- Ζωή και Θάνατος! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Αγαπητέ Εαρινέ,Αρχικά, ας γνωρίζουμε ότι η ζωή και ο θάνατος είναι ζευγάρι. Μπορούμε να σκεφτούμε την μία δίχως τον άλλον; Ή αυτόν, δίχως αυτή;
Αλήθεια, οι άνθρωποι καθορίζουν τις πράξεις τους έχοντας εσωτερικές ανησυχίες για το μετά; Αν είναι έτσι, η κοινωνία μας θα ήταν λίγο καλύτερη. Μην ξεχνάμε εξάλλου ότι σε αυτό το επιχείρημα "στήθηκαν" οι θρησκείες. Και ποιο είναι το νόημα των θρησκειών; Να ελέγξουν τις κοινωνίες. Γιατί οι κοινωνίες χρειάζονται έλεγχο; Επειδή οι μονάδες (άνθρωποι) δεν είναι ικανοί να το κάνουν για τον εαυτό τους, και σε σχέση με τους άλλους. Τέλος πάντων, ζητώ συγνώμη, ξεφεύγω, αλλά όλα έχουν σχέση...
Οι μικροί θάνατοι δεν είναι κακοί, είναι σίγουρα αναπόφευκτοι, και μάλλον χρήσιμοι. Όλα κάνουν καλό, και όλα χρειάζονται.
Οι άνθρωποι, σέβονται μόνο όταν φοβούνται. Και ο θάνατος είναι ο μεγαλύτερος φόβος. Αν δεν υπήρχε ο φόβος του θανάτου, η κοινωνία θα ήταν στα επίδεδα του conan ο βάρβαρος.
Ναι, οι άνθρωποι χάνουν τη ζωή. Και όχι εξαιτίας τις ιδέας του θανάτου. Αλλά ποια ζωή; Ίσως την ζωή που εννοώ εγώ, γιατί αν ρωτήσεις τους ίδιους θα σου πουν ότι ζουν.
Ομολογώ ότι έθεσες πολύ εύστοχα ερωτήματα , με την τοποθέτησή σου φίλε μου -δεν σε έχω ξαναδεί και αν τώρα μας ήρθες καλως όρισες στην τρελλο-παρέα- ....
Αναφέρεις για μικρούς και αναπόφευκτους Θανάτους..εγώ ίσως να τους όριζα και ως επιβεβλημμένους...αλλα θα ήθελα να μου έλεγες για ποιούς μικρούς Θανάτους εννοείς και τον λόγο για τον οποίο είναι χρήσιμοι...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
ΕαρινόςΘα μ'ενδιέφερε να ακούσω το σημείo όπου εστιαζεται η όποια διαφωνία σου Agnostic..
Επειδή η ανησυχία για το "μετά",όπως και να το κανουμε, συνοδεύει από αρχαιότατους χρόνους τον άνθρωπο, είναι εν μέρει λογικό να έχει ξοδευτεί κάμποσος χρόνος σε σχετικές συζητήσεις και ακόμα να ξοδεύεται. Αυτό εν ολίγοις μπορείς να λάβεις ως "διαφωνία" αν και κατά βάθος συμφωνούμε φίλε μου Εαρινέ αφού κι εγώ βάζω ένα φρένο στην ατέρμονη μαυρίλα.
Για να προχωρήσουμε παρακάτω, στα πράγματα, και στη ζωή εν γένει, θα πρέπει να συναντάμε εμπόδια, τα οποία να υπερπηδούμε. Αν δεν εμφανιζόταν το αντίθετο (=μικροί θάνατοι) δεν θα είχαμε το έναυσμα να προβληματιστούμε για το παρακάτω. Με αυτή την έννοια οι "μικροί θάνατοι" είναι απαραίτητοι. Επειδή συμβάλλουν στην διαδικασία της εξέλιξης.
Μικρός θάνατος ας πούμε, μπορεί να θεωρηθεί μία απόρριψη. Εκεί που ήσουν σίγουρος ότι τα είχες πάει καλά, ότι έκανες μεγάλη προσπάθεια να πετύχεις κάτι, τελικά να μη συμβεί. Δεν θα απογοητευτείς, δεν θα ψάξεις να βρεις τι μπορούσες να κάνεις καλύτερα;
Ή, ένας "μικρός θάνατος" μπορεί να έλθει δίχως να έχεις συμμετάσχει ενεργά σε μία διαδικασία, να μην το έχεις κυνηγήσει δηλαδή, να είσαι απλά μέρος της. Αν για παράδειγμα, εσύ έχεις μόλις χωρίσει από μία σχέση, και είσαι πληγωμένος, και βασίζεσαι στους φίλους σου να σε βοηθήσουν να βγεις από αυτό, και οι φίλοι σου σου γυρίσουν την πλάτη, ή δεν το αντιμετωπίσουν σοβαρά, δεν θα πληγωθείς και πάλι; Όταν δεν λαμβάνεις αυτό που περίμενες ότι θα λάμβανες; Με αυτό τον τρόπο, θα επαναξιολογήσεις τους φίλους, και θα ξεκινήσεις από την αρχή.
Ή ακόμη, όταν σε απολύσουν από τη δουλειά σου, ή αν οι γονείς σου σου πουν: "ξέρεις, αρκετά σε φροντίσαμε μέχρι εδώ, πρέπει να τα βγάζεις πέρα στο εξής μόνος σου", καλώς ή κακώς, δεν έρχεσαι στην κατάσταση όπου κάτι τελειώνει και πρέπει να το αναθεωρήσεις; να προσπαθήσεις για το παρακάτω;
Για αυτούς τους λόγους, πάντα, μετά από κάθε "θάνατο" μίας κατάστασης, συναισθημάτων, ή και κυριολεκτικά συνανθρώπων μας, περνάμε από μία φάση θυμού, λύπης, θρήνου ανάλογα με τη σοβαρότητα του γενογότος, αλλά μετά από αυτό, πάντα βγαίνουμε πιο δυνατοί και πιο σοφοί. Ή θα πρέπει τουλάχιστο να βγαίνουμε πιο σοφοί...
_____________________________
http://www.uggbootseinkaufen.com/
http://www.uggbootsspeichern.com/
quote:
Θάνατος είναι η εσωτερική συναισθηματική πίεση που μας χωρίζει καταστατικά και αίρει την αρμονία εντός μας...
Αγαπητέ μου Εαρινέ,πολύ
θα ήθελα να μου εξηγήσεις τι
εννοείς στην παραπάνω φράση...
Δυσκολεύομαι να καταλάβω...
Μπορεί και να είμαι χαζή;
................
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
http://olme-attik.att.sch.gr/katkemete.pdf
http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=105871
Αυτά.....
http://www.youtube.com/watch?v=MVWJtFAEajI
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Θάνατος είναι ο περιορισμός και η αδυναμία επαφής με οτιδήποτε γύρω μας...Θάνατος είναι η εσωτερική συναισθηματική πίεση που μας χωρίζει καταστατικά και αίρει την αρμονία εντός μας...Θάνατος είναι η "μονομερής ματιά" ή ο "μονομερής δρόμος"....αλλα και η εξαρτησή μας και η πίστη μας , ότι δεν υπάρχουν και άλλοι πάμπολλοι δρόμοι...!Θάνατος είναι η έλλειψη σφαιρικής άποψης ως προς τα πράγματα και ιδιαίτερα η μη γνώση του εαυτού μας και η ελλειπής φροντίδα του..."σώματος και πνεύματος"...!!!
Θάνατος είναι ο "καθημερινός Θάνατος"...που οριζεται απο την "απομόνωση εν μέσω τόσων πολλών ανθρώπων"....απο την μοναξιά και την έλλειψη επικοινωνίας , απο την μη δυνατότητά μας "να ακούσουμε και να ακουσθούμε..."....να αντιληφθούμε τον εαυτό μας και τους υπολοίπους...
Θάνατος είναι η συνεχής και αδιάλλειπτη κατάσταση της μη ικανοποίησης απ'οτιδήποτε...και μάλιστα ο πιο χειρότερος Θάνατος...
"Ο αργός Θάνατος" και η άρνηση για την ζωή.....ο συντελλεσμένος εκ των έσω...!!!
Σχετικα με την πρόταση της παράθεσης θα ήθελα να πω οτι αυτός ο ορισμός περιγράφει τα βασικά κριτήρια της κατάθλιψης.
Πιστέυω οτι για να απαλλαγούμε απο αυτήν την κατάσταση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως συναισθηματικός θάνατος θα πρέπει να απαλλαγούμε απο τα καθε λογής ''σκουπίδια ''που εχουμε επιτρέψει να συσσωρευτούν γύρω μας.
Ολα αυτά που μας περικύκλωσαν οταν εν ονόματι των ιδεών συμβιβαστήκαμε με ατομα και καταστάσεις ανάρμοστες της ουσίας μας , ολα αυτα που αρνηθηκαμε να φωτίσουμε και τα σκεπάσαμε συζητώντας ''μεταξύ μας'', ολα αυτά που μας χωρίζουνε απο την δική μας πραγματικότητα και απο την αλήθεια της κοσμικής πρόνοιας.
<< Ας εμπιστευτούμε το αιώνιο πνεύμα που καταστρέφει και αφανίζει μόνο γιατί ειναι η ανεύρετη και η αιώνια δημιουργική πνόή κάθε ζωής. Η ορμή για καταστροφή ειναι συνάμα και ορμή για δημιουργία >>
Μιχαήλ Μπακούνιν.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Edited by - lorenzo on 21/08/2010 11:46:59
quote:quote:
Θάνατος είναι η εσωτερική συναισθηματική πίεση που μας χωρίζει καταστατικά και αίρει την αρμονία εντός μας...
Αγαπητέ μου Εαρινέ,πολύ
θα ήθελα να μου εξηγήσεις τι
εννοείς στην παραπάνω φράση...
Δυσκολεύομαι να καταλάβω...Μπορεί και να είμαι χαζή;
................
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Δηλαδή φίλη μου , σαν κάποιες φόρες δεν μπορουμε να αντιληφθούμε κάποιες εκφράσεις ή οτιδήποτε άλλο .... αυτό ορίζει αυτόματα επίπεδο χαζομάρας..???
Αν "ναί"...τότε προσωπικά θα πρέπει πέραν κάθε αμφιβολλίας , να είμαι πολύ "ηλίθιος"...
Edited by - Εαρινός on 21/08/2010 13:53:05
quote:
Καλημέρα.Για να προχωρήσουμε παρακάτω, στα πράγματα, και στη ζωή εν γένει, θα πρέπει να συναντάμε εμπόδια, τα οποία να υπερπηδούμε. Αν δεν εμφανιζόταν το αντίθετο (=μικροί θάνατοι) δεν θα είχαμε το έναυσμα να προβληματιστούμε για το παρακάτω. Με αυτή την έννοια οι "μικροί θάνατοι" είναι απαραίτητοι. Επειδή συμβάλλουν στην διαδικασία της εξέλιξης.
Μικρός θάνατος ας πούμε, μπορεί να θεωρηθεί μία απόρριψη. Εκεί που ήσουν σίγουρος ότι τα είχες πάει καλά, ότι έκανες μεγάλη προσπάθεια να πετύχεις κάτι, τελικά να μη συμβεί. Δεν θα απογοητευτείς, δεν θα ψάξεις να βρεις τι μπορούσες να κάνεις καλύτερα;
Ή, ένας "μικρός θάνατος" μπορεί να έλθει δίχως να έχεις συμμετάσχει ενεργά σε μία διαδικασία, να μην το έχεις κυνηγήσει δηλαδή, να είσαι απλά μέρος της. Αν για παράδειγμα, εσύ έχεις μόλις χωρίσει από μία σχέση, και είσαι πληγωμένος, και βασίζεσαι στους φίλους σου να σε βοηθήσουν να βγεις από αυτό, και οι φίλοι σου σου γυρίσουν την πλάτη, ή δεν το αντιμετωπίσουν σοβαρά, δεν θα πληγωθείς και πάλι; Όταν δεν λαμβάνεις αυτό που περίμενες ότι θα λάμβανες; Με αυτό τον τρόπο, θα επαναξιολογήσεις τους φίλους, και θα ξεκινήσεις από την αρχή.
Ή ακόμη, όταν σε απολύσουν από τη δουλειά σου, ή αν οι γονείς σου σου πουν: "ξέρεις, αρκετά σε φροντίσαμε μέχρι εδώ, πρέπει να τα βγάζεις πέρα στο εξής μόνος σου", καλώς ή κακώς, δεν έρχεσαι στην κατάσταση όπου κάτι τελειώνει και πρέπει να το αναθεωρήσεις; να προσπαθήσεις για το παρακάτω;
Για αυτούς τους λόγους, πάντα, μετά από κάθε "θάνατο" μίας κατάστασης, συναισθημάτων, ή και κυριολεκτικά συνανθρώπων μας, περνάμε από μία φάση θυμού, λύπης, θρήνου ανάλογα με τη σοβαρότητα του γενογότος, αλλά μετά από αυτό, πάντα βγαίνουμε πιο δυνατοί και πιο σοφοί. Ή θα πρέπει τουλάχιστο να βγαίνουμε πιο σοφοί...
Ο τρόπος με τον οποίο "συλλαμβάνουμε" ... προσεγγίζουμε και αναλύουμε ή ερμηνεύουμε το κάθε τι , σε τούτη την ζωή απολαμβάνει του νοηματικού περιεχομένου της σκέψεως της κοινωνίας -στην οποία όλοι λίγο-πολύ είμαστε υποκείμενοι- και με έν μαγικό τρόπο , γινόμαστε και μείς -χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε-οι εκφραστές της αλλα και εκείνοι που διαιωνίζουμε αλλα και "αναπαράγουμε" την φωνή της αλλα και την "επιβολη" της...!!!
Η δύναμη και η φωνή κάθε κοινωνίας αλλα και των νομοτελειών της εκφράζεται δια μέσου ημών ... όλων μας...δεσμεύει την φωνή αλλα και την ύπαρξή μας προς χάρην της συντήρησής της και βλέπουμε τι καλά που τα καταφέρνει...!!!
"Αυτο-ενεχειριαζιόμαστε"...."αυτο-διατιθίμεθα" και αυτό το ορίζουμε και ως "ελευθερία" αλλα και ως "Ζωή"..."Καλοί πολίτες-άνθρωποι"...
"Λάθος" λέει η κοινωνία..."αμαρτία" η κάθε Θρησκεία..."κακό" και οι δυό μαζί...
Πτώση στο κενό...λέω εγώ..."συνεχής και αδιατάραχτη" πτώση...
Πτώση του ιδίου του ατόμου , πτώση και εγκατάλειψη του ιδίου του ατόμου...απώλεια της πρωτογενους φωνής του και μάλιστα επι τη εκ-φωνήσει της...προσδιορίζεται αυτοματικά ως λάθος και αμαρτία...!!!
"Λάθος" με ποιό τρόπο άραγε ορίζεται το λάθος ως "λαθος" .... ???
Και αν το λάθος , πρόκειται για μια -τελικά- "διορθωτική διαδικασία" ωρίμανσης και γνώσης .... εκ των πραγμάτων μπορούμε -a priori- να το ορίσουμε ως "λάθος" ή ως κάτι υγιές και επιβεβλημμένο..???
"Eλευθερία" αναφέρουν πολλοί...ωραίες εκφράσεις , "γλυκούλες" και "εύ-ηχες"...απλά να λέγονται για να λέγονται μαζι με άλλες παρεούλα , όπως "καλοσύνη"..."σεβασμός"..."ταπεινότητα"..."αλληλεγγύη"...ή "πίστη"...τι καλά , τι ωραία κοινωνία και βασισμένη σε τόσο μεγάλη υποκρισία και "υποτέλεια"...!!!
Χαμογελάκι και αβροφροσύνη...πολιτισμός λέγεται...η νέα ρατσα η εγκληματική που κινείται στην περιφέρεια της ζωής...α!!! ρε Μαλβίνα...!!!
Δημοκρατία-ισονομία και "μπόλικη μαλακία"....βλέπετε το ένα συντελλεί για το άλλο...είναι η προΫπόθεσή του...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:quote:
Θάνατος είναι ο περιορισμός και η αδυναμία επαφής με οτιδήποτε γύρω μας...Θάνατος είναι η εσωτερική συναισθηματική πίεση που μας χωρίζει καταστατικά και αίρει την αρμονία εντός μας...Θάνατος είναι η "μονομερής ματιά" ή ο "μονομερής δρόμος"....αλλα και η εξαρτησή μας και η πίστη μας , ότι δεν υπάρχουν και άλλοι πάμπολλοι δρόμοι...!Θάνατος είναι η έλλειψη σφαιρικής άποψης ως προς τα πράγματα και ιδιαίτερα η μη γνώση του εαυτού μας και η ελλειπής φροντίδα του..."σώματος και πνεύματος"...!!!
Θάνατος είναι ο "καθημερινός Θάνατος"...που οριζεται απο την "απομόνωση εν μέσω τόσων πολλών ανθρώπων"....απο την μοναξιά και την έλλειψη επικοινωνίας , απο την μη δυνατότητά μας "να ακούσουμε και να ακουσθούμε..."....να αντιληφθούμε τον εαυτό μας και τους υπολοίπους...
Θάνατος είναι η συνεχής και αδιάλλειπτη κατάσταση της μη ικανοποίησης απ'οτιδήποτε...και μάλιστα ο πιο χειρότερος Θάνατος...
"Ο αργός Θάνατος" και η άρνηση για την ζωή.....ο συντελλεσμένος εκ των έσω...!!!
Σχετικα με την πρόταση της παράθεσης θα ήθελα να πω οτι αυτός ο ορισμός περιγράφει τα βασικά κριτήρια της κατάθλιψης.
Πιστέυω οτι για να απαλλαγούμε απο αυτήν την κατάσταση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως συναισθηματικός θάνατος θα πρέπει να απαλλαγούμε απο τα καθε λογής ''σκουπίδια ''που εχουμε επιτρέψει να συσσωρευτούν γύρω μας.
--Confucius
Edited by - lorenzo on 21/08/2010 11:46:59
Καλώς τον φίλο μας τον Λορέντζο...με τις "εύστοχες παρατηρήσεις"...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:quote:quote:
Θάνατος είναι η εσωτερική συναισθηματική πίεση που μας χωρίζει καταστατικά και αίρει την αρμονία εντός μας...
Αγαπητέ μου Εαρινέ,πολύ
θα ήθελα να μου εξηγήσεις τι
εννοείς στην παραπάνω φράση...
Δυσκολεύομαι να καταλάβω...Μπορεί και να είμαι χαζή;
................
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...Δηλαδή φίλη μου , σαν κάποιες φόρες δεν μπορουμε να αντιληφθούμε κάποιες εκφράσεις ή οτιδήποτε άλλο .... αυτό ορίζει αυτόματα επίπεδο χαζομάρας..???
Αν "ναί"...τότε προσωπικά θα πρέπει πέραν κάθε αμφιβολλίας , να είμαι πολύ "ηλίθιος"...
Edited by - Εαρινός on 21/08/2010 13:53:05
Μια πολύ πρωϊνή Καλημέρα από
την Καποδίστρια!
Αγαπητέ Εαρινέ,νομίζω πως θα
μπορούσες να γράψεις επεξηγηματικά δυό λόγια,
επί της ερωτήσεώς μου,παρά
να σχολιάσεις με "ειρωνικό"(;)τρόπο
την απορία μου...
Συγγνώμη αν ήταν
τόσο "χαζή" που σε έκανε να
ξεφύγεις από τα όρια της
αδιαμφησβήτητης,κατά τα άλλα
ευγενείας που σε διακρίνει...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.