- ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

quote:

---

Εάν δεν λειτουργούμε έτσι αλλά βγαίνουν στην επιφάνεια τα κατώτερα ένστικτά μας κάτι δεν πάει καλά, δεν είμαστε στο σωστό δρόμο.

---

..ποιος ειναι ο σωστος δρομος για σενα καλη μου φιλη;
--οπως σιγουρα θα ρωταγε ο Deva της ασκητικης---

Ο δρομος που δεν περπατηθηκε ακομη δεν μπορει να χαρακτηριστει απο τον περιπατητη του.
---..μονο υποψιες μπορει να εχει και εντυπωσεις απο την διαδρομη που αφησε ηδη ξωπισω---
..Εννοω πως αν δεν εχεις περασει απο τον οποιο δρομο ..
δεν θα καταφερεις να δεις το φως που ψαχνεις..
και το φως που ψαχνεις οσο και να σου το περιγραφει κανεις ως τετοιο...αν δεν φτασεις στο δικο σου φως...δεν εχεις βρει το ..σωστο δρομο*..
--*Οταν ταιριαζει το παπουτσι---

με αφορμη οσα εγραψες/

θυμαμαι εναν διστιχο ενος ασημου ποιητη, που ελεγε..
"απο την μονοτονια της ευθειας προτειμω την καμπυλη..."

κι εναν καθηγητη φυσικης-χημειας στο σχολειο..

"..αρα η ευθεια ειναι καμπυλη"...

και κατι για ..να τριτωσει προς επερχομενους συνειρμους..

"ο δρομος ο λιγοτερο περπατημενος"...

ΟΜ
Το πετραδι στο λωτο

cprtght@tm@2005

Edited by - ΑΤΜΑ on 25/08/2005 03:28:38

ΑΓΑΠΗΤΗ ΦΙΛΗ PYRAMID ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΝΑ
ΜΑΘΕΙ,ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ ΤΟΝ ΚΑΤΩΤΕΡΟ ΕΑΥΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙ ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ
ΟΠΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΥΠΕΡ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ,
ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ
ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ?? ΜΗΠΩΣ ΤΟΤΕ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΚΟ
ΠΑΡΑ ΚΑΛΟ?? (ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΛΟ-ΚΑΚΟ ΤΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ ΜΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ,ΚΑΘΩΣ
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΠΟ ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΕΜΑ)

ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΟΤΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ ΜΟΝΟ ΕΥΚΟΛΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ
ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΟΤΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ,ΝΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΗΣΟΥΜΕ
ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΔΡΟΜΟ ΟΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΘΑ ΒΑΔΙΣΕΙ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ.

ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ,ΣΥΝΕΧΕΙΑ,ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΥΤΟ...

Τον δρόμο τον ξέρουμε όλοι, απλά τον έχουμε ξεχάσει, τον έχουμε περπατήσει έστω και για λίγο ως μικρά παιδιά, ως ενήλικοι έχουμε πρόβλημα.

Το φως που αναφέρεις δεν είναι διαφορετικό για κάθε άνθρωπο, ένα είναι.
Το φως δεν είναι αυτό που διαβάζουμε ή μας λένε και προσπαθούμε να το βιώσουμε, το φως είναι ήδη μέσα μας, δεν έχουμε κάτι να ψάξουμε, να το αφήσουμε να λάμψει πρέπει όχι να το σκοτεινιάζουμε ηθελημένα.

Εάν θέλεις να διαπιστώσεις εάν αυτό που λες ή που κάνεις είναι καλό σκέψου σαν να έχεις απέναντί σου ένα μικρό παιδί.
Το παιδί μπορεί να κάνει λάθη, μπορεί να σε πληγώσει, μπορεί να σε νευριάσει, να σε κριτικάρει και ότι άλλο μπορείς να σκεφτείς που σε ενοχλεί, ποτέ όμως δεν θα φτάσεις στο σημείο να το κακοποιήσεις, λεκτικά ή σωματικά.

Αντιμετώπισε και τον άλλον με τα ίδια συναισθήματα και έχεις κερδίσει. Ο άλλος θα το λάβει, εάν δεν το υπολογίσει και δεν το σκεφτεί σοβαρά δεν πειράζει, εσύ όμως άπλωσες το χέρι.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

ΑΓΑΠΗΤΗ ΦΙΛΗ PYRAMID ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΑ ΣΕ ΜΥΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΤΑΓΜΑΤΑ.ΜΙΛΗΣΑ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ.ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΠΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΠΡΩΤΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΜΑΣ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΒΓΑΛΕ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΜΕ,ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΝΩ,ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΔΡΟΜΟ.

Λάθη κάνουμε όλοι, το να ακούσεις κάποιον, να τον αντιμετωπίσεις ως άνθρωπο με τα "καλά" και τα "κακά" του, να του δώσεις τις ίδιες δικαιολογίες και να δείξεις την ίδια ανοχή στην συμπεριφορά του σαν να είναι ο εαυτός σου ή ένα μικρό παιδί, είναι βοήθεια.

Νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ζητάνε πολλά περισσότερα.

Όταν κάποιον δεν τον αντιμετωπίζουμε σαν εχθρό ή αδιάφορα, παύει να είναι εχθρός ή ανώνυμος.

Καλέ μου Horus δεν ξέρουμε καν εάν θα φτάσουμε στον προορισμό μας, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθούμε κάθε μέρα να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι. Εάν περιμένουμε να φτάσουμε, υπάρχει η πιθανότητα να είμαστε ήδη εκεί και να μην το αναγνωρίζουμε. Πολλές φορές δεν ξέρεις από που μπορεί να έρθει η βοήθεια, μπορεί η βοήθεια για μας, να είναι ο άνθρωπος που θέλουμε να απλώσουμε το χέρι.

Εξάλλου δεν κάνουμε κάτι περίεργο, δεν αναφέρομαι σε διδαχή, δεν προσπαθούμε να γίνουμε οι νέοι προφήτες, προσπαθούμε να είμαστε άνθρωποι, όχι όμως με την έννοια του αδηφάγου όντος που βλέπει παντού εχθρούς. Δεν έχει σημασία το μέγεθος της προσφοράς σημασία έχει να προσφέρουμε κάτι, έστω και το παραμικρό στον διπλανό μας.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

"Τις συζητήσεις με τους πολλούς να τις αποφεύγεις. Δεν θέλω να τους αποφεύγεις από φθόνο, αλλά διότι από τους πολλούς θα θεωρηθείς γελοίος. Και αυτά τα λόγια έχουν ελάχιστους ακροατές και σύντομα ούτε λίγους θα έχουν. Έχουν κάτι ιδιαίτερο μέσα τους αυτά τα λόγια, τους κακούς τους παρορμούν μάλλον προς την κακία, γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγει κανείς τους πολλούς, επειδή αυτοί δεν αντιλαμβάνονται την αρετή των λόγω αυτών..."

Δεν μπορεί τα πάντα να είναι χοίροι, αλλά ακόμα και αν είναι πρέπει να βοηθάμε. Εάν δεν βοηθήσει ο ένας δεν βοηθήσει ο άλλος, πως αυτοί οι χοίροι θα γίνουν μαργαριτάρια?

Και βεβαίως να συζητήσουμε την ωριμότητα, αλλά είναι πιό βασικό από τον αλτρουϊσμό? Μήπως εάν κάποιος είναι αλτρουϊστής έχει προχωρήσει ένα βήμα προς την ωριμότητα, μήπως αυτό είναι που καθορίζει και την ωριμότητά του?

Φίλε Horus καλά τα λέει και ο Τρισμέγιστος, μήπως όμως αναφέρεται σε μύστες και στο θέμα των γνώσεων που αυτοί έχουν και διαδίδουν?

Θα μου πείτε βέβαια και που ξέρεις εάν ο άλλος θέλει βοήθεια, δεν το ξέρεις γι΄αυτό δεν την επιβάλεις, απλώς δείχνεις μία κατεύθυνση.
Πολλές φορές σκέφτομαι τι εμφανές κοινό είχαν όλοι αυτοί οι μύστες, δεν μπορώ να βρώ τίποτε άλλο εκτός από τον αλτρουϊσμό. Νομίζω ότι από εκεί ξεκινάνε όλα.
Τι διαφορά έχουν οι μύστες του "καλού" και του "κακού"? νομίζω ξανά τον αλτρουϊσμό.

ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ

ΚΑΛΗ ΜΟΥ PYRAMID ΛΕΣ ΠΩΣ ΑΠΛΑ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ.
ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ
ΜΑΘΕΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΡΩΤΑ ΠΟΥ ΒΓΑΖΕΙ...???

ΛΕΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΜΑΣ ΣΥΜΦΩΝΩ.ΝΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΩ
ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ??
ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΠΝΙΓΕΤΑΙ...ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΛΟΓΙΚΑ ΕΧΟΝΤΑΣ
ΚΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ??ΤΟΝ ΒΟΗΘΑΣ.ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΒΟΗΘΗΣΕΣ
ΛΙΓΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ 2 ΑΤΟΜΑ.... ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΛΟ Η ΚΑΚΟ
ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕΣ???

ΜΗ ΜΕ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ,
ΑΠΛΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΠΩΣ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ,
ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ.
ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΛΟ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ??
ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ
ΖΗΤΑΕΙ ΒΟΗΘΕΙΑ Η ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ,
ΑΝ Η ΠΡΑΞΗ ΜΑΣ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΩΣΤΗ???

Νομίζω ότι εδώ είναι και η απάντηση στην ερώτηση του θέματος.
Πρέπει να διαβεί κανείς όλα τα σκαλοπάτια της κλίμακας για να φτάσει στο ανώτερο.
Αυτό όμως προϋποθέτει χρόνο.
Χρόνο που χρειάζεται για να αποκτήσουμε τις εμπειρίες που μας ‘’αλλάζουν’’
και μας διαμορφώνουν, χρόνο που είναι απαραίτητος για να βιώσουμε καθημερινά γεγονότα, να τα εξαντλήσουμε, και άλλα να τα δεχθούμε άλλα δε να τα ξεπεράσουμε

Ζούμε σε μία εποχή όπου η βιομηχανική επανάσταση σε συνδυασμό με την έκπτωση των αρχετυπικών ιδεών δημιούργησαν ένα ‘’κόσμο’’ ανταγωνιστικό, μοναχικό και αρκετά ‘’σκληρό’’.
Με κυρίαρχες ιδέες την συσσώρευση χρήματος, την εφήμερη δόξα και την προβολή πόσο εύκολο είναι για μια πολύ νεαρή ψυχή να μπορέσει να δει και να γνωρίσει την ‘’αλήθεια΄΄ όταν συνέχεια βομβαρδίζεται και από το στενό περιβάλλον και από το ευρύτερο κοινωνικό?

Αν δεν μπει σ’αυτή την διαδικασία, δεν κρίνει και δεν αποφασίσει οικειοθελώς να βγει πως θα ξέρει?

Συνεπώς η ωριμότητα συμβαδίζει κατά κάποιο τρόπο με την εσωτερική αναζήτηση,
Μόνο και μόνο για τον ‘’χρόνο’’που ανέφερα.
Υπάρχουν βέβαια και φωτεινές εξαιρέσεις, αλλά στήν πλειοψηφία οι περισσότεροι όταν είμαστε πολύ νεαροί πιστεύουμε ότι κρατάμε τον κόσμο στα χέρια μας.
Τα πάντα περιστρέφονται γύρω μας, θέλουμε ν’ αδράξουμε τη ζωή από τα μαλλιά,
να διακριθούμε, να ‘’πετύχουμε’’ και νομίζω ότι αυτό είναι υγιές και επιθυμητό.
Όταν όμως αγγίξει κανείς τους στόχους του τότε είναι που ξαναεμφανίζονται οι απωθημένες αγωνίες και αναρωτιέται : Και τώρα τι ?

Η άποψή μου είναι ότι η πνευματική ωριμότητα, είναι ποσό ανάλογο με την χρονολογική ηλικία.
Ξαναλέω όμως ότι υπάρχουν και αρκετές εξαιρέσεις .

Ο αλτρουισμός που ανέφερε η φίλη Pyramid, η έννοια του συν-όλου, η φιλανθρωπία,
η επιθυμία να δούμε ένα καλύτερο κόσμο, η αναζήτηση του έσω μας και του Θεού,
η αμφισβήτηση των ήδη δεδομένων είναι σκέψεις που συνήθως δεν προλαβαίνουμε ή δεν θέλουμε να κάνουμε στην εφηβεία.

Τώρα όσον αφορά την φυγή από την πραγματικότητα και την ‘’αίσθηση διαφορετικότητας’’ πιστεύω ότι δεν συνάδουν με τον εσωτερισμό.
Έξω από την πραγματικότητα δεν μπορεί να έχει πρακτική εφαρμογή καμία ιδέα.
Η αίσθηση διαφορετικότητας ίσως να υπάρχει με την έννοια ότι είναι περιορισμένος σχετικά ο αριθμός των ατόμων με αυτό το ‘’ενδιαφέρον’’, όμως είμαστε μέρη του όλου διατηρώντας ο καθένας τα ατομικά χαρακτηριστικά του.
Δεδομένου ότι τίποτα και κανείς δεν είναι τυχαίος, όλοι παίρνουμε και δίνουμε μαθήματα, ανεξαρτήτως ηλικίας και μόρφωσης.
Όταν δε εμφανιστεί η ανάγκη επαφής, πάντα βρίσκονται άτομα με κοινές ιδέες.
Οπωσδήποτε δεν είναι απαραίτητο να διατυμπανίζουμε παντού τις πεποιθήσεις μας.

Καλέ μου Horus, ναι λέω δείχνουμε μία κατεύθυνση, μήπως αυτό δεν κάνουμε τώρα εδώ?
Όλοι δείχνουμε μία κατεύθυνση, άλλες συμπίπτουν άλλες είναι εκ διαμέτρου αντίθετες, αυτό για μένα είναι βοήθεια.
Δεν νομίζω ότι κάποιος από εμάς έχει φτάσει στο τέλος του δρόμου.

Τώρα για την βοήθεια που αναφέρεις στον διπλανό μας, το συγκεκριμένο παράδειγμα που έφερες με δυσκολεύει στην απάντηση. Εάν δεν ήξερα, χωρίς αμφιβολία θα τον έσωζα. Εάν όμως ήξερα, τι θα έκανα? δεν ξέρω να απαντήσω, ίσως φοβάμαι ότι την αληθινή απάντηση δεν θα μου άρεσε να την δω γραμμένη.

Μπορώ μόνο να πω για το τι θα έπρεπε να κάνω, να τον σώσω, εκεί θα έκανα κάτι καλό για εμένα και τον άνθρωπο αυτό και πιθανόν κακό για τον κόσμο.

Ξέρεις, έχω μιά μεγάλη δυσκολία στο πως να συμπεριφερθώ και μερικές φορές παρεκτρέπομαι όταν βλέπω να κάνουν κακό σε άλλους, για τον εαυτό μου δεν με πειράζει. Δεν λέω ότι δεν έχω ένστικτο αυτοσυντήρησης, αλλά ότι και να κάνει κάποιος σε μένα δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτα περισσότερο από το να προστατευθώ.
Το να προστατευθώ όμως, για μένα δεν συμπίπτει με το κάνω κακό.

Εάν πάρω όμως και διαφορετικά το παράδειγμά σου...
ας πούμε ότι ο άνθρωπος αυτός δολοφόνησε 2 άτομα, ας πούμε όμως ότι τα άτομα αυτά είχαν κακοποιήσει και σκοτώσει το παιδί του, τότε ποιό είναι το "καλό" και ποιό το "κακό"?
Ποιός μπορεί να κρίνει, εγώ?
σίγουρα όχι, δεν έχω φτάσει σε αυτό το σημείο.

Σχετικά με αυτό που λέει η φίλη nst, "πρέπει να διαβούμε όλα τα σκαλοπάτια για να φτάσουμε στο ανώτερο", σε γενικές γραμμές έτσι είναι.
Και ναι, η νεαρή ψυχή βομβαρδίζεται καθημερινά από μηνύματα, που αντί να την βοηθούν να ανέβει την ρίχνουν όλο και χαμηλότερα.
Όμως τίποτα δεν θα με κάνει να πω, άστην θα πάθει και θα μάθει, εάν μπορώ να δείξω και κάτι διαφορετικό θα το κάνω.

ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ

ΦΙΛΕ AVATARGR ΜΕ ΚΑΛΥΨΕ ΑΠΟΛΥΤΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ...
ΟΠΩΣ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΕΙΠΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΥ ΑΝΤΑΛΑΖΟΥΜΕ
ΑΠΟΨΕΙΣ...
ΑΓΑΠΗΤΗ PYRAMID ΑΛΛΟ ΝΑ ΑΝΤΑΛΑΖΟΥΜΕ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΥΜΕ
ΚΑΠΟΙΟΝ,ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ
ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΜΑΣ...(ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΙΑ
ΜΟΥ ΑΠΟΨΗ ΠΑΝΤΑ).
ΠΑΝΤΩΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ
ΑΛΛΟΥ ΠΕΡΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ,ΟΠΩΣ ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΟΥ,ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΟ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

quote:

---

<< Πολλοί βαθμοί μύησης υπάρχουν
που να μπορέσεις να βυθιστείς μέσα στην έκσταση
και να ξεχάσεις το μισητό εγώ σου.
Ο πρώτος ο κατώτερος είναι το κρασί και το χασίς,
ο δεύτερος είναι ο έρωτας,
ο τρίτος η ιδέα,
ο τέταρτος η πίστη,
ο πέμπτος ο ανώτερος είναι η πνευματική δημιουργία>>
Νίκος Καζαντζάκης.

---

Edited by - Deva_Parinito on 04/09/2005 20:27:48

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

quote:

---

δρομος που δεν περπατηθηκε ακομη δεν μπορει να χαρακτηριστει απο τον περιπατητη του.

---