- Αντικειμενικοτητα. - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
<<δεν έχω καν την αίσθηση "ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ"
Είναι αλήθεια ότι καποια από τα βάσανά μας θα εξαφανιστούν όταν αρχίσουμε να ζούμε σε αρμονία με τον κόσμο του Φωτός, χρειαζόμαστε λοιπόν, περισσότερο Φως. Ρίχνοντας τον προβολέα μέσα μας θα προχωρούμε στην καθαρση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα εξαφανιστούν μονομιάς οι συνέπειες από συμβάντα, ψυχικές η σωματικές καταστάσεις που αποτελούν παλιότερες συμπεριφορές μας.
<<Θα ήθελα να μιλώ μονό για την προσπάθειά μου να καταλάβω "ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ">>
Επέλεξε τότε τη μέθοδο της εξάτμισης. Να σε καθαρίζει ο ήλιος. Καταλαβαίνεις τον εαυτό όταν γίνεσαι αγνός. Όπως το νερό εξατμίζεται υπό την επίδραση των ακτίνων του ήλιου, αν εσύ εκτεθείς στις ακτίνες του πνευματικού ήλιου θερμαίνεσαι και ανυψώνεσαι.
Συμβολικά βέβαια. Έτσι συμβαίνει η κάθαρση σου και κατά τη διαδικασία αυτή δοκιμάζεις μεγάλες χαρές.
Ότι έσπειρα, θέρισα...
Αν καποιος φιλος εχει αντιθετη αποψη για τα παραπανω παρακαλω να την εκφρασει
<<Αν καποιος φίλος έχει αντίθετη άποψη για τα παραπάνω παρακαλώ να την εκφράσει>>
Σ' αυτό τον κόσμο έρχεται η Σοφία, η Γνώση για να αναζητήσει τους χαμένους υιούς. Αυτούς που δεν έχουν ξεχάσει την θεϊκή καταγωγή τους και είναι πάνω στο δρόμο, αλλά μέσα σε μια περιορισμένη αντίληψη που φυλακίζει ώστε δεν βλέπει τον προορισμό του.
Το πρωτο δεν είναι τίποτε άλλο, από το να παραχωρεί τη θέση της αντίληψής του στο να αναπτύξει μια συνείδηση ανώτερη, απρόσωπη και απεριόριστη. Γιατί η άλλη η εγωική συνείδηση τον έχει αγκιστρώσει.
Το πρώτο λοιπόν είναι να ξυπνήσει τον πόθο που οδηγεί από την καρδιά στον τόπο του κρανίου και να φτάσει συνειδητά στη Φώτιση, Γνώση λοιπόν στη φάση αυτή, Γνώση και μόνο ΓΝΩΣΗ!
Ότι έσπειρα, θέρισα...
quote:..Δεν νομίζω οτι μπορείς να έχεις "αίσθηση" αυτού που είσαι, νομίζω οτι μπορείς να ανακαλύπτεις αυτό που είσαι συνεχώς.
<<δεν έχω καν την αίσθηση "ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ"
Όμως μπορείς να έχεις "αίσθηση εαυτού" μέσω της αυτοπαρατήρησης.
Αν όμως δεν έχει γεννηθει αφυπνιστεί σε κάποιον η συνείδηση της καρδιάς;
Τότε δεν μπορεί να αναπτύξει κάποια δραστηριότητα.
Τότε υπάρχει πάντα αρνητική αντίδραση.
Δεν είναι λοιπόν δυνατή θετική αντίδραση.
Πως όμως γίνεται το ξύπνημα της καρδιάς;
Αυτό λαμβάνεις στην αρχή, μια λίγο πολύ δρώσα καρδιά
που έχει την έννοια ενός ευαίσθητου σημείου.
Αυτή είναι πάντα η Αρχή! η Καρδιά!
Ότι έσπειρα, θέρισα...
Aυτή είναι πάντα η σειρά,
αυξάνουμε την Επιστήμη,
επεκτείνουμε τον Ορίζοντά μας
διευρύνουμε τη Συνείδησή μας,
φορτίζουμε τη Δύναμή μας με Δυναμική Ενέργεια,
και μέσα από την Ανώτερη Γνώση
φτάνουμε συνεχόμενα από απορία σε θαυμασμό,
από βαθιά έκπληξη σε ταπεινή λατρεία,
σε ταπεινότητα,
φτάνουμε να θεωρούμε τον ψυχρό νου ανώτερο.
Όταν αυτή η Γνώση μας θα κορυφώνεται
τότε θα γίνεται βαθιά Πνευματική πεποίθηση.
Ότι έσπειρα, θέρισα...
Δεν καταλαβαίνω όμως τι εννοείς θετική/αρνητική αντίδραση, θετική/αρνητική αντίδραση σε τι;
Τώρα, ως προς το πώς ξυπνάμε στη καρδιά... είναι ένα μεγάλο θέμα.
Οι Βουδιστές χρησιμοποιούν τον μάντρα "ΟΜ" για να ξυπνίσουν στην καρδιά. Συγκεκριμένα πρόκειται για το φωνήεν "Ο" που αντιστοιχεί στην καρδιά. Αν κάποιος απαγγέλλει κάθε μέρα το φωνήεν "Ο" με συγκέντρωση στη καρδιά θα αρχίσει να ενεργοποιεί το συγκεκριμένο τσάκρα (αλλά αυτό δεν αρκεί).
Το σύμφωνο "Μ" στο μάντρα "ΟΜ" αντιστοιχεί στον προστάτη και λειτουργεί στο να δονεί το προστατικό τσάκρα, "δονώντας" ταυτόχρονα και την ενέργεια που βρίσκεται εκεί ("σεξουαλική" ενέργεια). Τώρα, οι έξυπνοι, στέλνουν την ενέργεια από την περιοχή κάτω απο την μέση (γεν. οργανα, κόκκυγας κλπ) προς την περιοχή πάνω απο τη μέση, και συγκεκριμένα στην επίφυση για να δώσουν ενέργεια στον εγκέφαλο και απο τον εγκέφαλο κατεβάζουν την ενέργεια στην καρδιά, για να αφυπνίσουν την συνείδηση και το καρδιακό τσάκρα.
Οι Ορθόδοξοι χρησιμοποιούν πολύ την προσευχή. Αυτή επίσης βοηθάει. Αν βυθιστούμε σε βαθειά προσευχή και έχουμε συγκέντρωση στην καρδιά, θα δεις επίσης κάποιο αποτέλεσμα ως προς τις αντιδράσεις και τα συναισθήματά σου. Η προσευχή είναι η επικοινωνία μας με το ανώτερο. Προσευχές θα ξέρεις ήδη π.χ. το Πάτερ Ημων, αλλά μπορείς να αυτοσχεδιάσεις.
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 10/02/2013 18:52:35
<<Ο Ηγεμόνας Νους και η Αγαπημένη Καρδιά!>>
Ζούμε σ' αυτή τη λαμπερή χώρα και μάθαμε από βρέφη
να Τον Αγαπάμε:
<<Eξ όλης της Καρδίας, της Ψυχής και της Διανοίας και εξ όλης της Δυνάμεως!>>
Ε, λοιπόν αν τον αγαπάμε μ΄αυτά τα τέσσερα τόσο πολύ! Και τόσο βαθιά!,
Μπορούμε να χάσουμε το δρόμο μας;
Το ρόδι είναι ουδέτερο,
όμως εργάστηκα και τις δυο αρχές,
ώστε να μη μπορείς να διακρίνεις το άρεν ή το θήλυ...συμπάθαμε..
Ότι έσπειρα, θέρισα...
Ότι έσπειρα, θέρισα...
Η εν λόγω κυρία και ο υιός της μπαίνουν ανα καιρούς με άλλους accounts και μας αραδιάζουν αοριστολογίες, σχετικές βέβαια με τον Ιησού, την αγάπη στον κύριο κλπ.. για αυτό όποτε ακούω για αγάπες, κάνω τον κόπο να ρωτήσω.
<<Αν όμως δεν έχει γεννηθει αφυπνιστεί σε κάποιον η συνείδηση της καρδιάς;
Τότε δεν μπορεί να αναπτύξει κάποια δραστηριότητα.
Τότε υπάρχει πάντα αρνητική αντίδραση.
Δεν είναι λοιπόν δυνατή η θετική αντίδραση.>>
Ναι, συμβαίνει να εκδηλώνεται μια κάποια αρνητικότητα, πολλοί αντιδρούν στην αρχή αρνητικά,
διότι η συνείδηση της καρδιάς δεν έχει ακόμη αφυπνισθεί.
Δηλαδή, αν δεν έχει γεννηθει η συνείδηση της καρδιάς υπάρχει αρνητική αντίδραση για τα πνευματικά θέματα.
Σύγκρινε το πρωτόγονο στάδιο της σημερινής φυλής μας, όταν η νοητική συνείδηση δεν είναι ακόμη αφυπνισμένη.
Ότι έσπειρα, θέρισα...
Aπό που πηγάζουν όλα μας τα προβλήματα;
Προέρχονται από τις πλάνες, από το γεγονός ότι όλοι έχουν λησμονήσει τη σχέση τους με το απόλυτο.
Και το κλειδί για να απελευθερωθούμε βρίσκεται στο σημείο της καρδιάς.
Είναι η μόνη μας πραγματικότητα, η μόνη σταθερότητα μέσα σ’ αυτή την αστάθεια.
Το βράδυ κάνε μια συζήτηση με την καρδιά σου για να αποκατασταθεί αυτή η σχέση.
Έχει ειπωθεί ότι: <<Αυτή η καρδιά ονομάζεται απατηλή και υπέρ πάντα διεφθαρμένη..>>
Ως πότε λοιπόν θα μας πλανά;
Ενώ καθήκον της καρδιάς μας είναι, να ακτινοβολήσει να γεννήσει απεριόριστη Θεϊκή Επιθυμία;
Ότι έσπειρα, θέρισα...
Ας ολοκληρώσω αυτό που δεν πρόλαβα και να σας ευχηθώ καλό βράδυ.
Άκουσες ποτέ αυτό το κάλεσμα; Μέσα στο κέντρο σου δηλαδή στην καρδιά σου,
Μέσα στην έρημο της ζωής σου σε φώναξε καποιος:
<<Κάνε ευθεία την οδό για τον Κύριό σου;>>
Γιατί κατάλαβα, ότι μόνο μέσα από την δική μας έρημο, μόνο από αυτή την προσωπική μου έρημο,
μπόρεσα να δω να έρχεται, δηλαδή από την άλλη Χώρα του Φωτός,
που την ύπαρξή της είχα λησμονήσει, ο δικός μας Αληθινός Χριστός.
Υπάρχει, σε κάθε ζωή, υπάρχει μια στιγμή στη δική σου ζωή, που όλα φαίνονται πιθανά.
Αυτό που ακούς, αυτό που κατανοείς, μπορεί να σε ωθήσει σε ένα νέο σημείο στήριξης μέσα σου.
Γνώρισε πως θα ανοίξεις την Καρδιά στο Νέο, αν αναγνωρίσεις την Οδό της Καρδιάς, κέρδισες όλο το Σύμπαν.
Ότι έσπειρα, θέρισα...
Οι θεωρίες είναι που έχουν φάει την πνευματικότητα και την θρησκεία.
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 10/02/2013 20:54:49
θεωρω οτι αν καποιος αρχιζε να ψαχνει μονος του χωρις φαμφαρες με θεληση για αυτο που ψαχνει η πορεια του θα ηταν πολυ πιο αποτελεσματικη γιατι θα ειχε την πολυτελεια να ειναι ειλικρινης με τον εαυτο του
οσο για καποιον που προτιθεται να δινει την γνωση ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΩ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΟΔΗΓΕΙ ΤΟΥς ΜΑΘΗΤΕς ΤΟΥ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΥΣ
quote:Ναι, μπορείς αντί να ονειροπολείς π.χ. για κάτι που σε στεναχωρεί να ονειροπολείς για κάτι που σε κάνει χαρούμενο. Και στις δυο περιπτώσεις όμως, ονειροπολείς, δηλ. κοιμάσαι. Και το θέμα δεν ειναι να ονειροπολείς ωραία πράγματα, το θέμα είναι ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΜΑΣΑΙ. Αν τη στιγμή που οδηγείς αρχίσεις να ονειροπολείς και χτυπήσεις κάποιον, αυτός δε θα σε ρωτήσει τι ονειροπολούσες ή γιατί δεν επένδυσες την ενέργεια σου αλλού. Οπότε το θέμα είναι, να σταματήσουμε να ονειροπολούμε, και να είμαστε στο εδώ και το τώρα, την πραγματικότητα.
regulus
Σωστή η εξοικονόμηση αλλά για να γίνει πρέπει να κάνεις ΚΑΤΙ αυτή την ενέργεια δηλαδή κάπου να την επενδύσεις. Αν δεν το κάνεις δε μπορείς να την κρατάς άσκοπα, ο νους θα επαναστατήσει και ή θα τρελαθείς ή θα ξεσπάσεις κάπου. Μπορείς να αντικαταστήσεις την ονειροπόληση με μια καλύτερη
Πώς γίνεται αυτό;
Υπάρχει κάτι που λέγεται "αυτοενθύμηση" που κυριολεκτικά σημαίνει να θυμάσαι τον εαυτό σου. Τι πάει να πει να θυμάσαι τον εαυτό σου; Πάει να πει οτι βγάζεις την προσοχή σου από ο,τι ονειροπολούσες ή σκεφτόσουν, απ' ο,τι σε έχει απορροφήσει, και στρέφεις την προσοχή σου στον εαυτό σου.
Αυτός που ονειροπολεί, έχει βάλει όλη του τη συνειδησιακή προσοχή, σε αυτό που ονειρεύεται. Η προσοχή του είναι απορροφημένη στο όνειρο.
Αν τη στιγμή που ονειροπολείς, μεταφέρεις την προσοχή σου απο το όνειρο, στον εαυτό σου (δηλ. στρέψεις την προσοχή από το αντικείμενο στο υποκείμενο), μπορείς να το σταματήσεις.
Είναι σαν ένα κουκλοθέατρο. Αν αντί να κάθεσαι μπροστά και να βλέπεις την παράσταση, πηγαίνεις απο πίσω και βλέπεις αυτόν που κινεί τα νήματα, χάνεις το ενδιαφέρον σου για τη παράσταση. Τότε το κουκλοθέατρο σταματάει, γιατί έχεις δει αυτόν που κινεί τις κούκλες, έχεις δει πώς δουλεύει. Ετσι είναι και η ονειροπόληση. Όταν την κατανοήσεις, χάνεις το ενδιαφέρον σου για αυτή.
Αυτό είναι αυτοενθυμηση. Μέσα στον νου, υπάρχουν πολλές "προσωπικότητες" που μιλάνε μεταξύ τους και δημιουργούν εικόνες. Αντί να ασχολείσαι με τις εικόνες, να απορροφάσαι σε αυτές, στρέφεις την προσοχή σου στις προσωπικότητες. Και έτσι αρχίζεις και καταλαβαίνεις πώς λειτουργεί η ψυχολογική σου μηχανή. Ενδοσκόπηση, αυτοπαρατήρηση.
Καθόμαστε στο κρεβάτι μας π.χ. και σκεφτόμαστε. Μιλάμε διανοητικά. Μιλάμε, μιλάμε, μιλάμε... Αν εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιήσουμε, οτι είμαστε ΜΟΝΟΙ μας.. θα καταλάβουμε το παράλογο του εσωτερικού διαλόγου. Γιατι μέσα στο κεφάλι μας κάνουμε διαλογο, λες και είμαστε 10 άτομα, ενώ είμαστε ΕΝΑ άτομο.
Ερώτημα: Αφού είμαστε ένα άτομο, ποιος κάνει διάλογο με ποιον;
Με ποιον μιλάμε όταν σκεφτόμαστε;
Τροφή για...
quote:Τι ακριβώς εννοείς με αυτό;
ή να δρας ώστε να χρησιμοποιείς κάθε στιγμή την ενέργειά σου εποικοδομητικά όχι να τη σταματήσεις.
Ας πούμε οτι κάποιος περπατάει και ονειροπολεί ή π.χ. οδηγάει και ονειροπολεί. Εκείνη τη στιγμή ήδη κάνει μια δράση αλλά δεν έχει την προσοχή του σε αυτή τη δράση. Και όπως έλεγε κάποιος, εκεί που πάει η προσοχή σου, πάει η ενέργειά σου.
Επομένως το θέμα δεν είναι οτι δεν κάνει κάτι εκείνη τη στιγμή, αλλά σε αυτό που κάνει, δεν δίνει συνειδησιακή προσοχή.
Π.χ. περπατάς στο δρόμο. Κάποια στιγμή σου φωνάζει ένας φίλος από πίσω. Δεν ακούς γιατί είσαι "στον κόσμο σου", ονειροπολείς. Σου ξαναφωνάζει, πάλι δεν ακούς. Έρχεται απο πίσω σου και σε σκουντάει. Ξαφνιάζεσαι εκείνη τη στιγμή, σαν στο σκούντημα αυτό να σε "ξύπνησε" και γυρνάς για να αντικρίσεις το άλλο πρόσωπο.
Ερώτημα: Πού ήσουν όλη την ώρα που ο φίλος σου σε φώναζε;
Το φυσικό σου σώμα, ήταν εδώ και περπατούσε. Το διανοητικό πού ήτανε;
Εκείνη τη στιγμή, κοιμάσαι.
Τι πάει να πει κοιμάσαι; Πάει να πει δεν έχεις αντίληψη.
Λένε π.χ. συχνά για τους πολιτικούς μας "Μα καλά, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν συνείδηση;"
Ή λένε "Αυτός είναι τελείως ασυνείδητος"
Λένε ακόμα για κάποιον "Η συνείδηση αυτού του ανθρώπου κοιμάται"
Αυτές είναι λαϊκές εκφράσεις.
Τι πάει να πει π.χ. όταν λέμε κάποιος δεν έχει συνείδηση των πράξεών του;
Πάει να πει οτι δεν αντιλαμβάνεται τις πράξεις του.
Κάποιος που δεν έχει συνείδηση, είναι κάποιος που δεν έχει αντίληψη.
Για αυτό ο Κρισναρμούτη και άλλοι, μιλάνε για επανάσταση της συνείδησης. Στην ουσία μιλάνε για ξύπνημα της αντιληπτικής ικανότητας. Μας λένε οτι δεν έχουμε αντίληψη. Οτι κοιμόμαστε. Άρα ποιο "αντικειμενικό" θα δούμε, οταν δεν έχουμε αντίληψη;
Τι μπορεί να δει ένας κοιμισμένος, πέρα απο όνειρα;
Και σε ρωτάω λοιπόν τώρα, τι είναι αυτό που μειώνει την αντίληψη;
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 11/02/2013 00:42:52
quote:
Επίτρεψέ μου να πω, οτι το συγκεκριμένο παράθεμα δεν έχει μόνο την ερμηνεία που του έδωσες αλλά και αλχημική ερμηνεία (το κρασί πέρα απο την οξύτητα είναι και γνωστό αλχημικό σύμβολο). Ένα θέμα το οποίο θα 'θελα να πιάσουμε σε άλλη φάση.
Σου επιτρέπω άλλωστε δε μπορώ να απαγορεύσω σε κάποιον να σκέφτεται. "Όποιος συλλογάται ελέύθερα συλλογάται καλά". Το ξέρω ότι έχουν αλχημική σημασία τα πάντα. Η ερμηνεία των συμβόλων ΄γίνεται μέσω της εύρεση των αρχετύπων που συνθέτουν το κάθε τι. Αυτό εννοώ με την εύρεση του ορθού ορισμού. Και αυτό είναι η αποκάλυψη του μυστηρίου. όχι το να πεις το "ΟΜ" νομίζωντας ότι θα δονίσεις τα κέντρα. τα κέντρα δε σκοτιζονται και πολύ για κανένα μάντρα , ακούν μόνο σε συγκίνηση ... Αν ο ήχος δεν εκπεμφθεί σωστά ας τον ψέλνεις χίλια χρόνια τα κέντρα δε θα δονηθούν πουτε στο ελάχιστο.
quote:Τώρα εδώ μου το χαλάς λίγο, αν και μπορεί να εννοείς άλλο πράγμα από αυτό που έχω καταλάβει. Όταν κάποιος το διαβάσει αυτό (μεμονωμένα), αυτό που μάλλον θα κάνει είναι να κάτσει να φιλοσοφεί πάνω σε μια έννοια που έχει επιλέξει. Τώρα, αν αυτή η "ανάλυση της έννοιας" γίνει με συνειδησιακή προσοχή, τότε μπορούμε ίσως να πούμε οτι διαλογίζεται πάνω σε αυτήν την έννοια (όποια έννοια έχει επιλέξει). Αν το κάνει χωρίς συνειδησιακή προσοχή, τότε απλά σκέφτεται.
Διαλογισμός λοιπόν είναι κάθε λογική επεξεργασία εννοιών.
Χα! έπεσες μέσα (και έξω) ταυτόχρονα σχεδόν. Είπα ότι τα πάντα είναι θέμα ορισμών και αν δεν ξεκαθαριστεί αυτό δεν πάμε πουθενά και δεν κάνουμε τίποτε ματαιοπονούμε. Μ' άγγιξες μα δε μ' ένιωσες που έλεγε και ο Διγενής ...
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η ΑΠΛΗ ΣΚΕΨΗ (όχι η εικόνα η το αντικέιμενο της σκέψης αλλα η διαδικασία) ΕΙΝΑΙ διαλογισμός! Αυτό είναι το νήμα. Δεν έχει σημασία αν είναι μικρής διάρκειας ή πάνω σε ένα ασήμαντο αντικείμενο. ΕΙΝΑΙ διαλογισμός. Επομένως δεν μένει τίποτε άλλο παρά η ισχυροποίησης της ικανότητας ανάλυσης. Έθεσες έναν άγνωστο παράγοντα τη στιγμή που από μένα ζήτησες απλή γλώσσα που να την καταλαβαίνει και η γιαγια στο χωρίο. Θα καταλάβει η γιαγιά τη συνειδησιακή προσοχή;;; Η ανάλυση της έννοια ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΟΧΗ και αυτό που λες εσύ συνειδησιακή προσοχή είναι ένας νεολογισμός άνευ ουσίας επειδή δεν υπάρχει προσχή που να μην είναι συνειδησιακή. Υπα΄ρχει προσοχή και είναι ΜΙΑ όχι συνειδησιακή και μη. Οι διάφοροι όροι που χρησιμοποιήθηκαν από αναζητητές η σοφούς στο παρελθόν είναι ΣΧΕΤΙΚΟΙ δηλαδή ΛΑΝΘΣΜΕΝΟΙ αν τους πάρεις κυριολεκτικά.
Ποιός είναι ο ήχος του ενός χεριού;;;
Ο λόγος της χρήσης αυτών των όρων και σχημάτων έκφρασης ήταν η δυνατοτητά τους ως προϊόντα έμπνευσης να μεταβιβάζουν άμεσα , με υποσυνείδητες διαδικασίες σε ΚΑΠΟΙΟΥΣ το νόημα που ηθελε να μεταδώσει εκείνος που είχε κάιτ να πει χωρίς να χρειαστεί να το αναλύσει επειδή με την ανάλυση καταστρέφονται κάποια νοήματα. Εμείς δεν είμαστε σε αυτό το επίπεδο αυτή τη στιγμή και δε μπορούμε να πάμε επειδή δεν έχουμε φτιάξει τη βάση για να στηριχτούμε και να έχουμε ψηλή κορυφή. Ύψος άνευ βάσης = γκρέμισμα. Εμείς αναζητάμε την κοινή βάση συνομιλίας ακόμη και αυτήν πρέπει να φτιάξουμε.
quote:
Τώρα, αν εννοείς "έννοιες" που βρίσκει κάποιος μέσα του, δηλαδή που αναπηδούν όπως οι αναμνήσεις, τότε θα ήταν καλό να ορίσεις την λέξη "έννοια" για να καταλάβουμε περισσότερο τι εννοείς.
"Έννοια" από το "εν" (πρόθεση για το εντός) και το "νους" είναι κάθε τι που μπορεί να συλλάβει ο νους ως ιδέα. Γενικά σημαίνει κάθε τι που είναι δυνατό να νοηθεί. Πχ. η ταχύτητα είναι έννοια όπως και το ύψος και η καλοσύνη και η αγάπη. Οι απλές έννοιες δομούν όλες τις άλλες: πχ ο σκύλος δεν είναι απλή έννοια καθώς αποτελεί υποστασιοποίηση της έννοιας "ζώου" και του "θηλαστικού" και αν είναι άσπρος και του λευκού κλπ κλπ ταυτόχρονα. Οι έννοιες είναι όπως τα σύνολα και τα υποσύνολα. Κάθε μια είναι σύνολο με άλλα μικρότερα υποσύνολα και υπάρχουν και διασταυρούμενα σύνολα. Πχ. ο σκύλος που ζει στην ελλάδα έχει κοινή την ιδιότητα της διαμονής του εδώ με τους ανθρώπους που ζουν εδώ αλλά όχι και τις ιδιότητες του ανθρώπου. Είναι πολύπλοκα τα σχήματα που αναπαριστούν τις σχέσεις των εννοιών και χρείάζεται εικονική αναπαράσταση για να είναι κατανοητά εύκολα.
Αφετηρία είναι τα αισθητά και βαθμιαία πας στα μη αισθητά.
Αρχικά σκέφτεσαι απλά. Μαθαίνεις.Μετά μαθαίνεις πιο λεπτομερειακά και κατακτάς το αντικείμενο σε επίπεδο που να μπορείς να το χειρίζεσαι άνετα και τέλος αν προχωρήσεις γίνεσαι κύριος της τέχνης. Master. Όλα όμως ξεκινούν από τα απλά και ανιρά , όχι από τους φανταχτερούς διαλογισμούς και τις περίπλοκες θεωρίες ή της πολύχρωμες εικόνες των κέντρων ή των άλλων διαστάσεων. αυτά είναι για μικρά παιδιά. Και τους ιθαγενείς κάποτε έτσι τους ξεγέλαγαν: του έδιναν χρωματιστά γυαλιά καιμπιχλιμπίδια για να πάρουν διαμάντια και χρυσό που εκείνοι δε γώρισζαν την αξία τους. Η πραματική γνώση και αξία βρισκεται στο μη φανταχτερό στο ασήμαντο και περιφρονημένο, εκεί που δε μπορείς να φανταστείς ότι θα κρυβόταν, ακριβώς για να τη βρούν μόνο όσοι δε βλέπουν επιφανειακά.
quote:Κράτα το γιατί είναι το κλειδί.
Αυτο το "με προσοχή" το κρατάω.
quote:
Ναι, είναι ακριβώς όπως το λες, όμως αφήνεις έξω έναν παράγοντα: Τον παράγοντα θέληση. Γιατί μέσα του ο κάθε ένας μπορεί να ξέρει οτι το σωστό είναι να ανοίξει το καζανάκι, αλλά αν άλλα ψυχολογικά στοιχεία παρέμβουν και υπερισχύσουν, τότε το καζανάκι θα μείνει χαλασμένο.
Η αοριστία είναι ο εχθρός της γνώσης. Ποια ψυχολογικά να παρέμβουν; Ο φόβος ότι θα αποτύχεις; Ο φόβος ότι θα βραχείς ή ότι θα έχει μικρόβια; ¨οτι θα σου επιτεθούν αόρατα όντα.Αυτά προέρχονται από άγνοια. Καμμιά ασθένεια δέν έρχεται από μόνη της αλλά μόνο από την ενέργεια μας που μειώθηκε προσωρινά και της επέτρεψε να μπει. Δηλαδή δεν οφείλονται στα μορκρόβια οι ασθένειες αλλά πρωτίστως στη χαμηλή ενεργειά μας. Προκάλεσε αυτό που φοβάσαι!
quote:
Επομένως, πώς αποκτά κάποιος θέληση; (πώς την καλλιεργεί, αν θέλεις)
Έχουμε όλοι θέληση και επιλέγουμε να δείχνουμε ότι δεν έχουμε για λόγους κάλυψης επειδή έχουμε επιλέξει να εξερευνήσουμε έναν τομέα των συμπαντικών ενεργειών ως αδύναμοι. πχ. αν θέλουμε να μάθουμε αν μας αγαπάνε μπορεί να γινόμαστε αδυναμοι ώστε να δούμε ποιοι θα νοιαστούν και θα μας βοηθήσουν. Μετά όμως το συνηθίζουμε γιατί αποκτάμε ρόλο και ύπαρξη μέσω αυτού. Αν θέλεις να αποκτήσεις θέληση βρες τους συμπαντικούς νόμους και ακολούθησέ τους. Αυτό θα σε κάνει τόσο δυνατό όσο το σύμπαν.
Κάπως έτσι δε λέει και ο Λάο Τσε στο Ταο Τε Τσινγκ; Τάο = Θεός στα ελληνικά.
Ένας νόμος πχ. είναι η σαφήνεια. Επίσης η αλήθεια. Και η πληρότητα.
quote:
Κοίταξε, οι "ανάγκες" είναι προϊόν του νου. Δηλαδή όχι οτι δεν υπάρχουν αντικειμενικά ανάγκες, αλλά το τι είναι ανάγκη το καθορίζει (ένας συμβιβασμένος) νους. Στα βασικά οικονομικά, την επιθυμία π.χ. του να αγοράσεις μια σοκολάτα, την ονομάζουν οικονομική ανάγκη. Αυτό μας δείχνει ακριβώς την υποκειμενικότητα που υπάρχει στις προτεραιότητες που βάζουμε. ΔΕΝ σου λέω οτι δεν πρέπει κάποιος να πλύνει τα πιάτα του ή να εξασφαλίσει τα προς ζην για την οικογένειά του, όμως αν κάποιος συνεχώς σκέφτεται οτι δεν έχω λύσει αυτο το πρόβλημα, δεν έχω λύσει το άλλο πρόβλημα, άρα δεν μπορώ να κάτσω να κάνω διαλογισμό, τότε δεν θα κάτσει ποτέ να κάνει διαλογισμό. Επομένως είναι λίγο tricky αυτό που λες να τελειώσει κάποιος πρώτα με τις ανάγκες του, γιατί είναι ο νους που καθορίζει τι ειναι ανάγκη και τι όχι, που ο νους είναι ένα εργαλείο για το ανεπεξέργαστο ψυχολογικό υλικό. Όμως συμφωνώ οτι κάποιος πρέπει να σκέφτεται ορθολογικά και να βάζει προτεραιότητες. Απλά δεν είσαι εσύ ή εγώ που θα καθορίσουμε τις προτεραιότητες του άλλου.
Εγώ δεν είπα ότι θα καθορίσω τις προτεραιότητες του άλλου γιατί και να το ήθελα ή και να μου το ζητούσε πάλι αυτός θα τις όριζε. ¨ομως κάποιος τις καθορίζει. Και αυτός είναι ο νους. Υπάρχουν λεπτά σημεία στα παραπάνω τα οποία θέλουν ανάλυση. Το πιο λεπτό σημείο είναι το σύνολο κριτηρίων βάσει των οποίων ο νους κάνει την ιεράρχηση.
Εδώ χρειάζεται ΠΡΟΣΟΧΗ.
Τα κριτήρια αυτά είναι κυρίως έμφυτα και τα επεξεργαζόμστε λίγο οι περισσότεροι κατά τη ζωή μας. Οι δοκιμασίες είναι εκείνες που μας βάζουν στο "λούκι" να σκεφτούμε. Δηλαδη οι αποτυχίες! Οι αποτυχίες είναι ίσως χρησιμότερες ή τουλάχιστον εξίσου σημαντικές με τις επιτυχίες.
Για να βγεις από την υποκειμενικότητα της ιεράρχησης πρέπει να ξεχάσεις ποιος και τι είσαι για λίγο και να δεις τον εαυτό σου ως μέλος μεγαλύτερων συνόλων. Από εκεί μόνο θα εκτιμήσεις πιο αντικειμενικά τις όποιες αξίες. Αντικειμενικό είναι εκείνο στο οποίο συμφωνούν όλοι. Ωραία! Ποιες είναι οι κοινέ αλήθειες στις οποίες συμφωνούμε όλοι; Πχ. ο πόνος είναι κακός; Η απόλαυση καλή; Η ελευθερία καλή; κλπ κλπ. Θα δεις ότι έχουμε κάποιες πρωτόγονες αρχές ως βάση τις οποίες δεν έχουμε αναλύσει. Δε λέω ότι είναι όλες ορθές ή λανθασμένες. Δεν είναι τίποτε από τα δύο επειδή η βασική αρχή απικαλύπτεται από τις εμεπειρίες της ζωής και δθαστρεβλώνεται η σημασία της. Αν τις αναλύσουμε (βλέπε Σωκράτης) θα είναι σαν να κάνουμε δεκάδες διαλογισμούς ταυτόχρονα (και δε χρειάζονται και "ΟΜ"...)
quote:
(Παρενθετικά, το να βάζουμε σωστά προτεραιότητες έχει επίσης να κάνει με την θέληση)
Αμάν με αυτή τη θέληση! Είπαμε πιο πάνω ... Αν δεν έχεις θέληση πέσε να πεθάνεις τότε ή όχι τουλάχιστον πρόσφερε καμμιά υπηρεσία σε κανέναν άνθρωπο. Πχ. μπορείς να με καταστήσεις γενικό κληρονόμο σου πρώτα ...
Δεν υπάρχει κανείς χωρίς θέληση και τονα θεωρεί κάποιος τον εαυτό του έτσι συνήθως οφείλεται σε βιολογικούς παράγοντες ή σε εξωγενείς. Αλλιώς είναι επιλογή να είναι το "αδύναμο" για λόγους που δεν επιτρέπεται να αναλύσω περισσότερο. Αν θέλεις να το αναλύσω ΠΜ.
quote:
Κοίταξε, δεν έχει σημασία τόσο ο ίδιος ο όρος, όσο η περιγραφή του όρου, δηλαδή αν μπορέσω να αντιστοιχίσω τον όρο με κάτι πρακτικό ή πολύ περισσότερο με κάτι βιωματικό, τελείωσε η ιστορία. Με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία είμαι σχετικά γνώριμος - τουλάχιστον παλιά είχα ασχοληθεί, και με την βουδιστική ορολογία έχω μια γνωριμία και με την θεοσοφική ορολογία και την "Γκουρτζιεφική". Διέλεξε ο,τι σε βολεύει.
Όλες μου είναι βολικές και αρκούν , ίσως είναι υπεραρκετές έπειδή όμως υπάρχουν παρανοήσεις μόνο η αρχαάια ελληνική προσφέρει το πιο ξεκάθαρο τοπίο και την πιο ισχυρή βάση. Δε μπου είπες το πιο βασικό :τι αποδέχεσαι. Από εκεί ξεκινά η ιστορία.
Το "βίωμα" δεν είναι το παν ούτε το πιο σημαντικό επειδή όλα τα βιώματα κατανούνται από το νου ο οποίος αν είναι ατελής (πάντα είναι!) θα τα ερμηνεύει με τέτοιον τρόπο που θα ανακυκλώνει τις καταστασεις. Οπότε ο νους είναι το πρώτο σημείο δράσης. Αποκατάσταση του νου.Ορθή γνώση περί της σύστασης του νου αρχικά. Το βίωμα θα είναι αποτέλεσμα που θα έρθει αυτόματα με την αποκατάσταση του νου. Δεν είναι σκοπός και δε μπορεί να γίνει σκοπός (ως άγνωστο) ούτε να μεταδοθεί ούτε να αναλυθεί.
quote:
Επειδή είδα οτι και τα άλλα μέλη αναφέρεστε σε κέντρα, σε ποια κέντρα αναφέρεστε;
Υποθέτω, βλέποντας την απαξίωση προς τον Γκουρτζίεφ, δεν αναφέρεστε στα κέντρα που ανάφερει.
Απορίες για τον Γκουτζίεφ θα σου λύσει η μελέτη του ουσπένσκυ αλλά και του Μουράβιεφ. Αν και αυτοσχεδίασαν σε πολλά σημεία , όπως άλλωστε και ο Γκουρτζίεφ, είχαν πιο ορθή οπτική από εκείνον σε πολλά θέματα. Με τη λέξη κέντρα Ο γκυτ]ρτζίεφ εννούσε γενικά ενε΄ργειες , αφηρημένα, χωρίς να τα προσδιορίσει τοπικά το σώμα. Από μια μεριά καλό αοπό την άλλη λάθος. Εννούσα ότι το να κάνει "διαλογισμό" με τον τρόπο που τον διδάσκουν σε κέντρα όπως τα αναφέρει η γιόγκα (Μουλαντάρα , Σβαντισθάνα, Μανιπούρα κλπ) δεν κάνει τίποτε γιατί ο "διαλογοσμός" αυτός απλα΄γαργααλά ή ενεργοποιεί κάποια κέντρα και μάλιστα χωρίς γνωση και έχει επιπτώσεις σε άλλους τομείς πυ δεν γίνονται άμεσα αντιληπτοί της προσωπικότητας. Αυτό επειδή συνδέονται άμεσα όλα με κάποιον αδένα το καθένα ...
quote:
Ε τώρα το επαρκές, είναι υποκειμενικό. Επαρκές για μένα, είναι να έχεις ένα κομμάτι ψωμί να τρως.
ΑΚΡΙΒΩΣ! Υποκειμενικό θα είναι αναπόφευκτα και αυτό εννοούσα. Η υποκειμενικότητα εδώ είναι αυτό που θέλουμε.το διαλογισμό θ τον κάνεις ΕΣΥ και όχι άλλος. Αν για σένα είναι επαρκές ένα κομμάτι ψωμί όλα εντάξει με αυτό γιατί τότε δε θα σε απασχολεί ο νους σου όταν πας για διαλογισμό. Με τον καιρό μπορεί να αλλάξει αυτό. ΟΚ ! Ακολουθείς το νέο μήνυμα που θα σου δώσει ο νους σου.
quote:
Το θέμα είναι οτι δεν μπορείς να περιμένεις για πάντα τις ιδανικές συνθήκες. Ξέρω εσωτεριστές που δουλεύουν εννιάωρα και δεκάωρα, ξυπνάνε το πρωί 5:00 και κάνουν ασκήσεις, στις 8:00 φεύγουν για δουλειά, επιστρέφουν απο την δουλειά τρώνε με τη σύζυγο και κάνουν άλλες ασκήσεις κλπ. Το επαρκές έχει και αυτό να κάνει με τη διάθεση κάποιου να κάνει το έργο.
οι ιδανικότητα ορίζεται από την κρίση του νου.Αν αυτά που περιγραφεις για τους εσωτεριστές που γνωρίζεις προέρχονται από γνώση καλλώς αλλιώς θα διαπιστώσει στην πορεία ο καθένας το λάθος του (που ήταν το να νομίζει ότι είχε γνώση) . Δηλαδή είτε υπερκόπωση είτε κάτι άλλο...
quote:
Οι καθαρά αναπνευστικές ασκήσεις σχετίζονται με την εισροή ενέργειας (πράνα), δηλ. ασκήσεις πραναγιάμα. Η συγκέντρωση στην αναπνοή (μπορεί αντίστοιχα να συγκεντρωθεί κάποιος στον χτύπο της καρδιάς του ή σε μια μουσική) δεν είναι αυτή καθαυτή ο διαλογισμός, είναι απλά ένας τρόπος, ας πούμε, να μειώσεις την ροή των σκέψεων. Και αυτό, την συγκεντρωση στην αναπνοή, είναι κάτι που το προτείνει ο ίδιος ο Βούδας, όχι όμως οτι η συγκέντρωση η ίδια είναι ο διαλογισμός.
Η αναπνοή είναι το κλειδί για πολλά αλλά δε μπορώ να το αναλύσω τώρα. Μπορεί να γίνει συγκέντρωση στην αναπνοή, διαλογισμός και σαμάντι. Αν γίνει όλη η τριάδα (σαμγιαμα) τότε μπορεί ο ασκούμενος να αποκτήσει την αντίστοιχη δύναμη κατά τον Παταντζάλι που είναι η ελάφρυνση του σώματος τόσο ώστε να μη βουλιάζει στο νερό. Αυτό μπορεί όμως να το αποκτήσει και με άλλους τρόπους.
Όμως έχει και άλλα πολλά παρακλάδια το όλο θέμα -μερικά από αυτά είναι εκπληκτικά- αρχίζοντας από την αναπνοή. Δεν μπορείς όμως να έχεις όφελος αν δεν ξέρεις τι κάνεις ακόμη και αν φτάσεις να μετακινείς βουνά.
quote:
Μιλάς για παρατήρηση των κέντρων μέσα στη μέρα;
Όχι, δε χρειάζεται να πρατηρήσεις τίποτε! Το αντίθετο μάλιστα! Όταν πχ. έχεις να σκάψεις ένα χωράφι ή να διαμνύσεις μια μεγάλη απόσταση σε συντομο χρονικό διάστημα ο νους θα σκέφτεται να βρει τρόπους να το κάνει γρηγορα. Δε θα σκέφτεται τα κέντρα αλλά το πως θα βγάλει τις πέτρες γρηγορα και εύκολα ή πως θα βρει τη συντομότερη διαδρομή κλπ. Εκείνη τη στιγμή που θέλει κάποιος να σηκώσει ένα μεγάλο βάρος πχ. αναπνέει αυτομάτως κατάλληλα αν είναι συγκεντρωμένος στο έργο του! Αυτό το μαθαίνει διαισθητικά και το επαναλαμβάνει τις επόμενες φορές. Το ίδιο και σε όλες τις άλλες περιπτώσεις. Αλλά αυτό σημαίνει ότι θεωρεί σημαντική την αιτία που τον ωθεί να το πράξει. αν δεν συμβεί αυτό (αν δεν θεωρεί τίποτε σημαντικό) τότε δε μπορεί να κάνει τίποτε (έχει εσωτερικό πλήγωμα) γιατί έχει βλαφτεί η κρίση του και χρειάζεται ... ξεσκόνισμα και αποκατάσταση.
quote:
ΥΓ: Όταν αναφέρομαι στον "νου", αναφέρομαι στις νοητικές διεργασίες. Επειδή δε μπορώ να λέω συνεχώς "νοητικές διεργασίες" λέω νους. Και αρκετοί άλλοι εσωτεριστές χρησιμοποιούν την ίδια λέξη για να αναφερθούν στις νοητικές διεργασίες. Δεν είμαι πρωτοπόρος.[/quote]Αν οι άλλοι πέσουν στη θάλασσα θα πας και συ; Αυτό που κάνουν οι πολλοί δεν είναι πάντα και το καλύτερο. Στα θέματα που συζητάμε πρέπει να ακολουθήσεις την αλήθεια και την ακρίβεια όχι τους πολλούς. Αν τους ακολουθήσεις θα είσαι μαζί με τους πολλούς. Αν αυτός είναι ο σκοπός σου δεν έχει νόημα να ψάχνεις περισσότερο.
Άλλο ο νους και άλλο οι νοητικές διεργσίες, άλλο η καρδιά και άλλο οι καρδιακές διεργασίες άλλο το συκώτι και άλλο οι ηπατικές διεργασίες. Άλλο το ον και άλλο οι ιδιότητές του. Η ασάφεια είναι βασικό σφάλμα που αναιρεί κάθε προσπάθεια.
quote:
Ξέχασα να σχολιάσω κάποια πράγματα
Και μόλις ήμουν έτοιμος να κλείσω είδα τούτο άλλο σεντόνι βλέπω να γραφω ...
quote:
Ναι, μπορείς αντί να ονειροπολείς π.χ. για κάτι που σε στεναχωρεί να ονειροπολείς για κάτι που σε κάνει χαρούμενο. Και στις δυο περιπτώσεις όμως, ονειροπολείς, δηλ. κοιμάσαι. Και το θέμα δεν ειναι να ονειροπολείς ωραία πράγματα, το θέμα είναι ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΜΑΣΑΙ.
Χα και χα και χα και χα ! Χαχαχα!
Και χαχαχα ξανά!
Ο λόγος του γέλωτος είναι απλός: κάθε κατάσταση συνείδησης είναι ύπνος ορώμενη από τις άλλες ομόλογές της! Μόνο αν φτάσεις σε μια κατάσταση που είναι πιο ολοκληρωμένη, δηλαδη έχει ΟΛΕΣ τις προηγούμενες μπορείς να πεις ότι ξυπνησες (κάπως) και εν σχέση με αυτές τις τμηματικές συνειδητότητες. Το να βγείς όμως από τον ύπνο δεν είναι εύκολο επειδή όταν μπήκες επέλεξες να μπεις για κάποιο σκοπό. Το ότι δεν βγαίνεις είναι επειδή ΕΣΥ εχεις πάρει την απόφαση να μη βγεις και σωστά την πήρες αφού ηθελες να πράξεις κάτι που απαιτούσε την αυτοΰπνωσή σου και τον προσωρινό υποβιβασμό σου.
Ποιός λοιπόν είπε ότι κοιμάσαι όταν ονειροπολείς; Δεν κοιμάσαι: εργάζεσαι στα λεπτοφυή πεδία! και αυτή εργασία είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ για τη χώνευση της νοητικής τροφής. Αν δεν την κάνεις θα πάθεις νοητική νευρική ανορεξία. Θα απορρίπτεις όλες τις τροφές και θα γίνεις νοητικά σκελετός (μπορεί και σωματικά !).
quote:
Αν τη στιγμή που οδηγείς αρχίσεις να ονειροπολείς και χτυπήσεις κάποιον, αυτός δε θα σε ρωτήσει τι ονειροπολούσες ή γιατί δεν επένδυσες την ενέργεια σου αλλού. Οπότε το θέμα είναι, να σταματήσουμε να ονειροπολούμε, και να είμαστε στο εδώ και το τώρα, την πραγματικότητα.
Πώς γίνεται αυτό;
'Ωπα: αυτή η ονειροπόληση που περιγράφεις (αν δεν έχει βιολογικά αίτια) σημαίνει μη ικανοποίηση εσωτερική. Αν είναι βιολογικό λύνεται με την κάτάλλη διατροφή. Μπορεί να σου λείπει κάποιο ιχνοστοιχείο (μαγνήσιο να υποθέσω) ή κάποια ουσία. Αν είναι εσωτερικό θέμα (δεν αποκλείεται να συνδέονται επειδή τα εσωτερικά θέματα προκαλούν και υλικές επιπτώσεις)τότε πρέπει να δεις τι είναι αυτό που επιθυμείς αι δεν έχεις. Ονειροπολείς κάτι που επιθυμείς. Τι είναι αυτό; Βρές το και κάνε σχέδιο δράσης.Βάλε στόχους και υλοποίησέ τους για να το βρεις ! Η ονειροπόληση θα πάψει.
quote:
Υπάρχει κάτι που λέγεται "αυτοενθύμηση" που κυριολεκτικά σημαίνει να θυμάσαι τον εαυτό σου. Τι πάει να πει να θυμάσαι τον εαυτό σου; Πάει να πει οτι βγάζεις την προσοχή σου από ο,τι ονειροπολούσες ή σκεφτόσουν, απ' ο,τι σε έχει απορροφήσει, και στρέφεις την προσοχή σου στον εαυτό σου.
Κακή μετάφραση και κακή σύλληψη του νοήματος από τα ρεύματα Γκουρτζίεφ. Αυτό που περιέγραψα πιο πάνω είναι αυτό που αναζητάς ως "αυτοενθύμηση". Ο εαυτός νοείται διαφορετικά από τον λαθένα. Ως σώμα, ως ψυχή, ως νόηση , ως κατάσταση κλπ. Αυτοενθύμηση έχεις όταν κάνεις εκείνο πυ σε ολοκληρώνει. Κάνοντάς το σκέφτεσαι τον εαυτό σου επειδή εσυ το αποφάσισες και είναι εκείνο που σε απασχολεί περισσότερο. Αν κάνεις ποτιδήπτοε άλλο ετεροοδηγείσαι. Αν παρατηρήσεις αδιαφορία σε αυτό που αρχικά επέλεξες σημαίονει ότι δε σε νοιάζει πραγματικά και επειδή έχεις συνηθίσει να λες ψέμματα στον εαυτό σου νόμισες ότι αυτό θέλεις. Αν βρεις εκείνο που σε "καίει" τότε όλη σου ο προσπχή θα είναι στο να το κάνεις όσο πιο τέλεια μπορείς. Η αυτοενθύμηση θα εκτελείται αυτόματα. Αλλιώς είναι αδύνατη.
Ο νους ως ουσία διαχέεται παντού μέσω των ασιθήσεων και πάει εκεί που το δείχνει η προσοχή. από την απώλεια αυτής της πυσία χάνουμε τη θέλησή μας. Αν την συγκρατήσουμε σε ένα χώρο (αυτός μπορεί να είναι και το σώμα μας) τότε κάνει θαύματα ... Αλλά δεν είναι για όλους ίδια η άσκηση. Για τον έναν είναι το σώμα για τον άλλον το σπίτι για τρίτον μια θεωρία κ.ο.κ.
quote:
Αυτός που ονειροπολεί, έχει βάλει όλη του τη συνειδησιακή προσοχή, σε αυτό που ονειρεύεται. Η προσοχή του είναι απορροφημένη στο όνειρο.
Αν τη στιγμή που ονειροπολείς, μεταφέρεις την προσοχή σου απο το όνειρο, στον εαυτό σου (δηλ. στρέψεις την προσοχή από το αντικείμενο στο υποκείμενο), μπορείς να το σταματήσεις.
Αυτό δεν είναι απαραίτητα καλό! Όπως το να βγαίνεις από ζεστή μπανιέρα και να πέφτεις στα κρύα νερά!
Οτιδήποτε γίνεται έχει ένα λόγο. Αν στρέψεις την προσοχή σου στον εαυτό σου για ποιο λόγο το κάνεις ; Επειδή θεωρείτια κακή η ονειροπόληση; Τότε την πάτησες! Λειτουργείς σε άγνοια και φοβικά! Αν δεν έχεις λόγο να στραφείς στον εαυτό σου άλλον εκτός από το ότι η ονειροπόληση είναι κακή, τότε βιάζεις συστηματικά το νου σου και δεν τον αφήνεις να ολοκληρώσει τις διεργασίες σου. θα μπυ φανεί παράξενο αν δεν έχει αντιμετωπίσει προβλήματα υγείας ένας άνθρωπος που ενεργεί έτσι.
Αν όμως είναι αποτέλεσμα κρίσης και έχει σκοπό αλλάζει το πράγμα. τα πάντα εξαρτώνται από το σκοπό.
quote:
Είναι σαν ένα κουκλοθέατρο. Αν αντί να κάθεσαι μπροστά και να βλέπεις την παράσταση, πηγαίνεις απο πίσω και βλέπεις αυτόν που κινεί τα νήματα, χάνεις το ενδιαφέρον σου για τη παράσταση. Τότε το κουκλοθέατρο σταματάει, γιατί έχεις δει αυτόν που κινεί τις κούκλες, έχεις δει πώς δουλεύει. Ετσι είναι και η ονειροπόληση. Όταν την κατανοήσεις, χάνεις το ενδιαφέρον σου για αυτή.
Δε σε καταλαβαίνω. Ποια είναι η αρχική αιτία που δεν θέλεις την ονειροπόληση και τι είδους ονειροπόληση είναι αυτή;
quote:
Αυτό είναι αυτοενθυμηση.
Αυτοβιασμός θα έλεγα αν δεν έχει σκοπό.Από τα γραφόμενά σου δεν έδειξες ότι βρηκες το λόγο για τον οποίο υπήρξε η ονειροπόληση. Οπότε δεν βρηκες αυτόν που κινεί τα νηματα (είναι πολύ βολικό και αόριστο να πεις ότι είναι ο εαυτός), οπότε δεν έπαψε το κουκλοθέτατρο. Τώρα παίζει!
quote:
Μέσα στον νου, υπάρχουν πολλές "προσωπικότητες" που μιλάνε μεταξύ τους και δημιουργούν εικόνες. Αντί να ασχολείσαι με τις εικόνες, να απορροφάσαι σε αυτές, στρέφεις την προσοχή σου στις προσωπικότητες. Και έτσι αρχίζεις και καταλαβαίνεις πώς λειτουργεί η ψυχολογική σου μηχανή. Ενδοσκόπηση, αυτοπαρατήρηση.
Αυτό δεν είναι αυτοπαρατήρηση ή ενδοσκόπηση. Αν βλέπεις πολλές προσωπικότητες τότε δεν είσαι ΕΣΥ ακόμη ισχυρά ως βασιλιάς εκεί. Αυτά είναι τα "δαιμόνια" που έλεγαν οι παλιοί και δε φεύγουν απλά με το να παρατηρήσεις ότι υπάρχουν. Μόνο με έναν ισχυρό βασιλιά στο βασίλειο δουλεύουν όλα ρολόι. Αν ο βασιλιάς δεν ξέρει το ρόλο του ή τον ξέχασε επικρατεί μπάχαλο. Η αυτοπαρατήρηση δε σε κάνει βασιλιά. Η πληροφορία σε κάνει όμως!
quote:
Καθόμαστε στο κρεβάτι μας π.χ. και σκεφτόμαστε. Μιλάμε διανοητικά. Μιλάμε, μιλάμε, μιλάμε... Αν εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιήσουμε, οτι είμαστε ΜΟΝΟΙ μας.. θα καταλάβουμε το παράλογο του εσωτερικού διαλόγου. Γιατι μέσα στο κεφάλι μας κάνουμε διαλογο, λες και είμαστε 10 άτομα, ενώ είμαστε ΕΝΑ άτομο.
Ερώτημα: Αφού είμαστε ένα άτομο, ποιος κάνει διάλογο με ποιον;Με ποιον μιλάμε όταν σκεφτόμαστε;
Τροφή για...
Πολύ απλό ερώτημα για όποιον έχει μελετήσει! Αυτό που θα ακούσεις αν δεν το καταλάβεις να με ρωτήσεις γιατί είναι αυνήθιστα αυτά που θα σου πω. Ο νους όταν είναι σε περίσσια σε σχέση με τα λοιπά στοιχεία ή και γενικότερα σε συγκριση με το μέσο όρο των ανθρώπων, δημιουργεί συσσωματώματα , μικρές προσωπικότητες η οποίες επιτελούν έργο. όλοι μας έχουμε κάποιες. Όλοι μας είμαστε λίγο ηθοποιοί. Όμως αν υπάρχει πολύ περίσευμα και δεν αξιοποιείται (δηλαδή ο άνθρωπος αυτός θα έχει πολλά χαρίσματα και ικανότητες αναξιοποίητες) προσπαθεί να βρεί διέξοδο. Οι μικρές προσωπικότητες γίνονται υποδοχείς για ενέργειες από άλλα όντα εξωτερικά και έτσι μπορεί να κάνει διάλογο με αυτές.Μισή διαμεσότητα. Αυτό καλό είναι να το κόβει απότομα όπως είπες γιατί τα άλλα όντα δεν νοιάζονται για το συμφέρον του αλλά για το δικό τους. Και δεν πρέπει να εντυπωσιάζεται αν τυχόν ανακάλύψει άγνωστες πτυχές του κόσμου μέσα από τέτοιους διαλόγους.
quote:
ή να δρας ώστε να χρησιμοποιείς κάθε στιγμή την ενέργειά σου εποικοδομητικά όχι να τη σταματήσεις. Τι ακριβώς εννοείς με αυτό;
Αυτό που είπα πιο πάνω : αξιοποίηση των ικανοτήτων.
quote:
Ας πούμε οτι κάποιος περπατάει και ονειροπολεί ή π.χ. οδηγάει και ονειροπολεί. Εκείνη τη στιγμή ήδη κάνει μια δράση αλλά δεν έχει την προσοχή του σε αυτή τη δράση. Και όπως έλεγε κάποιος, εκεί που πάει η προσοχή σου, πάει η ενέργειά σου.
Επομένως το θέμα δεν είναι οτι δεν κάνει κάτι εκείνη τη στιγμή, αλλά σε αυτό που κάνει, δεν δίνει συνειδησιακή προσοχή.
Π.χ. περπατάς στο δρόμο. Κάποια στιγμή σου φωνάζει ένας φίλος από πίσω. Δεν ακούς γιατί είσαι "στον κόσμο σου", ονειροπολείς. Σου ξαναφωνάζει, πάλι δεν ακούς. Έρχεται απο πίσω σου και σε σκουντάει. Ξαφνιάζεσαι εκείνη τη στιγμή, σαν στο σκούντημα αυτό να σε "ξύπνησε" και γυρνάς για να αντικρίσεις το άλλο πρόσωπο.
Ερώτημα: Πού ήσουν όλη την ώρα που ο φίλος σου σε φώναζε;
Το φυσικό σου σώμα, ήταν εδώ και περπατούσε. Το διανοητικό πού ήτανε;
Εκείνη τη στιγμή, κοιμάσαι.
Τι πάει να πει κοιμάσαι; Πάει να πει δεν έχεις αντίληψη.
Αυτό δεν είναι και το τέλος του κόσμου! Αν απορροφιέσαι από την ονειροπόληση τόσο πολύ σημαίνει πολλά ανεκπλήρωτα εσωτερικά θέματα. Δεν είναι κακό το ότι ονειροπολείς, αρκεί να μην τρακάρεις, αλλά το γεγονός ότι δεν είσαι ευχαριστημένος από τον τρόπο ζωής σου. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ. Όχι η έλλειψη αντίληψης την οποία δε θα βελτιώσεις με "αυτοπαρατήρηση" επειδή στην πραγματικότητα δε θέλεις ούτε αυτό να κάνεις. Δεν είναι ότι δεν έχεις θέληση αλλά ότι δεν θέλεις να έχεις θέληση επειδή ίσως δεν βρίσκεις λόγο να κάνεις οτιδήποτε.
quote:
Τι πάει να πει π.χ. όταν λέμε κάποιος δεν έχει συνείδηση των πράξεών του;
Πάει να πει οτι δεν αντιλαμβάνεται τις πράξεις του.
Κάποιος που δεν έχει συνείδηση, είναι κάποιος που δεν έχει αντίληψη.
Η χρήση των όρων στην καθομιλουμένη δεν είναι ίδια με την κυριολεκτική- ετυμολογική. Αυτό το ξεχνάς. Όταν λέμε ασυνείδητο κάποιον σημαίνει ότι δεν έχει σκεφτεί τις επιπτώσεις των πράξεών του ή δεν τον νοιάζει για τις επιπτώσεις των πράξεών του. Όχι γενικά και αόριστα ότι δεν έχει αντίληψη.Η αντίληψης έννοια έχει πολλές σημασίες.
quote:
Για αυτό ο Κρισναρμούτη και άλλοι, μιλάνε για επανάσταση της συνείδησης. Στην ουσία μιλάνε για ξύπνημα της αντιληπτικής ικανότητας. Μας λένε οτι δεν έχουμε αντίληψη
Αν σου πω ότι δεν έχεις αβδγ και ότι πρέπει να έχεις χωρίς να ορίσω τι είναι αυτό το αβγδ τότε δε λέω τίποτε! Ο Κρισναμούρτι έπρεπε να πει τι είναι η συνείδηση να αποσαφηνίσει όχι να συσκοτίσει. Το μείζων πρόβλημα ίσως και το μοναδικό είναι η σημασία των όρων. Αν βγεις στην αναζήτηση ή στο κυνήγι ενός άγνωστου ζώου που δεν ξέρεις το σχήμα του ή κάποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα πως θα το βρεις; ή αν το έχεις ήδη βρει;
Όλοι αυτοί οι νεοεποχίτες δάσκαλοι πάσχουν σε αυτό το σημείο επειδή δεν είναι ΠΑΙΔΕΙΑ , φιλοσοφική ΠΑΙΔΕΙΑ ώστε να διακρίνουν τις έννοιες.
quote:
Και σε ρωτάω λοιπόν τώρα, τι είναι αυτό που μειώνει την αντίληψη;
Η εστίαση τη μειώνει αν εννοείς την ευρύτητα πνεύματος. Αλλά πρέπει να πεις για ποια αντίληψη μιλάς επειδή έχουμε πολλές ταυτόχρονα. Για όλες όμως ισχύει όταν εστιαστούμε σε κάτι μειώνεται το εύρος τους και αυξάνεται η διακριτικότητα στο επιλεγμένο πεδίο όπως όταν κοιτάζουμε με προσοχή κάτι. Επομένως πρόσεξε το εννοείς με τη λέξη "αντίληψη"
Αν εννοείς την ικανότητα κατανόησης τότε αυτή μειώνεται από τις τυφλές παραδοχές, από τα δεδομένα που θεωρούμε βέβαια και δεν τα αμφισβητούμε. Όσο πιο πολλά τέτοια έχουμε τόσο πιο κουτοί είμαστε.
Edited by - regulus on 11/02/2013 02:21:26