- ΤΑ ΙΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΟΥΝΑ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Αγαπητε Τασο γραφεις...

quote:

---

Τώρα οι αγαπητοί Πάνειος και Dim.Kar πιθανώς να χασκογελάνε για κάτι που εγώ έκανα για πρώτη φορά ενώ αυτοί κάμποσες φορές,

---

Ο μέγας ΠΑΝ δεν τέθνηκε...ζει στα βουνά και στις σπηλιές..

Ενοιασα τέτοιο Δέος, επειδή υπάρχουν εκεί και οι παγετώνες που σε βγάζουν ... τσάκα-τσάκα 1.000 μέτρα χαμηλότερα...
που έκανα αρκετά χρόνια να ξανασκεφτώ την ιδέα του να ξαναανέβω σε τέτοια μέρη.

Με "έπεισε" ο Νεκτάριος *Χείρων*, όταν βλέπαμε μαζί το "Αγγίζοντας το Κενό", να ξαναασχοληθώ με το Βουνό. Τα αποτελέσματα τα ξέρετε...
Ξεκίνησα ξανά... από "κάτω"

Τάσο, για όλα υπάρχει ο καιρός τους και όλα έρχονται στην ώρα τους.

Άφησα τον Όλυμπο πολύ μακριά μου, για δυό τρείς λόγους που δεν έχουν σχέση εδώ. Όταν έρθει η σειρά μου (όποτε και αν είναι), θα τα ξαναπούμε για την Κορυφή.

Υπομονή !

Υ.Γ. Εγώ πάντως τα meetings μου τα κάνω στο γραφείο.

Γράφεις:

«Καλά έκανες και της τα φόρεσες και πήγες στον Όλυμπο. Να μην είσαι μονόχνωτος. Καλή η Πεντέλη, αλλά δες και τον υπόλοιπο Κόσμο. Και τα Βουνά μέρος του Όλου είναι, και κάποια Βουνά "μιλάνε" παραπάνω από κάποια άλλα.»

Εσύ όμως ξέρεις ότι δεν είμαι μονόχνωτος απλά οι σχέσεις μου με την Πεντέλη είναι τελείως διαφορετικές. Το έχουμε συζητήσει αυτό ουκ ολίγες φορές στις περιπλανήσεις μας. Ο Πάνειος είχε κάποτε πει (δεν θυμάμαι που, στο βιβλίο του ή στο τόπικ) ότι ο καθένας από μας έχει το βουνό «του» (όχι φυσικά με την έννοια της ιδιοκτησίας). Υπάρχει λοιπόν για όλους μας ένα βουνό που ξεχωρίζει από όλα τα άλλα. Για εμένα είναι η Πεντέλη, για εσένα κάποιο άλλο, για τον Θανάση κάποιο άλλο κ.ο.κ
Πάντως όπου και να πάω, σε όποιο βουνό και να ανέβω, η καρδιά μου χτυπά σαν τρελή και μόνο στη σκέψη του Πεντελικού, πάντα λαχταράω να επιστρέψω εκεί, στην αγκαλιά της Μάνας…

«Τι είπες φίλε μου ? Ένοιωσες το Δέος ? Χαίρομαι...»

Θείον δέος Καπετάνιε. Δεν μπορώ να το περιγράψω αλλιώς.

«Επίσεις έχω να σου πώ το εξής. Η διαφορά του να αναπνέεις ή όχι,είναι πολλές φορές ένα λάθος βήμα...
Καλά έκανες κει δεν ανέβηκες στην Κορυφή. Άμα δε σε "θέλει", δε χρειάζεται να πιέζεις το οτιδήποτε. Άνθρωποι που ήθελαν σώνει και καλά να ανέβουν τον Όλυμπο, τις Άλπεις, τα Ιμαλάϊα, έκαναν το ένα βήμα παραπάνω που είπαμε προηγουμένως, και τώρα πλέον δεν αναπνέουν.
Να σε αξιώσει ο Θεός, όποιος και να θέλεις να είναι, να ξαναπάς και να ξαναανέβεις. Δεν υπάρχει τίποτε πιο λάθος, πιο σαχλό, ποιό ματαιόδοξο και αλαζωνικό, να ταυτίζεις την άνοδό σου σε ένα Βουνό με το ... "επίπεδό" σου ! (το διάβασα και αυτό, από τον γνωστό μου ανεγκέφαλο με υπερφίαλο "εεΕΓΩ", είπα "έλεος πιά" και το άφησα πίσω μου)»

Έχεις απόλυτο δίκιο Vril και σου βγάζω το καπέλο.

Δυστυχώς πολλοί είναι αυτοί που λένε ότι είναι ορειβάτες, φυσιολάτρες και ότι σκ… λένε ότι είναι και βλέπεις να χρησιμοποιούν λέξεις και φράσεις όπως «να κατακτήσουμε», «να δαμάσουμε». Τι να κατακτήσετε και τι να δαμάσετε ρε σεις; Αυτό που δεν μπορείτε, ούτε να κατακτήσετε αλλά ούτε και να δαμάσετε; Αυτό που μπροστά του είστε απλά ένα ΤΙΠΟΤΑ;
Ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου ούτε τουρίστα, ούτε ορειβάτη, ούτε «ερευνητή» ούτε τίποτα όσον αφορά τη Φύση. Ούτε κυνηγάω το ανεξήγητο φαινόμενο, ούτε το κατόρθωμα, ούτε το ρεκόρ. Θεωρώ πως είμαι απλά ένας προσκυνητής της Φύσης και τίποτα παραπάνω. Θέλω να πιστεύω πως και αυτή με θεωρεί παιδί της και πως γνωρίζει τις προθέσεις μου. Πηγαίνω όπου αυτή μου επιτρέπει να πάω, δίχως να έχω κατακτητικές βλέψεις. Και αυτό ξέρω ότι ισχύει και για άλλους και όχι μόνο για’ μενα.

«θα στο ξαναπώ, ότι δικαίωμα έχουν όλοι να βρίσκονται εκεί, και ας μη σου αρέσει. Μη διαμαρτύρεαι για άλλους, για οικογένειες, για ορειβατικους συλλόγους. Δεν έγινε το Βουνό για τον Τάσο, αλλά ο Τάσος ίσως να γίνει με το Βουνό.»

Δεν έχω καμία αντίρρηση σ΄ αυτό που λες. Αρκεί να μην είμαι εγώ μαζί τους.
Για αυτό και δεν έχω γραφτεί ποτέ σε ορειβατικό σύλλογο και σε οποιονδήποτε σύλλογο και ούτε πρόκειται να το κάνω. Άλλωστε πρέπει να έχεις καταλάβει πια από όσο με ξέρεις ότι δεν είμαι και ο πιο κοινωνικός άνθρωπος του κόσμου. Μάλλον το αντίθετο.
Μου αρκούν οι πέντε-δέκα άνθρωποι που γνωρίζω.

Όσο για τον Απόλλωνα, λογικό είναι να τον προτιμήσεις, αφού ήταν και ΥΠΕΡΒΟΡΕΙΟΣ, όπως εσύ! Όμως μην νομίζεις ότι Απόλλωνας και Πάνας είναι άσχετοι μεταξύ τους, εφόσον ο Ορφικός Ύμνος στον Απόλλωνα, τον ταυτίζει με τον Πάνα:

«…ΕΝΘΕΝ ΕΠΩΝΥΜΙΗΝ ΣΕ ΒΡΟΤΟΙ ΚΛΗΖΟΥΣΙ ΑΝΑΚΤΑ
ΠΑΝΑ, ΘΕΟΝ ΔΙΚΕΡΩΤ’ ΑΝΕΜΩΝ ΣΥΡΙΓΜΑΘ’ ΙΕΝΤΑ…»

Που σημαίνει:

…ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΕ ΚΑΛΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΑΝΑΚΤΑ ΠΑΝΑ, ΘΕΟ ΜΕ ΔΥΟ ΚΕΡΑΤΑ, ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΑ ΣΦΥΡΙΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΕΜΩΝ…
Και επειδή «τσιμπάω» εύκολα όταν μιλάμε για τους ΈΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΥΣ, σου αφιερώνω Φιλάδελφε Βρίλ, τον Ορφικό Ύμνο στον Απόλλωνα:
ΕΛΘΕ ΜΑΚΑΡ ΠΑΙΑΝ ΤΙΤΥΟΚΤΟΝΕ, ΦΟΙΒΕ ΛΥΚΩΡΕΥ,
ΜΕΜΦΙΤ’ ΑΓΛΑΟΤΙΜΟΣ, ΙΗΪΟΣ, ΟΛΒΙΟΔΩΤΑ.
ΧΡΥΣΟΛΥΡΗ, ΣΠΕΡΜΕΙΟΣ, ΑΡΟΤΡΙΕ, ΠΥΘΙΕ, ΤΙΤΑΝ,
ΓΡΥΝΕΙΕ, ΣΜΙΝΘΕΥ, ΠΥΘΟΚΤΟΝΕ, ΔΕΛΦΙΚΕ ΜΑΝΤΙ,
ΑΓΡΙΕ, ΦΩΣΦΟΡΕ ΔΑΙΜΟΝ, ΕΡΑΣΜΙΕ, ΚΥΔΙΜΕ ΚΟΥΡΕ.
ΜΟΥΣΑΓΕΤΗ, ΧΑΡΟΠΟΙΟΣ, ΕΚΗΒΟΛΕ, ΤΟΞΟΒΕΛΜΕΝΕ,
ΒΡΑΓΧΙΕ ΚΑΙ ΔΙΔΥΜΕΥ, ΕΚΑΕΡΓΟΣ, ΛΟΞΙΑ, ΑΓΝΕ.
ΔΗΛΙ’ ΑΝΑΞ ΠΑΝΔΕΡΚΕΣ ΕΧΩΝ ΦΑΕΣΙΜΒΡΟΤΟΝ ΟΜΜΑ,
ΧΡΥΣΟΚΟΜΗ, ΚΑΘΑΡΑΣ ΦΗΜΑΣ ΧΡΗΣΜΟΥΣ Τ’ ΑΝΑΦΑΙΝΩΝ.
ΚΛΥΘΙ ΜΕΥ ΕΥΧΟΜΕΝΟΥ ΛΑΩΝ ΥΠΕΡ ΕΥΦΡΟΝΙ ΘΥΜΩ.
ΤΟΝΔΕ ΣΥ ΓΑΡ ΛΕΥΣΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΕΙΡΙΤΟΝ ΑΙΘΕΡΑ ΠΑΝΤΑ,
ΓΑΙΑΝ Τ’ ΟΛΒΙΟΜΟΙΡΟΝ ΥΠΕΡΘΕΝ ΚΑΙ ΔΙ’ ΑΜΟΛΓΟΥ
ΝΥΚΤΟΣ ΕΝ ΗΣΥΧΙΗΣΙΝ ΥΠ’ ΑΣΤΕΡΟΟΜΜΑΤΟΥ ΟΡΦΝΗΣ
ΡΙΖΑΣ ΝΕΡΘΕ ΔΕΔΟΡΚΑΣ, ΕΧΕΙΣ ΔΕ ΤΕ ΠΕΙΡΑΤΑ ΚΟΣΜΟΥ
ΠΑΝΤΟΣ. ΣΟΙ Δ’ ΑΡΧΗ ΤΕ ΤΕΛΕΥΤΗ Τ’ ΕΣΤΙ ΜΕΛΟΥΣΑ,
ΠΑΝΤΟΘΑΛΗΣ. ΣΥ ΔΕ ΠΑΝΤΑ ΠΟΛΟΝ ΚΙΘΑΡΗ ΠΟΛΥΚΡΕΚΤΩ
ΑΡΜΟΖΕΙΣ, ΟΤΕ ΜΕΝ ΝΕΑΤΗΣ ΕΠΙ ΤΕΡΜΑΤΑ ΒΑΙΝΩΝ,
ΑΛΛΟΤΕ Δ’ ΑΥΘ ΥΠΑΤΗΝ, ΠΟΤΕ ΔΩΡΙΟΝ ΕΙΣ ΔΙΑΚΟΣΜΟΝ
ΠΑΝΤΑ ΠΟΛΟΝ ΚΙΡΝΑΣ, ΚΡΙΝΕΙΣ ΒΙΟΘΡΕΜΜΟΝΑ ΦΥΛΑ,
ΑΡΜΟΝΙΗ ΚΕΡΑΣΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΑΝΔΡΑΣΙ ΜΟΙΡΑΝ.
ΜΙΞΑΣ ΧΕΙΜΩΝΟΣ ΘΕΡΕΟΣ Τ’ ΙΣΟΝ ΑΜΦΟΤΕΡΟΙΣΙΝ,
ΕΙΣ ΥΠΑΤΑΣ ΧΕΙΜΩΝΑ, ΘΕΡΟΣ ΝΕΑΤΑΙΣ ΔΙΑΚΡΙΝΑΣ,
ΔΩΡΙΟΝ ΕΙΣ ΕΑΡΟΣ ΠΟΛΥΗΡΑΤΟΥ ΩΡΙΟΝ ΑΝΘΟΣ.
ΕΝΘΕΝ ΕΠΩΝΥΜΙΗΝ ΣΕ ΒΡΟΤΟΙ ΚΛΗΖΟΥΣΙ ΑΝΑΚΤΑ
ΠΑΝΑ ΘΕΟΝ ΔΙΚΕΡΩΤ’ ΑΝΕΜΩΝ ΣΥΡΙΓΜΑΘ’ ΙΕΝΤΑ.
ΟΥΝΕΚΑ ΠΑΝΤΟΣ ΕΧΕΙΣ ΚΟΣΜΟΥ ΣΦΡΗΓΙΔΑ ΤΥΠΩΤΙΝ.
ΚΛΥΘΙ ΜΑΚΑΡ, ΣΩΖΩΝ ΜΥΣΤΑΣ ΙΚΕΤΗΡΙΔΙ ΦΩΝΗ.

[ Έλα ω μακάριε Παιάν, που φόνευσες τον Τιτυό, Φοίβε Λυκωρέα, Μεμφίτη, εσύ που τιμάσαι λαμπρά, η ιήϊος, αυτός που παρέχει ευτυχία, που έχεις χρυσή λύρα και έχεις σχέση με τα σπέρματα, ο προστάτης των καλλιεργητών, ο Πύθιος, ο Τιτάν,
Ο Γρύνειος, ο Σμινθεύς, ο φονιάς του Πύθωνα, ο Δελφικός, ο μάντης, ο άγριος, ο θεός που φέρει το φως, ο αγαπητός, ο ένδοξος νέος. Εσύ που είσαι ο ηγέτης των Μουσών, ο αρχηγός του χορού, ο μακροβόλος, ο τοξοβόλος,
Ο Βράγχιος και Διδυμαίος, ο τοξότης, ο Λοξίας, ο αγνός. Ω άνακτα της Δήλου, που το μάτι σου, που φωτίζει τους ανθρώπους, βλέπει τα πάντα, εσύ με την χρυσή κόμη, που μας δίνεις προφητικές καθαρές φωνές και χρησμούς.
Άκουσε την προσευχή μου υπέρ των λαών με ευφρόσυνη καρδιά. Διότι εσύ βλέπεις όλον αυτό τον απέραντο αιθέρα
Και από πάνω βλέπεις την ευτυχισμένη γη και από κάτω το σκοτάδι κατά την νύκτα εν ώρα ησυχίας, που έχεις για μάτια τα άστρα, βλέπεις τις ρίζες (τα θεμέλια) και έχεις τα πέρατα όλου του κόσμου (κάτω από τα μάτια σου). Εσύ φροντίζεις για την αρχή και το τέλος,
Και κάνεις να θάλλουν τα πάντα. Εσύ συναρμόζεις κάθε πόλο με την κιθάρα, που έχει μεγάλο ήχο,
άλλοτε μεν βαδίζοντας προς τα τέρματα της νεάτης (της κατώτατης χορδής), άλλοτε πάλι προς την υπάτη (την υψηλότατη χορδή), άλλοτε δε συμμειγνύοντας κάθε πόλο στην Δωρική διακόσμηση (διάταξη). Διαχωρίζεις τα διατηρούμενα στην ζωή φύλα,
συγκεράσας δια της αρμονίας την παγκόσμια μοίρα των ανθρώπων. Ανέμειξες εξ ίσου και με τα δυο (και με την νεάτη και με την υπάτη) τον χειμώνα και το θέρος, διαχώρισες δε τον χειμώνα σε υπάτες και το θέρος σε νεάτες και σχημάτισες το ωραίο Δωρικό άνθος του πολυαγαπημένου έαρος.
Εξ αυτού οι άνθρωποι σε καλούν με την επωνυμία άνακτα Πάνα, θεό με δύο κέρατα, που αφήνεις τα σφυρίγματα των ανέμων. Και για αυτό κρατάς της σφραγίδα, που δίνει τον τύπο σε όλο τον κόσμο.
Άκουσε με μακάριε, και σώσε τους μεμυημένους με την ικευτική φωνή.]

Σε ευχαριστώ Τάσο.

Εκτως από το ... Υπερβόρειος, που ένας Θεός ξέρει ΤΙ σημαίνει πραγματικά αυτό, γιατι άν το πάρουμε κατά λέξη εμπλέκεται και η λέξη Βρίλ σε αυτό,
σε πληροφορώ ότι εγώ προσωπικά νοιώθω λίγο την αναγκη να γίνω ΠΥΘΟΚΤΟΝΟΣ αυτό τον καιρό.
(Τα διάφορα ΦΙΔΙΑ, τα χαμοερπή, τα ύπουλα και φαρμακερά θέλω να ξεπαστρέψω...)

Και μιλώ για τα μεταφορικά φίδια. Γιατί έναν όφη που συνάντησα πρίν δεκαπέντε μέρες σε ένα φαράγγι, ίσως να μου έδωσε εκείνη την ώθηση που χρειαζόμουν. Την κοίταζα, με κοίταζε, με έβλεπε που την έβλεπα. Ξέχασα μονομιας εκείνες τις "καλές" συμβουλές του τύπου "μόνο το νεκρό φίδι είναι καλό φίδι" και ξέχασα μεμιάς εκείνες τις "καλές" παροτρύνσεις, που λένε άμα δείς φίδι πιάνεις την κοντινότερη πέτρα και το στέλνεις στον αγύριστο.

Όχι... Είπα, "άμα δε σε πειράξω, δε θα με πειράξεις. Και εσύ και εγώ χωραμε σε αυτή τη στενή λωρίδα Γή"

Λίγη ώρα αργότερα κρεμόμουν από δυό καρφια, αγγίζοντας το κενό, σε ένα φαράγγι, που το διέρεε ένα ποταμι, που σαν φίδι ελισσόταν στον καταπράσινο βράχο.

Και πήρα την απάντησή μου...

Κάντε κλίκ εδώ

ΤΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ !!!!
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΑΡΕΘΕΣΕΣ ΕΔΩ....

quote:

---

ΕΛΘΕ ΜΑΚΑΡ ΠΑΙΑΝ ΤΙΤΥΟΚΤΟΝΕ, ΦΟΙΒΕ ΛΥΚΩΡΕΥ,
ΜΕΜΦΙΤ’ ΑΓΛΑΟΤΙΜΟΣ, ΙΗΪΟΣ, ΟΛΒΙΟΔΩΤΑ.
ΧΡΥΣΟΛΥΡΗ, ΣΠΕΡΜΕΙΟΣ, ΑΡΟΤΡΙΕ, ΠΥΘΙΕ, ΤΙΤΑΝ,
ΓΡΥΝΕΙΕ, ΣΜΙΝΘΕΥ, ΠΥΘΟΚΤΟΝΕ, ΔΕΛΦΙΚΕ ΜΑΝΤΙ,
ΑΓΡΙΕ, ΦΩΣΦΟΡΕ ΔΑΙΜΟΝ, ΕΡΑΣΜΙΕ, ΚΥΔΙΜΕ ΚΟΥΡΕ.
ΜΟΥΣΑΓΕΤΗ, ΧΑΡΟΠΟΙΟΣ, ΕΚΗΒΟΛΕ, ΤΟΞΟΒΕΛΜΕΝΕ,
ΒΡΑΓΧΙΕ ΚΑΙ ΔΙΔΥΜΕΥ, ΕΚΑΕΡΓΟΣ, ΛΟΞΙΑ, ΑΓΝΕ.
ΔΗΛΙ’ ΑΝΑΞ ΠΑΝΔΕΡΚΕΣ ΕΧΩΝ ΦΑΕΣΙΜΒΡΟΤΟΝ ΟΜΜΑ,
ΧΡΥΣΟΚΟΜΗ, ΚΑΘΑΡΑΣ ΦΗΜΑΣ ΧΡΗΣΜΟΥΣ Τ’ ΑΝΑΦΑΙΝΩΝ.
ΚΛΥΘΙ ΜΕΥ ΕΥΧΟΜΕΝΟΥ ΛΑΩΝ ΥΠΕΡ ΕΥΦΡΟΝΙ ΘΥΜΩ.
ΤΟΝΔΕ ΣΥ ΓΑΡ ΛΕΥΣΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΕΙΡΙΤΟΝ ΑΙΘΕΡΑ ΠΑΝΤΑ,
ΓΑΙΑΝ Τ’ ΟΛΒΙΟΜΟΙΡΟΝ ΥΠΕΡΘΕΝ ΚΑΙ ΔΙ’ ΑΜΟΛΓΟΥ
ΝΥΚΤΟΣ ΕΝ ΗΣΥΧΙΗΣΙΝ ΥΠ’ ΑΣΤΕΡΟΟΜΜΑΤΟΥ ΟΡΦΝΗΣ
ΡΙΖΑΣ ΝΕΡΘΕ ΔΕΔΟΡΚΑΣ, ΕΧΕΙΣ ΔΕ ΤΕ ΠΕΙΡΑΤΑ ΚΟΣΜΟΥ
ΠΑΝΤΟΣ. ΣΟΙ Δ’ ΑΡΧΗ ΤΕ ΤΕΛΕΥΤΗ Τ’ ΕΣΤΙ ΜΕΛΟΥΣΑ,
ΠΑΝΤΟΘΑΛΗΣ. ΣΥ ΔΕ ΠΑΝΤΑ ΠΟΛΟΝ ΚΙΘΑΡΗ ΠΟΛΥΚΡΕΚΤΩ
ΑΡΜΟΖΕΙΣ, ΟΤΕ ΜΕΝ ΝΕΑΤΗΣ ΕΠΙ ΤΕΡΜΑΤΑ ΒΑΙΝΩΝ,
ΑΛΛΟΤΕ Δ’ ΑΥΘ ΥΠΑΤΗΝ, ΠΟΤΕ ΔΩΡΙΟΝ ΕΙΣ ΔΙΑΚΟΣΜΟΝ
ΠΑΝΤΑ ΠΟΛΟΝ ΚΙΡΝΑΣ, ΚΡΙΝΕΙΣ ΒΙΟΘΡΕΜΜΟΝΑ ΦΥΛΑ,
ΑΡΜΟΝΙΗ ΚΕΡΑΣΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΑΝΔΡΑΣΙ ΜΟΙΡΑΝ.
ΜΙΞΑΣ ΧΕΙΜΩΝΟΣ ΘΕΡΕΟΣ Τ’ ΙΣΟΝ ΑΜΦΟΤΕΡΟΙΣΙΝ,
ΕΙΣ ΥΠΑΤΑΣ ΧΕΙΜΩΝΑ, ΘΕΡΟΣ ΝΕΑΤΑΙΣ ΔΙΑΚΡΙΝΑΣ,
ΔΩΡΙΟΝ ΕΙΣ ΕΑΡΟΣ ΠΟΛΥΗΡΑΤΟΥ ΩΡΙΟΝ ΑΝΘΟΣ.
ΕΝΘΕΝ ΕΠΩΝΥΜΙΗΝ ΣΕ ΒΡΟΤΟΙ ΚΛΗΖΟΥΣΙ ΑΝΑΚΤΑ
ΠΑΝΑ ΘΕΟΝ ΔΙΚΕΡΩΤ’ ΑΝΕΜΩΝ ΣΥΡΙΓΜΑΘ’ ΙΕΝΤΑ.
ΟΥΝΕΚΑ ΠΑΝΤΟΣ ΕΧΕΙΣ ΚΟΣΜΟΥ ΣΦΡΗΓΙΔΑ ΤΥΠΩΤΙΝ.
ΚΛΥΘΙ ΜΑΚΑΡ, ΣΩΖΩΝ ΜΥΣΤΑΣ ΙΚΕΤΗΡΙΔΙ ΦΩΝΗ.

---

Ο μέγας ΠΑΝ δεν τέθνηκε...ζει στα βουνά και στις σπηλιές..

Για δεύτερο συνεχόμενο σαβατοκύριακο συνεχίσαμε την προσπάθεια να κατεβούμε το φαραγγι Καλλιθέας (κοντά στο Ξυλόκαστρο). Καταλαβαίνετε ποσό μεγάλο και πόσο δύσκολο είναι... Τελικά τα καταφέραμε.

Εχθές μόνο, ήμασταν περίπου 12 ώρες μέσα στα παγωμένα και ορμητικά νερά του ποταμού. Περάσαμε μέσα από σχεδόν απάτητα μέρη (τα αγαπημένα μου), οπου δεξιά και αριστερά ορθώνονται ορθοπλαγιές ύψους εκατό μέτρων και πάνω. Καμία ανθρώπινη παρουσία, ούτε τώρα ούτε και παλαιότερη.

Τι απίστευτο θέαμα θα πρέπει να είναι, να μπορεί να στέκεται κάποιος εκεί πάνω, και να βλέπει απο ψηλά τον ποταμό να ελίσσεται σαν φίδι μέσα στην κοιλάδα. Τα ορμητικά νερά που τρέχουν, παφλάζουν, και σκάνε από φηλά σε αναρίθμητους μικρούς και μεγάλους καταρράκτες...

Μπορέι να μήν προσφέρει το Δέος που προσφέρουν (γνωστοί, φημισμένοι) καταρράκτες ύψους πολλών δεκάδων, ίσως και εκατοντάδων μέτρων. Αλλά ακόμα και καταράκτες ύψους πολλαπλάσιο ... πολυκατοικιών, πιστέψτε με, αρκούν για να καταλάβει κάποιος το Μεγαλείο της Φύσης και τη Δύναμή της. Όποιος θέλει, τον συνοδεύω στην άκρη... να πάρει μια γεύση.

Με δυσκολία στέκεσαι μέσ σε αυτά τα νερά. Με δυσκολία στέκεσαι κάτω από τα νερά. Η Δύναμη, η Ορμή, το Μένος τους, έιναι κάτι το εκπληκτικό, το ασύλυπτο. Μια απροσεξία φτάνει...

Μια μικρή ομάδα ανθρώπων κατόρθωσε εχθές να περάσει μέσα από αυτόν τον Υδάτινο Κόσμο. Είδαμε πολλά, καταλάβαμε πολλά και σίγουρα υπάρχουν και άλλα που ακόμα ούτε καν τα ψηλαφίσαμε.

Βγαίνοντας απ΄το φαράγγι, συναντήσαμε τα Άστρα. Φωτεινά και λαμπερά, συνεχίζουν εδω και εκατομμύρια χρόνια να συνοδεύουν τη Γαία μας. Ήταν εκεί, όταν το φαράγγι αυτό ήταν ακόμα ένα ρυάκι. Μέσα σε εκατομμύρια χρόνια το έιδαν να διαμορώνεται σε αυτό που είναι σήμερα. Είδαν το Νερό, ένα από τα στοιχεία της Φύσης, να αλλάζει από ήμερο και να γίνεται άγριο και είδαν να διαμορφώνει ότι ήταν γύρω του.

Αναρωτιέμαι, αυτό το Νερό λέτε να διαμόρφωσε ... μόνο το βράχο ?

quote:

---

θα σας κανονίσω μια εκδρομή στο Παγγαίο το καλοκαίρι, αν θέλετε,

---

θελουμε,θελουμε!
μπορω να κανονισω για καταφυγιο...
επισης το βουνο το ξερω σχεδον απ εξω.
οποτε μαλλον θα σας ειμαι χρησιμος...
το μονο προβλημα ειναι οτι ειμαι φανταρος...
θα κανονισω για καμια αγροτικη αν ειναι να παμε.

when the starflower bloom in the forest's arcane night
then you better turn away