥΤΟ. Οι πρωτόπλαστοι δεν νιώθουν πλέον ενοχές και πετούν τα "περιζώματα" με τα οποία ντύθηκαν πριν φύγουν από τον Παράδεισο.

Επίσης για να δούμε τί είναι κακό πρέπει να δούμε τί είναι ΑΓΑΘΟ. Η απουσία-στέρηση του Αγαθού είναι το Κακό, γιατί μόνο μια αληθινή επιστήμη υπάρχει, του ΑΓΑΘΟΥ, αφού το ΚΑΚΟ είναι ανύπαρκτο. Δίνεται έτσι μια σημαντική νίκη ενάντια στον Δυαδισμό και Μανιχαισμό των σύγχρονων φανατικών και επιφανειακών θρησκειών που βασίζουν την δύναμή τους σε έναν ΔΙΑΒΟΛΟ-ΣΑΤΑΝΑ, τον αιώνιο αντίπαλο του Θεού.

Αξιοσημείωτο είναι να δούμε ότι αυτό που στα αρχαία ελληνικά ονομάζεται ΑΓΑΘΟΝ σήμερα ονομάζεται ΚΑΛΟ. Αλλά στα αρχαία ελληνικά το ΚΑΛΟ είναι το ΟΜΟΡΦΟ. Και το όμορφο σύμφωνα με τον Πλωτίνο είναι κατώτερο από το ΑΓΑΘΟ.

Μήπως έχουμε εξορίσει το ΑΓΑΘΟ από την υψηλή του θέση και λατρεύουμε στην θέση του το ΚΑΛΟ[=ΟΜΟΡΦΟ);

Ή μήπως είναι ένα ασυνείδητο λάθος ή μια συμπτωματική περίπτωση;

quote:

---

Μήπως έχουμε εξορίσει το ΑΓΑΘΟ από την υψηλή του θέση και λατρεύουμε στην θέση του το ΚΑΛΟ[=ΟΜΟΡΦΟ);

Ή μήπως είναι ένα ασυνείδητο λάθος ή μια συμπτωματική περίπτωση;

---

quote:

---

Αξιοσημείωτο είναι να δούμε ότι αυτό που στα αρχαία ελληνικά ονομάζεται ΑΓΑΘΟΝ σήμερα ονομάζεται ΚΑΛΟ. Αλλά στα αρχαία ελληνικά το ΚΑΛΟ είναι το ΟΜΟΡΦΟ. Και το όμορφο σύμφωνα με τον Πλωτίνο είναι κατώτερο από το ΑΓΑΘΟ.

Μήπως έχουμε εξορίσει το ΑΓΑΘΟ από την υψηλή του θέση και λατρεύουμε στην θέση του το ΚΑΛΟ[=ΟΜΟΡΦΟ);

Ή μήπως είναι ένα ασυνείδητο λάθος ή μια συμπτωματική περίπτωση;

---

quote:

---

Παρεμπιπτόντως κάτι σχετικό. Σε ένα DVD του BBC σχετικά με το ανθρώπινο σώμα, έβλεπα (χε χε.. τί ειρωνεία) ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ενέργειας στο ανθρώπινο σώμα το καταναλώνει ο εγκέφαλος και μέσα στον εγκέφαλο το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό ενέργειας το καταναλώνει το τμήμα εκείνο που σχετίζεται με την όραση...
Νομίζω ότι κάποιοι έχουν βρει τον τρόπο, μέσω της TV, να κρατούν τον εγκέφαλό μας απασχολημένο με καταιγισμό εικόνων. Η πλάκα είναι ότι το μετράνε και ποσοτικά!

---

Ευχαριστώ για την πληροφορία Δημήτρη. Είναι εντυπωσιακή αυτή η τυραννία της όρασης. "Υπάρχει μόνο αυτό που Βλέπω". Αυτή δεν είναι και η αρχή των ΜΜΕ;

Συνεχίζω...

Ενότητα, Αυτάρκεια.

"Πρέπει να υπάρχει κάτι ικανότατο όλων και αυταρκέστατο, εντελώς χωρίς ανάγκη. Οποιοδήποτε πολύμορφο, οτιδήποτε κατώτερο από αυτήν την ενότητα είναι εξαρτημένο, συνδυασμένο από διάφορα συστατικά, η ουσιαστική φύση του έχει ανάγκη ενότητας

(…)

Η αυτάρκης αρχή θα είναι απόλυτη ενότητα, διότι μόνο μέσα σε αυτήν την ενότητα υπάρχει μια φύση υπεράνω κάθε ανάγκης είτε μέσα στον εαυτό της είτε σε σχέση με τα υπόλοιπα πράγματα (VI, 9,6)

"Αναμφίβολα τα όντα πηγάζουν από τα πρότερα με τον τρόπο μόνο της αριθμητικής διάκρισης και όχι σαν μεγέθη (VI, 4,4)

Σχόλια:

Όσο πιο αυτάρκες είναι ένα Ον τόσο πιο πολύ πλησιάζει στο ΕΝ. Αυτό που συμβαίνει στην μεταφυσική συμβαίνει και στο κοινωνικό και φυσικό επίπεδο. Όλοι αναζητούμε να είμαστε αυτάρκεις. Όλοι αναζητούμε να καλύπτουμε μόνοι μας τις ανάγκες μας. Αυτό είναι ένα είδος αναζήτησης δύναμης και κυρίως Αυτοδυναμίας, δηλαδή να έχουμε την δύναμη μέσα στον εαυτό μας και να μην είναι εξαρτημένη από κάτι εξωτερικό.

Όλη αυτή η ανάγκη δείχνει ότι κάθε Ον θέλει να γίνει ΕΝ διότι έχει μέσα του κάτι από αυτό το ΕΝ.

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"

quote:

---

---

quote:

---

Καλημερα αναμφισβητητα η αυταρκεια,ειναι ειναι ενα ειδος ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ,αλλα κατα ποσο εχει πρακτικη εφαρφμογη σε μια κοινωνια υλιστικη που η βασικη της δομη ειναι ΧΡΗΜΑ-ΕΞΟΥΣΙΑ,ΥΛΗ-YPΑΡΞΗ;
ΟΜ

---

Γεια σου spirit και ευχαριστώ καταρχήν για την συμμετοχή σου σε αυτό το topic.

Αυτός ο κόσμος είναι εικόνα ενός άλλου κόσμου ανώτερου. Η ψυχή παγιδευμένη εδώ κάτω αναζητά να βρει τον εαυτό της μέσα από την έκφρασή της. Στα πρώτα βήματα ταυτίζεται με τα εξωτερικά δημιουργήματα και νομίζει ότι η αυτοδυναμία, η ευδαιμονία, η πληρότητα θα υπάρχει εδώ κάτω. Μετά όμως από πολλές περιπλανήσεις και αποτυχίες καταλαβαίνει ότι αυτό που αναζητά δεν είναι έξω αλλά μέσα της. Τότε, αποσύρει τις επιθυμίες που σαν πλοκάμια είχαν γραπωθεί στον κόσμο και ξανά επιστρέφει στον Εαυτό της.

Έτσι η αυτοδυναμία που βρίσκει κάποιος στον κόσμο τούτο είναι μόνο μια "θαμπή" εικόνα αυτής της αληθινής αυτοδυναμίας που έχει μέσα του. Καμία πραγματική αυτοδυναμία δεν μπορεί να έχει κάποιος όσο την στηρίζει στην ύλη και στο χρήμα, γιατί αυτά είναι σύνθετα και τελικά αποσυντίθενται.

Ίσως το μόνο θετικό είναι ότι βλέποντάς την θολή της εικόνα στην ύλη, θα "θυμηθεί" το αρχέτυπό της και θα το αναζητήσει.

Ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ λέει πολύ χρήσιμα πράγματα για αυτό το θέμα αλλά θα πρέπει να τα πάρουμε με την σειρά ένα, ένα για να "ξετυλίξουμε" ικανά το "κουβάρι" των λογισμών του

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"

quote:

---

Μετά όμως από πολλές περιπλανήσεις και αποτυχίες καταλαβαίνει ότι αυτό που αναζητά δεν είναι έξω αλλά μέσα της. Τότε, αποσύρει τις επιθυμίες που σαν πλοκάμια είχαν γραπωθεί στον κόσμο και ξανά επιστρέφει στον Εαυτό της.

---

"… διότι αυτό που συλλαμβάνει κανείς μέσα στην ψυχή, η οποία είναι λογική ικανότητα [="λόγος"],τι άλλο μπορεί να είναι παρά σιωπηλός λόγος; [="λόγος σιωπών"]. Και μάλιστα τόσο πιο σιωπηλός, όσο περισσότερο βρίσκεται μέσα στην ψυχή. Διότι τότε η ψυχή ησυχάζει και δεν ζητά τίποτε, μιας κι έχει οδηγηθεί σε πληρότητα, τότε η θέαση εφησυχάζει μέσα στα ενδότερα επειδή είναι πεπεισμένη ότι κατέχει το αντικείμενό της" (Πλωτίνος, Εννεάδες, ΙΙΙ, 8,5)

(...)

Διότι η ψυχή δεν έχει αποκτήσει πληρότητα, αλλά έχει ελλείψεις σε σχέση προς τα υπέρτερα. Βλέπει κι αυτή με ησυχία όσα προφέρει, διότι όσα πρόφερε επιτυχώς, δεν χρειάζεται πια να τα ξαναπροφέρει. Όταν όμως προφέρει κάτι, αυτό το κάνει εξαιτίας μιας έλλειψης, διότι πρέπει να κάνει έλεγχο, για να μάθει τι κατέχει. Ενώ αντίθετα όταν πράττει προσαρμόζει όσα έχει μέσα της προς τα εξωτερικά δεδομένα.

Επειδή η ψυχή κατέχει τα περιεχόμενά της πιο έντονα από όσο η φύση, είναι πιο ήρεμη, κι επειδή τα κατέχει με μεγαλύτερη πληρότητα, είναι πιο επιρρεπής στην θέαση. Επειδή όμως δεν τα κατέχει με τελειότητα, τείνει να επαυξήσει την γνώση των βλεπόμενων και να αυξήσει την θέαση η οποία προκύπτει από έλεγχο. Σε αυτήν την περίπτωση εγκαταλείπει τον εαυτό της και περιπλανιέται σε άλλα πράγματα. Αργότερα επανέρχεται και τότε θεάται με εκείνο το μέρος του εαυτού της, το οποίο πρωτύτερα εγκατέλειψε, ενώ η ψυχή που κείτεται ήρεμη εντός εαυτής δεν κάνει κάτι τέτοιο.

Να γιατί ο σοφός, ήδη κατάφωτος από τον λογισμό βγάζει από μέσα του όσα φανερώνει στους άλλους, κι ενώπιον του εαυτού του είναι καθαρή θέαση. Διότι αυτός ήδη τείνει προς την ενότητα [="προς το εν"] και προς την ηρεμία, όχι μόνο σε σχέση προς τα εξωτερικά πράγματα, αλλά και σε σχέση προς τον εαυτό του, τα πάντα είναι μέσα του [="και πάντα είσω"]" (Πλωτίνος, Εννεάδες, ΙΙΙ 8,6)

Νομίζω ΤΑΟ πως με τα παραπάνω αποσπάσματα επιβεβαιώνεται ακόμα περισσότερο αυτό που λες.

Περισσότερα σχόλια αργότερα...

Αν και αναγνωρίζω πως δεν αναφέρω κάτι πρωτότυπο, εν τούτις όμως δεν θα μπορούσα να το προσπεράσω έτσι..

Σε ευχαριστώ

Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ