- ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ....
ΤΟ ΘΕΜΑ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΑΝ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΝ ΠΕΡΠΑΤΗΘΕΙ ΑΛΛΟΣ...
ΑΛΛΑ ΕΑΝ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΠΑΡΠΑΤΗΣΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ....
ΕΑΝ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΩΣΤΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΕΙ ΣΤΑ ΕΣΩΤΕΡΑ ΠΕΔΙΑ ΤΟΥ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Διάβαζα και ξαναδιάβαζα τα post και σκεφτόμουν ότι κάπου έχω κάνει λάθος.
Μιλούσα για ένα δρόμο που υπάρχει και εμείς πρέπει να τον βρούμε και να τον περπατήσουμε ως το τέλος και για κατευθύνσεις που δείχνουμε,όπου εάν θέλει ο καθένας από μας τις ακολουθεί για να μπει στο δρόμο. Όλοι όμως μιλούσαν για δρόμο που πρέπει να φτιάξουμε.
Συζητούσα πριν λίγες μέρες με δυο φίλους για την ωριμότητα και την καλοσύνη. Όπου μου είπε ένας από αυτούς το εξής(δεν ξέρω να το πω με τα ίδια λόγια αλλά θα προσπαθήσω να δώσω το νόημα):
Όταν βαδίζουμε σε έναν δρόμο μπορεί να κάνουμε λάθη, να αλλάζουμε κατεύθυνση, να επανερχόμαστε ή να συνεχίζουμε αλλού. Μέχρι κάποιο σημείο έχουμε αυτή την δυνατότητα. Όμως υπάρχει ένα κρίσιμο σημείο που από κει και πέρα ένας είναι ο δρόμος που ακολουθείς, δεν έχεις πλέον την δυνατότητα της άλλης επιλογής/λάθους, τον ακολουθείς μέχρι το τέλος.
Εκεί νομίζω ότι έγινε η παρανόηση, οι κατευθύνσεις που έλεγα είναι οι δρόμοι που αναφέρθηκαν από όλους. Ο δρόμος όμως που έλεγα είναι κάτι άλλο.
Δυστυχώς δεν μπορώ να το εξηγήσω καλύτερα ελπίζω να γίνομαι κατανοητή.
Κοιτάω εκεί και ακολουθώ την κατεύθυνση που πιστεύω ότι θα με οδηγήσει σε αυτόν τον δρόμο. Πως είμαι σίγουρη ότι ακολουθώ την σωστή κατεύθυνση? Μα εάν αρχίζει το φως και σκοτεινιάζει ξέρω ότι παραστράτησα. Εκεί δεν μου χρειάζεται να ψάξω τι και πως, απλώς μην χάνοντας από τα μάτια μου το φως κάνω τα αδύνατα δυνατά να ξαναδώ την λάμψη να δυναμώνει. Πως ξέρω ότι το φως που βλέπω δεν είναι κάτι άλλο? Δυστυχώς δεν έχω απάντηση.
Στο θέμα βοήθειας και κατευθύνσεων που δείχνουμε...
Δεν μπορώ να δείξω άλλη κατεύθυνση εκτός από την δική μου αλλά το σπουδαιότερο είναι να δείξω το φως που βλέπω. Βλέπετε εγώ πιστεύω ακράδαντα ότι το φως είναι ένα, κοινό για όλους. Πιστεύω ότι ως μικρά παιδιά αυτό το φως βλέπαμε, μετά το ξεχάσαμε ή μας έκαναν να το ξεχάσουμε. Τώρα πρέπει να το ξαναθυμηθούμε.
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ pyramid ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΟΛΩΝ ΜΑΣ (ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ) ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ...
ΤΟ ΦΩΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΕΙ ΕΣΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΕΓΩ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΛΛΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ ΜΑΣ....
Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΔΗΓΟΣ ΜΑΣ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Εννοείται ότι το φως φαίνεται και από άλλες κατευθύνσεις εκτός από την δική μου.
Το post έγινε για να ξεκαθαρίσει την παρανόηση που είχε δημιουργηθεί με τους δρόμους.