- ΑΝΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ Η "ΟΥΣΙΑ" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

«Ο Α.Δ. Σαμαέλ αναφέρει: «…μια στιγμή απροσεξίας και ο νους αρχίζει να ονειρεύεται…».
Ο Α.Δ. Ραβολού αναφέρει: «…για όλα χρειάζεται συγκέντρωση, για όλες τις πρακτικές που δίνει ο Δάσκαλος Σαμαέλ χρειάζεται η συγκέντρωση, χωρίς συγκέντρωση έρχεται η αποτυχία…».

Εάν λοιπόν θέλουμε την ΟΥΣΙΑ στον ΕΑΥΤΟ Της και για τον ΕΑΥΤΟ Της, χρειάζεται να μάθει η ΙΔΙΑ να αναγνωρίζει την ΤΑΥΤΙΣΗ και την ΑΠΟ-ΤΑΥΤΙΣΗ με το ΝΟΥ, έτσι ώστε ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ να επιλέξει τον ΔΡΟΜΟ Της.
Πιστεύω ότι άπαξ και γίνει η ΑΡΧΗ, τότε η ΟΥΣΙΑ που κατάλαβε τον ΕΑΥΤΟ Της, πάντα Εδώ και Τώρα θα απαιτεί να τον ΘΥΜΑΤΑΙ.
Όταν κυλήσει το «Πρώτο Δάκρυ» μίας γνήσιας Συγκέντρωσης, τότε θα ξέρουμε τι είναι αυτό που πρέπει να κάνουμε…!!!

Και κάποιος άλλος είχε επίσης συμπληρώσει:

«Ίσως θα έπρεπε να εμβαθύνουμε σε αυτό το θέμα της μη ταύτισης.
Είναι πολύ σημαντικό και λεπτό σημείο.
Για αυτό κοιμόμαστε, επειδή ταυτιζόμαστε.

Είναι τρία βήματα, γοητεία - ταύτιση - ύπνος.

«Για παράδειγμα, εάν εσύ πλένεις πιάτα, είναι για να πλύνεις πιάτα σαν κάποιον που δεν τον ενδιαφέρει να πλένει πιάτα, και αυτο - παρατηρείσαι σαν κάποιον που του αρέσει να παρατηρεί τα 5 κέντρα. Έτσι είναι που λειτουργεί και δουλεύεται.»

Παραθέτω και το σχετικό κείμενο από την «Διαλεκτική της Συνείδησης», βιβλ. Η.Μ.Α.

«Πρέπει να καταλάβουμε ότι υπάρχουν διάφορες μορφές ενέργειας µέσα σε εμάς τους ίδιους.

Πρώτη: μηχανική ενέργεια
.
Δεύτερη: ζωτική ενέργεια.

Τρίτη: ψυχική ενέργεια.

Τέταρτη: νοητική ενέργεια
.
Πέµπτη: βουλητική ενέργεια.

Έκτη: συνειδησιακή ενέργεια.

Έβδοµη: ενέργεια του αγνού πνεύµατος.

Όσο και αν πολλαπλασιάζαµε την καθαρά μηχανική ενέργεια δεν θα πετυχαίναµε ποτέ την αφύπνιση της Συνείδησης.

Όσο και αν αυξάναµε τις ζωτικές ενέργειες µέσα στον εαυτό µας δεν θα αφυπνίζαµε ποτέ την Συνείδηση.

Πολλές ψυχολογικές διαδικασίες πραγµατώνονται µέσα µας χωρίς να παρεµβαίνει καθόλου η Συνείδηση
.
Όσο µεγάλη και να είναι η πειθαρχία του νου, η νοητική ενέργεια δεν θα πετύχει ποτέ να ξυπνήσει τις διάφορες λειτουργίες της Συνείδησης.

Η δύναµη της θέλησης όσο και αν πολλαπλασιαστεί µέχρι το άπειρο δεν πετυχαίνει την αφύπνιση της Συνείδησης.

Όλες αυτές οι µορφές ενεργείας κλιµακώνονται σε διάφορα επίπεδα και διαστάσεις που δεν έχουν τίποτε να κάνουν µε την Συνείδηση
.
Η Συνείδηση µπορεί να αφυπνιστεί µόνο µε συνειδητές εργασίες και σωστές προσπάθειες.
.
Το µικρό ποσοστό της Συνείδησης που έχει η ανθρωπότητα, αντί να αυξάνει, συνηθίζεται να σπαταλιέται άχρηστα στη ζωή.

Είναι σαφές ότι όταν ταυτιζόµαστε µε όλα τα συµβάντα της ύπαρξής µας καταξοδεύουµε άχρηστα την ενέργεια της Συνείδησης.

Εµείς έπρεπε να βλέπουµε την ζωή σαν µια ταινία χωρίς ποτέ να ταυτιζόµαστε µε καµία κωµωδία, δράµα ή τραγωδία.

Έτσι θα αποταµιεύαµε συνειδητή ενέργεια.»

Τέλος απάντησα με το παρακάτω μήνυμα:

Ειλικρινά είναι όμορφο το μήνυμα σου Χ., αλλά έχω την άποψη ότι θα πρέπει να υπάρξει περεταίρω επεξήγηση και εμβάθυνση.

Πάμε να δούμε όμως.
Γράφεις: «συνειδητές εργασίες και σωστές προσπάθειες»
και δημιουργούνται ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν.

1. σχετικά με το συνειδητές εργασίες, δηλαδή, αν δεν έχεις συνείδηση πως μπορείς να κάνεις συνειδητές εργασίες;

όταν όλα σου συμβαίνουν πως μπορείς να πράττεις;
Ίσως όμως θα έπρεπε να απαντηθεί και το ερώτημα, το τι εννοούμε με τους όρους "συνειδητές εργασίες"

2. "σωστές προσπάθειες"

Ωραίο ακούγεται αλλά πρέπει να διευκρινιστεί τι σημαίνει το "σωστή" προσπάθεια, το ποιος πρέπει να την κάνει (Εγώ, Προσωπικότητα, Ουσία, ή κάτι άλλο;) και το πως.

Και πάμε στην δεύτερη λύση που προτείνεται στο πρόβλημα μας το σχετικό με την αφύπνιση.

Λες:

«Εμείς έπρεπε να βλέπουμε την ζωή σαν µια ταινία χωρίς ποτέ να ταυτιζόμαστε µε καμιά κωμωδία, δράμα ή τραγωδία.»

Να βλέπουμε χωρίς να ταυτιζόμαστε........
.
Στην τρέχουσα γλώσσα τι σημαίνει, ταυτίζομαι με κάτι;
σημαίνει ότι γίνομαι ένα με αυτό το κάτι.

Χ., έχω την άποψη ότι αν θέλουμε να βγάλουμε κάτι χρήσιμο, θα πρέπει να ερευνούμε έχοντας υπ΄ όψη ότι τρία πράγματα έχουν την δυνατότητα να ελέγχουν τη ζωή μας:
το Εγώ, η Προσωπικότητα και η Ουσία ή Συνείδηση.

Τι από αυτά λοιπόν πρέπει να βλέπει, χωρίς να ταυτίζεται;

Το «βλέπω» μας πάει στο θέμα της αντίληψης.

Ποια είναι η πηγή της αντίληψης;

Μα φυσικά η Ουσία και έχουμε έτσι μια πρώτη απάντηση.

Αλλά ποιο είναι το εργαλείο της αντίληψης;

Νομίζω η Προσοχή.

Αν υπάρχει ένσταση θα πρέπει να κατατεθεί γιατί πάντα πρέπει να ελέγχονται τα λεγόμενα.

Τι λοιπόν ταυτίζεται;

μα η Ουσία και πως γίνεται αυτό;

μα με τον λάθος χειρισμό του εργαλείου της αντίληψης που είναι η προσοχή.

Πως χειρίζεται η Ουσία την προσοχή;

Μην ίσως προτρέχετε γι΄ αυτού του είδους τις απαντήσεις στα βιβλία των Δασκάλων. Πλησιάζουμε τα σύνορα του κόσμου της Ουσίας και της Συνείδησης και οι διανοητικές πληροφορίες δεν χρησιμεύουν, αλλά πειραματιστείτε.

Ψάξετε για να αποκτήσετε επίγνωση της Ουσίας σας και μετά αρχίστε να μελετάτε τις λειτουργίες της.

Πως λοιπόν χειρίζεται η Ουσία την προσοχή;

Αν αντιληφθείτε τον τρόπο που γίνεται αυτό τότε θα έχετε και την απάντηση στα ερωτήματα του ποιος είναι ο σωστός και ποιος ο λάθος τρόπος χειρισμού της.
Μόνο αν κατανοηθεί αυτό το θέμα της προσοχής και της λειτουργίας της, μπορεί να γίνουν κατανοητοί και αντιληπτοί οι νόμοι της ταύτισης και τότε μόνο μπορεί κάποιος να προχωρήσει στην μελέτη των μηχανισμών της γοητείας και του ύπνου.

Αλλά μια και αναφέρθηκε, κατά την άποψη μου πολύ ορθά, και το θέμα των ενεργειών ίσως θα πρέπει να ειπωθούν και τα παρακάτω:

1. Ταύτιση 2. Γοητεία. 3. Ύπνος.

Συμβαίνουν ακριβώς με αυτήν την σειρά.

Ποιο το αποτέλεσμα της ταύτισης;

Είναι σαφές ότι όταν ταυτιζόμαστε καταξοδεύουμε άχρηστα την ενέργεια της Ουσίας ή Συνείδησης.

Και ποια είναι αυτή η ενέργεια;

Μα φυσικά η ενέργεια της Αντιληπτικότητας ή Συνειδητότητας.

Με τι υπάρχει ταύτιση;

Με τα αντικείμενα των αισθήσεων και με τις ίδιες τις αισθήσεις οι οποίες και αυτές με την σειρά τους αποτελούν εργαλεία αντίληψης ελεγχόμενα όμως από την Προσοχή η οποία με την σειρά της και αυτή αποτελεί το πρωταρχικό εργαλείο αντίληψης για την Ουσία.

Θα κλείσω το παρόν μήνυμα με τις παρακάτω ιδέες από βιβλία των δασκάλων Σαμαέλ, Ιούδα και Γκουρτζίεφ.

«Όταν ο μαθητής γνωρίζει κάθε στιγμή το που έχει τοποθετήσει την προσοχή του τότε βαδίζει σταθερά στον Δρόμο της αφύπνισης» από το βιβλίο «Βασική εκπαίδευση»

«Ο Δρόμος αρχίζει στο σώμα με τις πέντε αισθήσεις.
Να ξυπνάς σημαίνει να τις χρησιμοποιείς και να μην τις συγχέεις με σένα.
Μέχρι σήμερα έχεις πιστέψει ότι οι πέντε αισθήσεις σου σε πληροφορούν σχετικά με τον εξωτερικό κόσμο. Δεν είναι έτσι. Δεν υπάρχει τέτοιος εξωτερικός κόσμος, ούτε υπάρχει τέτοιος εσωτερικός κόσμος. Αυτές είναι απατηλές αντιλήψεις που δεν μπορούν να διεισδύσουν πιο πέρα από τις μορφές. Το πραγματικό είναι ότι δεν είσαι μορφή, και όντας Η Ζωή, είσαι όλα όσα Είναι.»

Από το πέταγμα του «φτερωτού φιδιού - το μήνυμα των αθανάτων»

«Το κλειδί για τις αλλαγές στην συνειδητότητα βρίσκεται στην προσοχή. Μόνο μέσω των ορθώς κατανοημένων και επαρκώς ανεπτυγμένων δυνάμεων της προσοχής μπορεί να γίνει αρκετά βαθιά η αυτοπαρατήρηση ώστε να αποκαλύψει την γνώση εκείνη που αποκαλείται – ακριβώς γι’ αυτόν το λόγο – «μυστική δοξασία ».
Όλες οι «ασκήσεις» συγκέντρωσης, σωματικής στάσης ή αναπνοών κλπ, υπάρχουν με μοναδικό σκοπό την απόκτηση έλεγχου πάνω στην προσοχή. Όταν ο έλεγχος αυτός αποκτηθεί, τέτοιες ασκήσεις δεν είναι πλέον αναγκαίες.

Στον συνηθισμένο άνθρωπο είναι τόσο μεγάλη η σπάταλη λεπτών ψυχικών ενεργειών, ώστε η ανάπτυξη επαρκούς ποιότητας προσοχής δεν μπορεί να λάβει χώρα με ένα άμεσο τρόπο. Η χαοτική κατάσταση του, έχει σαν αποτέλεσμα μια αποσπασματική και «σκεδασμένη» προσοχή η οποία δεν έχει την απαιτούμενη δύναμη. Οι βασικές αιτίες αυτής της αποσπασματικότητας είναι οι συνειρμικές / αυτόματες λειτουργίες του διανοητικού κέντρου, οι συγκρούσεις και οι αρνητικές καταστάσεις του συναισθηματικού κέντρου, και οι μυϊκές εντάσεις στο σωματικό / κινητικό κέντρο. Όλες αυτές οι αιτίες καταναλώνουν -άσκοπα και αντιπαραγωγικά- μεγάλες ποσότητες λεπτών ενεργειών.

Χωρίς προηγούμενη Εργασία επάνω σε αυτά τα αρνητικά χαρακτηριστικά της καθημερινής μας λειτουργίας στη ζωή, οι παραδοσιακές μέθοδοι που αποσκοπούν σε νέα επίπεδα προσοχής – μέθοδοι που περιλαμβάνουν τον διαλογισμό, την προσευχή, ειδικές σωματικές στάσεις και τελετουργίες- είναι πρακτικώς απίθανο να έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Η ορθά κατευθυνόμενη προσοχή είναι δημιουργική ή καταλυτική.

Δηλαδή όχι μόνο προάγει την παραγωγή των συγκεκριμένων «υλικών» που είναι απαραίτητα για την πλήρη διασύνδεση των κέντρων, αλλά επιπλέον παίζει ένα κρίσιμο ρόλο στο να καταστεί δυνατή η αφομοίωση των εντυπώσεων που λαμβάνουμε μέσω των αισθήσεων.

Οι ειδικές μορφές / ποιότητες προσοχής που απαιτούνται – αυτές στις οποίες το πεδίο της προσοχής περιλαμβάνει ταυτόχρονα τα «εξωτερικά» αισθητηριακά δεδομένα και την «εσωτερική» επίγνωση των κινήσεων των νοητικών, συναισθηματικών και σωματικών ενεργειών- ήταν γνωστά από την αρχαιότητα και περιγραφόντουσαν με όρους όπως «περισυλλογή» , «ενατένιση» , κλπ.

Ο Γκουρτζίεφ επινόησε μια καινούργια λέξη για να μεταφέρει το νόημα της πρακτικής αυτής στη σύγχρονη ορολογία – «ενθύμηση του Εαυτού».

Αυτή η ελεγχόμενη προσοχή δεν συμβαίνει ποτέ αυτόματα και είναι το ακριβώς αντίθετο της «υπερδραστήριας» προσοχής που είναι χαρακτηριστική της σύγχρονης καθημερινής ζωής, όπου η προσοχή έλκεται υπνωτισμένη προς τον εξωτερικό κόσμο, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή ούτε η βίωση των εσωτερικών κινήσεων των νοητικών, συναισθηματικών και σωματικών ενεργειών, ούτε η αντικειμενική γνώση τους.

Η ακριβής λοιπόν γνώση των εσωτερικών συνθηκών που διέπουν την θεληματική αλλαγή «κατάστασης» είναι αδύνατη, εκτός και εάν αλλάξει η μορφή της προσοχής και καλλιεργηθεί μια ειδικού τύπου επίγνωση. Οι εσωτερικές σχολές υπάρχουν ακριβώς για να δημιουργήσουν τη δυνατότητα απόκτησης και μετάδοσης μιας τέτοιας γνώσης.

Η προσοχή αυτόματα προσελκύεται προς κάθε δυνατή εντύπωση, πηγαίνει προς το αντικείμενο, παράγοντας την εντύπωση με τέτοιο τρόπο, που η ενεργεία της προσοχής δεσμεύεται, απορροφάται στη αντίδραση και χάνεται. Σε μια προσοχή όμως που συνειδητά ελέγχεται, μια διαφορετική εξελικτική διαδικασία τίθεται σε κίνηση.

Η Φύση έχει προγραμματίσει, απ’ ότι φαίνεται, τον άνθρωπο όχι μόνο για την επιβίωση αλλά επίσης και για την δυνατότητα ανάπτυξης.

Δίνοντας στον άνθρωπο την δυνατότητα να κατευθύνει θεληματικά την προσοχή του, η Φύση του δώρισε τον σπόρο της ελεύθερης θέλησης.

Όλες οι προσλαμβανόμενες εντυπώσεις είναι τροφή για την ψυχή, αλλά μόνο ένα μικρό ποσοστό από αυτές διεισδύουν αρκετά βαθιά για εξυπηρετήσουν αυτόν το σκοπό.
Στο σημείο αυτό παίζει βασικό ρόλο η δυνατότητα της κατευθυνόμενης προσοχής γιατί μέσω της συνειδητής προσοχής οι εντυπώσεις αφομοιώνονται.

Ο Γκουρτζίεφ αλλά και άλλοι Δάσκαλοι της «Γνώσης» προσέγγισαν την συνειδητή προσοχή σαν ένα είδος καταλύτη. Η αυτόματη προσοχή παρέχει στον άνθρωπο ασφάλεια. Αλλά η συνειδητή προσοχή, ή ακριβέστερα η επίγνωση - δηλαδή μια ποιότητα προσοχής που περιλαμβάνει ταυτόχρονα τον εσωτερικό και τον εξωτερικό κόσμο του ανθρώπου - είναι το κλειδί της ανάπτυξης.

Η λειτουργία της προσοχής είναι διττή: εξωτερικά η επιβίωση και εσωτερικά η δημιουργία.

Η εσωτερική προσοχή δρα καταλυτικά στην περαιτέρω ανάπτυξη των λεπτών ουσιών που θρέφουν τους ψυχικούς μηχανισμούς και επιτρέπουν το άνοιγμα προς ένα «συμπαντικό» επίπεδο σκέψης και συναισθήματος.

Οι ιδέες αυτές μπορούσαν να μελετηθούν και να επαληθευτούν μέσω των πρακτικών της «αυτοαντίληψης», «αυτοπαρατήρησης» και της «αυτό - ενθύμησης».

Η αυτοπαρατήρηση αποκαλύπτει ότι όπου υπάρχει συνειδητή προσοχή, τα αποτελέσματα των ταλαιπωριών μας δεν ρέουν υποχρεωτικά προς τα κανάλια των ψυχικών μηχανισμών άμυνας, μιας και στις περισσότερες από τις περιστάσεις που παράγουν ταλαιπωρία δεν τίθενται πραγματικά σε κίνδυνο ούτε η ζωή μας ούτε η υγεία μας.

Όταν μέσω της πρακτικής της συγκεντρωμένης προσοχής αυτή η κίνηση προς τους μηχανισμούς άμυνας καταστεί οικεία / γνώριμη, τότε τα συναισθήματα μπορούν να την ανακατευθύνουν κατά τέτοιον τρόπο ώστε να πραγματώσουν τον μετασχηματισμό της σε θετικά συναισθήματα.

Αν και οι «ουσίες / ροές» αυτές είναι εξαιρετικά λεπτεπίλεπτες για τις τρέχουσες τεχνικές ανάλυσης, η φύση αυτής της δράσης της συνειδητής προσοχής είναι δυνατόν να επαληθευθεί και να γίνει αντικείμενο της εμπειρίας μας.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο νόμος είναι:

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ.

Έτσι λοιπόν στα γραφόμενα των διαφόρων Φιλοσόφων, επιστημόνων, κ.λ.π. μπορούν να υπάρχουν πολλών επιπέδων αναγνωρίσεις, αντιλήψεις ή κατανοήσεις.

Με αυτό το σκεπτικό μια κατανόηση μπορεί να είναι:

1ο. Ότι η αφύπνιση της Συνείδησης είναι θέμα συσσώρευσης συνειδησιακής ενέργειας ή διαφορετικά αύξησης των δονήσεων ή της συχνότητας δόνησης της Ουσίας μέχρι να φτάσει στο επίπεδο εκείνο που πλέον χαρακτηρίζεται σαν Συνείδηση.

2ο. Η Συνειδησιακή ενέργεια καταναλώνεται στην ταύτιση με την προσωπικότητα και τα εγώ της και στην ταύτιση με τις αισθήσεις και τα δεδομένα τους δηλαδή τον εξωτερικό κόσμο.

(εξωτερικός κόσμος = Κάθε τι που δεν είναι Ουσία)

Με άλλα λόγια με την ενέργεια της Ουσίας, με την συνειδησιακή μας ενέργεια, τρέφουμε την προσωπικότητα, τα εγώ αλλά επίσης τον πλανητικό οργανισμό στον οποίον κατοικούμε.

3ο. Η αντιμετώπιση της διαρροής της συνειδησιακής ενέργειας δια μέσου της ταύτισης, θα πρέπει να γίνεται ταυτόχρονα και προς τις δύο γενικά κατευθύνσεις: Την Προσωπικότητα – Εγώ και τον πλανητικό οργανισμό.

4ο. Με την τεχνική εξάλειψης των ψυχολογικών μας ακολούθων που προσωποποιούν ελαττώματα, που διδάσκεται από την Γνωστική Κίνηση, με το όνομα «Θάνατος στην Πορεία», κερδίζεται Ουσία, αλλά όχι Συνείδηση.

Αλλά μια τέτοια εργασία σε εντατική μορφή και σε επίπεδο σκέψης, απαιτεί τον έλεγχο αυτό της προσοχής και την δραστηριότητα εκείνη της αντίληψης, που σαφώς παράγει συνειδησιακή ενέργεια, σε ποσότητες επαρκείς, ώστε να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την δημιουργία Συνείδησης.

Κάθε μηχανικά και αυτόβουλα αναδυόμενη σκέψη, αποτελεί την εκδήλωση ενός ελαττώματος το οποίο οφείλουμε να διαλύσουμε σε κοσμική σκόνη.

Κάθε μηχανικά και αυτόβουλα αναδυόμενη σκέψη, τείνει να μας ελκύει την προσοχή.
Αν αυτό συμβεί και ακολουθήσει η ταύτιση της προσοχής με την σκέψη, γεγονός απαραίτητο για την συνέχεια της ύπαρξης της σκέψης, πολύτιμες ενέργειες της Ουσίας τρέφουν το ψυχολογικό ακόλουθο που είναι η αιτία της σκέψης.

Η Ουσία μεταφέρεται μέσα στο «Εγώ» μέσω της προσοχής και της ταύτιση της με αυτό ή τις εκδηλώσεις του.

Το «Εγώ αποτελείται:

1. Από διανοητική ύλη
2. Σεξουαλική ενέργεια
3. Ουσία

Όταν επιτρέπεται η δράση του «Εγώ», όταν ταΐζουμε το «Εγώ», το ταΐζουμε με διανοητική ύλη, σεξουαλική ενέργεια και Ουσία.

Όταν αυτές οι υλο-ενέργειες πάνε στο εγώ κλείνονται οι πόρτες των ανώτερων κόσμων: Αστρικού – Διανοητικού – Αιτιατού.

Για ένα ταξίδι της Ουσίας προς αυτούς τους κόσμους απαιτείται η κατανάλωση τέτοιων υλοενεργειών που όμως δεν υπάρχουν γιατί έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για την πάχυνση και δημιουργία των «Εγώ».

Οι ενέργειες, της Αγάπης, που δημιουργεί την κατανόηση, της Θέλησης που μας παρέχει την δυνατότητα να «πράττουμε» και της συνειδησιακής ενέργειας που παράγει την συνείδηση, δημιουργούνται μόνο από συνειδητές εργασίες της Ουσίας.

Επίσης χάνεται η δυνατότητα παραγωγής εκείνων των υλο – ενεργειών των απαραίτητων για την δημιουργία των οχημάτων εκείνων που θα βοηθούσαν την Ουσία στην εκδήλωση της σ΄ αυτούς τους κόσμους.

Γενικότερα για να μετατραπεί η Ουσία σε Συνείδηση χρειάζονται συνειδητές εργασίες και ηθελημένες προσπάθειες προς την σωστή κατεύθυνση.

Τα μικρά ποσοστά ενεργειών που έχει η ταλαιπωρημένη Ουσία μας, αντί να τα αυξάνουμε, συνηθίζουμε να τα σπαταλάμε άχρηστα στη ζωή.

Είναι σαφές ότι όταν δεν χειριζόμαστε την προσοχή, όταν την αφήνουμε να ταυτίζεται, με τις εσωτερικές καταστάσεις που παράγονται από τα εξωτερικά συμβάντα της ύπαρξης μας καταξοδεύουμε άχρηστα τις ενέργειες της Ουσίας.

Εμείς έπρεπε να βλέπουμε τη ζωή σαν μια ταινία χωρίς ποτέ- να ταυτιζόμαστε με καμιά κωμωδία, δράμα ή τραγωδία. Έτσι θ' αποταμιεύαμε συνειδησιακή ενέργεια. Η συσσώρευση συνειδησιακής ενέργειας μεταλλάσει την Ουσία σε συνείδηση.

«Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, στον εαυτό της είναι ένας τύπος ενέργειας με υψηλοτάτη παλμική συχνότητα.

Δεν πρέπει να συγχέουμε τη ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ με τη μνήμη, μιας και είναι τόσο διαφορετικές ή μια με την άλλη, όπως είναι το φως των φαναριών του αυτοκινήτου σε σχέση με τον αυτοκινητόδρομο απ' όπου περνάμε.

Πολλές πράξεις πραγματώνονται μέσα σε μας τους ίδιους, χωρίς καμιά συμμετοχή αυτού πού λέγεται ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Στον οργανισμό μας συμβαίνουν πολλές προσαρμογές και αναπροσαρμογές, χωρίς γι' αυτό να συμμετέχει η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ στις ίδιες.

Το κινητικό κέντρο του σώματος μας μπορεί να χειριστεί ένα αυτοκίνητο η να διευθύνει τα δάκτυλα πού χτυπούν τα πλήκτρα ενός πιάνου, χωρίς την παραμικρή συμμετοχή της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ είναι το ΦΩΣ πού το ασυνείδητο δεν συλλαμβάνει.

Ο τυφλός επίσης, δεν αντιλαμβάνεται το φυσικό ηλιακό φως, όμως αυτό υπάρχει από μονό του.

Χρειάζεται ν' ανοιχθούμε για να μπει, μέσα από τα τρομακτικά σκοτάδια του εαυτού μας, το ΦΩΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ μέσα μας.

«Το φως ήρθε στα σκοτάδια, αλλά τα σκοτάδια δε το κατάλαβαν».

Θα ήταν όμως αδύνατο να μπορέσει το φως της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ να εισχωρήσει μέσα στα σκοτάδια του εαυτού μας, αν προηγουμένως δε χρησιμοποιούσαμε τη θαυμάσια αίσθηση της ψυχολογικής αυτοαντίληψης αρχικά και αυτοπαρατήρησης στην συνέχεια.

Η αυτοαντίληψη δίνει πληροφορίες. Η αυτοπαρατήρηση κατανόηση.

Χρειάζεται ν' απελευθερώσουμε το πέρασμα του φωτός για να φωτίσουμε τα σκοτεινά βάθη του εγώ της ψυχολογίας.

Κανείς δεν θα αυτό-παρατηρούνταν αν δεν τον ενδιέφερε η ΑΛΛΑΓΗ. Τέτοιο ενδιαφέρον είναι δυνατόν μόνον όταν κανείς αγαπά στ' αλήθεια τις εσωτερικές διδασκαλίες.

Τώρα θα καταλάβουν οι αναγνώστες μας, το λόγο για τον όποιο συμβουλεύουμε να επανεκτιμούμε ξανά και ξανά τις οδηγίες τις αναφερόμενες στην εργασία πάνω στον εαυτό μας.

Η αφυπνισμένη ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, μας επιτρέπει να δοκιμάσουμε άμεσα την πραγματικότητα.

Δυστυχώς εμείς έχουμε συνηθίσει να σκεπτόμαστε όχι να βιώνουμε, έχουμε ξεχάσει τη ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.

Ασυζητητί ή δύναμη για να διατυπώνει λογικές αντιλήψεις καταλήγει να είναι στο βάθος φοβερά φτωχή.

Από τη θέση μπορούμε να περάσουμε στην αντίθεση και μέσα από τη συζήτηση να φτάσουμε στη σύνθεση, όμως αυτή η τελευταία συνεχίζει να είναι από μόνη της μια διανοητική σύλληψη που με κανένα τρόπο δεν μπορεί να συμπέσει με την πραγματικότητα.

Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ είναι πιο άμεση, μας επιτρέπει να πειραματιστούμε την πραγματικότητα οποιουδήποτε φαινομένου μέσα του και στον εαυτό του.

Τα φυσικά φαινόμενα με κανένα τρόπο δε συμπίπτουν ακριβώς με τις αντιλήψεις τις διατυπωμένες από το νου.

Η ζωή εκτυλίσσεται από στιγμή σε στιγμή και όταν την πιάνουμε γι' ανάλυση τη σκοτώνουμε.

Όταν προσπαθούμε να συμπεράνουμε αντιλήψεις παρατηρώντας το τάδε ή το δείνα φυσικό φαινόμενο, εκ των πραγμάτων σταματάμε να αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα του φαινομένου και βλέπουμε σ' αυτό το ίδιο μονό την αντανάκλαση των θεωριών και των ταγών αντιλήψεων πού με κανένα τρόπο δεν σχετίζονται με το παρατηρούμενο γεγονός.

Η διανοητική φαντασιοπληξία είναι γοητευτική και θέλουμε με το ζόρι να ταυτιστούν όλα τα φυσικά φαινόμενα με τη διαλεκτική λογική μας.

Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ βασίζεται στις βιώσιμες εμπειρίες και όχι στον καθαρά υποκειμενικό ορθολογισμό.

Όλοι οι νόμοι της φύσης υπάρχουν μέσα μας κι αν δεν τους ανακαλύπτουμε στον εσωτερικό μας κόσμο δεν θα τους ανακαλύψουμε ποτέ έξω από τον εαυτό μας.

Ο Άνθρωπος περιέχεται στο Σύμπαν και το Σύμπαν περιέχεται στον Άνθρωπο.

Είναι αληθινό εκείνο που από μόνος του κανείς πειραματίζεται μέσα του, μόνο η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ μπορεί να πειραματιστεί την πραγματικότητα.

Η γλώσσα της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ είναι συμβολική, βαθιά σημασιολογική και μόνο οι αφυπνισμένοι μπορούν να την καταλάβουν.»

Μπορεί να μετατρέπεται σε ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ μόνο η απεγκλωβισμένη από τα «Εγώ» Ουσία.

Όποιος λοιπόν θέλει να αποκτήσει το σύνολο της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ του θα πρέπει να διαλύσει το σύνολο των ελαττωμάτων του, απεγκλωβίζοντας έτσι το σύνολο της Ουσίας του.

Για την μετατροπή της Ουσίας σε Συνείδηση απαραίτητες οι ψυχολογικές καταστάσεις:

1. της διαρκούς αυτό – ανάμνησης,
2. συγκέντρωσης,
3. της ικανότητας του συνειδητού αστρικού διαχωρισμού και
4. του διαλογισμού.

Υπάρχουν οι όροι:

Ουσία, Συνείδηση και Συνειδητότητα.

Η Συνειδητότητα είναι ένα χαρακτηριστικό και των δύο, Ουσίας και Συνείδησης. Όσο αυξάνεται η συνειδητότητα της Ουσίας αυτή τείνει στο να μετατρέπεται σε Συνείδηση.

Η ποιότητα της Συνειδητότητας είναι συνάρτηση της Συνειδησιακής ενέργειας που συσσωρεύεται από την Ουσία. Η συσσώρευση της Συνειδησιακής ενέργειας εξαρτάται από τον χειρισμό της προσοχής από την Ουσία.

5ο. Η αντίληψη είναι λειτουργία της Ουσίας. Εργαλείο για την αντίληψη είναι η προσοχή. Με άλλα λόγια η λειτουργία της αντίληψης και ο χειρισμός της προσοχής είναι λειτουργίες της Ουσίας.

6ο. Αντιλαμβανόμαστε μόνο ότι προσέχουμε. Για την Ουσία υπάρχει μόνο ότι αυτή προσέχει.

Αυτό περιλαμβάνει και τον Εαυτό της.

7ο. Το ξύπνημα ξεκινά από τον ηθελημένο και σωστό χειρισμό της προσοχής. Αυτό σημαίνει τον διαχωρισμό της προσοχής. Αρχικά και πάντα προς την Ουσία για την αντίληψη και συνεχή επίγνωση της ίδιας και στην συνέχεια προς οτιδήποτε άλλο δεν ανήκει στην ίδια.

8ο . Όταν η Ουσία προσέχει τον εαυτό της, όταν η Ουσία έχει αντίληψη και επίγνωση του εαυτού της, τότε αυτό ονομάζεται ανάμνηση εαυτού.

Το Είναι έχει διάφορα μέρη αλλά προς το παρόν ενσαρκωμένο έχουμε μόνο αυτό το Θεϊκό μόριο που λέγεται Ουσία. Καθώς ενσαρκώνουμε τα διάφορα μέρη του Είναι η ανάμνηση εαυτού διαφοροποιείται.

9ο. Όταν η Ουσία προσέχει τον εαυτό της η Ενέργεια που έρχεται από τα ανώτερα μέρη του Είναι και τον «κόσμο», ανακυκλώνεται.

Θυμηθείτε ότι το Χάος κατέρχεται σαν ενέργεια γίνεται ύλη και επιστρέφει σαν φως προς το Χάος. Κατεβαίνει ενέργεια και μπορεί να ανέβει μόνο φως.

Φως και Συνείδηση συνηθίζεται να ταυτίζονται. Έτσι η ανάμνηση εαυτού καταλήγει να είναι μια μορφή μερικής αφύπνισης.

Ανακεφαλαιώνοντας:

Τόσο ο πλανήτης όσο και το «εγώ» με την προσωπικότητα, μας κλέβουν τις ενέργειες της Ουσίας μέσα από την ταύτιση της Προσοχής μαζί τους.

Την ταύτιση την ακολουθεί η γοητεία και την γοητεία ο ύπνος!!!

Η «Ουσία» μπορεί να υπάρχει σε τρεις καταστάσεις:

1. Εγκλωβισμένη μέσα στα ελαττώματα μας και σε βαθύ ύπνο με άγνοια της ύπαρξης της

2. Ελεύθερη αλλά κοιμισμένη χωρίς επίγνωση και πάλι του εαυτού της

3. Ελεύθερη αλλά με επίγνωση του εαυτού της.

Η διαρκή επίγνωση του εαυτού της, από την Ουσία την κάνει να λειτουργεί και να παράγει Συνειδησιακή ενέργεια που στον χρόνο την μετατρέπει σε Συνείδηση.

Η διαρκή αυτοαντίληψη, η συγκέντρωση, ο συνειδητός αστρικός διαχωρισμός, το πέρασμα στους ανώτερους κόσμους με την τεχνική του διαλογισμού, είναι όλα αυτά ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.

Η Συνείδηση έχει κατέβει από τα αστέρια και μόνο αυτή γνωρίζει τον δρόμο της επιστροφής, γιατί τον έχει ήδη περπατήσει.

Ξυπνήστε και θα γνωρίσετε τον εαυτό σας, το σύμπαν και τους Θεούς.

Η Ουσία υπάρχει για την ίδια, εκδηλώνεται, λειτουργεί, ΒΙΩΝΕΙ, και ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΕΙ.

Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό για την αφύπνιση της Συνείδησης.

Δεν έχω χρόνο να γράψω.

Θα σε ρωτήσω, αν ανοίξουμε χειρουργικά τον εγκέφαλο ενός ανθρώπου, θα μπορέσουμε να βρούμε το διανοητικό κέντρο (που είναι ένας από τους κυλίνδρους της ανθρώπινης μηχανής) και να δούμε τις σκέψεις; Ή μήπως μπορούμε να ανοίξουμε το στέρνο ή την καρδιά και να βρούμε τα συναισθήματα. Ή μήπως μπορούμε να ανοίξουμε τα σεξουαλικά όργανα και να βρούμε τις τάσεις.

Που βρίσκονται όλα αυτά όταν μπορούμε να τα ζήσουμε αλλά δεν μπορούμε να τα δείξουμε στους άλλους.

Μπορείς να πάρεις τον θυμό σου και να μου τον δώσεις στα χέρια να τον δω ή καλύτερα να του δώσω ένα καλό μάθημα που σε ταλαιπωρεί..;

Δεν έχει και τόση σημασία για το που είναι σαν διάσταση όση σημασία έχει ότι μπορούμε να παρακολουθήσουμε αυτά τα κέντρα και το πώς τα εγώ εκδηλώνονται μέσα από αυτά.

Δες πως εκδηλώνετε ο θυμός σου στο Διανοητικό που έχει μια φυσικοί αντιστοιχία με το κεφάλι. Δες τι σκέψεις παράγεις. Τι οραματίζεσαι. Τι σενάρια φτιάχνεις.

Δες πως εκδηλώνετε ο θυμός σου στο κινητικό που έχει μια φυσική αντιστοιχία στο πίσω μέρος του κεφαλιού στο ύψους του σβέρκου. Πως είναι τα χαρακτηριστικά του προσώπου σου, τι στάσεις παίρνει το σώμα σου τι συμβαίνει με την θερμοκρασία σου, τι κίνησης κανείς και πολλά αλλά.

Δες πως εκδηλώνετε ο θυμός σου στο συναισθηματικό που έχει μια φυσική αντιστοιχία στο ηλιακό πλέγμα. Τι νοιώθεις ; που το νιώθεις, τι είναι αυτό που νιώθεις; Σε καίει; σε πονάει; σε συνθλίβει;

Δες πως εκδηλώνετε ο θυμός σου στο ενστικτώδες κέντρο που έχει μια φυσική αντιστοιχία στο κατώτερο μέρος της σπονδυλικής στήλης. Τι ένστικτα σου βγαίνουν; Κτηνωδία;

Δες πως εκδηλώνετε ο θυμός σου στο σεξουαλικό κέντρο που έχει μια φυσική αντιστοιχία με τα σεξουαλικά όργανα.

Αυτό είναι πιο σημαντικό και ωφέλιμο.

quote:

---

Δες πως εκδηλώνετε ο θυμός σου στο σεξουαλικό κέντρο που έχει μια φυσική αντιστοιχία με τα σεξουαλικά όργανα.

---

Είναι απειδή κάθε κέντρο έχει δικά υποκέντρα. Παρ όλα αυτά δέν μπορώ να δώ τον θυμό του σεξουαλικού κέντρου,μου κίνησες την περιέργεια.

Θα σου δώσω μονό ένα παράδειγμα. Όταν σε ένα ζευγάρι δημιουργηθεί μεγάλη ένταση και θυμός πολλές φορές οδηγούνται σε μια ερωτική πράξη που ο θυμός ξεσπά με έναν διαφορετικό τρόπο.

Αν μπορούμε να δούμε εκείνη την στιγμή θα βλέπαμε ότι ο θυμός έχει παραμείνει στο βάθος και η ερωτική πράξη έχει, ανάλογα το επίπεδο και την ένταση ..βία!!.

Τοποθέτησα εδώ μια απάντηση από το αστρική προβολή 4 επειδή έχει άμεση σχέση με αυτό το τοπικ.

quote:

---

Rintrah: Έτσι θα αποταµιεύαµε συνειδητή ενέργεια' Το οποίο απαντά άμεσα στην ερώτηση που σου έκανα. Κατά συνέπεια θεωρείς πως ουσιαστικά αυτό που βίωσα ήταν η για πρώτη μου φορά αντίληψη της δικής μου 'συνειδησιακής ενέργειας';

---

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

Φίλε SOLIM

Μπορείς να μας κανείς μια ανάλυση για το ότι τα εγώ αποτελούνται από σεξουαλική ενεργεία. Το ρωτώ επειδή τον ορισμό «σεξουαλική ενεργεία» μπορεί κάποιος να το αποδώσει όπως θέλει. Ευχαριστώ.

"ΠΡΩΤΟ ΒΟΥΝΟ
Πολλά έχουν ειπωθεί για το Μυητικό Δρόμο. Τώρα επιτρέπω στον εαυτό μου να εξηγήσει πιο λεπτομερειακά το δρόμο προς την Απελευθέρωση.
Πρέπει να ξεκινήσουμε να επεξεργαζόμαστε τις ίδιες μας τις ενέργειες. Ξέρουμε ότι το ανθρώπινο ον είναι μια μηχανή που έχει επτά κέντρα: δύο ανώτερα και πέντε κατώτερα. Αυτά τα πέντε κέντρα δεν δουλεύουν με το δικό τους υδρογόνο, εξαιτίας του οποίου η ανθρώπινη μηχανή βαδίζει άσχημα, δουλεύει πολύ άσχημα.
Ξέρουμε πολύ καλά ότι από αυτά τα πέντε κατώτερα κέντρα, τα πρώτα τέσσερα κλέβουν την ενέργεια του πέμπτου, που είναι το σεξουαλικό κέντρο. Γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να φτάσει στην αγνότητα, αν πρώτα δεν οργανώσει την ανθρώπινη μηχανή του• αυτά τα κέντρα ή κύλινδροι να δουλεύουν όπως πρέπει, το καθένα με τη δική του ενέργεια. Έτσι θα μπορέσουμε να κατασκευάσουμε το υδρογόνο 12, που είναι αυτό του σεξουαλικού κέντρου.
Ενώ δεν κάνουμε αυτή τη δουλειά αυτό είναι το να χάνουμε χρόνο, γιατί πάντα το σεξουαλικό μέρος θα είναι ανισόρροπο, το ίδιο ακριβώς όπως τα άλλα κέντρα.
Το υδρογόνο 12 είναι το υδρογόνο του σεξ, αυτό με το οποίο δουλεύει κανονικά το σεξ, και το Si-12 είναι όταν ήδη μετατρέπεται μέσω της επιστημονικής αγνότητας.
Δια μέσου του θανάτου εκείνων των μικροσκοπικών ψυχικών στοιχείων, που εκδηλώνονται κάθε στιγμή, κάθε δευτερόλεπτο σε κάποιον, είτε είναι λαγνείας, υπερηφάνειας, εκδίκησης, μίσους, κλοπής, τελικά, όλες αυτές οι λεπτομέρειες είναι αυτές που κλέβουν και ανισορροπούν τη σεξουαλική ενέργεια και δεν επιτρέπουν στο άτομο να φτάσει στην αγνότητα, μιας και δεν δουλεύει με την ενέργεια του κάθε κέντρο.
Το ένα κλέβει από το ένα, το άλλο κλέβει από το άλλο, όλα κλέβουν από το σεξουαλικό κέντρο και ταυτόχρονα το σεξουαλικό κέντρο, για να μπορέσει να λειτουργήσει, κλέβει επίσης την ενέργεια των άλλων κέντρων, όπου ανισορροπείται ολοκληρωτικά η ανθρώπινη μηχανή. Μια διασταύρωση υδρογόνων που δεν τον φέρνουν σε μια ισορροπία, αλλά συνεχίζει τρέφοντας αυτά τα ψυχικά στοιχεία, χωρίς ελπίδα να φτάσει στο Δρόμο της Μύησης.
Έτσι είναι το πώς λειτουργεί όλο το σύνολο των γνωστικών μαθητών επί του παρόντος, χωρίς εξαίρεση, γιατί κανείς δεν έχει κάνει αυτή τη δουλειά όπως την υποδεικνύω εδώ.
Όποιος θέλει να φτάσει να ισορροπήσει την ανθρώπινη μηχανή του, οφείλει να αρχίσει να εξαλείφει όποια λεπτομέρεια εκδηλώνεται, όσο μικροσκοπική κι αν είναι, ζητώντας από τη Θεϊκή του Μητέρα την εξάλειψη. Έτσι είναι το πώς ισορροπούμε σιγά σιγά την ανθρώπινη μηχανή, για να πετύχουμε αληθινά το στόχο μας, που είναι ο Μυητικός Δρόμος.
Κατά τη διάρκεια της ημέρας εκδηλώνονται όλα αυτά τα ψυχικά στοιχεία, που είναι αυτά που τρέφουν το Εγώ. Με αυτό τον τύπο θανάτου ταξινομείται σιγά σιγά η ενέργεια για κάθε κέντρο, μέχρι που μένουν δουλεύοντας κανονικά και μπορούμε τότε να επεξεργαστούμε το Si-12 μέσω της μετατροπής, που είναι αυτό που μας επιτρέπει να μπούμε στο Μυητικό Δρόμο, να ξυπνήσουμε την Ιερή Φωτιά και να αρχίσουμε να ανεβαίνουμε από το Πρώτο Βουνό.
Όταν αρχίζουμε να δουλεύουμε με το θάνατο - έτσι όπως το έχω διδάξει και το εξηγώ -, έρχονται οι αλλαγές της ενέργειας στο μαθητή. Κάποιος αρχίζει με το μαύρο υδράργυρο, δεύτερο τον άσπρο, τρίτο τον κίτρινο και τέταρτο τον κόκκινο. Ο κόκκινος ήδη είναι η Ιερή Φωτιά. Ξυπνάει και αρχίζει να ανεβαίνει από το νωτιαίο μυελό.
Αυτή είναι η αρχή της δουλειάς που πρέπει να πραγματοποιήσουμε. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να αρχίσουμε το Πρώτο Βουνό ή την εσωτερική δουλειά. Μπορείτε να ψάξετε όπου θέλετε, αν δεν αρχίσει από εκεί δεν έχει αρχίσει η δουλειά. Εδώ πεθαίνουν οι θεωρίες και τα έργα είναι αυτά που βγάζουν μπροστά το μαθητή."

quote:

---

Το υδρογόνο 12 είναι το υδρογόνο του σεξ

---

Πολύ σωστά αυτά που λέει ο δάσκαλος Ραμπολού που δεν είναι μια θεωρία αλλά ένα καθαρά πρακτικό κομμάτι της εσωτερικής ζωής και σε αυτά τα λόγια του δασκάλου είναι που αποκαλύπτετε η τεράστια ανάγκη για την πρακτική «θάνατος στην πορεία» και βεβαίως για αυτό που έλεγε ο δάσκαλος Σαμαελ να « ζούμε από λεπτό σε λεπτό και από στιγμή σε στιγμή»

quote:

---

δασ Σαμαελ: Η ψυχολογική αυτοπαρατήρηση είναι βασική. Πραγματικά χρειάζεται να αυτοπαρατηρούμαστε από στιγμή σε στιγμή, από δευτερόλεπτο σε δευτερόλεπτο. Με τι σκοπό; έναν. Ποιόν; να αποκαλύπτουμε τα ελαττώματά μας του ψυχολογικού τύπου, να τα ανακαλύπτουμε στο πεδίο της πράξης.

Να τα παρατηρούμε κατευθείαν, συνετά, χωρίς δικαιολογίες χωρίς δικαιολογίες κανενός είδους. Αφού έχουμε ανακαλύψει ένα ελάττωμα τότε και μόνο τότε θα μπορούσαμε να το καταλάβουμε. Επαναλαμβάνω ότι για να το προσπαθήσουμε αυτό πρέπει να είμαστε αυστηροί με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Πολλοί όταν προσπαθούν να καταλάβουν ένα λάθος, το δικαιολογούν ή το αποφεύγουν ή το κρύβουν από τον ίδιο τους τον εαυτό και αυτό είναι παράλογο.

---

Παίρνεις την διδασκαλία αποσπασματικά. Αν δεν βρεθείς κάπου που να υπάρχει μια σειρά και ένας σωστός προσανατολισμός της διδασκαλίας, θα έχεις στα χεριά σου πολλά κομμάτια από το παζλ αλλά όχι την πλήρη εικόνα.

Όλοι παρόλο που μπορούμε να ξέρουμε πολλά πράγματα πρέπει να ξεκινήσουμε από το Άλφα. Πόσο γρήγορα θα πάμε στο Ωμέγα αυτό αφορά την θέληση και την κατανόηση του κάθε ανθρώπου χωριστά.

Είχα πει πιο πάνω για τα υδρογόνα.

quote:

---

Η τροφή όταν μπαίνει στο σώμα είναι υδρογόνο ντο- 768 και φτάνει μέσω μιας μετατροπής στο μι-192 αν δεν δεχόταν ένα σοκ από τον αέρα που αναπνέουμε που είναι ντο-192 δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει αυτό το ημιτόνιο του μι και να πάει στο φα-96.

Το τέλος όλης αυτής της μετατροπής είναι το σι-12 που είναι η ανώτερη ενεργεία που παράγετε στο σώμα!!!

Μετά μετασχηματίζετε σαν ενεργεία και ο αέρας, το ίδιο και οι εντυπώσεις που λαμβάνουμε με της πέντε μας αισθήσεις δια μέσου του νου. Όλα είναι ενεργεία.

Οι εντυπώσεις είναι ντο-48 αυτή δεν μετασχηματίζετε αν δεν δημιουργήσουμε ένα σοκ. Αυτό το σοκ το πετυχαίνουμε με την αφύπνιση της συνείδηση. Αυτή η πράξη είναι που επιτρέπει να μετασχηματίσουμε τα λεπτότερα υδρογόνα όπως το Υδρογόνο 24,12,6.

Από αυτά τα υδρογόνα «τρέφονται» τα ανώτερα σώματα. Δηλ το Αστρικό το Νοητικό το Αιτιατό. Αν εμείς δεν είμαστε ικανοί να τα «ταΐσουμε» τότε και αυτά μένουν ατροφικά για όλοι μας την ζωή.

Αλλά το θέμα των υδρογόνων δεν είναι κάτι που μπορούμε να καταλάβουμε αμέσως. Χρειάζεται μελέτη και χρειάζεται να σου δώσει κάποιος από την αρχή αυτή την γνώση ώστε να γίνει κατανοητή.

---

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

Θα πώ κάτι που σίγουρα θα ακουστεί τρελό,αλλά ευτηχώς σε αυτό το τόπικ υπάρχει κατανόηση. Θέλω να αναφερθώ στα νοητικά εγώ,όπως είναι γνωστό έχουμε μια λεγεώνα απο εγώ στον νου και αυτά είναι που αποτελούν και τον νού μας,δηλαδή δέν έχουμε ατομοπηικομένο(την σκότωσα τελείως την λέξη) νου. Σκέφτηκα για την ταυτότητα αυτών των εγώ και πέρα απο τα γνωστά νοητικά σύνδρομα που έχουμε(κολλήματα, δόγματα κτλπ.) έχουμε την πλύση εγκεφάλου που μας έχουν κάνει απο αρχαιοτάτων χρόνων.Είναι οι νοητικοί νόμοι που μας έχουν επιβάλει να υπακούμε πιστά σάν πρόβατα.Αυτοί οι νόμοι είναι απίστευτα ύπουλοι και πέρα για πέρα μυστικοί. Πιστεύω λοιπόν οτι ακόμα και όταν κάνουμε τον συλλογισμό 1+1=2,τότε πέφτουμε στην παγίδα και δεσμέυουμε την ενέργεια της ουσίας σε αυτή την νοητική διεργασία,σε αυτό το νοητικό εγώ.Όλη η λογική που μας έχουν επιβάλει αποτελείται απο εγώ.Είναι όλα εγώ που δεσμεύουν την ενέργεια της ουσίας.

Οπότε άν θέλουμε να ελευθερώσουμε την ουσία απο τα νοητικά εγώ,πρέπει πολύ απλά να τα εξαλείψουμε.Ο τρόπος για να γίνει αυτό είναι να μήν σκεφτόμαστε με τον γραμμικό τρόπο,να καταργήσουμε μέσα μας το 1+1=2 και να ελευθερωθούμε απο οτιδοίποτε το νοητικό.Να καταργήσουμε τους νόμους και να ζήσουμε χωρίς αυτούς ΕΛΕΥΘΕΡΑ.

Κάθε φορά που κάνουμε μια υπόθεση, και είμαστε σίγουροι για αυτήν οτι έτσι είναι,τότε αυτόματα κλείνουμε όλες τις άλλες πόρτες(που είναι άπειρες).Αρα ποτέ δέν πρέπει να είμαστε σίγουροι για τίποτα,όλα είναι άπειρα,πρέπει να εφαρμόσουμε το άπειρο παντού.Δέν υπάρχει κανένα όριο,το όριο το βάζουν μόνο τα νοητικά εγώ.Εμείς πρέπει να τα εξοντόσουμε αυτά τα εγώ.Και πιστέψτεμε είναι τόσο ισχυρή η πλύση εγκεφάλου(μάλλον η πλύση του νου) που μας είναι εντελώς αδύνατον να σκεφτούμε οτι 1+1 ΔΕΝ κάνει 2.Μπορεί να κάνει οτιδοίποτε. Αρκεί κάποιος να αναλογιστεί την κβαντική φυσική.Και αυτό δέν είναι τίποτα.

Έφερες ένα νοητικό παράδειγμα έναντι σε ένα άλλο. Η λύση βρίσκετε στην απόταύτιση.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

Κατάλαβα τι ήθελες να πεις. Είναι αυτό που ονομάζω στερεότυπα του νου. Ήθελα απλά να τονίσω αυτό το «στερεότυπα»

Τώρα για τα σύμβολα μπορώ να σου πω ότι είναι σαν μια γλωσσά που μπορεί να αντανακλά κοσμικές αλήθειες.

quote:

---

solim Το υδρογόνο 12 είναι το υδρογόνο του σεξ, αυτό με το οποίο δουλεύει κανονικά το σεξ, και το Si-12 είναι όταν ήδη μετατρέπεται μέσω της επιστημονικής αγνότητας.

---

Η τεχνική για την διάλυση τους είναι απλή, πολύ απλή θα έλεγα.

Απαιτείται πρώτα από όλα ένα "σημείο κράτησης". Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει να διαλέξεις κάτι σαν σταθερό σημείο όπου αποφασίζεις ότι δεν θα μετακινηθείς ότι και αν συμβεί.
Μερικά παραδείγματα θα το κάνουν πιο ξεκάθαρο.
Αποφασίζεις να κάνεις ένα περίπατο χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα, απλά θέλεις να βιώνεις το περπάτημα. Αυτό αποτελεί ένα σημείο κράτησης. Τώρα κάθε σκέψη που μηχανικά αναβλύζει από μόνη της, είναι σίγουρα κάποιο εγώ που θέλει να καταλάβει αρχικά το διανοητικό κέντρο και αργότερα τα υπόλοιπα για να τραφεί. Εκεί εφαρμόζεις τον Θάνατο στην Πορεία.
Άλλο παράδειγμα που το συνιστώ. Γράφεις σε ένα σημειωματάριο το πρόγραμμα εργασιών σου για το επόμενο χρονικό διάστημα, ή για τη ημέρα σου και αποφασίζεις να το ακολουθήσεις "βρέξει - χιονίσει" όπως λένε. Τότε έτσι εγκαθιστάς ένα άλλο σημείο κράτησης. Το πρόγραμμα που έχεις γράψεις και αποφάσισες να ακολουθήσεις είναι ένα σημείο κράτησης. Οτιδήποτε προσπαθήσει να παρακάμψει αυτό το πρόγραμμα είναι πολύ πιθανόν να οφείλεται στην δράση ενός εγώ. Εκεί πάλι εφαρμόζεις την τεχνική του Θανάτου στην πορεία για όσο χρόνο χρειάζεται μέχρι το συγκεκριμένο εγώ να σε αφήσει ήσυχο για να συνεχίσεις το πρόγραμμα που έχεις αποφασίσει να ακολουθήσεις.
Άλλο παράδειγμα.
Αποφασίζεις να διαβάσεις ένα βιβλίο. Βάζεις το διανοητικό να διαβάζει και εσύ σαν αντίληψη το ακούς. Το κείμενο που διαβάζεται απο το διανοητικό αποτελει επίσης ένα σημείο κράτησης. Όταν όμως αρχίζουν δηλά - δηλά σκέψεις άσχετες να προσπαθούν να πάρουν το διανοητικό υπό τον έλεγχο τους, εσύ τους εφαρμόζεις πάλι τον "Θάνατο στην πορεία".
Αν τυχόν δεν είναι κατανοητά τα πιο πάνω πάλι είμαι στην διάθεση σας για κάθε περαιτέρω επεξήγηση.

Προς το παρόν θα παραθέσω επίσης, ένα αυτούσιο σχετικό κείμενο του Δάσκαλου Ραβολού που νομίζω ότι είναι πολύ επεξηγηματικό της προηγούμενης μεθόδου διάλυσης των ελαττωμάτων μας.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ

Αυτό το κεφάλαιο τιτλοφορείται εσωτεριστικά «Ο Θάνατος», γιατί αυτός που αρχίζει να διαλύει τα ελαττώματα του, αρχίζει να βγαίνει από τον κύκλο, όπου είναι κλεισμένη όλη η Ανθρωπότητα. Τότε, όταν θα τον καλέσουν να κάνει μια παλιανθρωπιά, λένε οι άλλοι: «Δε χρησιμεύει για τίποτα, αυτός είναι νεκρός», γιατί δεν ακολουθεί το δρόμο της υπόλοιπης Ανθρωπότητας.

Κάθε ανθρώπινο ον φέρνει μέσα του μια Θεϊκή Σπίθα που ονομάζεται Ψυχή, Μπουδάτα ή Ουσία, τελικά, έχει διάφορα ονόματα, στην πραγματικότητα όμως είναι μία θεϊκή σπίθα που μας ωθεί και μας δίνει δύναμη να ξεκινήσουμε μια πνευματική εργασία, όπως αυτή που σας διδάσκω. Αυτή η Ουσία ή Ψυχή είναι εγκλωβισμένη σ' όλες μας τις κακίες, ελαττώματα ή ψυχολογικά εγώ, που εσωτεριστικά ονομάζεται «Εγώ»" αυτά δεν την αφήνουν να εκδηλωθεί ελεύθερα, γιατί αυτά είναι που αναλαμβάνουν την εκπροσώπηση και διακυβέρνηση του ατόμου.

Όμως με την εργασία της διάλυσης των ελαττωμάτων αυτή αυξάνεται, ενδυναμώνεται, εκδηλώνεται με μεγαλύτερη διαύγεια, με μεγαλύτερη δύναμη" μεταβάλλεται σιγά-σιγά σε Ψυχή.

Θα δώσω ένα παράδειγμα: αυτό το δέντρο (υπάρχει στο πρωτότυπο κείμενο το σκίτσο ενός δένδρου με τις κύριες ρίζες του και τις μικρότερες του.) κρατιέται από τις κύριες ρίζες του, αυτές δεν το τρέφουν, αλλά μονάχα το στηρίζουν ενάντια στους ανέμους και στο ίδιο του το βάρος, για να μη πέσει, να μη σωριαστεί. Και οι μικρές ρίζες του είναι αυτές που απλώνονται γύρω από την επιφάνεια της γης και απορροφούν τους χυμούς, για να το θρέψουν.

Ακριβώς έτσι είναι το Εγώ το δικό μας ή της Ανθρωπότητας. Οι χοντρές ρίζες που στηρίζουν το δέντρο συμβολίζουν τα κύρια ελαττώματα, όπως η λαγνεία, η εκδίκηση, ο θυμός, η υπερηφάνεια και διάφορα άλλα. Και οι μικρές ρίζες αντιπροσωπεύουν τις λεπτομέρειες, εκείνες τις μικροσκοπικές εκδηλώσεις που ανήκουν σ' αυτό ή εκείνο το ελάττωμα, που δεν πιστεύουμε ότι είναι ελαττώματα, όμως είναι η τροφή του. Το Εγώ τρέφεται με όλες αυτές τις πολύ μικρές λεπτομέρειες, που έχουμε σε μεγάλη ποσότητα.

Πρέπει να αρχίσουμε να αυτοπαρατηρούμαστε, για να δούμε τις χιλιάδες και χιλιάδες αρνητικές λεπτομέρειες που έχουμε, που είναι αυτές που στηρίζουν τον κορμό. Έτσι πρέπει να κάνει ο καθένας που θέλει να σωθεί από την καταστροφή που έρχεται: ν' αφαιρεί την τροφή απ' αυτό το δέντρο, που είναι οι μικροσκοπικές ρίζες. Αρνητικές λεπτομέρειες, όπως οι κακές σκέψεις, το μίσος, ο φθόνος που αισθάνεται κάποιος απέναντι σε άλλα άτομα, η φιλοδοξία, να παίρνει χρήματα και ασήμαντα πράγματα, να πετάει ψέματα, να λέει λόγια γεμάτα υπερηφάνεια, η απληστία τελικά, όλα αυτά τα πράγματα, που κατά βάθος είναι αρνητικά, πρέπει ν' αρχίσει κανείς να τα διαλύει στα σοβαρά.

Υπάρχει άλλη θεϊκή σπίθα μέσα μας που ονομάζεται Θεϊκή Μητέρα, της οποίας η αποστολή είναι να διαλύει τα ελαττώματα με ένα δόρυ που αυτή κατέχει. Όσο μικροσκοπικό κι αν είναι το ελάττωμα, πρέπει να ζητάμε από την εσώτερη ΘΕΪΚΗ ΜΗΤΕΡΑ:
«Μητέρα μου, βγάλε μου αυτό το ελάττωμα και διάλυσέ το με το δόρυ σου».
Αυτή θα το κάνει έτσι, γιατί αυτή είναι η αποστολή της, να μας βοηθάει μ' αυτό τον τρόπο, για ν' απελευθερωνόμαστε. Έτσι, δε μεγαλώνει πια το δέντρο, αλλά υποσιτίζεται σιγά-σιγά, ξεραίνεται.

Αυτό που διδάσκω εδώ πρέπει κανείς να το εφαρμόσει, να το κάνει πράξη: όπου και να πηγαίνετε, δουλεύετε ή ό,τι και να κάνετε, πρέπει να προσέχετε το νου, την καρδιά και τα σεξουαλικά όργανα. Είναι τα τρία κέντρα απ' όπου εκδηλώνεται κάθε ελάττωμα και, όταν ένα στοιχείο εκδηλώνεται, σ' οποιοδήποτε και να' ναι απ' αυτά τα τρία κέντρα, ακολουθεί αμέσως η παράκληση προς τη Θεϊκή Μητέρα, για να προβεί αυτή στη διάλυση του.

Μ' αυτή την εργασία που σας υποδεικνύω, του θανάτου του Εγώ, αποκτά κανείς την Επιστημονική Αγνότητα και μαθαίνει ν' αγαπά την Ανθρωπότητα. Αυτός που δε δουλεύει με τη διάλυση των ελαττωμάτων, δεν μπορεί ποτέ να φθάσει να αισθανθεί αγάπη για τους άλλους, γιατί δεν αγαπά τον εαυτό του.

Η διάλυση των ελαττωμάτων και το αστρικό ξεδίπλωμα είναι οι ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ που υπάρχουν για τη διάσωση.