- Σαρδάμ - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.

Σίγουρα καλύτερα Παναθηναικός παρά Ολυμπιακός...χο χο..

Αλλά ακόμη καλύτερα ΑΕΚ χο !

Τώρα, ξέρουμε και οι 2 καλά πιστεύω πως η μπαλίτσα είναι ένα ωραίο θέαμα για να διακσεδάζουμε, να χαιρόμαστε και να χαλαρώνουμε από την σοβαροφάνεια της καθημερινότητας. Δεν είναι ούτε για να φανατιζόμαστε ούτε για να προβάλουμε τους εγωισμούς μας...Μετά την μπάλα θα έχουμε χαλαρώσει και θα έχουμε περισσότερη ενέργεια να ασχοληθούμε με ατά που έχουν άμεση επίδραση στην ποιότητα ζωής μας. Διότι όσο και να κερδίζει η ΑΕΚ αυτό εμένα δεν θα αυξήσει την ποιότητα ζωής μου σε ουσιαστικά σημεία. Όμως το να έχω κοινωνική και πολιτική ενασχόληση, το να με νοιάζουν τα συστήματα υγείας, διακυβέρνησης, νομοθεσίας, περιβαλλοντος κλπ, ΑΥΤΆ ΜΠΟΡΟΎΝ ΝΑ ΒΕΛΤΙΏΣΟΥΝ την ποιότητα ζωής.

Χρειαζόμαστε ΚΑΙ τα 2. Και να θυμόμαστε τα πραγματικά σημαντικά και να χαλαρώνουμε και να διασκεδάζουμε,γιατί "η αλλαγή δίνει ανάπαυση - Ηρακλειτος". Το πρόβλημα ξεκινάει όταν ΜΠΕΡΔΕΥΟΥΜΕ το σημαντικό με το επουσιώδες ή το αντίστροφο...Σωστά;

quote:

---

Σίγουρα καλύτερα Παναθηναικός παρά Ολυμπιακός...χο χο..

---

Συγνώμη αν σας ζάλισα, ούτε εμένα με ενδιαφέρει στ'αλήθεια το ποδόσφαιρο, αλλά αγαπώ τη γειτονιά μου και την ιστορία της και με κάνατε να θυμηθώ καναδυό πράγματα.

Η αριστοκταρία μάλλον έχει προκύψει από το Κολωνάκι και την 25ετία των Βαρδινογιάννηδων με όλα τα γνωστά και μη εξαιρετέα της κόλπα...

Κάθε ομάδα έχει την Ιστορία της..Αυτό που εγώ δεν έχω καταλάβει ποτέ, ειλικρινά, είναι γιατί να υπάρχουν όλοι αυτοί οι τσαμπουκάδες και αντιπαραθέσεις. Κάθε ιστορία θα έπρεπε να είναι σεβαστή, και το παιχνίδι να είναι ένα γλέντι και μία απόλαυση..

ΠΑΡΌΛΑΥΤΑ νομίζω πως ο κόσμος έχει αρχίσει να βαριέται να χωρίζεται συνέχεια και σιγά-σιγά θα αρχίσουν οι νεότεροι να βλέπουν το ποδόσφαιρο για αυτό που είναι δηλαδή ενα ΠΑΙΧΝΙΔΙ !

Περιμένουμε λοιπόν και ελπίζουμε....

Αεράκι γεμάτο ήρεμες υποσχέσεις. Η κουρτίνα χαιδεύεται. Η Πάρνηθα λαμπιρίζει.

Η προσμονή της ησυχίας είναι απίστευτη απόλαυση. Η εξωστρέφεια αρχίζει να κρυώνει και μαζεύεται σιγά-σιγά. Η εσωστρέφεια δεν είναι θεαματική, όμως η ευγένειά της είναι γλύκα για τις ψυχές που έχουν δεί την ομορφιά.

Δεν υπάρχει ομορφιά δίχως ησυχία.

Τα παράθυρα κλείνουν και απ έξω κλείνεται η ατομική υγεία. Η επίδειξη λιγοστεύει, η σύγκριση λιγοστεύει, ο πόνος λιγοστεύει. Οι ενεργειακές θεραπείες και οι "αγάπες" αρχίζουν και γίνονται κουραστικές, έξω αρχίζει να φυσάει αέρας και να βρέχει, όπως βρέχει πάνω στα πρόσωπα μας η κοινωνική αδικία και ανισοροπία. Τι να το κάνω να "ανοίγω τα κανάλια μου στην ενέργεια" όταν έξω γίνεται ο χαμός από τον συλλογικό πόνο; Αν ανοίξω τα κανάλια μου θα παρασυρθούν - απο ενεργειακούς χειμάρους - τα τσιμέντα και η ελλειψη χώρου άραγε;;

Δεν υπάρχει ατομική ευημερία δίχως συνολική.

Η αγάπη δεν είναι αξία. Η αγάπη δεν είναι υποχρέωση. Η αγάπη δεν είναι ανταλλαγή. Η αγάπη δεν κυκλοφορεί σε ατομικές μερίδες. Η αγάπη δεν αφορά τα καθ υμάς μόνο. Η αγάπη είναι κατάσταση στην οποία προσδοκούμε να φτάνουμε σιγά-σιγά. Σε αυτόν τον δρόμο είναι όλα μέσα, η υγεία, ο Θεός, η κοινωνία, η θεραπεία, οι σχέσεις, το σεξ, τα σπίτια, οι νόμοι, η πολιτική, η ατομικότητα, η συλλογικότητα, η γνώση, η άγνεια, ο πόνος, η μαγεία.

Δεν γίνεται να αγαπάς. Το μόνο που γίνεται είναι να γίνεις αγάπη. Να γίνεις η κατάσταση στην οποία η ησυχία είναι τόσο βαθειά που στην αρχή τρομάζεις πολύ, μα μετά ανακαλύπτεις πως υπάρχεις. Μα αυτό που υπάρχει δεν είσαι εσύ αλλά το παν. Και τότε ο φόβος χάνεται, γιατί η απώλεια χάνεται. Γιατί πως να απωλεσθεί το παν;

Χειμωνιάζει. Η ελπίδα για λίγη ησυχία δίνει την ελπίδα να δούμε πως όλος αυτός ο θόρυβος είναι απλώς και μόνο το προπέτασμα καπνού για να μην αισθανόμαστε πως υπάρχουμε. Μα αν δεν περάσουμε αυτή την φάση δεν θα φτάσουμε ποτέ στην επόμενη.. Στην αγάπη.

Χειμωνιάζει. Βαθειά στον βυθό τα ψαράκια κινούνται στις ηδονές της απόλυτης σιωπής..Στον ουρανό 3 αστεράκια αντικρίζοται με απόλυτη γαλήνη. Στην γη μερικές ψυχές λειώνουν στην προσμονή της αγάπης.

Δεν υπάρχει αγάπη δίχως ησυχία.

αυτο το καναλι εκπεμπει μονο στην αθηνα... σωστα?

Είμαστε ευχαριστημένοι από τις πόλεις μας; Είμαστε εκπληρωμένοι; Τα παιδάκια μας παίζουν σε αλάνες και παιδότοπους; Είμαστε ευτυχισμένοι από τους νόμους και τις διακυβερνήσεις; Είμαστε πλήρεις από τους μισθούς, το μέλλον μας, την ποιότητα ζωής μας; Είμαστε ΥΓΙΕΙΣ;

Για αυτό ψηφίζουμε όλο τους ίδιους και τους ίδιους;

Έχουμε απαλλαγεί από τον πόνο; Αναπνέουμε οξυγόνο; Κοιτάζουμε όμορφα πράγματα; Κοινούμαστε χωρίς πρόβλημα; Δεν πονάει το σώμα μας; Δεν κάνουμε εγχειρήσεις; Δεν παρουσιάζουμε συμπτώματα; Δεν παίρνουμε φάρμακα; Η ψυχή μας είναι ήρεμη; Το μυαλό μας είναι καθαρό; Είναι η ζωή μας δημιουργική και εκπληρώνει;

Για αυτό κάνουμε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια;

Ποτέ δεν καλούμαστε να ψηφίσουμε μία φορά κάθε 4 χρόνια. Ψηφίζουμε κάθε βδομάδα, αν όχι κάθε μέρα. Και η ψήφος μας αυτή δείχνει πως απλώς δεν έχουμα καταλάβει πως ο συνολικός ανθρώπινος πόνος έχει γιγαντωθεί. Και πως χρειάζεται ΑΛΛΑΓΗ ! Μία φορά κάθε 4 χρόνια έστω, ας σκεφτούμε σοβαρά την αλλαγή.

Όλη μου η παρέμβαση μπορεί να συνοψιστεί σε 6-7 προτάσεις. Μία από αυτές επαναλαμβάνεται σε όλους τους τρόπους και τόνους :

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ

Πάω να ψηφίσω τώρα. Αφιερώνω σε όλους τους Έλληνες ψηφοφόρους το παλιό τραγουδάκιτου Πανούση, με πολύ αγάπη..

ΕΚΛΟΓΕΣ

"Εκλογές, κόμματα, με φρου-φρού κι αρώματα
διαδηλώσεις, χρώματα κι ανοιγμένα στόματα
Ψηφοδέλτια σταύρωνα κι όλη νύχτα καύλ..να
στις βουλής τα έδρανα, αχ και γω να έκλανα

quote:

---

(Ερώτηση κοινού : Πόσο ακόμη θα μας βασανίζει αυτός ο τύπος που ομιλεί..;)

---

Αντέχουμε στα βάσανα, φίλε μου!
Οπότε δώστου να καταλάβει!
Χεχε!

Δυστυχώς δε μπορώ να πιάσω το συγκεκριμένο κανάλι για να παρακολουθήσω την εκπομπή παρόλο που προσπάθησα 2 - 3 φορές.

In anticipation of my resurrection...