- ΑΝΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ Η "ΟΥΣΙΑ" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Ο Γκοταμα Βούδας, ο Χριστός, Ο Μαχαβιρα και πολύ άλλοι απομονωθήκαν για να φέρουν εις πέραν μια εσωτερική εργασία επειδή είχαν έτοιμα τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα.
Το να σταματήσεις τον νου και να επιτύχεις μια εμπειρία στο Αιτιατό επίπεδο δεν σημαίνει ότι τα εγώ εξαλείφονται και μπορώ να το βεβαιώσω όπως και άλλοι οι οποίοι έχουν φτάσει σε αυτό το επίπεδο μέσω του διαλογισμού.
Μου λες να σκεφτώ .Αυτό είναι το πρόβλημα ,ότι με την σκέψη πολλές φορές ψάχνουμε να βρούμε αυτό που είναι πέρα από την σφαίρα της σκέψης.
Δεν χρειάζεται να σκεφτώ επειδή ξέρω. Και αυτό που ξέρω το μετατρέπω σε σκέψη. Αλλά η σκέψη πάλι δεν είναι αυτό που ξέρω. Η ΣΚΕΨΗ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΝΕΚΡΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ Της ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ, ΜΙΑ ΜΝΗΜΗ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.
Όταν δεν μπορώ να είμαι μόνιμα σε αυτή την κατάσταση τότε το μονό που έχω είναι η ανάμνηση αυτής της επηρείας αλλά αυτή η ανάμνηση είναι ήδη κάτι νεκρό.
Τα εγώ για να διαλυθούν χρειάζονται μια τεράστια πορεία που στην γνώση λέγετε τα τρία βουνά. Το δεύτερο βουνό είναι γραμμένο και δοσμένο στην ανθρωπότητα σαν οι αθλοι του Ηρακλή.
Φίλε αλεξ κλείσε τα μάτια και παρακολούθησε να δεις τι συμβαίνει στον νου σου. Θα δεις ότι μας κουβαλάς και μας αναπαράγεις όλους. Όλοι την κοινωνία όλες τις διαμάχες, όλες τις σύγκρουσης, όλα τα θέλω, όλες τις μνήμες, όλα αυτά που σε πληγώσανε ή σε ευχαριστήσανε. Όμως μέσα σε όλα αυτά εσύ που είσαι πραγματικά;
Το Απόλυτο ξεδιπλώνετε στο ΕΙΝΑΙ το ΕΙΝΑΙ στην ΨΥΧΗ η ΨΥΧΗ στην ΟΥΣΙΑ.
Αυτό το ξεδίπλωμα είναι καλύτερο να το σκεφτείς μουσικά δηλ μια οκτάβα ελαττώνετε σε μια χαμηλότερη συχνότητα.
Ή αν θες σκέψου ότι έχουμε την ιδία χορδή σε μια κιθάρα και απλά αλλάζουμε τάστο. Αλλάζει η νότα αλλά πάντα είναι η ίδια χορδή.
ΟΥΣΙΑ κάπου είναι. Τα εγώ που νομίζεις ότι είναι;
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Για μια καθαρή εικόνα.Τόσο δύσκολο είναι να πεί κάποιος πού ακριβώς βρίσκεται η ουσία.Δέν είναι και κάτι το τρομερό.
Ρωτάς πού είμαι σε όλα αυτά.Μπορεί κανείς να διαχωρίσει την ουσία του απο όλα αυτά, να θυμάται τον εαυτό του,αλλά δέν σημαίνει οτι πάυουν να τον επιρεάζουν(μάλλον επειδή είναι ακόμα ζωντανά και δυνατά τα εγώ).
Απ'ότι καταλαβαίνω δέν υπάρχει απάντηση για το πού βρίσκεται ακριβώς η ουσία.
quote:
Δέν διαφωνώ σε κάτι απο αυτά,απλώς ρώτησα απο επιστημονικό ενδιαφέρον.
Για μια καθαρή εικόνα.Τόσο δύσκολο είναι να πεί κάποιος πού ακριβώς βρίσκεται η ουσία.Δέν είναι και κάτι το τρομερό.Ρωτάς πού είμαι σε όλα αυτά.Μπορεί κανείς να διαχωρίσει την ουσία του απο όλα αυτά, να θυμάται τον εαυτό του,αλλά δέν σημαίνει οτι πάυουν να τον επιρεάζουν(μάλλον επειδή είναι ακόμα ζωντανά και δυνατά τα εγώ).
Απ'ότι καταλαβαίνω δέν υπάρχει απάντηση για το πού βρίσκεται ακριβώς η ουσία.
Χαίρεται, είμαι φίλος.
Η χωρική, τρισδιάστατη, θεώρηση των πραγμάτων δεν μπορεί να προσεγγίσει την πραγματικότητα των άλλων διαστάσεων και κόσμων, παρά μόνο συμβολικά.
Αναρωτήσου, οι σκέψεις πού βρίσκονται; Μέσα στο κεφάλι... αλλά που συγκεκριμένα; Με ποιόν τρόπο τις αντιλαμβάνεσαι και τις παρατηρείς; Με ποιά αίσθηση; Εσύ που είσαι όταν κάνεις αυτό;
Αν απαντήσεις για τον εαυτό σου στο τελευταίο είσαι κοντά στο να βρεις την απάντηση σε αυτό που ρωτάς.
Υ.Γ. Άσκηση:
Πες νοητικά την λέξη "καλημέρα".
...
Επανέλαβε την ίδια λέξη με μπάσα φωνή.
...
Κάνε το ίδιο με ψιλή φωνή.
...
Ψιθυριστά...
...
Φώναξε την με όλη την δύναμη της ψυχής σου, σαν να στέκεσαι σε ένα βουνό και θες να σε ακούσουν στο απέναντι.
...
Ποιός ακούει την λέξη; Πού βρίσκεται αυτός;
Πολλά λέγονται στην απόκρυφη λογοτεχνία γύρω απ'το ΑΝΩΤΕΡΟ ΕΓΩ, το ΘΕΪΚΟ ΕΓΩ, αλλά καταλήγει ότι αυτό το ΑΝΩΤΕΡΟ ΕΓΩ δεν είναι τέτοιο ΕΓΩ. Η ΥΨΙΣΤΗ ΘΕΟΤΗΤΑ υπερβαίνει κάθε ΕΓΩΪΚΟΤΗΤΑ. Εκείνο που δεν έχει βέβηλο όνομα είναι το ΕΙΝΑΙ, ο ΕΣΩΤΕΡΟΣ.
Η ΟΥΣΙΑ είναι μοριακή• η ουσία, το φάντασμα του νεκρού, ζει κανονικά στο μοριακό κόσμο. Ετσι λοιπόν, πεθαίνοντας βγαίνουμε από τον Κυτταρικό Κόσμο και εισερχόμαστε στο Μοριακό Κόσμο, χρησιμοποιούμε ένα μοριακό σώμα.
Αλλο
Η ΜΟΡΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
Ο θρύλος του Ζοροάστρη λέει: "Καθένας του οποίου τα καλά έργα υπερβαίνουν κατά τρία γραμμάρια την αμαρτία του, πηγαίνει στον ουρανό• καθένας του οποίου η αμαρτία είναι μεγαλύτερη, στην κόλαση• οσοναφορά εκείνον στον οποίο και τα δύο είναι ίσα, παραμένει στο ΑΜΙΣΤΙΚΑΝ μέχρι το μελλοντικό σώμα ή την ανάσταση".
Η Μοριακή Περιοχή είναι η περιοχή του Παραδείσου. Εκείνοι οι άνθρωποι που υπέφεραν πολύ στη ζωή και οι οποίοι ήταν σχετικά πολύ καλοί στη ζωή, βυθίζονται στην ευτυχία του Μοριακού Κόσμου προτού να επιστρέψουν για να πάρουν ένα καινούργιο φυσικό σώμα. Οι Μοριακές περι¬οχές είναι κορεσμένες από ευτυχία. Οι ανθρώπινες Ουσίες, σε απουσία του ΠΟΛΥΠΛΗΘΟΥΣ ΕΓΩ: χαίρονται σ'αυτές τις άρρητες περιοχές.
Τα ΕΓΩ αυτών των ΟΥΣΙΩΝ παραμένουν εντωμεταξύ στο κατώφλι του μυστηρίου περιμένοντας τη νέα επανενσάρκωση. Σε απουσία του Εγώ, οι Ουσίες ευημερούν ευτυχισμένες στον Παράδεισο. Αυτά τα άτομα χρησιμοποιούν Μοριακό Σώμα.
Οποιοι κατέχουν τον ΑΣΤΡΙΚΟ ΧΡΙΣΤΟ, ακτινοβολούν από δόξα και είναι ακόμη πιο ευτυχείς στον Παράδεισο. Αυτό το σώμα κατοικεί σε σπερματική κατάσταση μόνο μέσα στο σεξουαλικό σπόρο, αλλά βλαστάνει, γεννιέται όταν ο Μύστης γνωρίζει τα Μυστήρια του Σεξ• ο ΑΣΤΡΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ είναι ένα υπέροχο σώμα. Τα άτομα που κατέχουν αυτό το σώμα είναι αληθινά αθάνατοι, επειδή ποτέ δεν χάνουν τη Συνείδηση.
0 Παράδεισος όντας μοριακός διεισδύει και διαπερνά ολόκληρη τη γήινη ατμόσφαιρα, σχετιζόμενος πολύ ειδικά με την Ιονόσφαιρα, που βρίσκεται στα εξήντα μίλια πάνω από τη γήινη επιφάνεια. Αυτή η περιοχή είναι πάρα πολύ αγνή. Μολονότι οι αστροναύτες ταξιδεύουν διαμέσου αυτής της ζώνης, ποτέ δεν θα μπορέσουν να ανακαλύψουν τον Παράδεισο με τις φυσικές αισθήσεις. Μόνο με τη Διαστημική Αίσθηση μπορούμε να δούμε τον Παράδεισο. Η Γνωστι¬κή Κίνηση διδάσκει διάφορες επιστημονικές τεχνικές για το άνοιγμα της Διαστημικής Αίσθησης.
Η Μοριακή Περιοχή έχει διάφορες άρρητες περιοχές. Αυτές είναι τα επίπεδα και τα υπο-επίπεδα περί των οποίων μιλούν οι Οεόσοφοι και οι Ροδόσταυροι. Σε εκείνες τις περιοχές της δίχως όρια ευτυχίας, ζουν ευτυχισμένοι οι απενσαρκωμένοι μέχρι να εξαντληθεί ο χρόνος τους. Το χάραμα, η ημέρα, το σούρωπο και η νύχτα η βρεφική ηλικία, η εφηβεία, η ωριμότητα και τα γηρατειά, κυβερνούν όλον τον κόσμο, μέχρι κι εκείνοι που απενσα-ρκώνονται υπόκεινται σ'αυτόν το Νόμο. Στον καιρό τους, εκείνα τα ευτυχισμένα όντα πρέπει να επιστρέφουν στην επανενσάρκωση.
Ολα αυτά που βλέπουν οι απενσαρκωμένοι βρίσκονται μέσα στο ίδιο τους το μαυλό. Οι Ντεβακανικές καταστάσεις για τις οποίες μιλούν τα θεοσοφικά και ροδοσταυρικά βιβλία, έτσι το βεβαιώνουν. Η κατάσταση ασυ¬νειδησίας στην οποία πέφτουν οι απενσαρκωμένοι εξαιτίας του ηλεκτρονικού σοκ είναι κάτι πολύ θλιβερό, γιατί μολονότι αυτοί χαίρονται την ευτυχία των μοριακών περι¬οχών, δεν είναι επαρκώς συνειδητοί όπως θα ήταν ένας Μύστης της Λευκής Στοάς. Μόνο όποιοι έχουν αποκτήσει Ψυχή ζουν συνειδητοί των Ανώτερων Περιοχών του Σύμπαντος.
Οι κοινοί και συνηθισμένοι απενσαρκωμένοι προβάλ¬λουν στη μοριακή ατμόσφαιρα τους πόθους τους και τις φιλοδοξίες τους και τα ονειρεύονται αυτά ζώντας σε τέλεια ευτυχία. Οι Μύστες δεν ονειρεύονται γιατί αφύ¬πνισαν τη συνείδηση και ζουν σ'αυτές τις περιοχές αφοσιωμένοι να εργάζονται σύμφωνα με τους μεγάλους κοσμικούς νόμους στο εργαστήριο της φύσης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι απενσαρκωμένοι δεν χαίρονται το ύπαιθρο ή τα τοπία στον Παράδεισο. Φυσικά αυτοί ζουν άπειρα ευτυχείς με την ατμόσφιρα ευτυχίας τους.
Η "ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ" και το βιβλίο "Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΘΝΗΣΚΕΙΝ" των μεσαιωνικών χρόνων, διδά¬σκουν την προπαρασκευή για το θάνατο. Οι άνθρωποι οι αφοσιωμένοι αποκλειστικά στα υλικά πράγματα, δεν 8α έχουν την ευτυχία να πειραματίζονται την ευδαιμονία του Ηλεκτρονικού Κόσμου, κι αυτό εξαιτίας της κατάστασης ασυνειδησίας στην οποία πέφτουν. Οταν αυτοί οι άνθρωποι ζουν στο Μοριακό Κόσμο, περνούν εκεί τις διακοπές τους ονειρευόμενοι, πίνουν από την πηγή της λησμονιάς κι ονειρεύονται γλυκά.
Το Μοριακό Σώμα είναι μικροσκόπιο και τηλεσκόπιο συγχρόνως. Μ'αυτό το σώμα μπορούμε να βλέπουμε το άπειρα μικρό και τό άπειρα μεγάλο. Στον Παράδεισο οι απενσαρκωμένοι μετέχουν της εσώτερης φύσης όλων των δημιουργημάτων, διεισδύοντας στην καρδιά του καθετί που υπάρχει. Είναι καλύτερα να γνωρίζουμε τα πράγματα μέσω διείσδυσης παρά μέσω εξωτερικής αντίληψης.
Η ζωή στον Παράδεισο θάταν καλύτερη αν ο απενσαρκωμένος δεν έκανε προβολή στο Μοριακό Κόσμο του δικού του σκηνικού. Εκεί ο καθένας προβάλλει στην ατμόσφαιρα εικόνες του δικού του νου.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 30/05/2009 14:17:54
Φίλε υπηρέτη,ο Δασκαλος Σαμαέλ έχει πεί πάρα πολλά πράγματα ξεκάθαρα με το όνομά τους.Υπάρχουν όμως και μερικά άλλα στα οποία δέν γίνεται κατανοητός.
Για παράδειγμα,μας μιλάει για το μοριακό σώμα.Εγώ ξέρω φυσικό,αιθερικό,αστρικό,νοητικό,αιτιατό κτλπ.Δέν ξέρω κανένα μοριακό σώμα,εκτός και άν εννοεί με αυτό το όνομα το αιθερικό σώμα.
Βεβαια μπορεί να εννοεί και άλλα πράγματα,π.χ. οτι στο φυσικό σώμα ή συνείδηση είναι η δόνηση των μορίων της επίφυσης.
Με τον νόμο της αναλογίας μπορούμε να υποθέσουμε οτι ισχύει το ίδιο και στα ανώτερα σώματα.
Αλλά ποιός ξέρει τί εννοεί?
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Πάντως υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που θα μπορούσε να μάθει κανείς για την εσωτερική λειτουργία του ανθρώπου.Είμαι σίγουρος οτι ξέρουμε ελάχιστα.
Μπορεί να κανείς να εξαλείψει τα ελλατώματα του καλιεργώντας τις αντίθετες αρετές?
Σκέψου κάτι σαν ζυγαριά. Από την μια μεριά έχεις μια μαύρη σκόνη . Από την άλλη πολύ λίγο χρυσό. Αυτό που πρέπει να κανείς είναι να εξάγεις από τους μαύρους κόκκους τον χρυσό πυρήνα.
Η μαύρη σκόνη ή μαύρη κόκκοι είναι τα εγώ. Ο χρυσός είναι η Αρετές του Πνεύματος. Αν δεν αποκτήσουμε τις αρετές από αυτή την μεταστοιχείωση τότε θα προσποιούμαστε ότι έχουμε αρετές.
Μπορούμε όμως αρχικά να εκδηλώνουμε τις αρετές του λίγου χρυσού που έχουμε εξ αρχής.
Αυτό που μπορώ να διακρίνω είναι ότι για να υπάρχει 100% τα 100% μια αρετή δεν πρέπει να υπάρχει καθόλου το ελάττωμα.
Αλλά σε σχέση με το παραπάνω παράδειγμα της ζυγαριάς όσο πιο πολύ μετατρέπουμε την μαύρη σκόνη τόσο πιο πολύ ο χρυσούς εκδηλώνετε.
Έτσι η αρετές προκύπτουν από αυτή την μετατροπή και δεν μπορούν τα εγώ να εξαλειφθούν καλλιεργώντας μια αρετή την οποία δεν έχουμε.
Το να είσαι ταπεινός φαίνεται να είναι μια αρετή αλλά αν μέσα σου λες είμαι ο πιο ταπεινός από όλους τότε εκεί έχει φωλιάσει ένα εγώ! Όπως στο είμαι ο ποιο καλός, ο ποιο ελαστικός, ο πιο θρησκευόμενος, είμαι αυτός που δεν ανήκει πουθενά σε κανένα δόγμα, σε καμιά θρησκεία και μέσα του νιώθει σπουδαίος και ξεχωριστός .
Τα εγώ φωλιάζουν στα τρίσβαθα του υποσυνείδητου. Μπορείς να καλλιεργήσεις τρόπους, μπορείς να φαίνεσαι άγιος αλλά δεν μπορείς να καλλιεργήσεις αρετές για να εξαλείψεις τα εγώ αλλά το αντίθετο. Να εξαλείψεις τα εγώ για να αποκτάς αρετές.
Μέσα σε κάθε εγώ κρύβονται πολλά ελαττώματα ή θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένα εγώ είναι το κεφάλι μιας λεγεώνας.
Πχ στο εγώ της αλαζονείας υπάρχει η Αυτοεπαρκεια δηλ κάποιος πιστεύει ότι δεν χρειάζεται κανέναν.
Η Αυτοεκτιμηση να πιστεύεις ότι έχεις κάνει τόσα και τόσα πολλά πράγματα και ότι αξίζεις πολλά για όλα αυτα και αυτό πολλές φόρες οδηγεί ψυχολογικά το άτομο στην αδικία την ανταμοιβής.
Και μετά μπορεί να θυμώσει για αυτό επειδή δεν είχε αναγνώριση, μετά να οδηγηθεί στην αυτολυπιση ότι είναι ε ένα θύμα που έχει υποφέρει τόσα και τόσα και από πίσω κρύβετε μια περηφάνια που δεν ανταμείφθηκε και δεν δοξάστηκε με τις πρέπουσες τιμές. Και πολλά αλλά.
Αυτά για τωρα.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
Το κυριότερο είναι η εξάλειψη των ελατωμάτων.
Μπορεί να κανείς να εξαλείψει τα ελλατώματα του καλιεργώντας τις αντίθετες αρετές?
Αγαπητέ alex22, έχω ισχυρές αμφιβολίες στο αν γίνεται να εξαλείψουμε τα ελαττώματα μας ή εν γένει τις αρνητικές μας όψεις.
Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι ελαττώματα είναι οι διάφορες αρνητικές συναισθηματικές/νοητικές καταστάσεις στις οποίες υποκύπτουμε πιο εύκολα ή που δεν έχουμε καταφέρει να ελέγξουμε.
Μπορούμε όμως να απαλλαγούμε από όλα αυτά ή το θέμα είναι να μην επιδιώκουμε να απαλλαγούμε; ![]()
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ακόμη και τα ελαττώματα μας είναι κομμάτια του εαυτού μας κι έχουν προέλθει από την επαφή μας με το περιβάλλον μας, από τον τρόπο που έχουμε γαλουχηθεί και μεγαλώσει κι από τον τρόπο που έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε και να αναλύουμε τα πράγματα.
Εάν προσπαθήσει κάποιος να απαλλαγεί από αυτά, ενδεχομένως να καταναλώσει πάρα πολύ χρόνο και πολύτιμη ενέργεια για να καταφέρει κάτι το οποίο - κατά την δική μου γνώμη - είναι μη πραγματοποιήσιμο.
Άλλωστε, από το να προσπαθήσουμε να θέσουμε υπό έλεγχο τα ελαττώματα μας μπορούμε να κατανοήσουμε ένα πλήθος πραγμάτων για τον εαυτό μας, να κατανοήσουμε τους διάφορους νοητικούς μηχανισμούς μας, τους λόγους που μας ωθούν σε κάποιες συγκεκριμένες συμπεριφορές κλπ.
Θεωρώ πχ ότι είναι πολύ δύσκολο για κάποιον να απαλλαγεί από την ζήλεια.
Εάν προσπαθήσει να κάνει κάτι τέτοιο από την αρχή, ίσως να μη μάθει ποτέ τι είναι αυτό που τον ωθεί στο να ζηλεύει, τους λόγους που ζηλεύει και θα μπορούσε επίσης να νιώσει κι ενοχές επειδή ζηλεύει.
Όλη αυτή η διαδικασία θα απαιτήσει πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα με αμφίβολα αποτελέσματα και το άτομο δεν θα έχει λάβει ένα μεγάλο πλήθος πολύτιμων πληροφοριών για την προσωπικότητα του.
Εάν προσπαθήσει να αναλύσει τους λόγους που ζηλεύει κι αν αποδεχθεί ότι η ζήλεια είναι μια συναισθηματική κατάσταση από την οποία δεν γίνεται να απαλλαγούμε αλλά μπορούμε να την ελέγξουμε τότε οι πληροφορίες που θα λάβουμε για εμάς θα είναι σαφώς περισσότερες. ![]()

In anticipation of my resurrection...
Το 3% της Ουσίας που αναφέρεις είναι αυτό το οποίο πραγματικά είσαι. Αυτό σου δίνει την αίσθηση της ατομικότητας, την αίσθηση ότι είσαι και υπάρχεις. Τώρα το που είναι; εξαρτάται από την ποιότητα σου και την τον χρόνο που βρίσκεσαι.
Αλλά ας πάω λίγο πιο πριν. Δεν έχει αξία να σου πω που νοιώθω την ύπαρξη μου ή που νοιώθω αυτήν την στιγμή ότι υπάρχω, αλλά είναι σημαντικό εσύ να αντιληφθείς το που υπάρχεις. Όχι κάποια στιγμή στο μέλλον αλλά τώρα αυτή την στιγμή. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΣΟΥ. Γιατί τότε θα μπορείς αφού το κάνεις για μια πρώτη φορά να το επαναλαμβάνεις κτίζοντας έτσι αυτό που λέγεται ανάμνηση εαυτού. Μπορούμε να θυμόμαστε μόνο κάτι που έχουμε γνωρίσει.
Πάμε λοιπόν να βρούμε τον εαυτό σου.
Πρόσεξε τα πόδια σου........
τις γάμπες σου .....
τους μηρούς σου .....
την μέση σου ......
τους όμους σου ........
τα αυτιά σου .......
τα μάτια σου ........
...............
...............
όλα αυτά είναι "τα δικά" ΣΟΥ, ΕΣΥ που είσαι;
που νοιώθεις ότι υπάρχεις και από εκεί αντιλαμβάνεσαι πχ τα μάτια σου;
Ξαναλέω είναι πολύ σημαντικό για μια πρώτη φορά να αντιληφθείς την ύπαρξη σου, την Ουσία σου, το 3%, την ίδια την αντίληψη.
Διάβασε νοητικά: Κ α λ η μ έ ρ α ...... Κ α λ η μ έ ρ α ......
Κ α λ η μ έ ρ α ...... Κ α λ η μ έ ρ α ......
Ωραία ακούς μια φωνή μέσα στο κεφάλι σου που λέει: "Κ α λ η μ έ ρ α ......;;;"
Αυτή η φωνή είναι ο νους....
Ποιος ακούει όμως τον νου;
Ποιος;
Αυτό είναι το 3%, η Ουσία σου, ΕΣΥ.
Ελπίζω να σε βοήθησα έστω μέσω αυτού του μέσου που διαθέτουμε να βρεις τον εαυτό σου, αυτό που πραγματικά είσαι.
Τώρα για το που βρίσκεται η Ουσία συνήθως και γενικότερα; Γενικά η Ουσία έχει ελευθερία. Μπορεί να είναι μέσα στο φυσικό σώμα. Μπορεί να μετακινείται μέσα σε αυτό. Μπορεί επίσης και έτσι γίνεται, όταν το φυσικό σώμα βυθίζεται στον ύπνο, να βγαίνει από αυτό και να ταξιδεύει σε άλλους κόσμους και διαστάσεις.
Η Ουσία γενικά, ανάλογα με το πόσο ενεργητική είναι και το πόσο συνειδησιακή ενέργεια έχει, μπορεί να επισκεφτεί ανώτερες αλλά και κατώτερες διαστάσεις. Μπορεί να επισκεφτεί ανώτερους κόσμους.
Τέλος αν καταφέρει και επιστρέψει στον κόσμο που ανήκει, δηλαδή τον Αιτιατό, τότε η δόνηση της αλλάζει σε τέτοιο βαθμό μετατρεπόμενη σε αυτό που ονομάζεται με τον όρο "ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ".
συγνώμη αν αυτά που έγραψα είναι κάπως σαν επανάληψη προηγούμενων λεχθέντων αλλά δεν είχα αντιληφθεί ότι υπάρχει και δεύτερη σελίδα στην παρούσα συζήτηση.
Δεν πειράζει. Χρειάζεται εντατική επανάληψη. Μπορείς να το ακούς και να το ξανακούς να το διαβάζεις και να το ξαναδιαβάζεις και ξάφνιαζα μια μέρα… ουπς!!!
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Είναι άνοιξη και η χαρά αναβλύζει αβίαστα. Παρόλο που στην περιφέρεια υπάρχει κίνηση, στο κέντρο υπάρχει ησυχία.
Τι ευλογημένη στιγμή… μα ο χειμώνας πάλι θα έρθει… το ταξίδι προς την αιώνια άνοιξη συνεχίζει...
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 03/06/2009 07:07:30
Όπως είπες φίλε solim,πχ με το να λές καλημέρα και να προσπαθείς ταυτόχρονα να θυμάσαι τον εαυτό σου.Είναι πολύ πετυχημένο.
Μπορεί κανείς να κάνει το ίδιο με μια εικόνα. Όταν το κάνει κανείς για πρώτη φορά καταλαβαίνει την διαφορά.Γίνεται ένας διαχωρισμός εκείνη την στιγμή.Η ουσία δέν ταυτίζεται πλέον με την σκέψη του νού.Αλλά μπορεί να την παρατηρεί,και άν είναι πιό εξελιγμένη μπορεί και να την ελέγχει.
Εγώ το λάθος που κάνω είναι οτι θέλω άμμεσα αποτελέσματα.
Είμαι υπερβολικά ανυπόμονος.
Είναι χαζό κατι τέτοιο αφού για την αφύπνιση της συνείδησης χρειάζεται πολύς καιρός,δέν πατάς ένα κουμπί και γίνεται.
Νομίζω οτι με μια μέση προσπάθεια (λογική προσπάθεια) ο μέσος χρόνος που χρειάζεται πάνω κάτω είναι 3 χρόνια.
"Ξέρεις Δ... είναι θέμα πέντε μηνών και θα παίζω το αστρικό στα δάκτυλα....."
Αλλά σήμερα γνωρίζω ότι όλα απαιτούν τον χρόνο τους, και τον Δρόμο τώρα τον περπατώ και τον μαθαίνω, οπότε δεν είναι δυνατόν να γνωρίζω αυτούς τους χρόνους.
Άλεξ οτιδήποτε δεν είναι Ουσία χρησιμεύει στην Ουσία για να διευκρινίζει τον εαυτό της.
Αν αυτή η διευκρίνηση έχει διάρκεια παράγει ένα πολύ ιδιαίτερο είδος ενέργειας που ονομάζεται "Συνειδησιακή ενέργεια" Όταν αυτή η ενέργεια παράγεται αλλά και δεν καταναλώνεται, εμποτίζει την Ουσία και αλλάζει την δόνηση της.
Όταν όμως οι δονήσεις φτάσουν και ξεπεράσουν ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο αλλάζουν την ποιότητα της Ουσίας από Ουσία σε ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
Η συνειδησιακή ενέργεια είναι το καύσιμο για την Ουσία για τα διάφορα ταξίδια της στους εσωτερικούς κόσμους. Όσο έχεις βενζίνα πας, όταν τελειώσει σταματάς και τότε συνεχίζεις μόνο όταν ξαναγεμίσεις.
Για το ταξίδι μέχρι τον Αιτιατό Κόσμο, που αποτελεί τον αυθεντικό διαλογισμό απαιτούνται τεράστια αποθέματα συνειδησιακής ενέργειας τα οποία δεν είναι δυνατόν να παραχθούν από τις εντυπώσεις του Φυσικού Κόσμου.
Το τέχνασμα εδώ είναι να βάζεις «βενζίνα» από κόσμο σε κόσμο και να την ξοδεύεις με σοφία μόνο για το ταξίδι.
Εδώ λοιπόν υπάρχουν δύο παράμετροι που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και να εξασκηθούμε σαν Ουσίες ώστε να τους χειριζόμαστε προς όφελος μας.
1. Πως πρακτικά παράγεται η συνειδησιακή ενέργεια σε όλους τους κόσμους
2. και πως αυτή δεν σπαταλιέται σε ανώφελες δράσεις.
Επι την ευκαιρία μια και το αναφέρουμε λέγεται ότι τα βιβλία του Δ. Σαμαέλ: Η Επαναστατική Ψυχολογία, Η μεγάλη Ανταρσία, Τα Τρία Βουνά, Το μυστήριο της Χρυσής Ανθησης και ο Τέλειος Γάμος είναι τα μόνα που θα μπορούσαμε να εμπιστευτούμε μιας και έχουν ειτε γραφεί με 100% Συνείδηση είτε έχουν διορθωθεί.
Γυρνώντας στο θέμα μας παραθέτω τον παρακάτω πίνακα που έχω την άποψη ότι τοποθετεί σωστά αυτό το θέμα των περιοχών και κόσμων του Σύμπαντος.

Edited by - SOLIM on 04/06/2009 09:21:53


Η συνειδησιακή ενέργεια μου φένεται οτι παράγεται απλώς με το να θυμάται κάποιος τον εαυτό του ή να διαλογίζεται. Δέν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο.