SOLIM
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Έχοντας μελετήσει την Γνωστική διδασκαλία αλλά και έχοντας Γνώση πάνω στα σχετικά θέματα διατύπωσα την άποψη ότι φράσεις όπως αυτές:
«Η ΟΥΣΙΑ είναι μοριακή• η ουσία, το φάντασμα του νεκρού, ζει κανονικά στο μοριακό κόσμο.»
«Η Μοριακή Περιοχή είναι η περιοχή του Παραδείσου.»
«Σε απουσία του Εγώ, οι Ουσίες ευημερούν ευτυχισμένες στον Παράδεισο.»
«0 Παράδεισος όντας μοριακός..»
«Αυτό δεν σημαίνει ότι οι απενσαρκωμένοι δεν χαίρονται το ύπαιθρο ή τα τοπία στον Παράδεισο.»
«Η ζωή στον Παράδεισο θάταν καλύτερη αν ο απενσαρκωμένος δεν έκανε προβολή στο Μοριακό Κόσμο του δικού του σκηνικού»
Περιέχουν λάθη και μάλιστα αν θέλετε απομακρύνονται από την Γνωστική διδασκαλία. Έδωσα δε μια εξήγηση για το παράδοξο του γεγονότος ότι αυτά έχουν γραφεί από τον Δάσκαλο Σαμαέλ, η οποία ήταν ότι γράφηκαν σε πρώιμα στάδια της ανάπτυξης Του. Όπως και να έχει όμως νομίζω ότι τελικά από τον ίδιο το Δάσκαλο Σαμαέλ έχει δοθεί με ακρίβεια ο χάρτης του Σύμπαντος. Μελετήστε το σύνολο των βιβλίων του και θα διαπιστώσετε την αλήθεια των γραφόμενων μου.
Έγραψα:
«… λέγεται ότι τα βιβλία του Δ. Σαμαέλ: Η Επαναστατική Ψυχολογία, Η μεγάλη Ανταρσία, Τα Τρία Βουνά, Το μυστήριο της Χρυσής Ανθησης και ο Τέλειος Γάμος είναι τα μόνα που θα μπορούσαμε να εμπιστευτούμε μιας και έχουν είτε γραφεί με 100% Συνείδηση είτε έχουν διορθωθεί.»
Νομίζω ότι ήμουν μαθηματικός στην έκφραση.
Επίσης θέλω να εκφράσω την άποψη ότι τους ανθρώπους υπάρχουν πολλά που θα μπορούσαν να τους διαιρούν και συνήθως αυτά είναι ταμπέλες που κρεμούν μπροστά τους και γράφουν: Εγώ είμαι αυτό, εγώ ανήκω εκεί, κλπ
Όμως όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν τίποτα με αυτό που ονομάζεται Συνείδηση, και του οποίου η ανάπτυξη μ΄ ενδιαφέρει και είναι και το θέμα της παρούσας συζήτησης.
Τέλος αν διαμόρφωσα τους πίνακες με το σχέδιο της δομής του Σύμπαντος έγινε με σκοπό να γίνει πιο εύκολα αντιληπτή η θέση της Ουσίας στην Δημιουργία.
Φίλε «ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ» με τις απόψεις σου για τις διαστάσεις και τις πνευματικές αρχές, εν πολλοίς δεν διαφωνούμε. Όμως κάποιες διευκρινήσεις θα γίνουν μόλις βρεθεί ο χρόνος γι΄ αυτό.
Edited by - SOLIM on 04/06/2009 15:26:02
Επι την ευκαιρία μια και το αναφέρουμε λέγεται ότι τα βιβλία του Δ. Σαμαέλ: Η Επαναστατική Ψυχολογία, Η μεγάλη Ανταρσία, Τα Τρία Βουνά, Το μυστήριο της Χρυσής Ανθησης και ο Τέλειος Γάμος είναι τα μόνα που θα μπορούσαμε να εμπιστευτούμε μιας και έχουν ειτε γραφεί με 100% Συνείδηση είτε έχουν διορθωθεί.
Γυρνώντας στο θέμα μας παραθέτω τον παρακάτω πίνακα που έχω την άποψη ότι τοποθετεί σωστά αυτό το θέμα των περιοχών και κόσμων του Σύμπαντος.
Edited by - SOLIM on 04/06/2009 09:21:53
"Ξέρεις Δ... είναι θέμα πέντε μηνών και θα παίζω το αστρικό στα δάκτυλα....."
Αλλά σήμερα γνωρίζω ότι όλα απαιτούν τον χρόνο τους, και τον Δρόμο τώρα τον περπατώ και τον μαθαίνω, οπότε δεν είναι δυνατόν να γνωρίζω αυτούς τους χρόνους.
Άλεξ οτιδήποτε δεν είναι Ουσία χρησιμεύει στην Ουσία για να διευκρινίζει τον εαυτό της.
Αν αυτή η διευκρίνηση έχει διάρκεια παράγει ένα πολύ ιδιαίτερο είδος ενέργειας που ονομάζεται "Συνειδησιακή ενέργεια" Όταν αυτή η ενέργεια παράγεται αλλά και δεν καταναλώνεται, εμποτίζει την Ουσία και αλλάζει την δόνηση της.
Όταν όμως οι δονήσεις φτάσουν και ξεπεράσουν ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο αλλάζουν την ποιότητα της Ουσίας από Ουσία σε ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
Η συνειδησιακή ενέργεια είναι το καύσιμο για την Ουσία για τα διάφορα ταξίδια της στους εσωτερικούς κόσμους. Όσο έχεις βενζίνα πας, όταν τελειώσει σταματάς και τότε συνεχίζεις μόνο όταν ξαναγεμίσεις.
Για το ταξίδι μέχρι τον Αιτιατό Κόσμο, που αποτελεί τον αυθεντικό διαλογισμό απαιτούνται τεράστια αποθέματα συνειδησιακής ενέργειας τα οποία δεν είναι δυνατόν να παραχθούν από τις εντυπώσεις του Φυσικού Κόσμου.
Το τέχνασμα εδώ είναι να βάζεις «βενζίνα» από κόσμο σε κόσμο και να την ξοδεύεις με σοφία μόνο για το ταξίδι.
Εδώ λοιπόν υπάρχουν δύο παράμετροι που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και να εξασκηθούμε σαν Ουσίες ώστε να τους χειριζόμαστε προς όφελος μας.
1. Πως πρακτικά παράγεται η συνειδησιακή ενέργεια σε όλους τους κόσμους
2. και πως αυτή δεν σπαταλιέται σε ανώφελες δράσεις.
συγνώμη αν αυτά που έγραψα είναι κάπως σαν επανάληψη προηγούμενων λεχθέντων αλλά δεν είχα αντιληφθεί ότι υπάρχει και δεύτερη σελίδα στην παρούσα συζήτηση.
Το 3% της Ουσίας που αναφέρεις είναι αυτό το οποίο πραγματικά είσαι. Αυτό σου δίνει την αίσθηση της ατομικότητας, την αίσθηση ότι είσαι και υπάρχεις. Τώρα το που είναι; εξαρτάται από την ποιότητα σου και την τον χρόνο που βρίσκεσαι.
Αλλά ας πάω λίγο πιο πριν. Δεν έχει αξία να σου πω που νοιώθω την ύπαρξη μου ή που νοιώθω αυτήν την στιγμή ότι υπάρχω, αλλά είναι σημαντικό εσύ να αντιληφθείς το που υπάρχεις. Όχι κάποια στιγμή στο μέλλον αλλά τώρα αυτή την στιγμή. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΣΟΥ. Γιατί τότε θα μπορείς αφού το κάνεις για μια πρώτη φορά να το επαναλαμβάνεις κτίζοντας έτσι αυτό που λέγεται ανάμνηση εαυτού. Μπορούμε να θυμόμαστε μόνο κάτι που έχουμε γνωρίσει.
Πάμε λοιπόν να βρούμε τον εαυτό σου.
Πρόσεξε τα πόδια σου........
τις γάμπες σου .....
τους μηρούς σου .....
την μέση σου ......
τους όμους σου ........
τα αυτιά σου .......
τα μάτια σου ........
...............
...............
όλα αυτά είναι "τα δικά" ΣΟΥ, ΕΣΥ που είσαι;
που νοιώθεις ότι υπάρχεις και από εκεί αντιλαμβάνεσαι πχ τα μάτια σου;
Ξαναλέω είναι πολύ σημαντικό για μια πρώτη φορά να αντιληφθείς την ύπαρξη σου, την Ουσία σου, το 3%, την ίδια την αντίληψη.
Διάβασε νοητικά: Κ α λ η μ έ ρ α ...... Κ α λ η μ έ ρ α ......
Κ α λ η μ έ ρ α ...... Κ α λ η μ έ ρ α ......
Ωραία ακούς μια φωνή μέσα στο κεφάλι σου που λέει: "Κ α λ η μ έ ρ α ......;;;"
Αυτή η φωνή είναι ο νους....
Ποιος ακούει όμως τον νου;
Ποιος;
Αυτό είναι το 3%, η Ουσία σου, ΕΣΥ.
Ελπίζω να σε βοήθησα έστω μέσω αυτού του μέσου που διαθέτουμε να βρεις τον εαυτό σου, αυτό που πραγματικά είσαι.
Τώρα για το που βρίσκεται η Ουσία συνήθως και γενικότερα; Γενικά η Ουσία έχει ελευθερία. Μπορεί να είναι μέσα στο φυσικό σώμα. Μπορεί να μετακινείται μέσα σε αυτό. Μπορεί επίσης και έτσι γίνεται, όταν το φυσικό σώμα βυθίζεται στον ύπνο, να βγαίνει από αυτό και να ταξιδεύει σε άλλους κόσμους και διαστάσεις.
Η Ουσία γενικά, ανάλογα με το πόσο ενεργητική είναι και το πόσο συνειδησιακή ενέργεια έχει, μπορεί να επισκεφτεί ανώτερες αλλά και κατώτερες διαστάσεις. Μπορεί να επισκεφτεί ανώτερους κόσμους.
Τέλος αν καταφέρει και επιστρέψει στον κόσμο που ανήκει, δηλαδή τον Αιτιατό, τότε η δόνηση της αλλάζει σε τέτοιο βαθμό μετατρεπόμενη σε αυτό που ονομάζεται με τον όρο "ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ".
Αν και ομολογείς ότι έχεις επιλέξει να ασχολείσαι αυτή την περίοδο με άλλα ελαττώματά σου, κι όχι με το να ελέγχεις την πολυλογία σου (πια ελαττώματα κρύβονται πίσω από αυτήν;) εγώ θα σου ομολογήσω ότι παρατηρώντας διαχρονικά τα μηνύματα σου βλέπω σημαντικές αλλαγές. Ειδικά τον τελευταίο καιρό. Είναι όντως πιο λιτά και Ουσιαστικά.
Είναι δε χαρακτηριστικό του Μύστη της δεξιάς ατραπού να μελετά τα ελαττώματα του με σκοπό να τα κατανοεί και να τα εξαλείφει του δε
"Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ"
ΜΙΑ ΜΕΛΕΤΗ - ΕΡΕΥΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΚΟΙΜΑΤΑΙ, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟ.
ΜΙΑ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ΠΟΥ ΦΘΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
Νομίζω λοιπόν ότι θα σας ενδιέφερε το Pathfinder club 'Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ'.
Μπορείτε να το δείτε στη διεύθυνση:
http://clubs.pathfinder.gr/LUCID_DREAMING
όπου μπορείτε να γίνετε και μέλος αν θέλετε!
Η Ανέλιξη της Ψυχής απαιτεί την μελέτη μιας πανάρχαιας επιστήμης, μιας επιστήμης που μας επιτρέπει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας αλλά και που αναδεικνύει δυνατότητες γνωριμίας ενός σύμπαντος που μέχρι σήμερα αγνοούμε. Αναφέρομαι στην μελέτη της ψυχολογίας. Αλλά μιας ψυχολογίας πολύ διαφορετικής από κάθε τι άλλο πού ίσως γνωρίζουμε μ' αυτό το όνομα.
Κατ' αρχήν πρέπει να ειπωθεί ότι, στην πραγματικότητα, ποτέ στην ιστορία η ψυχολογία δε βρέθηκε σ΄ ένα τόσο χαμηλό επίπεδο, όσο στη σημερινή εποχή. Έχει χάσει κάθε επαφή με την πηγή της και το νόημα της, έτσι ώστε τώρα είναι δύσκολο ακόμα και να προσδιορίσει κανείς τον όρο ψυχολογία: δηλαδή να πει τι είναι η ψυχολογία και τι μελετά. Και αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρξαν τόσες πολλές ψυχολογικές θεωρίες, ούτε τόσα ψυχολογικά συγγράμματα.
Η ψυχολογία αποκαλείται μερικές φορές νέα επιστήμη, εντελώς λανθασμένα. Η Ψυχολογία, είναι ίσως, η αρχαιότερη επιστήμη και δυστυχώς, στα πιο ουσιώδη χαρακτηριστικά της, μια λησμονημένη επιστήμη.
Για να κατανοήσει κανείς πως μπορεί να οριστεί η ψυχολογία, είναι απαραίτητο να αντιληφτεί ότι η ψυχολογία, με εξαίρεση την σύγχρονη εποχή, δεν έχει ποτέ εμφανιστεί με το όνομα της. Για τον έναν ή τον άλλο λόγο η ψυχολογία ήταν πάντα ύποπτη για λανθασμένες ή ανατρεπτικές τάσεις, θρησκευτικές, πολιτικές ή ηθικές και ήταν υποχρεωμένη να χρησιμοποιεί διάφορες μεταμφιέσεις.
Για χιλιάδες χρόνια, η ψυχολογία υπήρχε με το όνομα φιλοσοφία. Στις Ινδίες, όλοι οι τύποι Γιόγκα, που ουσιαστικά είναι ψυχολογία, θεωρούνται ένα από τα έξι συστήματα φιλοσοφίας. Οι διδασκαλίες των Σούφι, που πάλι είναι κυρίως ψυχολογικές, θεωρούνται εν μέρει θρησκευτικές και εν μέρει μεταφυσικές. Στην Ευρώπη, ακόμα πολύ πρόσφατα, στις τελευταίες δεκαετίες του δέκατου ένατου αιώνα, πολλές εργασίες στην ψυχολογία λογίζονταν φιλοσοφία. Και παρά το γεγονός ότι όλες σχεδόν οι υποδιαιρέσεις της φιλοσοφίας, όπως η λογική, η θεωρία της γνώσης, η ηθική, η αισθητική, αναφέρονται στη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου και των αισθήσεων, η ψυχολογία θεωρούνταν κατώτερη από τη φιλοσοφία και ότι είχε σχέση μόνο με τις χαμηλότερες και πιο ευτελείς πλευρές της ανθρώπινης φύσης.
Παράλληλα με την ύπαρξη της πίσω από το όνομα της φιλοσοφίας, η ψυχολογία υπήρχε ακόμη παλαιότερα, συνδεδεμένη με τη μια ή την άλλη θρησκεία. Αυτό δεν σημαίνει ότι θρησκεία και ψυχολογία ήταν ποτέ ταυτόσημες ή ότι η σχέση μεταξύ τους αναγνωριζόταν. Όμως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σχεδόν όλες οι γνωστές θρησκείες —με εξαίρεση ίσως κάποιες σύγχρονες ψευδοθρησκείες — ανέπτυξαν κάποιο είδος ψυχολογικής διδασκαλίας πού συχνά συνδεόταν με μια ορισμένη πρακτική, Έτσι ώστε η μελέτη της θρησκείας, πολύ συχνά, περιείχε και τη μελέτη της ψυχολογίας.
Για παράδειγμα, υπάρχουν πολλές θαυμάσιες ψυχολογικές εργασίες στην καθαρά ορθόδοξη θρησκευτική φιλολογία διαφόρων χωρών και εποχών. Στα πρώτα χρόνια της Χριστιανοσύνης π.χ., υπήρχε μια συλλογή βιβλίων διαφόρων συγγραφέων με το γενικό όνομα Φιλοκαλία, που σήμερα χρησιμοποιείται από την Ανατολική Εκκλησία κυρίως για την καθοδήγηση των μοναχών.
Στις εποχές που η ψυχολογία ήταν συνδεδεμένη με τη φιλοσοφία και τη θρησκεία υπήρχε επίσης και με τη μορφή της Τέχνης. Η Ποίηση, το Δράμα, η Γλυπτική, ο Χορός, ακόμη και η Αρχιτεκτονική ήταν τα μέσα για τη μεταβίβαση ψυχολογικών γνώσεων. Οι Γοτθικοί Καθεδρικοί Ναοί π.χ., στην κεντρική τους ιδέα, ήταν έργα ψυχολογίας.
Στην αρχαιότητα πριν η φιλοσοφία, η θρησκεία και η τέχνη πάρουν τις ξεχωριστές τους μορφές όπως τις ξέρουμε σήμερα, η ψυχολογία υπήρχε με τη μορφή Μυστηρίων, όπως αυτά της Αιγύπτου και της Αρχαίας Ελλάδας.
Αργότερα, μετά την εξαφάνιση των Μυστηρίων, η ψυχολογία εμφανίστηκε με τη μορφή Συμβολικών Διδασκαλιών, που άλλοτε συνδέονταν με τη θρησκεία της εποχής και άλλοτε όχι, όπως η Αστρολογία, η Αλχημεία, η Μαγεία και οι πιο σύγχρονες όπως πχ ο Τεκτονισμός, ο εσωτερισμός, η θεοσοφία ή σε μια πιο πλήρη μορφή στην σύγχρονη Παγκόσμια Γνωστική Κίνηση.
Είναι ανάγκη να σημειωθεί εδώ ότι όλα τα ψυχολογικά συστήματα και δόγματα, τόσον αυτά που υπάρχουν ή υπήρχαν φανερά όσο και αυτά που ήταν κρυμμένα και μεταμφιεσμένα, μπορούν να διαιρεθούν σε δύο κύριες κατηγορίες.
Πρώτο : Συστήματα που μελετούν τον άνθρωπο όπως τον βρίσκουν ή έτσι όπως υποθέτουν ή φαντάζονται ότι είναι. Η σύγχρονη «επιστημονική» ψυχολογία, ή ότι είναι γνωστό μ' αυτό το όνομα, ανήκει σε αυτήν την κατηγορία.
Δεύτερο: Συστήματα που μελετούν τον άνθρωπο όχι από την άποψη του τι είναι ή τι φαίνεται να είναι, αλλά του τι μπορεί να γίνει, δηλ. από την άποψη της δυνατότητας του για ανάπτυξη.
Αυτά τα τελευταία συστήματα είναι στην πραγματικότητα τα αυθεντικά ή εν πάση περιπτώσει, τα αρχαιότερα και μόνον αυτά μπορούν να εξηγήσουν τη λησμονημένη πηγή και το νόημα της ψυχολογίας.
Όταν κατανοήσουμε τη σημασία της μελέτης του ανθρώπου από την άποψη της δυνατότητας του για ανάπτυξη, θα κατανοήσουμε ότι η πρώτη απάντηση στην ερώτηση:
Τι είναι ψυχολογία;
θα ήταν ότι ψυχολογία είναι η μελέτη των αρχών, νόμων και γεγονότων που διέπουν τη δυνατή ανάπτυξη του άνθρωπου.
Προτείνεται δε η ενασχόληση με την ψυχολογία μόνο από αυτή της, την άποψη.
Όμως προκύπτουν ερωτήσεις και η πρώτη μας ερώτηση θα είναι:
τι σημαίνει ανάπτυξη του άνθρωπου;
και η δεύτερη:
υπάρχουν ειδικές συνθήκες απαραίτητες για αυτήν;
Όσον άφορα τις συνηθισμένες, σύγχρονες απόψεις για την προέλευση του ανθρώπου και την προγενέστερη εξέλιξη του, πρέπει να πω αμέσως ότι δεν είναι δυνατόν να γίνουν αποδεχτές. Πρέπει να αντιληφτούμε ότι δε γνωρίζουμε τίποτα για την προέλευση του ανθρώπου και ότι δεν έχουμε καμιά απόδειξη για τη φυσική η διανοητική εξέλιξη του.
Αντίθετα, αν εξετάσουμε την Ιστορική ανθρωπότητα, δηλαδή την ανθρωπότητα για δέκα ή δέκα πέντε χιλιάδες χρόνια, μπορούμε να βρούμε αλάθητα σημάδια ενός ανώτερου τύπου άνθρωπου, που η παρουσία του μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία αρχαίων Μνημείων, που η σύγχρονη ανθρωπότητα δεν μπορεί να επαναλάβει ή να μιμηθεί.
Όσο για τον προϊστορικό άνθρωπο, ή πλάσματα, παρόμοια στην εμφάνιση με τον άνθρωπο και ταυτόχρονα πολύ διαφορετικά από αυτόν, που τα οστά τους μερικές φορές βρίσκονται σε στρώματα της περιόδου των παγετώνων ή ακόμη παλαιοτέρων, μπορούμε να δεχτούμε την αρκετά πιθανή άποψη ότι αυτά τα οστά ανήκουν σε κάποιο ον, τελείως διαφορετικό από τον άνθρωπο, που έχει προ πολλού εκλείψει.
Αρνούμενοι την προηγούμενη εξέλιξη του άνθρωπου, πρέπει να αρνηθούμε κάθε δυνατότητα μελλοντικής εξέλιξης του σε κάτι διαφορετικό, μ η χ α ν ι κ ά, με άλλα λόγια εξέλιξης που συντελείται αφ΄ εαυτού της, σύμφωνα με τους νόμους της κληρονομικότητας και επιλογής, χωρίς συνειδητές προσπάθειες του ανθρώπου και χωρίς κατανόηση της δυνατότητας του για ανάπτυξη.
Ένα είναι σίγουρο ότι η εξέλιξη έχει δύο κατευθύνσεις: την ανοδική και την καθοδική και πάντα η μια διαδέχεται την άλλη διαμορφώνοντας ένα κύκλο. Κανένας δεν απελευθερώθηκε με του νόμους της εξέλιξης. Όλοι φθάνουν μέχρι ένα πολύ καθορισμένο σημείο και μετά οι δυνάμεις της καθοδικής εξέλιξης μπαίνουν σε δράση. Η εντροπία κυριαρχεί και ο εκφυλισμός είναι αναπόφευκτος.
Η θεμελιακή μας ιδέα είναι ότι ο άνθρωπος, έτσι όπως τον ξέρουμε, δεν είναι ένα πλήρες ον, ότι η φύση τον αναπτύσσει μόνο μέχρις ενός ορισμένου σημείου και τότε τον εγκαταλείπει, είτε για να αναπτυχθεί παραπέρα με τις δικές του προσπάθειες και επινοήσεις ή για να ζήσει και να πεθάνει έτσι όπως γεννήθηκε ή να εκφυλιστεί και να χάσει την ικανότητα για ανάπτυξη.
Ανάπτυξη του άνθρωπου σε αυτή την περίπτωση θα σημαίνει ανάπτυξη ορισμένων εσωτερικών ιδιοτήτων και χαρακτηριστικών, που συνήθως παραμένουν υπανάπτυκτα και που δεν μπορούν ν΄ αναπτυχτούν αφ' εαυτού τους.
Η πείρα και η παρατήρηση δείχνουν ότι αυτή η ανάπτυξη είναι δυνατή μόνο κάτω από ορισμένες συγκεκριμένες συνθήκες, με προσπάθειες καθορισμένου είδους από τον ίδιο τον άνθρωπο και με αρκετή βοήθεια από αυτούς που άρχισαν παρόμοια εργασία πριν και έχουν ήδη επιτύχει έναν ορισμένο βαθμό ανάπτυξης, ή τουλάχιστο μια ορισμένη γνώση των μεθόδων.
Πρέπει να ξεκινήσουμε με την ιδέα ότι χωρίς προσπάθειες η ανάπτυξη είναι αδύνατη, χωρίς βοήθεια είναι επίσης αδύνατη.
Μετά από αυτό πρέπει να καταλάβουμε ότι, κατά την πορεία του προς την ανάπτυξη, ο άνθρωπος πρέπει να γίνει διαφορετικό ον και πρέπει να μάθουμε και να καταλάβουμε με ποια έννοια και προς ποια κατεύθυνση πρέπει να γίνει διαφορετικό ον, μ' άλλα λόγια, τί σημαίνει διαφορετικό ον.
Στη συνέχεια πρέπει να καταλάβουμε ότι ό λ ο ι οι άνθρωποι δεν μπορούν ν' αναπτυχτούν και να γίνουν διαφορετικά όντα. Η ανάπτυξη είναι θέμα προσωπικών προσπαθειών και αναφορικά προς τη μάζα της ανθρωπότητας αποτελεί σπάνια εξαίρεση. Μπορεί να φαίνεται παράξενο, πρέπει όμως να αντιληφτούμε ότι η ανάπτυξη δεν είναι απλώς σπάνια, άλλα γίνεται όλο και σπανιότερη.
Πολλές ερωτήσεις φυσικά δημιουργούνται από τις παραπάνω δηλώσεις:
Τι σημαίνει ότι κατά την πορεία προς την ανάπτυξη ο άνθρωπος πρέπει να γίνει διαφορετικό ον;
Τι σημαίνει διαφορετικό ον;
Ποιες εσωτερικές ιδιότητες και χαρακτηριστικά θ' αναπτυχθούν στον άνθρωπο και πως μπορεί να γίνει αυτό;
Γιατί δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι ν΄ αναπτυχθούν και να γίνουν διαφορετικά όντα;
Γιατί τέτοια αδικία;
Πολλές και ουσιαστικές ερωτήσεις γι΄ αυτό θα πρότεινα να δοθούν οι απαντήσεις στο επόμενο μήνυμα μου.
Φίλες και φίλοι έχω την άποψη ότι οι συμμετέχοντες σ΄ αυτή την συζήτηση έχουν ξεκινήσει ένα πολύ μακρινό ταξίδι. Ένα ταξίδι που οδηγεί στην αλήθεια του εαυτού μας και του κόσμου. Όμως η Αλήθεια δεν είναι θέμα να δεχθεί κανείς κάτι ή να το απορρίψει. Η αλήθεια είναι θέμα να δοκιμάσει κανείς να το ζήσει να το κατανοήσει. Όταν όλοι μας θα έχουμε καταλάβει απόλυτα και σ΄ όλα τα νοητικά επίπεδα πόσο σοβαρή είναι η μελέτη του ανθρώπου από την νέα άποψη της επανάσταση της συνείδησης, θα καταλάβουμε ότι η ψυχολογία είναι η μελέτη των αρχών των νόμων και των γεγονότων που σχετίζονται εσωτερικά με την ριζική και οριστική αλλαγή του ατόμου.
Η διανόηση δεν μπορεί ποτέ να είναι καθαρά μηχανική λειτουργία. Η διανόηση είναι η ικανότητα να δεχτούμε άμεσα την Ουσία, το πραγματικό, αυτό που πραγματικά Είναι.
Σ Υ Ν Ε Χ Ι Ζ Ε Τ Α Ι . . . . . . .
Edited by - SOLIM on 24/07/2009 10:53:15
Μάλιστα δε, θα γίνει μια προσπάθεια, όσο αναπτύσσεται το θέμα, για περισσότερη πρακτικότητα και αμεσότητα, ώστε όχι στο μακρινό μέλλον, αλλά εδώ και τώρα, όποιος εφαρμόσει αυτά που θα αναφέρονται να βιώνει αυτό που γενικότερα ονομάζεται σαν "ξύπνημα".
1. Εγκλωβισμένη σε ψυχικά ακόλουθα τα οποία προσωποποιούν ελαττώματα, τα εγώ δηλαδή της ψυχολογίας και
2. Ελεύθερη Ουσία.
Η εγκλωβισμένη Ουσία δεν μπορεί από μόνη της να κάνει τίποτα. Αγνοεί την ύπαρξη της, την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, αγνοεί τα πάντα…….
Η εγκλωβισμένη Ουσία, απεγκλωβίζεται είτε με ηθελημένες δράσεις του ελεύθερου ποσοστού είτε με τον «δεύτερο θάνατο», στον πυθμένα των παραδιαστάσεων του πλανήτη.
Έχει παρατηρηθεί από διορατικούς του Θιβέτ και αναφέρεται στην Γνωστική διδασκαλία, ότι από νόμο, εγκλωβίζεται το σύνολο της Ουσίας εκτός από ένα κατώτερο όριο, που ανέρχεται στο 3% και το οποίο και ευτυχώς, δεν μπορεί να εγκλωβιστεί.
Η μέθοδος για το απεγκλωβισμό του 97% Ουσίας, δεν είμαι σίγουρος ότι αφορά το παρόν τόπικ, αλλά αν υπάρχει ενδιαφέρον καλό θα ήταν να το συζητήσουμε αφού εξαντλήσουμε την τεκμηρίωση για την ανάπτυξη του 3% ελεύθερης Ουσίας σε Συνείδηση.
Πληροφοριακά σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε ότι τα Εγώ αποτελούνται από:
1. Σεξουαλική ενέργεια
2. Διανοητική ύλη
3. και φυσικά, Ουσία.
Η γνώση αυτής της πληροφορίας θα μας φανεί χρήσιμη στο μέλλον.
Η ελεύθερη Ουσία με την σειρά της μπορεί να βρίσκεται σε δύο καταστάσεις
1. Σαν παθητική Ουσία
2. Σαν ενεργητική Ουσία
Η πρώτη κατάσταση, είναι η συνηθισμένη κατάσταση, σχεδόν του συνόλου της ανθρωπότητας, η οποία κατέχει μεν, ελεύθερη Ουσία, αλλά Ουσία, τελείως μηχανοποιημένη, παθητική και πλήρως ελεγχόμενη από την εσφαλμένη προσωπικότητα και τις αισθήσεις εξωτερικές ή εσωτερικές. Επίσης και σε αυτήν την κατάσταση η παθητική Ουσία αγνοεί τα πάντα για την ύπαρξη της και τον εαυτό της. Αγνοεί πια είναι, από που προέρχεται, τον σκοπό της, τις ικανότητες της, τις λειτουργίες της, τις αισθήσεις που κατέχει κοκ.
Όμως η ελεύθερη Ουσία μπορεί να αναπτυχθεί με βοήθεια από έξω, σε Ουσία ενεργητική. Όταν αυτό συμβεί τότε η «Ενεργητική» πλέον Ουσία μπορεί με ηθελημένες ταλαιπωρίες και συνειδητές προσπάθειες να μετατραπεί σε Συνείδηση.
Αλλά αυτό που πρέπει να διευκρινίσουμε και να κρατήσουμε προς το παρόν, είναι ότι μόνο από μια ενεργητική Ουσία μπορεί να παραχθεί Συνείδηση.
Η ενεργητική Ουσία, έχει επίγνωση του εαυτού της, των λειτουργιών της, των ικανοτήτων της και επιπλέον πλέον πια ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ – ΚΑΤΑΝΟΕΙ και τέλος ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΕΙ αυξάνοντας έτσι σταδιακά την συνειδητότητα της και προετοιμάζοντας το έδαφος για την οριστική μετατροπή της σε ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
Είναι γνωστό και έχει συζητηθεί πολύ το γεγονός ότι η Ουσία ταυτίζεται – γοητεύεται και κοιμάται. Δεν δεν έχει γίνει το ίδιο όμως για την αντίθετη κατεύθυνση που μπορεί να ακολουθήσει μια ελεύθερη Ουσία και η οποία είναι:
ΥΠΑΡΧΩ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΝΟΜΑΙ – ΚΑΤΑΝΟΩ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩ.
Αυτό αποτελεί τον δρόμο της ελεύθερης Ουσίας προς την Συνείδηση. Δρόμο όμως που αν και είναι αρκετά δύσκολο θα γίνει προσπάθεια να περιγραφεί.
Η παθητική Ουσία πάντα φέρεται και άγεται. Πάντα ταυτίζεται, γοητεύεται και κοιμάται περαιτέρω.
Η ενεργητική Ουσία συνεχώς βιώνει την ύπαρξη της, ΥΠΑΡΧΕΙ όπως λέγεται και όταν υπάρχει εκδηλώνει την ύπαρξη της, δηλαδή λειτουργεί και αυτό σημαίνει ότι κατανοεί. Η κατανόηση είναι μια από της σημαντικότερες λειτουργίες της Ουσίας. Ο πόθος κάθε μαθητευόμενου στην Γνώση είναι στο να φθάσει στο επίπεδο της «κατανόησης».
Σ΄ αυτό το επίπεδο η Ουσία ΥΠΑΡΧΟΝΤΑΣ, έχει διαρκώς επίγνωση του εαυτού της και αντιλαμβάνεται και διακρίνει όχι μόνο ότι δεν είναι η ίδια αλλά μπορεί και να αναγνωρίζει την πραγματικότητα όλων αυτών που δεν είναι.
Πίσω από αυτό κρύβεται αυτή η εσωτερική λειτουργία της Ουσίας που αναφέρεται ως χώνευση εντυπώσεων.
Σ΄ αυτό το σημείο πια ανάπτυξης, αρχίζει η εσωτερική εργασία πάνω στον εαυτό μας, μιας και μόνο από αυτό το σημείο και μετά μπορούμε να έχουμε αποτελέσματα και σταθερές σχετικά προόδους, στην δημιουργία του εσωτερικού ανθρώπου.
Καινούργια είδη ενέργειας και ύλης παράγονται στον ανθρώπινο οργανισμό δίνοντας την δυνατότητα για περαιτέρω αλχημιστικές μετατροπές και την δημιουργία νέων εσωτερικών πολυδιάστατων συστημάτων και λειτουργιών, που παρέχουν νέες αισθήσεις στην αντιληπτική μηχανή και νέες ικανότητες στον μυημένο.
Η ελεύθερη Ουσία κατέχει πολλαπλές ικανότητες, αισθήσεις, πολλαπλά εργαλεία λειτουργίας.
Όμως για να γίνουν αντιληπτά όλα αυτά από την Ουσία θα πρέπει αυτή να ΥΠΑΡΞΕΙ.
Μια παθητική Ουσία ποτέ από μόνη της δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί. Θα πρέπει να έρθει η πρώτη σπίθα από έξω. Θα πρέπει να λάβει βοήθεια από έξω. Είναι σαν να υπάρχει ένα τεράστιος όγκος από ξύλα που θα μπορούσαν να παράγουν μια τεράστια πυρκαγιά. Όμως ποτέ από μόνα τους δεν θα αναφλέγονταν αν δεν έρχονταν από έξω η πρώτη φλόγα.
Η παθητική Ουσία μπορεί να ενεργοποιηθεί μόνο με εξωτερική βοήθεια. Αυτή η βοήθεια θα μπορούσε να έχει την μορφή συγκεκριμένων πληροφοριών, τρόπους εργασίας αλλά κυρίως διαμορφωμένα περιβάλλοντα τέτοια που να αναγκάζουν την Ουσία να λειτουργεί. Κάτι τέτοιο μπορεί να συναντήσει κανείς στις αυθεντικές μυητικές σχολές ή σε κάποια μοναστήρια και ναούς.
Τι σημαίνει όμως ΥΠΑΡΧΩ ΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΝΟΜΑΙ, τι ΒΙΩΝΩ και τι ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩ; Και πως επιτυγχάνονται όλα αυτά;
Όλα αυτά θα απαντηθούν στα επόμενα μηνύματα μου.
Edited by - SOLIM on 17/06/2009 14:33:18
Edited by - SOLIM on 17/06/2009 14:36:01
Ένα από αυτά αφορά την ανάπτυξη της συνειδητότητας στην αντίληψη ή Ουσία και αν είναι δυνατόν η δημιουργία συνείδησης.
Για μένα υπάρχουν τρεις όροι και συγχωρέσε με αγαπητέ Δ. αν αναφέρομαι πάλι σε όρους, αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Οι όροι, οι λέξεις είναι οχήματα ιδεών και αν δεν προέρχονται από κοινές αντιλήψεις χρήζουν επεξηγήσεων.
Υπάρχει λοιπόν ο όρος Ουσία. Ουσία ή αντίληψη σχεδόν ταυτίζονται μιας και η βασικότερη λειτουργία της Ουσίας είναι η αντίληψη.
Όπως όλα στο Σύμπαν έτσι και η Ουσία δονείται. Όμως η συχνότητα των δονήσεων της ποικίλει. Άλλη η δόνηση της Ουσίας όταν είναι εγκλωβισμένη μέσα σε κάποιο εγώ, άλλη η δόνηση της ελεύθερης Ουσίας και επίσης άλλη η συχνότητα δόνησης μιας παθητικής από μιας ενεργητικής Ουσίας.
Όσο μικρότερη συχνότητα δόνησης στην Ουσία τόσο μικρότερη αντιληπτικότητα εκδηλώνεται. Όσο αυξάνουν οι δονήσεις τόσο αυξάνει και η αντιληπτικότητα αλλά μέχρι ένα πολύ καθορισμένο σημείο και εδώ πλησιάσαμε στο σημείο που πρέπει να μιλήσουμε για την Συνείδηση.
Φανταστείτε ένα δοχείο με νερό το οποίο έχουμε τοποθετήσει πάνω σε φωτιά. Το υγρό ζεστένεται και οι δονήσεις των μορίων του αυξάνουν αλλά δεν αλλάζει ποιότητα. Αν μιλήσουμε από την οπτική των ενεργειών θα λέγαμε ότι αυξάνει η ενέργεια του, μιας και αποθηκεύει θερμική ενέργεια αλλά όπως είπαμε δεν αλλάζει η κατάσταση του, παραμένει υγρό, έως ένα πολύ καθορισμένο σημείο όταν δηλαδή φθάσει η θερμοκρασία του τους 100 βαθμούς. Από το σημείο αυτό και μετά αλλάζει η κατάσταση του και από υγρό μετατρέπεται σε αέριο.
Έχω την άποψη λοιπόν ότι παρόμοια συμβαίνει και με την Ουσία. Μπορεί να αυξάνει η συχνότητα δόνησης της μέχρι ένα σημείο στο οποίο πια η Ουσία αλλάζει χαρακτηριστικά τελείως και μετατρέπεται σε αυτό που ονομάζουμε με τον όρο Συνείδηση.
Φίλοι μου επιτρέψτε μου μια παρένθεση. Είναι καλλίτερα να χρησιμοποιούμε τους όρους Ουσία και Συνείδηση από οποιουσδήποτε άλλους. Είναι οι πιοι ακριβείς. Για παράδειγμα συναντάμε τους όρους "συνείδηση" για την Ουσία και "αφυπνισμένη Συνείδηση" για την Συνείδηση με την έννοια που ανέφερα πιο πριν. Όμως θεωρώ ότι αυτοί οι όροι δεν είναι δόκιμοι μιας και δεν είναι δυνατόν κάποιος να έχει συνείδηση και να μην είναι συνειδητός. Έτσι η δυάδα Ουσία και Συνείδηση είναι πιο ακριβής.
Ξαναγυρνώντας στο θέμα μας, θα ήθελα να προσθέσω επίσης οτι η Συνείδηση έχει τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά και ιδιότητες από ότι η Ουσία αν και προέρχεται από την Ουσία. Επίσης με την σειρά της και η Συνείδηση δονείται και επίσης και αυτής οι δονήσεις δύνανται να αυξάνουν ή να μειώνονται. Έτσι έχουμε και εδώ πολλών ποιοτήτων συνειδήσεις ή αλλιώς συνειδήσεις διαφορετικών λαμπροτήτων.
Και εδώ τώρα μπαίνει το κρίσιμο ερώτημα; Και πως αυξάνονται οι δονήσεις της Ουσίας;
Επιτρέψτε μου όμως απο έλλειψη χρόνου να απαντήσω αυτό το ερώτημα σε επόμενο μήνυμα μου.
Edited by - SOLIM on 15/06/2009 09:41:29
"Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ"
ΜΙΑ ΜΕΛΕΤΗ - ΕΡΕΥΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΚΟΙΜΑΤΑΙ, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟ.
ΜΙΑ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ΠΟΥ ΦΘΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
Νομίζω λοιπόν ότι θα σας ενδιέφερε το Pathfinder club 'Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ'.
Μπορείτε να το δείτε στη διεύθυνση:
http://clubs.pathfinder.gr/LUCID_DREAMING
όπου μπορείτε να γίνετε και μέλος αν θέλετε!
και ξαφνικά, δεν ξέρω πως, βρίσκομαι σε ονειρικούς κόσμους χωρίς να θυμάμαι τον εαυτό μου, τους στόχους μου και όλα αυτά περι συνειδητότητας, συνειδητού αστρικού, αυτογνωσίας κλπ.......
Φίλοι μου αυτό είναι το πρόβλημα μου, το ότι για 8 ώρες δεν ήμουν ίσως ο εαυτός που θα ήθελα να είμαι αλλά ένα ων με μειωμένη αντιληπτικότητα στο βαθμό του ηλιθίου θα έλεγα μιας και συμμετείχα σε γεγονότα που μόνο ένας ηλίθιος δεν θα καταλάβαινε ότι κάτι δεν πάει καλά.....
Αυτό σας συμβαίνει εσάς;
και αν ναι σας απασχολεί; και τι κάνετε για να αλλάξει;
Να εργάζονταν τα μέλη του πάνω στο θέμα του φόρουμ και να εξέφραζαν τις απόψεις τους για συγκεκριμένα βιώματα που θα αποκτούσαν. Για παράδειγμα θα μου άρεσε να πρότεινε κάποιος μια μέθοδο για αστρική έξοδο με συνείδηση του γεγονότος. Να την πειραματιζόμασταν όλοι και την επομένη να συζητούσαμε για τα αποτελέσματα των πειραματισμών μας με σκοπό να βελτιώσουμε την τεχνική μας μέχρι να φθάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα........
Αυτό θα σήμαινε επιστήμη και εμείς θα γινόμαστε επιστήμονες της συνειδητής αστρικής εξόδου.........
1. γιατί χάνεται η αυτοεπιγνωση όταν το σώμα κοιμάται και βρίσκεσαι στον αστρικό κόσμο;
2.Πως μπορεί κάποιος να διατηρήσει αυτή την επίγνωση;
3.Τι πρέπει να κάνει κάποιος για να αποκτήσει την επίγνωση ότι κοιμάται το φυσικό του σώμα και αυτός βρίσκεται με το ονειρικό του (αστρικό σώμα) σε ένα άλλο κόσμο;
4.Πως μπορεί να σπάσει αυτή η λανθασμένη πεποίθηση ότι πάντα είμαστε με το φυσικό σώμα;
5.Πως μπορεί να πάψει η αντίληψη να υπολειτουργεί στον ονειρικο κόσμο;
6. Πως πειραματίστηκε κάποιος την τελευταία φορά που είχε επιτυχία την αστρική συνειδητή έξοδο;
Φίλοι μου καλοί, πραγματικά οι διανοητικές συζητήσεις μπορεί να είναι χρήσιμες όταν οδηγούν σε σχεδιασμό πειραμάτων με σκοπό την άμεση εμπειρία και διαπίστωση των συζητούμενων, ειδάλως πραγματικά καταλήγουν εις βάρος αυτού που επιθυμούμε να αναπτύξουμε, την ξύπνια Αντίληψη.
Επίσης μια και το θίγεις αν και δεν είναι του παρόντος τόπικ θα ήθελα να μου εξηγίσεις γιατί υποτιμάς την ικανότητα κάποιων, να έχουν επίγνωση ότι "ονειρεύοντε" την στιγμή που αυτό συμβαίνει.
Η συνήθης κατάσταση του ανθρώπου είναι να είναι εγκλωβισμένος στην λανθασμένη πεποίθηση ότι είναι ξύπνιος ενώ το σώμα του κοιμάται. Όμως υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν ακριβή επίγνωση του τι τους συμβαίνει. Έτσι όταν το φυσικό τους σώμα κοιμάται και αυτοί βρίσκονται με το ονειρικό τους σώμα έχουν ακριβή επίγνωση αυτού του γεγονότος και το αξιοποιούν κατάλληλα ταξιδέυοντας σε αυτόν τον κόσμο του "ονείρου" ή αστρικό κόσμο κάνοντας αστρικά ταξίδια. Νομίζω ότι αν εσύ δεν μπορείς να έχεις επίγνωση του τι σου συμβαίνει ενώ το σώμα σου κοιμάται και νομίζεις ότι σταθερά είσαι ξύπνιος ενώ κοιμάσαι σωματικά και αντιληπτικά δεν σημαίνει ότι όποιος είναι ξύπνιος αντιληπτικά είναι ηλήθιος. Μάλλον υπάρχει αντιστροφή του νοήματος των λέξεων μιας και ο ηλίθιος σχετίζεται με την αντιληπτική λήθη.
ας υποθέσουμε ότι ονειρεύεσαι ότι είσαι στην δουλειά σου βιώνοντας εκεί την οποιαδήποτε λογική ή παράλογη κατάσταση. Το φυσικο σου σώμα βρίσκεται στο κρεβάτι και κοιμάται βαθειά. Όμως εσύ ονειρικά βρίσκεσαι με ένα άλλο σώμα στον ονειρικό χώρο της δουλειάς σου. Άρα τι συμβαίνει; έχουμε λοιπόν ΔΥΟ σώματα ένα φυσικό και ένα ονειρικό. Τώρα αν ασχολειθείς λίγο με την μελέτη της ονειρικής σου ζωής θα δεις ότι κάθε βράδυ αφήνεις το φυσικό σου σώμα και με το ονειρικο σου σώμα ζεις μια άλλη ζωή εκεί στην ονειροχώρα ή αστρικό κόσμο όπως ονομάζεται στην Ανατολή και αυτό νομίζω ότι σου συμβαίνει από τα παιδικά σου χρόνια. Και όμως νομίζω οτι τόσα χρόνια δεν έχεις πάθει τίποτα, έτσι δεν είναι;
Τι θέλουμε να αλλάξουμε τώρα;
Δύο πράγματα:
1. Συνήθως όταν η αντίληψη περνά από το ένα σώμα στο άλλο είμαστε απασχολημένοι με διάφορες σκέψεις μας και δεν είμαστε εκεί για να αντιληφθούμε την διαδικασία της μεταφοράς από την μία κατάσταση στην άλλη ή του διαχωρισμού ή αστρικού διαχωρισμού ή αστρικής προβολής κλπ
2. Να αποκτήσουμε επιγνώση του γεγονότος ότι ονειρευόμαστε. Κάθε βράδυ στα όνειρα μας ζούμε τις πιο απίθανες καταστάσεις, πάμε σε ένα σωρό μέρη, συναντάμε ένα σωρό γνωστούς ή άγνωστους, ζούμε και βιώνουμε ένα σωρό λογικά ή παράλογα, όμως σε όλα αυτά κυριαρχεί η παράλογη πεποίθηση ότι είμαστε ξύπνιοι, δηλαδή ότι είμαστε με το φυσικό μας σώμα!!!
Μια προσεκτική μελέτη των καταστάσεων συνειδητότητας μέσα από την αναπόλυση των ονείρων σου θα σε διδάξει πολλά για τον εαυτό σου, τον αστρικό κόσμο και την κατάσταση συνειδητοτητας σου εκεί.
Όμως αυτό που κάθε σοβαρός ερευνητής αντιλαμβάνεται πρωτίστως είναι ότι η αντιληπτικοτητα της αντίληψης μειώνεται δραματικά.
Ο χρόνος αποκτά ασυνέχειες, το ίδιο ο χώρος, η μνήμη αδρανεί ή δεν υφίστανται καθόλου, ζούμε μια ζωή σαν να βλέπουμέ ένα κινηματογραφικό έργο, ΌΛΑ ΜΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ!!!
Και αυτό είναι που προτείνεται να αλλάξουμε, δηλαδή τι; Να αλλάξουμε το επιπεδο αντιληπτικότητας μας ώστε να έχουμε διαρκώς επιγνωση του που βρισκόμαστε. Αλήθεια Mary είσαι σίγουρη ότι τώρα αυτήν την στιγμή δεν ονειρεύεσαι;
Τελειώνοντας θα σε ρώταγα, Πότε είναι πιο επικύνδυνο κάτι, όταν έχεις επιγνωση του τι σου γίνεται και τι κάνεις ή όταν κινείσαι σαν ένα μηχανικό ρομπότ με ένα πρόγραμμα που είναι άγνωστο το πιος και με τι σκοπούς το προγραμμάτισε;
Πότε περνάς με μεγαλύτερη ασφάλεια μια λεωφόρο; όταν είσαι με ανοικτά "τα μάτια" ή όταν είσαι με κλειστά;
ΥΓ.
Επίσης για τις καταστάσεις ονείρου και για την αύξηση της συνειδητότητας μπορείς να βρεις πολύ ενδιαφέροντες πληροφορίες στην διεύθυνση:
http://clubs.pathfinder.gr/LUCID_DREAMING/671741
σε παρακαλώ μη τοποθετείς μπροστά μου ετικέτες, δεν θα φθάσεις ποτέ στην αλήθεια μου.
Δεν έχω αντίρηση να συνεχίσουμε την συζήτηση στο φόρουμ που προτείνεις.
Όμως ας έχουμε υπόψη μας, ότι δεν είμαστε σώματα, αλλά Ουσίες που κατοικούν σε ένα σώμα. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι μια από τις κυριώτερες ιδιότητες της Ουσίας, είναι η αντίληψη. Αυτό δε που εξέρχεται από το σώμα όταν αυτό κοιμάται, είναι η Ουσία. Το να ερευνάς και να εργάζεσαι πάνω στην Ουσία, αυξάνοντας την συνειδητότητα της και οδηγώντας την στην ποιοτική αλλαγή που ονομάζεται "Συνείδηση" είναι το να εργάζεσαι, πάνω σ΄ αυτό που ονομάζεται, "ξύπνημα" και απόκτηση της ικανότητας του να διεισδύεις συνειδητός στους ανώτερους κόσμους.
Edited by - SOLIM on 12/05/2009 15:20:33