- ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΓΙΩΝ (ΝΟ 1) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Από τη δική μου σκοπιά, δεν ετέθη ποτέ θέμα μοιρολατρείας όπως το τοποθετείς. Όταν όμως ο ακριβώς αντίστοιχος προβληματισμός με τον δικό σου,(το τί κανουμε δηλαδή) συνόδεψε την συνειδητοποίηση ότι οι αρχές των ωδινών είναι επί θύρας, ετέθησαν δύο άλλα πολύ φλέγοντα θέματα. Θέμα σύνεσης, και θέμα πίστης!!!

Το θέμα σύνεσης περιστρεφόταν γύρω από τα λόγια του Παύλου, όταν είπε:

ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, οὐκ ἐστὲ ἐν σκότει, ἵνα ἡ ἡμέρα ὑμᾶς ὡς κλέπτης καταλάβῃ·

Ο Κύριος πολλάκις αναφέρθηκε στη σύνεση, σαν ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της εκκλησίας Του. Και η σύνεση απαιτεί όταν βλέπεις την καταιγίδα να έρχεται, να ετοιμάζεις το κατάλληλο καταφύγιο στο μέγιστο των δυνατοτήτων σου.

Το παράδειγμα του Νώε, χρησιμοποιείται ξανά από τον Κύριο για να υποδείξει ακριβώς αυτό. Ότι ο Κύριος αποκαλύπτει τις επερχόμενες κρίσεις, και παρακινεί τα τέκνα Του να προετοιμαστούν κατάλληλα. Και από τη στιγμή που προσωπικά ήμουν και είμαι πεπεισμένος ότι ήταν η οδηγία του Αγίου Πνεύματος αυτή που με έφερε να πιστέψω ότι οι ωδίνες πλησιάζουν (όπως και με τους περισσότερους αδελφούς εδώ μέσα που έχουν αντίστοιχη συνειδητοποίηση), ήταν φυσικό επακόλουθο το ότι έπρεπε να λειτουργήσω συνετά.

Υπό αυτό λοιπόν το πρίσμα λειτούργησαν και οι άγιοι αυτοί άνθρωποι, στους οποίους ο Κύριος αποκάλυψε το τί έρχεται (όσο απαιτούταν να γνωρίζουν τη δεδομένη χρονική στιγμή), και μας προειδοποίησαν ώστε να είμαστε τέκνα συνετά, τέκνα με μπόλικο λάδι στο καντήλι προετοιμασμένο εκ των προτέρων, και όχι άφρωνες γιοί, που έπιναν, μέθαγαν και γλένταγαν όταν ήρθε η καταστροφή.

Υπό αυτό λοιπόν το πρίσμα και εγώ, μετά από μακροχρόνια συνειδητή προσπάθεια, εγκατέλειψα κάθε τί που είχα χτίσει μετά από αρκετά χρόνια στην Αθήνα, καριέρα, δουλειά, γνωριμίες, φίλους, ανέσεις, κλπ κλπ, πήρα τη γυναίκα και το παιδί μου, και έφυγα για την επαρχία, και πιο συγκεκριμένα την Κρήτη. Εκεί πιστεύω ότι με οδήγησε ο Κύριος, μέσα από την πολυετή μου και συνειδητή προσπάθεια να μπορέσω να φύγω από την Αθήνα λόγω της επερχόμενης καταστροφής, και το αίτημά μου σε Αυτόν να με οδηγήσει όπου Αυτός κρίνει καλύτερο, αν αυτό είναι το θέλημά Του.

Κατά συνέπεια, τώρα πια και το χωραφάκι μου έχω, και τις κοτούλες μου (25 τον αριθμό ζωή νά χουνε), και την πεποίθηση ότι και μέχρι την Κόρινθο να κατέβουν οι Τούρκοι, όπως λέει ο 22, και που δεν θεωρώ και απίθανο, από τη μεριά μου έχω κάνει ότι είναι ανθρωπίνος δυνατό ώστε να λογίζομαι συνετό τέκνο. Μου έδειξε την καταιγίδα, και έκανα ότι περνούσε από το χέρι μου να αποδείξω ότι το πήρα το μήνυμα. Και μέσα από την τρικυμία που ακολούθησε την απόφασή μου να τα βροντήξω όλα κάτω και να φύγω, Αυτός με οδηγήσε εκεί που ούτε να το φανταστώ μπορούσα όταν όλα ξεκινούσαν. Και έτσι, βρήκα φίλους καλύτερους από αυτούς που άφησα, βρήκα δουλειά καλύτερη από αυτή που άφησα, και γενικά έλαβα πολλαπλάσια αυτών που θυσίασα για να ακολουθήσω αυτό που μου έδειξε. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, γιατί αυτό ακριβώς υποσχέθηκε. Όποιος αφήσει πράγματα ένεκεν Αυτού, θα λάβει πολλαπλάσια, και σε αυτόν τον κόσμο.

Όλη αυτή η διαδικασία λοιπόν, σημαδεύτηκε από το δεύτερο θέμα το οποίο ανέκυψε ευθύς εξ αρχής. Το θέμα της πίστης. Το Α και το Ω της σχέσεώς μας με Αυτόν. Και πραγματικά, χωρίς πίστη, κανείς δεν θα τα παρατήσει όλα και θα τρέξει να ετοιμάσει καταφύγιο για την καταιγίδα. ΑΝ δεν πιστέψεις ότι η καταιγίδα έρχεται, αλλά πάνω από όλα, αν δεν πιστέψεις ότι Αυτός τελικά θα σε οδηγήσει σε αυτήν την προσπάθεια, δεν γίνεται τίποτα.

Παρόλο που ήδη μακρυγόρησα, και θα μακρυγορήσω μάλλον κι άλλο :-), θα αναφέρω κάτι που διάβασα αρκετά παλιά στο παρελθόν. Έλεγε την ιστορία ενός καραβιού, το οποίο πίστευε ότι ήταν φτιαγμένο για σκληρά ταξίδια, αλλά ποτέ δεν το έπερνε απόφαση να βγει από το λιμάνι.
Η παραβολή έλεγε ότι το καράβι ήμαστε εμείς, και πραγματικά κανένα ταξίδι δεν είναι αδύνατο με τη βοήθειά Του. Αλλά Αυτός ποτέ δεν θα έρθει να λύσει τους κάβους και να μας βγάλει από το λιμάνι. Αυτός έχει αναλάβει 100% όλην την πλοήγηση από τη στιγμή που θα βγούμε από το λιμάνι. Αν θα βγουμε όμως από το λιμάνι και θα αφεθούμε στα χέρια Του ή όχι, είναι καθαρά δική μας απόφαση. Και αν δεν πιστέψουμε ότι από την είσοδο του λιμανιού και μετά Αυτός πέρνει το τιμόνι, δεν πρόκειται να βγούμε ποτέ.

Το μόνο λοιπόν που μπορώ εγώ να μαρτυρήσω, έιναι αυτό που βίωσα. Γονείς και φίλοι με είπανε τρελό, που αφήνω μια λαμπρή καριέρα, φίλους, γονείς, κοινωνική καταξίωση, με βάση μια απλή πεποίθηση ότι έρχεται τυφώνας, και πάω στο πουθενά, χωρίς λεφτά, χωρίς δουλειά, με γυναίκα και παιδί, και μόνο μια στέγη πάνω από το κεφάλι μου. Και ήρθανε νύχτες που ξυπνούσα μέσα στον κρύο ιδρώτα για τις ερχόμενες μέρες που δεν θα είχαμε να φάμε. Η μόνη μου όμως παρηγοριά ήταν ο Λόγος Του, που με γαλήνευε και ξανακοιμόμουν σαν πουλάκι λίγο μετά που τον έπερνα στα χέρια μου. Και ακριβώς εκεί που η δοκιμασία έφτασε να γίνει αφόρητη, ήρθε και η έκβαση. Και από 'το πουθενα', όλα έγιναν πάρα πολύ καλύτερα από πριν. Ποτέ όμως δεν διαπραγματεύτηκα την πίστη μου σε Αυτόν ότι θα με οδηγούσε σε κάτι καλύτερο από πριν, από τη στιγμή που το μόνο μου μέλημα ήταν το θέλημά Του.

Το μόνο λοιπόν που χρειάζεται αγαπητέ μου φίλε, είναι πίστη. Ακόμα και αν μείνεις πίσω, μέσα στο μάτι του κυκλώνα όταν αυτός χτυπήσει, ακόμα και αν αποδειχτείς άφρων που ήξερε αλλά δεν προσπάθησε να προετοιμαστεί ή που δεν κατάφερε τελικά να βρεθεί μακρύτερα, η πίστη είναι αυτή που θα γύρει την πλάστιγγα. Οπότε ότι και να συμβεί, το μυαλό μας πρέπει πρώτα από όλα να βρίσκεται στην "πανοπλία του Θεού" όπως την περιγράει ο Παύλος, γιατί και να γλυτώσει κανείς την πρώτη και την δεύτερη ωδίνη, δεν θα αλλάξει τελικά τίποτα. Το μάτι του κυκλώνα θα τον φτάσει, και για να σταθεί θα χρειαστεί την πανοπλία του Θεού (Eph 6:11 ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου· ) Όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται, επιβάλλεται να διαβάσει και τη συνέχεια.

Καθένας λοιπόν ας ετοιμαστεί όπως το Πνεύμα τον οδηγεί. Να μην ξεχνάει όμως ποτέ ότι ο Κύριος δεν τα πάει και πολύ καλά με την αφροσύνη. Και όταν προειδοποιεί, περιμένει και την αντίστοιχη αντίδραση. Όποιος δεν μπορεί να δει το τί πρέπει να κάνει, ας ζητήσει καθοδήγηση από τον Κύριο (οι άνθρωποι θα δυσκολευτούν να βοηθήσουν, ειδικά αν δεν συμμερίζονται την πεποίθηση ότι έρχεται καταιγίδα. Οι της εκκλησίας θα συνιστούν ψυχραιμία μην παρασυρθούμε σε καμιά πλάνη, οι κοσμικοί θα ζητούν ψυχιατρική εξέταση).
Και αφού ζητήσει, ας περιμένει υπομονετικά να ακούσει, όσο χρειαστεί. Αλλά ακόμα και όταν ακούσει, τελικά θα χρειαστεί πολλά κιλά....πίστη για να βγει από το λιμάνι.

Συνολικά καλέ μου φίλε, πιστεύω ότι φτάνουμε γοργά στο σταυροδρόμι της προφητικής εξέλιξης. Και το χάος θα προκύψει από αυτά που εξελίσσονται στους Αγίους Τόπους. Αυτά που συμβαίνουν στο όρος Σιών, το προφητικό ρολόι της ανθρωπότητας, μας φέρνουν κάθε μέρα και πιο κοντά σε κρίσιμους χτύπους. Το ότι πολλά από τα δεινά που συζητιούνται θα επέλθουν και στη χώρα μας, είναι δεδομένο. Αλλά η κορύφωση του δράματος θα παιχτεί εκεί που Αυτός προόρισε και καθόρισε. Στο όρος Σιών. Και τα μάτια μας πρώτα εκεί πρέπει να κοιτάνε και μετά σε Βαλκάνια, Τουρκίες και Κωνσταντινούπολες.

Κλείνοντας, και αφού δείχνεις ενδιαφέρον για τις 'αιρετικές' αντιλήψεις μου περί προφητείας, θα σου πώ και κάτι άλλο. Διαφαίνεται έντονα από τις προφητείες της Γραφής ότι η στάση της Αμερικής στο ζήτημα της γής του Ισραήλ θα φέρει εκτός από σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή των Παλαιστινίων, εκτός από την ολοκληρωτική καταστροφή της Δαμασκού, εκτός από μεγάλες καταστροφές στους απανταχού Ιουδαίους και νέο παγκόσμιο διωγμό, και σε αυτούς τους ίδιους δεινά μεγαλύτερα από αυτά που καν φανταζόμαστε. Η τελική καταστροφή της 'αυτοκράτειρος' θα είναι ολοκληρωτική, αφού φροντίσει πρώτα να αιματοκυλίσει τον πλανήτη. Και τότε, όταν θα την δεις να καίγεται, θυμίσου ο Κύριος ανταποδίδει το ποτήριόν της.
Όταν ανοίξει η δεύτερη σφραγίδα της Αποκάλυψης με την έναρξη του ΓΠΠ, τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο. Και οι υπόλοιπες σφραγίδες θα ακολουθήσουν με αυξανόμενη ταχύτητα. Η τρίτη σφραγίδα περιγράφει την παγκόσμια οικονομική κατάρρευση που ακόμα και άθεοι οικονομολόγοι βλέπουν σαν αναπόφευκτη. Και τα χειρότερα απλά θα έπονται, γιατί αμέσως μετά θα εμφανιστεί το 'φως στο τούνελ', η 'λύση', η 'ελπίδα', η 'σωτηρία'. Μόνο που αυτό το φως, θα είναι στην πραγματικότητα η κάλλιστη μεταμφίεση του απόλυτου σκότους. Ακριβώς όπως οι ωδίνες του τοκετού! Και το θηρίο το ανεβαίνων εκ της θαλάσσης θα είναι πια πολύ κοντά.

Μακάρι να μας δοθεί η ευκαιρία να τα συζητήσουμε αναλυτικότερα κάποια στιγμή, γιατί είναι πολλά, πάρα πολλά, αν και αμφιβάλω ότι κάτι τέτοιο θα είναι εφικτό δια ηλεκτρονικών μέσων στο κοντινό μέλλον. Προς το παρόν, και στο παρόν forum, μια τέτοια συζήτηση δεν είναι δυστυχώς εφικτή. Ο Κύριος όμως ξέρει καλύτερα.Και όταν η πραγματική Του εκκλησία συγκεντρωθεί, κατόπιν δικής Του απόφασης, τότε όλα θα γίνουν απολύτως ξεκάθαρα.

quote:

---

Ένας λαός που πολύ δύσκολο να κυβερνηθεί, ένας λαός μαχητικός, ένας λαός με πολλά ελαττώματα αλλά και μεγάλα προτερήματα, οι Έλληνες δεν κάνουν μόνο τη προσευχή τους.

Ο καταδρομέας ο Menas μπορεί να προσθέσει τίποτα;

---

Edited by - menas on 30/08/2005 22:27:05

Στην Γερμανία οι εκλογες θα γίνουν όπου να'ναι (νομίζω στις 7 Σεπτεμβρίου).Θα επικρατήσει σήγουρα η παράταξη των Χριστιανοδημοκρατών με ηγετη μια γυναίκα καθώς προηγείται 14 ποσοστιαίες μονάδες στις δημοσκοπήσεις.

quote:

---

Με αφορμή την επιδημία της νόσου των πουλερικών που μεταδίδεται λέει με τον αέρα, ετοιμάζονται να περάσουν νόμο που να απαγορεύει να έχουμε στα σπίτια κοτέτσια, προβατάκια,γουρουνάκια κ.ο.κ.

---

Κι αν πρέπει να πεθάνουμε για την Ελλάδα
θεία ειν η δάφνη,
μια φορά κανείς πεθαίνει

Νομίζω ότι ήταν ο KaragI που επικεντρώθηκε σε αυτό το θέμα. Δεν μπορώ να δεχθώ εύσημα που δε μου ανήκουν :-)

Φιλικά
m