- ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

chaos και όσοι άλλοι θέλετε θα σας διηγηθώ το πιο όμορφο ίσως όνειρο
της ζωής μου με πολλή μεγάλη χαρά.

Ηθελα παιδί, αλλά... δεν μπορούσα να μείνω έγκυος. Εκανα εξωσωματικές
αλλά τίποτα. Μόνο απογοήτευση, ταλαιπωρία, αγωνία ..

Κάποια κοπέλα που γνώρισα στο κέντρο εξωσωματικής μου είπε ότι είχε ίδιο πρόβλημα με μένα και έπρεπε να κάνω εγχείρηση πρώτα όπως εκείνη.
Το είπα στο γιατρό ... και μου είπε ότι δεν χρειάζεται και αλλοίμονο αν βάζαμε μαχαίρι σε όλες τις γυναίκες.

Εγώ όμως δεν ησύχαζα. Η διαίσθησή μου μου έλεγε ότι δεν θα τα κατάφερνα αν δεν γινόταν η εγχείρηση. Ετσι αποφάσισα να αλλάξω γιατρό.

Στον καινούργιο γιατρό αποφασίσαμε αμέσως ότι πρώτα θα έκανα την εγχείρηση και μετά την εξωσωματική. Μου τόνισε βέβαια ότι καλό θα ήταν
να μην ελπίζω ότι θα μείνω με την πρώτη για να μην απογοητευτώ.

Ηταν Νοέμβριος του 1998. Το επόμενο κιόλας βράδυ ονειρεύτηκα ότι
περπάταγα με τον άντρα μου σε ένα οικόπεδο. Ψηλά στον ουρανό είδα ξαφνικά ένα πελαργό. Κράταγε στο ράμφος του ένα κίτρινο πουλάκι μικρό.

Ξαφνικά άφησε το πουλάκι και αυτό άρχισε να πέφτει. Εμένα μέπιασε
ανησυχία. Στον ύπνο μου σκεφτόμουν ότι έπρεπε να το πιάσουμε το πολάκι πάση θυσία πριν πέσει κάτω.

Δεν είχα όμως εμπιστοσύνη στον εαυτό μου και άρχισα να λέω στον άντρα
μου, πιάστο Γιώργο, πιάστο. Εκείνος έκανε κάποιες προσπάθειες όμως έβλεπα ότι δεν τα κατάφερνε.
Και τότε κατάλαβα ότι ήταν η τελευταία μου ευκαιρία. Επρεπε να προσπαθήσω εγώ.

Σηκώθηκα μαλακά στις μύτες των ποδιών μου και το πανέμορφο στην κυριολεξία πουλάκι κούρνιασε στην χούφτα μου. Δεν κουνήθηκε καθόλου.
Ηταν 5 η ώρα το πρωί όταν άρχισα να φωνάζω δυνατά πια, τόπιασα Γιώργο
τόπιασα. Ο άντρας μου πετάχτηκε αγουροξυπνημένος και μου είπε
καλέ τι έπιασες, τρελλάθηκες νυχτιάτικα και φωνάζεις έτσι?

Θα μείνω έγκυος, ήταν η απάντησή μου.

Το Φεβρουάριο του 1999, ο γιατρός μου φώναζε στο τηλέφωνο
Είσαι έγκυος, είσαι έγκυος, είσαι έγκυος.
7 φορές μου το είπε απανωτά. Ούτε και ο ίδιος δεν το πίστευε.

Το Νοέμβριο του 1999, ακριβώς ένα χρόνο μετά, κρατούσα στην αγκαλιά
μου ένα υπέροχο αγοράκι.

Το ότι το πουλάκι δεν προσπάσθησε να φύγει καθόλου από το χέρι μου,
μου έδωσε να καταλάβω ότι θα είχα μια πολύ καλή εγκυμοσύνη και δεν
διαψεύσθηκα.

Αργότερα, ή αύριο θα σας γράψω και ένα δυσάρεστο.

Σας ευχαριστώ που με διαβάσατε.

FALIRO ,το όνειρό σου μου θύμισε κάτι που είχε δεί η μητέρα μου .
Λοιπόν :Πριν αρκετά χρόνια , όταν η μητέρα μου ήταν έγκυος σε μένα , γύρω στον τρίτο μήνα όλα τα συμπτώματα που έχει μια έγκυος σταμάτησαν και ο γιατρός της της είπε ότι με είχε χάσει και ότι επρεπε να πάει στο νοσοκομείο να με βγάλουν. (θα σας τα πώ λίγο γρήγορα ) Στον ύπνο της λοιπόν εκείνο το βράδυ είδε μια μαυροφορεμένη γυναίκα που της είπε ότι το παιδί της ζει . Το άλλο πρωί λοιπόν πήγε στο νοσοκομείο για να με βγάλουν . Ο αν/λόγος έτυχε να πάθει ατύχημα και να αργήσει . Τη μητέρα μου την ξαναπήρε ο ύπνος και είδε παλι το ίδιο όνειρο . Έτσι μόλις ξύπνησε επέμενε να κανει υπέρηχο και έκανε, εκ θαύματος ο υπερηχογράφος εδειξε ότι ζω. Έτσι λοιπόν εζησα και γω . Κατι παρόμοιο έγινε ξανά όταν αρρώστησα βαριά . Δεν ξέρω αν θα το έλεγα διαίσθηση ή θαύμα , για αυτο και δεν το ανέφερα ως τωρα.

Πίστευε και μη , ερεύνα !!!

Who Knows εμεινες με τη βαλίτσα στο χέρι που λεμε...... Βρε κερδισε πρώτα και μετα παμε..! Για να μην σε αποσπάσω το κάνω...

Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει κάτι σε περιπτώσεις όπου η διαίσθηση "runs in the family".. οτι τείνει να εμφανίζεται γενιά παρά γενιά. Δηλαδή από την γιαγιά στην εγγονή και παει λέγοντας. Αναρωτιέμαι γιατί...

Ο καθένας μας αν ψάξει το γενεαλογικό του δέντρο θα βρει κάποιον συγγενή "αλαφροϊσκιωτο". Απλά παλιότερα τους χαρακτήριζαν με μεγαλύτερη ευκολία τρελούς. Όχι πως και τώρα δεν συμβαίνει αυτό δηλαδή... αν πας σε κάποιον ειδικό και πεις μοναχά τη φράση "διαισθάνομαι τι θα μου συμβεί", 99% θα σου γράψει φάρμακα ή θα σε παραπέμψει για ψυχοθεραπεία...

Αν και ανήκω (ή τουλάχιστον θα ανήκω όταν με το καλό γίνω πτυχιούχος) σε αυτή την κατηγορία των "ειδικών", προσπαθώ να μην βάζω τη σκέψη μου σε καλούπια, άλλωστε έχω δει κι έχω βιώσει πολλά για να μην πιστεύω σε κάποια πράγματα όπως η διαίσθηση. It runs in my family as well. Καταστάσεις όπως αυτές που αναφέρατε, κυρίως όσον αφορά τα όνειρα, μας έχουν συμβεί πολλές φορές και δεν τα βρίσκει κανείς μας παράξενα πια. Ίσως λοιπόν, το να είμαστε δεκτικοί απέναντι σε τέτοιες εμπειρίες, βοηθάει την έκφρασή τους??

who knows ,είμαι ευγενικός τις πιο πολλές φορές ,αλλα τα διαβολάκια...
Λοιπόν λέω να κάνουμε ένα τεστ . Πως φαντάζεται ο ένας τον άλλο .π.χ.Εγω τη whoknows τη φαντάζομαι με μαύρα μαλλιά , σγουρά , γύρω στο 1,65 . Λέμε τωρα.... Πόσο κοντά επεσα ? ελπίζω οχι ξανθιά , 1,90 με καρφάκια...