- Η κοινωνία παρούσα σε ένα “Κρυφό δωμάτιο” - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ: Ολες σχεδον,οι πνευματικες εννοιες της ζωης των ανθρωπων,
περιγραφονται σε αυτες.
Μενει ενα ακομη δωματιο,που κανεις μας δεν θα προσεγκισει
ποτε!Το αγνωστο δωματιο!!!
Εκει,οπου ισχυουν οσα ειπαν οι συνδικτυοι και αλλα τοσα
αγνωστα ή και τιποτα απο αυτα.
Σε εκεινο το δωματιο,που ειναι το αδυτο,του καθενος απο μας.
Εκει που ο καθενας μπαινει μονος του.Δεν δινει τα κλειδια σε
κανεναν και για κανενα λογο.Και αυτο ειναι το μονο δωματιο,που μερικες φορες δεν μπαινουμε
ουτε εμεις οι ιδιοι.Ειναι στην πορτα ο αλλος εαυτος μας και
μας το απαγορευει.Και μεις υποτασομεθα και δεν επιμενουμε.
Σκυβουμε το κεφαλι και κανουμε πως δεν υπαρχει αυτο το δωματιο.
Αρνουμαστε την ιδια μας την συνειδηση.
Λιγοι,πολυ λιγοι παραμεριζουν τον εαυτο τους και μπαινουν!!
Πολύ καλά τα λες, συνειρμικά θα συνεχίσω, πως σε ένα τέτοιο δωμάτιο
που δεν τολμάμε ούτε οι ίδιοι να εισέλθουμε δεν θα μπορούσαμε να το αφήσουμε στη μοίρα κάποιου άλλου ή στην θέλησή του απλώς... εκτός αν πρόκειται για ένα παιχνίδι... που θέλουμε να παίξουμε εις βάρος του άλλου για να φανούμε σημαντικοί ή για να δούμε τα όριά μας και τα όρια του άλλου... ίσως μέσω της μοναδικής οπτικής όπως λέει και η Kapodistria, να είναι πιθανό..!!
Φιλικά...
THE TRUE REVOLUTION IS IN MIND
Ως άνθρωποι ασφαλώς όλοι είμαστε υποκείμενοι στον "εαυτό" μας και σε όλα όσα υπάγεται και νοηματοδοτείται , το παγγίνως αναζητούμενο -κατα την άποψή μου- δεν είναι τίποτ'αλλο απο την υπέρβαση του και η υποκειμενικοποιησή μας σε μια θέση τέτοια που θα εισφέρει θεματικά και θα προσανατολίζει σε δρόμους επικοινωνίας νέους , τόσο με τον εαυτό μας , όσο και με τους απέναντί μας...
Την καλημέρα μου και καλό μήνα σε όλους...ΣΕ ΟΛΟΥΣ..
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Τα μηνύματα όλων του Εαρινού, του Ζιπ, της Σιμόρι, της Καποδίστρια, του Νικόμαχου και των άλλων συμμετεχόντων (συν-χωρέστε με αν διαφεύγει του νού μου κάποιος/α στην παρούσα στιγμή) μέσα απο συν-φωνίες και δια-φωνίες των θέσεων και αντι-θέσεων που παρατίθενται, ξεδιπλώνονται αρμονικά συν-δημιουργώντας συν-θέσεις.
Όλα είναι εξαίρετα και έχουν τη δική τους ομορφιά.
Ακροβατώντας νοητικά στις σκέψεις, στις έννοιες, στις λέξεις και στην αίσθηση που εν δυνάμει νοιώθουμε όλοι, λαμβάνει χώρα μια προσπάθεια προσέγγισης μιας κατάστασης υπέρβασης.
Ευχαριστώ και τη Σιμόρι που μέσα και απο το δικό της τελευταίο προβληματισμό, δίνεται η δυνατότητα της διευκρίνησης και της αποσαφήνισης κάποιων πραγμάτων.
Δεν θα ήθελα να επαναλάβω τα ίδια, νομίζω κατά τη γνώμη μου πως το έχει ήδη πράξει με τον καλύτερο τρόπο ο Εαρινός, τον οποίο επίσης ευχαριστώ.
Ισως αν χρειάζεται και έχει νόημα να πώ και κάτι ακόμα.
Κατά τη δική μου νοητική οπτική, αντίληψη, αίσθηση του είναι, νομίζω και έχω την αίσθηση πως κανένας δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικός απ' κανέναν άλλον.
Δεν τίθεται τέτοιο θέμα και κατ'εμέ δεν υφίσταται καν.
Ο καθένας και ο κανένας ενυπάρχει ως ένα στην ύπαρξη του καθενός απο εμάς, και έτσι όπως είναι και εξελίσσεται, είναι κάθε στιγμή μοναδικός, ξεχωριστός, σπουδαίος, αξιόλογος και τέλειος με την έννοια του πραγματικά αληθινού μες απ' την απείρως αβυθομέτρητη ατέλεια του.
Και νομίζω πως είναι κάτι που ισχύει για όλους μας χωρίς συγκρίσεις προς αποφυγή παρανοήσεων.
Εδώ νομίζω πως εκφράζονται και ανταλλάσσονται πληροφορίες, γνώσεις, ιδέες, σκέψεις, έννοιες, νοήματα, φράσεις, λέξεις και αίσθηση ενός λόγου εσώτερης αναζήτησης.
Επιπρόσθετα, δε νομίζω πως παίζονται παιχνίδια του ενός εις βάρους του άλλου σε επίπεδο ατομικής αξιοπρέπειας και προσωπικότητας είτε εικονικής (virtual) ή ίσως και πραγματικής εάν μπορεί να εννοηθεί μια τέτοια περίπτωση σε εντελώς υποθετική βάση.
Κι αυτό προς αποφυγή παρανοήσεων.
Κλείνοντας απ' την πλευρά μου αυτήν την παρένθεση θα λεγα πως:
Συν-κινούμαι και νομίζω πως όλοι μαζί συν-κινούμαστε μες απο μια "κρυμμένη" αρμονία σε μια εκδηλωμένη αρμονία.
Κάθε της στιγμή συμβαίνει να και θα συνεχίζει να συν-βαίνει και να συν-φωνούμε και να δια-φωνούμε μέσα και έξω απο θέσεις και αντι-θέσεις συν-δημιουργώντας συν-θέσεις λόγου περί αναζήτησης των έσω.
Την καλησπέρα μου και καλό μήνα σε όλους
Η διαδρομή είναι που φέρνει την ευτυχία, όχι ο προορισμός.
Το καφέ της χαράς, της αγάπης, της ζωής!
Edited by - trelantonis on 01/03/2011 19:31:51
Edited by - trelantonis on 01/03/2011 19:38:30
Αναρρωτιέμαι , όταν σκεπτόμαστε δεν αντλούμε υλικό απο την εμπειρία μας...και αν "όχι" απο που αλλού θα μπορούσαμε να αντλήσουμε στοιχεία...
Προφανώς -μένει να κατατεθούν και άλλες απόψεις- απο κεί αντλούμε στοιχεία , αυτό όμως σημαίνει ότι ο εγκέφαλος πρέπει να διαθέτει κάποιες εμπειρίες , με την μορφή π.χ αναμνησεων!
Προφανώς η σκέψη μας χρειάζεται κάποιο αντικείμενο , κάτι συγκεκριμμένο που να μπορούμε να το σκεφθούμε και οι αναμνήσεις είναι συχνά το βασικό υλικό των σκέψεών μας.....ωστόσο αυτές αποτελούν τον κινητήριο μοχλό των όποιων επιμέρους σκέψεων , συναισθημάτων και εν τέλλει πράξεών μας...
Εκεί λοιπόν και σε χώρους μυστήριους , ίσως απερίγραπτους και σκοτεινούς βρίσκονται κρυμμένα μυστικά , συναισθήματα και εμπειρίες και ένας μυστήριος δεσμοφύλακας κρατάει τα κλειδιά , κλειδιά που ούτε το συνειδητό μέρος δεν θέλει -ενδεχομένως- να γνωρίζει ... ούτε καν την ύπαρξη αυτού του μίζερου και αποτρόπαιου δεσμοφύλακα....
Εκείνος μάλλον έχει αναλάβει αυτό το ζωοσωτήριο έργο , πιστός πάντα στην σκοτεινή και δύσωσμη αποστολή του .... δημιουργεί ενα τείχο αδιαπέραστο απο το συνειδητό και πασχίζει αυτές τις "ζωές" τις απεχθείς μακριά μας να κρατήσει...ουρλιαχτά και γοερές φωνές απελπισίας στα σκοτεινά κελλάρια και κείνος με δικούς του άγνωστους τρόπους φροντίζει να σωπαίνουν....
Κάποιες στιγμές όμως που σαν λαγοκοιμάται , ακούγονται γνωστές φωνές...δικές μας ξεκομμένες , λησμονημένες να ζητούν απαντήσεις...
Εκεί το συνειδητό δεν θέλει καν να γνωρίζει...σπρώχνει όσο πιο δυνατά μπορεί , απωθεί μέχρις εσχάτων..."δεν σε γνωρίζω"..."δεν πρέπει να σε γνωρίζω"...δεν είσαι...δεν μπορεί να είσαι δικός μου . όπως λές..."ψεύτη"...."τσαλατάνε"...
Δεσμοφύλακα , πού είσαι...μάζεψέ τους και πάρε τους μακριά μου...εξαφανίσου και σύ μαζί τους???
Συνήθως ένα ποτό ακολουθεί...ή και περισσότερα...αν προλάβει το σκοτάδι και ο ύπνος δεν έρθει γρήγορα και οι πόρτες ξανανοίξουν...
Σκέψεις....
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
αυτος ο μονολογος του "εγω"που μολις διατυπωσες πιστευω οτι εχει να κανει κ μετην εικονα του αγγελου απο δεξια κ του διαβολακου απο αριστερα..εικονα απο κινουμενα σχεδια...αλλα ταυτοχρονα τοσο αληθινη..τελικα ειμαστε για να ζουμε Ή ζουμε για να ειμαστε...??
καλο μηνα σε ολους..
d.k
To/α κρυφό δωμάτιο/α...ενυπάρχουν εντός του καθενός μας και έχω την αίσθηση ότι υπο τις κατάλληλες προϋποθέσεις-συνθήκες , οι πόρτες οι "ερμητικά κλειστές" ακόμα και για μάς τους ιδίους απασφαλίζονται...και πολλές φορές και μείς οι ίδιοι μπορεί να εκπλαγούμε απο τα περιεχόμενα του ιδίου του εαυτού μας...φαντάσου οι υπόλοιποι που βρίσκονται απέναντί μας...
Πολλές πόρτες "κρυφών δωματίων" θα μείνουν ερμητικά κλειστές για πολλούς γύρω μας και θα ανοίξουν για πολύ περιορισμένο αριθμό συνανθρώπων μας....
Δεν θα πώ περισσότερα , θεωρώ ότι με καταλαβαίνεις...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
πράγματι, λιθαράκι-λιθαράκι και θετική διάθεση χτίζεται μία όμορφη και εποικοδομητική κουβέντα μεταξύ των συνομιλητών.. για να φτάσει κάπου ή και να μην φτάσει πουθενά, το ταξίδι όμως είναι αυτό που κάνει τη διαφορά!!
Το κρυφό δωμάτιο κάποιων ανοίγει μόνο κάτω από ορισμένες συνθήκες, ενώ άλλων δεν ξεκλειδώνει ποτέ γιατί πίσω από τη πόρτα καιροφυλακτεί το θηρίο!!!
Φιλικά..
THE TRUE REVOLUTION IS IN MIND
Ισως αν χρειάζεται και έχει νόημα να πώ και κάτι ακόμα.
Κατά τη δική μου νοητική οπτική, αντίληψη, αίσθηση του είναι, νομίζω και έχω την αίσθηση πως κανένας δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικός απ' κανέναν άλλον.
Δεν τίθεται τέτοιο θέμα και κατ'εμέ δεν υφίσταται καν.
Ο καθένας και ο κανένας ενυπάρχει ως ένα στην ύπαρξη του καθενός απο εμάς, και έτσι όπως είναι και εξελίσσεται, είναι κάθε στιγμή μοναδικός, ξεχωριστός, σπουδαίος, αξιόλογος και τέλειος με την έννοια του πραγματικά αληθινού μες απ' την απείρως αβυθομέτρητη ατέλεια του.
Και νομίζω πως είναι κάτι που ισχύει για όλους μας χωρίς συγκρίσεις προς αποφυγή παρανοήσεων.
Εδώ νομίζω πως εκφράζονται και ανταλλάσσονται πληροφορίες, γνώσεις, ιδέες, σκέψεις, έννοιες, νοήματα, φράσεις, λέξεις και αίσθηση ενός λόγου εσώτερης αναζήτησης.
Επιπρόσθετα, δε νομίζω πως παίζονται παιχνίδια του ενός εις βάρους του άλλου σε επίπεδο ατομικής αξιοπρέπειας και προσωπικότητας είτε εικονικής (virtual) ή ίσως και πραγματικής εάν μπορεί να εννοηθεί μια τέτοια περίπτωση σε εντελώς υποθετική βάση.
Κι αυτό προς αποφυγή παρανοήσεων.
------------------------------------------------------------
Μινι ναπαλμ μυαλου,ηταν αυτη η παραγραφος!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.