- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - vol 3 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
2ο κείμενο
Όλα ξετυλίγονταν μοιραία. Οι εχθροί συνήθισαν τους εχθρούς. Έφτασε κάποτε και η συνεννόηση : ανταλλαγή πληθυσμών. Όσοι είχαν μετανιώσει μπορούσαν ν’ αλλάξουν στρατόπεδο με τίμημα την δημόσια μεταμέλεια.
Στις πύλες συνωστισμός. Μια πανέμορφη πόρνη σπάει τον κλοιό. Ξεγελάει την φρουρά. Κάθε φορά, δίνει κι ένα όνομα που περνάει. Φτάνει στα άδυτα, μιλάει με τους πολέμαρχους. Ένα τυφλός ζητιάνος ωρύεται : «Το κάστρο θα πέσει ! το κάστρο θα πέσει ! δεν υπάρχει σωτηρία».
Στ’ αφτιά του ακόμα αντηχεί η φωνή της : «Εγώ σε τύφλωσα. Να θυμάσαι… Εξουσία!»
Δ. Τσακνής
Είμαι μια πόρνη που σέρνει το βήμα εδώ κι από ‘κει,
είμαι αράχνη που δένει το θύμα της στην σκηνή.
Με θέλουν πρόσωπα χίλια, με παίρνει ο πιο δυνατός,
κι απ’ την μισάνοιχτη γρίλια, κρυφοκοιτάζει ο στρατός.
Σε μια στροφή έχω βάλει δολώματα,
είμαι σκιά και καπνός,
έχω αλλάξει πολλά γυναικεία ονόματα,
και δεν με νικάει εμένα ποτέ ο καιρός.
Σπέρνω ελπίδες στον δρόμο, είμαι σειρήνα γυμνή,
θερίζω πτώματα μόνο, είμαι φριχτή μηχανή.
Είμαι ο λόγος που σβήνει, του έρωτα η ορμή,
είμαι η σκέψη που δίνει αιτία σ’ ένα κορμί.
Σε μια στροφή έχω βάλει δολώματα,
είμαι σκιά και καπνός,
έχω αλλάξει πολλά γυναικεία ονόματα,
και δεν με νικάει εμένα ποτέ ο καιρός.
3ο κείμενο
Οι προθεσμίες έχουν εκπνεύσει. Οι στρατοί συγκρούονται ξανά. Η πολεμική τέχνη φτάνει στην πλήρη ανάπτυξή της.
Οι μάχες κρατούν στον χρόνο. Η διάρκειά τους γίνεται συνήθεια, τόσο που οι προσωρινές εκεχειρίες θεωρούνται μειοδοσία κι από τις δυο πλευρές.
Το φονικό στα μάτια τους δεν είναι πια φονικό. Πολύ λίγοι έχουν τον χρόνο να σκεφτούν. Το βλέπουν καλά μα τα επίσημα ανακοινωθέντα δεν μιλούν για μακελειό.
Οι υπόλοιποι, γεννημένοι στρατιώτες τρίτης – ας πούμε – γενιάς, σκοτώνονται και δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν ούτε την ακριβή ώρα του χαμού τους, ούτε και τον ίδιο τους τον χαμό.
Δ. Τσακνής
Για μένα εδώ η μοίρα μου έχει αποφασίσει,
να πολεμάω.
Και στρατιώτη άγρυπνο με έχουνε ορίσει
για να νικάω.
Πρώτη γραμμή αμίλητος και δίχως να ρωτάω.
Είμαι νεκρός ή ζωντανός ?
Είμαι μικρός ή γέρος ?
Είμαι αιώνες οπαδός σε τούτο εδώ το μέρος.
Μέσα στο νου μου έκλεισα των προφητών την χάρη,
αρχαίος λόγος.
Της ιστορίας κράτησα στα χέρια μου τα βάρη,
ακριβολόγος.
Η πίστη μου είναι οδηγός και του δικαίου ο λόγος.
Είμαι νεκρός ή ζωντανός ?
Είμαι μικρός ή γέρος ?
Είμαι αιώνες οπαδός σε τούτο εδώ το μέρος.
Να μου αλλάξουμε μυαλό έχουνε προσπαθήσει,
άδικος κόπος.
Ο άρχοντας κατάφερε μόνο να με μεθύσει,
ο γλεντοκόπος.
Πατάω στα πόδια μου γερά, δεν είμαι καιροσκόπος.
Είμαι νεκρός ή ζωντανός ?
Είμαι μικρός ή γέρος ?
Είμαι αιώνες οπαδός σε τούτο εδώ το μέρος.
Don't you be afraid now
Just turn another page now
Celebrate the Golden Age
ΠΑΡΕ ΚΟΣΜΕ...
That live inside your head
Fade in this shining freedom
Where the angels fear to tread.
ΠΑΡΕ-ΔΩΣΕ...
Feels like i am finally alive.
ΕΝΑ ΓΙΑ ΑΡΧΗ ΚΑΙ Η ΑΡΧΗ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ
Don't look for a sign without warning it will arrive.
...
Till the end of time, till the end of life
The wheel is turning as we die.
...
For the first time in my life
I've seen the fire within your eyes.
...
Some see the dark, some see the light
What's in your view only time can tell
Better to taste the fire than swallowed by the night.
ΔΡΑΚΟΙ...
Dragon rider mounts the sky
Dragon brother, legends fame
Hear me call the dragon names:
Flamefang! Hornblow! Rainbow Wing!
NEVEREVER...
Κανά Μελίνα
.
.
.
Μέρες βαριές, χοντρές ψιχάλες πάνω σε χάπια και μπουκάλες
Δε θα γυρέψω νοσηλεία στα σινεμά και στα βιβλία
.
.
Πάω ν’ αδειάσω το τασάκι κι αυτό το σκούρο σου σακάκι
Θα το πετάξω απ’ το μπαλκόνι, να βρει κανένα που κρυώνει
κι εγώ
.
.
Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει
στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι
Να μπερδευτώ με τους εργάτες, να πω τον πόνο μου στις γάτες
και στη φουφού του καστανά στάχτη να γίνεις σατανά
.
.
Έχει ψυχρούλα και μ’ αρέσει κι αν δεν μου πάει θα σπάσω μέση
Η αγάπη πάει με μπαστούνι κι εγώ με γκάζια στο τακούνι
.
.
Το άσθμα μου κι ο βρυχηθμός μου στα ραδιόφωνα του κόσμου
Με τρύπια βάρκα και ναυτία βγαίνω λοιπόν στην πειρατεία
κι εγώ
.
.
Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει
στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι
Να μπερδευτώ με τους εργάτες, να πω τον πόνο μου στις γάτες
και στη φουφού του καστανά στάχτη να γίνεις σατανά
βρε δεν είπαμε να κόψετε τα ληγμένα????
ειδικά στις μεγαλύτερες ηλικίες έρχονται και δένουν με το Αλτσχάϊμερ (θα αρέσει αυτή η λέξη στους φιλικά προσκείμενους της ναζιστικής νοοτροπίας, έχει κάτι το αθεράπευτα γερμανικό πάνω της...)
αϊντάααα
Galadriel

in God we trust
4o κείμενο
Μάρτυρας όλων όσων συμβαίνουν, το φεγγάρι. Σ’ αυτό καταφεύγουν οι έγκλειστοι, απ’ αυτό ζητάνε να μάθουν τι συμβαίνει στον έξω κόσμο, σ’ αυτό ομολογούν πάθη ανομολόγητα και σχέδια.
Με το βλέμμα στραμμένο προς τα πάνω οι άνθρωποι του κάστρου εύχονται να εισακουστούν θεωρώντας το φεγγάρι ως τον μοναδικό τους σύμμαχο.
Οι άλλες δυνάμεις του ουρανού, φαίνεται πως πάσχουν από ανίατη βαρηκοΐα και έλλειψη κατανόησης στο έσχατο σημείο της ανθρώπινης υπόστασης, τον φόβο.
Οι ρήτορες βέβαια ισχυρίζονται πως όλα αυτά είναι ματαιοπονία, αλλά τις νύχτες στρέφουν και ‘κείνοι στα κρυφά το βλέμμα στον ουρανό. Μα το φεγγάρι, είναι εχέμυθο.
Δ. Τσακνής
Μα το φεγγάρι απόψε είναι εχέμυθο,
δεν φανερώνει πια των άλλων ιστορίες,
καθώς ψηλά μας χαιρετάει φαίνεται έτοιμο,
να βγάζει στο σκοτάδι σιωπηλά, φωτογραφίες.
Και των ερώτων μας τα σχέδια παρέδωσε,
στην σκοτεινή πλευρά του κλειδωμένα,
γιατί το φως του φεγγαριού μια νύχτα έδωσε,
υπόσχεση ζωής, να τα κρατήσει φυλαγμένα.
Και τώρα εδώ του κάστρου εμείς,
μια συμμορία με ερώτων πάθη,
μια συμφωνία που ζητάμε εξ’ αρχής,
για τους απ’ έξω μυστικά να μάθει.
Να τους προδώσει μ’ ένα φως,
που μια πανσέληνος μονάχα ξέρει,
κι έτσι να μάθουμε κι εμείς το τι και πως,
κι ο χρόνος που θα ‘ρθει, τι θα μας φέρει.
Μα το φεγγάρι, πάλι δεν απάντησε,
γι’ αυτό μια νύχτα που η φωτιά του ήταν σβησμένη,
ο γκρίζος στόλος του εχθρού πάνω του πάτησε,
κι έτσι απλά την κατοχή του υπομένει.
Κι όλα τα άστρα μονομιάς απομακρύνθηκαν
για να μην έχουν του φεγγαριού την τύχη
μέσα στο θόλο τ’ ουρανού τρέξαν και κρύφτηκαν,
και στους απρόσκλητους εχθρούς σηκώσαν τείχη.
Και τώρα εδώ του κάστρου εμείς,
μια συμμορία με ερώτων πάθη,
μια συμφωνία που ζητάμε εξ’ αρχής,
για τους απ’ έξω μυστικά να μάθει.
Να τους προδώσει μ’ ένα φως,
που μια πανσέληνος μονάχα ξέρει,
κι έτσι να μάθουμε κι εμείς το τι και πως,
κι ο χρόνος που θα ‘ρθει, τι θα μας φέρει.
5o κείμενο
Το μικρό υπόγειο μαγαζί στον δρόμο που οδηγεί έξω απ’ το κάστρο έχει τις κουρτίνες κλειστές.
Ένα μικρό φως είναι αναμμένο στο βάθος. Ο άνθρωπός του είναι εκεί. Πάντα είναι εκεί. Προτιμάει να μένει κλεισμένος στου τέσσερις τοίχους, στον κόσμο του.
Το πρόσωπό του ελάχιστοι έχουν δει.
Για την καταγωγή του λένε πως είναι αρχοντική. Ακόμα λένε πως οι πρόγονοί του δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς και πως όλοι τους είχαν άδοξο τέλος.
Άλλοι πάλι ασχολούνται με εκδοχές πολύ περίεργες. Δεν υπάρχουν πρόγονοι, λένε. Ο άνθρωπος έχει πεθάνει πολλές φορές στο παρελθόν. Γεννιέται ξαφνικά, εκπληρώνει μια ανήκουστη αποστολή και φεύγει απ’ την ζωή. Κάθε φορά, αλλάζει πολιτεία και όνομα.
Κανένας, παρ’ όλα αυτά, δεν ξέρει πως βρέθηκε ανάμεσά τους και πως απέκτησε σχέσεις με την περίφημη πόρνη του κάστρου. Όλοι τους όμως γνωρίζουν τι σημαίνει εκείνη η μισοσβησμένη επιγραφή στο πάνω μέρος του χρηματοκιβωτίου του : «Επί αντικαταβολή παρέχονται υπηρεσίες πληροφοριών.»
Δ. Τσακνής
Τέσσερις τοίχοι μου κόβουν συνέχεια την θέα,
φρουρός μιας πατρίδας που ποτέ μου δεν όρισα εγώ,
φωλιάζει στο σώμα μου μια ιστορία αρχαία,
και όνομα αλλάζω μονάχα σε κάθε καιρό.
Εγώ κρατάω της πόλης ξανά, το μυστικό
Με πλήρωσαν πόρνες, θεοί κραταιοί κι ηγεμόνες,
ζητιάνοι της δόξας και άτρωτοι τάχα στρατοί,
κανείς τους ποτέ δεν μ’ αγάπησε μες στους αιώνες,
μα πάλι εμένα γυρεύουν στην μάχη αυτή.
Εγώ κρατάω της πόλης ξανά, το μυστικό
Έχω δοξάσει εγώ τους τρακόσιους της Σπάρτης,
τριάντα αργύρια πήρα για κάποιον Χριστό,
σε δίκες στημένες ανέκαθεν ήμουνα μάρτυς,
με μαύρη κουκούλα με είχανε σκύλο πιστό.
Εγώ κρατάω της πόλης ξανά, το μυστικό
Έτσι κι αλλιώς κάποια μέρα, το κάστρο θα πέσει,
κάθε ελπίδα για μένα θα έχει χαθεί
μ’ ένα σκοινί θα με βγάλουνε τότε απ’ την μέση,
κι όπως συνήθως αρμόζει, δίχως ταφή.
Εγώ κρατάω της πόλης ξανά, το μυστικό
Έχω δοξάσει εγώ τους τρακόσιους της Σπάρτης,
τριάντα αργύρια πήρα για κάποιον Χριστό,
σε δίκες στημένες ανέκαθεν ήμουνα μάρτυς,
με μαύρη κουκούλα με είχανε σκύλο πιστό.
Εγώ κρατάω της πόλης ξανά, το μυστικό
Και γω ζηλεύω πολύ
Αχ τι δε θα δινα
Για ένα ποδήλατο
Βόλτες να πάμε μαζί
Μα η μαμά με βαράει
Σαν της μιλήσω γιαυτο
Και ο μπαμπάς με χτυπάει
Με του παππού τον λοστό
Ο παππούς ήταν αγρότης
Και αυτοκτόνησε με ένα λοστό
Που πήρε ο πατέρας μου
Και τον εκράτησε
Για να με δέρνει με αυτόν
Μα δεν αντέχω άλλο ξύλο
Από μικρό με βαρούν
Ουίσκια και βότκες θα πίνω
Και θα γυρνώ στα σαλούν
Θα θελα σαν μεγαλώσω
Να φτιάξω και εγώ
Το δικό μου σαλούν
Να ρχονται οι φίλοι μου
Με τα ποδήλατα
Κι οι μπράβοι να τους χτυπούν
Αχ πως ποθώ να πεθάνουν
Στην κόλαση θε να καούν
Ποδήλατο πια να μην κάνουν
Τα χέρια τους να κοπούν.
Oh, why you look so sad? The tears are in your eyes
Come on and come to me now
But don't, be ashamed to cry, let me see you through
'Cause I've been in the dark side too
When the night falls on you, and you don't know what to do
Nothing you confess, could make me love you less
I ll stand by you, I'll stand by you
Won't let nobody hurt you, I'll stand by you
So, if you're mad, get mad, don't hold it all inside
Come on and talk to me now
Hey, what you got to hide? I get angry too
Well, I'm a lot like you
When you're standing
At the crossroads, but don't know, which path to choose
Let me come along, 'cause even if you're wrong
Take me in to, your darkest hour
And I'll never desert you, I'll stand by you
And when, when the night falls on you, baby
You're feeling all alone, you won't be on your own
I'll Stand By You ~ The Pretenders
.
.
.
@rwen the Guardian...

Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
there's a natural mystic blowing through the air
if you listen carefully now you will hear
this could be the first trumpet, might as well be the last
many more will have to suffer
many more will have to die - don't ask me why
things are not the way they used to be
i won't tell you no lie
one and all have to face reality now
'tho i've tried to find the answer to all the questions they ask
'tho i know it's impossible to go living through the past
don't tell no lie
there's a natural mystic blowing through the air
can't keep them down
if you listen carefully now you will hear
Yeah
I feel you too
Feel
Those things you do
In your eyes I see a fire that burns to free the you
That's wanting through
Deep inside you know, seeds I plant will grow
One day you will see
And dare to come down to me
Yeah, c'mon, c'mon, now take the chance
That's right
Let's dance
Snake
I am the snake
Tempting
That bite you take
Let me make your mind
Leave yourself behind
...Be not afraid
I got what you need, hunger I will feed
One day you will see
And dare to come down to me
Yeah c'mon, c'mon, now take the chance
Ha ha
Come dance!
Yeah, come dancin
One day you will see
And dare to come down to me
Yeah c'mon, c'mon, now take the chance
Yeah
I feel you too
Feel
Those things you do
In your eyes I see a fire that burns to free the you
That's warning through
Deep inside you know, seeds I plant will grow
One day you will see
And dare to come down to me
Yeah c'mon, c'mon now take the chance
That's right
Let's dance
It's nice to see you here
Ha ha
Active Member
.
.
.
Γεννήθηκα στο ραντεβού της νύχτας με τη μέρα
μια ζεστή Αυγουστιάτικη Δευτέρα
τα όνειρα ήταν λίγα, τα λόγια ήταν πολλά
και όλοι νοιώθανε καλά
Που το είδος θα κρατήσει και το γλέντι θα αρχίσει
τσάμπα της μάνας μου το δάκρυ είχε κυλήσει
η αγωνία της, ο πόνος, η λαχτάρα
μαζί με τις ευχές και μια κατάρα
Που άκουσε το άστρο μου και κρύφτηκε στο φως
και από τότε είμαι τόσο μοναχός
και τα γέλια δε κρατάνε, κι οι υποσχέσεις δε μετράνε
και αυτοί που σ'αγαπάνε βλέπεις εύκολα ξεχνάνε
Και φοβούνται να σταθούν κοντά στο χρόνο
κι από αγάπη δε μοιράζονται τον πόνο
βλέπεις το άστρο το δικό τους φωτίζει εκεί ψηλά
και έτσι όλα πάνε καλά
.
.
Άκου μάνα, για όλους έχει ο θεός
Κι ίσως το δικό μου άστρο να'ναι κάπου εκεί στο φως
Άκου μάνα για όλους έχει ο θεός
Και μας χωράει ο ουρανός
.
.
Γι' αυτό και 'γω γυρνάω στο φως και τραγουδάω
έπαψα τις μέρες που περνάν πια να μετράω
μαζεύω τα κομμάτια μου και δεν ελπίζω
σε 'κείνα που με θέλουν πάντα, πίσω να γυρίζω
Σφίγγω τα δόντια μου και έχω παρηγοριά μου
μόνο το όνειρό μου κι όσο αντέξει η καρδιά μου
θα είμαι εδώ και καλά να το θυμάστε
και αφού δε σέβεστε, θα με φοβάστε
Γιατί εγώ ζω μόνο ότι αγαπώ
φυλάω το ψέμα μου σε σας μόνο να πω
σ' όλους εσάς με το άστρο εκεί ψηλά
που δήθεν νιώθετε καλά
Γιατί όλα γύρω σας αλλάζουν
ενώ οι μέρες που περνάνε σας τρομάζουν
μα εγώ μακριά πετάω τώρα τις ευχές
δε θα ξαναζήσω ποτέ μου εγώ το χθες
Γιατί μάνα τα βρήκα όλα μπροστά μου
ο πόνος μου ζωή και διάλειμμα η χαρά μου
πάντα μάζευα ότι έμενε απ' τη στάχτη
μα η τύχη μ' έχει άχτι
amen
Galadriel

in God we trust
If
If
If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you;
If you can trust yourself when all men doubt you,
But make allowance for their doubting too;
If you can wait and not be tired by waiting,
Or, being lied about, don't deal in lies,
Or, being hated, don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise;
If you can dream - and not make dreams your master;
If you can think - and not make thoughts your aim;
If you can meet with triumph and disaster
And treat those two imposters just the same;
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to broken,
And stoop and build 'em up with wornout tools;
If you can make one heap of all your winnings
And risk it on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
And never breath a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: "Hold on";
If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with kings - nor lose the common touch;
If neither foes nor loving friends can hurt you;
If all men count with you, but none too much;
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run -
Yours is the Earth and everything that's in it,
And - which is more - you'll be a Man my son!
and that's a promise....
Galadriel, Quan Yin

in God we trust
σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι
ανοιχτοί.
καίγομαι ολόκληρος εδώ και ξανασβήνω εδώ.
Θα ανθίζω
Θα γιορτάζω
Θα ανατέλλω
Θα σε καίω
Θα καταστρέφω με τραγούδια της ψυχής σου το μπρδελο
Θα ανατέλλω.
στη καρδιά μου η φωτιά
που με τρώει και με ρίχνει
απ' την Εδέμ στο πουθενά.
όμως αγόρι μου σε έχουμε γραμμένο.
Those ancient gods of mine and thine
Proclaimed our twin fates intertwined
And named our day of destiny
Calling all to come and feast
To witness blood of man and beast
Intermingled West to East
North to South and sea to sea
Mortal shall have dragon kin
Share blood in virtue and in sin
'gainst common enemies shall win
And ever bound in twain shall be!
Now dragons wake to dragon's flight
Dragon beauty, dragon bright
Rise in vengeance, soar to fight
Dragons roar fills up the night
Firedrake's form blots out the Moon
Dragons rise from sleeping grave
When brothers sing the dragons tune
Echoing through the dragon's cave
Dragon singer, dragon cry
Dragon rider mounts the sky
Dragon brother, legends fame
Hear me call the dragon names:
Flamefang! Hornblow! Rainbow Wing!
'Tis time we heard the dragons sing
Spiketail! Sharpclaw! Snout-On-Fire!
Create our enemies' funeral pyre
Steelcrest! Blackscale! Golden Bone!
Rise to defend the Dragon Throne
(Dragon steed bears dragon kin
Towards the howling battle din
Dragon rider's cry is wild
Dragon mother, dragon child
Dragons' wings unfolded wide
Aloft now spreads the dragon tide
Dragons dive and dragons sear
Bring the death which all men fear
For Death is now the dragon's bride
Upward now the dragons spear
Higher where the air is clear
Above the clouds, close to the Sun
Dragon brothers, we are one!
Dragons kill and dragons slay
Dragons fly towards the fray
Pay the price all dragons pay
For victory brings our funeral day!

ΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ...ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ.
Αν ήτανε το έδαφος σου πρόσφορο
θα σού ’φτιαχνα μια πίστα από φώσφορο
με δώδεκα διαδρόμους, δώδεκα τρόμους
με βύσματα κι εντάσεις φορητές
με πείσματα κι αεροπειρατές
Αν ήτανε η αγκαλιά σου όαση
θα σού ’φερνα δισκάκια για ακρόαση
στο λίκνισμα της άμμου στάλα η καρδιά μου
κι η διψασμένη μου ψυχή στρατός
και πάνω της ζωής ο αετός
Όνειρα, όνειρα, φλόγες μακρινές μου
του φευγιού μου όνειρα κι άγνωστες φωνές μου
Κοιμήσου εσύ κι εγώ θα ονειρεύομαι
σαν ήσυχος θεός θα εκπορεύομαι
απ’ τ’ άσπρο σου το χιόνι δίχως σεντόνι
στα νύχια του κακού τη νύχτα αυτή
κι ο θάνατος λυπάται να κρυφτεί
Όνειρα, όνειρα, φλόγες μακρινές μου
του φευγιού μου όνειρα κι άγνωστες φωνές μου
Πίστα από φώσφορο ~ Αλεξίου Χάρις
...δεν σε ξέχασα pixeldream... δεν μου φτάνει ο χρόνος και το 24ώρο έχει μόνο 24 ώρες...
.
.
.
@rwen the Guardian...

Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Πίσω απ τα μάτια σου θα βάλω μπαταρίες
Να φωσφορίζουνε και ν ακτινοβολούν
Πολλά να υπόσχονται να δίνουν ευκαιρίες
Για κείνους που σε βλέπουνε και ονειροπολούν
Πίσω απ τα μάτια σου αντί για κάνες κρύες
Θα βάλω ηφαίστεια για να με πυρπολούν
Κι εγώ μηχανικός δημιουργός σου
Πρώτος να καίγομαι
Απ’ τις εκρήξεις και το φως σου
Mηχανικός δημιουργός σου
Κάτω απ το δέρμα σου θα βάλω θερμοστάτες
Θερμοκρασίες να κρατάνε δυνατές
Στη μαύρη λίμνη σου να πέφτουν κωπηλάτες
Βαθιά σου να βυθίζονται γυρεύοντας ακτές
Κάτω απ το δέρμα σου αντί για κρύες πλάτες
Θα βάλω σίγουρα δυο πυροκροτητές
Μηχανικός baby ~ Τσακνής Διονύσης
...γιατί μαμά?...
.
.
.
@rwen the Guardian...

Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
The Doors
Waiting for the sun
At first flash of Eden, we race down to the sea.
Standing there on Freedom's Shore.
Waiting for the Sun
Can you feel it now that spring has come.
And it's time to live in the scattered sun.
Waiting for the Sun
Waiting.... Waiting.... Waiting.... Waiting....
Waiting for you to - come along
Waiting for you to - hear my song
Waiting for you to - come along
Waiting for you to - tell me what went wrong
This is the strangest life I've ever known.
YEAH!

Nobody left to blame
I'll try alone
Make destiny my own
I learn to free my mind
Myself I now must find
Once more
Once more
If I could fly
Like the king of the sky
Could not tumble nor fall
I would picture it all
If I could fly
See the world through my eyes
Would not stumble nor fail
To the heavens I sail
If I could fly
So here I am
In solitude I stand
I've got dreams inside
I need to realize
My faith has grown
No fear of the unknown
No more
No more
If I could fly
Like the king of the sky
Could not tumble nor fall
I would picture it all
If I could fly
See the world through my eyes
Would not stumble nor fail
I could ravage my jail
If I could fly
