- Ο ασταθής δίσκος, οι εύθραυστες εγγραφές και η στοχαστική απόγνωση. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
απο κατι περιττο που σου σπαταλα τη βιοενεργεια.
Και αυτο γινεται αντικειμενο κοροιδιας.
Αρα για ποιο λογο να ακουσω ανθρωπους που δεν εχουν την ψυχικη δυναμη να σταματησουν κατι που οπωσδηποτε δεν οδηγει στην ευτυχια τους.
Αρα εσυ που αυνανιζεσαι εισαι ανωτερη απο μενα .
Εσυ που τρως κρεας που εχει ψυχη και αυτο,εισαι ανωτερη απο μενα.
Εσυ που ζητας επιβεβαιωση και τασσεσαι με τους νοητικους αυνανιστες,εισαι ανωτερη απο μενα.
Εσυ εξαρτημενοι απο τις ανωτερω συνηθειες,εισαι ανωτερη απο μενα.
Εσυ που συμμετεχεις εδω χωρις να συνεισφερεις κατι,εισαι ανωτερη απο μενα.
Εγω παραμενω ανεξελικτο πρωτοζωο.
Οκ.Καλη η μαλακια.
Αλλα οταν φτανει στο σημειο να γινεται προσπαθεια εκλογικευσης της μαλακιας,τοτε περναει τα ορια.
Ολοι ξερουμε τι εισαι. Οι νοητικα αυνανιζομενοι δεν τους συμφερει να το δουν.Γιατι θα σταματησουν να παιζουν με τον εγκεφαλο τους.
Edited by - xristosxatz on 17/06/2014 14:55:14
''ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΥΝΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΠΟΤΕ ''
Πως σου φαινεται
Edited by - xristosxatz on 17/06/2014 14:55:39
Και τους δειξαμε καλοσυνη στο παρελθον,παρολο αυτα ,συνεχισαν τα ιδια.
Ο καλος θεωρειται παρεισακτος και αδαης και πρεπει να τραβηξει
το δικο του δρομο μακρια απο το πληθος κατι που του αφηνει πληγες.
Οι γυναικες εχουν τεραστιο μεριδιο σε αυτο καθως ακολουθουν τους ποταπους που εχουν αντιληφθει την ποταποτητα τους και απλως συνεχιζουν να παιζουν το θεατρακι τους.Ενα θεατρο στο οποιο αισθανονται τοσο ολοκληρωμενοι με το ρολο τους.
Αρα εχεις αγγραματους με ψευτοπτυχια,ακολουθους των θεωριων της ελιτ,με σπιτια αυτοκινητα και υποστηριξη απο το γυναικειο πληθυσμο που θεωρουν τη δυναμη τους ελκυστικη και απο την αλλη λιγους ανθρωπους που προσπαθουν να εξελιξουν τον ευατο τους και για να το κανουν εχουν απορριψει ολα αυτα που προσκυνα ο ποταπος.
quote:
Και τους δειξαμε καλοσυνη στο παρελθον,παρολο αυτα ,συνεχισαν τα ιδια.
Καμμια σχεση !!!!
Απο οτι βλεπω σε εχει αγγιξει η κακκοηθεια τους
Μονον ετσι θα μπορουσα να χαρτακτηρισω το μιγμα υποκρισιας [και ποιος δεν εχει αυνανιστει ]
Χρησιμοποιησης αθεμιτων μεσων για να επιτυχουν , τον ευτελεστατο σκοπο τους να σε πληγωσουν η να κανουν πλακα
Αυτοι βαζουν τους σκοπους και τις ηλιθιες ιδεες πανω απο τους ανθρωπους και την ανθρωπια
Και γενικοτερα αυτοι οι ανθρωποι δεν διεπονται απο καμμια φιλοσοφια
Ενοω την ερευνα τροπων για να κανουν καλυτερη την υπαρξη
Την δικη τους πρωτιστως και μετα των αλλων
Πρεπει και εσυ να καταλαβεις, αλλα και ολοι να συνειδητοποιησουμε, οτι ο καθε ανθρωπος ειναι αυτο που ειναι
''ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ Ο ΣΤΟΧΟΣ''
Ειναι απλα εθισμενοι στην κακκοηθεια
Τετοιου ειδους ανθρωποι μπορει καλλιστα να ανηκουν και στο στενο οικογενιακο περιβαλον
Για καποιον λογο υπαρχουν στις ζωες των ανθρωπων σαν εσενα
Μπορεις να παρεις πολλα απο αυτους
quote:
Ο καλος θεωρειται παρεισακτος και αδαης
Να θυμασαι οτι σαν οντα ειμαστε ερεθισματικοι
Και εσυ και εγω και ολοι μας
Το οποιο , ο συνανθρωποι μας ενεργουν παντα συμφωνα με το ερεθισμα που εχουν απεναντι του
Ενα ερεθισμα καλης και καθαρης ενεργειας κανει ολους να αισθανονται καλυτερα
Αναλογα δρουν
Το αντιθετο φερνει αντιθετα αποτελεσματα
Εσυ να φροντισεις, στο μετρο των δυνατοτητων σου παντα ,να κανεις το καλυτερο που μπορεις , για να διαφοροποιεις τις καταστασεις
Οταν δεν μπορεις , αυτο σημαινει, οτι εχεις κατι ακομα να μαθεις , η να δεις
Ο δρομος ξεκιναει στο σωμα με τις 5 αισθησεις
Να ξυπνας σημαινει να τις χρησιμοποιεις χωρις να τις μπερδευεις με εσενα
Edited by - xristosxatz on 17/06/2014 15:44:24
quote:
DSMΗ liamn νομίζει ότι λες ανοησίες.
Επομένως...καλά το πας!
Αν αρχίσουν να μας καταλαβαίνουν, κλάφτα Χαράλαμπε!
Θα έχουμε κατέβει αρκετά σκαλοπάτια!ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Μα καλά, δεν ξέρεις τι εξυπνάδα να πεις; Περίμενα από εσένα κάτι καλύτερο. Έχεις κατέβει ήδη σκαλοπάτια και δεν τον κατάλαβες!
Επίσης γιατί γράφεις με έντονα γράμματα; Έχεις την ανάγκη να ακουστείς; Aχ καημένο μου παιδί, τι τράβας και εσύ;
Με τόσο αυνανισμό που ρίχνεις δύστυχος, έτσι είναι τα πράγματα , μια τραγωδία!
Άδουν οι τραγόμορφοι σάτυροι. Εν χορώ. Ερμηνεύουν αρμονικώς και εν δονήσει, στιγματίζουν κατά τρόπον σχολίου και καταθέτουν προς εξέταση τα πεπραγμένα. Ως έσω δαίμονες, αλλά και κατ’αρχήν κομιστές του ανθρώπινου πάθους προ της τελικής κρίσης. Και κάθαρσης.
Εδώ που τα λέω, αν έχεις δει ποτέ σου αιγάγρους, ξέρεις πολύ καλά γιατί ο κομιστής πρέπει να είναι στην ουσία του αίγαγρος. Κατ’ επέκταση, γιατί κάθε ανθρώπινη ιστορία ξεκινάει και καταλήγει στην Ίδη, ως άνοδος και κατάβαση συγχρόνως. Η ταχεία αγγελιοφόρος διαδρομή θέλει τρέλα. Και τόλμη. Και κόστος κατά κινδύνω. Κυρίως αυτό.
Άλμα άνευ φοράς. Αυτό είναι πάντα το περιεχόμενο. Ως αίγαγροι ζούμε και κοινωνούμε. Τραγόμορφοι και περιστασιακώς καλλίφωνοι, μονίμως κομίζοντες τις αιτίες των παθημάτων και την επιθυμία της κάθαρσης.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Προφανώς είμαστε εντός τέτοιων χρονικών πλαισίων.
Οι καιροί είναι δύσκολοι για κάποιους και ευκαιριακοί για κάποιους άλλους.Λιγότερους.Ίσως και μη λειτουργικούς.
Κάποιοι παίρνουν τα βουνά κάνοντας ειδικές..(με sei ρε ,μη βαράτε..)
Κάποιοι σχεδιάζουν θαλασσινές εξορμήσεις.. (με ξένο σκάφος ρε,μη βαράτε..)
Κάποιοι και τα δυο.
Όλα στο πλάισιο της εκτόνωσης του θυμού και της έντασης της εγκεφαλικής πίεσης.. Δεκτό και θεμιτό.
Μη αρκετό βέβαια.Η πίεση συνεχίζει να μεγαλώνει....
.
.
Εδώ είμαστε αρκετοί. (στο forum ντε..)
Διαφωνούμε στις αιτίες.Προφανώς.
Διαφωνούμε στις ιδεολογίες.Σιγά μη και δεν....
Διαφωνούμε ακόμα και στο αν υπάρχει λύση...πόσο μάλλον στο ποια θα μπορούσε να ήταν αυτή....
Μερικές φορές διαφωνούν ακόμα και τα πιο "γειτονικά" μυαλά...
Ρωτήστε τον DSM πόσες φορές μου έχει κάνει ερώτηση για τη γνώμη μου όσον αφορά τη λύση σε κάποιο θέμα που τον-μας απασχολεί,και αντί απάντησης, πάω στην ντουλάπα... και του φέρνω το γνωστό κυλινδράκι με τα σκάγια από πάνω και την πυρίτιδα από κάτω...
Το ακουμπάω πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού.Δίπλα στην μπύρα του.
Και του λέω: Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο πέραν αυτού....
Κουνάμε και οι δυο το κεφάλι.Απογοητευμένοι.
Είναι το σύμβολο της μη ύπαρξης ειρηνικής λύσης.Δυστυχώς.
.
.
Εδώ μέσα υπάρχουν σίγουρα παρεξηγήσεις, μεταξύ των μελών.
Μπορεί εγώ για παράδειγμα να θεωρώ επικίνδυνο τον Killuminati(μας αναφέρω και τους δυο ως παράδειγμα Χρήστο,μην αρπαχτείς τσάμπα..) και εκείνος να μην είναι ικανός να βλάψει ούτε μύγα,στην πραγματικότητα.
Εκείνος με τη σειρά του μπορεί να θεωρεί εμένα ως εξουσιαστή,πλούσιο και ότι άλλο του έρχεται στο νου,και στην πραγματικότητα να είμαι φτωχότερος του.
Γιατί τα λέω όλα αυτά? Θα ξηγηθώ αμέσως.
Διότι σε όλες τις επαναστάσεις,κοινωνικές ή εθνικές (ή μίγμα και των δυο που προσεγγίζει πολύ περισσότερο την πραγματικότητα), σκοτώνονται και μπόλικοι αθώοι από -μέχρι εκείνη τη στιγμή- άλλους αθώους.
Αυτό είναι το τίμημα της ΜΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ.
Αυτό είναι η αναγκαστική κατάληξη της ΜΗ ΥΠΑΡΞΗΣ πολιτείας.
Το ξέρουμε ρε μάγκες (και απευθύνομαι σε όλους) ότι η ΠΟΛΙΤΕΙΑ είναι πολύ μακριά(αν προλάβει να υπάρξει ποτέ).
Δεν πλέει κανείς μας σε πελάγη αισιοδοξίας.
Αυτό θα έπρεπε να είναι προφανές,που να πάρει η ευχή.
Δεν απαιτώ από κανέναν να συμφωνήσει μαζί μου σε όλα.
Αυτό που θα ήθελα, είναι αν φτάσει η ιστορία (που την θεωρώ μπούσουλα),να κάνει τον κύκλο της στη δική μας γενιά(καλώς ή κακώς),
ΝΑ ΜΗ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ να φάμε ο ένας τον άλλον για λάθος ή ανύπαρκτους λόγους.
Δεν θα ήθελα με τίποτα να σταθώ αντιμέτωπος με τον Killuminati π.χ.
Γιατί όχι? Θα σας πω:
Διότι όσο και να διαφωνούμε επί των μεθοδεύσεων,όσο και να διαφωνούμε επί των εκφράσεων,όσο και να διαφωνούμε επί των πιθανών λύσεων, όσο και να διαφωνούμε επί των τρόπων περιγραφής του προβλήματος,...
κατά βάθος μας φταίνε τα ίδια πράγματα.
Δεν μπορώ να μη το αναγνωρίσω αυτό.
Όσο και αν μπορεί πιθανότατα να μη με πιστεύει,τώρα που το διαβάζει...
Το πρόβλημα ήταν ,είναι και θα είναι μακιαβελικής διάστασης.
Ή αν θέλετε "Διαίρει και βασίλευε".
Αυτό κάνουν πάντα "αυτοί"
Το πρόβλημά μας ήταν ,είναι και θα είναι, στο να συμφωνήσουμε στο ποιοι είναι "αυτοί".
Και να μη βάζουμε και μπόλικους από εμάς στο "αυτοί".
Διότι έτσι κερδίζουν."Αυτοί"
Κερδίζουν επειδή εμένα μου φταίει π.χ η Μηθύρα...
Της Μυθήρας της φταίει π.χ. ο Νικόμαχος...
Του Νικόμαχου του φταίει π.χ. ο Killuminati...
Του Xristouxatz του φταίω π.χ. εγώ....
Του DSM του φταίει π.χ. η panpam
Της panpam της φταίει π.χ. ο Κηφέας
και ούτω καθεξής....
Εϊπα να κάνω μια ανακωχή ακόμα...
στο θέμα του φίλου μου του DSM που ξεκίνησε ως "blog" χωρίς διάθεση αντιπαραθέσεων ,και τελικά κατέληξε πάλι κλωτσοσκούφι.....
Θα μου πείτε πως μου ήρθε πάλι....
Πείτε με γραφικό.
.
.
Απλά όταν στα 44 σου δουλεύεις 10-12 ώρες την ημέρα και έχεις να πληρωθείς 7 μήνες, καταλαβαίνεις ότι δεν σου φταίει ο Killuminati,αλλά και απαιτείς γαμώτο να μη του φταις και συ....
Την καλησπέρα μου σε όλους σας.Μπέσα.
ΥΣ: Αφιερωμένο ειδικά στον Πυθαγόρα, που ακόμα δεν έχουμε μιλήσει στο Skype και φταίω εγώ.
Αφιερωμένο και στη Σοφία,που χωρίς να την ξέρω,με έχει κάνει έστω και μια ιδέα πιο αισιόδοξο.
Και φυσικά στον Νικόμαχο και στον DSM που είναι καρδιακοί μου φίλοι και αδελφοί.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Edited by - @ΑΜΕΙΝΙΑΣ on 18/06/2014 15:49:25
Η για την ακρίβεια είναι αλλεργικοί οι φίλοι μας στη δική μας ευτυχία?
Ακούγεται ίσως λίγο οξύμωρο και αντίθετο με τη λαΙκή ρήση "οι καλοί φίλοι στα δύσκολα φαίνονται", αλλά τι να πει κανείς όταν οι φίλοι μας στηρίζουν στα δύσκολα και εξαφανίζονται και απέχουν από τις ευτυχισμένες μας στιγμές?
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια θεωρούσα τον εαυτό μου πολύ τυχερό που είχα τόσο καλούς φίλους να με σηκώνουν όταν έπεφτα, να με περιθάλπτουν σαν αδέσποτο κουτάβι όταν χώριζα από κάποια σχέση, να μου ανταποδίδουν τα καλά που έκανα γι’αυτούς χωρίς να το περιμένω…
Εκείνη η εποχή ήταν η εποχή που πίστευα ότι οι φιλίες μου θα κρατούσαν για πάντα, άλλωστε τι χειρότερο μπορούσε να μου συμβεί? Είχα ήδη πιάσει πάτο.
Και ύστερα ήρθε το ουράνιο τόξο και βγήκε πάλι ο ήλιος μόνο που αυτή τη φορά όλα ήταν διαφορετικά γιατί ο ήλιος έλαμπε ΜΟΝΟ για μένα… Μέρα με τη μέρα υπέροχα πράγματα άρχισαν να συμβαίνουν στη ζωή μου και οι φίλοι μου έμεναν απλοί παρατηρητές. Εδειχναν να μην τους αγγίζει η ευτυχία μου γιατί γι’αυτούς η ζωή συνέχιζε στον ίδιο μονότονο ρυθμό. Βέβαια τίποτε δεν τους πήγαινε άσχημα αλλά και τίποτε το ιδιαίτερο δε τους συνέβαινε.
Αντίθετα εγώ μέρα με τη μέρα πλησίαζα την ευτυχία και πετύχαινα τους στόχους που είχα βάλει στη ζωή μου. Και τότε σταδιακά οι «φίλοι» απομακρύνθηκαν όταν εγώ τους ήθελα για να μοιραστώ μαζί τους όλα αυτά τα όμορφα πράγματα που για μένα δεν είχαν καμμιά αξία χωρίς αυτούς. Όμως έμαθα τελικά να ζω χωρίς αυτούς τους "φίλους"… τους φίλους που πάντα τους στεκόμουν στα κακά αλλά και στα κακά της ζωής τους.
Το τελευταίο χτύπημα ήρθε με το θάνατο του πατέρα μου όταν είδα ότι στην κηδεία δεν ήρθε παρά μόνο μια φίλη που ντρεπόταν να με κοιτάξει μετά από τόσο καιρό στα μάτια για να μη νιώσω την «ενοχή» της για αυτό που συνέβει σα να θεωρούσε Θεία Δίκη, ένα τίμημα που θα έπρεπε να πληρώσω για όλη αυτή την καλοτυχία που έιχα στη ζωή μου.
Και το ερώτημα που μπαίνει είναι: Yπάρχει πραγματική φιλία?
Πιστεύετε ότι οι φίλοι είναι αρκετό να φαίνονται μόνο στα δύσκολα?
Συγνώμη αν σας κούρασα αλλά όλες αυτές οι σκέψεις ξεδιπλώθηκαν τόσο αυθόρμητα…
Edited by - Avallon on 12/06/2003 14:54:41
Πολύ συχνά εμείς οι άνθρωποι φοβούμαστε να ζητήσουμε. Αν και όπως λένε "ζήτα και θα λάβεις", εμείς δεν το κάνουμε. Κλεινόμαστε στην πληρότητά μας κι έτσι δεν αφήνουμε τους άλλους να καταλάβουν ότι έστω και στην ευτυχία μας, θέλουμε συντροφιά για να την κάνουμε πιο πλήρη.
Αντίθετα όταν πονάμε, εκπέμπουμε στους γύρω μας την ανάγκη να μας συμπαρασταθούν. Και λαμβάνουμε έτσι συμπαράσταση.
Θίγεις το θέμα της φιλίας. Και της ζήλειας μέσα στη φιλία. Δεν αντιλέγω. Λίγοι είναι οι πραγματικοί φίλοι, και ίσως είναι δύσκολο ακόμα κι αν το θέλουμε πραγματκά να είμαστε αληθινοί φίλοι να το καταφέρουμε.
Οταν πονάμε, όταν πιστέυουμε ότι αποτύχαμε σε κάτι που θέλαμε ή έπρεπε να κάνουμε στη ζωή μας, βλέπουμε τους άλλους που τα έχουν καταφέρει και νιώθουμε μειωνεκτικά. Οργιζόμαστε, τα βάζουμε με τον εαυτό μας που δεν φανήκαμε κι εμείς τόσο "ικανοί". Το να βλέπουμε τους άλλους ευτυχισμένους μας θυμίζει αυτήν την αντίθεση και αυτό μας πονά. Τους φέρνουμε ως μέτρο σύγκρισης και μοιραία η άσχημη αίσθηση που έχουμε μεγαλώνει. Ετσι, προτιμάμε να είμαστε δίπλα σε ανθρώπους που έχουν προβλήματα, για να νιώσουμε σε σχέση με κείνους καλύτερα. Αν μάλιστα καταφέρουμε να τους βοηθήσουμε στα προβλήματά τους, τότε είναι η καλύτερή μας! Κάτι κάναμε. Είμαστε δυνατότεροι από αυτούς.
...
αυτή...που τα κατάφερε!
quote:
Αγαπητή Avallon.
Πολύ συχνά εμείς οι άνθρωποι φοβούμαστε να ζητήσουμε. Αν και όπως λένε "ζήτα και θα λάβεις", εμείς δεν το κάνουμε. Κλεινόμαστε στην πληρότητά μας κι έτσι δεν αφήνουμε τους άλλους να καταλάβουν ότι έστω και στην ευτυχία μας, θέλουμε συντροφιά για να την κάνουμε πιο πλήρη.
Αμαλίτσα στη δική μου την περίπτωση το έδειχνα και με το παραπάνω ότι είχα ανάγκη να μοιραστώ αυτά τα πράγματα μαζί τους. Το ότι δεν θέλαν να το κατανοήσουν έχει να κάνει με αυτό που είπες...
Μερικές φιλίες δημιουργούνται από τη φύση, άλλες από υποχρέωση, άλλες από συμφέρον κι άλλες από την ψυχή.
Τζ. Τέιλορ
Εγω προσωπικά έχω λίγους "φίλους".Ολους τους άλλους, τους λέω απλά "γνωστούς".
Γιατι λές Θεία Δίκη;Η Θεία Δίκη είναι όταν κάνεις κάποιο κακό.Η ευτυχία που είχες δεν είναι κάτι το κακό.Αρα δεν υπάρχει Θεία Δίκη.
Ναι, υπάρχει πραγματικη φιλία.Μη βιάζεσαι όμως να αποκτήσεις φίλους.Ο Αριστοτέλης είπε:Εκείνος που έχει φίλους, δεν έχει φίλο.Ένας φίλος σε ολόκληρη τη ζωή είναι αρκετός.Αλλα ένας "καλός" φίλος,ενας "πραγματικός" φίλος.Γνωστούς έχουμε πάρα πολλούς.Αυτά που λές εσυ όλοι μας λίγο πολύ τα έχουμε περάσει.
Απλά θα σου πω οτι αυτό που λές εσυ για τους άλλους, μπορεί να λένε και οι άλλοι για σένα.Σκέφτηκες ποτέ μηπως ήσουν εσύ η αιτία για το οτι οι φίλοι σου απομακρύνθηκαν απο εσένα χωρις εσυ να το καταλάβεις;
Μήπως εσυ πάνω στην ευτυχία σου παραμέλησες τους φίλους;
"Καλύτερα χαστούκι από τον φίλο, παρά φιλί από τον εχθρό"
quote:
Απλά θα σου πω οτι αυτό που λές εσυ για τους άλλους, μπορεί να λένε και οι άλλοι για σένα.Σκέφτηκες ποτέ μηπως ήσουν εσύ η αιτία για το οτι οι φίλοι σου απομακρύνθηκαν απο εσένα χωρις εσυ να το καταλάβεις;
Μήπως εσυ πάνω στην ευτυχία σου παραμέλησες τους φίλους;
Να'σαι σίγουρος ότι για να φτάσω στο σημείο να συζητήσω αυτό το θέμα μαζί σας έχω κάνει τη αυτοκριτική μου στο θέμα και έχω βγει άμεμπτη αν και κάνω πάντα πολύ σκληρή αυτοκριτική. Οσο για το αν τους παραμέλησα ή αν τους ξέχασα κάνεις μεγάλο λάθος. Ηταν οι πρώτοι άνθρωποι που κλήθηκαν να μοιραστούν μαζί μου τα όσα είχα κερδίσει σα να λέμε ότι "μου έπεσε ένα λαχείο και απόκτησα ένα σπίτι με πισίνα και το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να καλέσω τους φίλους μου και εκείνοι να αρνηθούν" Πριν σκεφτείς το οτιδήποτε για μένα σου λέω ότι δεν είμαι καμμιά ψωρίλο ή ψηλομήτα (δεν είναι στο σκαρί μου) και οι τόσα χρόνια φίλοι το ξέρουν πολύ καλά αυτό άρα συνεπώς μάλλον προς ζήλια οδηγείται το θέμα...
quote:
Πριν σκεφτείς το οτιδήποτε για μένα σου λέω ότι δεν είμαι καμμιά ψωρίλο ή ψηλομήτα
Οχι βρε συ.Δεν είπα κάτι τέτοιο.Σου λέω οτι και γω χωρις να το θέλω καμία φορά παραμελώ τους φίλους μου χωρις να το καταλάβω.Δεν έχει σχέση το να είσαι ψηλομήτα η κάτι τέτοιο.Εγω απλά έπιασα την άλλη πλευρά του θέματος.Η Αμαλία σου είπε κάτι και εγω σου είπα κάτι άλλο.Αμα σου δίνουν όλοι την ίδια απάντηση δεν θα έχεις πλήρη άποψη.Συγνώμη αν σου έδωσα να καταλάβεις κάτι τέτοιο.
quote:
μου έπεσε ένα λαχείο και απόκτησα ένα σπίτι με πισίνα και το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να καλέσω τους φίλους μου και εκείνοι να αρνηθούν
Εγω που ήμουνα για να κάνω μια βουτιά.
quote:
μάλλον προς ζήλια οδηγείται το θέμα
Ειδες που ξέρεις την απάντηση.
quote:
Εγω που ήμουνα για να κάνω μια βουτιά.
Φίλε plane τρόπος του λέγειν = φανταστικό σενάριο ...
Αν γίνει όμως ποτέ πραγματικό θα σε έχω στα υπόψη... 
Μια λέξη τόσο δύσκολη όσο και η λέξη αγάπη .
Μια πράξη το ίδιο δύσκολο με την αγάπη .
Ταυτόσημες σχεδόν λέξεις .
Γιατί λοιπόν στη φιλία αυτοί που μας στηρίζουν στα δύσκολα χάνονται στα εύκολα ;
Σε μία σχέση όταν έχουμε το πάνω χέρι και ξέρουμε ότι ο άλλος μας έχει ανάγκη εκφράζουμε την ανασφάλεια του κόμπλεξ κατωτερότητας το οποίο μας διακατέχει .
Όταν νιώσουμε πως ο προστατευόμενος μας δεν έχει ποια την ανάγκη της προστασίας μας και μπορεί να πετάξει με τα δικά του φτερά τότε απομακρυνόμαστε για να μην νιώσουμε μικροί και ασήμαντοι απέναντι του .
Άρα όταν το συναίσθημα της κατωτερότητας εμφανίζετε τότε αποδεικνύετε ότι η φιλία δεν είναι πραγματική αλλά ψεύτικη .
Είναι μια σχέση επιβεβαίωσης και εξάρτησης .
Βέβαια υπάρχει και η άλλη πλευρά η πλευρά αυτών που κάνουν «φίλους» γιατί θέλουν να αποκομίσουν οφέλη .
Εδώ έχουμε το αντίθετο , στα καλά μαζί και στα δύσκολα αντίο .
Είναι δύσκολο να ΑΓΑΠΑΣ είτε αυτός που αγαπάς είναι ο φίλος σου , είτε ο εραστής σου , είτε ο σύντροφος σου , είτε ο απλός συνάνθρωπος σου .
ΑΓΑΠΗ – ΦΙΛΙΑ - ΘΥΣΙΑ
Σε καμία από τις παραπάνω έννοιες δεν υπάρχει το ΕΓΩ , σε όλες υπάρχει μόνο η ΑΛΗΘΕΙΑ και όλες στηρίζονται στη στήριξη του ενός προς τον άλλο σε ΟΛΕΣ τις στιγμές .
Σχέσεις μοναδικές που τις βιώνουν ΜΟΝΟ τα δύο μέλη που απαρτίζουν το αμφίδρομο ζεύγος .
Ο Αναζητών
Απόστολος
Καλή μου Avallon νομίζω πως πρέπει να νιώθεις τυχερή που στις δύσκολες στιγμές σου είχες δίπλα σου ανθρώπους να σε στηρίξουν και να σε βοηθήσουν να προχωρήσεις.
Στις μέρες μας αυτό δεν γίνεται και πολύ συχνά.
Συνήθως όλοι είναι καλοί στα καλά και όταν έρχονται τα δύσκολα…. την κάνουν διακριτικά. Άλλωστε ποιος έχει όρεξη σήμερα να ασχοληθεί με τα προβλήματα του άλλου??
Από την άλλη πάλι ακόμα πιο σπάνιο βλέπω το να μοιράζεται μαζί σου κάποιος την χαρά σου. Είναι η ζήλια που δεν τον αφήνει είναι το «γιατί όχι εγώ..» ανθρώπινα ποταπά συναισθήματα που όμως κυριαρχούν. Προτιμούν λοιπόν να απέχουν από τα χαρούμενα γεγονότα – μιας και δεν έχουν άμεση σχέση με αυτούς – παρά να βρουν την δύναμη να χαρούν πραγματικά με τον φίλο/η τους.
Παρόλα αυτά πιστεύω πως αν και σπάνιο υπάρχουν φίλοι πραγματικοί που μπορούν να είναι δίπλα μας και στα άσχημα αλλά και στα καλά. Αυτές είναι φιλίες χρόνων και το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η αγάπη. Όταν αγαπάς με την ψυχή σου μπορείς να καταφέρεις τα πάντα και ακόμα καλύτερα να ξεπεράσεις μικρές-μεγάλες σου αδυναμίες και να σταθείς όρθιος.
Καλή μου elpida δε θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου επειδή μου στάθηκαν κάποιοι που θεωρόύσα φίλους, τυχερό θα τον θεωρούσα αν αντέχανε να σταθούνε δίπλα μου στις καλές μου στιγμές, και αν αυτό δεν έγινε τι σου λέει αυτό για τη φιλία αυτή.
Η λαϊκή παροιμία λέει "καλύτερα να σε φθονούν παρά να σε λυπούνται" και ίσως είναι τελικά χρήσιμη σαν ένα είδος crash test για τις φιλίες... "αν φθονούν ... νοσούν"