- Να το ψαξουμε λιγο ρε παιδια ;; (Περί Θεού) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Θα σου κάνω και εγώ ένα ερώτημα γιατί απάντηση δεν έχω σχηματίσει για το δικό σου.
Λες στην απάντησή σου προς τον Αίολο:
quote:
Ναι εχεις δικαιο σε αυτα που λες αν τα καταλαβα καλα οσο αφορα την ανθρωπινη "καθημερινη" φυση που ισως ειναι και ολη μας η ζωη,ομως δεν πρεπει να ψαξουμε και λιγο ψηλοτερα;Βεβαια παντα χωρις αγχος αυτο δεν πρεπει να ταιριαζει σε καποιον που παει στο αγνωστο γνωριζοντας οτι δεν θα βρει τιποτε.
και ερωτώ:
ποιος είναι λόγος, τι σε παρακινεί να ψάξεις λίγο ψηλότερα εάν γνωρίζεις εκ’ των προτέρων ότι δε θα βρεις τίποτε αφού δεν υπάρχει τέλος σε αυτό που δεν έχει αρχή; Δεν είναι παράλογο; Και λέγοντας παράλογο, στο δρόμο προς ένα λογικό σχήμα/γενική αρχή (όπως είπες παραπάνω), το εννοώ με την έννοια της κοινής λογικής, αυτή που είναι κοινή σε όλους και όχι μόνο στους μυημένους.
Εκτός και αν το τίποτα είναι ένα τέλος που για να το γνωρίζεις σημαίνει ότι έφτασες εκεί και μας μιλάς τώρα από τα νησιά των μακάρων, κάτι που πάλι είναι αδύνατον.
quote:
Οπως και ολα τα παρακατω τα οποια εγραψες και τα θεωρω εξαιρετικα ως αναλυση αν και δεν συμφωνω σε ολα νομιζω οτι πρεπει να κλεισει αυτο το θεμα και να ασχοληθουμε με κατι αλλο .Και επειδη και το γελιο εχει καποιο ουσιωδη ρολο στην ζωη μας θα σας δωσω ενα ωραιο ανεκδοτο.
Zinon, (αλήθεια ποιος από τους δύο: ο Ελεάτης ή ο Κιτιεύς;), αναζητώντας στον Πλωτίνο ένα τέτοιο "εύστοχο" ανέκδοτο και μη ανακαλύπτοντας κάτι αξιόλογο, για να συμβάλλω στην πορεία της αναζήτησής σου, θα συμφωνούσα εν τέλει μαζί σου, να συνεχιστεί η συζήτηση σε κάποια άλλη πιο κατάλληλη κατηγορία, π.χ. "στο μεταξύ τυρού και αχλαδιού". Μέχρι να βρω καλύτερο ανέκδοτο πάντως επιφυλάσσομαι να συνεχίσω 
αλλά και...
Tria capita exsculpa sunt,unum intra alterum et alterum supra alterum
Προσπαθώντας να είμαι σύντομος δεν είμαι σαφής μερικές φορές.
Θα παραθέσω κάποια παραδείγματα για να καταλάβεις τι εννοώ:
Την ίδια προσοχή δίνεις σε ένα γεύμα όταν ξέρεις ότι θα φάς κι' άλλα και την ίδια όταν ξέρεις ότι είναι το τελευταίο σου;
Με την ίδια προσοχή βιδώνεις την τελευταία σου βίδα και με την ίδια όταν ξέρεις ότι είναι μία από τις πολλές που θ' ακολουθήσουν;
Και δεν έχει σημασία τι είναι σωστό ή λάθος, γιατί είναι υποκειμενικές έννοιες.
Για να κοιτάξεις ψηλά πρέπει πρώτα να κοιτάξεις γύρω σου, την ίδια σου την ζωή, να εξετάσεις, να θέσεις ερωτήματα και να ψάξεις να βρείς απαντήσεις, ν' αντιληφθείς την ύπαρξη του ψηλότερου και να κατασκευάσεις γερά θεμέλια για την αναρίχηση, ώστε να περιορίσεις την πιθανότητα της πτώσης.
Πονάει πολύ ξέρεις...
Αίολος