- ΑΝΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ Η &quot;ΟΥΣΙΑ&quot; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

14/06/2009, 21:25:07

Θα προτιμούσα πάντως να πούμε πιο ουσιαστικά πράματα απο τις διαστάσεις.. εγω βασικα τα ψιλοβαριέμαι αυτά πλεον... αλλα κάνετε ό,τι θεωρείται καλύτερο....

"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg

14/06/2009, 22:11:18

Οπως;

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

14/06/2009, 23:30:42

Τωρα αυτή είναι μια καλή ερώτηση

.. θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για συμπαντικούς νόμους για παραδειγμα.. Θα ήταν καλο βασικά να μιλήσουμε για οτιδήποτε μπορει να μας φέρει κάποια συνειδητοποίηση...
Θεωρώ οτι θα ήταν οφέλιμο να μιλήσουμε για τον αγώνα στα πιο καθημερινά μικρά πράματα που πρέπει να κάνουμε τι προβλήματα συναντάμε κλπ.
Εγώ για παραδειγμά χρησιμοποιώντας για λίγο καιρό κλειδί ΥΑΤ(Υπ. Αντ. Τοπ.) είχα έρθει(θεωρω) σε μια μια φάση συνειδησιακή που αντιμετωπιζα τα πάντα με κατανόηση(μια "αυτόματη" ας το πο κατανόηση) και έτσι είχα ειρήνη και τα πράματα πήγαιναν καλα. Τώρα το χω χάσει αυτό και το κλειδί ΥΑΤ δε φαίνεται να δουλεύει. Συχνά γίνεται σαν σκέψη που χάνεται στο κενο και δε παίρνει απο πουθενά και κανενώς είδος απάντηση, απλά χάνετε. Αυτό κατ'εμέ είναι βαθύς ύπνος(ή όχι?).

"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg

SOLIMΝέο Μέλος

15/06/2009, 09:33:42

Dr Jekyll Mr Hyde, θα συμφωνήσω μαζί σου ότι έχουμε ίσως ασχοληθεί πολύ με πολύ προχωρημένα κομμάτια του Μυητικού Δρόμου και πολύ λιγότερο με το σκαλοπάτι ή τα σκαλοπάτια που έχουμε άμεσα να ανέβουμε μπροστά μας.

Ένα από αυτά αφορά την ανάπτυξη της συνειδητότητας στην αντίληψη ή Ουσία και αν είναι δυνατόν η δημιουργία συνείδησης.

Για μένα υπάρχουν τρεις όροι και συγχωρέσε με αγαπητέ Δ. αν αναφέρομαι πάλι σε όρους, αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Οι όροι, οι λέξεις είναι οχήματα ιδεών και αν δεν προέρχονται από κοινές αντιλήψεις χρήζουν επεξηγήσεων.

Υπάρχει λοιπόν ο όρος Ουσία. Ουσία ή αντίληψη σχεδόν ταυτίζονται μιας και η βασικότερη λειτουργία της Ουσίας είναι η αντίληψη.

Όπως όλα στο Σύμπαν έτσι και η Ουσία δονείται. Όμως η συχνότητα των δονήσεων της ποικίλει. Άλλη η δόνηση της Ουσίας όταν είναι εγκλωβισμένη μέσα σε κάποιο εγώ, άλλη η δόνηση της ελεύθερης Ουσίας και επίσης άλλη η συχνότητα δόνησης μιας παθητικής από μιας ενεργητικής Ουσίας.

Όσο μικρότερη συχνότητα δόνησης στην Ουσία τόσο μικρότερη αντιληπτικότητα εκδηλώνεται. Όσο αυξάνουν οι δονήσεις τόσο αυξάνει και η αντιληπτικότητα αλλά μέχρι ένα πολύ καθορισμένο σημείο και εδώ πλησιάσαμε στο σημείο που πρέπει να μιλήσουμε για την Συνείδηση.

Φανταστείτε ένα δοχείο με νερό το οποίο έχουμε τοποθετήσει πάνω σε φωτιά. Το υγρό ζεστένεται και οι δονήσεις των μορίων του αυξάνουν αλλά δεν αλλάζει ποιότητα. Αν μιλήσουμε από την οπτική των ενεργειών θα λέγαμε ότι αυξάνει η ενέργεια του, μιας και αποθηκεύει θερμική ενέργεια αλλά όπως είπαμε δεν αλλάζει η κατάσταση του, παραμένει υγρό, έως ένα πολύ καθορισμένο σημείο όταν δηλαδή φθάσει η θερμοκρασία του τους 100 βαθμούς. Από το σημείο αυτό και μετά αλλάζει η κατάσταση του και από υγρό μετατρέπεται σε αέριο.

Έχω την άποψη λοιπόν ότι παρόμοια συμβαίνει και με την Ουσία. Μπορεί να αυξάνει η συχνότητα δόνησης της μέχρι ένα σημείο στο οποίο πια η Ουσία αλλάζει χαρακτηριστικά τελείως και μετατρέπεται σε αυτό που ονομάζουμε με τον όρο Συνείδηση.

Φίλοι μου επιτρέψτε μου μια παρένθεση. Είναι καλλίτερα να χρησιμοποιούμε τους όρους Ουσία και Συνείδηση από οποιουσδήποτε άλλους. Είναι οι πιοι ακριβείς. Για παράδειγμα συναντάμε τους όρους "συνείδηση" για την Ουσία και "αφυπνισμένη Συνείδηση" για την Συνείδηση με την έννοια που ανέφερα πιο πριν. Όμως θεωρώ ότι αυτοί οι όροι δεν είναι δόκιμοι μιας και δεν είναι δυνατόν κάποιος να έχει συνείδηση και να μην είναι συνειδητός. Έτσι η δυάδα Ουσία και Συνείδηση είναι πιο ακριβής.

Ξαναγυρνώντας στο θέμα μας, θα ήθελα να προσθέσω επίσης οτι η Συνείδηση έχει τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά και ιδιότητες από ότι η Ουσία αν και προέρχεται από την Ουσία. Επίσης με την σειρά της και η Συνείδηση δονείται και επίσης και αυτής οι δονήσεις δύνανται να αυξάνουν ή να μειώνονται. Έτσι έχουμε και εδώ πολλών ποιοτήτων συνειδήσεις ή αλλιώς συνειδήσεις διαφορετικών λαμπροτήτων.

Και εδώ τώρα μπαίνει το κρίσιμο ερώτημα; Και πως αυξάνονται οι δονήσεις της Ουσίας;

Επιτρέψτε μου όμως απο έλλειψη χρόνου να απαντήσω αυτό το ερώτημα σε επόμενο μήνυμα μου.

Edited by - SOLIM on 15/06/2009 09:41:29

15/06/2009, 11:31:53

Εγώ πάλι θα κάνω τον χαζό και αρχίσω να ρωτάω πράματα..
Η συνείδηση πώς λαμβάνει τις "ειδήσεις"? Απο τις αισθήσεις του σώματος?
Η συνειδηση προυποθέτεθ αισθήσεις? Η συνείδηση προυπθέτει θέση στο χώρο(γιατι είναι εκεί και δεν είμαι εκει)? Απο ένα σημείο μπορείς να δείς όλα τα άλλα σημεία? Απο όλα τα άλλα σημεία μπορείς να δεις ένα σημείο? Η ουσία έχουν θέση στον "χώρο"? Η ουσία έχει συνείδηση? Ο τείχος έχει συνειδηση? Αν όχι γιατι? Τι καθορίζει ποιο είναι το αντικείμενο και ποιο το υποκειμενο? Οσο η συνείδηση δεν είναι ένα με την ουσία αυτά τα δυο έχουν ξεχωρίστή "συνείδηση" ή κάποιο απ τα δυό δεν έχει καθόλου? Κάτι που δεν έχει συνείδηση είναι υπαρκτό?

Αυτά για αρχή αλλα θα μπορούσα να γεμίσω πολλές γραμμές με τέτοιες ερωτήσεις.. νομίζω τώρα καταλαβαίνεται λίγο πού το πάω, στα πολύ θεμελιώδη..

quote:
Dr Jekyll Mr Hyde, θα συμφωνήσω μαζί σου ότι έχουμε ίσως ασχοληθεί πολύ με πολύ προχωρημένα κομμάτια του Μυητικού Δρόμου και πολύ λιγότερο με το σκαλοπάτι ή τα σκαλοπάτια που έχουμε άμεσα να ανέβουμε μπροστά μας.

Σωστά άλλωστε το μονοπάτι το βαδίζεις δε το χαρτογραφείς. Η χαρτογράφιση είναι για τη γνώση, το μονοπάτι είναι για την εμπειρία.
Θεωρώ και επειδή γράφω για παρόμοια θέματα με αυτά που αναλύουμε εδώ και σε άλλο θέμα οτι τα πράματα για τον απλό νού δεν είναι όσο δεδομένα όσο τα παίρνετε. Και νομίζω οτι ο όλος "μυστικισμός" υπάρχει περισσότερο γιατι δεν έχει φτιαχτεί ένα μονοπάτι βήμα βήμα για τους "ηλιθίους" στη γνώση. Όταν αδυναμείς να τα εξηγήσεις όλα σε όλους λογικό είναι να έχεις παρεξηγήσεις, το να τα εξηγούνται βεβαίως τα πάντα σε εσένα για τον εαυτό σου που τα ψάχβνεις που σου κόβει κοκ δεν κάνει κανέναν άλλό εκτός απ τον εαυτό σου. Το πλήθος όμως των ανθρώπων δε γνωρίζει καν την ύπαρξη της γνώσης για την αναζητήσει και όταν το γνωρίζει δε συνειδητοποιει πάντα την δύναμη της αν κάποιος άλλος δεν του τη δείξει. Θα πρεπε να εστιασουμε στο καλό του συνόλου.
Ένας είναι ο λαός του θεού..

quote:
Φανταστείτε ένα δοχείο με νερό το οποίο έχουμε τοποθετήσει πάνω σε φωτιά. Το υγρό ζεστένεται και οι δονήσεις των μορίων του αυξάνουν αλλά δεν αλλάζει ποιότητα. Αν μιλήσουμε από την οπτική των ενεργειών θα λέγαμε ότι αυξάνει η ενέργεια του, μιας και αποθηκεύει θερμική ενέργεια αλλά όπως είπαμε δεν αλλάζει η κατάσταση του, παραμένει υγρό, έως ένα πολύ καθορισμένο σημείο όταν δηλαδή φθάσει η θερμοκρασία του τους 100 βαθμούς. Από το σημείο αυτό και μετά αλλάζει η κατάσταση του και από υγρό μετατρέπεται σε αέριο.

Να αυτό είναι ένα παράδειγμα που είναι κατανοητό σε κάθε άνθρωπο. Ωραία παραδείγματα έχει πει και ο ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ.. αυτά είναι που έλκουν τους "χαζούς"στη γνώση τα μικρά απλά καθημερινα πράματα(δηλαδη μέσα απο ενα παραδειγμα της καθημερινότητας έχεις εξηγήσει μια ίσως μεγάλη αλήεθεια κ αυτό είναι το σημαντικό).

"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg

15/06/2009, 14:55:47

Γεια σας

Καθώς θα περιμένουμε να ολοκληρώσει ο Φίλος SOLIM θα ήθελα να σου πω φίλε Dr Jekyll Mr Hyde ότι το κλειδί Υ.Α.Τ αλλά και άλλοι τρόποι της αφυπνίσεις της συνείδησης είναι δυνατόν να μηχανοποιηθούν.

Ακούγεται παράξενο αλλά ήδη έχεις την απόδειξη. Είναι απαραίτητο να βάζουμε πολλά «ξυπνητήρια» Δηλ πράγματα που θα μας θυμίζουν ότι ήμαστε μηχανικοί.

Αυτό μπορεί να είναι μια άβολη στάση, ο μετασχηματισμός του πόνου σε ενθύμηση του εαυτού, το ότι κάθε βράδι πλένουμε τα δόντια μας, ένα πετραδάκι μέσα στα παπούτσια μας, το ότι γράφουμε στο φορουμ, κάτι που εμείς έχουμε βάλει σαν «σημαδι» ώστε να μας αναγκάζει να θυμηθούμε τον εαυτό μας.

Αλλά ποιο περίπλοκα είναι: τα πράγματα τα οποία βλέπουμε με τα μάτια μας να μας θυμίζουν ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τον εαυτό μας. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε με όλες μας τις αισθήσεις. Άλλο να μπορούμε να έχουμε την επίγνωση της παρουσίας της απουσίας της αυτόενθύμησης!!

Αλλά πρέπει να ξέρω ότι κανείς το κλειδί Υ.Α.Τ με τον σωστό τρόπο.

Η αίσθηση της ψυχολογικής αυτοπαρατήρησης δεν είναι κάτι απλό και δεν είναι τυχαίο που ο Δ. Σαμαελ απευθύνετε με τον όρο αίσθηση.

Κάποτε ρώτησαν τον Δάσκαλο:

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αξιοσέβαστε Δάσκαλε, ένα πρόσωπο που ποτέ δεν έχει εμπειριώσει το ΕΙΝΑΙ και ποτέ δεν έχει δεχθεί τέτοιο είδος σπουδών, τι ψυχολογική στάση πρέπει να πάρει για να μην ξεχνά τον εαυτό του και να επαναβεβαιώνει το ΕΙΝΑΙ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Προσωπικότητα πρέπει να γίνεται κάθε φορά όλο και πιο παθητική, με το σκοπό να γίνουμε αντιληπτικοί. Όταν κάποιος γίνει αντιληπτι¬κός, θα νιώθει κάθε φορά και περισσότερο το ΕΙΝΑΙ, μέσω. του Ανωτέρου Συγκινησιακού του Κέντρου. Γι' αυτό είναι γραμμένο: ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΚΑΘΑΡΟΙ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΟΨΟΝΤΑΙ... Πρέπει να καθαρίσουμε την καρδιά για να υπάρχει ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ πιο εξυψωμένη από την ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ.

Όταν υπάρχει εγκεφαλικότητα όσο και αν είναι αυτή μεγά¬λη, φαίνεται πολύ φτωχή μπροστά στη ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ. Η Συναισθηματική νοημοσύνη επιτρέπει (σε κάποιον) να εμπειριώσει το ΕΙΝΑΙ. Εδώ σας διδά¬σκω λοιπόν πως επιτυγχάνεται η ανάπτυξη της συναι¬σθηματικής νοημοσύνης, που θα αναπτύσσεται (κάθε φορά περισσότερο) καθώς η καρδιά καθαρίζει, δηλαδή καθώς εξαλείφονται τα "ψυχικά πρόσθετα".

Εάν στην αρχή ή συγκινησιακή νοημοσύνη υφίσταται μονάχα με μια μορφή σαφώς ελλειμματική αρχικά, όσο εξαλεί¬φουμε το ΕΓΩ, αυτή η συγκινησιακή νοημοσύνη θα γίνεται κάθε φορά και πιο καθαρή, πιο ικανή...

Ας μη ξεχνάμε το ΕΙΝΑΙ, ας δίνουμε πάντοτε προσοχή στη καρδιά ώστε να είναι καθαρή και έτσι, είναι πέρα για πέρα αλήθεια, ότι δε θα δημιουργή¬σουμε νέα ΕΓΩ. Αλλά ενώ εμείς ξεχνάμε το ΕΙΝΑΙ, οι εντυπώσεις θα φτάνουν στο Νου και θα μένουν "αχώνευτες". Τότε αυτές θα μετατραπούν σε καινούρ¬για "ΕΓΩ" ή θα ενισχύσουν τα ήδη εγκαθιδρυμένα στους πέντε κυλίνδρους της οργανικής μηχανής. Αυτό είναι προφανές.

Κάπου άλλου λέει: :

Ο ASHIATA SHIEMANS, ο μεγάλος Αβατάρας της Βαβυλωνίας, αναντίρρητα είχε επιτύχει την ολοκληρωτική αποσύνθεση όλων των "ψυχικών πρό¬σθετων". Έτσι λοιπόν αυτός δεν ξεχνούσε του εαυτό του. Από στιγμή σε στιγμή, από λεπτό σε λεπτό δέχο¬νταν και "χώνευε" τις εντυπώσεις. Χάρη σ' αυτό μετα¬τράπηκε στον ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ. Αυτό είναι όλο...

Φίλε Dr Jekyll Mr Hyde Από στιγμή σε στιγμή, από λεπτό σε λεπτό. Πάνω σε αυτό έχουμε να πούμε πολλα.

Περιμένουμε τον SOLIM για να μην μας πέσουν και όλα μαζεμένα. Ίσως μέσα σε αυτά που θα πει να καλύψει και αυτό.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

15/06/2009, 16:22:02

quote:
Εάν στην αρχή ή συγκινησιακή νοημοσύνη υφίσταται μονάχα με μια μορφή σαφώς ελλειμματική αρχικά, όσο εξαλεί¬φουμε το ΕΓΩ, αυτή η συγκινησιακή νοημοσύνη θα γίνεται κάθε φορά και πιο καθαρή, πιο ικανή...

Συγκινισιακή νοημοσύνη είνα ιας πούμε το κλάμα των ζώντων αγίων για την ανθρωπότητα(και τη προσευχή τους για εμας)? Τι διαφορά έχει απο το να βλέπει ξέρω γω "τον μονομάχο" και να κλαίς στο τέλος της ταινίας?

"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg

15/06/2009, 20:36:55

Γεια σας

Πολλές φορές οι λέξεις δεν φτάνουν να καλύψουν κάποια πράγματα. Η συναισθηματική νοημοσύνη έχει να κάνει με το ανώτερο συναισθηματικό κέντρο που είναι μια λειτουργία της συνείδηση και όχι του νου.

Το ερώτημα και η διατύπωση που κανείς προέρχεται από τον νου αλλά η απάντηση είναι πέρα από αυτόν.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

15/06/2009, 20:56:01

quote:
Πολλές φορές οι λέξεις δεν φτάνουν να καλύψουν κάποια πράγματα. Η συναισθηματική νοημοσύνη έχει να κάνει με το ανώτερο συναισθηματικό κέντρο που είναι μια λειτουργία της συνείδηση και όχι του νου.

Ναι βασικά αυτό βγάζει νόημα, αλλα για να το πετύχει κάποιος αυτό πρέπει να ταυτιστεί η συνείδηση με τη καρδια ε?

"..The Matrix can't tell you who you are"
http://www.youtube.com/watch?v=3E4icx7U8Cg

16/06/2009, 10:44:50

Γεια σας

Φιλε Dr Jekyll Mr Hyde

Η λέξη ταύτιση είναι λάθος. Αυτό που θέλω να πω δεν λέγετε . Απλά οι λέξεις δείχνουν προς μια κατεύθυνση. Είναι πίσω από της λέξεις στο άγραφο φόντο, δεν είναι μέσα σε ένα βιβλίο αλλά ούτε έξω από εσένα , δεν είναι ένα αντικείμενο προσοχής αλλά η αίσθηση της επίγνωσης της Ουσίας.

Αυτό δεν είναι του νου αλλά της καρδιάς, επειδή η καρδιά «νοιώθει» . Η καρδιά δεν έχει λογική και η συνείδηση έχει μια σχέση με την καρδιά.

Για εμένα όλο το θέμα της αφύπνισης της συνείδηση έχει να κάνει με τον διαλογισμό. Το κλειδί Υ.Α.Τ είναι το μέσω για σε φέρει σε αυτή την κατάσταση μέσα από την καθημερινότητα μέσα από την κάθε στιγμή επειδή εμείς είμαστε κάθε στιγμή παρών. Δεν χρειάζεται να πάμε κάπου για να βρούμε τον εαυτό μας επειδή είναι ήδη εδώ.

Από μια παλαιότερη συζήτηση με έναν φίλο:

Ο ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Ο Διαλογισμός είναι μια ανάπτυξη, μια άνθηση μέσα στο όλο. Δεν είναι κάτι που μπορούμε να έχουμε υπό την κατοχή μας. Καμιά λέξη και καμιά εντύπωση δεν μπορεί να «φτάσει» στον Διαλογισμό.

Ο Διαλογισμός ανήκει στην ύπαρξη και η ύπαρξη είναι πάντα εδώ. Η αγάπη είναι το άρωμα του διαλογισμού και αυτή η αγάπη δεν είναι του Νου. Η αγάπη του Νου πηγάζει μέσα από τα εγώ και μεταμορφώνετε ανάλογα με το ποιο κέντρο λειτουργεί.

Αν λειτουργεί το σεξουαλικό κέντρο τότε η επιθυμία και οι προθέσεις των εγώ μεταμορφώνονται σαν αγάπη. Αλλά όταν η σεξουαλική πράξη ολοκληρωθεί τότε αυτή η αγάπη σβήνει.

Η αγάπη όμως που έρχεται από την Καρδιά δεν σβήνει ,είναι σαν πηγή που αναβλύζει νερό και πάντα δίνει , πάντα μοιράζετε και δεν κρατά τίποτε για τον εαυτό της.

Μέσα από την σιωπή του Διαλογισμού ανθίζει η αγάπη χωρίς αιτία. Και τυχαίνει πολλές φορές μέσα στην ημέρα να νιώθουμε μια ανεξήγητη χαρά χωρίς καμιά αιτία δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Αυτές τις στιγμές βρισκόμαστε πιο κοντά σε αυτό που είμαστε.

Όταν βρισκόμαστε στην 3η κατάσταση συνείδησης δηλαδή σε Αυτοενθήμηση αυτή η χαρά αναβλύζει από την καρδιά. Και σε αυτή την χαρά που πηγάζει από την καρδιά είναι που πρέπει να εξασκούμε την διαιρεμένη προσοχή.
Οι καταστάσεις γύρο μας θα αλλάζουν αλλά εμείς πρέπει να μπορούμε να ενθυμούμαστε αυτή την αίσθηση που πηγάζει από την καρδιά. Και σιγά σιγά να γίνει μια μόνιμη υπαρξιακή κατάσταση.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 16/06/2009 10:46:17

16/06/2009, 13:10:59

Σχετικά με τον διαλογισμό φίλε υπηρέτη,υπάρχουν άπειρα είδη διαλογισμού.
Ποιός απ'όλους σου προσφέρει αυτό που λές?
Ο διαλογισμός είναι μια ιδιότητα του νού και όχι της καρδιάς,δέν διαλογιζόμαστε με την καρδιά.

Πάντως σίγουρα το αναχάτα τσάκρα παίζει σπουδαίο ρόλο σε όλα.

16/06/2009, 13:16:16

quote:
Όταν βρισκόμαστε στην 3η κατάσταση συνείδησης δηλαδή σε Αυτοενθήμηση αυτή η χαρά αναβλύζει από την καρδιά. Και σε αυτή την χαρά που πηγάζει από την καρδιά είναι που πρέπει να εξασκούμε την διαιρεμένη προσοχή.
Οι καταστάσεις γύρο μας θα αλλάζουν αλλά εμείς πρέπει να μπορούμε να ενθυμούμαστε αυτή την αίσθηση που πηγάζει από την καρδιά. Και σιγά σιγά να γίνει μια μόνιμη υπαρξιακή κατάσταση.

Με αυτό που λές εννοείς οτι πρέπει να θυμόμαστε τον εατό μας στην καρδιά και όχι στο κεφάλι? Γιατί ο Δασκαλος Σαμαέλ λέει πρέπει να θυμόμαστε τον εαυτό μας στην επίφυση,στον θρόνο της δηλαδή.

16/06/2009, 15:20:35

Γεια σας

Φίλε alex22

Πρακτικές υπάρχουν πολλές που μπορούν να σε οδηγήσουν στο διαλογισμό.

Υπάρχει μονό το ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ. Οπως ΤΟ ΥΠΑΡΧΩ. Δεν κάνω κάτι για αυτό. Και ο διαλογισμός είναι πέρα από της σκέψεις πέρα απο το οτι πρεπει να κάνω κάτι.

Μπορεί να ξεκινά κάποιος με μια πρακτική αλλά για να μπει σε μια διαλογιστική κατάσταση πρέπει να αφήσει και την πρακτική, γιατί ακόμα και αυτή γίνετε μια προσκόλληση.

Υπάρχουν πρακτικές που μπορούν να κάνουν το νου σου να σωπασει και να βιώσεις μια διαλογιστική ή μια υπαρξιακή κατάσταση του ΕΙΜΑΙ πέρα από τις σκέψεις και τα αντικείμενα του νου. Η άρχη είναι η πρακτηκή, το τέλος ο διαλογισμός.

Στο διαλογισμό δεν υπάρχει κάποιος που κάνει κάτι γιατί δεν υπάρχει καμία λανθασμένη ψυχολογική εντύπωση που να προέρχετε απο τόν νου.

Λανθασμένα χρησιμοποιούμαι τον όρο «θα κάνω ένα διαλογισμό» Κανονικά πρέπει να λεμέ «θα κάνω μια πρακτική» που σκοπό μπορεί να έχει να με φέρει στο ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ, σε ένα άνθισμα του ΤΩΡΑ.

Υπάρχουν πολλές πρακτικές και κάθε πρακτική έχει ένα ορισμένο αποτέλεσμα. Άλλη η πρακτική για την συγκέντρωση άλλη για μια αστρική προβολή για ένα ταξίδι μέσω του υπερδιαστήματος άλλη μια πρακτική με μαντραμ άλλη πρακτική για οραματισμό και άλλη για τον διαλογισμό.

Πιο πάνω έχω ένα αποσπασμα από τον δασκαλο που τελειωνει με αυτά τα λόγια:

quote:
Εάν στην αρχή ή συγκινησιακή νοημοσύνη υφίσταται μονάχα με μια μορφή σαφώς ελλειμματική αρχικά, όσο εξαλείφουμε το ΕΓΩ, αυτή η συγκινησιακή νοημοσύνη θα γίνεται κάθε φορά και πιο καθαρή, πιο ικανή...
Ας μη ξεχνάμε το ΕΙΝΑΙ, ας δίνουμε πάντοτε προσοχή στη καρδιά ώστε να είναι καθαρή και έτσι, είναι πέρα για πέρα αλήθεια, ότι δε θα δημιουργήσουμε νέα ΕΓΩ. Αλλά ενώ εμείς ξεχνάμε το ΕΙΝΑΙ, οι εντυπώσεις θα φτάνουν στο Νου και θα μένουν "αχώνευτες". Τότε αυτές θα μετατραπούν σε καινούργια "ΕΓΩ" ή θα ενισχύσουν τα ήδη εγκαθιδρυμένα στους πέντε κυλίνδρους της οργανικής μηχανής. Αυτό είναι προφανές.

Αλλά φίλε αλεξ πως γίνετε να μην ξεχνάς το ΕΙΝΑΙ όταν δεν ξέρεις πιο είναι αυτό που δεν πρέπει να ξεχάσεις. Για αυτό και τον ρωτάνε!

Την συνέχεια την ξέρεις. Αλλά θα με ενδιεφερε να δω που είναι αυτό που λες:

quote:
Γιατί ο Δασκαλος Σαμαέλ λέει πρέπει να θυμόμαστε τον εαυτό μας στην επίφυση,στον θρόνο της δηλαδή.

Σαν αναζητητής της Αληθείας θα ήθελα να παρουσιάσω τα λόγια ενός δασκάλου που μιλά μόνο από το «κέντρο» και για το «κέντρο» Όλα τα φαινόμενα είναι στην περιφέρεια, η ύπαρξη είναι στο κέντρο αλλά σε ένα κέντρο που μπορεί να φτάσει να μην έχει όρια.

quote:
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ : Μόλις χαρακτηρίζετε ένα αντικείμενο αποδίδοντας του όνομα και μορφή, εμπλέκεστε σε αυτό. Αλλά όταν η προσοχή σας είναι ανοιχτή, το αντικείμενο εμφανίζεται στην επίγνωσή σας.
Νοιώθετε κάποιο χώρο ανάμεσα στη σιωπηλή παρατήρηση και το παρατηρούμενο, και αυτή η σχέση χώρου απελευθερώνει την ενέργεια που μέχρι τότε ήταν εντοπισμένη λόγω της διαδικασίας σχηματισμού εννοιών.
Έχετε, λοιπόν, ταυτόχρονα επίγνωση τόσο του αντικειμένου που ζει μέσα σας, όσο και της επίγνωσή σας.
Το πρώτο βήμα είναι να έχετε επίγνωση του εαυτού σας στη καθημερινή ζωή. Να εξοικειωθείτε με το να βλέπετε και να ζείτε χωρίς να χαρακτηρίζετε, χωρίς να βάζετε ετικέτες σε αυτό που βλέπετε.
Μόλις εξαφανιστεί το ανακλαστικό να παρεμβαίνετε στο παρατηρούμενο, και η αντίληψη δεν κατευθύνεται και δεν περιορίζεται, τότε γίνεται ζωντανή, χωρίς όρια, πολυ-διάστατη. Σε αυτό το άνοιγμα δεν υπάρχει προσωπική ταυτότητα, η εικόνα ότι είστε κάποιος, παρά μόνο η καθολική ελευθερία.
Αυτό δεν μπορεί να αναζητηθεί ή να επιτευχθεί, γιατί είναι η ίδια η φύση σας, προς την οποία δείχνει κάθε αντίληψη.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

16/06/2009, 21:48:03

Ευχριστώ πολύ φίλε Δ. υπάρχει μεγάλη αλήθεια στα λόγια σου και αυτό φένεται απο χιλίομετρα.

http://gnosticteachings.blogspot.com/2006/05/blog-post_29.html

16/06/2009, 21:54:42

Εδώ λέει αυτό με την επίφυση. Είναι μια γνωστικιστική σελίδα,αλλά φένεται οτι αυτά δέν τα έχει γράψει ο Δάσκαλος Σαμαέλ.

17/06/2009, 08:48:55

Γεια σας

quote:
Όταν προφέρουμε αυτό το μάντρα νιώθουμε τους εαυτούς μας στον αδένα της επίφυσης, και όταν νιώθουμε τον εαυτό μας στον αδένα της επίφυσης, όταν φωνοποιούμε το μάντρα, πρέπει να θυμόμαστε το Θεό. Στην αρχή απλώς στέλνουμε αυτή την εντύπωση (μάντρα) στον αγαπημένο μας Πατέρα που είναι στους Ουρανούς, πέρα από του νου.

Μάλλον αυτό ειδές. Εδώ απλά λέει ότι όταν κάνουμε αυτήν την άσκηση νιώθουμε τον εαυτό μας στην επίφυση.

Δεν εξηγεί αν αυτό είναι κάτι που προκύπτει από την άσκηση ή αν πρέπει να συγκεντρωνόμαστε στον αδένα της επίφυσης.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

17/06/2009, 11:02:12

Το ανώτερο συναισθηματικό κέντρο έχει να κάνει με την βουδική μας φύση.
Δηλαδή το ΜΠΟΥΝΤΙ.

Το ανώτερο νοητικό κέντρο έχει να κάνει με το αιτιατό σώμα,δηλαδή το ΜΑΝΑΣ.

Άραγε υπάρχει πνευματικό κέντρο μέσα μας? Δηλαδή το ΑΤΜΑ. Με τον ίδιο τρόπο που χρησημοποιηούμε αυτά τα δυο κέντρα θα μπορούσαμε να χρησημοποιήσουμε και το ατμικό.

Υπάρχουν κάποιες συσχετίσεις,τα αποτελέσματα του του αιτατού σώματος αντανακλόνται στο νοητικό σώμα.

Τα αποτελέσματα του βουδικού σώματος αντανακλώνται στο αστρικό σώμα(ανώερο αστρικό).

Και τέλος τα αποτελέσματα του ατμικού σώματος αντανακλώνται στο
αιθερικό σώμα.

Ίσως θα ήταν εφικτό με κάποιο τρόπο να βιώσουμε την αίσθηση του ατμικού κέντρου.( Δέν ξέρω αλλά εμένα η λογική μου, μου λέει οτι υπαρχει αυτό το κέντρο,ασχετα με το ότι δέν το λέει πουθενά,θα υπάρχει λόγος.)

SOLIMΝέο Μέλος

17/06/2009, 14:31:50

Η Ουσία βρίσκεται σε δύο καταστάσεις:
1. Εγκλωβισμένη σε ψυχικά ακόλουθα τα οποία προσωποποιούν ελαττώματα, τα εγώ δηλαδή της ψυχολογίας και
2. Ελεύθερη Ουσία.
Η εγκλωβισμένη Ουσία δεν μπορεί από μόνη της να κάνει τίποτα. Αγνοεί την ύπαρξη της, την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, αγνοεί τα πάντα…….
Η εγκλωβισμένη Ουσία, απεγκλωβίζεται είτε με ηθελημένες δράσεις του ελεύθερου ποσοστού είτε με τον «δεύτερο θάνατο», στον πυθμένα των παραδιαστάσεων του πλανήτη.
Έχει παρατηρηθεί από διορατικούς του Θιβέτ και αναφέρεται στην Γνωστική διδασκαλία, ότι από νόμο, εγκλωβίζεται το σύνολο της Ουσίας εκτός από ένα κατώτερο όριο, που ανέρχεται στο 3% και το οποίο και ευτυχώς, δεν μπορεί να εγκλωβιστεί.
Η μέθοδος για το απεγκλωβισμό του 97% Ουσίας, δεν είμαι σίγουρος ότι αφορά το παρόν τόπικ, αλλά αν υπάρχει ενδιαφέρον καλό θα ήταν να το συζητήσουμε αφού εξαντλήσουμε την τεκμηρίωση για την ανάπτυξη του 3% ελεύθερης Ουσίας σε Συνείδηση.
Πληροφοριακά σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε ότι τα Εγώ αποτελούνται από:
1. Σεξουαλική ενέργεια
2. Διανοητική ύλη
3. και φυσικά, Ουσία.
Η γνώση αυτής της πληροφορίας θα μας φανεί χρήσιμη στο μέλλον.
Η ελεύθερη Ουσία με την σειρά της μπορεί να βρίσκεται σε δύο καταστάσεις
1. Σαν παθητική Ουσία
2. Σαν ενεργητική Ουσία
Η πρώτη κατάσταση, είναι η συνηθισμένη κατάσταση, σχεδόν του συνόλου της ανθρωπότητας, η οποία κατέχει μεν, ελεύθερη Ουσία, αλλά Ουσία, τελείως μηχανοποιημένη, παθητική και πλήρως ελεγχόμενη από την εσφαλμένη προσωπικότητα και τις αισθήσεις εξωτερικές ή εσωτερικές. Επίσης και σε αυτήν την κατάσταση η παθητική Ουσία αγνοεί τα πάντα για την ύπαρξη της και τον εαυτό της. Αγνοεί πια είναι, από που προέρχεται, τον σκοπό της, τις ικανότητες της, τις λειτουργίες της, τις αισθήσεις που κατέχει κοκ.
Όμως η ελεύθερη Ουσία μπορεί να αναπτυχθεί με βοήθεια από έξω, σε Ουσία ενεργητική. Όταν αυτό συμβεί τότε η «Ενεργητική» πλέον Ουσία μπορεί με ηθελημένες ταλαιπωρίες και συνειδητές προσπάθειες να μετατραπεί σε Συνείδηση.
Αλλά αυτό που πρέπει να διευκρινίσουμε και να κρατήσουμε προς το παρόν, είναι ότι μόνο από μια ενεργητική Ουσία μπορεί να παραχθεί Συνείδηση.
Η ενεργητική Ουσία, έχει επίγνωση του εαυτού της, των λειτουργιών της, των ικανοτήτων της και επιπλέον πλέον πια ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ – ΚΑΤΑΝΟΕΙ και τέλος ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΕΙ αυξάνοντας έτσι σταδιακά την συνειδητότητα της και προετοιμάζοντας το έδαφος για την οριστική μετατροπή της σε ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
Είναι γνωστό και έχει συζητηθεί πολύ το γεγονός ότι η Ουσία ταυτίζεται – γοητεύεται και κοιμάται. Δεν δεν έχει γίνει το ίδιο όμως για την αντίθετη κατεύθυνση που μπορεί να ακολουθήσει μια ελεύθερη Ουσία και η οποία είναι:
ΥΠΑΡΧΩ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΝΟΜΑΙ – ΚΑΤΑΝΟΩ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩ.
Αυτό αποτελεί τον δρόμο της ελεύθερης Ουσίας προς την Συνείδηση. Δρόμο όμως που αν και είναι αρκετά δύσκολο θα γίνει προσπάθεια να περιγραφεί.
Η παθητική Ουσία πάντα φέρεται και άγεται. Πάντα ταυτίζεται, γοητεύεται και κοιμάται περαιτέρω.
Η ενεργητική Ουσία συνεχώς βιώνει την ύπαρξη της, ΥΠΑΡΧΕΙ όπως λέγεται και όταν υπάρχει εκδηλώνει την ύπαρξη της, δηλαδή λειτουργεί και αυτό σημαίνει ότι κατανοεί. Η κατανόηση είναι μια από της σημαντικότερες λειτουργίες της Ουσίας. Ο πόθος κάθε μαθητευόμενου στην Γνώση είναι στο να φθάσει στο επίπεδο της «κατανόησης».
Σ΄ αυτό το επίπεδο η Ουσία ΥΠΑΡΧΟΝΤΑΣ, έχει διαρκώς επίγνωση του εαυτού της και αντιλαμβάνεται και διακρίνει όχι μόνο ότι δεν είναι η ίδια αλλά μπορεί και να αναγνωρίζει την πραγματικότητα όλων αυτών που δεν είναι.
Πίσω από αυτό κρύβεται αυτή η εσωτερική λειτουργία της Ουσίας που αναφέρεται ως χώνευση εντυπώσεων.
Σ΄ αυτό το σημείο πια ανάπτυξης, αρχίζει η εσωτερική εργασία πάνω στον εαυτό μας, μιας και μόνο από αυτό το σημείο και μετά μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα και σταθερές σχετικά προόδους, στην δημιουργία του εσωτερικού ανθρώπου.
Καινούργια είδη ενέργειας και ύλης παράγονται στον ανθρώπινο οργανισμό δίνοντας την δυνατότητα για περαιτέρω αλχημιστικές μετατροπές και την δημιουργία νέων εσωτερικών πολυδιάστατων συστημάτων και λειτουργιών, που παρέχουν νέες αισθήσεις στην αντιληπτική μηχανή και νέες ικανότητες στον μυημένο.
Η ελεύθερη Ουσία κατέχει πολλαπλές ικανότητες, αισθήσεις, πολλαπλά εργαλεία λειτουργίας.
Όμως για να γίνουν αντιληπτά όλα αυτά από την Ουσία θα πρέπει αυτή να ΥΠΑΡΞΕΙ.
Μια παθητική Ουσία ποτέ από μόνη της δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί. Θα πρέπει να έρθει η πρώτη σπίθα από έξω. Θα πρέπει να λάβει βοήθεια από έξω. Είναι σαν να υπάρχει ένα τεράστιος όγκος από ξύλα που θα μπορούσαν να παράγουν μια τεράστια πυρκαγιά. Όμως ποτέ από μόνα τους δεν θα αναφλέγονταν αν δεν έρχονταν από έξω η πρώτη φλόγα.
Η παθητική Ουσία μπορεί να ενεργοποιηθεί μόνο με εξωτερική βοήθεια. Αυτή η βοήθεια θα μπορούσε να έχει την μορφή συγκεκριμένων πληροφοριών, τρόπους εργασίας αλλά κυρίως διαμορφωμένα περιβάλλοντα τέτοια που να αναγκάζουν την Ουσία να λειτουργεί. Κάτι τέτοιο μπορεί να συναντήσει κανείς στις αυθεντικές μυητικές σχολές ή σε κάποια μοναστήρια και ναούς.
Τι σημαίνει όμως ΥΠΑΡΧΩ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΝΟΜΑΙ, τι ΒΙΩΝΩ και τι ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩ; Και πως επιτυγχάνονται όλα αυτά;
Όλα αυτά θα απαντηθούν στα επόμενα μηνύματα μου.

Edited by - SOLIM on 17/06/2009 14:33:18

Edited by - SOLIM on 17/06/2009 14:36:01