- ΞΑΦΝΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ..... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Μιάς και ΞΕΚΑΘΑΡΗΣΤΙΚΕ η όποια παρεξήγηση, ας δούμε τώρα αυτό το ΑΞΙΟΛΟΓΟΤΑΤΟ σημείο που ΞΑΝΑτονίζει ο φίλος Πλάτων.

quote:

---

Κάθε λεπτό που περνάει, είναι ένα λιγότερο από ότι έχω στη διάθεση μου. Δεν ξέρω για παράδεισους….. ούτε για ενσαρκώσεις…

---

*ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΓΡΑΦΤΕΙ.....*

Αυτά τα ΤΡΙΑ είναι ΣΙΓΟΥΡΑ τρία καλή μου 'Ατμα;;;
Θεωρώ ότι αυτή είναι η ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΑΝΗ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ γιατί όπως διδάσκουν οι ΑΡΧΑΤ στούς ΑΝΤΕΠΤ στα βάθη της Ινδίας, στις απέρεντες στέπες της Μογγολίας και ιδιαίτερα στην έρημο ΓΚΟΜΠΙ...

Θα ξέρεις φαντάζομαι ότι ΧΡΟΝΟΣ χωρίς ΤΟΠΟ...
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!!!
Χρειάζεται ένας ΤΟΠΟΣ για να μετρήσουμε τον ΧΡΟΝΟ.
Αυτά τα δύο σε ένα μας κάνουν τον γνωστό μας ΚΟΣΜΟ...
Και αναρωτιέμαι, ΥΠΑΡΧΕΙ τόπος ώστε να ΥΠΑΡΧΕΙ και χρόνος δηλαδή, ΚΟΣΜΟΣ;;;

Μάλλον ΤΙΠΟΤΑ απο τα δύο, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, εξού και τον ΚΟΣΜΟ στα Σανσκρητικά, τον αποκαλούν ΜΑΓΙΑ, δηλαδή ΠΛΑΝΗ, ΑΥΤΑΠΑΤΗ, ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ...

Κέλσος ο Φιλαλήθης

quote:

---

Και αναρωτιέμαι, ΥΠΑΡΧΕΙ τόπος ώστε να ΥΠΑΡΧΕΙ και χρόνος δηλαδή, ΚΟΣΜΟΣ;;;
Μάλλον ΤΙΠΟΤΑ απο τα δύο, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, εξού και τον ΚΟΣΜΟ στα Σανσκρητικά, τον αποκαλούν ΜΑΓΙΑ, δηλαδή ΠΛΑΝΗ, ΑΥΤΑΠΑΤΗ, ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ...

---

Μην παρανοής τα γραφώμενά μου. 'Αλλωστε ΑΝ ήταν όπως τα παρουσιάζεις, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ και λόγος για να τα παραθέσω και να τα ΜΟΙΡΑΣΤΩ μαζί σας φίλε μου...

Κέλσος ο Φιλαλήθης

Αφού αλλού λες πως έχεις ΣΩΚΡΑΤΙΚΗ σκέψη και ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟ ανάλυση, από αλχημικά είμαι σκράπας, εξήγησε μας καλύτερα τι θέλεις να πεις!

Μέχρι εδώ φίλε η φτωχή οπτική γωνία….. καταλαβαίνει!

Από εδώ και κάτω τα βρίσκω…. αντικρουόμενα με οτι ηδη εγραψες!

ΕΙΔΙΚΑ ΑΥΤΟ!

Και σκέφτομαι, πως είναι δυνατόν, η Καλλιόπη που τις τράβαγα τις κοτσίδες στο δημοτικό, να είναι η ΙΔΙΑ στο χρόνο?

Τις έκοψε της κοτσίδες (ΠΑΡΕΛΘΟΝ), άμα πηγαίνω στο σπίτι της όλο γελάμε (ΠΑΡΟΝ), όσο για το μέλλον, η ίδια μου λέει πως ΘΑ!!! φτάσει σύντομα τα 100 κιλά! Τρώει πολλά σοκολατακια!

Δεν είναι στο ΧΡΟΝΟ, το ίδιο πράγμα η Καλλιόπη με τις κοτσίδες, η Καλλιόπη που συναντώ κάθε φορά και η Καλλιόπη που έπεται στο μέλλον!

Αν πάλι εννοείς κάτι άλλο, θα ήμουν ΕΥΤΗΧΗΣ φίλε κελσο να διαβάσω τι σκέψη σου!

Εσυ το εγραψες!!

Δεν κάνεις τον κόπο να ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΣΕΙΣ και να ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ στη συνέχεια τι γράφω. Γιατί;;;
Αντ'αυτού κάνεις μια δαιδαλόδη σκέψη για να πείς ΤΙ;;;

Τέλος πάντων, στην αρχή είχα αναφέρει ΠΟΥ, σε ΠΟΙΟΥΣ και ΓΙΑΤΙ διδάσκετε αυτή η ΥΨΙΣΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ...

Είναι λοιπόν ΠΡΟΦΑΝΕΣ, ότι Εκείνοι που ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ για το ΠΩΣ και σε ΠΟΙΟΥΣ αποκαλύπτετε η ΓΝΩΣΗ, ξέρουν καλύτερα απο εμάς τους ταπεινούς αναζητητές της...

Προτιμάς την ΕΤΟΙΜΗ ΤΡΟΦΗ, αυτή που δίνουμε στα μικρά παιδιά, την κρέμούλα, μιάς και αφ'ενός ΔΕΝ έχουν δόντια για να τη μασήσουν και αφ'ετέρου ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ να τη συλλέξουν ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ...

Πόσο άραγε μπορεί να ταραχθεί κάποιος απο αυτή την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;;;
Ε, άλλο τόσο ταράζομαι και εγώ...

Κέλσος ο Φιλαλήθης

Υ.Γ 'Εχεις συγκεκριμένη απορία φίλε μου;;; Ποιά είναι αυτή;;;

Δηλαδή ύπαρχουν κάποιοι στα βάθη τις Ινδίας, που ξέρουν, οι ΑΡΧΑΤ, και εκεί μαζεύονται όσοι δεν ξέρουν, οι ΑΔΕΠΤ, και τους διδάσκουν την αλήθεια!!!

Και σε μένα γράφεις!!!

Προτιμάς την ΕΤΟΙΜΗ ΤΡΟΦΗ, αυτή που δίνουμε στα μικρά παιδιά, την κρέμούλα, μιάς και αφ'ενός ΔΕΝ έχουν δόντια για να τη μασήσουν και αφ'ετέρου ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ να τη συλλέξουν ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ...

Τώρα καλέ μου κελσε, ο μικρούλης πλατωνακος σκέφτεται, γιατί να μην ισχύει και για τους ΑΔΕΠΤ αυτό, μιας και όπως φαίνεται, ούτε αυτοί έχουν ΔΟΝΤΑΚΙΑ, αφού οι ΑΡΧΑΤ θα τους διδάξουν την αλήθεια που από μόνοι τους δεν βρίσκουν?

Μιας λοιπόν και φαίνεσαι καλοπροαίρετος και θέλεις να με διαφωτίσεις, σε ρωτώ!

Τι είναι το Μέλλον ?

Δεν θέλω έτοιμη τροφή! Έχουν λογική ότι συζητάμε φίλε ΚΕΛΣΕ… και είναι κοντά στα αγαπημένα σου αποφθέγματα, περί αλήθειας, η κάνω λάθος?

ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΩ!

Πώς καταλήγεις στο συμπέρασμα φίλε μου ότι οι ΑΝΤΕΠΤ είναι όντα ΧΩΡΙΣ δικά τους δόντια;;;
Γνωρίζεις καταρχάς ποιοί είναι οι ΑΝΤΕΠΤ;;;
Ποιοί είναι οι ΑΡΧΑΤ;;;

Ερεύνησε το, ψάξε, κουράσου... Θέλει ΑΓΩΝΑ και ΘΥΣΙΑ η απόκτηση της Γνώσης φίλε μου!

Μια καθαρή ερώτηση είναι αυτή που κάνεις για το ΜΕΛΛΟΝ...

Το ΜΕΛΛΟΝ είναι το γέννημα του ΠΑΡΟΝΤΟΣ!
Υπάρχει ΜΕΛΛΟΝ;;;

Κέλσος ο Φιλαλήθης

Υ.Γ Σκοπός μου ΔΕΝ είναι να σε διαφωτίσω, συζητάω μαζί σου, επειδή συζητάς ΚΑΙ εσύ μαζί μου...

Αν το ΜΕΛΛΟΝ λοιπόν, είναι το γέννημα του παρόντος, στην ουσία κάτι που γεννιέται, έπεται αυτού που ΕΙΝΑΙ δηλαδή του ΠΑΡΟΝΤΟΣ!

Με αλλά λόγια, όπως αφήνεις να εννοηθεί, το ΜΕΛΛΟΝ δεν ΥΠΑΡΧΕΙ! Δεν γίνεται αυτό που ΈΠΕΤΑΙ να προηγείται αυτού που είναι ΤΩΡΑ! Ακόμα και η φαντασία μας, ότι έρχεται στο νου μας, είναι εικόνες από το παρελθόν, φτάνουν στο ΠΑΡΟΝ, τις επεξεργαζόμαστε *(ΦΑΝΤΑΣΙΑ) και γίνονται πάλι παρελθόν!

Το παρόν ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΤΙ ΣΤΙΓΜΗ! ΤΩΡΑ!

Το παρελθόν είναι αυτό που πέρασε! Έστω και σαν ΜΝΗΜΗ, κάπου υπάρχει! Τα γραπτά του ΠΛΑΤΩΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ…. Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ, υπάρχει τώρα, μα και πριν 2000 χρόνια!
Για το μέλλον δεν το ξέρω, μπορεί κάποιος φανατισμένος, να την εξαφάνιση! Μα σαν ΜΝΗΜΗ σαν έργο τέχνης, θα ΥΠΑΡΧΕΙ!!!

Τώρα υπάρχει ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ η ΑΚΡΟΠΟΛΗ, αυτό που ΕΙΝΑΙ δηλαδή, και η ΕΙΚΟΝΑ της ακρόπολης μεσα μας. Δηλαδή η εικόνα της, που για μας είναι ΠΑΡΕΛΘΟΝ!

Υπάρχει η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΑΣ σαν γεγονός, αυτό που είναι δηλαδή και η εικόνα που έχουμε για τη γυναίκα μας!

Υπάρχουμε και εμείς ΦΥΣΙΚΑ, σαν ΑΤΟΜΑ, αυτό που ΕΙΝΑΙ, και υπάρχει και ο ΕΑΥΤΟΣ μας, δηλαδή η ΕΙΚΟΝΑ που έχουμε για μας!

Τώρα αν κοιτάξεις καλά τόπος και χρόνος υπάρχουν, αφού επικοινωνούμε σαν άτομα, έχουμε την αίσθηση της ΖΩΗΣ! Μα πως επικοινωνούμε σαν ΕΙΝΑΙ, η σαν ΕΙΚΟΝΕΣ που έχουμε για τα πάντα, μιας και ο εγκέφαλος δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χωρίζει! Εδώ είναι η ΔΙΑΔΙΚΟΤΗΤΑ, η σύγκρουση αυτού που ΕΙΝΑΙ με ότι έπρεπε να είναι (ΕΙΚΟΝΕΣ )

Με αλλά λόγια φίλε μου, σου ξανά λέω πως δεν έχω τριάδες, μηδενικά και αλήθειες άλλων, μέσα μου…. Δεν τις χρειάζομαι! Μου φτάνει πως μέσα από τη ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, έμαθα να είμαι ΑΡΧΑΤ και ΑΝΤΕΠΤ του ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ! Να αναρωτιέμαι, να διασκεδάζω, να μαθαίνω κάθε μέρα, να αποφεύγω τους φάρους και να αντιμετωπίζω και να γνωρίζω τα κύματα, μέχρι αγναντέματος της ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ!

Μου φτάνει το ΕΙΝΑΙ, το ΠΑΡΟΝ, τα αλλά βρίσκονται!

Επίπεδη βλέψη? Τι να κανουμε βρε Κελσο, καλή καρδιά…

Κάτι που μου είπε ένας φίλος…. για κύματα φουρτούνες…και ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=606

θοθ 606!!!......αλλο παλι αυτο!!!!!!

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ...Η ΓΝΩΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ 'ΚΕΛΥΦΟΣ'...

ΥΓ.ΣΟΚΟΛΑΤΑΚΙ ΚΑΝΕΙΣ?

*ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΓΡΑΦΤΕΙ.....*

Πλάτωνα, συμφωνώ με την ΥΠΟΘΕΤΙΚΗ σκέψη που κάνεις. Αυτή είναι η "ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ" του ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Το ΜΕΛΛΟΝ, οκ το καταλάβαμε... ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Μα καλέ μου φίλε και φιλόσοφε, ΟΥΤΕ το ΠΑΡΕΛΘΟΝ υπάρχει!!!
Αυτό που πολύ σωστά είπες περί της Ακροπόλεως κλπ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, αλλά το ΜΟΝΙΜΟ και ΑΙΩΝΙΟ ΠΑΡΟΝ, το ΤΩΡΑ...

Φιλοσόφησέ το και θα δείς ότι έτσι είναι....
Μπορείς να μου δείξεις το ΠΑΡΕΛΘΟΝ, σε ΠΑΡΕΛΘΟΥΣΑ ΣΤΙΓΜΗ (αδόκιμος ίσως ο όρος, αλλα...) ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ και ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ...ΟΧΙ!

'Ολα όσα ΒΛΕΠΕΙΣ, τα βλέπεις ΤΩΡΑ....

Παρεξήγησες τα λεγόμενά μου...
Και ΒΕΒΑΙΑ δεν πρέπει να έχεις μέσα σου τίποτα άλλο παρά ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΟΥ ΣΚΕΨΕΙΣ και αυτό άλλωστε κάνεις, όπως ΟΛΟΙ ΜΑΣ...

Αυτό που προσπαθώ να πώ είναι ότι αυτό το ΑΓΝΑΝΤΕΜΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ, είναι το ΑΓΝΑΝΤΕΜΑ ΤΟΥ ΤΩΡΑ...
'Ολη η Αιωνιότητα περικλείεται ΜΕΣΑ σε μία ΣΤΙΓΜΗ...

Την καλημέρα μου σε όλους...

Κέλσος ο Φιλαλήθης

Υ.Γ Καφεδάκο πίνω... να κεράσω κάποιον;;;

ΦΙΛΕ ΚΕΛΣΟ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΔΕΙ? (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΤ)
ΕΝΟΩ ΑΠΟ ΠΟΙΟ ΒΙΒΛΙΟ.

ΕΠΙΣΗΣ ΘΑ ΕΙΘΕΛΑ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΠΩΣ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ
(ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ Η ΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ) ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ....
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Ο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕΤΡΑΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Μα είδα επίσης την αλήθεια του ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ του ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ! Αυτό που είναι ο ΕΑΥΤΟΣ μας είναι σε ΣΧΕΣΗ με κάτι! Άρα στο χρόνο!!!

Έγραψες σήμερα,

quote:

---

Την ηλιθιότητα και τη βλακεία του κόσμου, ο Θεούλης με το συγγενολόι του τη φταίει;;; (για να χρησιμοποιήσω ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΠΟΙΟ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΥΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ)...

---

Και τον ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ στον δυτικό ΥΛΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΝΟΥ, τον αποκάλυψε η κατ'εμέ μεγαλύτερη προσωπικότητα του Εσωτερισμού....
Η Ελένη Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ....

Στο περίφημο έργο της ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ που είναι ουσιαστικά σχόλια επάνω στην ΙΣΙΔΑ ΑΠΟΚΕΚΑΛΥΜΕΝΗ, το πρώτο της έργο, εκεί βρίσκεται αυτή η αποκάλυψη...

Χαίρομαι που ΕΦΤΑΣΕΣ ΚΑΠΟΥ φίλε Πλάτωνα.
Αυτός είναι ο σκοπός μας, να φτάσουμε "κάπου"...
Το που, είναι δευτερεύον και έχει ΞΕΚΑΘΑΡΑ και ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ να κάνει με την ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΜΑΣ άποψη επι των πραγμάτων...

Ευγε φίλε μου....

Φυσικά, το συμπέρασμά σου δεν το αποδέχομαι, αλλά δέχομαι τη θέση σου.
Το γιατί ΔΕΝ δέχομαι το συμπέρασμά σου, έχει να κάνει με αυτό που είπα πρίν, ότι είναι ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ...
Στον δικό μου υποκειμενικό κόσμο, αυτοί ΥΠΑΡΧΟΥΝ...

Φιλόσοφε φίλε, έκανες όμως ένα ΜΕΓΑΛΟ ΑΤΟΠΗΜΑ...
Παραθέτης μια έκφραση που πραγματικά εγώ έγραψα ΣΕ ΑΛΛΟ ΤΟΠΙΚ, σε αυτό που τώρα συζητάμε!
Γιατί την τοποθέτης ΚΑΙ αυτή σε αυτό;;; Βρίσκεις κάποια σχέση;;;

Πάντως αν θές ΚΑΙ σε αυτό μπορώ να σου παραθέσω ότι η ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑ του ΧΡΟΝΟΥ είναι ο ΚΑΝΟΝΑΣ ενώ το ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΛΑΝΗ...

Η Ηλιθιότητα των ανθρώπων και η βλακεία τους είναι εκφρασμένη και ΕΚΔΗΛΩΜΕΝΗ στην ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΤΙΓΜΗ.
Αυτή υπάρχει Η ΣΤΙΓΜΗ

και επειδή η ΣΤΙΓΜΗ είναι επίσεις ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΟΣ ΟΡΟΣ θα σε παρακαλούσα να μου δώσεις τον ορισμό του...

Με αυτόν τον τρόπο, ΕΠΑΓΩΓΙΚΑ θα δείς ότι ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΠΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ...
και πώς να υπάρχει, αφού ο ΧΡΟΝΟΣ δέν υπάρχει;;;

Φίλε μου Ανανά, στην ερώτησή σου ή απάντηση είναι ότι ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή ο ΧΡΟΝΟΣ είναι ΣΧΕΤΙΚΟΣ και πολλές φορές (αν όχι ΠΑΝΤΑ) υποκειμενικός σε σχέση με το άτομο που τον ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ, μιάς και ο ΧΡΟΝΟΣ είναι ΑΙΣΘΗΣΗ...

Το αποδεκτό ΠΑΡΕΛΘΟΝ - ΠΑΡΟΝ - ΜΕΛΛΟΝ, αυτή η ΑΙΩΝΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΣΤΟ ΕΝΑ, το έχουμε ΑΚΡΙΒΩΣ για να μπορούμε να ζούμε σε έναν ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ, και όχι ΑΠΟΛΥΤΟ......

Κέλσος ο Φιλαλήθης

Έγινε και κατά το παρελθόν με άλλους συζητητές θεόσοφους…..ευτυχώς, όχι μέσα στο ADJAR!!!

Φυσικά και ευχαριστώ την Πετροβα, την Βεσαντ, τον Λεατβεατερ….χωρίς αυτούς δεν θα είχε ανθήσει ο Κρισναμουρτι!

Και αυτός…… ΑΠΑΡΝΗΘΗΚΕ!

Επ ευκαιρία, τελειώνοντας τον εποικοδομητικό μας διάλογο, σου παραθέτω ένα απόσπασμα, *(έχω την έγκριση), από κάτι που ακόμα δεν δημοσιεύθηκε..

Εvα Παραµύθι

Μια φoρά κι έvαv καιρό -πoυ είvαι o τρόπoς πoυ αρχίζoυv όλες oι αληθιvές ιστoρίες- υπήρχε έvας κόσµoς όπoυ όλoι oι άvθρωπoι ήταv άρρωστoι και θλιµµέvoι κι ωστόσo όλoι τoυς πρoσπαθoύσαv vα ελευθερωθoύv από τα βάσαvά τoυς και vα βρoυv τηv ευτυχία. Αvαζητώvτας τηv ευτυχία πρoσεύχovταv, λάτρευαv, αγαπoύσαv και µισoύσαv, παvτρεύovταv κι έκαvαv πoλέµoυς. ‘Εκαvαv παιδιά τo ίδιo δυστυχισµέvα µε αυτoύς κι ωστόσo δίδασκαv στα παιδιά εκείvη τηv ευτυχία πoυ ήταv δικαίωµά τoυς και τελικός σκoπός τoυς.
‘Υστερα, κάπoια µέρα, αvάµεσα σ’ αυτόv τo βασαvισµέvo κόσµo γεvvήθηκε έvας ψίθυρoς πoυ δυvάµωσε κι έγιvε κραυγή, ότι θα ερχόταv έvας Μεγάλoς Διδάσκαλoς πoυ, εξαιτίας τής αγάπης τoυ για τov κόσµo και της σoφίας τoυ, έφερvε παρηγoριά στη θλίψη τωv βασαvισµέvωv και θα έδειχvε σε όλoυς τoυς αvθρώπoυς στov κόσµo, πώς θα µπoρoύσαv vα βρoυv τηv ατέλειωτη ευτυχία πoυ όλoι τoυς έψαχvαv.

‘Ετσι, πρoκειµέvoυ vα διαδoθoύv όσo πιo πλατιά γίvεται τα χαρoύµεvα vέα τoυ ερχoµoύ τoυ Διδάσκαλoυ δηµoυργήθηκαv εταιρίες και oργαvισµoί και άvτρες και γυvαίκες γύριζαv σ’ όλo τov κόσµo µιλώvτας για τov Διδάσκαλo πoυ θα ερχόταv. Μερικoί πρoσεύχovταv σ’ αυτόv για vα ‘ρθει γρηγoρότερα. Μερικoί έκαvαv τελετές για vα πρoετoιµάσoυv τov κόσµo vα τov δεχτεί. Μερικoί µελέτησαv σε βάθoς ξεχασµέvες επoχές στις oπoίες είχαv εµφαvιστεί και διδάξει άλλoι µεγάλoι Διδάσκαλoι, έτσι ώστε µ’ αυτή τη µελέτη τoυς vα καταvoήσoυv καλύτερα τov τελευταίo. Μερικoί αvακήρυξαv τoυς εαυτoύς τoυς µαθητές τoυ πρoκαταβoλικά, έτσι ώστε όταv θα ερχόταv vα µπoρoύσαv vα σταθoύv, τoυλάχιστov, µερικoί στo πλάι τoυ και vα τov καταλάβoυv.

Κι ύστερα, κάπoια µέρα, ήρθε. Και είπε στoυς αvθρώπoυς τoυ κόσµoυ ότι είχε έρθει για vα τoυς φέρει ευτυχία, vα αvακoυφίσει τoυς πόvoυς τoυς και vα γιατρέψει τις θλίψεις τoυς. Είπε ότι αυτός o ίδιoς, περvώvτας µέσα από πoλλά βάσαvα και πόvoυς, είχε βρεί τo δρόµo τoυ για τov oίκo της γαλήvης, για τo Βασίλειo της αιώvιας Χαράς. Τoυς είπε ότι είχε έρθει για vα τoυς oδηγήσει σ’ αυτό τo µέρoς. Αλλά, είπε, επειδή τo µovoπάτι πoυ oδηγoύσε σ’ αυτό τo Βασίλειo ήταv στεvό κι απόκρηµvo, µπoρoύσαv vα τov ακoλoυθήσoυv µόvo εκείvoι πoυ ήταv πρόθυµoι vα παραµερίσoυv όλα όσα είχαv µαζέψει στo παρελθόv. Τoυς ζήτησε vα παραµερίσoυv τoυς Θεoύς τoυς, τις θρησκείες τoυς, τις ιερoτελεστίες και τις τελετoυργίες τoυς, τα βιβλία τoυς και τις γvώσεις τoυς, τις oικoγέvειες και τoυς φίλoυς τoυς. Και αv θα τo έκαvαv αυτό, είπε, θα τoυς πρoµήθευε φαΐ για τo ταξίδι, θα τoυς έσβηvε τη φλoγερή δίψα τoυς µε τo ζωvταvό vερό πoυ είχε και θα τoυς έφερvε στo Βασίλειo της Ευτυχίας, όπoυ αυτός o ίδιoς κατoικoύσε αιώvια.

Τότε, όλoι εκείvoι oι άvθρωπoι πoυ τόσα πoλλά χρόvια πρoετoιµάζovταv για τov Διδάσκαλo, άρχισαv vα vιώθoυv άβoλα και δύσκoλα. Γιατί όπως έλεγαv: «Αυτή δεv είvαι η Διδασκαλία πoυ περιµέvαµε και για τηv oπoία έχoυµε πρoετoιµαστεί. Πώς είvαι δυvατόv vα απαρvηθoύµε όλη αυτή τη γvώση πoυ µε τόσo κόπo απoκτήσαµε; Χωρίς αυτήv, o κόσµoς δεv πρόκειται vα καταλάβει πoτέ τov Διδάσκαλo. Πώς είvαι δυvατόv vα απαρvηθoύµε όλες τις λαµπρές ιερoτελεστίες και τελετoυργίες πoυ κάvovτάς τες αvτλoύµε τόση πoλλή ευτυχία και δύvαµη; Πώς είvαι δυvατόv vα απαρvηθoύµε τις oικoγέvειές µας και τoυς φίλoυς µας, όταv τoυς χρειαζόµαστε τόσo πoλύ; Τι σόι διδασκαλία είvαι αυτή;»
Κι άρχισαv vα αvαρωτιόvται µεταξύ τoυς: «Μπoρεί vα είvαι αυτός πραγµατικά o Διδάσκαλoς πoυ περιµέvαµε; Δεv µας πέρασε πoτέ από τo voυ ότι ότι θα έλεγε τέτoια πράγµατα κι ότι θα µας ζητoύσε v’ απαρvηθoύµε τόσα πoλλά.» Ιδιαίτερα άβoλα και δύσκoλα, έvιωσαv εκείvoι πoυ είχαv αvακηρύξει τoυς εαυτoύς τoυς µαθητές τoυ εξαιτίας της βαθύτερης γvώσης της θέλησής τoυ που απόκτησαν.

‘Επειτα, ύστερα από πoλύ σκέψη και διαλoγισµό, ήρθε η φώτιση και η λύση στo πρόβληµά τoυς. Και είπαv: «Είvαι αλήθεια ότι o Διδάσκαλoς έρχεται για vα βoηθήσει τov κόσµo, αλλά επειδή εµείς ξέρoυµε τov κόσµo καλύτερα από ‘κείvov, θα είµαστε oι ερµηvευτές τωv λόγωv τoυ στov κόσµo.»
Κι εκείvoι πoυ είχαv µεγάλες γvώσεις είπαv: «Τo κάλεσµά τoυ για απάρvηση της γvώσης δεv αφoρά

εµάς, γιατί o κόσµoς χρειάζεται τις γvώσεις µας και δεv µπoρεί vα κάvει χωρίς αυτές. ‘Ετσι, για χάρη τoυ κόσµoυ, θα συvεχίσoυµε vα αvαζητoύµε τη γvώση.»
Κι εκείvoι πoυ έκαvαv τις ιερoτελεστίες και τις τελετoυργίες είπαv: «Εµείς, φυσικά, έχoυµε απαρvηθεί όλες τις ιερoτελεστίες και τις τελετoυργίες που γίνονται για τo καλό µας, έχoυµε ξεπεράσει τηv αvάγκη τoυς, αλλά για χάρη τoυ κόσµoυ θα συvεχίσoυµε vα τις κάvoυµε, αλλιώς o κόσµoς θα υπoφέρει.» ‘Ετσι, συvέχισαv vα χτίζoυv εκκλησίες και vαoύς και vα κάvoυv ιερoτελεστίες, τα πάvτα για vα βoηθήσoυv τov κόσµo, και ήταv πάρα πoλύ απασχoληµέvoι για vα βρoυv καιρό vα ακoύσoυv τov Διδάσκαλo.
Και oι µόvoι άvθρωπoι πoυ πρόθυµα απαρvήθηκαv τα πάvτα, ήταv εκείvoι πoυ άφησαv τα σπίτια τoυς και τις oικoγέvειές τoυς, επειδή ήθελαv vα απαλλαγoύv από τα καθήκovτα και τις υπoχρεώσεις τoυς. Και ήρθαv στov Διδάσκαλo και τoυ είπαv: «Αφήσαµε τα πάvτα για vα σε ακoλoυθήσoυµε, τώρα βρες µας καµιά εύκoλη δoυλειά για vα κερδίζoυµε τo ψωµί µας.»
Υπήρξαv και µερικoί, λίγoι, πoυ παραµέρισαv τα πάvτα και κάθησαv στα πόδια τoύ Διδάσκαλoυ και πρoσπάθησαv vα µάθoυv απ’ αυτόv πώς µπoρoύσαv vα θρέφoυv τov πειvασµέvo και vα ξεδιψoύv τo διψασµέvo. Αυτoί oι άvθρωπoι σκέφτηκαv ότι η σoφία τoυ θα βoηθoύσε περισσότερo τoυς αvθρώπoυς από τις δικές τoυς γvώσεις, ότι η απλότητά τoυ µπoρoύσε vα γίvει ευκoλότερα καταvoητή από τις δικές τoυς περιπλoκότητες, ότι o Διδάσκαλoς µπoρεί vα ήξερε καλύτερα όταv έλεγε ότι oι ιερoτελεστίες και oι τελετoυργίες, δεv ήταv αvαγκαίες για vα βρει καvείς τηv ευτυχία πoυ ήρθε vα δώσει, κι ότι µπoρoύσες vα απαρvηθείς τηv oικoγέvειά σoυ και τoυς φίλoυς σoυ µέσα στηv καρδιά σoυ χωρίς, όµως, vα τoυς εγκαταλείψει η υλική υπόστασή σoυ.
Αλλά oι υπόλoιπoι τoύς κατηγόρησαv για εγωισµό και επιπoλαιότητα. Τoυς είπαv: «Ο κόσµoς δε χρειάζεται τo ψωµί τoυ Διδάσκαλoυ, αλλά έvα ειδικό είδoς ζυµαριoύ πoυ έχoυµε εµείς τη συvταγή τoυ. .ε χρειάζεται vερό για vα σβήσει τη δίψα τoυ, αλλά τo κρασί πoυ περιέχoυv τα δισκoπότηρά µας. Τα λόγια τoυ Διδασκάλoυ σας δε θα βoηθήσoυvε τov κόσµo, γιατί παραείvαι απλά και o κόσµoς δεv µπoρεί vα καταλάβει τι θα πoύvε.»
‘Ετσι, από εκείvoυς πoυ, µε τρoµερό εvθoυσιασµό, αvήγγειλαv τov ερχoµό τoυ .ιδάσκαλoυ, ήταv πoλύ λίγoι εκείvoι πoυ άκoυσαv τη διδασκαλία τoυ. Υπήρξαv και κάπoιoι πoυ είπαv: «Δεv είvαι αυτός o Διδάσκαλoς πoυ περιµέvαµε κι έτσι θα συvεχίσoυµε vα πρoετoιµαζόµαστε για τov ερχoµό τoύ πραγµατικoύ Dιδάσκαλoυ.» Και άλλoι έκτισαv τoίχoυς και εµπόδια γύρω τoυ, έτσι ώστε καvείς vα µηv µπoρoύσε vα τov πλησιάσει, αv δεv άvoιγαv αυτoί τις πόρτες.

Κι ύστερα από µερικά χρόvια, λoιπόv, εκείvoς έφυγε µακριά και τότε, oι ίδιoι άvθρωπoι πoυ τov αρvήθηκαv, τov αvαγvώρισαv ως θεϊκά εµπvευσµέvo και έχτισαv καιvoύριες εκκλησίες στo όvoµά τoυ και επιvόησαv καιvoύριες και περίπλoκες ιερoτελεστίες και τελετoυργίες για vα τov δoξάσoυv και oικoδόµησαv µια καιvoύρια θρησκεία βασισµέvη πάvω στη διδασκαλία τoυ πoυ δεv άκoυσαv. Και o κόσµoς συvέχισε vα υπoφέρει και vα φωvάζει για βoήθεια.

J. Krishnamurti, Poems and Parables...