- Κείμενα γεμάτα σοφία... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
1.
«Διάβασα για έναν άνδρα, που είχε καταδικαστεί να πεθάνει, ο οποίος λίγο πριν τον θάνατο του είπε ότι ακόμα και αν ήταν να ζήσει κάπου ψηλά σε έναν βράχο, σε μια τόσο μικρή έκταση όπου ίσα, ίσα θα μπορεί να σταθεί και με όλες τις δυνατές καταστροφές να συμβαίνουν γύρω του, ωκεανοί, ατέλειωτη ομίχλη και μαυρίλα, ατέλειωτη ερημιά και ατέλειωτες θύελλες – και είχε να παραμείνει σ’ αυτή την ‘δυο ποδιών’ έκταση, όλη του την ζωή, για χιλιάδες χρόνια ως την αιωνιότητα – θα ήταν προτιμότερο να ζήσει κάπως έτσι από το να πεθάνει τόσο γρήγορα. Απλώς και μόνο να μπορούσε να ζήσει, να ζήσει και να ζήσει! Χωρίς να τον ενδιαφέρει πως θα ήταν η ζωή αυτή. Αρκεί να μπορούσε να ζήσει! Τι αλήθεια υπάρχει σ’ αυτό! Θεέ μου, τι αλήθεια…»
‘Στην Ζωή Όπως Την Ζούμε’ – Φιοντορ Ντοστογιέφσκι
Dubito ergo cogito. Cogito ergo sum!
"…Καθισμένος πάνω σε έναν ογκόλιθο, περικυκλωμένος από τον μυστηριώδη νυχτερινό κόσμο των δέκα, έντεκα, δώδεκα, μιας ή δυο το πρωί, χτενίζω τους αστερισμούς απ' τον Κριό μέχρι τους Ιχθείς με τη ματιά μου. Το μυστήριο αυτών των φώτων που τρεμοσβήνουν, τόσο αγνοημένο και απαρατήρητο από κείνους που κοιμούνται άνετα στα σπίτια τους, αρχίζει να με επηρεάζει. Μοιάζουν με σπίθες που πετάχτηκαν όταν χτυπήθηκε το αμόνι της αιωνιότητας. Δεν μπορώ να τα μελετήσω με την τεχνική εμπειρογνωμοσύνη ενός επαγγελματία αστρονόμου που κοιτάζει μέσα από το ισχυρό του τηλεσκόπιο, ούτε με το ανήσυχο ενδιαφέρον ενός θαλασσοπόρου του παλιού καιρού που τα παρακολουθούσε κάθε βράδυ για να εντοπίσει το βόρειο πλάτος του. Μπορώ όμως να κάθομαι και να διαλογίζομαι σχετικά με την φύση τους και ίσως, μετά από την απλή ένταση της ονειροπόλησης, να πετύχω μια ελαφρά, διορατική επαφή μαζί τους."
"Ο Ερημίτης Στα Ιμαλάια" - Πωλ Μπράντον
Dubito ergo cogito. Cogito ergo sum!
"Τα παιδιά σας, δεν είναι παιδιά σας. Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για ζωή. (…)
Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας όχι όμως και τις ιδέες σας. Γιατί αυτά έχουν τις δικές τους ιδέες.
Μπορείτε να στεγάσετε το σώμα τους, όχι όμως και την ψυχή τους. Γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του αύριο, που εσείς δεν μπορείτε να επισκεφτείτε ούτε στα όνειρα σας.
Μπορείτε να προσπαθήστε να τους μοιάσετε αλλά μη γυρεύετε να κάνετε αυτά να σας μοιάσουν. Γιατί η ζωή δεν πηγαίνει προς τα πίσω και δεν σταματά στο χθες.
Εσείς είστε τα τόξα απ' όπου τα παιδιά σας, σαν ζωντανά βέλη, θα τιναχθούν μπροστά…"
"Ο Κήπος Του Προφήτη" - Χαλίλ Γκιμπράν
Dubito ergo cogito. Cogito ergo sum!
"Φτάνουν στιγμές που δεν είσαι τίποτα άλλο παρά λαίμαργα μάτια κ' είναι ίσια-ίσια οι στιγμές αυτές οι πολύτιμες που σε μαθαίνουν πως, αν δεν έβλεπες, δεν θα υπήρχε ο κόσμος ολόγυρα σου και πως, αν θ' αξίζει κάποτε κάτι η σύντομη σου τούτη ζωή, θα το χρωστάς ολόκληρο μονάχα στο ότι μπόρεσες να ιδείς. Μα δεν πρέπει και τούτο να σου ξεφύγει: πως είναι μια τέχνη δύσκολη το να βλέπεις. Οι άνθρωποι και οι τόποι περνούν μπροστά σου και χάνονται. Σε μια στιγμή τους κερδίζεις, τους ανιχνεύεις και τους κατακτάς. Αν δεν προφτάσεις να τους φέρεις σιμά σου, πολύ σιμά σου, ν' ακούσεις τον ρυθμό της ανησυχίας ή της γαλήνης τους, να κυβερνηθείς από το ύφος και από το νόημα τους, είναι σαν να τους έχασες οριστικά κ' είναι σα να 'χασες με τον τρόπο τούτο και ένα κομμάτι από την πείρα σου και από την ύπαρξη σου ολόκληρη. Το αγώνισμα δεν είναι από τα ευκολότερα. Γιατί υπάρχουν τόποι που δεν υποτάσσονται και ρυθμοί που δεν εξουσιάζονται χωρίς επίμονη προσπάθεια."
"Οι Τέσσερις Εποχές στην Ελλάδα" - Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος
(Γιατί και οι νεο-Έλληνες μπορούν να μιλήσουν 'σοφά'...)
Dubito ergo cogito. Cogito ergo sum!